परमाधवस्तुतिः Shri Paramadhava Stuti

श्रीमान् वेङ्कटनाथार्यः कवितार्किककेसरी ।वेदान्ताचार्यवर्यो मे सन्निधत्तां सदा हृदि ॥ १॥

śrīmān veṅkaṭanāthāryaḥ kavitārkikakesarī |vedāntācāryavaryo me sannidhattāṃ sadā hṛdi || 1||

श्रीमत्याश्रितसन्तानः श्रीशैलाग्रे कृतालयः ।करोतु कमलाकान्तः कामितं नः फलं महत् ॥ २॥

śrīmatyāśritasantānaḥ śrīśailāgre kṛtālayaḥ |karotu kamalākāntaḥ kāmitaṃ naḥ phalaṃ mahat || 2||

रमारमण वाञ्छितं वितर दासदासाय मेरसारमणिभालभूतिलकिताहिशैलालय ।कुचेलमिव गोपिकावशगजानकीनाथ भोविभीषणमिवाव मां विहितभक्तिपूर्तिं विभो ॥ ३॥

ramāramaṇa vāñchitaṃ vitara dāsadāsāya merasāramaṇibhālabhūtilakitāhiśailālaya |kucelamiva gopikāvaśagajānakīnātha bhovibhīṣaṇamivāva māṃ vihitabhaktipūrtiṃ vibho || 3||

यदम्बुकणिकाश्रिताः प्रतिदशं मरुत्पोतकाश्चलन्त इह चङ्क्रमाद्यलसचेतसः प्राणिनः ।पुनन्ति पुरुषोत्तमाम्बुरुहिणी मनोहारिणीपुनर्जनिभयं त्वियं हरतु मे सकृन्मज्जनात् ॥ ४॥

yadambukaṇikāśritāḥ pratidaśaṃ marutpotakāścalanta iha caṅkramādyalasacetasaḥ prāṇinaḥ |punanti puruṣottamāmburuhiṇī manohāriṇīpunarjanibhayaṃ tviyaṃ haratu me sakṛnmajjanāt || 4||

नमज्जनतमश्छटाकबलनैकबद्धादरंनभोमणिमिवापरं नक्सरोजिनीसेवितम् ।नमाम्यहममुं मुहुर्नभसि रोचमानं सदानगेन्द्रमुरगाधिपाभिधमुदूढनारायणम् ॥ ५॥

namajjanatamaśchaṭākabalanaikabaddhādaraṃnabhomaṇimivāparaṃ naksarojinīsevitam |namāmyahamamuṃ muhurnabhasi rocamānaṃ sadānagendramuragādhipābhidhamudūḍhanārāyaṇam || 5||

प्रपत्तिफलकारणं प्रणमदार्तिविद्रावणंफणीन्द्रगिरिभूषणं भगवदङ्घ्रियुग्मार्पितम् ।यदेतदहमिन्दिराकुचतटद्वयीलाञ्छनंयदेव निखिलत्रयीशिखरलाल्यमद्याश्रये ॥ ६॥

prapattiphalakāraṇaṃ praṇamadārtividrāvaṇaṃphaṇīndragiribhūṣaṇaṃ bhagavadaṅghriyugmārpitam |yadetadahamindirākucataṭadvayīlāñchanaṃyadeva nikhilatrayīśikharalālyamadyāśraye || 6||

विरिञ्चभवदेवराडिहितनित्यपूजोज्ज्वलंवियत्सरिदुपाहृतैर्विमलतोयपद्मोत्पलैः ।विधूतशकटासुरं विहितगौतमस्त्रीसुखंविभोः पदयुगार्पणं विजयते फणीन्द्राचले ॥ ७॥

viriñcabhavadevarāḍihitanityapūjojjvalaṃviyatsaridupāhṛtairvimalatoyapadmotpalaiḥ |vidhūtaśakaṭāsuraṃ vihitagautamastrīsukhaṃvibhoḥ padayugārpaṇaṃ vijayate phaṇīndrācale || 7||

विधूतविनतापदं विबुधवृन्दवन्धं सदाविनौमि विनतासुतं विहगराजमेनं विभुम् ।य एत्य युधि रावणिप्रहितघोरनागास्त्रतोररक्ष सहवानरैर्झटिति सानुजं राघवम् ॥ ८॥

vidhūtavinatāpadaṃ vibudhavṛndavandhaṃ sadāvinaumi vinatāsutaṃ vihagarājamenaṃ vibhum |ya etya yudhi rāvaṇiprahitaghoranāgāstratorarakṣa sahavānarairjhaṭiti sānujaṃ rāghavam || 8||

यथा हरिपदावनीयुगमवर्णयत्तत्वतस्त्रयीशिखरदेशिकः किल सहस्रधा यत्पुरा ।तथैव बहुधा तनुं दधदिवात्र नानाकृतेर्विभाति जगदीशितुश्चरणरक्षणैकादरम् ॥ २॥

yathā haripadāvanīyugamavarṇayattatvatastrayīśikharadeśikaḥ kila sahasradhā yatpurā |tathaiva bahudhā tanuṃ dadhadivātra nānākṛtervibhāti jagadīśituścaraṇarakṣaṇaikādaram || 2||

इदं सरसिजा (लया) कमनपादरक्षाद्वयीशतं हरतु मे तमश्शतसहस्रजन्मार्जितम् ।यदाश्रयतया जगत्त्रितयविक्रमैकक्षमंबभूव परमात्मनोऽप्यनुपमस्य पादाम्बुजम् ॥ १०॥

idaṃ sarasijā (layā) kamanapādarakṣādvayīśataṃ haratu me tamaśśatasahasrajanmārjitam |yadāśrayatayā jagattritayavikramaikakṣamaṃbabhūva paramātmano'pyanupamasya pādāmbujam || 10||

स्फुरत्कनकभित्तिकाघटितचित्ररत्नप्रभापरीतमिदमिन्दिरारमणमन्दिरं राजते ।यदीयमिह दर्शनं भवति मुक्तिदं देहिनांविना झटिति सत्क्रियां जननचक्रमासेदुषाम् ॥ ११॥

sphuratkanakabhittikāghaṭitacitraratnaprabhāparītamidamindirāramaṇamandiraṃ rājate |yadīyamiha darśanaṃ bhavati muktidaṃ dehināṃvinā jhaṭiti satkriyāṃ jananacakramāseduṣām || 11||

नमस्तस्मै यस्मिन् वसति परमात्मा स भगवान्रमाभूनीलाभिः सह विहृतिलोलाभिरतुलः ।विमानं रत्नाढ्यं जगति यदहीन्द्रक्षितिभृतःशिरोरत्नं विष्वक् स्फुरति महदानन्दनिलयम् ॥ १२॥

namastasmai yasmin vasati paramātmā sa bhagavānramābhūnīlābhiḥ saha vihṛtilolābhiratulaḥ |vimānaṃ ratnāḍhyaṃ jagati yadahīndrakṣitibhṛtaḥśiroratnaṃ viṣvak sphurati mahadānandanilayam || 12||

इदं नमोऽस्मद्गुरवे च तस्मैभूयस्तदाचार्यपरम्पराभ्यः ।त्रय्यन्तगुर्वादियतीश्वरश्रीशठारिसेनेशरमाधिपेभ्यः ॥ १३॥

idaṃ namo'smadgurave ca tasmaibhūyastadācāryaparamparābhyaḥ |trayyantagurvādiyatīśvaraśrīśaṭhāriseneśaramādhipebhyaḥ || 13||

वन्दे मन्दारमालाधरमिह महसां वृन्दमिन्दीवराभंवन्द्यं वन्दारुकाणामनवधिकदयानन्दकन्दं मुकुन्दम् ।नाना त्वाम्रायवेद्यं विलसति फणिराड्भूभृदग्रे रमाभूनीलालीलानुकूलं विमलतरमिदं विश्वरक्षाधुरीणम् ॥ १४॥

vande mandāramālādharamiha mahasāṃ vṛndamindīvarābhaṃvandyaṃ vandārukāṇāmanavadhikadayānandakandaṃ mukundam |nānā tvāmrāyavedyaṃ vilasati phaṇirāḍbhūbhṛdagre ramābhūnīlālīlānukūlaṃ vimalataramidaṃ viśvarakṣādhurīṇam || 14||

वाञ्छाधिकं प्रणमतां फलमत्र दातुंवातन्धयाद्रिशिखरे वसतो मुरारेः ।पादद्वयं परिसरानमतो ममेदमुत्तंसपल्लवरुचिं विदधातु मौलौ ॥ १५॥

vāñchādhikaṃ praṇamatāṃ phalamatra dātuṃvātandhayādriśikhare vasato murāreḥ |pādadvayaṃ parisarānamato mamedamuttaṃsapallavaruciṃ vidadhātu maulau || 15||

उपनतहरचूडाचन्द्रलेखाभिमुक्तामृतसुरुचिरबिन्दुश्रेणिकेवेयमाशु ।विदलितनवमुक्ताजालगौरा मुरारेश्चरणनखररेखा शाश्वनी नः पुनातु ॥ १६॥

upanataharacūḍācandralekhābhimuktāmṛtasurucirabinduśreṇikeveyamāśu |vidalitanavamuktājālagaurā murāreścaraṇanakhararekhā śāśvanī naḥ punātu || 16||

पादाभिवन्दनकृते परमात्मनो नुश्रीनाथपादकटकाकृतिमभ्युपेत्य ।संलक्ष्यते किमयमद्य स चित्रभानुर्नो चेत् कुतोऽस्य विभुविष्णुपदोपसेवा ॥ १७॥

pādābhivandanakṛte paramātmano nuśrīnāthapādakaṭakākṛtimabhyupetya |saṃlakṣyate kimayamadya sa citrabhānurno cet kuto'sya vibhuviṣṇupadopasevā || 17||

जङ्घाद्वयी जगदधीशितुरस्य रम्याजेतुः स्मरस्य जयकाहलिकायुगीव ।आभाति चारुमणिनूपुरकान्तिचित्रायस्यां मनांसि यमिनां सततं रमन्ते ॥ १८॥

jaṅghādvayī jagadadhīśiturasya ramyājetuḥ smarasya jayakāhalikāyugīva |ābhāti cārumaṇinūpurakānticitrāyasyāṃ manāṃsi yamināṃ satataṃ ramante || 18||

वृत्ता विचित्रवसुधारमणीनिजाङ्गलावण्यदर्शनलसन्मणिदर्पणश्रीः ।अद्यैव मे महदघौघतमिस्रमेषाविश्वेशजानुयुगली शिथिलीकरोतु ॥ १९॥

vṛttā vicitravasudhāramaṇīnijāṅgalāvaṇyadarśanalasanmaṇidarpaṇaśrīḥ |adyaiva me mahadaghaughatamisrameṣāviśveśajānuyugalī śithilīkarotu || 19||

सौन्दर्यसम्पदुदयाकुलपारिजातौसंवीतपीतवसनौ सदृशाविमौ तौ ।नीलारमावसुमतीनियतोपधानेनेतुः श्रियः श्रयतु मे मतिरूरुकाण्डौ ॥ २०॥

saundaryasampadudayākulapārijātausaṃvītapītavasanau sadṛśāvimau tau |nīlāramāvasumatīniyatopadhānenetuḥ śriyaḥ śrayatu me matirūrukāṇḍau || 20||

आबद्धपीतवसना नवरत्नकाञ्चीसंवेष्टिता कटितटी कमलाधिपस्य ।पर्यन्तहाटकमहीच लसद्विचित्ररत्नद्युतिः स्फुरति सेयमिहाञ्जनाद्रेः ॥ २१॥

ābaddhapītavasanā navaratnakāñcīsaṃveṣṭitā kaṭitaṭī kamalādhipasya |paryantahāṭakamahīca lasadvicitraratnadyutiḥ sphurati seyamihāñjanādreḥ || 21||

रम्या रमारमणनाभिरसौ गभीराराजीवजन्मजननी जगतां विधात्री ।तद्देहकान्तियमुनासरितोऽद्भुतश्रीरावर्तविभ्रममितो विदधाति नूनम् ॥ २२॥

ramyā ramāramaṇanābhirasau gabhīrārājīvajanmajananī jagatāṃ vidhātrī |taddehakāntiyamunāsarito'dbhutaśrīrāvartavibhramamito vidadhāti nūnam || 22||

वक्षःस्थलीविहरदम्बुधिकन्यकायाहस्तोच्चलत्कमलरेणुकरम्बितेन ।लिप्तं विभाति वपुरस्य सुचन्दनेनबालातपारुणमिवाग्रतदं महाद्रेः ॥ २३॥

vakṣaḥsthalīviharadambudhikanyakāyāhastoccalatkamalareṇukarambitena |liptaṃ vibhāti vapurasya sucandanenabālātapāruṇamivāgratadaṃ mahādreḥ || 23||

आनीलभासुरविशालभुजान्तरालव्योमस्फुरत्पृथुलमौक्तिकहारनद्याः ।हेमाब्जपङ्क्तिरिव कौस्तुभकान्तिरेखाश्रीवत्सदीधितिचलन्मधुपालिरस्य ॥ २४॥

ānīlabhāsuraviśālabhujāntarālavyomasphuratpṛthulamauktikahāranadyāḥ |hemābjapaṅktiriva kaustubhakāntirekhāśrīvatsadīdhiticalanmadhupālirasya || 24||

शङ्खं शशाङ्कधवलाङ्गमसौ दधानोवामे सदा करतले वरदानहेस्तः ।संलक्ष्यते खलु लसन्निजकन्धरस्यसायं परीक्षितुमिवास्य च कण्ठदघ्रम् ॥ २५॥

śaṅkhaṃ śaśāṅkadhavalāṅgamasau dadhānovāme sadā karatale varadānahestaḥ |saṃlakṣyate khalu lasannijakandharasyasāyaṃ parīkṣitumivāsya ca kaṇṭhadaghram || 25||

हस्ताम्बुजेन विधृतं विमलं रथाङ्गमालोक्यते जलधिजाधिपतेरमुष्य ।यद्दक्षिणेन नवनीरदनीलकान्तेरर्कस्य मण्डलमिवोदयशैलमूर्ध्ना ॥ २६॥

hastāmbujena vidhṛtaṃ vimalaṃ rathāṅgamālokyate jaladhijādhipateramuṣya |yaddakṣiṇena navanīradanīlakānterarkasya maṇḍalamivodayaśailamūrdhnā || 26||

कस्तूरिकाकलितचारुकलङ्कभाजोमन्दस्मितद्युतिभराकुलचन्द्रिकस्य ।चन्द्रस्य चास्यमुखचन्द्रमसः कलाभिःपूर्णस्य कः सततमत्र वदेत साम्यम् ॥ २७॥

kastūrikākalitacārukalaṅkabhājomandasmitadyutibharākulacandrikasya |candrasya cāsyamukhacandramasaḥ kalābhiḥpūrṇasya kaḥ satatamatra vadeta sāmyam || 27||

आलोमनीलकुटिलालकजालनूत्नजीमूतपङ्क्तिपरिवेष्टितमूलभागः ।संलक्ष्यते मुररिपोर्मणिमौलिरेषभास्वत्कराक्रमितमूर्तिरिवाद्रिराजः ॥ २८॥

ālomanīlakuṭilālakajālanūtnajīmūtapaṅktipariveṣṭitamūlabhāgaḥ |saṃlakṣyate muraripormaṇimaulireṣabhāsvatkarākramitamūrtirivādrirājaḥ || 28||

तत्तादृक्धृतशार्ङ्गचापरुचिरो वक्षःस्थलक्ष्मीतटित्कारुण्यामृतवृष्टिरद्भुतदरध्वानातिभीमारवः ।मुक्ताहारबलाकसन्ततियुतो मूर्ध्न्यञ्जनक्ष्माभृतःपुण्यश्रीर्वनमालया विजयते श्रोविष्णुकालाम्बुदः ॥ २९॥

tattādṛkdhṛtaśārṅgacāparuciro vakṣaḥsthalakṣmītaṭitkāruṇyāmṛtavṛṣṭiradbhutadaradhvānātibhīmāravaḥ |muktāhārabalākasantatiyuto mūrdhnyañjanakṣmābhṛtaḥpuṇyaśrīrvanamālayā vijayate śroviṣṇukālāmbudaḥ || 29||

हस्तोदञ्चितशङ्खचक्ररुचिभिः सर्वाः समुद्भासयन्आशास्तादृगनर्घ्यरत्नरुचितैराकल्पितो भूषणैः ।अग्रे काञ्चनमौलिकुण्डललसत्केयूरहारादिभिर्भाति श्रीगिरिनायकः सह मया पूर्णेन्दुबिम्बाननः ॥ ३०॥

hastodañcitaśaṅkhacakrarucibhiḥ sarvāḥ samudbhāsayanāśāstādṛganarghyaratnarucitairākalpito bhūṣaṇaiḥ |agre kāñcanamaulikuṇḍalalasatkeyūrahārādibhirbhāti śrīgirināyakaḥ saha mayā pūrṇendubimbānanaḥ || 30||

तं वन्दे तपनीयचेलमनघं ताराधिपार्केक्षणंताराजालविशुद्भमौक्तिकलसन्मालाभिरामोरसम् ।श्रुत्यन्तप्रतिपाद्यनैजचरितः श्रीमान् दयावारिधिःश्रीशैलाग्रनिकेतनः श्रितपरित्रातेति यो विश्रुतः ॥ ३१॥

taṃ vande tapanīyacelamanaghaṃ tārādhipārkekṣaṇaṃtārājālaviśudbhamauktikalasanmālābhirāmorasam |śrutyantapratipādyanaijacaritaḥ śrīmān dayāvāridhiḥśrīśailāgraniketanaḥ śritaparitrāteti yo viśrutaḥ || 31||

श्रीमन्मीनशरीर मामव महाकूर्माङ्ग कोलाकृते ।पाहि श्रीनरसिंह वामनतनो विष्णो दयावारिधे ।भास्वद्भार्गवराम राघव कृपामूर्ते हलिन् माधवश्रीकृष्णाखिललोकनाथ सहसा कल्किन् मुरारे विभो ॥ ३२॥

śrīmanmīnaśarīra māmava mahākūrmāṅga kolākṛte |pāhi śrīnarasiṃha vāmanatano viṣṇo dayāvāridhe |bhāsvadbhārgavarāma rāghava kṛpāmūrte halin mādhavaśrīkṛṣṇākhilalokanātha sahasā kalkin murāre vibho || 32||

त्राहि त्राहि दयानिधे झटिति मां दारिद्र्यनक्राननादन्तस्तीव्रऋणाख्यदन्तनिकरैरापीडिताङ्गं सदा ।पद्माकामुक पादयोनिपतितं पद्माक्ष ते त्वं जवान्नो चेत् का गतिरत्र मे त्रिजगतां मध्ये त्वदन्या विभो ॥ ३३॥

trāhi trāhi dayānidhe jhaṭiti māṃ dāridryanakrānanādantastīvraṛṇākhyadantanikarairāpīḍitāṅgaṃ sadā |padmākāmuka pādayonipatitaṃ padmākṣa te tvaṃ javānno cet kā gatiratra me trijagatāṃ madhye tvadanyā vibho || 33||

नक्रग्रस्तपदः स नाथ करिगडाक्रुश्य मूलेति नत्रातः किं भवता त्रिलोकपतिना तूर्णं समागच्छता ।हा कृष्णेत्यवमानितामपि परैरने कुरूणां मुहुःक्रोशन्तीं सहसा ररक्ष भुवि कः कृष्णां त्वदन्यस्तु ताम् ॥ ३४॥

nakragrastapadaḥ sa nātha karigaḍākruśya mūleti natrātaḥ kiṃ bhavatā trilokapatinā tūrṇaṃ samāgacchatā |hā kṛṣṇetyavamānitāmapi parairane kurūṇāṃ muhuḥkrośantīṃ sahasā rarakṣa bhuvi kaḥ kṛṣṇāṃ tvadanyastu tām || 34||

ख्यातिः खल्विह पर्यपालय इति हि त्वं राममूर्तिः पुराश्रीमन् वालिनिरस्तमात्मसचिवैरन्यं वनान्तं गतम् ।दीनं दीनशरण्य साधु सहसा सुग्रीवमाश्वास्य तंराज्यस्थं कलयन्निहत्य तदरिं चात्मार्थसिद्धिच्छलात् ॥ ३५॥

khyātiḥ khalviha paryapālaya iti hi tvaṃ rāmamūrtiḥ purāśrīman vālinirastamātmasacivairanyaṃ vanāntaṃ gatam |dīnaṃ dīnaśaraṇya sādhu sahasā sugrīvamāśvāsya taṃrājyasthaṃ kalayannihatya tadariṃ cātmārthasiddhicchalāt || 35||

एवम्प्राया महात्मन्निरवधिकदयासिन्धुना बन्धुना नत्राता भीता जगत्यां कति कति विविधोपद्रवाद्देहभाजः ।लोकस्यास्य त्वया श्रीरमण तदहमप्येक एवाद्य तेषांक्षिप्रं संरक्ष पापादनितरशरणं मामिमं त्वत्कटाक्षैः ॥ ३६॥

evamprāyā mahātmanniravadhikadayāsindhunā bandhunā natrātā bhītā jagatyāṃ kati kati vividhopadravāddehabhājaḥ |lokasyāsya tvayā śrīramaṇa tadahamapyeka evādya teṣāṃkṣipraṃ saṃrakṣa pāpādanitaraśaraṇaṃ māmimaṃ tvatkaṭākṣaiḥ || 36||

विस्मृत्यास्मत्कृतानि प्रतिजननमसत्कृत्यजालान्यमेयान्यद्य त्वन्दीनबन्धो सकृदपि रचितामानतिं वा स्तुतिं वा ।व्याजीकृत्य प्रसन्नो यदि मयि कृपया वर्तसे तत्तव स्याद्युक्तं खल्वन्यथा चेदनवधिकदयापारवश्यस्य नैव ॥ ३७॥

vismṛtyāsmatkṛtāni pratijananamasatkṛtyajālānyameyānyadya tvandīnabandho sakṛdapi racitāmānatiṃ vā stutiṃ vā |vyājīkṛtya prasanno yadi mayi kṛpayā vartase tattava syādyuktaṃ khalvanyathā cedanavadhikadayāpāravaśyasya naiva || 37||

सद्यः प्रसीद जगदीश यथा भवेयंदारिद्र्यदुःखऋणसङ्कटतो विमुक्तः ।श्रीमन्नथ प्रणतरक्षक मां प्रपन्नंसंयोजयस्व समये भवदङ्घ्रि (का)भ्याम् ॥ ३८॥

sadyaḥ prasīda jagadīśa yathā bhaveyaṃdāridryaduḥkhaṛṇasaṅkaṭato vimuktaḥ |śrīmannatha praṇatarakṣaka māṃ prapannaṃsaṃyojayasva samaye bhavadaṅghri (kā)bhyām || 38||

रमाकान्त स्वान्तं रघुवर नितान्तं मदवशात्परिभ्रान्तं पापोन्मुखमनिशमुन्मत्तचरितम् ।निगृह्येतत् क्षिप्रं निरवधिदयाब्धे मम भवत्पदाम्भोजद्वन्द्वे कलय चिरलीलापरवशम् ॥ ३९॥

ramākānta svāntaṃ raghuvara nitāntaṃ madavaśātparibhrāntaṃ pāponmukhamaniśamunmattacaritam |nigṛhyetat kṣipraṃ niravadhidayābdhe mama bhavatpadāmbhojadvandve kalaya ciralīlāparavaśam || 39||

स्वधाम्नो वैकुण्ठादपि वरमिदं पन्नगगिरेःशिरस्तुङ्गं श्रीमन्निति यदवतीर्णोऽसि रमया ।सुयुक्तं तत्तस्मादपि गतवतो धन्विनगारंहरे को वा लाभस्तव कथय गोदालयमिदम् ॥ ४०॥

svadhāmno vaikuṇṭhādapi varamidaṃ pannagagireḥśirastuṅgaṃ śrīmanniti yadavatīrṇo'si ramayā |suyuktaṃ tattasmādapi gatavato dhanvinagāraṃhare ko vā lābhastava kathaya godālayamidam || 40||

ततः श्रीवैकुण्ठादपि सुभगमित्येतदधुनामृषा शेषक्षोणीधरशिखरमभ्येत्य वससि ।यदेतत् किन्तु श्रीरमण करुणासार भगवन्मुदा गोदापाणिग्रहणकरणायैव नियतम् ॥ ४१॥

tataḥ śrīvaikuṇṭhādapi subhagamityetadadhunāmṛṣā śeṣakṣoṇīdharaśikharamabhyetya vasasi |yadetat kintu śrīramaṇa karuṇāsāra bhagavanmudā godāpāṇigrahaṇakaraṇāyaiva niyatam || 41||

वन्दे तमिन्दिराकान्तं मन्देतरकृपारसम् ।इन्दीवरदलश्याममिन्दुबिम्बसदृङ्मुखम् ॥ ४२॥

vande tamindirākāntaṃ mandetarakṛpārasam |indīvaradalaśyāmamindubimbasadṛṅmukham || 42||

वेदं च शास्त्रमनवद्यमधीश लक्ष्म्याःसत्यं कुरुष्व भव सत्यवचोऽग्रणीस्त्वम् ।दत्त्वा क्षणेन मदभीप्सितमद्य शेषक्षोणीभृदीश विनतं कुरु मां कृतार्थम् ॥ ४३॥

vedaṃ ca śāstramanavadyamadhīśa lakṣmyāḥsatyaṃ kuruṣva bhava satyavaco'graṇīstvam |dattvā kṣaṇena madabhīpsitamadya śeṣakṣoṇībhṛdīśa vinataṃ kuru māṃ kṛtārtham || 43||

ग्रामारामक्षितिधनपशुव्रातभूषासुभृत्यस्थानीयाद्यौरिह बहुविधैः साधनैश्चानपेक्षम् ।भूयो नित्यं जयति महदाराधनं यस्य शेषक्षोणीभर्तुः शिरसि वसतः श्रीधरं तं प्रपद्ये ॥ ४४॥

grāmārāmakṣitidhanapaśuvrātabhūṣāsubhṛtyasthānīyādyauriha bahuvidhaiḥ sādhanaiścānapekṣam |bhūyo nityaṃ jayati mahadārādhanaṃ yasya śeṣakṣoṇībhartuḥ śirasi vasataḥ śrīdharaṃ taṃ prapadye || 44||

तस्मादद्यैव लक्ष्मीपरिबृढ सहसा दुःसहां दुर्दशां मेछित्त्वैमा वेङ्कटक्ष्माधरनिलय हरे पूर्वपापोपलब्धाम् ।दत्त्वा मद्वाञ्छितार्थ सकलमपि बलादैहिकामुष्मिकाख्यंभक्तिं पादाब्जयोस्ते भवदुरितगतिध्वंसिनीं रक्ष मां त्वम् ॥ ४५॥

tasmādadyaiva lakṣmīparibṛḍha sahasā duḥsahāṃ durdaśāṃ mechittvaimā veṅkaṭakṣmādharanilaya hare pūrvapāpopalabdhām |dattvā madvāñchitārtha sakalamapi balādaihikāmuṣmikākhyaṃbhaktiṃ pādābjayoste bhavaduritagatidhvaṃsinīṃ rakṣa māṃ tvam || 45||

इति तातयार्यकविना विनिर्मितामितबुद्धिनापि कृपया मुरद्विषः ।पठतामभीष्टफलदा सतामियंमुदमातनोतु परमाधवस्तुतिः ॥ ४६॥

iti tātayāryakavinā vinirmitāmitabuddhināpi kṛpayā muradviṣaḥ |paṭhatāmabhīṣṭaphaladā satāmiyaṃmudamātanotu paramādhavastutiḥ || 46||

इति श्रीपरमाधवस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīparamādhavastutiḥ sampūrṇā |