शिवलिङ्गस्नापनोपदेशम् ईश्वरप्रोक्तं Ishvaraproktam Shivalingasnapanopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते महादेवाख्ये)शिवगौरीसंवादेईश्वर उवाच ।पात्राणि शिवपूजार्थमाहरेच्च यथाबलम् ।मृद्वश्मदारुजानीशे धातुजान्यधरोत्तरम् ॥ ११॥

(śivarahasyāntargate mahādevākhye)śivagaurīsaṃvādeīśvara uvāca |pātrāṇi śivapūjārthamāharecca yathābalam |mṛdvaśmadārujānīśe dhātujānyadharottaram || 11||

अश्मपात्राद्दारुमयं बिल्वौदुम्बरपर्णजम् ।स्नानार्घ्यदानविधिषु प्रशस्तं शिवपूजने ॥ १२॥

aśmapātrāddārumayaṃ bilvaudumbaraparṇajam |snānārghyadānavidhiṣu praśastaṃ śivapūjane || 12||

दारवेणार्घ्यपात्रेण यद्दत्वा लभते फलम् ।तस्माच्चतुर्गुणं पुण्यं शिवे मृत्पात्रदानतः ॥ १३॥

dāraveṇārghyapātreṇa yaddatvā labhate phalam |tasmāccaturguṇaṃ puṇyaṃ śive mṛtpātradānataḥ || 13||

ताम्रपात्रादपि श्रेष्ठं कांस्यपैत्तलसम्भवम् ।ताम्रपात्राभिषेकेण फलं शतगुणं लभेत् ॥ १४॥

tāmrapātrādapi śreṣṭhaṃ kāṃsyapaittalasambhavam |tāmrapātrābhiṣekeṇa phalaṃ śataguṇaṃ labhet || 14||

पलाशपद्मपत्राभ्यामर्घ्यं ताम्रसमं भवेत् ।रौप्यपात्रेण विज्ञेयं तस्माल्लक्षगुणाधिकम् ॥ १५॥

palāśapadmapatrābhyāmarghyaṃ tāmrasamaṃ bhavet |raupyapātreṇa vijñeyaṃ tasmāllakṣaguṇādhikam || 15||

सुवर्णपात्रं च ततो देवि कोटिगुणोत्तमम् ।एवं स्नानार्घ्य नैवेद्यबलिधूपादिभिः क्रमात् ॥ १६॥

suvarṇapātraṃ ca tato devi koṭiguṇottamam |evaṃ snānārghya naivedyabalidhūpādibhiḥ kramāt || 16||

पात्रोत्तरविशेषेण फलं स्यात्परमेश्वरे(रि) ।मृत्कुम्भताम्रकुग्भेन स्नानं शतगुणोत्तमम् ॥ १७॥

pātrottaraviśeṣeṇa phalaṃ syātparameśvare(ri) |mṛtkumbhatāmrakugbhena snānaṃ śataguṇottamam || 17||

रौप्यं लक्षाधिकं पुण्यं हैमं कोट्यधिकं भवेत् ।अर्घ्यं पुष्पजलोपेतं यः शिवाय निवेदयेत् ॥ १८॥

raupyaṃ lakṣādhikaṃ puṇyaṃ haimaṃ koṭyadhikaṃ bhavet |arghyaṃ puṣpajalopetaṃ yaḥ śivāya nivedayet || 18||

स पूज्यः सर्वलोकेषु शिववन्मोदते भृशम् ।गन्धतोयेन संमिश्रं पुष्पार्ध्यादुत्तरोत्तरम् ॥ १९॥

sa pūjyaḥ sarvalokeṣu śivavanmodate bhṛśam |gandhatoyena saṃmiśraṃ puṣpārdhyāduttarottaram || 19||

पञ्चगव्यसमायुक्तमर्घ्यं शतगुणोत्तरम् ।आपः क्षीरकुशाग्राणि घृतं देवि च तण्डुलाः ॥ २०॥

pañcagavyasamāyuktamarghyaṃ śataguṇottaram |āpaḥ kṣīrakuśāgrāṇi ghṛtaṃ devi ca taṇḍulāḥ || 20||

तिलाः सिद्धार्थकाश्चैवमर्घ्यमष्टाङ्गमुच्यते ।घृतं विनाक्षतं ग्राह्यमिति केचित्प्रचक्षते ॥ २१॥

tilāḥ siddhārthakāścaivamarghyamaṣṭāṅgamucyate |ghṛtaṃ vinākṣataṃ grāhyamiti kecitpracakṣate || 21||

यवतण्डुलगोधूममाषैरक्षतमादिशेत् ।अर्घ्यमष्टाङ्गमापूर्य लिङ्गमूर्ध्नि विशोधयेत् ॥ २२॥

yavataṇḍulagodhūmamāṣairakṣatamādiśet |arghyamaṣṭāṅgamāpūrya liṅgamūrdhni viśodhayet || 22||

दशवर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते ।कपिलापञ्चगव्येन धृतक्षीरयुतेन च ॥ २३॥

daśavarṣasahasrāṇi śivaloke mahīyate |kapilāpañcagavyena dhṛtakṣīrayutena ca || 23||

स्नानं दशगुणं ज्ञेयमितरस्मान्नसंशयः ।स्नानं फलशतं ज्ञेयमभ्यङ्गः पञ्चविंशतिः ॥ २४॥

snānaṃ daśaguṇaṃ jñeyamitarasmānnasaṃśayaḥ |snānaṃ phalaśataṃ jñeyamabhyaṅgaḥ pañcaviṃśatiḥ || 24||

फलानां द्वे सहस्रे तु महास्नानं शिवे विदुः ।पयोदधिघृतक्षौद्रशर्कराद्यैरनुक्रमात् ॥ २५॥

phalānāṃ dve sahasre tu mahāsnānaṃ śive viduḥ |payodadhighṛtakṣaudraśarkarādyairanukramāt || 25||

ईशादिमन्त्रैः संस्थाप्य शिवलोकमवाप्नुयात् ।यः पुमान् तिलतैलेन करयन्त्रोद्भवेन च ॥ २६॥

īśādimantraiḥ saṃsthāpya śivalokamavāpnuyāt |yaḥ pumān tilatailena karayantrodbhavena ca || 26||

शिवाभिषेकं कुरुते स मे प्रियतरो भवेत् ।अभिषेको दशफलः स्नानार्थं शतमीश्वरि ॥ २७॥

śivābhiṣekaṃ kurute sa me priyataro bhavet |abhiṣeko daśaphalaḥ snānārthaṃ śatamīśvari || 27||

महास्नाने ह्यशक्तस्य कुम्भं द्रोणत्रयं शिवे ।पञ्चविंशत्पलेनैव लिङ्गेऽभ्यङ्गं तु कारयेत् ॥ २८॥

mahāsnāne hyaśaktasya kumbhaṃ droṇatrayaṃ śive |pañcaviṃśatpalenaiva liṅge'bhyaṅgaṃ tu kārayet || 28||

घृतेन वाऽथ तैलेन गन्धयुक्तेन वा शिवे ।शिवस्य सर्पिषा स्नानं प्रोक्तं पलशतेन वै ॥ २९॥

ghṛtena vā'tha tailena gandhayuktena vā śive |śivasya sarpiṣā snānaṃ proktaṃ palaśatena vai || 29||

पलानां द्विसहस्रेण महास्नानं विधीयते ।तस्यार्धं मधुना देवि दध्ना तत्सममीश्वरि ॥ ३०॥

palānāṃ dvisahasreṇa mahāsnānaṃ vidhīyate |tasyārdhaṃ madhunā devi dadhnā tatsamamīśvari || 30||

तत्पादतः शर्करया स्नानमेतच्छिवे मम ।नीरस्नानयुतं देवि दध्ना घृतपयस्ततः ॥ ३१॥

tatpādataḥ śarkarayā snānametacchive mama |nīrasnānayutaṃ devi dadhnā ghṛtapayastataḥ || 31||

मधुना सितया देवि पुण्यं स्यात्तच्छताधिकम् ।पादस्नानं महादेवि कुम्भत्रयमितीरितम् ॥ ३२॥

madhunā sitayā devi puṇyaṃ syāttacchatādhikam |pādasnānaṃ mahādevi kumbhatrayamitīritam || 32||

क्षीरस्नानं महेशस्य कापिलेनेतरेण वा ।कुर्यात्तस्यापराधानि(धांश्च)क्षमते शङ्करःशतम् ॥ ३३॥

kṣīrasnānaṃ maheśasya kāpilenetareṇa vā |kuryāttasyāparādhāni(dhāṃśca)kṣamate śaṅkaraḥśatam || 33||

खण्डदध्ना योऽभिषिञ्चेत् सहस्रं क्षमते शिवः ।वर्षकोटिसहस्रैस्तु यत्पापं समुपार्जितम् ॥ ३४॥

khaṇḍadadhnā yo'bhiṣiñcet sahasraṃ kṣamate śivaḥ |varṣakoṭisahasraistu yatpāpaṃ samupārjitam || 34||

घृताभिषेको लिङ्गस्य दहेत्सर्वं न संशयः ।लिङ्गस्य दर्शनं पुण्यं दर्शनात्स्पर्शनं वरम् ॥ ३५॥

ghṛtābhiṣeko liṅgasya dahetsarvaṃ na saṃśayaḥ |liṅgasya darśanaṃ puṇyaṃ darśanātsparśanaṃ varam || 35||

स्पर्शनादर्चनं क्षेष्ठं घृतस्नामतः परम् ।मधुस्नानेन देवेशि अश्वमेधफलं लभेत् (भवेत्) ॥ ३६॥

sparśanādarcanaṃ kṣeṣṭhaṃ ghṛtasnāmataḥ param |madhusnānena deveśi aśvamedhaphalaṃ labhet (bhavet) || 36||

सितया स्नाप्य मां देवि सर्वजीववधोद्भवैः ।पापैर्न लिप्यते गौरि पुण्यं महदवाप्नुयात् ॥ ३७॥

sitayā snāpya māṃ devi sarvajīvavadhodbhavaiḥ |pāpairna lipyate gauri puṇyaṃ mahadavāpnuyāt || 37||

कृष्णाष्टम्यां सोमवारे प्रदोषे वा महेश्वरि ।घृतस्नानकरो यश्च स फलं लभते शिवे ॥ ३८॥

kṛṣṇāṣṭamyāṃ somavāre pradoṣe vā maheśvari |ghṛtasnānakaro yaśca sa phalaṃ labhate śive || 38||

कुलैकविंशमूर्तिश्च शिवलोके महीयते ।क्षीरस्नानात् क्षरत्यंहः देवि जन्मशतार्जितम् ॥ ३९॥

kulaikaviṃśamūrtiśca śivaloke mahīyate |kṣīrasnānāt kṣaratyaṃhaḥ devi janmaśatārjitam || 39||

क्षीरेण दध्नाज्येनापि सितया मधुना फलम् ।अभिषिच्य मुदा लिङ्गं लभेत् (?) पर्वणि वा शिवे ॥ ४०॥

kṣīreṇa dadhnājyenāpi sitayā madhunā phalam |abhiṣicya mudā liṅgaṃ labhet (?) parvaṇi vā śive || 40||

सङ्क्रान्तावयने पाते ग्रहणे सोमसूर्ययोः ।अयुतं यो गवां दद्याच्छाम्भवेषु च यज्वसु ॥ ४१॥

saṅkrāntāvayane pāte grahaṇe somasūryayoḥ |ayutaṃ yo gavāṃ dadyācchāmbhaveṣu ca yajvasu || 41||

वस्त्रहेमसवत्सानां द्विजवर्येषु तल्लभेत् (?) ।नारिकेलोदकेनापि योऽभिषिञ्चेन्महेश्वरि ॥ ४२॥

vastrahemasavatsānāṃ dvijavaryeṣu tallabhet (?) |nārikelodakenāpi yo'bhiṣiñcenmaheśvari || 42||

चरं वा स्थिरलिङ्गं वा स्नानमात्रेण पुण्यभाक् ।गवामयनयज्ञस्य कदलीफलमानतः ॥ ४३॥

caraṃ vā sthiraliṅgaṃ vā snānamātreṇa puṇyabhāk |gavāmayanayajñasya kadalīphalamānataḥ || 43||

फलानां च सहस्राणि स्नानं रम्भाफले विदुः ।शतं वा दशकं वापि मध्यमाधममुच्यते ॥ ४४॥

phalānāṃ ca sahasrāṇi snānaṃ rambhāphale viduḥ |śataṃ vā daśakaṃ vāpi madhyamādhamamucyate || 44||

स्नाप्य रम्भाफलैर्लिङ्गमुर्वरादानजं लभेत् ।कोशैर्यः पानसानां तु अभिषेके शतं शिवे ॥ ४५॥

snāpya rambhāphalairliṅgamurvarādānajaṃ labhet |kośairyaḥ pānasānāṃ tu abhiṣeke śataṃ śive || 45||

सहस्रं परमं देवि शतं मध्यममुच्यते ।एषामेकतमं स्नानं गोदानदशकं फलम् ॥ ४६॥

sahasraṃ paramaṃ devi śataṃ madhyamamucyate |eṣāmekatamaṃ snānaṃ godānadaśakaṃ phalam || 46||

स्नानमिक्षुरसेनापि यो लिङ्गे सकृदाचरेत् ।लभेच्छिवं वंशशतैर्मम लोके महीयते ॥ ४७॥

snānamikṣurasenāpi yo liṅge sakṛdācaret |labhecchivaṃ vaṃśaśatairmama loke mahīyate || 47||

पक्वाम्रसुरसैर्देवि अभिषिच्य महेश्वरम् ।जम्बीरसारैर्यौ लिङ्गं स्नापयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ४८॥

pakvāmrasurasairdevi abhiṣicya maheśvaram |jambīrasārairyau liṅgaṃ snāpayedbhaktisaṃyutaḥ || 48||

विधूय पापकलिलं सोमवद्राजते शिवे ।कुशतोयेन यो लिङ्गं स्नापयेद्भक्तिमान्नरः ॥ ४९॥

vidhūya pāpakalilaṃ somavadrājate śive |kuśatoyena yo liṅgaṃ snāpayedbhaktimānnaraḥ || 49||

काञ्चनेन विमानेन ब्रह्मलोके महीयते ।गन्धचन्दनतोयेन यो लिङ्गं स्नापयेच्छिवे ॥ ५०॥

kāñcanena vimānena brahmaloke mahīyate |gandhacandanatoyena yo liṅgaṃ snāpayecchive || 50||

गन्धर्वलोकमाप्नोति दिवि गन्धर्वपूजितः ।पुष्पोदकेन सावित्रं कौबेरं हिम(हेम)वारिणा ॥ ५१॥

gandharvalokamāpnoti divi gandharvapūjitaḥ |puṣpodakena sāvitraṃ kauberaṃ hima(hema)vāriṇā || 51||

रत्नोदकेन चाप्यैन्द्रं लोकं सम्प्राप्य मोदते ।द्रोणयान्धसां राशिं द्रोणपुष्पनिभं शिवे ॥ ५२॥

ratnodakena cāpyaindraṃ lokaṃ samprāpya modate |droṇayāndhasāṃ rāśiṃ droṇapuṣpanibhaṃ śive || 52||

दत्वा लिङ्गस्य मौलौ मे मत्समीप्यमुपैष्यति ।पुण्यं स लभते गौरि शिवरात्रौ शताधिकम् ॥ ५३॥

datvā liṅgasya maulau me matsamīpyamupaiṣyati |puṇyaṃ sa labhate gauri śivarātrau śatādhikam || 53||

सितेन भस्मना स्नाप्य गन्धिना शोधितेन च ।द्रोणपञ्चकमानेन स मदग्रे प्रमोदते ॥ ५४॥

sitena bhasmanā snāpya gandhinā śodhitena ca |droṇapañcakamānena sa madagre pramodate || 54||

कूपोदकाच्च ताटाकं ताटाकाद्वाप्यमुत्तमम् ।नदीनां चैव सर्वासां पुण्यानां चाब्धिसङ्गजम् ॥ ५५॥

kūpodakācca tāṭākaṃ tāṭākādvāpyamuttamam |nadīnāṃ caiva sarvāsāṃ puṇyānāṃ cābdhisaṅgajam || 55||

वरं गङ्गा महादेवि स्नाने पर्युषितं न मे ।वस्त्रपूतेन तोयेन यो लिङ्गं स्थापयेत् सकृत् ॥ ५६॥

varaṃ gaṅgā mahādevi snāne paryuṣitaṃ na me |vastrapūtena toyena yo liṅgaṃ sthāpayet sakṛt || 56||

सर्वकामसमृद्धात्मा वारुणं लोकमाप्नुयात् ।पाटलोत्पलपद्मानि करवीराणि चम्पकम् ॥ ५७॥

sarvakāmasamṛddhātmā vāruṇaṃ lokamāpnuyāt |pāṭalotpalapadmāni karavīrāṇi campakam || 57||

स्नानकालेऽम्बुयोज्यानि कल्कानि सुरभीणि च ।तेनाभिषिच्य लिङ्गे मे राजसूयफलं लभेत् ॥ ५८॥

snānakāle'mbuyojyāni kalkāni surabhīṇi ca |tenābhiṣicya liṅge me rājasūyaphalaṃ labhet || 58||

कर्पूरागरुतोयेन यो लिङ्गं स्नापयेत् सकृत् ।सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति शिवमन्दिरम् ॥ ५९॥

karpūrāgarutoyena yo liṅgaṃ snāpayet sakṛt |sarvapāpavinirmuktaḥ prayāti śivamandiram || 59||

पितॄनुद्दिश्य यो लिङ्गं स्नापयेच्छीतवारिणा ।तृप्ताः स्वर्गं प्रयास्यन्ति पितरो नरकादपि ॥ ६०॥

pitṝnuddiśya yo liṅgaṃ snāpayecchītavāriṇā |tṛptāḥ svargaṃ prayāsyanti pitaro narakādapi || 60||

लिङ्गं स्नाप्य महादेवि जलाविच्छिन्नधारया ।ग्रीष्मे गलन्तिकाभिर्वा नैरन्तर्यं दिवानिशम् ॥ ६१॥

liṅgaṃ snāpya mahādevi jalāvicchinnadhārayā |grīṣme galantikābhirvā nairantaryaṃ divāniśam || 61||

स मे गणेशः स्कन्दः स्यात् अश्वमेधायुतं लभेत् ।श्रीखण्डद्रवसारेण यो विलिम्पेदुमासखम् ॥ ६२॥

sa me gaṇeśaḥ skandaḥ syāt aśvamedhāyutaṃ labhet |śrīkhaṇḍadravasāreṇa yo vilimpedumāsakham || 62||

ग्रीष्मर्तौ सकल वा पौण्डरीकफलं लभेत् ।कृष्णागरुं देवदारुं प्रभवं श्रीतरोरपि ॥ ६३॥

grīṣmartau sakala vā pauṇḍarīkaphalaṃ labhet |kṛṣṇāgaruṃ devadāruṃ prabhavaṃ śrītarorapi || 63||

गन्धं दत्वा चन्द्रमौलौ द्वादशाहफलं लभेत् ।त्रिफलं चन्दनं प्रोक्तं कुङ्कुमं तत्समं स्मृतम् ॥ ६४॥

gandhaṃ datvā candramaulau dvādaśāhaphalaṃ labhet |triphalaṃ candanaṃ proktaṃ kuṅkumaṃ tatsamaṃ smṛtam || 64||

कर्पूरं तु तदर्धं स्यात् घनसारश्च तत्समः ।पलमेकं च कस्तूर्याः मेलनाद्यक्षकर्दमः ॥ ६५॥

karpūraṃ tu tadardhaṃ syāt ghanasāraśca tatsamaḥ |palamekaṃ ca kastūryāḥ melanādyakṣakardamaḥ || 65||

यक्षकर्दमपङ्केन यो विलिप्य महेश्वरम् ।सोऽग्निचित्याऽयुतमखफलमाप्नोति मानवः ॥ ६६॥

yakṣakardamapaṅkena yo vilipya maheśvaram |so'gnicityā'yutamakhaphalamāpnoti mānavaḥ || 66||

लिङ्गमूर्तेर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः ।स्नानकाले प्रकुर्वीत तौर्यत्रिकरवं शिवे ॥ ६७॥

liṅgamūrtermaheśasya śivasya paramātmanaḥ |snānakāle prakurvīta tauryatrikaravaṃ śive || 67||

भेरीमद्दलशङ्खानां काहलं वरदुन्दुभीन् ।वीणावेणुमहाढक्कापटहानकडम्बराः ॥ ६८॥

bherīmaddalaśaṅkhānāṃ kāhalaṃ varadundubhīn |vīṇāveṇumahāḍhakkāpaṭahānakaḍambarāḥ || 68||

कांस्यझल्लरवाद्येभ्यश्चर्मवाद्यं विशिष्यते ।ततो मुखेन चाध्मातं ततस्तन्त्रीभवं शिवे ॥ ६९॥

kāṃsyajhallaravādyebhyaścarmavādyaṃ viśiṣyate |tato mukhena cādhmātaṃ tatastantrībhavaṃ śive || 69||

एवं वादित्रघोषं यः प्रकुर्यात्स्नान कर्मणि ।वंशलक्षतो धीमान्मम लोके महीयते ॥ ७०॥

evaṃ vāditraghoṣaṃ yaḥ prakuryātsnāna karmaṇi |vaṃśalakṣato dhīmānmama loke mahīyate || 70||

नाट्यार्थमङ्गनाजालं लयशिक्षासमन्वितम् ।तरुणं रूपसम्पन्नं गेयवादित्रकोविदम् ॥ ७१॥

nāṭyārthamaṅganājālaṃ layaśikṣāsamanvitam |taruṇaṃ rūpasampannaṃ geyavāditrakovidam || 71||

दत्वा लिङ्गालये भद्रे सर्वामृद्धिमवाप्नुयात् ।घृताभ्यङ्गे घृतस्नाने यद्धिलिङ्गस्य रूषितम् ॥ ७२॥

datvā liṅgālaye bhadre sarvāmṛddhimavāpnuyāt |ghṛtābhyaṅge ghṛtasnāne yaddhiliṅgasya rūṣitam || 72||

यवगोधूमजैश्चूर्णैः कषायैर्गन्धयोजितैः ।कवोष्णेनाम्बुना देवि स्नापयेत्तदनन्तरम् ॥ ७३॥

yavagodhūmajaiścūrṇaiḥ kaṣāyairgandhayojitaiḥ |kavoṣṇenāmbunā devi snāpayettadanantaram || 73||

घर्षयेद्बिल्वपत्रैश्च लिङ्गपीठं सुशोधयेत् ।दशधेनुसहस्राणि ददतः फलमाप्नुयात् ॥ ७४॥

gharṣayedbilvapatraiśca liṅgapīṭhaṃ suśodhayet |daśadhenusahasrāṇi dadataḥ phalamāpnuyāt || 74||

कपिलापञ्चगव्येन कुशवारियुतेन च ।स्नापयेन्मन्त्रपूतेन ब्रह्मस्नानमघापहम् ॥ ७५॥

kapilāpañcagavyena kuśavāriyutena ca |snāpayenmantrapūtena brahmasnānamaghāpaham || 75||

ईश्वर उवाच ।शङ्खानां च सहस्रकैरपि तथा धारा सहस्त्रीघटैःकुम्भैश्छिद्रशताष्टकैर्वरगवां शृङ्गाग्रधारादिभिः ।स्नाप्याम्बुप्रभवैः महेशजनिम श्रीरुद्रमन्त्रैःशिवेपुण्यं प्राप्य स मोदते गिरिसुते कैलासमौलौ गणः ॥॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वरप्रोक्तं शिवलिङ्गस्नापनोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । महादेवाख्यः एकादशमांशः । अध्यायः ८ । ११७६॥

īśvara uvāca |śaṅkhānāṃ ca sahasrakairapi tathā dhārā sahastrīghaṭaiḥkumbhaiśchidraśatāṣṭakairvaragavāṃ śṛṅgāgradhārādibhiḥ |snāpyāmbuprabhavaiḥ maheśajanima śrīrudramantraiḥśivepuṇyaṃ prāpya sa modate girisute kailāsamaulau gaṇaḥ |||| iti śivarahasyāntargate īśvaraproktaṃ śivaliṅgasnāpanopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 8 | 1176||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।महादेवाख्यः एकादशमांशः ।अध्यायः ८ ।११-७६॥

– || śrīśivarahasyam |mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 8 | 11-76||