शिवलिङ्गार्चनविध्युपदेशम् २ Ishvaraproktam Shivalingarchanavidhyupadesham 2

(शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वराख्ये)शिवगौरीसंवादेईश्वरः (उवाच)अतः परं प्रवक्ष्यामि नित्यनैमित्तिके फलम् ।कालं लिङ्गविशेषं च ब्रह्मक्षत्रविशां तथा ॥ १॥

(śivarahasyāntargate īśvarākhye)śivagaurīsaṃvādeīśvaraḥ (uvāca)ataḥ paraṃ pravakṣyāmi nityanaimittike phalam |kālaṃ liṅgaviśeṣaṃ ca brahmakṣatraviśāṃ tathā || 1||

आश्रमाणां च सर्वेषां एष लिङ्गार्चने विधिः ।नित्यलिङ्गार्चन शस्तं धातुस्फटिकसम्भवम् ॥ २॥

āśramāṇāṃ ca sarveṣāṃ eṣa liṅgārcane vidhiḥ |nityaliṅgārcana śastaṃ dhātusphaṭikasambhavam || 2||

बाणलिङ्गं मारकतं रसेन्द्रककृतं शिवे ।पार्थिवं कामदं ज्ञेयं सर्वकर्मसु शोभने ॥ ३॥

bāṇaliṅgaṃ mārakataṃ rasendrakakṛtaṃ śive |pārthivaṃ kāmadaṃ jñeyaṃ sarvakarmasu śobhane || 3||

न यस्य शिवलिङ्गार्चा गृहे भवति शङ्करि ।स नित्यसूतकी ज्ञेयो ब्राह्मणो वान्त्यजोऽपि वा ॥ ४॥

na yasya śivaliṅgārcā gṛhe bhavati śaṅkari |sa nityasūtakī jñeyo brāhmaṇo vāntyajo'pi vā || 4||

बाणलिङ्गं न यस्यास्ति गृहे बिल्वादिपूजितम् ।तद्गृहे जलमल्पं वा न पेयं सर्वथा बुधैः ॥ ५॥

bāṇaliṅgaṃ na yasyāsti gṛhe bilvādipūjitam |tadgṛhe jalamalpaṃ vā na peyaṃ sarvathā budhaiḥ || 5||

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा ।येऽर्चयन्त्येव नियतं मम लिङ्गं महेश्वरि ॥ ६॥

ekakālaṃ dvikālaṃ vā trikālaṃ nityameva vā |ye'rcayantyeva niyataṃ mama liṅgaṃ maheśvari || 6||

ते वै गणेन्द्रा विज्ञेया मम तोषप्रदाः शिवे ।प्रदोषेषु विशेषेण यः पूजयति शङ्करम् ॥ ७॥

te vai gaṇendrā vijñeyā mama toṣapradāḥ śive |pradoṣeṣu viśeṣeṇa yaḥ pūjayati śaṅkaram || 7||

स महापातकैर्मुक्तो भविष्यति न संशयः ।ऋणदारिद्र्यनाशाय प्रदोषे पूजयेच्छिवम् ॥ ८॥

sa mahāpātakairmukto bhaviṣyati na saṃśayaḥ |ṛṇadāridryanāśāya pradoṣe pūjayecchivam || 8||

घृताभिषेकं कुर्वीत कुर्यात्पलदशेन(दशपलेन) वै ।उत्पलैर्बिल्वपत्रैश्च पूजनीयो महेश्वरः ॥ ९॥

ghṛtābhiṣekaṃ kurvīta kuryātpaladaśena(daśapalena) vai |utpalairbilvapatraiśca pūjanīyo maheśvaraḥ || 9||

सोमवारेऽर्चने शम्भोर्नक्तमायुष्यवर्धनम् ।क्षीरेण स्नापयेद्देवं कपिलासम्भवेन वा ॥ १०॥

somavāre'rcane śambhornaktamāyuṣyavardhanam |kṣīreṇa snāpayeddevaṃ kapilāsambhavena vā || 10||

कमलैर्बिल्वपत्रैश्च पूजनीयो भवो मुने ।चतुर्दश्यां निशीयिन्यामपामार्गौश्च बिल्वकैः ॥ ११॥

kamalairbilvapatraiśca pūjanīyo bhavo mune |caturdaśyāṃ niśīyinyāmapāmārgauśca bilvakaiḥ || 11||

पूजयेल्लिङ्गमेकाग्रो दध्ना संस्नापयेच्छुचिः ।कालाष्टम्यां कालकालमर्चयेन्नियतव्रतः ॥ १२॥

pūjayelliṅgamekāgro dadhnā saṃsnāpayecchuciḥ |kālāṣṭamyāṃ kālakālamarcayenniyatavrataḥ || 12||

मधुना स्नाप्य देवेशं बिल्वपत्रैः प्रपूजयेत् ।बोधायनोक्तविधिना सर्वनक्तव्रतं शिवे ॥ १३॥

madhunā snāpya deveśaṃ bilvapatraiḥ prapūjayet |bodhāyanoktavidhinā sarvanaktavrataṃ śive || 13||

तत्रावाहनपूजां च प्रवक्ष्यामि शिवे तव ।यथाभिरुचिरे(ते) लिङ्गे धातुजे स्फाटिकेऽपि वा ॥ १४॥

tatrāvāhanapūjāṃ ca pravakṣyāmi śive tava |yathābhirucire(te) liṅge dhātuje sphāṭike'pi vā || 14||

बाणे(णं) रसेन्द्रकलिते(तं) तथा मरकतोद्भवम् ।स्थाप्य पीठे रङ्गवल्लीमण्डिते चोपलेपिते ॥ १५॥

bāṇe(ṇaṃ) rasendrakalite(taṃ) tathā marakatodbhavam |sthāpya pīṭhe raṅgavallīmaṇḍite copalepite || 15||

भूमौ नक्तव्रतो मौनी स्नात्वा भस्मत्रिपुण्ड्रधृक् ।रुद्राक्षमालाभरणो जपेत्पञ्चाक्षरं मनुम् ॥ १६॥

bhūmau naktavrato maunī snātvā bhasmatripuṇḍradhṛk |rudrākṣamālābharaṇo japetpañcākṣaraṃ manum || 16||

करे करतले चैव हृदये च न्यसेद्बुधः ।ध्यायेत्तत्र महादेवं पूजादौ जपकर्मणि ॥ १७॥

kare karatale caiva hṛdaye ca nyasedbudhaḥ |dhyāyettatra mahādevaṃ pūjādau japakarmaṇi || 17||

मूले कल्पद्रुमस्य द्रुतकनकनिभं हेमसिह्मासनस्थंवामाङ्कारूढगौरीनिबिडकुचभराभोगगाढोपगूढम् ।सर्वालङ्कारदीप्तं वरपरशुमृगाभीतिहस्तं त्रिणेत्रंवन्दे चन्द्रार्धचूडं गुहगणपशिवाश्लिष्टपार्श्वं महेशम् ॥ १८१९॥

mūle kalpadrumasya drutakanakanibhaṃ hemasihmāsanasthaṃvāmāṅkārūḍhagaurīnibiḍakucabharābhogagāḍhopagūḍham |sarvālaṅkāradīptaṃ varaparaśumṛgābhītihastaṃ triṇetraṃvande candrārdhacūḍaṃ guhagaṇapaśivāśliṣṭapārśvaṃ maheśam || 1819||

ध्यात्वैवं मूलमन्त्रं तु जपेदष्टोत्तरं शतम् ।सोदकं कलशं पूज्य गन्धपुष्पाक्षतैर्युतम् ॥ २०॥

dhyātvaivaṃ mūlamantraṃ tu japedaṣṭottaraṃ śatam |sodakaṃ kalaśaṃ pūjya gandhapuṣpākṣatairyutam || 20||

कलशस्य मुखे विष्णुः कण्ठे रुद्रः समाश्रितः ।मूले चास्य स्थितो ब्रह्मा मध्ये मातृगणाः स्थिताः ॥ २१॥

kalaśasya mukhe viṣṇuḥ kaṇṭhe rudraḥ samāśritaḥ |mūle cāsya sthito brahmā madhye mātṛgaṇāḥ sthitāḥ || 21||

कुक्षौ तु सागराः सर्वे कलशस्य(शाम्बु) समाश्रिताः ।आयन्तु शिवपूजार्थं दुरितक्षयकारकाः ॥ २२॥

kukṣau tu sāgarāḥ sarve kalaśasya(śāmbu) samāśritāḥ |āyantu śivapūjārthaṃ duritakṣayakārakāḥ || 22||

एवं कलशमभ्यर्च्य पश्चाच्छङ्खं समर्चयेत् ।त्वं पुरा सागरोत्पन्नो विष्णुना विधृतः करे ॥ २३॥

evaṃ kalaśamabhyarcya paścācchaṅkhaṃ samarcayet |tvaṃ purā sāgarotpanno viṣṇunā vidhṛtaḥ kare || 23||

पूजितस्सर्वदेवैश्च पाञ्चजन्य नमोऽस्तुते ।ततः शङ्खस्थतोयं तु समन्तात् परितः क्षिपेत् ॥ २४॥

pūjitassarvadevaiśca pāñcajanya namo'stute |tataḥ śaṅkhasthatoyaṃ tu samantāt paritaḥ kṣipet || 24||

गङ्गे च यमुने चेति कलशस्य जलं स्पृशेत् ।पीठपूजां ततः कुर्याद्गुरुं गणपतिं तथा ॥ २५॥

gaṅge ca yamune ceti kalaśasya jalaṃ spṛśet |pīṭhapūjāṃ tataḥ kuryādguruṃ gaṇapatiṃ tathā || 25||

दक्षवामे तथाधारशक्तिं च प्रकृतिं पराम् ।अनन्तं पृथिवीं चैव कैलासं रत्नमण्टपम् ॥ २६॥

dakṣavāme tathādhāraśaktiṃ ca prakṛtiṃ parām |anantaṃ pṛthivīṃ caiva kailāsaṃ ratnamaṇṭapam || 26||

कल्पवृक्षं रत्नवरसिह्मासनमनुत्तमम् ।श्वेतच्छत्रं चामरं च प्रागादिक्रमयोगतः ॥ २७॥

kalpavṛkṣaṃ ratnavarasihmāsanamanuttamam |śvetacchatraṃ cāmaraṃ ca prāgādikramayogataḥ || 27||

धर्मज्ञानादिवैराग्यैश्वर्यं च प्राक्समर्चयेत् ।अधर्मं च तथाऽज्ञानमवैराग्यमनैश्वरम् ॥ २८॥

dharmajñānādivairāgyaiśvaryaṃ ca prāksamarcayet |adharmaṃ ca tathā'jñānamavairāgyamanaiśvaram || 28||

दक्षिणे पूजयेदेतान् सत्यं चैव रजस्तमः ।मायां विद्यां च वह्नि च अर्कसौमौ तथैव च ॥ २९॥

dakṣiṇe pūjayedetān satyaṃ caiva rajastamaḥ |māyāṃ vidyāṃ ca vahni ca arkasaumau tathaiva ca || 29||

आत्मानं च ज्ञानपद्मे प्रागादिदलके यजेत् ।वामां ज्येष्ठां तथा रौद्री कालीं कलविकारिणीम् ॥ ३०॥

ātmānaṃ ca jñānapadme prāgādidalake yajet |vāmāṃ jyeṣṭhāṃ tathā raudrī kālīṃ kalavikāriṇīm || 30||

बलां बलप्रमाथां च सर्वभूतदमन्यकाम् ।मनोन्मनीं तथैवान्त्यां पूजयेत्साक्षतादिभिः ॥ ३१॥

balāṃ balapramāthāṃ ca sarvabhūtadamanyakām |manonmanīṃ tathaivāntyāṃ pūjayetsākṣatādibhiḥ || 31||

आवाह्य क्षणिके लिङ्गे पार्थिवे धातुजेऽथवा ।वाणवर्जं रसेन्द्रे वा स्फाटिके रत्नजेषु वा ॥ ३२॥

āvāhya kṣaṇike liṅge pārthive dhātuje'thavā |vāṇavarjaṃ rasendre vā sphāṭike ratnajeṣu vā || 32||

साक्षतं च सपुष्पं तु गृह्य स्वहृदयान्तरे ।ध्यायेदेवं विरूपाक्षं निमील्याक्षीणि सत्तम ॥ ३३॥

sākṣataṃ ca sapuṣpaṃ tu gṛhya svahṛdayāntare |dhyāyedevaṃ virūpākṣaṃ nimīlyākṣīṇi sattama || 33||

वन्दे महेशं सुरसिद्धसेवितंसुरद्रुमैः पूजित पादपद्मम् ।विद्याप्रदं भक्तजनैश्च सेवितंध्यायेत्सदा साम्बशिवं प्रसन्नम् ॥ ३४॥

vande maheśaṃ surasiddhasevitaṃsuradrumaiḥ pūjita pādapadmam |vidyāpradaṃ bhaktajanaiśca sevitaṃdhyāyetsadā sāmbaśivaṃ prasannam || 34||

सर्वाधारे धरे देवि पूजार्थं शङ्करस्य हि ।स्थानं देहि महादेवि पूजिता भव मे सदा ॥ ३५॥

sarvādhāre dhare devi pūjārthaṃ śaṅkarasya hi |sthānaṃ dehi mahādevi pūjitā bhava me sadā || 35||

इत्यक्षताभिः सम्पूज्य घण्टामाताडयेत्ततः ।आगमार्थं तु देवस्य गमनार्थं तु रक्षसाम् ॥ ३६॥

ityakṣatābhiḥ sampūjya ghaṇṭāmātāḍayettataḥ |āgamārthaṃ tu devasya gamanārthaṃ tu rakṣasām || 36||

घण्टानादं करोम्यद्य तेन प्रीतो भवेच्छिवः ।लिङ्गं पीठे च संस्थाप्य देव्या सह ततो यजेत् ॥ ३७॥

ghaṇṭānādaṃ karomyadya tena prīto bhavecchivaḥ |liṅgaṃ pīṭhe ca saṃsthāpya devyā saha tato yajet || 37||

सपुष्पं साक्षतं गृह्य प्रार्थयेत महेश्वरम् ।आराधितो मनुष्यैस्त्वं सिद्धैर्देवासुरादिभिः ॥ ३८॥

sapuṣpaṃ sākṣataṃ gṛhya prārthayeta maheśvaram |ārādhito manuṣyaistvaṃ siddhairdevāsurādibhiḥ || 38||

आराधयामि शक्त्या त्त्वं गृहाण परमेश्वर ।आत्वावहं त्वनीशान्ते सोदकेनाभिषेचयेत् ॥ ३९॥

ārādhayāmi śaktyā ttvaṃ gṛhāṇa parameśvara |ātvāvahaṃ tvanīśānte sodakenābhiṣecayet || 39||

मधुपर्कं ततो दद्यात् मूलेनैव तदा मुने ।आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति वै दधि ॥ ४०॥

madhuparkaṃ tato dadyāt mūlenaiva tadā mune |āpyāyasveti ca kṣīraṃ dadhikrāvṇeti vai dadhi || 40||

घृतं मिमिक्षेति घृतं मधुवातेतिवै मधु ।स्वादः पवस्वेति सितां नारिकेलजलं तथा ॥ ४१॥

ghṛtaṃ mimikṣeti ghṛtaṃ madhuvātetivai madhu |svādaḥ pavasveti sitāṃ nārikelajalaṃ tathā || 41||

रम्भापानस आम्रादिजम्बीरैक्षुरसैरपि ।षडक्षरेण संस्नाप्य गन्धरत्नसुमाम्बुभिः ॥ ४२॥

rambhāpānasa āmrādijambīraikṣurasairapi |ṣaḍakṣareṇa saṃsnāpya gandharatnasumāmbubhiḥ || 42||

अभिषिच्य ततो न्यस्य अन्धसस्पतयेत्यपि ।कुर्वीतान्नाभिषेकान्तं तन्निर्वर्त्य सुशीतलैः ॥ ४३॥

abhiṣicya tato nyasya andhasaspatayetyapi |kurvītānnābhiṣekāntaṃ tannirvartya suśītalaiḥ || 43||

धारापात्रगताम्भोभिरविच्छिन्नाम्बुधारया ।गोशृङ्गैरपि वा सम्यग्रुद्रावृत्त्याऽभिषेचयेत् ॥ ४४॥

dhārāpātragatāmbhobhiravicchinnāmbudhārayā |gośṛṅgairapi vā samyagrudrāvṛttyā'bhiṣecayet || 44||

एकवारं त्रिवारं वा तथैकादशिनीमपि ।संस्नाप्यासाद्य पीठे च वासश्चैवोपवीतकम् ॥ ४५॥

ekavāraṃ trivāraṃ vā tathaikādaśinīmapi |saṃsnāpyāsādya pīṭhe ca vāsaścaivopavītakam || 45||

दद्यात् त्रियम्बकेनैव भूतिं गन्धाक्षतांस्तथा ।उत्तानैरुत्तराग्रैश्च बिल्वैः सङ्क्षालितैर्यजेत् ॥ ४६॥

dadyāt triyambakenaiva bhūtiṃ gandhākṣatāṃstathā |uttānairuttarāgraiśca bilvaiḥ saṅkṣālitairyajet || 46||

मालाभिः कुसुमैश्चैव शताष्टोत्तरनामभिः ।भवायेति तथैवाष्टौ निधनेत्यादिभिस्तथा ॥ ४७॥

mālābhiḥ kusumaiścaiva śatāṣṭottaranāmabhiḥ |bhavāyeti tathaivāṣṭau nidhanetyādibhistathā || 47||

धूपं दीपं च नैवेद्यं ताम्बूलं च विशेषतः ।देवीपार्श्वे यजेच्छम्भोः वामे दक्षेऽथवा मुने ॥ ४८॥

dhūpaṃ dīpaṃ ca naivedyaṃ tāmbūlaṃ ca viśeṣataḥ |devīpārśve yajecchambhoḥ vāme dakṣe'thavā mune || 48||

देवीमन्त्रेणाभिषिच्य गन्धधूपादिवाससा ।पूजयेल्लिङ्गपार्श्वे तु स्कन्दं च गणपं तथा ॥ ४९॥

devīmantreṇābhiṣicya gandhadhūpādivāsasā |pūjayelliṅgapārśve tu skandaṃ ca gaṇapaṃ tathā || 49||

नीराजयेत्ततो लिङ्गे देवीं स्कन्दविनायकौ ।कांस्यवादित्रनिनदैर्घोषयेच्छिवमन्दिरम् ॥ ५०॥

nīrājayettato liṅge devīṃ skandavināyakau |kāṃsyavāditraninadairghoṣayecchivamandiram || 50||

प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा नमस्कारादिपञ्चकम् ।षडक्षरेण मन्त्रेण कुर्वीत मुनिसत्तम ॥ ५१॥

pradakṣiṇātrayaṃ kṛtvā namaskārādipañcakam |ṣaḍakṣareṇa mantreṇa kurvīta munisattama || 51||

छत्रं च चामरे दिव्ये व्यजनादर्शकं ततः ।नृत्तं गीतं तथा वाद्यं प्रदद्यान्मूलमन्त्रतः ॥ ५२॥

chatraṃ ca cāmare divye vyajanādarśakaṃ tataḥ |nṛttaṃ gītaṃ tathā vādyaṃ pradadyānmūlamantrataḥ || 52||

स्तोत्रमेतत् पठेद्विद्वान् वेदत्रयगतं द्विज ।नमो नाथात्मने तुभ्यं नमो बिन्दुकलात्मने ॥ ५३॥

stotrametat paṭhedvidvān vedatrayagataṃ dvija |namo nāthātmane tubhyaṃ namo bindukalātmane || 53||

अलिङ्गलिङ्गरूपाय रूपातीताय ते नमः ।त्वं माता सर्वलोकानां त्वमेव जगतां पिता ॥ ५४॥

aliṅgaliṅgarūpāya rūpātītāya te namaḥ |tvaṃ mātā sarvalokānāṃ tvameva jagatāṃ pitā || 54||

त्वं भ्राता त्वं सुहन्मित्रं त्वमेव प्रपितामहः ।नमः सद्याय देवाय नमस्तत्पुरुषाय च ॥ ५५॥

tvaṃ bhrātā tvaṃ suhanmitraṃ tvameva prapitāmahaḥ |namaḥ sadyāya devāya namastatpuruṣāya ca || 55||

अघोराय नमस्तेऽस्तु वामदेवाय ते नमः ।ईशानाय नमस्तेऽस्तु देवदेवाय ते नमः ॥ ५६॥

aghorāya namaste'stu vāmadevāya te namaḥ |īśānāya namaste'stu devadevāya te namaḥ || 56||

शर्वाय क्षितिरूपाय शुद्धमात्राय ते नमः ।नमः पशूनां पतये पावकायामितौजसे ॥ ५७॥

śarvāya kṣitirūpāya śuddhamātrāya te namaḥ |namaḥ paśūnāṃ pataye pāvakāyāmitaujase || 57||

भीमाय वाक्स्वरूपाय शब्दरूपाय ते नमः ।महादेवाय सोमाय अमृताय नमो नमः ॥ ५८॥

bhīmāya vāksvarūpāya śabdarūpāya te namaḥ |mahādevāya somāya amṛtāya namo namaḥ || 58||

उग्राय यजमानाय नमोऽस्त्वाकाशमूर्तये ।त्वदष्टमूर्तिभिर्व्याप्तं जगत्सर्वं चराचरम् ॥ ५९॥

ugrāya yajamānāya namo'stvākāśamūrtaye |tvadaṣṭamūrtibhirvyāptaṃ jagatsarvaṃ carācaram || 59||

मया ज्ञानतः शम्भो यत्कृतं पूजनं तव ।तत्क्षमस्व महादेव शरणागतवत्सल ॥ ६०॥

mayā jñānataḥ śambho yatkṛtaṃ pūjanaṃ tava |tatkṣamasva mahādeva śaraṇāgatavatsala || 60||

इति स्तुत्वा जपेन्मन्त्रं षडक्षरमतन्द्रितः ।न्यासं दिङ्मोचनं कृत्वा शङ्खतोयं भ्रमेत च ॥ ६१॥

iti stutvā japenmantraṃ ṣaḍakṣaramatandritaḥ |nyāsaṃ diṅmocanaṃ kṛtvā śaṅkhatoyaṃ bhrameta ca || 61||

तेनैव प्रोक्षयेद्देहं निर्माल्याम्बु पिबेत् त्रिधा ।एक कालं द्विकालं वा त्रिकालं वा यथा बलम् ॥ ६२॥

tenaiva prokṣayeddehaṃ nirmālyāmbu pibet tridhā |eka kālaṃ dvikālaṃ vā trikālaṃ vā yathā balam || 62||

अष्टम्यां सोमवारेषु प्रदोषे दोषवर्जिते ।चतुर्दश्यां तथा नक्तं नित्यनैमित्तिकेऽपि च ॥ ६३॥

aṣṭamyāṃ somavāreṣu pradoṣe doṣavarjite |caturdaśyāṃ tathā naktaṃ nityanaimittike'pi ca || 63||

ग्रहणे विषुवे चैव पूजेयं कथिता तव ।नास्ति शम्भोः पूजनेन सदृशं कर्म पावनम् ॥ ६४॥

grahaṇe viṣuve caiva pūjeyaṃ kathitā tava |nāsti śambhoḥ pūjanena sadṛśaṃ karma pāvanam || 64||

पूजया भोगमोक्षौ च सिध्यतः किं बहूक्तितः ।उत्तुङ्गमातङ्गतुरङ्गपङ्क्तिःस्यात्तुङ्गलिङ्गार्चकगेहनिष्ठा ।धनं च धान्यं वरवस्त्ररत्नभोगांश्च लब्ध्वेह विमुक्तिमन्ते ॥ ६५॥

pūjayā bhogamokṣau ca sidhyataḥ kiṃ bahūktitaḥ |uttuṅgamātaṅgaturaṅgapaṅktiḥsyāttuṅgaliṅgārcakagehaniṣṭhā |dhanaṃ ca dhānyaṃ varavastraratnabhogāṃśca labdhveha vimuktimante || 65||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वरप्रोक्तं शिवलिङ्गार्चनविध्युपदेशं २ सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । ईश्वराख्यः दशमांशः । अध्यायः ४६ । १६५॥

|| iti śivarahasyāntargate īśvaraproktaṃ śivaliṅgārcanavidhyupadeśaṃ 2 sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 46 | 165||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।ईश्वराख्यः दशमांशः ।अध्यायः ४६ ।१-६५॥

– || śrīśivarahasyam |īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 46 | 1-65||