विष्णुस्तोत्रम् (पृथुकृतं भागवतपुराणान्तर्गतम् वरान्विभो त्वद्वरदेश्वराद्बुधः) Prithukritam Vishnu Stotram

पृथुरुवाच ।वरान्विभो त्वद्वरदेश्वराद्बुधःकथं वृणीते गुणविक्रियात्मनाम् ।ये नारकाणामपि सन्ति देहिनांतानीश कैवल्यपते वृणे न च ॥ २३॥

pṛthuruvāca |varānvibho tvadvaradeśvarādbudhaḥkathaṃ vṛṇīte guṇavikriyātmanām |ye nārakāṇāmapi santi dehināṃtānīśa kaivalyapate vṛṇe na ca || 23||

न कामये नाथ तदप्यहं क्वचिन्न यत्र युष्मच्चरणाम्बुजासवः ।महत्तमान्तर्हृदयान्मुखच्युतोविधत्स्व कर्णायुतमेष मे वरः ॥ २४॥

na kāmaye nātha tadapyahaṃ kvacinna yatra yuṣmaccaraṇāmbujāsavaḥ |mahattamāntarhṛdayānmukhacyutovidhatsva karṇāyutameṣa me varaḥ || 24||

स उत्तमश्लोकमहन्मुखच्युतोभवत्पदाम्भोजसुधाकणानिलः ।स्मृतिं पुनर्विस्मृततत्त्ववर्त्मनांकुयोगिनां नो वितरत्यलं वरैः ॥ २५॥

sa uttamaślokamahanmukhacyutobhavatpadāmbhojasudhākaṇānilaḥ |smṛtiṃ punarvismṛtatattvavartmanāṃkuyogināṃ no vitaratyalaṃ varaiḥ || 25||

यशः शिवं सुश्रव आर्यसङ्गमेयदृच्छया चोपशृणोति ते सकृत् ।कथं गुणज्ञो विरमेद्विना पशुंश्रीर्यत्प्रवव्रे गुणसङ्ग्रहेच्छया ॥ २६॥

yaśaḥ śivaṃ suśrava āryasaṅgameyadṛcchayā copaśṛṇoti te sakṛt |kathaṃ guṇajño viramedvinā paśuṃśrīryatpravavre guṇasaṅgrahecchayā || 26||

अथाभजे त्वाखिलपूरुषोत्तमंगुणालयं पद्मकरेव लालसः ।अप्यावयोरेकपतिस्पृधोः कलिर्न स्यात्कृतत्वच्चरणैकतानयोः ॥ २७॥

athābhaje tvākhilapūruṣottamaṃguṇālayaṃ padmakareva lālasaḥ |apyāvayorekapatispṛdhoḥ kalirna syātkṛtatvaccaraṇaikatānayoḥ || 27||

जगज्जनन्यां जगदीश वैशसंस्यादेव यत्कर्मणि नः समीहितम् ।करोषि फल्ग्वप्युरु दीनवत्सलःस्व एव धिष्ण्येऽभिरतस्य किं तया ॥ २८॥

jagajjananyāṃ jagadīśa vaiśasaṃsyādeva yatkarmaṇi naḥ samīhitam |karoṣi phalgvapyuru dīnavatsalaḥsva eva dhiṣṇye'bhiratasya kiṃ tayā || 28||

भजन्त्यथ त्वामत एव साधवःव्युदस्तमायागुणविभ्रमोदयम् ।भवत्पदानुस्मरणादृते सतांनिमित्तमन्यद्भगवन् न विद्महे ॥ २९॥

bhajantyatha tvāmata eva sādhavaḥvyudastamāyāguṇavibhramodayam |bhavatpadānusmaraṇādṛte satāṃnimittamanyadbhagavan na vidmahe || 29||

मन्ये गिरं ते जगतां विमोहिनींवरं वृणीष्वेति भजन्तमात्थ यत् ।वाचा नु तन्त्या यदि ते जनोऽसितःकथं पुनः कर्म करोति मोहितः ॥ ३०॥

manye giraṃ te jagatāṃ vimohinīṃvaraṃ vṛṇīṣveti bhajantamāttha yat |vācā nu tantyā yadi te jano'sitaḥkathaṃ punaḥ karma karoti mohitaḥ || 30||

त्वन्माययाद्धा जन ईश खण्डितोयदन्यदाशास्त ऋतात्मनोऽबुधः ।यथा चरेद्बालहितं पिता स्वयंतथा त्वमेवार्हसि नः समीहितुम् ॥ ३१॥

tvanmāyayāddhā jana īśa khaṇḍitoyadanyadāśāsta ṛtātmano'budhaḥ |yathā caredbālahitaṃ pitā svayaṃtathā tvamevārhasi naḥ samīhitum || 31||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे चतुर्थस्कन्धे विंशाध्यायान्तर्गतंपृथुकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय ४/२०/२३३१॥भागवतपुराण । अध्याय ४/२०/२३-३१॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe caturthaskandhe viṃśādhyāyāntargataṃpṛthukṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 4/20/2331||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 4/20/23-31||