पुरुषोत्तमस्तोत्रम् ०४ Pundarikambarishakritam Purushottama Stotram

त्रिः परिक्रम्य तं कृष्णनारायणं कृताञ्जली ।तुष्टुवाते मुहुस्तौ च हृदयस्थं दृशोश्चरम् ॥ ३३॥

triḥ parikramya taṃ kṛṣṇanārāyaṇaṃ kṛtāñjalī |tuṣṭuvāte muhustau ca hṛdayasthaṃ dṛśoścaram || 33||

आवां कामार्थलुब्धौ च पापमात्राभिचारिणौ ।ऋषीणां कृपया चात्र शरणं ते ह्युपागतौ ॥ ३४॥

āvāṃ kāmārthalubdhau ca pāpamātrābhicāriṇau |ṛṣīṇāṃ kṛpayā cātra śaraṇaṃ te hyupāgatau || 34||

अनुकम्पय नौ नाथ सुदीनौ शरणागतौ ।मूढौ दुष्कृतकर्माणौ पतितौ भवसागरे ॥ ३५॥

anukampaya nau nātha sudīnau śaraṇāgatau |mūḍhau duṣkṛtakarmāṇau patitau bhavasāgare || 35||

कोऽन्यस्त्वत्सदृशो बन्धुर्महाभयनिवारकः ।स्वार्थशून्यः परार्थैकध्येयोऽनाथपतिः प्रभुः ॥ ३६॥

ko'nyastvatsadṛśo bandhurmahābhayanivārakaḥ |svārthaśūnyaḥ parārthaikadhyeyo'nāthapatiḥ prabhuḥ || 36||

नारायणेति त्वन्नाम चतुर्वर्गैकसाधनम् ।ॐ नमः श्रीकृष्णनारायणाय स्वामिने स्वाहा ॥ ३७॥

nārāyaṇeti tvannāma caturvargaikasādhanam |oṃ namaḥ śrīkṛṣṇanārāyaṇāya svāmine svāhā || 37||

मन्त्रस्ते मोक्षदश्चातिपापिनां पावकोऽस्ति हि ।जप्तो भवान् परं पारं प्रापयत्येव तेन हि ॥ ३८॥

mantraste mokṣadaścātipāpināṃ pāvako'sti hi |japto bhavān paraṃ pāraṃ prāpayatyeva tena hi || 38||

तन्नौ प्रसीद देवेश दृढां भक्तिं प्रदेहि नौ ।घोराद्दुस्तरखाताच्च समुत्तारय केशव ॥ ३९॥

tannau prasīda deveśa dṛḍhāṃ bhaktiṃ pradehi nau |ghorāddustarakhātācca samuttāraya keśava || 39||

इन्द्रियाणि मनो बुद्धिस्तव मूर्तौ वसन्तु नः ।आत्मा संस्कारसहितश्चार्पितस्तव पादयोः ॥ ४०॥

indriyāṇi mano buddhistava mūrtau vasantu naḥ |ātmā saṃskārasahitaścārpitastava pādayoḥ || 40||

प्रसीद देव सर्वात्मन्नसङ्ख्येयशिरोभुज ।असङ्ख्यघ्राणनयनपाणिपाद नमोऽस्तु ते ॥ ४१॥

prasīda deva sarvātmannasaṅkhyeyaśirobhuja |asaṅkhyaghrāṇanayanapāṇipāda namo'stu te || 41||

षङ्विंशस्त्वं चान्तरात्मन् निष्प्रपञ्चः प्रवर्तसे ।चतुष्पुमर्थमूर्तिस्त्वं जगन्नाथ नमोऽस्तु ते ॥ ४२॥

ṣaṅviṃśastvaṃ cāntarātman niṣprapañcaḥ pravartase |catuṣpumarthamūrtistvaṃ jagannātha namo'stu te || 42||

त्वदाराधनया कृष्ण भवन्ति सर्वसिद्धयः ।योगाभ्यासं विना चास्मै कृष्णाय ते नमो नमः ॥ ४३॥

tvadārādhanayā kṛṣṇa bhavanti sarvasiddhayaḥ |yogābhyāsaṃ vinā cāsmai kṛṣṇāya te namo namaḥ || 43||

भक्तिं दृढां प्रदेह्यावां नास्त्यन्यत्प्रार्थनीयकम् ।यावत्प्राणान्धारयावस्तावद्भक्तिर्दृढा त्वयि ॥ ४४॥

bhaktiṃ dṛḍhāṃ pradehyāvāṃ nāstyanyatprārthanīyakam |yāvatprāṇāndhārayāvastāvadbhaktirdṛḍhā tvayi || 44||

ततः पारेऽपि ते भक्तिं देहि नारायणप्रभो ।अगाधभवपङ्केऽत्र निमग्नयोः परायणम् ॥ ४५॥

tataḥ pāre'pi te bhaktiṃ dehi nārāyaṇaprabho |agādhabhavapaṅke'tra nimagnayoḥ parāyaṇam || 45||

दास्यं नाथ सदा देहि चानुकम्पय नौ विभो ।इति स्तुवन्तौ तौ भक्तौ पेततुर्दण्डवत् क्षितौ ॥ ४६॥

dāsyaṃ nātha sadā dehi cānukampaya nau vibho |iti stuvantau tau bhaktau petaturdaṇḍavat kṣitau || 46||

प्रसीदेति वदन्तौ च मुहुश्चक्रतुर्दर्शनम् ।दिव्यदृष्ट्या विलोक्यैवं नेमतुश्च मुहुर्मुहुः ॥ ४७॥

prasīdeti vadantau ca muhuścakraturdarśanam |divyadṛṣṭyā vilokyaivaṃ nematuśca muhurmuhuḥ || 47||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायां प्रथमे कृतयुगसन्ताने ५८३अध्यायान्तर्गतंपुण्डरीकाम्बरीषकृतं पुरुषोत्तमस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय ५८३/३३४७॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय ५८३/३३-४७॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāṃ prathame kṛtayugasantāne 583adhyāyāntargataṃpuṇḍarīkāmbarīṣakṛtaṃ puruṣottamastotraṃ sampūrṇam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 583/3347||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 583/33-47||