तुलसीकवचम् २ Tulasikavacham 2

कवचं तव वक्ष्यामि भवसङ्क्रमनाशनम् ।यस्य जापेन सिद्ध्यन्ति सर्वार्था नातियत्नतः ॥ १॥

kavacaṃ tava vakṣyāmi bhavasaṅkramanāśanam |yasya jāpena siddhyanti sarvārthā nātiyatnataḥ || 1||

तुलसी पातु मे नित्यं शिरोवक्त्रोष्ठनासिकाः ।श्रोत्रनेत्रललाटं च भ्रूकपोलं निरन्तरम् ॥ २॥

tulasī pātu me nityaṃ śirovaktroṣṭhanāsikāḥ |śrotranetralalāṭaṃ ca bhrūkapolaṃ nirantaram || 2||

श्रीसखी पातु मे कण्ठं भुजौ वक्षश्च कक्षकम् ।पृष्ठं च पिठरं सर्वं स्तनं जानू च हृत्तटम् ॥ ३॥

śrīsakhī pātu me kaṇṭhaṃ bhujau vakṣaśca kakṣakam |pṛṣṭhaṃ ca piṭharaṃ sarvaṃ stanaṃ jānū ca hṛttaṭam || 3||

शुभा पातूदरं नाभिं पार्श्वं हस्ताङ्गुलिं तथा ।जाठरं वह्निमखिलं गुदं जघनगुह्यकम् ॥ ४॥

śubhā pātūdaraṃ nābhiṃ pārśvaṃ hastāṅguliṃ tathā |jāṭharaṃ vahnimakhilaṃ gudaṃ jaghanaguhyakam || 4||

पापहारिण्यवतु मे ऊरू स्फिङ्मांसजानुकम् ।पुण्यदाऽवतु मे जङ्घे पादौ नारदसेविता ॥ ५॥

pāpahāriṇyavatu me ūrū sphiṅmāṃsajānukam |puṇyadā'vatu me jaṅghe pādau nāradasevitā || 5||

यदुक्तं यच्च नोक्तं मे यद्बाह्यं यत्तथान्तरम् ।सर्वाङ्गं पातु मे देवी नारायणमनः प्रिया ॥ ६॥

yaduktaṃ yacca noktaṃ me yadbāhyaṃ yattathāntaram |sarvāṅgaṃ pātu me devī nārāyaṇamanaḥ priyā || 6||

इतीदं कवचं दिव्यं तुलस्याः सर्वसिद्धिकृत् ।त्रिसन्ध्यं यो जपेत्तस्य श्रीर्विद्याऽऽयुश्च वर्धते ॥ ७॥

itīdaṃ kavacaṃ divyaṃ tulasyāḥ sarvasiddhikṛt |trisandhyaṃ yo japettasya śrīrvidyā''yuśca vardhate || 7||

प्राचीः षड् विलिखेद्रेखाः उदीचीं पञ्च चैव हि ।सङ्ख्यानां विंशतिस्तत्र कोष्ठानां तु भविष्यति ॥ ८॥

prācīḥ ṣaḍ vilikhedrekhāḥ udīcīṃ pañca caiva hi |saṅkhyānāṃ viṃśatistatra koṣṭhānāṃ tu bhaviṣyati || 8||

कोष्ठे कोष्ठे लिखेत्पादं मन्त्रस्यास्य यथाक्रमम् ।भूर्जे रोचनया विद्वान् कोष्ठं कुङ्कुममिश्रया ॥ ९॥

koṣṭhe koṣṭhe likhetpādaṃ mantrasyāsya yathākramam |bhūrje rocanayā vidvān koṣṭhaṃ kuṅkumamiśrayā || 9||

यस्य यन्त्रमिदं मूर्ध्नि भुजे कण्ठेऽथवा भवेत् ।सङ्ग्रामे व्यवहारे च चोरव्याघ्रभयेषु च ॥ १०॥

yasya yantramidaṃ mūrdhni bhuje kaṇṭhe'thavā bhavet |saṅgrāme vyavahāre ca coravyāghrabhayeṣu ca || 10||

मारीभये वर्षभये निर्घात भयपीडिते ।क्षयापस्मारपीडासु सर्पवृश्चिकलूल(त )के ॥ ११॥

mārībhaye varṣabhaye nirghāta bhayapīḍite |kṣayāpasmārapīḍāsu sarpavṛścikalūla(ta )ke || 11||

तापज्चरेऽथवा शीते नेत्ररोगे च दुःसहे ।न तस्य किञ्चिद् दुरितमिहामुत्र च जायते ॥ १२॥

tāpajcare'thavā śīte netraroge ca duḥsahe |na tasya kiñcid duritamihāmutra ca jāyate || 12||

वन्ध्या या धारयेद्यन्त्रं अचिरात्पुत्रिणी भवेत् ।इतीदं कवचं प्रोक्तं वादे च विजयप्रदम् ॥ १३॥

vandhyā yā dhārayedyantraṃ acirātputriṇī bhavet |itīdaṃ kavacaṃ proktaṃ vāde ca vijayapradam || 13||

गोमयेन मृदा चैव निर्माय प्रतिवादिनम् ।लम्बमानां तस्य जिह्वां कृत्वा च निहया लिपेत् ॥ १४॥

gomayena mṛdā caiva nirmāya prativādinam |lambamānāṃ tasya jihvāṃ kṛtvā ca nihayā lipet || 14||

वामपादेन चाक्रम्य तज्जिह्वां कवचं जपेत् ।अचिरात्तस्य जिह्वायाः स्तम्भो भवति संसदि ॥ १५॥

vāmapādena cākramya tajjihvāṃ kavacaṃ japet |acirāttasya jihvāyāḥ stambho bhavati saṃsadi || 15||

वश्यमाकर्षणं चैव स्तम्भनोच्चाटने तथा ।द्वेषणं मारणं चैव मन्त्रेणानेन विन्दति ॥ १६॥

vaśyamākarṣaṇaṃ caiva stambhanoccāṭane tathā |dveṣaṇaṃ māraṇaṃ caiva mantreṇānena vindati || 16||

विन्यस्तकवचो यस्तु मन्त्रराजेन मन्त्रितम् ।भक्षयेत्तु त्वचं तस्य वाक्पतित्वं न संशयः ॥ १७॥

vinyastakavaco yastu mantrarājena mantritam |bhakṣayettu tvacaṃ tasya vākpatitvaṃ na saṃśayaḥ || 17||

काम्यसिद्धिर्मयोक्ता ते मोक्षसिद्धिं निशामय ।यो नवैस्तुलसीपत्रैः सालग्रामशिलार्चनम् ॥ १८॥

kāmyasiddhirmayoktā te mokṣasiddhiṃ niśāmaya |yo navaistulasīpatraiḥ sālagrāmaśilārcanam || 18||

कुर्यात्पुरुषसूक्तेन तस्य मोक्षः करे स्थितः ।वृद्धपाद्मतः

kuryātpuruṣasūktena tasya mokṣaḥ kare sthitaḥ |vṛddhapādmataḥ