तुलसीगीता Tulasigita

श्रीभगवानुवाचप्राग्दत्वार्घं ततोऽभ्यर्च्य गन्धपुष्पाक्षतादिना ।स्तुत्वा भगवतीं तां च प्रणमेद्दण्डवद्भुवि ॥ १॥

śrībhagavānuvācaprāgdatvārghaṃ tato'bhyarcya gandhapuṣpākṣatādinā |stutvā bhagavatīṃ tāṃ ca praṇameddaṇḍavadbhuvi || 1||

श्रियं श्रिये श्रियावासे नित्यं श्रीधवसत् रते ।भक्त्या दत्तं मया देवि अर्घं गृह्ण नमोऽस्तु ते ॥ २॥

śriyaṃ śriye śriyāvāse nityaṃ śrīdhavasat rate |bhaktyā dattaṃ mayā devi arghaṃ gṛhṇa namo'stu te || 2||

निर्मिता त्वं पुरा देवैरर्चिता त्वं सुरासुरैः ।तुलसि हर मे पापं पूजां गृह्ण नमोऽस्तु ते ॥ ३॥

nirmitā tvaṃ purā devairarcitā tvaṃ surāsuraiḥ |tulasi hara me pāpaṃ pūjāṃ gṛhṇa namo'stu te || 3||

महाप्रसादजननी आधिव्याधिविनाशिनी ।सर्वसौभाग्यदे देवि तुलसि त्वां नमोऽस्तु ते ॥ ४॥

mahāprasādajananī ādhivyādhivināśinī |sarvasaubhāgyade devi tulasi tvāṃ namo'stu te || 4||

या दृष्टा निखिलांससंघशमना स्पृष्टा वपुःपावनारोगाणामभिवन्दिता निरसनी सिक्तान्तकत्रासिनी ।प्रत्यासक्तिविधायिनी भगवतः कृष्णस्य संरोपितान्यस्ता तच्चरणे विमुक्तिफलदा तस्यै तुलस्यै नमः ॥ ५॥

yā dṛṣṭā nikhilāṃsasaṃghaśamanā spṛṣṭā vapuḥpāvanārogāṇāmabhivanditā nirasanī siktāntakatrāsinī |pratyāsaktividhāyinī bhagavataḥ kṛṣṇasya saṃropitānyastā taccaraṇe vimuktiphaladā tasyai tulasyai namaḥ || 5||

भगवत्यास्तुलस्यास्तु माहात्म्यामृतसागरे ।लोभात् कूर्द्दितुमिच्छामि क्षुद्रस्तत् क्षम्यतां त्वया ॥ ६॥

bhagavatyāstulasyāstu māhātmyāmṛtasāgare |lobhāt kūrdditumicchāmi kṣudrastat kṣamyatāṃ tvayā || 6||

श्रवणाद्वादशीयोगे शालग्रामशिलार्चने ।यद्फलं सङ्गमे प्रोक्तं तुलसीपूजनेन तत् ॥ ७॥

śravaṇādvādaśīyoge śālagrāmaśilārcane |yadphalaṃ saṅgame proktaṃ tulasīpūjanena tat || 7||

धात्रीफलेन यत् पुण्यं जयन्त्यां समुपोषणे ।तद्फलं लभते मर्त्यास्तुलसीपूजनेन तत् ॥ ८॥

dhātrīphalena yat puṇyaṃ jayantyāṃ samupoṣaṇe |tadphalaṃ labhate martyāstulasīpūjanena tat || 8||

यद्फलं प्रयागस्नाने काश्यां प्राणविमोक्षणे ।तद्फलं विहितं देवैस्तुलसीपूजनेन तत् ॥ ९॥

yadphalaṃ prayāgasnāne kāśyāṃ prāṇavimokṣaṇe |tadphalaṃ vihitaṃ devaistulasīpūjanena tat || 9||

चतुर्णामपि वर्णानामाश्रमाणां विशेषतः ।स्त्रीणां च पुरुषाणां च पूजितेष्टं ददाति च ॥ १०॥

caturṇāmapi varṇānāmāśramāṇāṃ viśeṣataḥ |strīṇāṃ ca puruṣāṇāṃ ca pūjiteṣṭaṃ dadāti ca || 10||

तुलसी रोपिता सिक्ता दृष्टा स्पृष्टा च पावयेत् ।आराधिता प्रयत्नेन सर्वकामफलप्रदा ॥ ११॥

tulasī ropitā siktā dṛṣṭā spṛṣṭā ca pāvayet |ārādhitā prayatnena sarvakāmaphalapradā || 11||

प्रदक्षिणं भ्रमित्वा ये नमस्कुर्वन्ति नित्यशः ।न तेषां दुरितं किञ्चिदक्षीणमवशिष्यते ॥ १२॥

pradakṣiṇaṃ bhramitvā ye namaskurvanti nityaśaḥ |na teṣāṃ duritaṃ kiñcidakṣīṇamavaśiṣyate || 12||

पूज्यमाना च तुलसी यस्य वेश्मनि तिष्ठति ।तस्य सर्वाणि श्रेयांसि वर्धन्तेऽहरहः सदा ॥ १३॥

pūjyamānā ca tulasī yasya veśmani tiṣṭhati |tasya sarvāṇi śreyāṃsi vardhante'harahaḥ sadā || 13||

पक्षे पक्षे च द्वादश्यां सम्प्राप्ते तु हरेर्दिने ।ब्रह्मादयोऽपि कुर्वन्ति तुलसीवनपूजनम् ॥ १४॥

pakṣe pakṣe ca dvādaśyāṃ samprāpte tu harerdine |brahmādayo'pi kurvanti tulasīvanapūjanam || 14||

अनन्यमनसा नित्यं तुलसीं स्तौति यो जनः ।पितृदेवमनुष्याणां प्रियो भवति सर्वदा ॥ १५॥

ananyamanasā nityaṃ tulasīṃ stauti yo janaḥ |pitṛdevamanuṣyāṇāṃ priyo bhavati sarvadā || 15||

रतिं करोमि नान्यत्र तुलसीकाननं विना ।सत्यं ब्रवीमि ते सत्ये कलिकाले मम प्रिये ॥ १६॥

ratiṃ karomi nānyatra tulasīkānanaṃ vinā |satyaṃ bravīmi te satye kalikāle mama priye || 16||

हित्वा तीर्थसहस्राणि सर्वानपि शिलोच्चयान् ।तुलसीकानने नित्यं कलौ तिष्ठामि भामिनि ॥ १७॥

hitvā tīrthasahasrāṇi sarvānapi śiloccayān |tulasīkānane nityaṃ kalau tiṣṭhāmi bhāmini || 17||

न धात्रा सफला यत्र न विष्णुस्तुलसीवनम्।तत् स्मशानसमं स्थानं सन्ति यत्र न वैष्णवाः ॥ १८॥

na dhātrā saphalā yatra na viṣṇustulasīvanam|tat smaśānasamaṃ sthānaṃ santi yatra na vaiṣṇavāḥ || 18||

तुलसीगन्धमादाय यत्र गच्छति मारुतः ।दिशो दश च पूताः स्युर्भूतग्रामाश्चतुर्दशः ॥ १९॥

tulasīgandhamādāya yatra gacchati mārutaḥ |diśo daśa ca pūtāḥ syurbhūtagrāmāścaturdaśaḥ || 19||

तुलसीवनसंभूता छाया पतति यत्र वै ।तत्र श्राद्धं प्रदातव्यं पितॄणां तृप्तिहेतवे ॥ २०॥

tulasīvanasaṃbhūtā chāyā patati yatra vai |tatra śrāddhaṃ pradātavyaṃ pitṝṇāṃ tṛptihetave || 20||

तुलसी पूजिता नित्यं सेविता रोपिता शुभा ।स्नापिता तुलसी यैस्तु ते वसन्ति ममालये ॥ २१॥

tulasī pūjitā nityaṃ sevitā ropitā śubhā |snāpitā tulasī yaistu te vasanti mamālaye || 21||

सर्वपापहरं सर्वकामदं तुलसीवनम् ।न पश्यति समं सत्ये तुलसीवनरोपणात् ॥ २२॥

sarvapāpaharaṃ sarvakāmadaṃ tulasīvanam |na paśyati samaṃ satye tulasīvanaropaṇāt || 22||

तुलस्यलङ्कृता ये वै तुलसीवनपूजकाः ।तुलसीस्थापका ये च ते त्याज्या यमकिङ्करैः ॥ २३॥

tulasyalaṅkṛtā ye vai tulasīvanapūjakāḥ |tulasīsthāpakā ye ca te tyājyā yamakiṅkaraiḥ || 23||

दर्शनं नर्मदायास्तु गङ्गास्नानं कलौ युगे ।तुलसीदलसंस्पर्शः सममेतत्त्रयं स्मृतम् ॥ २४॥

darśanaṃ narmadāyāstu gaṅgāsnānaṃ kalau yuge |tulasīdalasaṃsparśaḥ samametattrayaṃ smṛtam || 24||

दारिद्र्यदुःखरोगार्तिपापानि सुबहून्यपि ।हरते तुलसीक्षेत्रं रोगानिव हरीतकी ॥ २५॥

dāridryaduḥkharogārtipāpāni subahūnyapi |harate tulasīkṣetraṃ rogāniva harītakī || 25||

तुलसीकानने यस्तु मुहूर्तमपि विश्रमेत् ।जन्मकोटिकृतात् पापात् मुच्यते नात्र संशयः ॥ २६॥

tulasīkānane yastu muhūrtamapi viśramet |janmakoṭikṛtāt pāpāt mucyate nātra saṃśayaḥ || 26||

नित्यं तुलसिकारण्ये तिष्ठामि स्पृहया युतः ।अपि मे क्षतपत्रैकं कश्चिद्धन्योऽर्पयेदिति ॥ २७॥

nityaṃ tulasikāraṇye tiṣṭhāmi spṛhayā yutaḥ |api me kṣatapatraikaṃ kaściddhanyo'rpayediti || 27||

तुलसीनाम यो ब्रुयात् त्रिकालं वदने नरः ।विवर्णवदनो भूत्वा तल्लिपिं मार्जयेद्यमः ॥ २८॥

tulasīnāma yo bruyāt trikālaṃ vadane naraḥ |vivarṇavadano bhūtvā tallipiṃ mārjayedyamaḥ || 28||

शुक्लपक्षे यदा देवि तृतीया बुधसंयुता ।श्रवणया च संयुक्ता तुलसी पुण्यदा तदा ॥ २९॥

śuklapakṣe yadā devi tṛtīyā budhasaṃyutā |śravaṇayā ca saṃyuktā tulasī puṇyadā tadā || 29||

इति तुलसीगीता समाप्ता ॥

iti tulasīgītā samāptā ||