सोमनाथस्तुतिः सोमकृता Somakrita Somanathastutih

(एकलिङ्गमाहात्म्ये)सोम उवाचधत्ते विश्वं विश्वकृद्यो विधायमूर्तीरष्टौ पालयन् यो जगन्ति ।देहे देहे दीपवत् स्वप्रकाशःकृत्वा चान्ते सञ्जहाराथ विश्वम् ॥ १७॥

(ekaliṅgamāhātmye)soma uvācadhatte viśvaṃ viśvakṛdyo vidhāyamūrtīraṣṭau pālayan yo jaganti |dehe dehe dīpavat svaprakāśaḥkṛtvā cānte sañjahārātha viśvam || 17||

यस्य स्मृत्या पातकानाममुष्मिन्लोके लोकस्याशु दुःखापहारः ।दुर्वासा वै मुनिरत्रिप्रसूतस्तपश्चक्रे आनसूयत्वमीहन् ॥ १८॥

yasya smṛtyā pātakānāmamuṣminloke lokasyāśu duḥkhāpahāraḥ |durvāsā vai muniratriprasūtastapaścakre ānasūyatvamīhan || 18||

ब्रह्माण्डाद्यां निःसृतां जह्नुकन्यांदृष्ट्वा चास्या उग्रतापाच्च भूमेः ।भेदं मत्वा यां व्यवत्ताथ मूर्ध्नानमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ १९॥

brahmāṇḍādyāṃ niḥsṛtāṃ jahnukanyāṃdṛṣṭvā cāsyā ugratāpācca bhūmeḥ |bhedaṃ matvā yāṃ vyavattātha mūrdhnānamastasmai somanāthāya nityam || 19||

रोषात् कामं भस्मसाद्यश्चकारयोषिद्रूपैर्मोहयन्तं जगन्ति ।कृत्वाऽनङ्गं तं च सृष्टयार्थमेवनमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ २०॥

roṣāt kāmaṃ bhasmasādyaścakārayoṣidrūpairmohayantaṃ jaganti |kṛtvā'naṅgaṃ taṃ ca sṛṣṭayārthamevanamastasmai somanāthāya nityam || 20||

कैलाशाद्रिमुज्जिहीर्षुं दशास्यंयो वै चक्रे पीडितं स्वाङ्घ्रिभारात् ।उमाभीत्या श्लेषतुष्टोऽस्य नूनंनमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ २१॥

kailāśādrimujjihīrṣuṃ daśāsyaṃyo vai cakre pīḍitaṃ svāṅghribhārāt |umābhītyā śleṣatuṣṭo'sya nūnaṃnamastasmai somanāthāya nityam || 21||

ज्ञातुं ब्रह्मा यस्य रूपं तथोर्ध्वमगाद्विष्णुरप्यधस्ताद्यदन्तम् ।ताभ्यामन्तस्तस्य न ज्ञात एवनमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ २२॥

jñātuṃ brahmā yasya rūpaṃ tathordhvamagādviṣṇurapyadhastādyadantam |tābhyāmantastasya na jñāta evanamastasmai somanāthāya nityam || 22||

यज्ञध्वंसं यश्चकारोग्ररूपोरूपो(?)दक्षस्याशुरोषाद्भवान्याः ।बहूनि रूपाण्यसृजद्य एकोनमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ २३॥

yajñadhvaṃsaṃ yaścakārograrūporūpo(?)dakṣasyāśuroṣādbhavānyāḥ |bahūni rūpāṇyasṛjadya ekonamastasmai somanāthāya nityam || 23||

पुरा देवैर्मन्थने सागरेऽपितस्माज्जातेष्वाशु रत्नेषु भूयः ।विषं कोऽन्यस्त्वदृते भक्षते वानमस्तस्मै सोमनाथाय नित्यम् ॥ २४॥

purā devairmanthane sāgare'pitasmājjāteṣvāśu ratneṣu bhūyaḥ |viṣaṃ ko'nyastvadṛte bhakṣate vānamastasmai somanāthāya nityam || 24||

कलौ प्राप्तेऽनाथवत्सुनाथो भूत्वा सोमनाथेन नाम्ना ।पङ्गूनन्धान् दद्रुकुष्ठादितप्तान्रोगग्रस्तान् त्वदृते (कुरुते) यो नवीनान् ॥ २५॥

kalau prāpte'nāthavatsunātho bhūtvā somanāthena nāmnā |paṅgūnandhān dadrukuṣṭhāditaptānrogagrastān tvadṛte (kurute) yo navīnān || 25||

सूत उवाचएवं स्तुतः सोमनाथः सोमेन क्षयरोगिणा ।तुतोषास्मै करुणया सोमं वाक्यमुवाच ह ॥ २६॥

sūta uvācaevaṃ stutaḥ somanāthaḥ somena kṣayarogiṇā |tutoṣāsmai karuṇayā somaṃ vākyamuvāca ha || 26||

सोमनाथ उवाचयथा क्षयी भवान् जातः सोमे(म) विदितमेव हि ।नद्यां स्वाम्यां समाप्लुत्य समाराधय सत्वरम् ॥क्षीणशापस्ततो भूत्वा क्षीणोऽक्षीणो भविष्यसि ॥ २७॥

somanātha uvācayathā kṣayī bhavān jātaḥ some(ma) viditameva hi |nadyāṃ svāmyāṃ samāplutya samārādhaya satvaram ||kṣīṇaśāpastato bhūtvā kṣīṇo'kṣīṇo bhaviṣyasi || 27||

कृष्णपक्षे तनुक्षीणः सितेऽक्षीणवपुः पुनः ।ह्रासवृद्ध्या च कलया पक्षे पक्षे भविष्यसि ॥ २८॥

kṛṣṇapakṣe tanukṣīṇaḥ site'kṣīṇavapuḥ punaḥ |hrāsavṛddhyā ca kalayā pakṣe pakṣe bhaviṣyasi || 28||

दर्शे दर्शे तु मां दृष्ट्वा स्नात्वा स्वाम्यां निशाकर ।मोदयस्व म(मु)दं प्राप्य जगत् स्थावरजङ्गमम् ॥ २९॥

darśe darśe tu māṃ dṛṣṭvā snātvā svāmyāṃ niśākara |modayasva ma(mu)daṃ prāpya jagat sthāvarajaṅgamam || 29||

सोमनाथो भविष्यामि त्वन्नाम्नाऽहं युगे युगे ।यो भक्त्याऽऽराधयेन्नित्यं सोमवारे विशेषतः ॥ ३०॥

somanātho bhaviṣyāmi tvannāmnā'haṃ yuge yuge |yo bhaktyā''rādhayennityaṃ somavāre viśeṣataḥ || 30||

तस्य रोगभयं न स्यात् किं वा शोकभयं पुनः ।पापौघमखिलं हन्मि दुःखतोऽथ भयं तथा ॥ ३१॥

tasya rogabhayaṃ na syāt kiṃ vā śokabhayaṃ punaḥ |pāpaughamakhilaṃ hanmi duḥkhato'tha bhayaṃ tathā || 31||

काममन्यमभीष्टं वा दद्यां भक्तस्य चन्द्रमः ।अहं यास्यामि लिङ्गत्वं कलौ प्राप्ते दृषन्मयम् ॥ ३२॥

kāmamanyamabhīṣṭaṃ vā dadyāṃ bhaktasya candramaḥ |ahaṃ yāsyāmi liṅgatvaṃ kalau prāpte dṛṣanmayam || 32||

वायुरुवाचइति श्रुत्वा प्रणम्यैनं तपस्तप्त्वाऽथ चन्द्रमाः ।तत्प्रसादाद्वरं प्राप्य गतो नक्षत्रमण्डलम् ॥ ३३॥

vāyuruvācaiti śrutvā praṇamyainaṃ tapastaptvā'tha candramāḥ |tatprasādādvaraṃ prāpya gato nakṣatramaṇḍalam || 33||

एवं स भगवान् रुद्रो बह्वीभिश्च स्वमूर्तिभिः ।पालयामास भुवनं पिता पुत्रानिवौरसान् ॥ ३४॥

evaṃ sa bhagavān rudro bahvībhiśca svamūrtibhiḥ |pālayāmāsa bhuvanaṃ pitā putrānivaurasān || 34||

इति एकलिङ्गमाहात्म्ये सोमनाथमाहात्म्ये सोमकृतं सोमनाथस्तुतिः सम्पूर्णा ।॥ एकलिङ्गमाहात्म्यम् । चतुर्दशोऽध्यायः सोमनाथमाहात्म्ये माहेन्द्रीवर्णनम् । १४\।१७३४॥– ॥ एकलिङ्गमाहात्म्यम् । चतुर्दशोऽध्यायः – सोमनाथमाहात्म्ये माहेन्द्रीवर्णनम् । १४।१७-३४ ॥

iti ekaliṅgamāhātmye somanāthamāhātmye somakṛtaṃ somanāthastutiḥ sampūrṇā ||| ekaliṅgamāhātmyam | caturdaśo'dhyāyaḥ somanāthamāhātmye māhendrīvarṇanam | 14\|1734||– || ekaliṅgamāhātmyam | caturdaśo'dhyāyaḥ – somanāthamāhātmye māhendrīvarṇanam | 14|17-34 ||