शिवकेशादिपादान्तवर्णनस्तोत्रम् Shri Shivakeshadipadantavarnana Stotram

देयासुर्मूर्ध्नि राजत्सरससुरसरित्पारपर्यन्तनिर्यत्प्रांशुस्तम्बाः पिशङ्गास्तुलितपरिणतारक्तशालीलता वः ।दुर्वारापत्तिगर्तश्रितनिखिलजनोत्तारणे रज्जुभूताघोराघोर्वीरुहालीदहनशिखिशिखाः शर्म शार्वाः कपर्दाः ॥ १॥

deyāsurmūrdhni rājatsarasasurasaritpāraparyantaniryatprāṃśustambāḥ piśaṅgāstulitapariṇatāraktaśālīlatā vaḥ |durvārāpattigartaśritanikhilajanottāraṇe rajjubhūtāghorāghorvīruhālīdahanaśikhiśikhāḥ śarma śārvāḥ kapardāḥ || 1||

कुर्वन्निर्वाणमार्गप्रगमपरिलसद्रूप्यसोपानशङ्कांशक्रारीणां पुराणां त्रयविजयकृतस्पष्टरेखायमाणम् ।अव्यादव्याजमुच्चैरलिकहिमधराधित्यकान्तस्त्रिधोद्यज्जाह्नव्याभं मृडानीकमितुरुडुपरुक्पाण्डरं वस्त्रिपुण्ड्रम् ॥ २॥

kurvannirvāṇamārgapragamaparilasadrūpyasopānaśaṅkāṃśakrārīṇāṃ purāṇāṃ trayavijayakṛtaspaṣṭarekhāyamāṇam |avyādavyājamuccairalikahimadharādhityakāntastridhodyajjāhnavyābhaṃ mṛḍānīkamituruḍuparukpāṇḍaraṃ vastripuṇḍram || 2||

क्रुध्यद्गौरीप्रसादानतिसमयपदाङ्गुष्ठसङ्क्रान्तलाक्षाबिन्दुस्पर्धि स्मरारेः स्फटिकमणिदृषन्मग्नमाणिक्यशोभम् ।मूर्ध्न्युद्यद्दिव्यसिन्धोः पतितशफरिकाकारि वो मास्तकं स्तादस्तोकापत्तिकृत्यै हुतवहकणिकामोक्षरूक्षं सदाक्षि ॥ ३॥

krudhyadgaurīprasādānatisamayapadāṅguṣṭhasaṅkrāntalākṣābinduspardhi smarāreḥ sphaṭikamaṇidṛṣanmagnamāṇikyaśobham |mūrdhnyudyaddivyasindhoḥ patitaśapharikākāri vo māstakaṃ stādastokāpattikṛtyai hutavahakaṇikāmokṣarūkṣaṃ sadākṣi || 3||

भूत्यै दृग्भूतयोः स्याद्यदहिमहिमरुग्बिम्बयोः स्निग्धवर्णोदैत्यौघध्वंसशंसी स्फुट इव परिवेषावशेषो विभाति ।सर्गस्थित्यन्तवृत्तिर्मयि समुपगतेऽतीव निर्वृत्तगर्वंशर्वाणीभर्तुरुच्चैर्युगलमथ दधद्विभ्रमं तद्भ्रुवोर्वः ॥ ४॥

bhūtyai dṛgbhūtayoḥ syādyadahimahimarugbimbayoḥ snigdhavarṇodaityaughadhvaṃsaśaṃsī sphuṭa iva pariveṣāvaśeṣo vibhāti |sargasthityantavṛttirmayi samupagate'tīva nirvṛttagarvaṃśarvāṇībharturuccairyugalamatha dadhadvibhramaṃ tadbhruvorvaḥ || 4||

युग्मे रुक्माब्जपिङ्गे ग्रह इव पिहिते द्राग्ययोः प्राग्दुहित्राशैलस्य ध्वान्तनीलाम्बररचितबृहत्कञ्चुकोऽभूत्प्रपञ्चः ।ते त्रैनेत्रे पवित्रे त्रिदशवरघटामित्रजैत्रोग्रशस्त्रेनेत्रे नेत्रे भवेतां द्रुतमिह भवतामिन्द्रियाश्वान्नियन्तुम् ॥ ५॥

yugme rukmābjapiṅge graha iva pihite drāgyayoḥ prāgduhitrāśailasya dhvāntanīlāmbararacitabṛhatkañcuko'bhūtprapañcaḥ |te trainetre pavitre tridaśavaraghaṭāmitrajaitrograśastrenetre netre bhavetāṃ drutamiha bhavatāmindriyāśvānniyantum || 5||

चण्डीवक्त्रार्पणेच्छोस्तदनु भगवतः पाण्डुरुक्पाण्डुगण्डप्रोद्यत्कण्डूं विनेतुं वितनुत इव ये रत्नकोणैर्विघृष्टिम् ।चण्डार्चिर्मण्डलाभे सततनतजनध्वान्तखण्डातिशौण्डेचाण्डीशे ते श्रिये स्तामधिकमवनताखण्डले कुण्डले वः ॥ ६॥

caṇḍīvaktrārpaṇecchostadanu bhagavataḥ pāṇḍurukpāṇḍugaṇḍaprodyatkaṇḍūṃ vinetuṃ vitanuta iva ye ratnakoṇairvighṛṣṭim |caṇḍārcirmaṇḍalābhe satatanatajanadhvāntakhaṇḍātiśauṇḍecāṇḍīśe te śriye stāmadhikamavanatākhaṇḍale kuṇḍale vaḥ || 6||

खट्वाङ्गोदग्रपाणेः स्फुटविकटपुटो वक्त्ररन्ध्रप्रवेशप्रेप्सूदञ्चत्फणोरुश्वसदतिधवलाहीन्द्रशङ्कां दधानः ।युष्माकं कम्रवक्त्राम्बुरुहपरिलसत्कर्णिकाकारशोभःशश्वत्त्राणाय भूयादलमतिविमलोत्तुङ्गकोणः स घोणः ॥ ७॥

khaṭvāṅgodagrapāṇeḥ sphuṭavikaṭapuṭo vaktrarandhrapraveśaprepsūdañcatphaṇoruśvasadatidhavalāhīndraśaṅkāṃ dadhānaḥ |yuṣmākaṃ kamravaktrāmburuhaparilasatkarṇikākāraśobhaḥśaśvattrāṇāya bhūyādalamativimalottuṅgakoṇaḥ sa ghoṇaḥ || 7||

क्रुध्यत्यद्धा ययोः स्वां तनुमतिलसतोर्बिम्बतां लक्षयन्तीभर्त्रे स्पर्धातिनिघ्ना मुहुरितरवधूशङ्कया शैलकन्या ।युष्मांस्तौ शश्वदुच्चैरबहुलदशमीशर्वरीशातिशुभ्रावव्यास्तां दिव्यसिन्धोः कमितुरवनमल्लोकपालौ कपोलौ ॥ ८॥

krudhyatyaddhā yayoḥ svāṃ tanumatilasatorbimbatāṃ lakṣayantībhartre spardhātinighnā muhuritaravadhūśaṅkayā śailakanyā |yuṣmāṃstau śaśvaduccairabahuladaśamīśarvarīśātiśubhrāvavyāstāṃ divyasindhoḥ kamituravanamallokapālau kapolau || 8||

यो भासा भात्युपान्तस्थित इव निभृतं कौस्तुभो द्रष्टुमिच्छन्सोत्थस्नेहान्नितान्तं गलगतगरलं पत्युरुच्चैः पशूनाम् ।प्रोद्यन्प्रेम्णा यमार्द्रा पिबति गिरिसुता सम्पदः सातिरेकालोकाश्शोणीकृतान्ता यदधरमहसा सोऽधरो वो विधत्ताम् ॥ ९॥

yo bhāsā bhātyupāntasthita iva nibhṛtaṃ kaustubho draṣṭumicchansotthasnehānnitāntaṃ galagatagaralaṃ patyuruccaiḥ paśūnām |prodyanpremṇā yamārdrā pibati girisutā sampadaḥ sātirekālokāśśoṇīkṛtāntā yadadharamahasā so'dharo vo vidhattām || 9||

अत्यर्थं राजते या वदनशशधरादुद्गलच्चारुवाणीपीयूषाम्भःप्रवाहप्रसरपरिलसत्फेनबिन्द्वावलीव ।देयात्सा दन्तपङ्क्तिश्चिरमिह दनुदायाददौवारिकस्यद्युत्या दीप्तेन्दुकुन्दच्छविरमलतरप्रोन्नताग्रा मुदं वः ॥ १०॥

atyarthaṃ rājate yā vadanaśaśadharādudgalaccāruvāṇīpīyūṣāmbhaḥpravāhaprasaraparilasatphenabindvāvalīva |deyātsā dantapaṅktiściramiha danudāyādadauvārikasyadyutyā dīptendukundacchaviramalatarapronnatāgrā mudaṃ vaḥ || 10||

न्यक्कुर्वन्नुर्वराभृन्निभघनसमयोध्दुष्टमेघौघघोषंस्फूर्जद्वार्ध्युत्थितोरुध्वनितमपि परब्रह्मभूतो गभीरः ।सुव्यक्तो व्यक्तमूर्तेः प्रकटितकरणः प्राणनाथस्य सत्याःप्रीत्या वः संविदध्यात्फलविकलमलं जन्म नादः स नादः ॥ ११॥

nyakkurvannurvarābhṛnnibhaghanasamayodhduṣṭameghaughaghoṣaṃsphūrjadvārdhyutthitorudhvanitamapi parabrahmabhūto gabhīraḥ |suvyakto vyaktamūrteḥ prakaṭitakaraṇaḥ prāṇanāthasya satyāḥprītyā vaḥ saṃvidadhyātphalavikalamalaṃ janma nādaḥ sa nādaḥ || 11||

भासा यस्य त्रिलोकी लसति परिलसत्फेनबिन्द्वर्णवान्तर्व्यामग्नेवातिगौरस्तुलितसुरसरिद्वारिपूरप्रसारः ।पीनात्मा दन्तभाभिर्भृशमहहहकारातिभीमः सदेष्टांपुष्टां तुष्टिं कृषीष्ट स्फुटमिह भवतामट्टहासोऽष्टमूर्तेः ॥ १२॥

bhāsā yasya trilokī lasati parilasatphenabindvarṇavāntarvyāmagnevātigaurastulitasurasaridvāripūraprasāraḥ |pīnātmā dantabhābhirbhṛśamahahahakārātibhīmaḥ sadeṣṭāṃpuṣṭāṃ tuṣṭiṃ kṛṣīṣṭa sphuṭamiha bhavatāmaṭṭahāso'ṣṭamūrteḥ || 12||

सद्योजाताख्यमाप्यं यदुविमलमुदग्वर्ति यद्वामदेवंनाम्ना हेम्ना सदृक्षं जलदनिभमघोराह्वयं दक्षिणं यत् ।यद्बालार्कप्रभं तत्पुरुषनिगदितं पूर्वमीशानसंज्ञंयद्दिव्यं तानि शम्भोर्भवदभिलषितं पञ्च दद्युर्मुखानि ॥ १३॥

sadyojātākhyamāpyaṃ yaduvimalamudagvarti yadvāmadevaṃnāmnā hemnā sadṛkṣaṃ jaladanibhamaghorāhvayaṃ dakṣiṇaṃ yat |yadbālārkaprabhaṃ tatpuruṣanigaditaṃ pūrvamīśānasaṃjñaṃyaddivyaṃ tāni śambhorbhavadabhilaṣitaṃ pañca dadyurmukhāni || 13||

आत्मप्रेम्णो भवान्या स्वयमिव रचिताः सादरं सांवनन्यामष्या तिस्रः सुनीलाञ्जननिभगररेखाः समाभान्ति यस्याम् ।आकल्पानल्पभासा भृशरुचिरतरा कम्बुकल्पाम्बिकायाःपत्युः सात्यन्तमन्तर्विलसतु सततं मन्थरा कन्धरा वः ॥ १४॥

ātmapremṇo bhavānyā svayamiva racitāḥ sādaraṃ sāṃvananyāmaṣyā tisraḥ sunīlāñjananibhagararekhāḥ samābhānti yasyām |ākalpānalpabhāsā bhṛśaruciratarā kambukalpāmbikāyāḥpatyuḥ sātyantamantarvilasatu satataṃ mantharā kandharā vaḥ || 14||

वक्त्रेन्दोर्दन्तलक्ष्म्याश्चिरमधरमहाकौस्तुभस्याप्युपान्तेसोत्थानां प्रार्थयन् यः स्थितिमचलभुवे वारयन्त्यै निवेशम् ।प्रायुङ्क्तेवाशिषो यः प्रतिपदममृतत्वे स्थितः कालशत्रोःकालं कुर्वन् गलं वो हृदयमयमलं क्षालयेत् कालकूटः ॥ १५॥

vaktrendordantalakṣmyāściramadharamahākaustubhasyāpyupāntesotthānāṃ prārthayan yaḥ sthitimacalabhuve vārayantyai niveśam |prāyuṅktevāśiṣo yaḥ pratipadamamṛtatve sthitaḥ kālaśatroḥkālaṃ kurvan galaṃ vo hṛdayamayamalaṃ kṣālayet kālakūṭaḥ || 15||

प्रौढप्रेमाकुलाया दृढतरपरिरम्भेषु पर्वेन्दुमुख्याःपार्वत्याश्चारुचामीकरवलयपदैरङ्कितं कान्तिशालि ।रङ्गन्नागाङ्गदाढ्यं सततमविहितं कर्म निर्मूलयेत्तद्दोर्मूलं निर्मलं यद्धृदि दुरितमपास्यार्जितं धूर्जटेर्वः ॥ १६॥

prauḍhapremākulāyā dṛḍhataraparirambheṣu parvendumukhyāḥpārvatyāścārucāmīkaravalayapadairaṅkitaṃ kāntiśāli |raṅgannāgāṅgadāḍhyaṃ satatamavihitaṃ karma nirmūlayettaddormūlaṃ nirmalaṃ yaddhṛdi duritamapāsyārjitaṃ dhūrjaṭervaḥ || 16||

कण्ठाश्लेषार्थमाप्ता दिव इव कमितुः स्वर्गसिन्धोः प्रवाहाःक्रान्त्यै संसारसिन्धोः स्फटिकमणिमहासङ्क्रमाकारदीर्घाः ।तिर्यग्विष्कम्भभूतास्त्रिभुवनवसतेर्भिन्नदैत्येभदेहाबाहा वस्ता हरस्य द्रुतमिह निवहानंहसां संहरन्तु ॥ १७॥

kaṇṭhāśleṣārthamāptā diva iva kamituḥ svargasindhoḥ pravāhāḥkrāntyai saṃsārasindhoḥ sphaṭikamaṇimahāsaṅkramākāradīrghāḥ |tiryagviṣkambhabhūtāstribhuvanavasaterbhinnadaityebhadehābāhā vastā harasya drutamiha nivahānaṃhasāṃ saṃharantu || 17||

वक्षो दक्षद्विषोऽलं स्मरभरविनमद्दक्षजाक्षीणवक्षोजान्तर्निक्षिप्तशुम्भन्मलयजमिलितोद्भासि भस्मोक्षितं यत् ।क्षिप्रं तद्रूक्षचक्षुः श्रुतिगणफणरत्नौघभाभीक्ष्णशोभंयुष्माकं शश्वदेनः स्फटिकमणिशिलामण्डलाभं क्षिणोतु ॥ १८॥

vakṣo dakṣadviṣo'laṃ smarabharavinamaddakṣajākṣīṇavakṣojāntarnikṣiptaśumbhanmalayajamilitodbhāsi bhasmokṣitaṃ yat |kṣipraṃ tadrūkṣacakṣuḥ śrutigaṇaphaṇaratnaughabhābhīkṣṇaśobhaṃyuṣmākaṃ śaśvadenaḥ sphaṭikamaṇiśilāmaṇḍalābhaṃ kṣiṇotu || 18||

मुक्तामुक्ते विचित्राकुलवलिलहरीजालशालिन्यवाञ्चन्नाभ्यावर्ते विलोलद्भुजगवरयुते कालशत्रोर्विशाले ।युष्मच्चित्तत्रिधामा प्रतिनवरुचिरे मन्दिरे कान्तिलक्ष्म्याःशेतां शीतांशुगौरे चिरतरमुदरक्षीरसिन्धौ सलीलम् ॥ १९॥

muktāmukte vicitrākulavalilaharījālaśālinyavāñcannābhyāvarte viloladbhujagavarayute kālaśatrorviśāle |yuṣmaccittatridhāmā pratinavarucire mandire kāntilakṣmyāḥśetāṃ śītāṃśugaure cirataramudarakṣīrasindhau salīlam || 19||

वैयाघ्री यत्र कृत्तिः स्फुरति हिमगिरेर्विस्तृतोपत्यकान्तःसान्द्रावश्यायमिश्रा परित इव वृता नीलजीमूतमाला ।आबद्धाहीन्द्रकाञ्चीगुणमतिपृथुलं शैलजाक्रीडभूमिस्तद्वो निःश्रेयसे स्याज्जघनमतिघनं बालशीतांशुमौलेः ॥ २०॥

vaiyāghrī yatra kṛttiḥ sphurati himagirervistṛtopatyakāntaḥsāndrāvaśyāyamiśrā parita iva vṛtā nīlajīmūtamālā |ābaddhāhīndrakāñcīguṇamatipṛthulaṃ śailajākrīḍabhūmistadvo niḥśreyase syājjaghanamatighanaṃ bālaśītāṃśumauleḥ || 20||

पुष्टावष्टम्भभूतौ पृथुतरजघनस्यापि नित्यं त्रिलोक्याःसम्यग्वृत्तौ सुरेन्द्रद्विरदवरकरोदारकान्तिं दधानौ ।सारावूरू पुरारेः प्रसभमरिघटाघस्मरौ भस्मशुभ्रौभक्तैरत्यार्द्रचित्तैरधिकमवनतौ वाञ्छितं वो विधत्ताम् ॥ २१॥

puṣṭāvaṣṭambhabhūtau pṛthutarajaghanasyāpi nityaṃ trilokyāḥsamyagvṛttau surendradviradavarakarodārakāntiṃ dadhānau |sārāvūrū purāreḥ prasabhamarighaṭāghasmarau bhasmaśubhraubhaktairatyārdracittairadhikamavanatau vāñchitaṃ vo vidhattām || 21||

आनन्दायेन्दुकान्तोपलरचितसमुद्गायिते ये मुनीनांचित्तादर्शं निधातुं विदधति चरणे ताण्डवाकुञ्चनानि ।काञ्ची भोगीन्द्रमूर्ध्नां प्रतिमुहुरुपधानायमाने क्षणं तेकान्ते स्तामन्तकारेर्द्युतिविजितसुधाभानुनी जानुनी वः ॥ २२॥

ānandāyendukāntopalaracitasamudgāyite ye munīnāṃcittādarśaṃ nidhātuṃ vidadhati caraṇe tāṇḍavākuñcanāni |kāñcī bhogīndramūrdhnāṃ pratimuhurupadhānāyamāne kṣaṇaṃ tekānte stāmantakārerdyutivijitasudhābhānunī jānunī vaḥ || 22||

मञ्जीरीभूतभोगिप्रवरगणफणामण्डलान्तर्नितान्तव्यादीर्घानर्घरत्नद्युतिकिसलयिते स्तूयमाने द्युसद्भिः ।बिभ्रत्यौ विभ्रमं वः स्फटिकमणिबृहद्दण्डवद्भासिते येजङ्घे शङ्खेन्दुशुभ्रे भृशमिह भवतां मानसे शूलपाणेः ॥ २३॥

mañjīrībhūtabhogipravaragaṇaphaṇāmaṇḍalāntarnitāntavyādīrghānargharatnadyutikisalayite stūyamāne dyusadbhiḥ |bibhratyau vibhramaṃ vaḥ sphaṭikamaṇibṛhaddaṇḍavadbhāsite yejaṅghe śaṅkhenduśubhre bhṛśamiha bhavatāṃ mānase śūlapāṇeḥ || 23||

अस्तोकस्तोमशस्त्रैरपचितिममलां भूरिभावोपहारैःकुर्वद्भिस्सर्वदोच्चैः सततमभिवृतौ ब्रह्मविद्देवलाद्यैः ।सम्यक्सम्पूज्यमानाविह हृदि सरसीवानिशं युष्मदीयेशर्वस्य क्रीडतां तौ प्रपदवरबृहद्कच्छपावच्छभासौ ॥ २४॥

astokastomaśastrairapacitimamalāṃ bhūribhāvopahāraiḥkurvadbhissarvadoccaiḥ satatamabhivṛtau brahmaviddevalādyaiḥ |samyaksampūjyamānāviha hṛdi sarasīvāniśaṃ yuṣmadīyeśarvasya krīḍatāṃ tau prapadavarabṛhadkacchapāvacchabhāsau || 24||

याः स्वस्यैकांशपातादतिबहुलगलद्रक्तवक्त्रं प्रणुन्नप्राणं प्राक्रोशयन् प्राङ् निजमचलवरं चालयन्तं दशास्यम् ।पादाङ्गुल्यो दिशन्तु द्रुतमयुगदृशः कल्मषप्लोषकल्याःकल्याणं फुल्लमाल्यप्रकरविलसिता वः प्रणद्धाहिवल्ल्यः ॥ २५॥

yāḥ svasyaikāṃśapātādatibahulagaladraktavaktraṃ praṇunnaprāṇaṃ prākrośayan prāṅ nijamacalavaraṃ cālayantaṃ daśāsyam |pādāṅgulyo diśantu drutamayugadṛśaḥ kalmaṣaploṣakalyāḥkalyāṇaṃ phullamālyaprakaravilasitā vaḥ praṇaddhāhivallyaḥ || 25||

प्रह्वप्राचीनबर्हिः प्रमुखसुरवरप्रस्फुरन्मौलिसक्तज्यायोरत्नोत्करोस्रैरविरतममला भूरिनीराजिता या ।प्रोदग्राग्रा प्रदेयात्ततिरिव रुचिरा तारकाणां नितान्तंनीलग्रीवस्य पादाम्बुरुहविलसिता सा नखाली सुखं वः ॥ २६॥

prahvaprācīnabarhiḥ pramukhasuravaraprasphuranmaulisaktajyāyoratnotkarosrairaviratamamalā bhūrinīrājitā yā |prodagrāgrā pradeyāttatiriva rucirā tārakāṇāṃ nitāntaṃnīlagrīvasya pādāmburuhavilasitā sā nakhālī sukhaṃ vaḥ || 26||

सत्याः सत्याननेन्दावपि सविधगते ये विकासं दधातेस्वान्ते स्वां ते लभन्ते श्रियमिह सरसीवामरा ये दधानाः ।लोलं लोलम्बकानां कुलमिव सुधियां सेवते ये सदा स्तांभूत्यै भूत्यैणपाणेर्विमलतररुचस्ते पदाम्भोरुहे वः ॥ २७॥

satyāḥ satyānanendāvapi savidhagate ye vikāsaṃ dadhātesvānte svāṃ te labhante śriyamiha sarasīvāmarā ye dadhānāḥ |lolaṃ lolambakānāṃ kulamiva sudhiyāṃ sevate ye sadā stāṃbhūtyai bhūtyaiṇapāṇervimalatararucaste padāmbhoruhe vaḥ || 27||

येषां रागादिदोषाक्षतमति यतयो यान्ति मुक्तिं प्रसादाद्ये वा नम्रात्ममूर्तिर्द्युसदृषिपरिषन्मूर्ध्नि शेषायमाणाः ।श्रीकण्ठस्यारुणोद्यच्चरणसरसिजप्रात्थितास्ते भावाख्यात्पारावाराच्चिरं वो दुरितहतिकृतस्तारयेयुः परागाः ॥ २८॥

yeṣāṃ rāgādidoṣākṣatamati yatayo yānti muktiṃ prasādādye vā namrātmamūrtirdyusadṛṣipariṣanmūrdhni śeṣāyamāṇāḥ |śrīkaṇṭhasyāruṇodyaccaraṇasarasijaprātthitāste bhāvākhyātpārāvārācciraṃ vo duritahatikṛtastārayeyuḥ parāgāḥ || 28||

भूम्ना यस्यास्तसीम्ना भुवनमनुसृतं यत्परं धाम धाम्नांसाम्नामाम्नायतत्त्वं यदपि च परमं यद्गुणातीतमाद्यम् ।यच्चांहोहन्निरीहं गहनमिति मुहुः प्राहुरुच्चैर्महान्तौमाहेशं तन्महो मे महितमहरहर्मोहरोहं निहन्तु ॥ २९॥

bhūmnā yasyāstasīmnā bhuvanamanusṛtaṃ yatparaṃ dhāma dhāmnāṃsāmnāmāmnāyatattvaṃ yadapi ca paramaṃ yadguṇātītamādyam |yaccāṃhohannirīhaṃ gahanamiti muhuḥ prāhuruccairmahāntaumāheśaṃ tanmaho me mahitamaharaharmoharohaṃ nihantu || 29||

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्यश्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौश्रीशिवकेशादिपादान्तवर्णनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥व्योमकेशकेशादिपादान्तस्तोत्रं

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasyaśrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtauśrīśivakeśādipādāntavarṇanastotraṃ sampūrṇam ||vyomakeśakeśādipādāntastotraṃ