शिवकर्णामृतम् Shri Shivakarnamritam

श्रीकृष्णकर्णामृतं इन् मन्य् वय्स्। ईत् हस् ३ चप्तेर्स् नमेद् अध्यायस्,

śrīkṛṣṇakarṇāmṛtaṃ in many vays| īt has 3 capters named adhyāyas,

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |

श्रीसरस्वत्यै नमः ।

śrīsarasvatyai namaḥ |

ॐ श्रीगुरुभ्यो नमः ।

oṃ śrīgurubhyo namaḥ |

श्रीपार्वतीसुकुचकुङ्कुमराजमानवक्षःस्थलाञ्चितममेयगुणप्रपञ्चम् ।वन्दारुभक्तजनमङ्गलदायकं तं वन्दे सदाशिवमहं वरदं महेशम् ॥ १\।१॥नन्दन्नन्दनमिन्दिरापतिमनोवन्द्यं सुमन्दाकिनीस्यन्दत्सुन्दरशेखरं प्रभुनुतम्मन्दारपुष्पार्चितम् ।भास्वन्तं सुरयामिनीचरनुतं भव्यम्महो भावयेहेरम्बं हिमवत्सुतामतिमहानन्दावहं श्रीवहम् ॥ १\।२॥आलोक्य बालकमचञ्चलमुच्चलत्सुकर्णाविबोधितनिजाननलोकनं सः ।साम्बः स्वमौलिसुभगाननपूत्कृतैस्तमालिङ्गयन्नवतु मामलमादरेण ॥ १\।३॥कण्ठोत्पलं विमलकायरुचिप्रवाहंअर्धेन्दुकैरवमहं प्रणमामि नित्यम् ।हस्ताम्बुजं विमलभूतिपरागरीतिंईशह्रदं चटुललोचनमीनजालम् ॥ १\।४॥रङ्गत्तुङ्गतरङ्गसङ्गतलसद्गङ्गाझरप्रस्फुरद्भस्मोद्धूलितसर्वकायममलं मत्तेभकृत्त्यावृतम् ।आरूढं वृषमद्भुताकृतिमहं वीक्षे नितम्बस्फुरन्नीलाभ्रच्चुरितोरुशृङ्गमहितं तं सन्ततम्मानसे ॥ १\।५॥सितमहोज्ज्वलमेकमुपास्महे विमलपाण्डुरुचिं दधदानने ।उभययोगमतीव सरस्वतीत्रिपथगाझरयोः शिवयोरिव ॥ १\।६॥लालाटलोचनपुरःस्फुरणातिरक्तं याम्ये दिशि प्रधवलावृतभूनभोन्तम् ।चित्रं धनेशककुबन्तविजृम्भिपाण्डु पश्चात् स्मरामि घनवेणिविनीलमोजः ॥ १\।७॥भव्यचन्द्रकृशानुभास्करलोचनं भवमोचनंवारिजोद्भववासवादिकरक्षणं गजशिक्षणम् ।मन्दिरायितराजताचलकन्दरं घनसुन्दरंभावयामि दयाभिनन्दितकिङ्करं हृदि शङ्करम् ॥ १\।८॥अनेकरूपाभिरचञ्चलाभिः समाधिनिष्ठा सरसान्तराभिः ।प्रतिक्षणं सत्प्रमदावलीभिः प्रपूज्यमानं प्रभुमाश्रयेऽहम् ॥ १\।९॥ललितं शरदभ्रशुभ्रदेहं करुणापाङ्गतरङ्गरङ्गदीक्षम् ।परिशीलितवेदसौधमोदं कलयेऽकिञ्चिदवार्यधैर्यमोजः ॥ १\।१०॥सरसिजभवमुख्यैः सादरं पूजिताभ्यां मणियुतफणिरूपैर्नूपुरै राजिताभ्याम् ।सततनतजनालीसर्वसम्पत्प्रदाभ्यां बहुमतिहृदयम्मे भावुकं श्रीपदाभ्याम् ॥ १\।११॥विपुलतरविभाभ्यां विश्रुतप्राभवाभ्यां प्रमथगणनुताभ्यां प्रस्फुरद्यावकाभ्याम् ।त्रिभुवनविदिताभ्यां दिव्यपुष्पार्चिताभ्यां शिववरचरणाभ्यां सिद्धिदाभ्यां नमोऽस्तु ॥ १\।१२॥तुङ्गान्तरङ्गघनगाङ्गतरङ्गसाङ्गशृङ्गारसङ्गतमहोल्लसदुत्तमाङ्गम् ।अङ्गीकृताङ्गभवभङ्गमसङ्गलिङ्गसङ्गीतमीशमनिशं कलयामि चित्ते ॥ १\।१३॥नित्यं प्रभञ्जनसुजीवनपुञ्जमञ्जुमञ्जीररञ्जिततरं पुरभञ्जनस्य ।कञ्जातसञ्जयधुरन्धरमञ्जसा नः सञ्जीवनं भवतु सन्ततमङ्घ्रियुग्मम् ॥ १\।१४॥मन्महे मन्मनोदेशे तत्पदं परमेशितुः ।यत् सदा वेदवेदान्तप्रतिपादितवैभवम् ॥ १\।१५॥शरणम्ममास्तु तरुणीयुता स्फुरचरणद्वयी फणिफणामणिप्रभा ।सकलं प्रकाशयतु सर्वदेवराण्मकुटस्थरत्नमहनीयदीपिका ॥ १\।१६॥शरणागतभरणाततकरुणाकरहृदयंसुरमानितपरमाद्भुतशरमारितविमतम् ।शमलालितकमलासनविमलासनविनुतंभज मानस निजमाश्रयमजमाहतमदनम् ॥ १\।१७॥गौरीविलासरसलालससत्कटाक्षवीक्षादृताब्दविमलामृतरुक्प्रसारम् ।कन्दर्पदर्पमथनं घननीलकण्ठं वन्दामहे वयमनादिमनन्तमीशम् ॥ १\।१८॥पदप्रचुरकिङ्किणीकिणिकिणिध्वनिभ्राजितंहरिप्रमुखदेवताधृतलसन्मृदङ्गादिकम् ।धिमिन्धिमितदिद्धितोद्धुररवानुसारिक्रमंसदा स्वमति मङ्गलं दिशतु शाम्भवं ताण्डवम् ॥ १\।१९॥स्वान्तं भ्रान्तिसमृद्धबाह्यविषयव्यावृत्तपञ्चेन्द्रियंसद्योजातमुखाद्यमन्त्रसहितं पद्मासनात्यद्भुतम् ।ध्यायन् मन्मनसि स्मरामि महितं सत्यस्वरूपानुभूत्यानन्दैकरसोल्लसत्पशुपतेश्चित्तं यमत्वान्वितम् ॥ १\।२०॥अनन्तनिष्ठातिगरिष्ठयोगं सदाशयैर्वापि विराजमानम् ।पिनाकपाणिस्तु विनाधुनापि शिवं न पश्यामि दयासमुद्रम् ॥ १\।२१॥अपूर्वताभासिपुनर्भवाप्तं विभूतिविन्यासविशेषकान्तिम् ।सरोजभूविष्णुसुरेशकाम्यं द्रक्ष्ये कदा शैवपदम्मुदाहम् ॥ १\।२२॥सुमुखम्मुखमस्य दर्शयद्विधुचूडामणिशोभितदैवतंसदयं हृदयं सदा कदा कलितानन्दकरं करोति नः ॥ १\।२३॥अक्षरक्षणनिरीक्षणरक्षं दक्षयागवरशिक्षणदक्षम् ।शिक्षितोऽग्रविषभक्षणपक्षं लक्षयामि शमलक्षणदीक्षम् ॥ १\।२४॥गङ्गातरङ्गपतदम्बुकणावृतेन मस्तेन्दुखण्डमृदुचन्द्रिकयावृतेन ।प्रत्यक्षतामुपगतेन त्वदाननेन श्रीकण्ठ मेऽक्षियुगलं कुरु शीतलं त्वम् ॥ १\।२५॥कदा वा श्रूयन्ते प्रमथजयशब्दद्विगुणिताःशिवोद्वाहप्राञ्चद्वृषभगलसत्किङ्किणिरवाः ।कदा वा कैलासाचलनिलयदिव्या गुरुचयाःकथं वा दृश्यन्ते कलितभसिताङ्गाभिरुचिराः ॥ १\।२६॥अनिन्द्यमानन्दमयं निरामयं निरञ्जनं निष्कलमद्वयं विभुम् ।अनादिमध्यान्तमहो परं शिवं हृदन्तरे साधु विदन्ति योगिनः ॥ १\।२७॥अर्धाङ्गोपरिगिरिकन्यकाललामप्रोद्भासित्रिनयनमिन्दुखण्डभूषम् ।भक्तानामभयदमीश्वररस्वरूपंप्रत्यक्षम्मम भवतात् परात्परं तत् ॥ १\।२८॥अनुग्रहान्मे सुमुखो भवाशुकृतार्थतामस्मि गतस्ततोऽहम् ।किमात्मभक्त्या सुमुखे त्वयीशकिमात्मभक्त्या विमुखे त्वयीश ॥ १\।२९॥निपत्य पादाब्जयुगे त्वदीयेविभो विधायाञ्जलिमीश याचे ।ममोग्रतापं तव दर्शनैककथामृतासारभरान्निरस्य ॥ १\।३०॥नित्यं सुरासुरगजावनकीर्तनीयेसिंहासनस्य गिरिजापतिदर्शनीये ।गन्धर्वगानरचनानुगतानुकू(का)लेलोलं विलोचनयुगम्मम ताण्डवेऽस्तु ॥ १\।३१॥त्वत्ताण्डवं सकललोकसुखै(शुभै)कमूलंगौरीमनोहरमनेकविधिक्रमाढ्यम् ।द्रष्टुम्महेश मम चर्मविलोचनाभ्यांभोग्यं भवान्तरसहस्रकृतं कदा नु ॥ १\।३२॥श्रीमन्ति पावनतराणि सुधान्तराणिसर्वोत्तराणि हृदयाद्वयजीवनानि ।अन्योन्यमीश तव चाद्रितनूभवायाःसल्लापरूपवचनानि कदा शृणोमि ॥ १\।३३॥अनेकलीलागतिचातुरीयुतंतवेश वोढुर्वृषभस्य नर्तितम् ।सभूषणध्वानखुरारारवं कदाकरिष्यति श्रोत्रयुगोत्सवम्मम ॥ १\।३४॥शार्दूलचर्मपरिवीतपवित्रमूर्तिंचन्द्रावतंसकसमञ्चितचारुमस्तम् ।नन्दीशवाहनमनाथमनाथनाथंत्वां पातुमुत्सुकतरोऽस्मि विलोचनाभ्याम् ॥ १\।३५॥कुरङ्गरङ्गत्तरमध्यभागं भुजङ्गमश्रीकरकङ्कणाढ्यम् ।हस्तं प्रशस्तं तव मस्तके मे निधाय नित्याभयमीश देहि ॥ १\।३६॥यावन्न मां भवददर्शनरन्द्रवेदि तापत्रयं परिदृढं नितरान्धुनोति ।तावन्महेश कुरु चन्द्रविलोचनेन दृष्ट्वा सुशीतलमतीव सुधामयेन ॥ १\।३७॥यावन्न मे मनसि दुष्टतमोऽभिवृद्धिः सर्वार्थदर्शनविघातकरी दुरन्ता ।तावत्क्षणं तव विलोचनरूपसूर्यतेजः प्रसारय मयीश्वर दीनबन्धो ॥ १\।३८॥हे रुद्र हे महित हे परमेश शम्भोहे शर्व हे गिरिश हे शिव हे स्वयम्भो ।हे देव हे पशुपते करुणार्द्रचित्तगन्तुम्ममाक्षिपथमेष कथं विलम्बः ॥ १\।३९॥किमिदमुदितं वारं वारं त्रिलोकधुरन्धरंमदनमथनम्मायातीतम्मदन्तरवर्तिनम् ।यमनियमनं कारुण्याम्भोनिधिं परमेश्वरंबहु रसनया स्तुत्वा कर्तुं प्रसन्नतरं यते ॥ १\।४०॥हे शम्भो शिव हे महेश्वर विभो वाराणसीश प्रभोहे मृत्युञ्जय हे हिमाद्रितनयाप्राणेश हे शङ्कर ।हे कैलासगिरीश हे पशुपते हे शेषभूषादृतेहे नन्दीश्वरवाहनाञ्चितगते हे देवदेवेश्वर ॥ १\।४१॥हे गौरीकुचकुम्भमर्दनपटो हे सर्वलोकप्रभोहे हेरम्बकुमारनन्दनगुरो हे चन्द्रचूडामणे ।हे गङ्गाधर हे गजासुररिपो हे वीरभद्राकृतेहे विश्वेश्वर हे महागणपते हे पञ्चबाणाप्रिय ॥ १\।४२॥हे श्रीकण्ठ जनार्दनप्रिय गुरो हे भक्तचिन्तामणेहे सर्वाञ्चित सर्वमङ्गलतनो हे सत्कृपावारिधे ।हे रुद्रामितभूतनायकपते हे विष्टपालङ्कृतेहे सर्वेश समस्तसद्गुणनिधे हे राजराजप्रिय ॥ १\।४३॥हे विष्ण्वमेयचरणरजरङ्गविभीकर ।करवालहतामित्र मित्रकोटिसमप्रभ ॥ १\।४४॥वन्दितामन्दकुन्दारविन्देन्दुसत्सुन्दरानन्दसन्दोहकन्दाकृतेमन्दमन्दार्थसंसारनिन्दामते पाहि मां हे विभो पार्वतीश प्रभो ॥ १\।४५॥अत्रिगोत्रप्रभूमित्रचित्रांशुसद्गोत्रनेत्रत्रयीपात्रचित्रानन ।शत्रुवित्रासकृज्जैत्रायात्रास्थिते पाहि मां हे विभो पार्वतीश प्रभो ॥ १\।४६॥चण्डदोर्दण्डपिण्डीकृतोद्दण्डसत्तुण्डशौर्यप्रचण्डेभगण्डस्थल ।कुण्डलश्रीभजत्कुण्डलीश प्रभो पाहि मां हे विभो पार्वतीश प्रभो ॥ १\।४७॥भद्ररौद्राभकद्रूतनूजाधिराण्मुद्रिताक्षुद्ररुद्राक्षमालाधर ।रुद्र चिद्रूपदृग्वीरभद्राकृते पाहि मां हे विभो पार्वतीश प्रभो ॥ १\।४८॥दुर्गमस्वर्गमार्गत्रिमार्गापवर्गप्रदानर्गलाञ्चन्निसर्गाकर ।भर्गगर्गादिमौनीड्य दुर्गापते पाहि मां हे विभो पार्वतीश प्रभो ॥ १\।४९॥तरुणारुणतुल्यफणस्थमणीघृणिमण्डितशेषकिरीटधर ।शरणागतरक्षणदक्ष विभो करुणाकर शङ्कर पालय माम् ॥ १\।५०॥त्रयीनिर्माणचतुरचतुराननवन्दित ।वन्दितालम्बिविबुध विबुधप्रथ रक्ष माम् ॥ १\।५१॥शशिमकुटतडिदरुणजटमुखकृपीटस्फुटनिटलतटघटितविकटकटुवह्ने ।वटविटपिनिकटपटुचटुलनटनातिप्रकटभटकुटिलपटविघटन शम्भो ॥ १\।५२॥रुचिरवरनिचयमृगमदरचनगौरीकुचलिकुचरुचिनिचयखचितशुचिमूर्ते ।प्रचुरतरचतुरनिगमवचनपालीनिचयसुवचनविकचविमलगुण शम्भो ॥ १\।५३॥अदरदरकरविसरपुरहरणकेलीस्थिरमुरहृदमरधरशरवरशरास ।सरससुरनिकरकरसरसिरुहपूजाभरभरणगुरुशरणचरणयुग शम्भो ॥ १\।५४॥शोणप्रभं चरणमेकमहं नमामिशुभ्रं विलोचनयुगेक्षणनीलमन्यम् ।अन्योन्ययोगशिवयोः शशिपद्मयोश्चयुग्मं कलङ्कमधुपस्फुटयोस्तयोश्च ॥ १\।५५॥श्रीमदनन्तभव्यगुणसीमसमादृतदेवतानतेसोमकलावतंस घनसुन्दर कन्धर बन्धुराकृते ।कामिनिकामभीम निजकामितदानलसन्महामतेसामजचर्मचेल शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।५६॥सर्वशरीरगस्त्वमसि सर्वनियामक एक एव सन्सर्वविदादिदेव हर सर्वदृगीश्वर सर्वरक्षिता ।सर्वसमश्च मामवतु सन्नतमेवमुपेक्षसे कथंशर्व भवोग्र भीम शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।५७॥कर्म तथेति चेद्वदसि काधिकता तव सर्वतः प्रभोधर्मरतस्य सर्वमपि धर्मत एव भवान् किमन्तरम् ।निर्मलपुण्यकर्म महनीय कथं त्वदनुग्रहं विनाशर्म ददाशु देहि शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।५८॥अन्यमनाथनाथ फणिहंसकमान गृहाण मानसेधन्य तथा न बोधयति तत्त्वमसीति वचस्त्रिपञ्चतम् ।शून्यमिदं त्वयि स्फुरति शुक्तिदले रजतं यथार्जुनंसन्यसनादि तस्य शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।५९॥सन्महनीयमीश तव सावयवं वपुरीश सागमंचिन्मयविग्रहस्य परिशीलनमीश्वर मे भवेत्कथम् ।त्वन्मयभावना तु हृदि नास्ति हि नास्ति हि नास्ति नास्ति मेजन्म निरर्थकं हि शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६०॥रूपमवेक्षितं न तव रुद्र मयेह कथापि न श्रुताधूपसुवासनापि गणतोषण नो मम नासिकां गता ।नापि सुपीतमीषदपि नामकथामृतमङ्घ्रिवारि नस्थापितमात्ममूर्ध्नि शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६१॥पादयुगं कदाचिदपि बालतया तव नार्चितं मयावेदमहं न शास्त्रमपि वेद्मि तवेश्वर न स्तुतिः कृता ।वादरतोहमल्पगृहवासनया नितरामहर्निशंसादरमाशु वीक्ष्य शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६२॥स्वर्गनदीशसायक न जन्म भवश्च मृतिश्च सन्ति तेदुर्गममेषु तद्बहु न दुःखमिदं भवतानुभूयते ।भर्ग तदेवमेभिरतिबाधकभावमुपैषि नो ध्रुवंसर्गलयस्तितीश शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६३॥आकृतिरेव नास्ति तव हा कथमीश्वर भावयाम्यहंस्वीकृतहेतिभूतिविषशेषजटाविकपालमालिके ।धीकृतविग्रहे विषमदृष्टिदिगम्बरपञ्चवक्त्रतासाकृति भीतिदा हि शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६४॥पात्रतयाहमद्य परिभाव्य च दीनदयालुतां तवस्तोत्रमहं करोमि मम दोषगणं परिहृत्य शाश्वतम् ।गोत्रभिदादिकाम्यवर गोपतिवाह वितीर्य ते पदंशात्रवतोषशोष शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६५॥त्वं जननी पिता च मम दैवतमीश गुरुस्सखेशितात्वं जगदीश बन्धुरपि वस्तु च मूलधनं च जीवितम् ।त्वं जय धाम भूम परतत्त्वमवैमि न किञ्चिनापरंत्वं जनमैशमाशु शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६६॥जय जय हारहारिशशिचारुशरीर विकासहासभृत्जय जय शान्त दान्त वसुचन्द्ररवीक्षण नित्यनृत्यकृत् ।जय जय चण्डदण्डधरशासन सन्ततभक्तसक्तहृत्जय जय शेषभूष शिव शङ्कर मामव पार्वतीपते ॥ १\।६७॥स्थूलात् स्थूलतममुरुज्ञानिहितं सूक्ष्मतममहो सूक्ष्मात् ।रूपं तावकमतुलं ज्ञातुं मे भवति नेश सामर्थ्यम् ॥ १\।६८॥गौरीमनोहरं दिव्यसुन्दरं तव विग्रहम् ।भक्तानुग्राहकं शम्भो दृष्ट्वाहं स्तोतुमुत्सहे ॥ १\।६९॥त्वत्सौभाग्यं त्वद्दयां त्वद्विलासान्त्वत्सामर्थ्यं त्वद्विभूतिं त्वदीक्षाम् ।त्वद्विद्याश्च त्वत्पदं त्वच्छरीरंतत्त्वं शम्भो वर्णितुं कस्समर्थः ॥ १\।७०॥अङ्गम्मौक्तिकराशिमञ्जिममहोदारं शिरश्चन्द्रमःकोटीरं निटलम्मनोभवदवज्वालाकरालाग्नियुक् ।वक्त्रं ते शिव मन्दहासकलितं ग्रीवं विनीलप्रभंचेतो दीनदयापरं परमिदं रूपं हृदि स्तान्नु मे ॥ १\।७१॥व्योमकेशाः सुधासूतिः किरीटं स्रक्सुरापगा ।तारा पुष्पाणि भोः शम्भो तव श्लाघ्यतरं शिरः ॥ १\।७२॥हस्तौ विनिर्मितशिवाघनकेशहस्तौपादौ पवित्रतमहारजताद्रिपादौ ।वाचः स्फुटं रचितबन्धुरपूर्ववाचोवृत्तिर्महेश तव सम्भृतलोकवृत्तिः ॥ १\।७३॥देहेऽर्जुनं कण्ठतले च कृष्णं ललाटमध्ये ज्वलनं दृगन्तः ।भास्वज्जटाल्यामरुणम्महेश रूपं त्वदीयं बहुदेवचित्रम् ॥ १\।७४॥चरणं शरणं भरणं करणं हृदयं सदयं वदनं मदनम् ।अलिकं फलिकं विमलं कमलं तव भूतपते भव भास्वरते ॥ १\।७५॥इदमद्भुतमीशाख्यमविज्ञेयं सुरासुरैः ।वैराग्ये बहुभोगे च समं समरसं महः ॥ १\।७६॥कैलासे प्रमथैः सुरासुरयुतैः स्वस्वस्तिकं साञ्जलिप्रस्थं स्थापितरत्नकाञ्चनमहासिंहासने संस्थितम् ।अर्धाङ्गे निहिताद्रिराजतनयां सानन्दमिन्दुप्रभंत्वां भक्त्या हि भजन्ति शङ्कर तथा तद्द्रष्टुमत्युत्सुकः ॥ १\।७७॥कारुण्यसीम कपटाचरणैकसीमवैराग्यसीम वनितादरणैकसीम ।आनन्दसीम जगदाहरणैकसीमकैवल्यसीम कलये गणभाग्यसीम ॥ १\।७८॥श्वेतोच्छलद्गाङ्गतरङ्गबिन्दुमुक्तास्रगानद्धजटाकलापम् ।निरन्तरं चन्द्रकिरीटशोभि नमामि माहेश्वमुत्तमाङ्गम् ॥ १\।७९॥भूतित्रिपुण्ड्राश्रितफालभागं नेत्रत्रयीरञ्जितमञ्जुशोभम् ।भक्तावलीलालनलोलहासं माहेश्वरं पञ्चमुखं नमामि ॥ १\।८०॥त्रिशूलपाशाङ्कुशपट्टिपासिगदाधनुर्बाणधरं नतानाम् ।अभीतिदं कुण्डलिकङ्कणाढ्यां माहेश्वरं हस्तचयं भजेऽहम् ॥ १\।८१॥समस्तसुरपूजिते स्वरबलाभिनीराजितेविभूतिभरभासिते विमलपुष्पसंवासिते ।भुजङ्गपतिनूपुरे बुधजनावनश्रीपरेमहामहिमनी भजे मनसि शैवपादाम्बुजे ॥ १\।८२॥जटावलीचन्द्रकलाभ्रगङ्गां कपालमालाकलिलोत्तमाङ्गाम् ।दिगम्बरां पञ्चमुखीं त्रिनेत्रां शिवाश्रितां शैवतनुं भजेऽहम् ॥ १\।८३॥भेरीमृदङ्गपणवानकतूर्यशङ्खवीणारवैः सह जयध्वनिवेणुनादः ।सप्तस्वरानुगुणगानमनोहरोऽयं कर्णद्वयं मम कदा समुपैति शम्भो ॥ १\।८४॥शिवमस्तेन्दुरेखयाश्चन्द्रिकेयं समागता ।सत्यं यतो निरस्तम्मे बाह्यमाभ्यन्तरं तमः ॥ १\।८५॥सन्दृश्यतेऽसौ वृषभो ध्वजाग्रे वसन्मया शृङ्गयुगेन कोपात् ।वक्रस्वभावं सदृशं द्विकोटिमर्धेन्दुमाहन्तुमिवोत्पतन् खम् ॥ १\।८६॥मुक्तिद्वारस्तम्भशुम्भद्विषाणो लीलाचारश्रीचतुर्वर्तिताङ्घ्रिः ।प्राप्तोऽयम्मे दृक्पथम्मन्दगामी बुभ्रच्छम्भुं शुभ्रदेहो महोक्षः ॥ १\।८७॥मयि स्थितं शम्भुमवेक्ष्य तूर्णमागत्य धन्या भवतेति संज्ञाम् ।कुर्वन्निवायाति पुरो वृषोऽयं मुहुर्मुहुः कम्पनतो मुखस्य ॥ १\।८८॥भात्ययं वृषभः शुभ्रां महतीं ककुदं दधत् ।प्रीतये पुरतः शम्भोः कैलासाद्रिं वहन्निव ॥ १\।८९॥किमिदं युगपच्चित्रं पुष्पवन्ताविहोदिता ।प्रत्यक्षीभवतः शम्भोरिमे नेत्रे भविष्यतः ॥ १\।९०॥सहस्रांशुसहस्राणां प्रकाशकमिदम्महः ।प्रार्थितः सम्प्रति शिवः प्रत्यक्षत्वं गतो मम ॥ १\।९१॥रोमाञ्चितं सर्वमिदं शरीरं सानन्दबाष्पे नयने मनोऽनु ।विकासि कायम्महदाशु जातं शिवस्य सन्दर्शनतो ममाहो ॥ १\।९२॥अनेकजन्मार्जितपातकानि दग्धानि मे दर्शनतः शिवस्य ।नेदं विचित्रं शिवदर्शनेन कामो हि दग्धोऽखिलदुष्प्रधर्षः ॥ १\।९३॥अहो भाग्यमहो भाग्यम्महदीश्वरदर्शनात् ।कृतार्थोऽहं कृतार्थोऽहं त्रैलोक्येऽपि न संश्यः ॥ १\।९४॥नमस्करोम्यहमिदं कायेन मनसा गिरा ।आनन्दैकरसं देवं भक्तानुग्रहणं शिवम् ॥ १\।९५॥नमः परमकल्याणदायिने हतमायिने ।हिमालचलतनूजाता रागिणेऽतिविरागिणे ॥ १\।९६॥नमः कुन्देन्दुधवलमूर्तये भव्यकीर्तये ।निरस्तभक्तसंसारनीतयेऽनेकभूतये ॥ १\।९७॥भारतीश्रीशचीमुख्यसौरकान्तार्चिताङ्घ्रये ।वाराणसीपुराधीश साराचाराय ते नमः ॥ १\।९८॥नमो वेदस्वरूपाय गुणत्रयविभागिने ।लोककर्त्रे लोकभर्त्रे लोकहर्त्रे च ते नमः ॥ १\।९९॥नमस्ते पार्वतीनाथ नमस्ते वृषभध्वज ।नमस्ते परमेशान नमस्ते नन्दिवाहन ॥ १\।१००॥नमस्ते नमस्ते महादेवशम्भोनमस्ते नमस्ते परेश स्वयम्भो ।नमस्ते नमस्तेशिरस्सौरसिन्धोनमस्ते नमस्ते त्रिलोकैकबन्धो ॥ १\।१०१॥श्रीकरी पठतामेषा शिवकर्णामृतस्तुतिः ।शिवानन्दकरी नित्यं भूयादाचन्द्रतारकम् ॥ १\।१०२॥

śrīpārvatīsukucakuṅkumarājamānavakṣaḥsthalāñcitamameyaguṇaprapañcam |vandārubhaktajanamaṅgaladāyakaṃ taṃ vande sadāśivamahaṃ varadaṃ maheśam || 1\|1||nandannandanamindirāpatimanovandyaṃ sumandākinīsyandatsundaraśekharaṃ prabhunutammandārapuṣpārcitam |bhāsvantaṃ surayāminīcaranutaṃ bhavyammaho bhāvayeherambaṃ himavatsutāmatimahānandāvahaṃ śrīvaham || 1\|2||ālokya bālakamacañcalamuccalatsukarṇāvibodhitanijānanalokanaṃ saḥ |sāmbaḥ svamaulisubhagānanapūtkṛtaistamāliṅgayannavatu māmalamādareṇa || 1\|3||kaṇṭhotpalaṃ vimalakāyarucipravāhaṃardhendukairavamahaṃ praṇamāmi nityam |hastāmbujaṃ vimalabhūtiparāgarītiṃīśahradaṃ caṭulalocanamīnajālam || 1\|4||raṅgattuṅgataraṅgasaṅgatalasadgaṅgājharaprasphuradbhasmoddhūlitasarvakāyamamalaṃ mattebhakṛttyāvṛtam |ārūḍhaṃ vṛṣamadbhutākṛtimahaṃ vīkṣe nitambasphurannīlābhraccuritoruśṛṅgamahitaṃ taṃ santatammānase || 1\|5||sitamahojjvalamekamupāsmahe vimalapāṇḍuruciṃ dadhadānane |ubhayayogamatīva sarasvatītripathagājharayoḥ śivayoriva || 1\|6||lālāṭalocanapuraḥsphuraṇātiraktaṃ yāmye diśi pradhavalāvṛtabhūnabhontam |citraṃ dhaneśakakubantavijṛmbhipāṇḍu paścāt smarāmi ghanaveṇivinīlamojaḥ || 1\|7||bhavyacandrakṛśānubhāskaralocanaṃ bhavamocanaṃvārijodbhavavāsavādikarakṣaṇaṃ gajaśikṣaṇam |mandirāyitarājatācalakandaraṃ ghanasundaraṃbhāvayāmi dayābhinanditakiṅkaraṃ hṛdi śaṅkaram || 1\|8||anekarūpābhiracañcalābhiḥ samādhiniṣṭhā sarasāntarābhiḥ |pratikṣaṇaṃ satpramadāvalībhiḥ prapūjyamānaṃ prabhumāśraye'ham || 1\|9||lalitaṃ śaradabhraśubhradehaṃ karuṇāpāṅgataraṅgaraṅgadīkṣam |pariśīlitavedasaudhamodaṃ kalaye'kiñcidavāryadhairyamojaḥ || 1\|10||sarasijabhavamukhyaiḥ sādaraṃ pūjitābhyāṃ maṇiyutaphaṇirūpairnūpurai rājitābhyām |satatanatajanālīsarvasampatpradābhyāṃ bahumatihṛdayamme bhāvukaṃ śrīpadābhyām || 1\|11||vipulataravibhābhyāṃ viśrutaprābhavābhyāṃ pramathagaṇanutābhyāṃ prasphuradyāvakābhyām |tribhuvanaviditābhyāṃ divyapuṣpārcitābhyāṃ śivavaracaraṇābhyāṃ siddhidābhyāṃ namo'stu || 1\|12||tuṅgāntaraṅgaghanagāṅgataraṅgasāṅgaśṛṅgārasaṅgatamahollasaduttamāṅgam |aṅgīkṛtāṅgabhavabhaṅgamasaṅgaliṅgasaṅgītamīśamaniśaṃ kalayāmi citte || 1\|13||nityaṃ prabhañjanasujīvanapuñjamañjumañjīrarañjitataraṃ purabhañjanasya |kañjātasañjayadhurandharamañjasā naḥ sañjīvanaṃ bhavatu santatamaṅghriyugmam || 1\|14||manmahe manmanodeśe tatpadaṃ parameśituḥ |yat sadā vedavedāntapratipāditavaibhavam || 1\|15||śaraṇammamāstu taruṇīyutā sphuracaraṇadvayī phaṇiphaṇāmaṇiprabhā |sakalaṃ prakāśayatu sarvadevarāṇmakuṭastharatnamahanīyadīpikā || 1\|16||śaraṇāgatabharaṇātatakaruṇākarahṛdayaṃsuramānitaparamādbhutaśaramāritavimatam |śamalālitakamalāsanavimalāsanavinutaṃbhaja mānasa nijamāśrayamajamāhatamadanam || 1\|17||gaurīvilāsarasalālasasatkaṭākṣavīkṣādṛtābdavimalāmṛtarukprasāram |kandarpadarpamathanaṃ ghananīlakaṇṭhaṃ vandāmahe vayamanādimanantamīśam || 1\|18||padapracurakiṅkiṇīkiṇikiṇidhvanibhrājitaṃharipramukhadevatādhṛtalasanmṛdaṅgādikam |dhimindhimitadiddhitoddhuraravānusārikramaṃsadā svamati maṅgalaṃ diśatu śāmbhavaṃ tāṇḍavam || 1\|19||svāntaṃ bhrāntisamṛddhabāhyaviṣayavyāvṛttapañcendriyaṃsadyojātamukhādyamantrasahitaṃ padmāsanātyadbhutam |dhyāyan manmanasi smarāmi mahitaṃ satyasvarūpānubhūtyānandaikarasollasatpaśupateścittaṃ yamatvānvitam || 1\|20||anantaniṣṭhātigariṣṭhayogaṃ sadāśayairvāpi virājamānam |pinākapāṇistu vinādhunāpi śivaṃ na paśyāmi dayāsamudram || 1\|21||apūrvatābhāsipunarbhavāptaṃ vibhūtivinyāsaviśeṣakāntim |sarojabhūviṣṇusureśakāmyaṃ drakṣye kadā śaivapadammudāham || 1\|22||sumukhammukhamasya darśayadvidhucūḍāmaṇiśobhitadaivataṃsadayaṃ hṛdayaṃ sadā kadā kalitānandakaraṃ karoti naḥ || 1\|23||akṣarakṣaṇanirīkṣaṇarakṣaṃ dakṣayāgavaraśikṣaṇadakṣam |śikṣito'graviṣabhakṣaṇapakṣaṃ lakṣayāmi śamalakṣaṇadīkṣam || 1\|24||gaṅgātaraṅgapatadambukaṇāvṛtena mastendukhaṇḍamṛducandrikayāvṛtena |pratyakṣatāmupagatena tvadānanena śrīkaṇṭha me'kṣiyugalaṃ kuru śītalaṃ tvam || 1\|25||kadā vā śrūyante pramathajayaśabdadviguṇitāḥśivodvāhaprāñcadvṛṣabhagalasatkiṅkiṇiravāḥ |kadā vā kailāsācalanilayadivyā gurucayāḥkathaṃ vā dṛśyante kalitabhasitāṅgābhirucirāḥ || 1\|26||anindyamānandamayaṃ nirāmayaṃ nirañjanaṃ niṣkalamadvayaṃ vibhum |anādimadhyāntamaho paraṃ śivaṃ hṛdantare sādhu vidanti yoginaḥ || 1\|27||ardhāṅgoparigirikanyakālalāmaprodbhāsitrinayanamindukhaṇḍabhūṣam |bhaktānāmabhayadamīśvararasvarūpaṃpratyakṣammama bhavatāt parātparaṃ tat || 1\|28||anugrahānme sumukho bhavāśukṛtārthatāmasmi gatastato'ham |kimātmabhaktyā sumukhe tvayīśakimātmabhaktyā vimukhe tvayīśa || 1\|29||nipatya pādābjayuge tvadīyevibho vidhāyāñjalimīśa yāce |mamogratāpaṃ tava darśanaikakathāmṛtāsārabharānnirasya || 1\|30||nityaṃ surāsuragajāvanakīrtanīyesiṃhāsanasya girijāpatidarśanīye |gandharvagānaracanānugatānukū(kā)lelolaṃ vilocanayugammama tāṇḍave'stu || 1\|31||tvattāṇḍavaṃ sakalalokasukhai(śubhai)kamūlaṃgaurīmanoharamanekavidhikramāḍhyam |draṣṭummaheśa mama carmavilocanābhyāṃbhogyaṃ bhavāntarasahasrakṛtaṃ kadā nu || 1\|32||śrīmanti pāvanatarāṇi sudhāntarāṇisarvottarāṇi hṛdayādvayajīvanāni |anyonyamīśa tava cādritanūbhavāyāḥsallāparūpavacanāni kadā śṛṇomi || 1\|33||anekalīlāgaticāturīyutaṃtaveśa voḍhurvṛṣabhasya nartitam |sabhūṣaṇadhvānakhurārāravaṃ kadākariṣyati śrotrayugotsavammama || 1\|34||śārdūlacarmaparivītapavitramūrtiṃcandrāvataṃsakasamañcitacārumastam |nandīśavāhanamanāthamanāthanāthaṃtvāṃ pātumutsukataro'smi vilocanābhyām || 1\|35||kuraṅgaraṅgattaramadhyabhāgaṃ bhujaṅgamaśrīkarakaṅkaṇāḍhyam |hastaṃ praśastaṃ tava mastake me nidhāya nityābhayamīśa dehi || 1\|36||yāvanna māṃ bhavadadarśanarandravedi tāpatrayaṃ paridṛḍhaṃ nitarāndhunoti |tāvanmaheśa kuru candravilocanena dṛṣṭvā suśītalamatīva sudhāmayena || 1\|37||yāvanna me manasi duṣṭatamo'bhivṛddhiḥ sarvārthadarśanavighātakarī durantā |tāvatkṣaṇaṃ tava vilocanarūpasūryatejaḥ prasāraya mayīśvara dīnabandho || 1\|38||he rudra he mahita he parameśa śambhohe śarva he giriśa he śiva he svayambho |he deva he paśupate karuṇārdracittagantummamākṣipathameṣa kathaṃ vilambaḥ || 1\|39||kimidamuditaṃ vāraṃ vāraṃ trilokadhurandharaṃmadanamathanammāyātītammadantaravartinam |yamaniyamanaṃ kāruṇyāmbhonidhiṃ parameśvaraṃbahu rasanayā stutvā kartuṃ prasannataraṃ yate || 1\|40||he śambho śiva he maheśvara vibho vārāṇasīśa prabhohe mṛtyuñjaya he himādritanayāprāṇeśa he śaṅkara |he kailāsagirīśa he paśupate he śeṣabhūṣādṛtehe nandīśvaravāhanāñcitagate he devadeveśvara || 1\|41||he gaurīkucakumbhamardanapaṭo he sarvalokaprabhohe herambakumāranandanaguro he candracūḍāmaṇe |he gaṅgādhara he gajāsuraripo he vīrabhadrākṛtehe viśveśvara he mahāgaṇapate he pañcabāṇāpriya || 1\|42||he śrīkaṇṭha janārdanapriya guro he bhaktacintāmaṇehe sarvāñcita sarvamaṅgalatano he satkṛpāvāridhe |he rudrāmitabhūtanāyakapate he viṣṭapālaṅkṛtehe sarveśa samastasadguṇanidhe he rājarājapriya || 1\|43||he viṣṇvameyacaraṇarajaraṅgavibhīkara |karavālahatāmitra mitrakoṭisamaprabha || 1\|44||vanditāmandakundāravindendusatsundarānandasandohakandākṛtemandamandārthasaṃsāranindāmate pāhi māṃ he vibho pārvatīśa prabho || 1\|45||atrigotraprabhūmitracitrāṃśusadgotranetratrayīpātracitrānana |śatruvitrāsakṛjjaitrāyātrāsthite pāhi māṃ he vibho pārvatīśa prabho || 1\|46||caṇḍadordaṇḍapiṇḍīkṛtoddaṇḍasattuṇḍaśauryapracaṇḍebhagaṇḍasthala |kuṇḍalaśrībhajatkuṇḍalīśa prabho pāhi māṃ he vibho pārvatīśa prabho || 1\|47||bhadraraudrābhakadrūtanūjādhirāṇmudritākṣudrarudrākṣamālādhara |rudra cidrūpadṛgvīrabhadrākṛte pāhi māṃ he vibho pārvatīśa prabho || 1\|48||durgamasvargamārgatrimārgāpavargapradānargalāñcannisargākara |bhargagargādimaunīḍya durgāpate pāhi māṃ he vibho pārvatīśa prabho || 1\|49||taruṇāruṇatulyaphaṇasthamaṇīghṛṇimaṇḍitaśeṣakirīṭadhara |śaraṇāgatarakṣaṇadakṣa vibho karuṇākara śaṅkara pālaya mām || 1\|50||trayīnirmāṇacaturacaturānanavandita |vanditālambivibudha vibudhapratha rakṣa mām || 1\|51||śaśimakuṭataḍidaruṇajaṭamukhakṛpīṭasphuṭaniṭalataṭaghaṭitavikaṭakaṭuvahne |vaṭaviṭapinikaṭapaṭucaṭulanaṭanātiprakaṭabhaṭakuṭilapaṭavighaṭana śambho || 1\|52||ruciravaranicayamṛgamadaracanagaurīkucalikucarucinicayakhacitaśucimūrte |pracurataracaturanigamavacanapālīnicayasuvacanavikacavimalaguṇa śambho || 1\|53||adaradarakaravisarapuraharaṇakelīsthiramurahṛdamaradharaśaravaraśarāsa |sarasasuranikarakarasarasiruhapūjābharabharaṇaguruśaraṇacaraṇayuga śambho || 1\|54||śoṇaprabhaṃ caraṇamekamahaṃ namāmiśubhraṃ vilocanayugekṣaṇanīlamanyam |anyonyayogaśivayoḥ śaśipadmayoścayugmaṃ kalaṅkamadhupasphuṭayostayośca || 1\|55||śrīmadanantabhavyaguṇasīmasamādṛtadevatānatesomakalāvataṃsa ghanasundara kandhara bandhurākṛte |kāminikāmabhīma nijakāmitadānalasanmahāmatesāmajacarmacela śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|56||sarvaśarīragastvamasi sarvaniyāmaka eka eva sansarvavidādideva hara sarvadṛgīśvara sarvarakṣitā |sarvasamaśca māmavatu sannatamevamupekṣase kathaṃśarva bhavogra bhīma śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|57||karma tatheti cedvadasi kādhikatā tava sarvataḥ prabhodharmaratasya sarvamapi dharmata eva bhavān kimantaram |nirmalapuṇyakarma mahanīya kathaṃ tvadanugrahaṃ vināśarma dadāśu dehi śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|58||anyamanāthanātha phaṇihaṃsakamāna gṛhāṇa mānasedhanya tathā na bodhayati tattvamasīti vacastripañcatam |śūnyamidaṃ tvayi sphurati śuktidale rajataṃ yathārjunaṃsanyasanādi tasya śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|59||sanmahanīyamīśa tava sāvayavaṃ vapurīśa sāgamaṃcinmayavigrahasya pariśīlanamīśvara me bhavetkatham |tvanmayabhāvanā tu hṛdi nāsti hi nāsti hi nāsti nāsti mejanma nirarthakaṃ hi śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|60||rūpamavekṣitaṃ na tava rudra mayeha kathāpi na śrutādhūpasuvāsanāpi gaṇatoṣaṇa no mama nāsikāṃ gatā |nāpi supītamīṣadapi nāmakathāmṛtamaṅghrivāri nasthāpitamātmamūrdhni śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|61||pādayugaṃ kadācidapi bālatayā tava nārcitaṃ mayāvedamahaṃ na śāstramapi vedmi taveśvara na stutiḥ kṛtā |vādaratohamalpagṛhavāsanayā nitarāmaharniśaṃsādaramāśu vīkṣya śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|62||svarganadīśasāyaka na janma bhavaśca mṛtiśca santi tedurgamameṣu tadbahu na duḥkhamidaṃ bhavatānubhūyate |bharga tadevamebhiratibādhakabhāvamupaiṣi no dhruvaṃsargalayastitīśa śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|63||ākṛtireva nāsti tava hā kathamīśvara bhāvayāmyahaṃsvīkṛtahetibhūtiviṣaśeṣajaṭāvikapālamālike |dhīkṛtavigrahe viṣamadṛṣṭidigambarapañcavaktratāsākṛti bhītidā hi śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|64||pātratayāhamadya paribhāvya ca dīnadayālutāṃ tavastotramahaṃ karomi mama doṣagaṇaṃ parihṛtya śāśvatam |gotrabhidādikāmyavara gopativāha vitīrya te padaṃśātravatoṣaśoṣa śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|65||tvaṃ jananī pitā ca mama daivatamīśa gurussakheśitātvaṃ jagadīśa bandhurapi vastu ca mūladhanaṃ ca jīvitam |tvaṃ jaya dhāma bhūma paratattvamavaimi na kiñcināparaṃtvaṃ janamaiśamāśu śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|66||jaya jaya hārahāriśaśicāruśarīra vikāsahāsabhṛtjaya jaya śānta dānta vasucandraravīkṣaṇa nityanṛtyakṛt |jaya jaya caṇḍadaṇḍadharaśāsana santatabhaktasaktahṛtjaya jaya śeṣabhūṣa śiva śaṅkara māmava pārvatīpate || 1\|67||sthūlāt sthūlatamamurujñānihitaṃ sūkṣmatamamaho sūkṣmāt |rūpaṃ tāvakamatulaṃ jñātuṃ me bhavati neśa sāmarthyam || 1\|68||gaurīmanoharaṃ divyasundaraṃ tava vigraham |bhaktānugrāhakaṃ śambho dṛṣṭvāhaṃ stotumutsahe || 1\|69||tvatsaubhāgyaṃ tvaddayāṃ tvadvilāsāntvatsāmarthyaṃ tvadvibhūtiṃ tvadīkṣām |tvadvidyāśca tvatpadaṃ tvaccharīraṃtattvaṃ śambho varṇituṃ kassamarthaḥ || 1\|70||aṅgammauktikarāśimañjimamahodāraṃ śiraścandramaḥkoṭīraṃ niṭalammanobhavadavajvālākarālāgniyuk |vaktraṃ te śiva mandahāsakalitaṃ grīvaṃ vinīlaprabhaṃceto dīnadayāparaṃ paramidaṃ rūpaṃ hṛdi stānnu me || 1\|71||vyomakeśāḥ sudhāsūtiḥ kirīṭaṃ sraksurāpagā |tārā puṣpāṇi bhoḥ śambho tava ślāghyataraṃ śiraḥ || 1\|72||hastau vinirmitaśivāghanakeśahastaupādau pavitratamahārajatādripādau |vācaḥ sphuṭaṃ racitabandhurapūrvavācovṛttirmaheśa tava sambhṛtalokavṛttiḥ || 1\|73||dehe'rjunaṃ kaṇṭhatale ca kṛṣṇaṃ lalāṭamadhye jvalanaṃ dṛgantaḥ |bhāsvajjaṭālyāmaruṇammaheśa rūpaṃ tvadīyaṃ bahudevacitram || 1\|74||caraṇaṃ śaraṇaṃ bharaṇaṃ karaṇaṃ hṛdayaṃ sadayaṃ vadanaṃ madanam |alikaṃ phalikaṃ vimalaṃ kamalaṃ tava bhūtapate bhava bhāsvarate || 1\|75||idamadbhutamīśākhyamavijñeyaṃ surāsuraiḥ |vairāgye bahubhoge ca samaṃ samarasaṃ mahaḥ || 1\|76||kailāse pramathaiḥ surāsurayutaiḥ svasvastikaṃ sāñjaliprasthaṃ sthāpitaratnakāñcanamahāsiṃhāsane saṃsthitam |ardhāṅge nihitādrirājatanayāṃ sānandaminduprabhaṃtvāṃ bhaktyā hi bhajanti śaṅkara tathā taddraṣṭumatyutsukaḥ || 1\|77||kāruṇyasīma kapaṭācaraṇaikasīmavairāgyasīma vanitādaraṇaikasīma |ānandasīma jagadāharaṇaikasīmakaivalyasīma kalaye gaṇabhāgyasīma || 1\|78||śvetocchaladgāṅgataraṅgabindumuktāsragānaddhajaṭākalāpam |nirantaraṃ candrakirīṭaśobhi namāmi māheśvamuttamāṅgam || 1\|79||bhūtitripuṇḍrāśritaphālabhāgaṃ netratrayīrañjitamañjuśobham |bhaktāvalīlālanalolahāsaṃ māheśvaraṃ pañcamukhaṃ namāmi || 1\|80||triśūlapāśāṅkuśapaṭṭipāsigadādhanurbāṇadharaṃ natānām |abhītidaṃ kuṇḍalikaṅkaṇāḍhyāṃ māheśvaraṃ hastacayaṃ bhaje'ham || 1\|81||samastasurapūjite svarabalābhinīrājitevibhūtibharabhāsite vimalapuṣpasaṃvāsite |bhujaṅgapatinūpure budhajanāvanaśrīparemahāmahimanī bhaje manasi śaivapādāmbuje || 1\|82||jaṭāvalīcandrakalābhragaṅgāṃ kapālamālākalilottamāṅgām |digambarāṃ pañcamukhīṃ trinetrāṃ śivāśritāṃ śaivatanuṃ bhaje'ham || 1\|83||bherīmṛdaṅgapaṇavānakatūryaśaṅkhavīṇāravaiḥ saha jayadhvaniveṇunādaḥ |saptasvarānuguṇagānamanoharo'yaṃ karṇadvayaṃ mama kadā samupaiti śambho || 1\|84||śivamastendurekhayāścandrikeyaṃ samāgatā |satyaṃ yato nirastamme bāhyamābhyantaraṃ tamaḥ || 1\|85||sandṛśyate'sau vṛṣabho dhvajāgre vasanmayā śṛṅgayugena kopāt |vakrasvabhāvaṃ sadṛśaṃ dvikoṭimardhendumāhantumivotpatan kham || 1\|86||muktidvārastambhaśumbhadviṣāṇo līlācāraśrīcaturvartitāṅghriḥ |prāpto'yamme dṛkpathammandagāmī bubhracchambhuṃ śubhradeho mahokṣaḥ || 1\|87||mayi sthitaṃ śambhumavekṣya tūrṇamāgatya dhanyā bhavateti saṃjñām |kurvannivāyāti puro vṛṣo'yaṃ muhurmuhuḥ kampanato mukhasya || 1\|88||bhātyayaṃ vṛṣabhaḥ śubhrāṃ mahatīṃ kakudaṃ dadhat |prītaye purataḥ śambhoḥ kailāsādriṃ vahanniva || 1\|89||kimidaṃ yugapaccitraṃ puṣpavantāvihoditā |pratyakṣībhavataḥ śambhorime netre bhaviṣyataḥ || 1\|90||sahasrāṃśusahasrāṇāṃ prakāśakamidammahaḥ |prārthitaḥ samprati śivaḥ pratyakṣatvaṃ gato mama || 1\|91||romāñcitaṃ sarvamidaṃ śarīraṃ sānandabāṣpe nayane mano'nu |vikāsi kāyammahadāśu jātaṃ śivasya sandarśanato mamāho || 1\|92||anekajanmārjitapātakāni dagdhāni me darśanataḥ śivasya |nedaṃ vicitraṃ śivadarśanena kāmo hi dagdho'khiladuṣpradharṣaḥ || 1\|93||aho bhāgyamaho bhāgyammahadīśvaradarśanāt |kṛtārtho'haṃ kṛtārtho'haṃ trailokye'pi na saṃśyaḥ || 1\|94||namaskaromyahamidaṃ kāyena manasā girā |ānandaikarasaṃ devaṃ bhaktānugrahaṇaṃ śivam || 1\|95||namaḥ paramakalyāṇadāyine hatamāyine |himālacalatanūjātā rāgiṇe'tivirāgiṇe || 1\|96||namaḥ kundendudhavalamūrtaye bhavyakīrtaye |nirastabhaktasaṃsāranītaye'nekabhūtaye || 1\|97||bhāratīśrīśacīmukhyasaurakāntārcitāṅghraye |vārāṇasīpurādhīśa sārācārāya te namaḥ || 1\|98||namo vedasvarūpāya guṇatrayavibhāgine |lokakartre lokabhartre lokahartre ca te namaḥ || 1\|99||namaste pārvatīnātha namaste vṛṣabhadhvaja |namaste parameśāna namaste nandivāhana || 1\|100||namaste namaste mahādevaśambhonamaste namaste pareśa svayambho |namaste namasteśirassaurasindhonamaste namaste trilokaikabandho || 1\|101||śrīkarī paṭhatāmeṣā śivakarṇāmṛtastutiḥ |śivānandakarī nityaṃ bhūyādācandratārakam || 1\|102||

घनमधुमधुरोक्तिस्यन्दमानन्दकन्दंवरगुणमणिवृन्दं वन्द्यमोजः पुरारेः ।भजतु निजजनार्त्रेर्भेषकृद्रोषदोषद्विषदतिमतियोषाभूषितं भाषितम्मे ॥ २\।१॥यद्वीक्ष्यामृतमित्यमर्त्यवनिताः पातुं यतन्ते मुदायज्ज्योत्स्नेति चकोरिकाततिरतिप्रेम्णाभिधावत्यलम् ।यत्क्षीराम्बुधिरित्यनङ्गजननी सन्तोषतः प्रेक्षतेतत्तेजः पुरमर्दनस्य धवलं पायात् सदा साधु माम् ॥ २\।२॥स्वोद्वाहार्थं दृढमतिजले शीतले कण्ठदघ्नेकुर्वन्त्याः स्वम्प्रति बहु तपः शैलजायास्तदा नु ।प्रत्यक्षः सन् परिधृकरःसस्मितः कान्तयालंप्रीतस्फीतं चकितचकितं प्रेक्षितो नः शिवोऽव्यात् ॥ २\।३॥यदङ्गमच्चं गिरिजोत्पलविच्छविर्विलोचनालोकनसम्प्रकीर्णम् ।स्फुटोत्पलं गाङ्गमिव स्म भाति स्रोतस्स पायात् सततं शिवो नः ॥ २\।४॥बुद्धे शुद्धे जननि भवतीं दुष्टभोगानुषक्तांकुर्वे सर्वेष्वहमनितरं वक्रकर्मा दुरात्मा ।तत्त्वं क्षेमं कलय कुशले न ध्रुवं नान्यसक्तानित्यं स्थित्वा चरणयुगले योगरूपस्य शम्भोः ॥ २\।५॥तत्तन्मन्त्रैर्निगमविदितैर्वायुनापूर्य नासान्संरुन्दन्तं सविधचरमारेचनादङ्गुलीभिः ।योगे मार्गान्निभृतनयनं बद्धपद्मासनाङ्घ्रिंसेवे भावे हिमगिरितटे तं तपस्यन्तमीशम् ॥ २\।६॥नित्यं नित्यं निगमवचनैर्धर्मनर्माणि साङ्गंकैलासाद्रौ घनमुनिवरैर्वादयन्तं वसन्तम् ।तत्त्वार्थं प्राग्वचनशिरसां तं त्रयाणां पुराणांहर्तारम्मानस भज सदा शैलजाप्राणनाथम् ॥ २\।७॥मस्तन्यस्तातुलितविलसच्चन्द्ररेखावतंसोहेमाभाभिर्विहितमहितश्रीजटाभिस्तटिद्भिः ।कुर्वन् सर्वानगणितफलान् हंससन्तोषकारीवारं वारं हृदयमयते मे शरत्कालमेघः ॥ २\।८॥यस्मिन् सर्वाधिकबहुगुणैर्वञ्चयित्वा मनस्स्वंहृत्वान्तर्धिं गतवति तपोवैभवेन स्वदेशम् ।प्रत्याकृष्याहरदगसुता यन्मनःसार्धदेहंयावज्जीवं सरसमवतान्नो महेशः स नित्यम् ॥ २\।९॥कैलासाद्रौ वनविहरणे हासतो वञ्चनार्थंवृक्षस्कन्धान्तरितवपुषं धीरमाराददृष्ट्वा ।यः पौरस्त्ये सितमणितटे विस्मितां पार्वतीं द्राग्आलिङ्गन् मां स परमशिवः पातु मायाविलासी ॥ २\।१०॥भवतु मम भविष्यज्जन्म कैलासभूमीधरतटवसुधायां बिल्वरूपेण पत्रम् ।यदि विनिहितमेकं जातु केनापि शम्भोःसरसपदयुगे वा शेषभाग्यं भजेयम् ॥ २\।११॥कथय कथय जिह्वे कामदे मे त्रिसन्ध्यंरविशशिशिखिनेत्रं राजराजस्य मित्रम् ।प्रमथनिवहपालं पार्वतीभाग्यजालंगुरुतररुचिमल्लीगुच्छसच्छायमीशम् ॥ २\।१२॥अयि भुजगपते त्वं वर्तसे कर्णमूलेनिरतमपि सहस्रं सन्ति वक्त्राणि सन्ति ।भवति च तव सद्वाक्चातुरी तेव याचेबहु वद समये मे प्रार्थनां साधु शम्भोः ॥ २\।१३॥विहितरजतशैलं वेदजालैकमूलंमदनमथनशीलं मस्तकाञ्चत् कपालम् ।अनलरुचिरफालं हस्तभास्वत् त्रिशूलंसुरनुतगुणजालं स्तौमि गौरीविलोलम् ॥ २\।१४॥पुरजयघनयोधं पूरितानन्दबोधंघटितयमनिरोधं खण्डितारातियूथम् ।मदसुहृदपराधं मन्दबुद्धेरगाधंभज हुतवहबाधं पार्वतीप्राणनाथम् ॥ २\।१५॥रुचिरकण्ठविकुण्ठितमेघभंस्फटिककान्तिकृताग्रहविग्रहम् ।प्रणवनादसमोदभरादरंकमपि योगिवरेण्यमुपास्महे ॥ २\।१६॥स्वकरे विनिधाय पुस्तकं स्वंघनशिष्यप्रकराय सर्वविद्याः ।गुरुरादिशति स्फुटम्महेशोवटमूले वटुयुक्तबोधशाली ॥ २\।१७॥भुवनावनशालियोगिवेषंभुजगाधीश्वरभूषणातताङ्गम् ।भजताद् भजतां शुभप्रदम्मेहृदयं हीरपटीरहारितेजः ॥ २\।१८॥अयमात्तविषस्तु रक्षणार्थं भयमापन्नमवेक्ष्य विष्टसौघम् ।वयमाशु भजाम देवदेवं जयमानन्दभरं च किं न दद्यात् ॥ २\।१९॥निटलस्फुटभासितत्रिपुण्ड्रंकटिमध्ये घटिताहियोगपट्टम् ।हृदये परिभावितस्वरूपंहृदये भावय भावभावदावम् ॥ २\।२०॥कोऽपि प्रकामगरिमाशु स धाम भूमारामाभिरामवपुरादरणीयमेव ।यो भास्करे शशिनि च प्रणवे च नित्यंगौरीमनःसरसिजे च चकास्ति भूयः ॥ २\।२१॥तं मल्लिकासुमसमानविभासमानंसारङ्गपाणिमणिमादिविराजमानम् ।मुक्ताप्रवालपरिपूरणचारुभद्ररुद्राक्षमालिकमहं प्रणमामि रुद्रम् ॥ २\।२२॥नो वैष्णवम्मतमवैमि न चापि शैवंनो सौरमन्त्रविदितं न तु मन्त्रजालम् ।शङ्का तथापि न हि शङ्करपादपद्मेसञ्चारमेति मम मानसचञ्चरीकः ॥ २\।२३॥गौरी करोतु शुभमीशविलोलदृष्टिमध्ये दधत्यतुलकाञ्चनकण्ठमालाम् ।तद्दृग्रसाननुभवन् प्रणमन्तमिन्द्रंकिं क्षेममम्बुजभवेति वदन् शिवोऽपि ॥ २\।२४॥कर्पूरपूरधवलाधिकचारुदेहंकस्तूरिकाभ्रमरविभ्रमकारिकण्ठम् ।कल्याणभूधरनिवासविभासमानंकन्दर्पवैरिणमहं कलयामि नित्यम् ॥ २\।२५॥योऽन्तेऽतिवृद्धिमनयज्जलधीन् पयोधिर्यस्येषुधिः शिरसि देवनदी च मूर्तिः ।आपोऽभिषिञ्चति जनोऽधरधीर्विचित्रंतं नारिकेलपयसा कलशीजलेन ॥ २\।२६॥शैवम्मतम्मम तु वैष्णवमप्यभीष्टंसर्वेषु दैवतपदेषु समत्वबुद्धेः ।सत्यं तथापि करुणामृदु शङ्करस्यसर्वेश्वरस्य पदमेति सदा मनो मे ॥ २\।२७॥मम वचनमिदं गृहाण सत्यंदुरधिगमोपनिषद्विचारतः किम् ।क्षितिभृति रचयन्नितान्तमायांपरमशिवो दृढजिष्णुबाहुबन्धः ॥ २\।२८॥मूर्धराजिततरैन्दवखण्डोमर्दिताततघनाहितषण्डः ।दैवतं हि यमशासनचण्डःशङ्करो मम कृते यमदण्डः ॥ २\।२९॥श्रोत्रकुण्डलितकुण्डलीट्फणा रत्ननूत्नरुचिगण्डमण्डलम् ।सन्मतं सकललोकनायकं साम्बमूर्तिमनिशं भजामहे ॥ २\।३०॥स्वेषां दुरन्तभवबन्धनदुःखशान्त्यै सूक्ष्मे मनस्यतिदृढम्मुनयो बबन्धुः ।सर्वेश्वरं दृढशमादिगुणैर्विचित्रं तत्तुल्यकष्टमपि सूक्ष्मतरस्य नासीत् ॥ २\।३१॥योगीश्वरः कोऽपि दिगम्बरः सन् जटाधरः सर्वविदस्ति शैले ।तद्दर्शने चेतनशक्तिरस्ति निवृत्तिमेवैष्यति देहकष्टम् ॥ २\।३२॥न यात हे तीर्थचराः कदाचित् तपोवनं दुर्गममर्जुनस्य ।मायाकिरातः खलु तत्र कश्चिद् दृष्टस्तनुच्छेदमरं करोति ॥ २\।३३॥कैलासभूमिभृतिमन्दरशैलमूर्ध्नि स्याद्गन्धमादनगिरौ हिमवत्तटीषु ।वेदेषु वेदशिखरेषु च दैवतम्मे गौर्यर्धदक्षिणतनौ निजभक्तचित्ते ॥ २\।३४॥गिरीशकाल्योश्च सितासिताभशरीरयोः सङ्गतिरर्थयोर्मे ।स्वान्तेऽस्तु गङ्गायमुनातटिन्योर्या सङ्गतिर्वेति विराजमाना ॥ २\।३५॥कर्पूरपूरप्रभमिन्द्रनीलविनीलकण्ठं वपुरीश्वरस्य ।सुवर्णसङ्काशजटाप्रयोगी नदीत्रयीसङ्गतिभासि नोऽव्यात् ॥ २\।३६॥रत्नसिंहासने स्वां निवेश्य प्रियां भूषणैर्भूषितां तां भवानीं पुरः ।काममुद्यन्मुखश्रीः प्रदोषोत्सवे सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।३७॥तापसान् तापसान्नन्तरा देवता देवता देवताश्चान्तरा तापसाः ।एवमादृत्य वागीश्वरादिस्थितौ सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।३८॥कुम्भिकुम्भाहतिस्तम्भितसम्भावितश्रीमदङ्घ्रिद्वयीविक्रमी विक्रमी ।भक्तिसक्तावली भुक्तिमुक्तिप्रदः सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।३९॥त्वङ्गदुत्तुङ्गरङ्गद्वराङ्गोद्धता मन्दमन्दाकिनी बिन्दुभिर्व्याप्य खम् ।चारुविन्दत्सु संस्फारताराकृतिः सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४०॥देवमुक्तागतं कल्पपुष्पस्रजं द्राक्सवर्णं समालिङ्गितुम्मस्तकात् ।उत्पतत्यादराद् गाङ्गबिन्दूत्करे सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४१॥अच्छ वक्षःस्थलालम्बिनीलोत्पलस्रक्षु दृक्षूत्पलाक्ष्या महीभृद्भुवा ।अर्पितास्वेवमानन्द्य वृत्तोत्सवे सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४२॥एकतो भारतीमुख्यदेवीस्तुतीरन्यतो भारतीः शब्दभेदाकृतीः ।सर्वतो भारतीः काममाकर्णयन् सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४३॥चञ्चला भासिता काञ्चनाञ्चद्रुचा चञ्चलद्भासिता व्योमयाता जटाः ।चञ्चलाभासितावेव भासी दधत् सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४४॥तक्कतोधिक्कतोतौतथातैतथै तोङ्गदद्माङ्गधिन्नर्तशब्दान्मुहुः ।उच्चरन् हासविन्यासचञ्चन्मुखं सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४५॥मूर्छनाभिर्गिरां देवतायां समीकृत्य तन्त्रीर्नखैर्वल्लकीं च श्रुतीः ।साधु सप्तस्वरान् वादयन्त्याम्मुदा सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४६॥शुम्भदारम्भगम्भीरसम्भावना गुम्भनोज्जृम्भणो जम्भदम्भापहे ।लम्बयत्युत्कटं वेणुनादामृतं सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४७॥सम्भृतोत्कण्ठिताकुण्ठकण्ठस्वरश्रीरमाभामिनीस्फीतगीतामृतम् ।विश्रुतप्रक्रमं सुश्रुतिभ्यां पिबन् सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४८॥दर्शयत्यादराद्वादने नैपुणीं सन्मृदङ्गस्य गोविन्दमार्दङ्गिके ।तालभेदं सहोदाहरत्यब्जजेः सन्ननर्त स्वयं श्रीभवानीपतिः ॥ २\।४९॥समस्तमुखलालनं न हि मुखस्य मे षण्मुखसमस्तमुखलालनं खलु मृगाङ्करेखानन ।इति स्वसुखवादनम्मुदितमुन्मुखैः पञ्चभिःसुतस्य मतिलालनं विरचयञ्छिवः पातु नः ॥ २\।५०॥मम हस्तगतास्तु विष्टवत्रयसृष्टिस्थितिसंहृतिक्रियाः ।इति सूचयितुं वहन्निव त्रिशिखं शूलमयं शिवोऽवतु ॥ २\।५१॥भस्मविलेपाशांशुकभोगी सक्तजटः संसारविरागी ।ब्रह्मविचिन्ताभागनुरागी पातु सदा मामादिमयोगी ॥ २\।५२॥अर्धाङ्गे हिमशैलजां दधदयं बन्धुं गृहं तद्गुरोःकैलासाचलमुद्वहन् करतले कृत्वा सुमेरुं धनुः ।गङ्गाम्मूर्धतले तदाभमपि सन्मौलौ विधुं तत्कृतेकाशीवासकरः शुभं वितनुतां शम्भुर्महाकार्मुकः ॥ २\।५३॥को वा हे शैलजाते वपुषि द्रुततरालिङ्गितो वर्तते तेमायामद्वेषधारी वद विदितमहो तावकीनं हि शीलम् ।इत्युर्वीभृत्तनूजां क्षणं चकिततरां भीषयित्वा सहासोवीक्ष्यात्मानं तदङ्गप्रतिफलितमुमाप्राणनाथोऽवतान्नः ॥ २\।५४॥पञ्चबाणविजयस्य काञ्चनस्तम्भताविलसितप्रतीतिकृत् ।राजताद्रिनिहितो धिनोतु मां श्वेतपीतमहसोः समागमः ॥ २\।५५॥अन्योन्यनैर्मल्यसमृद्धिभाजोरन्योन्यदेहप्रतिबिम्बिनेन ।तेजोऽर्धनारीश्वरयोर्ध्वयोः सत्प्रकाशमानम्मम मानसेऽस्तु ॥ २\।५६॥श्मशानभूसञ्चारणादरोऽपि श्मशानभस्माकलितोऽपि नित्यम् ।कपालमालाभियुतोऽपि चित्रं स्वमङ्गलादानपटुर्महेशः ॥ २\।५७॥वन्दे वन्दे वेदशिरोवर्णितकेलिं वन्दे वन्दे पालितपादानतपालिम् ।वन्दे वन्दे निर्जितमर्तालिपुरारिं वन्दे वन्देऽहं हृदि गङ्गाधरमौलिम् ॥ २\।५८॥अन्योन्यसंवर्धिततत्प्रशंसादिनगम्बराभूतिजटावतंसाः ।सहस्रशः सम्प्रहासा वदन्ति शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।५९॥अतो महतः सङ्गतिरेव कार्या यतो जटाधारिसुपञ्जरस्थाः ।अमी शुकाश्चानुवदन्ति नित्यं शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६०॥कैलासभूमीभृदिलाततेषु विभूतिरुद्राक्षधराखिलाङ्गाः ।तदेकभक्ताः प्रमथाः पठन्ति शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६१॥धिक् तस्य जिह्वां वचनं च दिग्धिग्जीवितं जन्मकुलं च धिग्धिक् ।नित्यम्मुदा यः पुरुषो न वक्ति शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६२॥स पण्डिताद्यः स हि लोकपूज्यःस दिव्यभाग्यः स हि भव्यजन्मा ।यो वक्ति मोदातिशयेन नित्यंशम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६३॥जिह्वा मदीया वसताद्दुरुक्तिर्नीचस्थितिः क्षारजलान्विता या ।सोमस्य नामाख्यसुधासमुद्रे शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६४॥विहाय भेरीघनतूर्यवेणुवीणामृदङ्गादिरवं च गानम् ।शृणोति मे कर्णयुगं सुशब्दं शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६५॥प्राणप्रयाणे पततादनन्तसंसारतापान्तमहौषधं तत् ।नामामृतम्मद्रसनाग्रदेशे शम्भो महेश्वरेश्वर शङ्करेति ॥ २\।६६॥शान्तं चन्द्रकिरीटमुज्ज्वलतमं पद्मासनस्थं विभुंपञ्चास्यं त्रिदृशं सशूलपरशुं खड्गं सवज्रं शुभम् ।नागं पाशसृणीसघण्टमभितः कालानलं बिभ्रतंभव्यालङ्कृतिमर्करत्नधवलं श्रीपार्वतीशं भजे ॥ २\।६७॥अमेयमानन्दघनं गिरीशं भजामि नित्यं प्रणवैकगम्यम् ।उमापतिं शङ्करमुज्ज्वलाङ्गं महेश्वरं साधुमनोनिवेशम् ॥ २\।६८॥आदिस्वरं तृतीयेन सहितं बिन्दुसंयुतम् ।ध्यायामि हृदये योगिध्येयं कामितमोक्षदम् ॥ २\।६९॥न जननी जनगर्भनिवासजं न च निरन्तरसंसृतिजम्मम ।न यमदूतकृतं च भयं यतोऽनवरतम्मम दैवतमीश्वरः ॥ २\।७०॥महावीररुद्रम्मनोजातिरौद्रं महीभृत्कुमारीमनःपद्ममित्रम् ।मखध्वंसिनं सम्मतश्रीकरम्मन्मनोमन्दिरं श्री महादेवमीडे ॥ २\।७१॥शिवेतरापहन्तारं शिवसन्धायिनं परम् ।शिवानन्दकरं शान्तं शिवं सेवे निरन्तरम् ॥ २\।७२॥वासुकीश्वरविभूषितकण्ठं वामभागपरिपूरितबालम् ।वारणास्यभिधपट्टणवासं वामदेवमधिदैवतमीडे ॥ २\।७३॥यदुनाथपद्मभववासवादयो यदुदारभावगुणनायकाः शिवम् ।यमशासनोग्रतरमाश्रयन्त्यहो यमनाथनाथमहमाश्रयामि तम् ॥ २\।७४॥नमः सृष्टिस्थितिलयान् कुर्वते जगतां सदा ।शिवयैक्यं गतायान्तु परमानन्दरूपिणे ॥ २\।७५॥लिङ्गरूपं जगद्योनिं सत्रिशूलाक्षमालिकम् ।श्रेष्ठं समृगखट्वाङ्गकपालडमरुं भजे ॥ २\।७६॥लम्बोदरगुरुं नित्यं हंसवाहनसेवितम् ।यन्त्रतन्त्ररतं लोकरञ्जनं भावये शिवम् ॥ २\।७७॥शम्भो पश्य न मां भयं भवति ते दग्धो दृशा मन्मथःकण्ठे ते भुजबन्धनं न मम भोस्तत्रास्ति हालाहलः ।गण्डे गण्डतलार्पणं न भुजगः कर्णेन चालिङ्गनंदेहे तत्र विभूतिरित्यपहसादुक्तोऽम्बयाव्याच्छिवः ॥ २\।७८॥श्रीगौरीं प्रणयेन जातु कुपितां वैमुख्यसन्दायिनींअङ्गीकारमकुर्वतीमनुनयैः कन्दर्पचेष्टास्वलम् ।सङ्क्रान्तः किमुरोजयोर्हृदि च ते पाषाणभारः परंतातस्येति नवदंश्चिरादभिमुखीकुर्ञ्छिवः पातु नः ॥ २\।७९॥धिं धिमि धिमि धिमि शब्दैर्बन्धुरपजमन्दरं नटन्तं तम् ।झं झण झण झणरावारञ्जितमणिमण्डनं शिवं वन्दे ॥ २\।८०॥प्रत्यक् प्रकाशं प्रतिताघनाशं गानप्रवेशं गतमोहनाशम् ।वस्त्रीकृताशं वनितैकदेशं कीशापुरीशं कलये महेशम् ॥ २\।८१॥देवाय दिव्यशशिखण्डविभूषणाय चर्माम्बराय चतुराननसेविताय ।सामप्रियाय सदयाय सदा नमस्ते सर्वेश्वराय सगुणाय सदाशिवाय ॥ २\।८२॥रक्षाधिकारी हरिरात्तसत्त्वो ररक्ष लोकानिति किं विचित्रम् ।लयाभिमानी सततं जगन्ति रक्षत्यहो शीघ्रतरं पुरारिः ॥ २\।८३॥कृपानिधिख्यातिरतिप्रसिद्धा शम्भोस्तथा शङ्कर नामधेयम् ।विभात्यसाधारणमादिदेवः सनातनोऽयं निखिलैः प्रसेव्यः ॥ २\।८४॥चञ्चलमतितरुणं किम्पञ्चाननपादपद्मसञ्चरणम् ।अञ्चितविभवः को वा वञ्चितपञ्चाशुगश्च सेवे तम् ॥ २\।८५॥कलितभवभीतिभेदे करुणासङ्घटनपूरितामोदे ।विलसतु शङ्करपादे विद्या मम चारुकिङ्करश्रीदे ॥ २\।८६॥चान्द्रीरेखा शिखायां तटिदुपमजटास्वच्छगङ्गातरङ्गाःकर्णद्वन्द्वे भुजङ्गप्रवरमयमहाकुण्डले दाहशीले ।वह्निज्वाला ललाटे गरलमपि गले वामभागेन योषायत् स्वानन्दम्महस्तत्प्रभवतु हृदि मे कोटिसूर्यप्रकाशम् ॥ २\।८७॥जटाजूटत्वङ्गत्तरसुरनदीतुङ्गलविलसत्तरङ्गोद्बिन्दूत्करविकचमल्लीसुमभरः ।निजार्धाङ्गस्वङ्गीकृतगिरिसुतामङ्गलतनुर्महेशः पायान्मामनिशनिजचिन्तामणिनिभः ॥ २\।८८॥घनाम्बुदनिभाकृतिं घटितमिन्दुपुष्पोल्लसल्लताग्रथितमौलिकं ललितनेत्ररक्तोत्पलम् ।सचापशरभीषणं समणिमन्त्रसिद्धिक्रियं धनञ्जयजयं भजे धृतकिरातवेषं शिवम् ॥ २\।८९॥धात्रीमनन्तां विपुलां स्थिरां विश्वम्भरां धराम् ।गां गोत्रामवनीमाद्याम्मूर्तिं शम्भोर्भजाम्यहम् ॥ २\।९०॥अमृतं जीवनं वारि कमलं सर्वतोमुखम् ।द्वितीयमस्य रूपं च भजेऽहं परमेशितुः ॥ २\।९१॥ज्वलनं पावकं दिव्यं सुवर्णं काञ्चनं शुचिम् ।तृतीयमूर्तिं तेजोऽहं कलये पार्वतीपतेः ॥ २\।९२॥सदागतिं जगत्प्राणं मरुतं मारुतं सदा ।चतुर्थन्तमूर्तिभेदं शङ्करस्य भजाम्यहम् ॥ २\।९३॥आकाशं पुष्करं नाकमनन्तं शब्दकारणम् ।पञ्चमं मूर्तिरूपं च शम्भोः सेवे निरन्तरम् ॥ २\।९४॥प्रभाकरमिनं हंसं लोकबन्धुं तमोपहम् ।त्रयीमूर्तिं मूर्तिभेदं षष्ठं शम्भोर्भजाम्यहम् ॥ २\।९५॥शुभ्रांशुसोममृतकरं चन्द्रमसं सदा ।कलानिधिं मूर्तिभेदं सप्तमं शूलिनो भजे ॥ २\।९६॥आहिताग्निं यागकारं यज्वानं सोमयाजिनम् ।अष्टमं मूर्तिसम्भेदमष्टमूर्तेर्भजाम्यहम् ॥ २\।९७॥हस्तद्वयेनाङ्घ्रितलद्वयं स्वमूरुद्वये सम्परियोजयन्तम् ।पद्मासने रूढतरं जपन्तं मुनिम्महेशम्मुहुराश्रयामि ॥ २\।९८॥सततं सितचन्द्रमण्डलोपरिस्थितपद्मासनसंस्थितं विभुम् ।घनमञ्जुलचन्द्रवर्णकं विलसच्चन्द्रकलाधरं परम् ॥ २\।९९॥योगमुद्राक्षमालादिद्योतिताधःकरद्वयम् ।विधृतामृतसौवर्णकलशोर्ध्वकरद्वयम् ॥ २\।१००॥सोमार्काग्निविलोचनं धृतजटाजूटं सदानन्ददंसन्नागाञ्चितयज्ञसूत्रमधिकं नागेन्द्रभूषाधरम् ।श्रीमन्तं भसिताङ्गरागसहितं शार्दूलचर्माम्बरंभक्तानुग्रहकारणं मनसि तं श्रीरुद्रमीडे परम् ॥ २\।१०१॥श्रीकरी पठतामेषा शिवकर्णामृतस्तुतिः ।शिवानन्दकरी नित्यं भूयादाचन्द्रतारकम् ॥ २\।१०२॥

ghanamadhumadhuroktisyandamānandakandaṃvaraguṇamaṇivṛndaṃ vandyamojaḥ purāreḥ |bhajatu nijajanārtrerbheṣakṛdroṣadoṣadviṣadatimatiyoṣābhūṣitaṃ bhāṣitamme || 2\|1||yadvīkṣyāmṛtamityamartyavanitāḥ pātuṃ yatante mudāyajjyotsneti cakorikātatiratipremṇābhidhāvatyalam |yatkṣīrāmbudhirityanaṅgajananī santoṣataḥ prekṣatetattejaḥ puramardanasya dhavalaṃ pāyāt sadā sādhu mām || 2\|2||svodvāhārthaṃ dṛḍhamatijale śītale kaṇṭhadaghnekurvantyāḥ svamprati bahu tapaḥ śailajāyāstadā nu |pratyakṣaḥ san paridhṛkaraḥsasmitaḥ kāntayālaṃprītasphītaṃ cakitacakitaṃ prekṣito naḥ śivo'vyāt || 2\|3||yadaṅgamaccaṃ girijotpalavicchavirvilocanālokanasamprakīrṇam |sphuṭotpalaṃ gāṅgamiva sma bhāti srotassa pāyāt satataṃ śivo naḥ || 2\|4||buddhe śuddhe janani bhavatīṃ duṣṭabhogānuṣaktāṃkurve sarveṣvahamanitaraṃ vakrakarmā durātmā |tattvaṃ kṣemaṃ kalaya kuśale na dhruvaṃ nānyasaktānityaṃ sthitvā caraṇayugale yogarūpasya śambhoḥ || 2\|5||tattanmantrairnigamaviditairvāyunāpūrya nāsānsaṃrundantaṃ savidhacaramārecanādaṅgulībhiḥ |yoge mārgānnibhṛtanayanaṃ baddhapadmāsanāṅghriṃseve bhāve himagiritaṭe taṃ tapasyantamīśam || 2\|6||nityaṃ nityaṃ nigamavacanairdharmanarmāṇi sāṅgaṃkailāsādrau ghanamunivarairvādayantaṃ vasantam |tattvārthaṃ prāgvacanaśirasāṃ taṃ trayāṇāṃ purāṇāṃhartārammānasa bhaja sadā śailajāprāṇanātham || 2\|7||mastanyastātulitavilasaccandrarekhāvataṃsohemābhābhirvihitamahitaśrījaṭābhistaṭidbhiḥ |kurvan sarvānagaṇitaphalān haṃsasantoṣakārīvāraṃ vāraṃ hṛdayamayate me śaratkālameghaḥ || 2\|8||yasmin sarvādhikabahuguṇairvañcayitvā manassvaṃhṛtvāntardhiṃ gatavati tapovaibhavena svadeśam |pratyākṛṣyāharadagasutā yanmanaḥsārdhadehaṃyāvajjīvaṃ sarasamavatānno maheśaḥ sa nityam || 2\|9||kailāsādrau vanaviharaṇe hāsato vañcanārthaṃvṛkṣaskandhāntaritavapuṣaṃ dhīramārādadṛṣṭvā |yaḥ paurastye sitamaṇitaṭe vismitāṃ pārvatīṃ drāgāliṅgan māṃ sa paramaśivaḥ pātu māyāvilāsī || 2\|10||bhavatu mama bhaviṣyajjanma kailāsabhūmīdharataṭavasudhāyāṃ bilvarūpeṇa patram |yadi vinihitamekaṃ jātu kenāpi śambhoḥsarasapadayuge vā śeṣabhāgyaṃ bhajeyam || 2\|11||kathaya kathaya jihve kāmade me trisandhyaṃraviśaśiśikhinetraṃ rājarājasya mitram |pramathanivahapālaṃ pārvatībhāgyajālaṃgurutararucimallīgucchasacchāyamīśam || 2\|12||ayi bhujagapate tvaṃ vartase karṇamūleniratamapi sahasraṃ santi vaktrāṇi santi |bhavati ca tava sadvākcāturī teva yācebahu vada samaye me prārthanāṃ sādhu śambhoḥ || 2\|13||vihitarajataśailaṃ vedajālaikamūlaṃmadanamathanaśīlaṃ mastakāñcat kapālam |analaruciraphālaṃ hastabhāsvat triśūlaṃsuranutaguṇajālaṃ staumi gaurīvilolam || 2\|14||purajayaghanayodhaṃ pūritānandabodhaṃghaṭitayamanirodhaṃ khaṇḍitārātiyūtham |madasuhṛdaparādhaṃ mandabuddheragādhaṃbhaja hutavahabādhaṃ pārvatīprāṇanātham || 2\|15||rucirakaṇṭhavikuṇṭhitameghabhaṃsphaṭikakāntikṛtāgrahavigraham |praṇavanādasamodabharādaraṃkamapi yogivareṇyamupāsmahe || 2\|16||svakare vinidhāya pustakaṃ svaṃghanaśiṣyaprakarāya sarvavidyāḥ |gururādiśati sphuṭammaheśovaṭamūle vaṭuyuktabodhaśālī || 2\|17||bhuvanāvanaśāliyogiveṣaṃbhujagādhīśvarabhūṣaṇātatāṅgam |bhajatād bhajatāṃ śubhapradammehṛdayaṃ hīrapaṭīrahāritejaḥ || 2\|18||ayamāttaviṣastu rakṣaṇārthaṃ bhayamāpannamavekṣya viṣṭasaugham |vayamāśu bhajāma devadevaṃ jayamānandabharaṃ ca kiṃ na dadyāt || 2\|19||niṭalasphuṭabhāsitatripuṇḍraṃkaṭimadhye ghaṭitāhiyogapaṭṭam |hṛdaye paribhāvitasvarūpaṃhṛdaye bhāvaya bhāvabhāvadāvam || 2\|20||ko'pi prakāmagarimāśu sa dhāma bhūmārāmābhirāmavapurādaraṇīyameva |yo bhāskare śaśini ca praṇave ca nityaṃgaurīmanaḥsarasije ca cakāsti bhūyaḥ || 2\|21||taṃ mallikāsumasamānavibhāsamānaṃsāraṅgapāṇimaṇimādivirājamānam |muktāpravālaparipūraṇacārubhadrarudrākṣamālikamahaṃ praṇamāmi rudram || 2\|22||no vaiṣṇavammatamavaimi na cāpi śaivaṃno sauramantraviditaṃ na tu mantrajālam |śaṅkā tathāpi na hi śaṅkarapādapadmesañcārameti mama mānasacañcarīkaḥ || 2\|23||gaurī karotu śubhamīśaviloladṛṣṭimadhye dadhatyatulakāñcanakaṇṭhamālām |taddṛgrasānanubhavan praṇamantamindraṃkiṃ kṣemamambujabhaveti vadan śivo'pi || 2\|24||karpūrapūradhavalādhikacārudehaṃkastūrikābhramaravibhramakārikaṇṭham |kalyāṇabhūdharanivāsavibhāsamānaṃkandarpavairiṇamahaṃ kalayāmi nityam || 2\|25||yo'nte'tivṛddhimanayajjaladhīn payodhiryasyeṣudhiḥ śirasi devanadī ca mūrtiḥ |āpo'bhiṣiñcati jano'dharadhīrvicitraṃtaṃ nārikelapayasā kalaśījalena || 2\|26||śaivammatammama tu vaiṣṇavamapyabhīṣṭaṃsarveṣu daivatapadeṣu samatvabuddheḥ |satyaṃ tathāpi karuṇāmṛdu śaṅkarasyasarveśvarasya padameti sadā mano me || 2\|27||mama vacanamidaṃ gṛhāṇa satyaṃduradhigamopaniṣadvicārataḥ kim |kṣitibhṛti racayannitāntamāyāṃparamaśivo dṛḍhajiṣṇubāhubandhaḥ || 2\|28||mūrdharājitataraindavakhaṇḍomarditātataghanāhitaṣaṇḍaḥ |daivataṃ hi yamaśāsanacaṇḍaḥśaṅkaro mama kṛte yamadaṇḍaḥ || 2\|29||śrotrakuṇḍalitakuṇḍalīṭphaṇā ratnanūtnarucigaṇḍamaṇḍalam |sanmataṃ sakalalokanāyakaṃ sāmbamūrtimaniśaṃ bhajāmahe || 2\|30||sveṣāṃ durantabhavabandhanaduḥkhaśāntyai sūkṣme manasyatidṛḍhammunayo babandhuḥ |sarveśvaraṃ dṛḍhaśamādiguṇairvicitraṃ tattulyakaṣṭamapi sūkṣmatarasya nāsīt || 2\|31||yogīśvaraḥ ko'pi digambaraḥ san jaṭādharaḥ sarvavidasti śaile |taddarśane cetanaśaktirasti nivṛttimevaiṣyati dehakaṣṭam || 2\|32||na yāta he tīrthacarāḥ kadācit tapovanaṃ durgamamarjunasya |māyākirātaḥ khalu tatra kaścid dṛṣṭastanucchedamaraṃ karoti || 2\|33||kailāsabhūmibhṛtimandaraśailamūrdhni syādgandhamādanagirau himavattaṭīṣu |vedeṣu vedaśikhareṣu ca daivatamme gauryardhadakṣiṇatanau nijabhaktacitte || 2\|34||girīśakālyośca sitāsitābhaśarīrayoḥ saṅgatirarthayorme |svānte'stu gaṅgāyamunātaṭinyoryā saṅgatirveti virājamānā || 2\|35||karpūrapūraprabhamindranīlavinīlakaṇṭhaṃ vapurīśvarasya |suvarṇasaṅkāśajaṭāprayogī nadītrayīsaṅgatibhāsi no'vyāt || 2\|36||ratnasiṃhāsane svāṃ niveśya priyāṃ bhūṣaṇairbhūṣitāṃ tāṃ bhavānīṃ puraḥ |kāmamudyanmukhaśrīḥ pradoṣotsave sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|37||tāpasān tāpasānnantarā devatā devatā devatāścāntarā tāpasāḥ |evamādṛtya vāgīśvarādisthitau sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|38||kumbhikumbhāhatistambhitasambhāvitaśrīmadaṅghridvayīvikramī vikramī |bhaktisaktāvalī bhuktimuktipradaḥ sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|39||tvaṅgaduttuṅgaraṅgadvarāṅgoddhatā mandamandākinī bindubhirvyāpya kham |cāruvindatsu saṃsphāratārākṛtiḥ sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|40||devamuktāgataṃ kalpapuṣpasrajaṃ drāksavarṇaṃ samāliṅgitummastakāt |utpatatyādarād gāṅgabindūtkare sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|41||accha vakṣaḥsthalālambinīlotpalasrakṣu dṛkṣūtpalākṣyā mahībhṛdbhuvā |arpitāsvevamānandya vṛttotsave sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|42||ekato bhāratīmukhyadevīstutīranyato bhāratīḥ śabdabhedākṛtīḥ |sarvato bhāratīḥ kāmamākarṇayan sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|43||cañcalā bhāsitā kāñcanāñcadrucā cañcaladbhāsitā vyomayātā jaṭāḥ |cañcalābhāsitāveva bhāsī dadhat sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|44||takkatodhikkatotautathātaitathai toṅgadadmāṅgadhinnartaśabdānmuhuḥ |uccaran hāsavinyāsacañcanmukhaṃ sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|45||mūrchanābhirgirāṃ devatāyāṃ samīkṛtya tantrīrnakhairvallakīṃ ca śrutīḥ |sādhu saptasvarān vādayantyāmmudā sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|46||śumbhadārambhagambhīrasambhāvanā gumbhanojjṛmbhaṇo jambhadambhāpahe |lambayatyutkaṭaṃ veṇunādāmṛtaṃ sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|47||sambhṛtotkaṇṭhitākuṇṭhakaṇṭhasvaraśrīramābhāminīsphītagītāmṛtam |viśrutaprakramaṃ suśrutibhyāṃ piban sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|48||darśayatyādarādvādane naipuṇīṃ sanmṛdaṅgasya govindamārdaṅgike |tālabhedaṃ sahodāharatyabjajeḥ sannanarta svayaṃ śrībhavānīpatiḥ || 2\|49||samastamukhalālanaṃ na hi mukhasya me ṣaṇmukhasamastamukhalālanaṃ khalu mṛgāṅkarekhānana |iti svasukhavādanammuditamunmukhaiḥ pañcabhiḥsutasya matilālanaṃ viracayañchivaḥ pātu naḥ || 2\|50||mama hastagatāstu viṣṭavatrayasṛṣṭisthitisaṃhṛtikriyāḥ |iti sūcayituṃ vahanniva triśikhaṃ śūlamayaṃ śivo'vatu || 2\|51||bhasmavilepāśāṃśukabhogī saktajaṭaḥ saṃsāravirāgī |brahmavicintābhāganurāgī pātu sadā māmādimayogī || 2\|52||ardhāṅge himaśailajāṃ dadhadayaṃ bandhuṃ gṛhaṃ tadguroḥkailāsācalamudvahan karatale kṛtvā sumeruṃ dhanuḥ |gaṅgāmmūrdhatale tadābhamapi sanmaulau vidhuṃ tatkṛtekāśīvāsakaraḥ śubhaṃ vitanutāṃ śambhurmahākārmukaḥ || 2\|53||ko vā he śailajāte vapuṣi drutatarāliṅgito vartate temāyāmadveṣadhārī vada viditamaho tāvakīnaṃ hi śīlam |ityurvībhṛttanūjāṃ kṣaṇaṃ cakitatarāṃ bhīṣayitvā sahāsovīkṣyātmānaṃ tadaṅgapratiphalitamumāprāṇanātho'vatānnaḥ || 2\|54||pañcabāṇavijayasya kāñcanastambhatāvilasitapratītikṛt |rājatādrinihito dhinotu māṃ śvetapītamahasoḥ samāgamaḥ || 2\|55||anyonyanairmalyasamṛddhibhājoranyonyadehapratibimbinena |tejo'rdhanārīśvarayordhvayoḥ satprakāśamānammama mānase'stu || 2\|56||śmaśānabhūsañcāraṇādaro'pi śmaśānabhasmākalito'pi nityam |kapālamālābhiyuto'pi citraṃ svamaṅgalādānapaṭurmaheśaḥ || 2\|57||vande vande vedaśirovarṇitakeliṃ vande vande pālitapādānatapālim |vande vande nirjitamartālipurāriṃ vande vande'haṃ hṛdi gaṅgādharamaulim || 2\|58||anyonyasaṃvardhitatatpraśaṃsādinagambarābhūtijaṭāvataṃsāḥ |sahasraśaḥ samprahāsā vadanti śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|59||ato mahataḥ saṅgatireva kāryā yato jaṭādhārisupañjarasthāḥ |amī śukāścānuvadanti nityaṃ śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|60||kailāsabhūmībhṛdilātateṣu vibhūtirudrākṣadharākhilāṅgāḥ |tadekabhaktāḥ pramathāḥ paṭhanti śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|61||dhik tasya jihvāṃ vacanaṃ ca digdhigjīvitaṃ janmakulaṃ ca dhigdhik |nityammudā yaḥ puruṣo na vakti śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|62||sa paṇḍitādyaḥ sa hi lokapūjyaḥsa divyabhāgyaḥ sa hi bhavyajanmā |yo vakti modātiśayena nityaṃśambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|63||jihvā madīyā vasatādduruktirnīcasthitiḥ kṣārajalānvitā yā |somasya nāmākhyasudhāsamudre śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|64||vihāya bherīghanatūryaveṇuvīṇāmṛdaṅgādiravaṃ ca gānam |śṛṇoti me karṇayugaṃ suśabdaṃ śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|65||prāṇaprayāṇe patatādanantasaṃsāratāpāntamahauṣadhaṃ tat |nāmāmṛtammadrasanāgradeśe śambho maheśvareśvara śaṅkareti || 2\|66||śāntaṃ candrakirīṭamujjvalatamaṃ padmāsanasthaṃ vibhuṃpañcāsyaṃ tridṛśaṃ saśūlaparaśuṃ khaḍgaṃ savajraṃ śubham |nāgaṃ pāśasṛṇīsaghaṇṭamabhitaḥ kālānalaṃ bibhrataṃbhavyālaṅkṛtimarkaratnadhavalaṃ śrīpārvatīśaṃ bhaje || 2\|67||ameyamānandaghanaṃ girīśaṃ bhajāmi nityaṃ praṇavaikagamyam |umāpatiṃ śaṅkaramujjvalāṅgaṃ maheśvaraṃ sādhumanoniveśam || 2\|68||ādisvaraṃ tṛtīyena sahitaṃ bindusaṃyutam |dhyāyāmi hṛdaye yogidhyeyaṃ kāmitamokṣadam || 2\|69||na jananī janagarbhanivāsajaṃ na ca nirantarasaṃsṛtijammama |na yamadūtakṛtaṃ ca bhayaṃ yato'navaratammama daivatamīśvaraḥ || 2\|70||mahāvīrarudrammanojātiraudraṃ mahībhṛtkumārīmanaḥpadmamitram |makhadhvaṃsinaṃ sammataśrīkarammanmanomandiraṃ śrī mahādevamīḍe || 2\|71||śivetarāpahantāraṃ śivasandhāyinaṃ param |śivānandakaraṃ śāntaṃ śivaṃ seve nirantaram || 2\|72||vāsukīśvaravibhūṣitakaṇṭhaṃ vāmabhāgaparipūritabālam |vāraṇāsyabhidhapaṭṭaṇavāsaṃ vāmadevamadhidaivatamīḍe || 2\|73||yadunāthapadmabhavavāsavādayo yadudārabhāvaguṇanāyakāḥ śivam |yamaśāsanogrataramāśrayantyaho yamanāthanāthamahamāśrayāmi tam || 2\|74||namaḥ sṛṣṭisthitilayān kurvate jagatāṃ sadā |śivayaikyaṃ gatāyāntu paramānandarūpiṇe || 2\|75||liṅgarūpaṃ jagadyoniṃ satriśūlākṣamālikam |śreṣṭhaṃ samṛgakhaṭvāṅgakapālaḍamaruṃ bhaje || 2\|76||lambodaraguruṃ nityaṃ haṃsavāhanasevitam |yantratantrarataṃ lokarañjanaṃ bhāvaye śivam || 2\|77||śambho paśya na māṃ bhayaṃ bhavati te dagdho dṛśā manmathaḥkaṇṭhe te bhujabandhanaṃ na mama bhostatrāsti hālāhalaḥ |gaṇḍe gaṇḍatalārpaṇaṃ na bhujagaḥ karṇena cāliṅganaṃdehe tatra vibhūtirityapahasādukto'mbayāvyācchivaḥ || 2\|78||śrīgaurīṃ praṇayena jātu kupitāṃ vaimukhyasandāyinīṃaṅgīkāramakurvatīmanunayaiḥ kandarpaceṣṭāsvalam |saṅkrāntaḥ kimurojayorhṛdi ca te pāṣāṇabhāraḥ paraṃtātasyeti navadaṃścirādabhimukhīkurñchivaḥ pātu naḥ || 2\|79||dhiṃ dhimi dhimi dhimi śabdairbandhurapajamandaraṃ naṭantaṃ tam |jhaṃ jhaṇa jhaṇa jhaṇarāvārañjitamaṇimaṇḍanaṃ śivaṃ vande || 2\|80||pratyak prakāśaṃ pratitāghanāśaṃ gānapraveśaṃ gatamohanāśam |vastrīkṛtāśaṃ vanitaikadeśaṃ kīśāpurīśaṃ kalaye maheśam || 2\|81||devāya divyaśaśikhaṇḍavibhūṣaṇāya carmāmbarāya caturānanasevitāya |sāmapriyāya sadayāya sadā namaste sarveśvarāya saguṇāya sadāśivāya || 2\|82||rakṣādhikārī harirāttasattvo rarakṣa lokāniti kiṃ vicitram |layābhimānī satataṃ jaganti rakṣatyaho śīghrataraṃ purāriḥ || 2\|83||kṛpānidhikhyātiratiprasiddhā śambhostathā śaṅkara nāmadheyam |vibhātyasādhāraṇamādidevaḥ sanātano'yaṃ nikhilaiḥ prasevyaḥ || 2\|84||cañcalamatitaruṇaṃ kimpañcānanapādapadmasañcaraṇam |añcitavibhavaḥ ko vā vañcitapañcāśugaśca seve tam || 2\|85||kalitabhavabhītibhede karuṇāsaṅghaṭanapūritāmode |vilasatu śaṅkarapāde vidyā mama cārukiṅkaraśrīde || 2\|86||cāndrīrekhā śikhāyāṃ taṭidupamajaṭāsvacchagaṅgātaraṅgāḥkarṇadvandve bhujaṅgapravaramayamahākuṇḍale dāhaśīle |vahnijvālā lalāṭe garalamapi gale vāmabhāgena yoṣāyat svānandammahastatprabhavatu hṛdi me koṭisūryaprakāśam || 2\|87||jaṭājūṭatvaṅgattarasuranadītuṅgalavilasattaraṅgodbindūtkaravikacamallīsumabharaḥ |nijārdhāṅgasvaṅgīkṛtagirisutāmaṅgalatanurmaheśaḥ pāyānmāmaniśanijacintāmaṇinibhaḥ || 2\|88||ghanāmbudanibhākṛtiṃ ghaṭitamindupuṣpollasallatāgrathitamaulikaṃ lalitanetraraktotpalam |sacāpaśarabhīṣaṇaṃ samaṇimantrasiddhikriyaṃ dhanañjayajayaṃ bhaje dhṛtakirātaveṣaṃ śivam || 2\|89||dhātrīmanantāṃ vipulāṃ sthirāṃ viśvambharāṃ dharām |gāṃ gotrāmavanīmādyāmmūrtiṃ śambhorbhajāmyaham || 2\|90||amṛtaṃ jīvanaṃ vāri kamalaṃ sarvatomukham |dvitīyamasya rūpaṃ ca bhaje'haṃ parameśituḥ || 2\|91||jvalanaṃ pāvakaṃ divyaṃ suvarṇaṃ kāñcanaṃ śucim |tṛtīyamūrtiṃ tejo'haṃ kalaye pārvatīpateḥ || 2\|92||sadāgatiṃ jagatprāṇaṃ marutaṃ mārutaṃ sadā |caturthantamūrtibhedaṃ śaṅkarasya bhajāmyaham || 2\|93||ākāśaṃ puṣkaraṃ nākamanantaṃ śabdakāraṇam |pañcamaṃ mūrtirūpaṃ ca śambhoḥ seve nirantaram || 2\|94||prabhākaraminaṃ haṃsaṃ lokabandhuṃ tamopaham |trayīmūrtiṃ mūrtibhedaṃ ṣaṣṭhaṃ śambhorbhajāmyaham || 2\|95||śubhrāṃśusomamṛtakaraṃ candramasaṃ sadā |kalānidhiṃ mūrtibhedaṃ saptamaṃ śūlino bhaje || 2\|96||āhitāgniṃ yāgakāraṃ yajvānaṃ somayājinam |aṣṭamaṃ mūrtisambhedamaṣṭamūrterbhajāmyaham || 2\|97||hastadvayenāṅghritaladvayaṃ svamūrudvaye sampariyojayantam |padmāsane rūḍhataraṃ japantaṃ munimmaheśammuhurāśrayāmi || 2\|98||satataṃ sitacandramaṇḍaloparisthitapadmāsanasaṃsthitaṃ vibhum |ghanamañjulacandravarṇakaṃ vilasaccandrakalādharaṃ param || 2\|99||yogamudrākṣamālādidyotitādhaḥkaradvayam |vidhṛtāmṛtasauvarṇakalaśordhvakaradvayam || 2\|100||somārkāgnivilocanaṃ dhṛtajaṭājūṭaṃ sadānandadaṃsannāgāñcitayajñasūtramadhikaṃ nāgendrabhūṣādharam |śrīmantaṃ bhasitāṅgarāgasahitaṃ śārdūlacarmāmbaraṃbhaktānugrahakāraṇaṃ manasi taṃ śrīrudramīḍe param || 2\|101||śrīkarī paṭhatāmeṣā śivakarṇāmṛtastutiḥ |śivānandakarī nityaṃ bhūyādācandratārakam || 2\|102||

श्रीमन्तं स्वनितान्तकान्तपदकञ्जस्वान्तचिन्तामणिंशान्तं नान्तरमन्तकान्तकमतिक्रान्तप्रियं सन्ततम् ।सन्तं भान्तमनन्तकुन्तलसुविभ्रान्तम्महान्तं शिवंदान्तं कन्तुरिपुं तमन्तरहितं स्वर्दन्तिकान्तिं स्तुमः ॥ ३\।१॥एकं वन्दनमस्तु ते परमितो हे नित्यकर्माधुनाहे नैमित्तिककर्म तेऽपि च तथा तीर्थान्यये वो नमः ।

śrīmantaṃ svanitāntakāntapadakañjasvāntacintāmaṇiṃśāntaṃ nāntaramantakāntakamatikrāntapriyaṃ santatam |santaṃ bhāntamanantakuntalasuvibhrāntammahāntaṃ śivaṃdāntaṃ kanturipuṃ tamantarahitaṃ svardantikāntiṃ stumaḥ || 3\|1||ekaṃ vandanamastu te paramito he nityakarmādhunāhe naimittikakarma te'pi ca tathā tīrthānyaye vo namaḥ |

क्षेमं वो गृहदेवता भवदभिप्रायानुसारोऽस्तु मावारं वारमहं करोमि च नुतिं शम्भोरशम्भोः कुतः ॥ ३\।२॥सारानिद्रामुदश्रीकरमहिमयुता त्रासवद्राविकासासाका विद्रावसत्रा रजतगिरितटस्थानसद्मापभासा ।सा भा पद्मासनस्था गिरिशशिवतनुः ख्यातसुज्ञानुदासासादानुज्ञा सुतख्याभिरतिरवतु वः श्रीदमुद्रा निरासा ॥ ३\।३॥हारहीरसमाकार कारुण्यजलधे प्रभो ।वरवाराणसीवास गुरो गौरीश पाहि माम् ॥ ३\।४॥भव भवनितरौप्यशैल गङ्गाशरशरणेन्दुकिरीटशस्तमस्त ।स्वमहितहितदान मानसे मे वसनीकृतदिक्करीन्द्रचर्मन् ॥ ३\।५॥मानमानससन्देही मत्क्लेशापहरे हरे ।मानमानसदादित्ये सत्ये पुरहरे हरे ॥ ३\।६॥सवासहंसभं सत्यासक्तसर्वं सभं समम् ।सवासवसमासत्तिं सर सत्रं सखे सदा ॥ ३\।७॥यस्य भक्तिः सदा शम्भौ निश्चला स पुमान् पुमान् ।स पुमान् यत्र जननं सम्प्राप्तस्तत्कुलं कुलम् ॥ ३\।८॥सर्वेशं चतुरं गवेन्द्रियवशः शेषाहिताख्यं भवंतत्पाकक्रतुकारकप्रियमकध्वंसिस्ववन्तं ध्रुवम् ।कर्पूरामितभं जटावयवचित्रं सप्रथत्वं वरंरङ्गद्भासमनन्तमन्धकरिपुं वन्दे शिवं शङ्करम् ॥ ३\।९॥निजजनावनं नित्यपावनं भुजगकङ्कणं भूतिलेपनम् ।भज सदाशिवं भावसंस्तवं त्यज भवे रतिं त्यक्तसद्गतिम् ॥ ३\।१०॥तं हंसं विश्वरूपम्महितसुरवरप्रीणनं सप्रमेयंनम्रासक्तं सुधातिप्रविमलमलघुं युक्तमस्तं शरेण ।कामा सोमेन च श्री सततनुतविभं प्रीतिदं रूढियुक्तातथ्यं शर्वं सकामा स्थिरतरमनवं चक्रिसुत्रं भजेऽहम् ॥ ३\।११॥देवतावनिताकरार्चितदिव्यपादसरोरुहौसेवमानसुरासुरोरगसिद्धयक्षशुभावहौ ।भावनामहितौ जगत्त्रयपालनावविनश्वरौभावयामि सदा हृदा मम पार्वतीपरमेश्वरौ ॥ ३\।१२॥तारहारहीरसौरनीरपूरसौरभंभङ्गसङ्गतान्यमङ्गलप्रदं हृदम्भजे ।जेतृगातृदातृताप्तमाप्तवागदुर्लभंभञ्जनं पुरां नृरञ्जनं निरञ्जनं भजे ॥ ३\।१३॥मस्ते चन्द्रकलाकिरीटमलिके भूतित्रिपुण्ड्रेक्षणेग्रीवायां कटुकालकूटमुरसि स्फारा हि हारावलिम् ।वामाङ्गे हिमशैलजां करयुगे शूलं मृगं चोद्वहन्मौनीन्द्रैः परितोर्चितः पशुपतिर्योगीश्वरो राजते ॥ ३\।१४॥शङ्करं परमं काममकामं लोकरक्षकम् ।कन्दर्पदमनं शान्तं सदानन्दं भजेऽनिशम् ॥ ३\।१५॥नारदादिमुनिवन्दितपादं शारदापतिमुखस्तुतकेलिम् ।क्रूरवारणविदारणदक्षं नीरदाभगलमीश्वरमीडे ॥ ३\।१६॥हर शङ्कर सर्वेश त्रिपुरारे महाप्रभो ।पाहि पाहि भवार्तं मां हरीष्ट जितमन्मथ ॥ ३\।१७॥विलसमानसमानयुताकृतिं सुरविराजिविराजिततेजसम् ।विहितमोहतमोहतिमीश्वरं भज मनो मम नो मतिरन्यथा ॥ ३\।१८॥मदनमदनधीनं मानितामर्त्यमेवं शमनशमनधीरं शाश्वतं देवदेवम् ।जननजननदाने जातभव्यस्वभावं सदनसदनमीडे साधुसंसारदावम् ॥ ३\।१९॥कनज्ज्ञानविभो शङ्का का शम्भो विनतस्य ते ।मम दीनदयासिन्धो नवनाघ घनावन ॥ ३\।२०॥धीर मारहर श्रीदः वेदसादर भो विभो ।शम्भो सोम मम श्यामग्रीव देव भव प्रभो ॥ ३\।२१॥गङ्गातुङ्गतरङ्गसङ्गतिलसन्मस्तं समस्तामरीहस्तस्वस्तरुसूनसंस्तवघनप्रस्तावनिस्तारितम् ।भावे बम्भरदम्भगुम्भितविभासम्भावितग्रीवकंसेवे सेवकभावकप्रदकृपापूरं परं दैवतम् ॥ ३\।२२॥नन्दिवाहं नताशेषं देवं देवेश्वरं परम् ।निन्दिताहं कृताश्लेषं शिवं सेवे निरन्तरम् ॥ ३\।२३॥इन्दुचन्दनकुन्दसुन्दरगात्र गोत्रसुतारतेनन्दनन्दन नन्दिताधिकजैत्रयात्रहतक्रतो ।कन्दनिन्दककान्तिकन्दर कालकाल दयानिधेचन्द्रशेखर शङ्करालघु शं कुरु श्रितसन्तते ॥ ३\।२४॥भीतकाम दमस्फार परापर सुरासुर ।रक्ष मामवविदज्ञेय यज्ञेदविममाक्षर ॥ ३\।२५॥भूतेश भूतिधवलाङ्ग सभूतिसङ्घनागाजिनांशुक नगालय नागशालिन् ।पञ्चास्य पञ्चविशिखाहत पञ्चतादभावे भवा भव भवाभव भाविताशु ॥ ३\।२६॥सदा विभातु प्रतिभा मदीया तेऽद्रिजापते ।गुणस्तुत्या महितया ब्रह्मादिसुरकाम्यया ॥ ३\।२७॥दिव्याकारं दीनाधारं भव्यामोदं भक्तश्रीदम् ।नव्यानन्दं नाथं भावे श्रव्यालापं शम्भुं सेवे ॥ ३\।२८॥राजहीररमणीयविग्रहं भूरिभव्यभुजगेशभूषणम् ।ब्रह्मविष्णुपरिसेव्यमीश्वरं भावयामि परमं हि शङ्करम् ॥ ३\।२९॥रमाराज जरामार रहिताग गताहिर ।रवधीर मताभास सभातामर धीवर ॥ ३\।३०॥भजेऽहि वलयं लयङ्गतनयं नयन्तमकलं कलङ्करहितम् ।हितं सुहसितं सितं जितपुरं पुरन्दरमतम्मतङ्गजपरम् ॥ ३\।३१॥ततातीति ततातीत ताततात ततोततिः ।तातितां तान्ततुत्तातां तां तां तत्ता तते ततात् ॥ ३\।३२॥क्षीराम्भोनिधिवन्नितान्तधवले कैलासभूमीधरेशम्भुः साधु विभाति नैकवदनः शेषो यथा श्वेतभाः ।तत्कण्ठे गरलं पुरन्दरमणिस्तोमाभिरामप्रभंशेषाङ्गे शयितस्य गात्रमिव वैकुण्ठस्य संशोभते ॥ ३\।३३॥गोग गोगाङ्गगोङ्गाङ्ग मामुमामीममामम ।हे ह हेहे हहाहाह विवोवावा विवाववा ॥ ३\।३४॥मनसि चषकतुल्ये स्थापितं शुद्धशुद्धे बहुरुचिममृतेन स्फारहारामलेन ।सदृशमसमदृष्टेर्देहमात्तातितृप्तिर्जयति समनुभूयामर्त्यवत्साधुमर्त्यः ॥ ३\।३५॥वन्दे देवं वेदविदं देवदेवं वदावदम् ।दिवि वादवदाविद्धा विविदाव विविद्दवम् ॥ ३\।३६॥जटास्तटित्पिङ्गलतुङ्गभासो बभासिरेभावजदेहदग्धुः ।ललाटमध्यस्थितलोचनाग्नेः प्रभा इवोर्ध्वप्रसृताः समन्तात् ॥ ३\।३७॥भाविता दिवि देवे शाशा वेदे विदिता विभा ।दासदार प्रमकरी रीकम प्रर दासदा ।दासदाप्रमाकारीहा हारी कामप्रदा सदा ॥ ३\।३८॥स्थिरं शिरोधौ गरलं विनीलं गौरीमनःपद्मरवेः शिवस्य ।स्रस्तं शिरःसंस्थसुरापगाया विभाति शैवालमिवाभिलग्नम् ॥ ३\।३९॥शशिभास्करवह्नीक्षं याजकामितसम्मदम् ।सहेलमश्वसन्मारं भावयामि महेश्वरम् ॥ ३\।४०॥लक्ष्मीवन्द्याङ्घ्रिं देवेशं नित्यापत्यं मुक्तौ गौरम् ।शौरीढ्यं तं नागक्रोधं वन्दे नित्यं गौरीनाथम् ॥ ३\।४१॥निजाशिवपदं मौनिवन्द्यं तं देवतानिधिम् ।धीरं परतरं वीरं शिवं वन्दे निरन्तरम् ॥ ३\।४२॥सुराणामसुराणां च भक्तानां सर्वसम्पदाम् ।विश्राणनेऽधिके तूर्णं शिवेन सदृशः शिवः ॥ ३\।४३॥समस्तजगदाधार दासरक्षाधुरन्धर ।शिरःस्थचन्द्र मां पाहि वह्नीन्दुरविलोचन ॥ ३\।४४॥सृष्टिः स्थितिरिवाश्चर्यं स्थितिः सृष्टिरिवाद्भुता ।लयस्तद्वत्तौल्यवत् हि जगतां परमेशितुः ॥ ३\।४५॥ब्रह्मादिकाम्यया नित्यं दयया परिपूर्णया ।क्रियान्मङ्गलमस्माकं गौरीनेतारमव्ययम् ॥ ३\।४६॥योगम्मूर्तिधरं विदन्ति परमं योगीश्वराः कामुकाःशृङ्गाराख्यरसं सकामहृदयाः कल्पद्रुमं केवलम् ।वह्निं शुद्धतराः समूढमभितः सौन्दर्यवत्तां बुधाःविद्यामोक्षमविद्भिदः परतरं शम्भुं भवानीपतिम् ॥ ३\।४७॥पञ्चवक्त्रः पुरहरः कं दर्पदमनो बुधः ।ददातु मे महादेवः पार्वतीप्राणवल्लभः ॥ ३\।४८॥अत्यन्तधवले देहे शिवस्यामृतवारिणि ।चन्द्रमण्डलविभ्रान्तिश्चकोरिणामभूधरम् ॥ ३\।४९॥शिवाव्यय महादेव गङ्गाधर कृपानिधे ।चन्द्रशेखर गौरीश कैलासाचलवास माम् ॥ ३\।५०॥कपालमालो विषकण्ठकालो जटातटिद्भागभिलाषसस्यम् ।दयाभिवृष्ट्या फलितं करोतु मनोजजिच्छारदनीरदो मे ॥ ३\।५१॥भव स्वमतिपार त्वं वरदान स्थिरामल ।स्वदासनरभारापा मनसः श्रीकर स्थितिः ॥ ३\।५२॥संसारार्णवमग्नस्य ममोन्मज्जनरञ्जनः ।भवन्ति शम्भोः करुणाकटाक्षाणां प्रवृत्तयः ॥ ३\।५३॥गौरीनाथ धनारीगौ रीशनास्य स्यनाशरी ।नानातेव वतेनाना थस्य वप्र प्रवस्यथ ॥ ३\।५४॥किं शारदाम्भोधरपङ्क्तिरेषा किं चन्द्रिका क्षीरपयोनिधिः किम् ।कर्पूरराशिः किमितीश्वरस्य प्रभां तनोः सन्दिहतेऽतिशुभ्राम् ॥ ३\।५५॥चन्द्रः किं स क्रमात् क्षीणः सूर्यः किं स निशापतिः ।वह्निः किं स जटानन्द इति सन्दिहते शिवम् ॥ ३\।५६॥विष्णुः किं स न संसारी ब्रह्मा किं न स राजसः ।वैराग्यसंयमस्फारः शिवोयऽयमिति निश्चयः ॥ ३\।५७॥समस्त गोपालक बाल बाल समस्त गोपालकबालबाल ।समस्त गोपालक बाल बाल समस्त गोपालकबालबाल ॥ ३\।५८॥स्मेरगौरीयुतां शुभ्रां वीक्ष्य शम्भुतनुम्मुनिः ।तटिद्रेखान्विताम्मेघरेखां स्मरति शारदीम् ॥ ३\।५९॥नायं शिवतनूच्छायानिचयः क्षीरसागरः ।न कन्धरा विनीलोऽसौ योगनिद्रां गतो हरिः ॥ ३\।६०॥सम्पूर्णचन्द्रदेहोऽयं न गौरीनाथविग्रहः ।मध्यस्थं लाञ्छनमिदं न नीलं कन्धरातलम् ॥ ३\।६१॥असारे दुस्तरेऽगाधे संसारच्छद्मसागरे ।निमग्नम्माम्महादेव कृपारज्ज्वा समुद्धर ॥ ३\।६२॥भव्यपादो लसच्छङ्गो घनाध्वगतिरुन्नतः ।अधिकं प्राप्तसन्तानः पातु मामीश्वरस्य गौः ॥ ३\।६३॥बलसन्तोषदं श्रीदं गोपालं बुधनायकम् ।हरिम्महात्मातिशेते नितरां पार्वतीपतिः ॥ ३\।६४॥श्रीकण्ठं स्फुटनीरसम्भवदृशं वन्दारुकल्पद्रुमंरत्नोद्भास्वदहीनकङ्कणधरं ब्रह्मादिभिः संस्तुतम् ।सत्यं चित्तजवैरिसम्भ्रमहरं तं पार्वतीनायकंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।६५॥लोकेशं बहुराजराजविनुतं पौलस्त्यसन्तोषदंसीतारम्यपयोधराधिकलसच्छ्रीकुङ्कुमालङ्कृतम् ।भव्यं साध्वजजातनन्दनपरं कैलासनाथं प्रभुंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।६६॥कौसल्यावरनन्दनं गुणयुतं हंसान्वयोल्लासकंकल्याणं वरराजशेखरमतिप्रालेयशैलाश्रयम् ।बाणोत्खातमहागजासुरशिरोभारम्मुनीन्द्रस्तुतंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।६७॥हस्तस्वीकृतबाणमुज्ज्वलतनुं भास्वद्विभूतेर्दधंनित्यं सद्वृषवाहमन्दकरिपुं रुद्राक्षमालाधरम् ।नानाशेषसिरः किरीटविलसन्माणिक्यशोभोज्ज्वलंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।६८॥अत्यन्तानिलसूनुवन्दितपदं श्रीचन्दनालङ्कृतंकान्तम्मोहनवालिनाशनकरं सद्धर्ममार्गाकरम् ।विश्वामित्रसुयोगवर्धनमतोत्कृष्टप्रभादर्शकंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।६९॥दीव्यद्द्रश्मितमोनुदर्धविलसत्सद्भानुपट्टं विभुंशान्तं पूर्णनभोंशुकं निजजनाधारं कृपासागरम् ।देवेशं गुहमानसाम्बुजदिनाधीशं प्रियं शङ्करंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।७०॥कामं लक्ष्मणहस्तपङ्कजकृतप्रेमादिपूजादृतंसानन्दं भरतप्रमोदनिलयं धीरं समन्त्राधिपम् ।हर्तारं खरदूषणाहृतिपदं साकेतवासादरंनित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।७१॥पादाक्रान्तविभीषणं रणमुखे सद्रत्नसिंहासनारूढं भीमधनुःप्रभञ्जनवरश्रीकीर्तिमालाधरम् ।कुन्दानन्दनमन्दहासमतुलं श्रीरामचन्द्रं सदानित्यम्मानसवासमीश्वरमहं रामाकृतिं भावये ॥ ३\।७२॥धराधरसुतानाथश्चन्द्रमाश्च शुचिः सदा ।प्रभासतेऽमृतकरः परमानन्ददायकः ॥ ३\।७३॥परिशुद्धामृतमयी शीतला शिरसि स्थिता ।शङ्करं स्वर्णदी चन्द्रकला चालङ्करोत्वलम् ॥ ३\।७४॥सम्प्रेक्ष्य लज्जिता शम्भोर्महिमानम्महोन्नतम् ।सम्प्राप्तमुखवैवर्ण्याब्रह्मविष्णुपुरन्दराः ॥ ३\।७५॥उत्फुल्लमल्लीकुसुमनिकुरुम्भप्रभायुता ।मूर्तिर्मम मनस्यष्टमूर्तेस्तिष्ठतु साम्प्रतम् ॥ ३\।७६॥प्रवदन्ति वृथा कथाः सदा शिवमाहात्म्यमपास्य ये जनाः ।अमृतं प्रविहाय जिह्वया भुवने मूत्रजलं पिबन्ति ते ॥ ३\।७७॥सत्यां सधर्मादिसमस्तकामप्रधानशक्तौ परमेश्वरभक्तौ ।वृथैव चिन्तामणिकामधेनुसुरद्रुमाणां भुवने प्रतिष्ठा ॥ ३\।७८॥शङ्करस्य शरीरेण सौम्यं प्राप्तुं सुधाकरः ।असमर्थः सेवते तं भूत्वा चूडामणिः सदा ॥ ३\।७९॥स्वाङ्गेषु मस्तप्रमुखेषु नित्यं ये पूरुषाः शङ्करसम्मतानि ।बध्नन्ति रुद्राक्षविभूषणानि प्रारब्धबन्धा न भवन्त्यमीषाम् ॥ ३\।८०॥दूरतः शिवभक्तस्य वचनश्रवणेन च ।यमस्य हृदयं भिन्नं भवत्यत्यन्तकम्पितम् ॥ ३\।८१॥यः श्रीकरं बालममन्त्रतन्त्रं क्रीडादरात् स्वं परिपूरयन्तम् ।शिवः कृतार्थं कृतवांस्तथैनमयं किमात्मीयमुपेक्ष्यते माम् ॥ ३\।८२॥यो जनः शिवकथामृतं सदाजिह्वया श्रुतियुगेन वा मुहुः ।वेदवेदशिरसां गणाच्च्युतं स्वीकरोति शिव एव स ध्रुवम् ॥ ३\।८३॥यदोपदिष्टा श्रवणे शिवस्य पञ्चाक्षरी गर्गमुनीश्वरेण ।निर्याय भूपस्य तथैव गात्रात् काकात्मना पापचयः प्रदग्धः ॥ ३\।८४॥पुरुषस्य प्रणश्यन्ति महापातककोटयः ।वाक्पादपद्मयुग्मस्य स्मरणात् पार्वतीपतेः ॥ ३\।८५॥ये पूजयन्ति शिवपादयुगं भवन्तितेषां गृहेषु नवरत्नचयाः सधान्याः ।रौप्यं सुवर्णममितं च गजा हयाश्चभव्याम्बराणि च बहुश्रुतपुत्रपौत्राः ॥ ३\।८६॥नीचेषु देहेष्वगृहीतजन्मा मुहुः परस्त्रीष्वविलोलचित्तः ।अधेनुपालः प्रलयोऽप्यनाशो विभाति विष्णोरधिको महेशः ॥ ३\।८७॥अहो महद्भिर्दुरितैरनेकजन्मार्जितैः साकमनेकवारम् ।साष्टाङ्गमीशं नमतां नराणां पतन्त्यधः स्वेदलवास्तमभ्यः ॥ ३\।८८॥विना स्नानं सन्ध्यां जपमपि हुतं तर्पणविधिंपितॄणां स्वाध्यायं नियतमपि नैमित्तिकमपि ।स्थिन्तिं क्षेत्रे दानं श्रवणमनने कारणमहोश्रितश्रीकण्ठानाम्भवति फलमेषां समुदितम् ॥ ३\।८९॥अतितरे यमभीषणभाषणेऽप्यरिषु काममुखेषु दृढेष्वपि ।भयमुपैति न किञ्चिदपि स्फुरत्पुरजिदङ्घ्रिसरोजयुगाश्रितः ॥ ३\।९०॥पतिभक्त्या विना योषित् सौन्दर्यं न विराजते ।जन्म पुंसो विना भक्त्या पार्वतीहृदयेशितुः ॥ ३\।९१॥तामसाल्लोकसंहारहेतोरुग्रात्प्रजायते ।शान्तिर्विचित्रं महतीजगत्पालनशालिनी ॥ ३\।९२॥नामामृतरसैः पुंसः शाङ्करैः कर्णसङ्गतैः ।तूलवत्परिदह्यन्ते पातकानि बहून्यपि ॥ ३\।९३॥प्रमदेन वञ्चयितुमेत्य सत्वरं परमं शिवं सशरचापभीषणः ।स्वयमेव तन्निटलनेत्रवह्निना भवदाशु दग्धवपुरिन्दिरासुतः ॥ ३\।९४॥समस्तलोकाधिपतिर्माहात्मा क्व त्वं क्व चाहं कुमतिः कुमर्त्यः ।इदं महद्वाञ्छितमीश मे यत् प्रकामये त्वत्पदपद्मसेवाम् ॥ ३\।९५॥परमाल्पस्वरूपेऽपि निजभक्तस्य मानसे ।वर्तते सततं देवो महीयानम्बिकापतिः ॥ ३\।९६॥मर्त्यलोकेऽतिविस्तारे वर्तमाने भयाकुलम् ।मामल्पमेकं हे शम्भो समुद्धर कृपा (निधे) रसात् ॥ ३\।९७॥देहेश्रितान्यशेषाणि निर्दग्धुं पातकानि मे ।देहं सिञ्चाम्यहं शम्भोरभिषेकोदबिन्दुभिः ॥ ३\।९८॥शैवं शिरः कान्तिमुपैति पूर्णचन्द्रस्य नित्यं कलया समेतम् ।चान्द्रीकला शैवशिरःप्रतिष्ठां प्रपद्य संयाति नितान्तशोभाम् ॥ ३\।९९॥प्रोक्षितं शुचिकणैर्बहिरङ्गे भूतभर्तुरभिषेकजलस्य ।अन्तरङ्गमचिराय जनानां निर्मलं भवति साधु विचित्रम् ॥ ३\।१००॥मूलप्रमाणरहितोनिर्गुणो निष्कलो विभुः ।अनाथो भोगविधुरो नावाच्यं दैवतं शिवः ॥ ३\।१०१॥तटिन्निभजटाकान्तिग्रहणात् स्वर्णदीपिता ।सरस्वतीव संरेजे शङ्करस्य शिरोगता ॥ ३\।१०२॥कुत्रास्ते शङ्करो नित्यं कैलासे भक्तहृद्यपि ।कुत्रास्ते पार्वती नित्यं वामाङ्गेऽनङ्गवैरिणः ॥ ३\।१०३॥वेदशास्त्रपुराणानि सेतिहासस्मृतीन्यहम् ।जानामि सद्भ्यः सर्वेषां तात्पर्यं साम्बशङ्करे ॥ ३\।१०४॥कं दर्पदमनं वक्ति पुराणाममरद्विषाम् ।कामाशां कृतवान् व्यर्थां क्षणात् कोपेन शङ्करः ॥ ३\।१०५॥कः सर्वेशः पार्वतीशो न ब्रह्मा न हरिस्तथा ।भुक्तिमुक्तिप्रदा शीघ्रं का भक्तिः साम्बशङ्करे ॥ ३\।१०६॥सर्वस्य सत्सर्वमनोरथानां दाता महेशो न सुरद्रुमौघः ।महीधराधीशसुतादिनाथो दीनेषु सर्वेषु सदा दयावान् ॥ ३\।१०७॥अभक्तता मूर्खजने अभानां स्याद्दिवाविधौ ।गदाहतिर्युद्धतले नेषद्दीने शिवं श्रिते ॥ ३\।१०८॥मूर्दन्यलीके च गले च गङ्गां वह्निं विषं शम्भुरहो दधाति ।हिताहितानां सततं जनानामानन्ददुःखे विदधाति नित्यम् ॥ ३\।१०९॥यदृच्छया बिल्वदलं समर्प्य पुमान् सुबुद्धिः परमेश्वराय ।गृह्णाति मुक्तिं परमां हिरण्यगर्भादिकाम्यामचिराय तस्मात् ॥ ३\।११०॥नवोत्तमाङ्गानि समर्प्य भक्त्या पुरारये स्वानि सुरासुराद्यैः ।अवध्यतां तामवमां ययाचे तं मुक्तिदं रावणनामरक्षः ॥ ३\।१११॥लोकातीतं भक्तिपूर्वं तपः स्वं गोरीदेवी भूतभर्त्रे समर्प्य ।तद्वाल्लभ्यं स्वीचकाराद्वयं श्रीवाणीमुख्यस्त्रीकदम्बाभिनुत्यम् ॥ ३\।११२॥सृजति रक्षति नाशयति स्फुटं भुवनजालमभीप्सितमैहिकम् ।दिशति मुक्तिमपि स्मरतामघं हरति भाति जयत्यपि शङ्करः ॥ ३\।११३॥शमं दमं च वैराग्यमैश्वर्यं करुणाधियम् ।शौर्यं धैर्यं च गाम्भीर्यं सदा वहति शङ्करः ॥ ३\।११४॥शिवोऽथवा शिवा सर्वलोकानां परिरक्षणम् ।विधातुं कल्पते नित्यं दयया परिपूर्णया ॥ ३\।११५॥मनुष्या जन्तुषूत्कृष्टा ब्राह्मणास्तेषु तेष्वपि ।देवतोपासकास्तेषु शिवोपास्तिपरायणाः ॥ ३\।११६॥ताण्डवायाससञ्जाताः शिवाङ्गे स्वेदबिन्दवः ।शिरस्तः स्रस्तगङ्गाम्भो बिन्दुजालैस्तिरोहिताः ॥ ३\।११७॥परयोः सुन्दरतरयोः सुरशुभकरयोरुमामहेश्वरयोः ।अनुरूपतमं योगं मन्ये त्रिभुवनतलश्लाघ्यम् ॥ ३\।११८॥स्नानेन दानेन जपेन भक्त्या विभूतिरुद्राक्षकृतेश्च नित्यम् ।प्रदोषपूजास्तुतिभावनाभिः शिवः प्रसादः कुरुते जने स्वम् ॥ ३\।११९॥जन्मालङ्कुरुते सम्पत् तां पात्रप्रतिपादनम् ।तच्छिवार्चिता बुद्धिः तां भक्तिरुद्भुवनत्रये ॥ ३\।१२०॥किं पत्युस्तव नामेति पृष्टा सख्यागनन्दना ।हस्तेन स्तनकस्तूरीं तस्या लिप्तवती गले ॥ ३\।१२१॥नीलकण्ठस्य संलिप्ता कण्ठे गौर्या रहस्यलम् ।कस्तूरी संवृता ज्ञाता गन्धतः प्रमथादिभिः ॥ ३\।१२२॥महात्मा सहते कष्टं परेषां हितकारणात् ।पार्वतीरमणः कण्ठे कालकूटं बिभर्ति हि ॥ ३\।१२३॥तपसा परितोषितः शिवोऽवृततादृङ्नियमेऽपि पार्वतीम् ।भुवनेषु महाजना नृणां सुगुणैराशु वशंवदाः सदा ॥ ३\।१२४॥अविद्यां मलिनां नित्यं श्लिष्यन्नपि परः शिवः ।अगृह्णं स्तन्मलिनतां भाति शुद्धतरः स्वयम् ॥ ३\।१२५॥त्वद्दासदासस्य पदं कदाचित् स्पृष्ट्वा भवत्याशु पुमान् कृतार्थः ।अये पुरारे किमुत त्रिसन्ध्यं भवत्पदाम्भोरुहपादयुग्मसेवी ॥ ३\।१२६॥अपारसंसारसमुद्रमग्नः कठोरतापत्रयपीडितोऽहम् ।चलेन्द्रियाकृष्टमना महेश शम्भो भवन्तं हृदि विस्मरामि ॥ ३\।१२७॥न बिभेमि यमादतिभीषणवाक्पटुहुङ्कृतिकिङ्करकोटियुतान् ।यमशासननाम वदामिकदाप्यवशादपि भक्तभयोन्मथनम् ॥ ३\।१२८॥श्रीपार्वतीरमणपूजनतत्पराणां नित्यं भवन्ति भवनानि महोज्ज्वलानि ।रङ्गन्मतङ्गजतुरङ्गमपुङ्गवालीव्याप्ताजिराणि धनधान्यसमन्वितानि ॥ ३\।१२९॥वर्णयन्ति परं शम्भोर्गणा गुणकदम्बकम् ।पिबन्ति मधुरं क्षीरं पयोधेरमृतं सुराः ॥ ३\।१३०॥समर्थं शाङ्करं नाम पापानां नाशने नृणाम् ।शक्तं प्राभाकरं बिम्बं विध्वंसे तमसां दिशाम् ॥ ३\।१३१॥कामः स्वदेहं दहतः शिवस्य तिरस्कृतौ शक्त्ययुतोऽग्निकीलैः ।वाहोद्भवैर्म्लानि बलैः स्वकीयैः फलद्रुमं तस्य वनं चकार ॥ ३\।१३२॥व्यापृते पुरुषे पुण्यैर्भवबन्धविमोचने ।दीनबन्धोर्महेशस्य प्रससार दया हठात् ॥ ३\।१३३॥पुरत्रये गिरीशेन प्रदग्धे तूलराशिवत् ।एकदैव हृतोऽलोको व्यानशे भुवनेऽभितः ॥ ३\।१३४॥स्वर्गे भुवि च पाताले रवौ योगिमनस्सु च ।एकधावस्थितं धाम शैवमेकं प्रियं मम ॥ ३\।१३५॥प्रारब्धभोगनिलये देहे सत्यपि सेवितुः ।प्रदातुं परमां मुक्तिं समर्थः साम्बशङ्करः ॥ ३\।१३६॥कैलासशिखरस्थस्य पार्वतीशस्य पादयोः ।समीपे सन्ति मे प्राणाः मनसश्चानलं सदा ॥ ३\।१३७॥को विवादस्त्वया मूर्ख न परं दैवतं शिवात् ।तथापि ब्रह्मविष्ण्वादीन् सेवन्ते तान् सदा न तम् ॥ ३\।१३८॥कार्या त्वया शिवार्चेति वचनं न वदामि ते ।दारिद्र्यकष्टानुभवात्तुष्टचित्तो भवान् ध्रुवम् ॥ ३\।१३९॥किञ्चिद्धितं शिवाभक्त कथयामि तव (हि ते) श्रुणु ।मद्विशेषोक्तितः किं त्वं वेत्सि दुःखं भवोद्भवम् ॥ ३\।१४०॥एषोऽग्निः स जलान् नष्टः सूर्योऽसौ स तमोवृतः ।चन्द्रोसौ स क्षयीत्यन्ते विदन्ति मुनयः शिवम् ॥ ३\।१४१॥शिवे मां भज हे स्थाणो लक्ष्म्या कार्यं न मे प्रिये ।किं न जानासि मे वाणीं ब्रह्माणी ते कुतः शिव ॥ ३\।१४२॥मयि नास्ति तव प्रीतिर्हर गङ्गाधर प्रभो ।त्वयि नास्ति शिवे प्रीतिः किं मृषा भाषसे वृथा ॥ ३\।१४३॥सर्वविद्यानिधिर्लक्ष्मीपूजितः पापसंहरः ।मृत्युञ्जयः कृपाशाली पातु (स्वा)मामीश्वरः सदा ॥ ३\।१४४॥मुमुक्षो मद्वचः श्रुत्वा कैलासस्थं भवं भज ।विषयानुभवैकश्री सदानन्दो भवं भज ॥ ३\।१४५॥किं चञ्चलस्वभावाले भ्रमस्यल्पसुमालिषु ।अस्ति ते निस्तुलं पद्मं त्वन्मनोभीष्टदं सदा ॥ ३\।१४६॥अभिनन्द्य तपोधिष्ठं वितीर्याभीप्सितं वरम् ।शिवेन दयया भक्त्या बहवः परिरक्षिताः ॥ ३\।१४७॥सकृद्यो वक्ति नामैशं महादेवेति जिह्वया ।पुरुषस्य क्षणात्तस्य ब्रह्महत्यापि नश्यति ॥ ३\।१४८॥कैलासशैलशिखरे विद्यमाने महेश्वरे ।वैवर्ण्यमधिकं जातं ब्रह्मादीनां मुखेष्वपि ॥ ३\।१४९॥सदा पश्यति सर्वत्र शिवे सोमे कृपानिधौ ।किमाश्चर्यं तवात्यन्तं के दीना भुवनान्तरे ॥ ३\।१५०॥कथं श्लाघ्यः शिवः स्वेषां संसारसुखनाशकः ।भूतिधारीप्रलयकृत् साक्षात् कामविघातकः ॥ ३\।१५१॥महती भाग्यसम्पत्तिरभक्तानामुमापतेः ।भजन्ति बहुजन्मानि पुत्रादिसुखदानि ये ॥ ३\।१५२॥भक्तिभावाच्चित्तशुद्धिश्चित्तशुद्।ह्ध्यावबोधनम् ।बोधात् साक्षात्कृतिः शम्भोः साक्षात्कृत्या भवो भवेत् ॥ ३\।१५३॥शिवो भवेत् परं ब्रह्म यदेष प्रलयोऽपि सन् ।शिवो(वे)ऽमृतं न चेदस्य परमानन्दता कुतः ॥ ३\।१५४॥आशांशुकः कुशाशाली मृगयुक्तस्तमोपहः ।परिशुद्धतनुः शम्भुर्लोकानाह्लादयत्यलम् ॥ ३\।१५५॥दमेन प्रशमो भाति प्रशमेन विरक्तता ।वैराग्येण तपो नित्यं तपसा साम्बशङ्करः ॥ ३\।१५६॥इनः शुचिः शीतरुचिस्तापहारी लघुर्गुरुः ।सद्गतिर्विक्रमी श्रीदः प्राक्सद्रव्यः शिवोऽवतु ॥ ३\।१५७॥पुरा मातृकुक्षौ ततो दारुगेहेततः प्रेमभूमौ ततो धर्मपुर्याम् ।महासङ्कटेऽनेकदुःखप्रपूर्णेजनस्तिष्ठति श्रीमहेशाभिपूर्णः ॥ ३\।१५८॥जनस्य सदने यस्मिन् प्रागलक्ष्मीः स्थिता ततः ।शिवपूजाविधानेन लक्ष्मीः तत्रैव संस्थिता ॥ ३\।१५९॥गच्छन्तं मन्दमन्दं मधुरतररणत्कन्दराकिङ्किणीकंलाङ्गूलं चालयन्तं मुहुरवनितलं संलिखन्तं खुराग्रैः ।धुन्वन्तं भव्यरुक्माभरणभरितयोः शृङ्गयोर्मण्डलं सत्तुङ्गं प्रेम्णाधिरूढं वृषभमधिवसत्वीश्वरो मे हृदब्जम् ॥ ३\।१६०॥रजतार्कमणिस्फारां मौक्तिकीं जपमालिकाम् ।दिव्याममृतभाण्डं च चिन्मुद्रां दधतं करैः ॥ ३\।१६१॥भुजङ्गविलसत्कक्षं चन्द्रमः खण्डमण्डितम् ।त्रिलोचनमुमानाथं नागाभरणशोभितम् ॥ ३\।१६२॥प्रसन्नवदनं शान्तं सर्वविद्यानिधिं सुरैः ।संस्तुतं दक्षिणामूर्तिं सदाशिवमहं भजे ॥ ३\।१६३॥श्रीकरी पठतामेषा शिवकर्णामृतस्तुतिः ।शिवानन्दकरी नित्यं भूयादाचन्द्रतारकम् ॥ ३\।१६४॥

kṣemaṃ vo gṛhadevatā bhavadabhiprāyānusāro'stu māvāraṃ vāramahaṃ karomi ca nutiṃ śambhoraśambhoḥ kutaḥ || 3\|2||sārānidrāmudaśrīkaramahimayutā trāsavadrāvikāsāsākā vidrāvasatrā rajatagiritaṭasthānasadmāpabhāsā |sā bhā padmāsanasthā giriśaśivatanuḥ khyātasujñānudāsāsādānujñā sutakhyābhiratiravatu vaḥ śrīdamudrā nirāsā || 3\|3||hārahīrasamākāra kāruṇyajaladhe prabho |varavārāṇasīvāsa guro gaurīśa pāhi mām || 3\|4||bhava bhavanitaraupyaśaila gaṅgāśaraśaraṇendukirīṭaśastamasta |svamahitahitadāna mānase me vasanīkṛtadikkarīndracarman || 3\|5||mānamānasasandehī matkleśāpahare hare |mānamānasadāditye satye purahare hare || 3\|6||savāsahaṃsabhaṃ satyāsaktasarvaṃ sabhaṃ samam |savāsavasamāsattiṃ sara satraṃ sakhe sadā || 3\|7||yasya bhaktiḥ sadā śambhau niścalā sa pumān pumān |sa pumān yatra jananaṃ samprāptastatkulaṃ kulam || 3\|8||sarveśaṃ caturaṃ gavendriyavaśaḥ śeṣāhitākhyaṃ bhavaṃtatpākakratukārakapriyamakadhvaṃsisvavantaṃ dhruvam |karpūrāmitabhaṃ jaṭāvayavacitraṃ saprathatvaṃ varaṃraṅgadbhāsamanantamandhakaripuṃ vande śivaṃ śaṅkaram || 3\|9||nijajanāvanaṃ nityapāvanaṃ bhujagakaṅkaṇaṃ bhūtilepanam |bhaja sadāśivaṃ bhāvasaṃstavaṃ tyaja bhave ratiṃ tyaktasadgatim || 3\|10||taṃ haṃsaṃ viśvarūpammahitasuravaraprīṇanaṃ saprameyaṃnamrāsaktaṃ sudhātipravimalamalaghuṃ yuktamastaṃ śareṇa |kāmā somena ca śrī satatanutavibhaṃ prītidaṃ rūḍhiyuktātathyaṃ śarvaṃ sakāmā sthirataramanavaṃ cakrisutraṃ bhaje'ham || 3\|11||devatāvanitākarārcitadivyapādasaroruhausevamānasurāsuroragasiddhayakṣaśubhāvahau |bhāvanāmahitau jagattrayapālanāvavinaśvaraubhāvayāmi sadā hṛdā mama pārvatīparameśvarau || 3\|12||tārahārahīrasauranīrapūrasaurabhaṃbhaṅgasaṅgatānyamaṅgalapradaṃ hṛdambhaje |jetṛgātṛdātṛtāptamāptavāgadurlabhaṃbhañjanaṃ purāṃ nṛrañjanaṃ nirañjanaṃ bhaje || 3\|13||maste candrakalākirīṭamalike bhūtitripuṇḍrekṣaṇegrīvāyāṃ kaṭukālakūṭamurasi sphārā hi hārāvalim |vāmāṅge himaśailajāṃ karayuge śūlaṃ mṛgaṃ codvahanmaunīndraiḥ paritorcitaḥ paśupatiryogīśvaro rājate || 3\|14||śaṅkaraṃ paramaṃ kāmamakāmaṃ lokarakṣakam |kandarpadamanaṃ śāntaṃ sadānandaṃ bhaje'niśam || 3\|15||nāradādimunivanditapādaṃ śāradāpatimukhastutakelim |krūravāraṇavidāraṇadakṣaṃ nīradābhagalamīśvaramīḍe || 3\|16||hara śaṅkara sarveśa tripurāre mahāprabho |pāhi pāhi bhavārtaṃ māṃ harīṣṭa jitamanmatha || 3\|17||vilasamānasamānayutākṛtiṃ suravirājivirājitatejasam |vihitamohatamohatimīśvaraṃ bhaja mano mama no matiranyathā || 3\|18||madanamadanadhīnaṃ mānitāmartyamevaṃ śamanaśamanadhīraṃ śāśvataṃ devadevam |jananajananadāne jātabhavyasvabhāvaṃ sadanasadanamīḍe sādhusaṃsāradāvam || 3\|19||kanajjñānavibho śaṅkā kā śambho vinatasya te |mama dīnadayāsindho navanāgha ghanāvana || 3\|20||dhīra mārahara śrīdaḥ vedasādara bho vibho |śambho soma mama śyāmagrīva deva bhava prabho || 3\|21||gaṅgātuṅgataraṅgasaṅgatilasanmastaṃ samastāmarīhastasvastarusūnasaṃstavaghanaprastāvanistāritam |bhāve bambharadambhagumbhitavibhāsambhāvitagrīvakaṃseve sevakabhāvakapradakṛpāpūraṃ paraṃ daivatam || 3\|22||nandivāhaṃ natāśeṣaṃ devaṃ deveśvaraṃ param |ninditāhaṃ kṛtāśleṣaṃ śivaṃ seve nirantaram || 3\|23||inducandanakundasundaragātra gotrasutāratenandanandana nanditādhikajaitrayātrahatakrato |kandanindakakāntikandara kālakāla dayānidhecandraśekhara śaṅkarālaghu śaṃ kuru śritasantate || 3\|24||bhītakāma damasphāra parāpara surāsura |rakṣa māmavavidajñeya yajñedavimamākṣara || 3\|25||bhūteśa bhūtidhavalāṅga sabhūtisaṅghanāgājināṃśuka nagālaya nāgaśālin |pañcāsya pañcaviśikhāhata pañcatādabhāve bhavā bhava bhavābhava bhāvitāśu || 3\|26||sadā vibhātu pratibhā madīyā te'drijāpate |guṇastutyā mahitayā brahmādisurakāmyayā || 3\|27||divyākāraṃ dīnādhāraṃ bhavyāmodaṃ bhaktaśrīdam |navyānandaṃ nāthaṃ bhāve śravyālāpaṃ śambhuṃ seve || 3\|28||rājahīraramaṇīyavigrahaṃ bhūribhavyabhujageśabhūṣaṇam |brahmaviṣṇuparisevyamīśvaraṃ bhāvayāmi paramaṃ hi śaṅkaram || 3\|29||ramārāja jarāmāra rahitāga gatāhira |ravadhīra matābhāsa sabhātāmara dhīvara || 3\|30||bhaje'hi valayaṃ layaṅgatanayaṃ nayantamakalaṃ kalaṅkarahitam |hitaṃ suhasitaṃ sitaṃ jitapuraṃ purandaramatammataṅgajaparam || 3\|31||tatātīti tatātīta tātatāta tatotatiḥ |tātitāṃ tāntatuttātāṃ tāṃ tāṃ tattā tate tatāt || 3\|32||kṣīrāmbhonidhivannitāntadhavale kailāsabhūmīdhareśambhuḥ sādhu vibhāti naikavadanaḥ śeṣo yathā śvetabhāḥ |tatkaṇṭhe garalaṃ purandaramaṇistomābhirāmaprabhaṃśeṣāṅge śayitasya gātramiva vaikuṇṭhasya saṃśobhate || 3\|33||goga gogāṅgagoṅgāṅga māmumāmīmamāmama |he ha hehe hahāhāha vivovāvā vivāvavā || 3\|34||manasi caṣakatulye sthāpitaṃ śuddhaśuddhe bahurucimamṛtena sphārahārāmalena |sadṛśamasamadṛṣṭerdehamāttātitṛptirjayati samanubhūyāmartyavatsādhumartyaḥ || 3\|35||vande devaṃ vedavidaṃ devadevaṃ vadāvadam |divi vādavadāviddhā vividāva vividdavam || 3\|36||jaṭāstaṭitpiṅgalatuṅgabhāso babhāsirebhāvajadehadagdhuḥ |lalāṭamadhyasthitalocanāgneḥ prabhā ivordhvaprasṛtāḥ samantāt || 3\|37||bhāvitā divi deve śāśā vede viditā vibhā |dāsadāra pramakarī rīkama prara dāsadā |dāsadāpramākārīhā hārī kāmapradā sadā || 3\|38||sthiraṃ śirodhau garalaṃ vinīlaṃ gaurīmanaḥpadmaraveḥ śivasya |srastaṃ śiraḥsaṃsthasurāpagāyā vibhāti śaivālamivābhilagnam || 3\|39||śaśibhāskaravahnīkṣaṃ yājakāmitasammadam |sahelamaśvasanmāraṃ bhāvayāmi maheśvaram || 3\|40||lakṣmīvandyāṅghriṃ deveśaṃ nityāpatyaṃ muktau gauram |śaurīḍhyaṃ taṃ nāgakrodhaṃ vande nityaṃ gaurīnātham || 3\|41||nijāśivapadaṃ maunivandyaṃ taṃ devatānidhim |dhīraṃ parataraṃ vīraṃ śivaṃ vande nirantaram || 3\|42||surāṇāmasurāṇāṃ ca bhaktānāṃ sarvasampadām |viśrāṇane'dhike tūrṇaṃ śivena sadṛśaḥ śivaḥ || 3\|43||samastajagadādhāra dāsarakṣādhurandhara |śiraḥsthacandra māṃ pāhi vahnīnduravilocana || 3\|44||sṛṣṭiḥ sthitirivāścaryaṃ sthitiḥ sṛṣṭirivādbhutā |layastadvattaulyavat hi jagatāṃ parameśituḥ || 3\|45||brahmādikāmyayā nityaṃ dayayā paripūrṇayā |kriyānmaṅgalamasmākaṃ gaurīnetāramavyayam || 3\|46||yogammūrtidharaṃ vidanti paramaṃ yogīśvarāḥ kāmukāḥśṛṅgārākhyarasaṃ sakāmahṛdayāḥ kalpadrumaṃ kevalam |vahniṃ śuddhatarāḥ samūḍhamabhitaḥ saundaryavattāṃ budhāḥvidyāmokṣamavidbhidaḥ parataraṃ śambhuṃ bhavānīpatim || 3\|47||pañcavaktraḥ puraharaḥ kaṃ darpadamano budhaḥ |dadātu me mahādevaḥ pārvatīprāṇavallabhaḥ || 3\|48||atyantadhavale dehe śivasyāmṛtavāriṇi |candramaṇḍalavibhrāntiścakoriṇāmabhūdharam || 3\|49||śivāvyaya mahādeva gaṅgādhara kṛpānidhe |candraśekhara gaurīśa kailāsācalavāsa mām || 3\|50||kapālamālo viṣakaṇṭhakālo jaṭātaṭidbhāgabhilāṣasasyam |dayābhivṛṣṭyā phalitaṃ karotu manojajicchāradanīrado me || 3\|51||bhava svamatipāra tvaṃ varadāna sthirāmala |svadāsanarabhārāpā manasaḥ śrīkara sthitiḥ || 3\|52||saṃsārārṇavamagnasya mamonmajjanarañjanaḥ |bhavanti śambhoḥ karuṇākaṭākṣāṇāṃ pravṛttayaḥ || 3\|53||gaurīnātha dhanārīgau rīśanāsya syanāśarī |nānāteva vatenānā thasya vapra pravasyatha || 3\|54||kiṃ śāradāmbhodharapaṅktireṣā kiṃ candrikā kṣīrapayonidhiḥ kim |karpūrarāśiḥ kimitīśvarasya prabhāṃ tanoḥ sandihate'tiśubhrām || 3\|55||candraḥ kiṃ sa kramāt kṣīṇaḥ sūryaḥ kiṃ sa niśāpatiḥ |vahniḥ kiṃ sa jaṭānanda iti sandihate śivam || 3\|56||viṣṇuḥ kiṃ sa na saṃsārī brahmā kiṃ na sa rājasaḥ |vairāgyasaṃyamasphāraḥ śivoya'yamiti niścayaḥ || 3\|57||samasta gopālaka bāla bāla samasta gopālakabālabāla |samasta gopālaka bāla bāla samasta gopālakabālabāla || 3\|58||smeragaurīyutāṃ śubhrāṃ vīkṣya śambhutanummuniḥ |taṭidrekhānvitāmmegharekhāṃ smarati śāradīm || 3\|59||nāyaṃ śivatanūcchāyānicayaḥ kṣīrasāgaraḥ |na kandharā vinīlo'sau yoganidrāṃ gato hariḥ || 3\|60||sampūrṇacandradeho'yaṃ na gaurīnāthavigrahaḥ |madhyasthaṃ lāñchanamidaṃ na nīlaṃ kandharātalam || 3\|61||asāre dustare'gādhe saṃsāracchadmasāgare |nimagnammāmmahādeva kṛpārajjvā samuddhara || 3\|62||bhavyapādo lasacchaṅgo ghanādhvagatirunnataḥ |adhikaṃ prāptasantānaḥ pātu māmīśvarasya gauḥ || 3\|63||balasantoṣadaṃ śrīdaṃ gopālaṃ budhanāyakam |harimmahātmātiśete nitarāṃ pārvatīpatiḥ || 3\|64||śrīkaṇṭhaṃ sphuṭanīrasambhavadṛśaṃ vandārukalpadrumaṃratnodbhāsvadahīnakaṅkaṇadharaṃ brahmādibhiḥ saṃstutam |satyaṃ cittajavairisambhramaharaṃ taṃ pārvatīnāyakaṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|65||lokeśaṃ bahurājarājavinutaṃ paulastyasantoṣadaṃsītāramyapayodharādhikalasacchrīkuṅkumālaṅkṛtam |bhavyaṃ sādhvajajātanandanaparaṃ kailāsanāthaṃ prabhuṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|66||kausalyāvaranandanaṃ guṇayutaṃ haṃsānvayollāsakaṃkalyāṇaṃ vararājaśekharamatiprāleyaśailāśrayam |bāṇotkhātamahāgajāsuraśirobhārammunīndrastutaṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|67||hastasvīkṛtabāṇamujjvalatanuṃ bhāsvadvibhūterdadhaṃnityaṃ sadvṛṣavāhamandakaripuṃ rudrākṣamālādharam |nānāśeṣasiraḥ kirīṭavilasanmāṇikyaśobhojjvalaṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|68||atyantānilasūnuvanditapadaṃ śrīcandanālaṅkṛtaṃkāntammohanavālināśanakaraṃ saddharmamārgākaram |viśvāmitrasuyogavardhanamatotkṛṣṭaprabhādarśakaṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|69||dīvyaddraśmitamonudardhavilasatsadbhānupaṭṭaṃ vibhuṃśāntaṃ pūrṇanabhoṃśukaṃ nijajanādhāraṃ kṛpāsāgaram |deveśaṃ guhamānasāmbujadinādhīśaṃ priyaṃ śaṅkaraṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|70||kāmaṃ lakṣmaṇahastapaṅkajakṛtapremādipūjādṛtaṃsānandaṃ bharatapramodanilayaṃ dhīraṃ samantrādhipam |hartāraṃ kharadūṣaṇāhṛtipadaṃ sāketavāsādaraṃnityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|71||pādākrāntavibhīṣaṇaṃ raṇamukhe sadratnasiṃhāsanārūḍhaṃ bhīmadhanuḥprabhañjanavaraśrīkīrtimālādharam |kundānandanamandahāsamatulaṃ śrīrāmacandraṃ sadānityammānasavāsamīśvaramahaṃ rāmākṛtiṃ bhāvaye || 3\|72||dharādharasutānāthaścandramāśca śuciḥ sadā |prabhāsate'mṛtakaraḥ paramānandadāyakaḥ || 3\|73||pariśuddhāmṛtamayī śītalā śirasi sthitā |śaṅkaraṃ svarṇadī candrakalā cālaṅkarotvalam || 3\|74||samprekṣya lajjitā śambhormahimānammahonnatam |samprāptamukhavaivarṇyābrahmaviṣṇupurandarāḥ || 3\|75||utphullamallīkusumanikurumbhaprabhāyutā |mūrtirmama manasyaṣṭamūrtestiṣṭhatu sāmpratam || 3\|76||pravadanti vṛthā kathāḥ sadā śivamāhātmyamapāsya ye janāḥ |amṛtaṃ pravihāya jihvayā bhuvane mūtrajalaṃ pibanti te || 3\|77||satyāṃ sadharmādisamastakāmapradhānaśaktau parameśvarabhaktau |vṛthaiva cintāmaṇikāmadhenusuradrumāṇāṃ bhuvane pratiṣṭhā || 3\|78||śaṅkarasya śarīreṇa saumyaṃ prāptuṃ sudhākaraḥ |asamarthaḥ sevate taṃ bhūtvā cūḍāmaṇiḥ sadā || 3\|79||svāṅgeṣu mastapramukheṣu nityaṃ ye pūruṣāḥ śaṅkarasammatāni |badhnanti rudrākṣavibhūṣaṇāni prārabdhabandhā na bhavantyamīṣām || 3\|80||dūrataḥ śivabhaktasya vacanaśravaṇena ca |yamasya hṛdayaṃ bhinnaṃ bhavatyatyantakampitam || 3\|81||yaḥ śrīkaraṃ bālamamantratantraṃ krīḍādarāt svaṃ paripūrayantam |śivaḥ kṛtārthaṃ kṛtavāṃstathainamayaṃ kimātmīyamupekṣyate mām || 3\|82||yo janaḥ śivakathāmṛtaṃ sadājihvayā śrutiyugena vā muhuḥ |vedavedaśirasāṃ gaṇāccyutaṃ svīkaroti śiva eva sa dhruvam || 3\|83||yadopadiṣṭā śravaṇe śivasya pañcākṣarī gargamunīśvareṇa |niryāya bhūpasya tathaiva gātrāt kākātmanā pāpacayaḥ pradagdhaḥ || 3\|84||puruṣasya praṇaśyanti mahāpātakakoṭayaḥ |vākpādapadmayugmasya smaraṇāt pārvatīpateḥ || 3\|85||ye pūjayanti śivapādayugaṃ bhavantiteṣāṃ gṛheṣu navaratnacayāḥ sadhānyāḥ |raupyaṃ suvarṇamamitaṃ ca gajā hayāścabhavyāmbarāṇi ca bahuśrutaputrapautrāḥ || 3\|86||nīceṣu deheṣvagṛhītajanmā muhuḥ parastrīṣvavilolacittaḥ |adhenupālaḥ pralayo'pyanāśo vibhāti viṣṇoradhiko maheśaḥ || 3\|87||aho mahadbhirduritairanekajanmārjitaiḥ sākamanekavāram |sāṣṭāṅgamīśaṃ namatāṃ narāṇāṃ patantyadhaḥ svedalavāstamabhyaḥ || 3\|88||vinā snānaṃ sandhyāṃ japamapi hutaṃ tarpaṇavidhiṃpitṝṇāṃ svādhyāyaṃ niyatamapi naimittikamapi |sthintiṃ kṣetre dānaṃ śravaṇamanane kāraṇamahośritaśrīkaṇṭhānāmbhavati phalameṣāṃ samuditam || 3\|89||atitare yamabhīṣaṇabhāṣaṇe'pyariṣu kāmamukheṣu dṛḍheṣvapi |bhayamupaiti na kiñcidapi sphuratpurajidaṅghrisarojayugāśritaḥ || 3\|90||patibhaktyā vinā yoṣit saundaryaṃ na virājate |janma puṃso vinā bhaktyā pārvatīhṛdayeśituḥ || 3\|91||tāmasāllokasaṃhārahetorugrātprajāyate |śāntirvicitraṃ mahatījagatpālanaśālinī || 3\|92||nāmāmṛtarasaiḥ puṃsaḥ śāṅkaraiḥ karṇasaṅgataiḥ |tūlavatparidahyante pātakāni bahūnyapi || 3\|93||pramadena vañcayitumetya satvaraṃ paramaṃ śivaṃ saśaracāpabhīṣaṇaḥ |svayameva tanniṭalanetravahninā bhavadāśu dagdhavapurindirāsutaḥ || 3\|94||samastalokādhipatirmāhātmā kva tvaṃ kva cāhaṃ kumatiḥ kumartyaḥ |idaṃ mahadvāñchitamīśa me yat prakāmaye tvatpadapadmasevām || 3\|95||paramālpasvarūpe'pi nijabhaktasya mānase |vartate satataṃ devo mahīyānambikāpatiḥ || 3\|96||martyaloke'tivistāre vartamāne bhayākulam |māmalpamekaṃ he śambho samuddhara kṛpā (nidhe) rasāt || 3\|97||deheśritānyaśeṣāṇi nirdagdhuṃ pātakāni me |dehaṃ siñcāmyahaṃ śambhorabhiṣekodabindubhiḥ || 3\|98||śaivaṃ śiraḥ kāntimupaiti pūrṇacandrasya nityaṃ kalayā sametam |cāndrīkalā śaivaśiraḥpratiṣṭhāṃ prapadya saṃyāti nitāntaśobhām || 3\|99||prokṣitaṃ śucikaṇairbahiraṅge bhūtabharturabhiṣekajalasya |antaraṅgamacirāya janānāṃ nirmalaṃ bhavati sādhu vicitram || 3\|100||mūlapramāṇarahitonirguṇo niṣkalo vibhuḥ |anātho bhogavidhuro nāvācyaṃ daivataṃ śivaḥ || 3\|101||taṭinnibhajaṭākāntigrahaṇāt svarṇadīpitā |sarasvatīva saṃreje śaṅkarasya śirogatā || 3\|102||kutrāste śaṅkaro nityaṃ kailāse bhaktahṛdyapi |kutrāste pārvatī nityaṃ vāmāṅge'naṅgavairiṇaḥ || 3\|103||vedaśāstrapurāṇāni setihāsasmṛtīnyaham |jānāmi sadbhyaḥ sarveṣāṃ tātparyaṃ sāmbaśaṅkare || 3\|104||kaṃ darpadamanaṃ vakti purāṇāmamaradviṣām |kāmāśāṃ kṛtavān vyarthāṃ kṣaṇāt kopena śaṅkaraḥ || 3\|105||kaḥ sarveśaḥ pārvatīśo na brahmā na haristathā |bhuktimuktipradā śīghraṃ kā bhaktiḥ sāmbaśaṅkare || 3\|106||sarvasya satsarvamanorathānāṃ dātā maheśo na suradrumaughaḥ |mahīdharādhīśasutādinātho dīneṣu sarveṣu sadā dayāvān || 3\|107||abhaktatā mūrkhajane abhānāṃ syāddivāvidhau |gadāhatiryuddhatale neṣaddīne śivaṃ śrite || 3\|108||mūrdanyalīke ca gale ca gaṅgāṃ vahniṃ viṣaṃ śambhuraho dadhāti |hitāhitānāṃ satataṃ janānāmānandaduḥkhe vidadhāti nityam || 3\|109||yadṛcchayā bilvadalaṃ samarpya pumān subuddhiḥ parameśvarāya |gṛhṇāti muktiṃ paramāṃ hiraṇyagarbhādikāmyāmacirāya tasmāt || 3\|110||navottamāṅgāni samarpya bhaktyā purāraye svāni surāsurādyaiḥ |avadhyatāṃ tāmavamāṃ yayāce taṃ muktidaṃ rāvaṇanāmarakṣaḥ || 3\|111||lokātītaṃ bhaktipūrvaṃ tapaḥ svaṃ gorīdevī bhūtabhartre samarpya |tadvāllabhyaṃ svīcakārādvayaṃ śrīvāṇīmukhyastrīkadambābhinutyam || 3\|112||sṛjati rakṣati nāśayati sphuṭaṃ bhuvanajālamabhīpsitamaihikam |diśati muktimapi smaratāmaghaṃ harati bhāti jayatyapi śaṅkaraḥ || 3\|113||śamaṃ damaṃ ca vairāgyamaiśvaryaṃ karuṇādhiyam |śauryaṃ dhairyaṃ ca gāmbhīryaṃ sadā vahati śaṅkaraḥ || 3\|114||śivo'thavā śivā sarvalokānāṃ parirakṣaṇam |vidhātuṃ kalpate nityaṃ dayayā paripūrṇayā || 3\|115||manuṣyā jantuṣūtkṛṣṭā brāhmaṇāsteṣu teṣvapi |devatopāsakāsteṣu śivopāstiparāyaṇāḥ || 3\|116||tāṇḍavāyāsasañjātāḥ śivāṅge svedabindavaḥ |śirastaḥ srastagaṅgāmbho bindujālaistirohitāḥ || 3\|117||parayoḥ sundaratarayoḥ suraśubhakarayorumāmaheśvarayoḥ |anurūpatamaṃ yogaṃ manye tribhuvanatalaślāghyam || 3\|118||snānena dānena japena bhaktyā vibhūtirudrākṣakṛteśca nityam |pradoṣapūjāstutibhāvanābhiḥ śivaḥ prasādaḥ kurute jane svam || 3\|119||janmālaṅkurute sampat tāṃ pātrapratipādanam |tacchivārcitā buddhiḥ tāṃ bhaktirudbhuvanatraye || 3\|120||kiṃ patyustava nāmeti pṛṣṭā sakhyāganandanā |hastena stanakastūrīṃ tasyā liptavatī gale || 3\|121||nīlakaṇṭhasya saṃliptā kaṇṭhe gauryā rahasyalam |kastūrī saṃvṛtā jñātā gandhataḥ pramathādibhiḥ || 3\|122||mahātmā sahate kaṣṭaṃ pareṣāṃ hitakāraṇāt |pārvatīramaṇaḥ kaṇṭhe kālakūṭaṃ bibharti hi || 3\|123||tapasā paritoṣitaḥ śivo'vṛtatādṛṅniyame'pi pārvatīm |bhuvaneṣu mahājanā nṛṇāṃ suguṇairāśu vaśaṃvadāḥ sadā || 3\|124||avidyāṃ malināṃ nityaṃ śliṣyannapi paraḥ śivaḥ |agṛhṇaṃ stanmalinatāṃ bhāti śuddhataraḥ svayam || 3\|125||tvaddāsadāsasya padaṃ kadācit spṛṣṭvā bhavatyāśu pumān kṛtārthaḥ |aye purāre kimuta trisandhyaṃ bhavatpadāmbhoruhapādayugmasevī || 3\|126||apārasaṃsārasamudramagnaḥ kaṭhoratāpatrayapīḍito'ham |calendriyākṛṣṭamanā maheśa śambho bhavantaṃ hṛdi vismarāmi || 3\|127||na bibhemi yamādatibhīṣaṇavākpaṭuhuṅkṛtikiṅkarakoṭiyutān |yamaśāsananāma vadāmikadāpyavaśādapi bhaktabhayonmathanam || 3\|128||śrīpārvatīramaṇapūjanatatparāṇāṃ nityaṃ bhavanti bhavanāni mahojjvalāni |raṅganmataṅgajaturaṅgamapuṅgavālīvyāptājirāṇi dhanadhānyasamanvitāni || 3\|129||varṇayanti paraṃ śambhorgaṇā guṇakadambakam |pibanti madhuraṃ kṣīraṃ payodheramṛtaṃ surāḥ || 3\|130||samarthaṃ śāṅkaraṃ nāma pāpānāṃ nāśane nṛṇām |śaktaṃ prābhākaraṃ bimbaṃ vidhvaṃse tamasāṃ diśām || 3\|131||kāmaḥ svadehaṃ dahataḥ śivasya tiraskṛtau śaktyayuto'gnikīlaiḥ |vāhodbhavairmlāni balaiḥ svakīyaiḥ phaladrumaṃ tasya vanaṃ cakāra || 3\|132||vyāpṛte puruṣe puṇyairbhavabandhavimocane |dīnabandhormaheśasya prasasāra dayā haṭhāt || 3\|133||puratraye girīśena pradagdhe tūlarāśivat |ekadaiva hṛto'loko vyānaśe bhuvane'bhitaḥ || 3\|134||svarge bhuvi ca pātāle ravau yogimanassu ca |ekadhāvasthitaṃ dhāma śaivamekaṃ priyaṃ mama || 3\|135||prārabdhabhoganilaye dehe satyapi sevituḥ |pradātuṃ paramāṃ muktiṃ samarthaḥ sāmbaśaṅkaraḥ || 3\|136||kailāsaśikharasthasya pārvatīśasya pādayoḥ |samīpe santi me prāṇāḥ manasaścānalaṃ sadā || 3\|137||ko vivādastvayā mūrkha na paraṃ daivataṃ śivāt |tathāpi brahmaviṣṇvādīn sevante tān sadā na tam || 3\|138||kāryā tvayā śivārceti vacanaṃ na vadāmi te |dāridryakaṣṭānubhavāttuṣṭacitto bhavān dhruvam || 3\|139||kiñciddhitaṃ śivābhakta kathayāmi tava (hi te) śruṇu |madviśeṣoktitaḥ kiṃ tvaṃ vetsi duḥkhaṃ bhavodbhavam || 3\|140||eṣo'gniḥ sa jalān naṣṭaḥ sūryo'sau sa tamovṛtaḥ |candrosau sa kṣayītyante vidanti munayaḥ śivam || 3\|141||śive māṃ bhaja he sthāṇo lakṣmyā kāryaṃ na me priye |kiṃ na jānāsi me vāṇīṃ brahmāṇī te kutaḥ śiva || 3\|142||mayi nāsti tava prītirhara gaṅgādhara prabho |tvayi nāsti śive prītiḥ kiṃ mṛṣā bhāṣase vṛthā || 3\|143||sarvavidyānidhirlakṣmīpūjitaḥ pāpasaṃharaḥ |mṛtyuñjayaḥ kṛpāśālī pātu (svā)māmīśvaraḥ sadā || 3\|144||mumukṣo madvacaḥ śrutvā kailāsasthaṃ bhavaṃ bhaja |viṣayānubhavaikaśrī sadānando bhavaṃ bhaja || 3\|145||kiṃ cañcalasvabhāvāle bhramasyalpasumāliṣu |asti te nistulaṃ padmaṃ tvanmanobhīṣṭadaṃ sadā || 3\|146||abhinandya tapodhiṣṭhaṃ vitīryābhīpsitaṃ varam |śivena dayayā bhaktyā bahavaḥ parirakṣitāḥ || 3\|147||sakṛdyo vakti nāmaiśaṃ mahādeveti jihvayā |puruṣasya kṣaṇāttasya brahmahatyāpi naśyati || 3\|148||kailāsaśailaśikhare vidyamāne maheśvare |vaivarṇyamadhikaṃ jātaṃ brahmādīnāṃ mukheṣvapi || 3\|149||sadā paśyati sarvatra śive some kṛpānidhau |kimāścaryaṃ tavātyantaṃ ke dīnā bhuvanāntare || 3\|150||kathaṃ ślāghyaḥ śivaḥ sveṣāṃ saṃsārasukhanāśakaḥ |bhūtidhārīpralayakṛt sākṣāt kāmavighātakaḥ || 3\|151||mahatī bhāgyasampattirabhaktānāmumāpateḥ |bhajanti bahujanmāni putrādisukhadāni ye || 3\|152||bhaktibhāvāccittaśuddhiścittaśud|hdhyāvabodhanam |bodhāt sākṣātkṛtiḥ śambhoḥ sākṣātkṛtyā bhavo bhavet || 3\|153||śivo bhavet paraṃ brahma yadeṣa pralayo'pi san |śivo(ve)'mṛtaṃ na cedasya paramānandatā kutaḥ || 3\|154||āśāṃśukaḥ kuśāśālī mṛgayuktastamopahaḥ |pariśuddhatanuḥ śambhurlokānāhlādayatyalam || 3\|155||damena praśamo bhāti praśamena viraktatā |vairāgyeṇa tapo nityaṃ tapasā sāmbaśaṅkaraḥ || 3\|156||inaḥ śuciḥ śītarucistāpahārī laghurguruḥ |sadgatirvikramī śrīdaḥ prāksadravyaḥ śivo'vatu || 3\|157||purā mātṛkukṣau tato dārugehetataḥ premabhūmau tato dharmapuryām |mahāsaṅkaṭe'nekaduḥkhaprapūrṇejanastiṣṭhati śrīmaheśābhipūrṇaḥ || 3\|158||janasya sadane yasmin prāgalakṣmīḥ sthitā tataḥ |śivapūjāvidhānena lakṣmīḥ tatraiva saṃsthitā || 3\|159||gacchantaṃ mandamandaṃ madhuratararaṇatkandarākiṅkiṇīkaṃlāṅgūlaṃ cālayantaṃ muhuravanitalaṃ saṃlikhantaṃ khurāgraiḥ |dhunvantaṃ bhavyarukmābharaṇabharitayoḥ śṛṅgayormaṇḍalaṃ sattuṅgaṃ premṇādhirūḍhaṃ vṛṣabhamadhivasatvīśvaro me hṛdabjam || 3\|160||rajatārkamaṇisphārāṃ mauktikīṃ japamālikām |divyāmamṛtabhāṇḍaṃ ca cinmudrāṃ dadhataṃ karaiḥ || 3\|161||bhujaṅgavilasatkakṣaṃ candramaḥ khaṇḍamaṇḍitam |trilocanamumānāthaṃ nāgābharaṇaśobhitam || 3\|162||prasannavadanaṃ śāntaṃ sarvavidyānidhiṃ suraiḥ |saṃstutaṃ dakṣiṇāmūrtiṃ sadāśivamahaṃ bhaje || 3\|163||śrīkarī paṭhatāmeṣā śivakarṇāmṛtastutiḥ |śivānandakarī nityaṃ bhūyādācandratārakam || 3\|164||

इति श्रीमदप्पय्यादीक्शितविरचितं श्रीशिवकर्णामृतं समाप्तम् ।इति शम् ॥

iti śrīmadappayyādīkśitaviracitaṃ śrīśivakarṇāmṛtaṃ samāptam |iti śam ||

ष्रि आप्पय्य डिक्शित ओन् अर्चिवे।ओर्ग् उन्देर्

ṣri āppayya ḍikśita on arcive|org under