New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti

śivapādādikeśāntastutiḥ

Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti (शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः): a hymn of praise (stuti) to Śiva, from the k͟havyamala, by Shankaracharya. 42 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

  • Stotra
  • Stuti
  • Śiva
  • k͟havyamala

शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः

1 / 42

Verse 1

कल्याणं वो विधत्तां कटकतटलसत्कल्पवाटीनिकुञ्जक्रीडासंसक्तविद्याधरनिवहवधूगीतरुद्रापदानः ।तारैर्हेरम्बनादैस्तरलितनिनदत्तारकारातिकेकीकैलासश्शर्वनिर्वृत्यभिजनकपदस्सर्वदा पर्वतेन्द्रः ॥ १॥

kalyāṇaṃ vo vidhattāṃ kaṭakataṭalasatkalpavāṭīnikuñjakrīḍāsaṃsaktavidyādharanivahavadhūgītarudrāpadānaḥ |tārairherambanādaistaralitaninadattārakārātikekīkailāsaśśarvanirvṛtyabhijanakapadassarvadā parvatendraḥ || 1||

Verse 2

यस्य प्राहुस्स्वरूपं सकलदिविषदां सारसर्वस्वयोगंयत्येषुश्शार्ङ्गधन्वा समजनि जगतां रक्षणे जागरूकः ।मौर्वी दर्वीकराणामपि च परिबृढः पूस्त्रयी सा च लक्ष्यंसोऽव्यादव्याजमस्मानशिवभिदनिशं नाकिनां श्रीपिनाकः ॥ २॥

yasya prāhussvarūpaṃ sakaladiviṣadāṃ sārasarvasvayogaṃyatyeṣuśśārṅgadhanvā samajani jagatāṃ rakṣaṇe jāgarūkaḥ |maurvī darvīkarāṇāmapi ca paribṛḍhaḥ pūstrayī sā ca lakṣyaṃso'vyādavyājamasmānaśivabhidaniśaṃ nākināṃ śrīpinākaḥ || 2||

Verse 3

आतङ्कावेगहारी सकलदिविषदामङ्घ्रिपद्माश्रयाणांमातङ्गाद्युग्रदैत्यप्रकरतनुगलद्रक्तधारात्तधारः ।क्रूरः सूरायुतानामपि च परिभवं स्वीयभासा वितन्वन्घोराकारः कुठारो दृढतरदुरिताख्याटवीं पाटयेन्नः ॥ ३॥

ātaṅkāvegahārī sakaladiviṣadāmaṅghripadmāśrayāṇāṃmātaṅgādyugradaityaprakaratanugaladraktadhārāttadhāraḥ |krūraḥ sūrāyutānāmapi ca paribhavaṃ svīyabhāsā vitanvanghorākāraḥ kuṭhāro dṛḍhataraduritākhyāṭavīṃ pāṭayennaḥ || 3||

Verse 4

कालारातेः कराग्रे कृतवसतिरुरश्शाणशातो रिपूणांकाले काले कुलाद्रि प्रवरतनयया कल्पितस्नेहलेपः ।पायान्नः पावकार्चिःप्रसरसखमुखः पापहन्ता नितान्तंशूलश्श्रीपादसेवाभजनपरहृदां पालनैकान्तशीलः ॥ ४॥ भजनरसजुषां

kālārāteḥ karāgre kṛtavasatiruraśśāṇaśāto ripūṇāṃkāle kāle kulādri pravaratanayayā kalpitasnehalepaḥ |pāyānnaḥ pāvakārciḥprasarasakhamukhaḥ pāpahantā nitāntaṃśūlaśśrīpādasevābhajanaparahṛdāṃ pālanaikāntaśīlaḥ || 4|| bhajanarasajuṣāṃ

Verse 5

देवस्याङ्काश्रयायाः कुलगिरिदुहितुर्नेत्रकोणप्रचारप्रस्तारानत्युदारान् पिपठिषुरिव यो नित्यमत्यादरेण ।आधत्ते भङ्गितुङ्गैरनिशमवयवैरन्तरङ्गं समोदंसोमापीडस्य सोऽयं प्रदिशतु कुशलं पाणिरङ्गः कुरङ्गः ॥ ५॥

devasyāṅkāśrayāyāḥ kulagiriduhiturnetrakoṇapracāraprastārānatyudārān pipaṭhiṣuriva yo nityamatyādareṇa |ādhatte bhaṅgituṅgairaniśamavayavairantaraṅgaṃ samodaṃsomāpīḍasya so'yaṃ pradiśatu kuśalaṃ pāṇiraṅgaḥ kuraṅgaḥ || 5||

Verse 6

कण्ठप्रान्तावसज्जत्कनकमयमहाघण्टिकाघोरघोषैःकण्ठारावैरकुण्ठैरपि भरितजगच्चक्रवालान्तरालः ।चण्डः प्रोद्दण्डशृङ्गः ककुदकबलितोत्तुङ्गकैलासशृङ्गःकण्ठे कालस्य वाहः शमयतु दुरितं शाश्वतः शाक्करेन्द्रः ॥ ६॥ शमयति शमलं

kaṇṭhaprāntāvasajjatkanakamayamahāghaṇṭikāghoraghoṣaiḥkaṇṭhārāvairakuṇṭhairapi bharitajagaccakravālāntarālaḥ |caṇḍaḥ proddaṇḍaśṛṅgaḥ kakudakabalitottuṅgakailāsaśṛṅgaḥkaṇṭhe kālasya vāhaḥ śamayatu duritaṃ śāśvataḥ śākkarendraḥ || 6|| śamayati śamalaṃ

Verse 7

निर्यद्दानाम्बुधारापरिमलतरलीभूतलोलम्बपालीझङ्गारैः शङ्कराद्रेः शिखरशतदरीः पूरयन्भूरिघोषैः ।शार्वस्सौवर्णशैलप्रतिमपृथुवपुस्सर्वविघ्नोपहर्ताशर्वाण्याः पूर्वसूनुस्स भवतु भवतां स्वस्तिदो हस्तिवक्त्रः ॥ ७॥

niryaddānāmbudhārāparimalataralībhūtalolambapālījhaṅgāraiḥ śaṅkarādreḥ śikharaśatadarīḥ pūrayanbhūrighoṣaiḥ |śārvassauvarṇaśailapratimapṛthuvapussarvavighnopahartāśarvāṇyāḥ pūrvasūnussa bhavatu bhavatāṃ svastido hastivaktraḥ || 7||

Verse 8

यः पुण्यैर्देवतानां समजनि शिवयोश्श्लाघ्यवीरैकमत्यात् वर् वीर्यैकमत्यात्]यन्नाम्नि श्रूयमाणे दितिजभटघटा भीतिभारं भजन्ते ।भूयात्सोऽयं विभूत्यै निशितशरशिखापाटितक्रौञ्चशैलस्संसारागाधकूपोदरपतितसमुत्तारकस्तारकारिः ॥ ८॥

yaḥ puṇyairdevatānāṃ samajani śivayośślāghyavīraikamatyāt var vīryaikamatyāt]yannāmni śrūyamāṇe ditijabhaṭaghaṭā bhītibhāraṃ bhajante |bhūyātso'yaṃ vibhūtyai niśitaśaraśikhāpāṭitakrauñcaśailassaṃsārāgādhakūpodarapatitasamuttārakastārakāriḥ || 8||

Verse 9

आरूढप्रौढवेगप्रविजितपवनं तुङ्गतुङ्गं तुरङ्गंचेलं नीलं वसानः करतलविलसत्काण्डकोदण्डदण्डः ।रागद्वेषादिनानाविधमृगपटलीभीतिकृद्भूतभर्ताकुर्वन्नाखेटलीलां परिलसतु मनः कानने मामकीने ॥ ९॥

ārūḍhaprauḍhavegapravijitapavanaṃ tuṅgatuṅgaṃ turaṅgaṃcelaṃ nīlaṃ vasānaḥ karatalavilasatkāṇḍakodaṇḍadaṇḍaḥ |rāgadveṣādinānāvidhamṛgapaṭalībhītikṛdbhūtabhartākurvannākheṭalīlāṃ parilasatu manaḥ kānane māmakīne || 9||

Verse 10

अम्भोजाभ्यां च रम्भारथचरणलताद्वन्द्वकुम्भीन्द्रकुम्भैर्बिम्बेनेन्दोश्च कम्बोरुपरि विलसता विद्रुमेणोत्पलाभ्याम् ।अम्भोदेनापि सम्पादितमुपजनिताडम्बरं शम्बरारेःशम्भोस्सम्भोगयोग्यं किमपि धनमिदं सम्भवेत्सम्पदे नः ॥ १०॥

ambhojābhyāṃ ca rambhārathacaraṇalatādvandvakumbhīndrakumbhairbimbenendośca kamborupari vilasatā vidrumeṇotpalābhyām |ambhodenāpi sampāditamupajanitāḍambaraṃ śambarāreḥśambhossambhogayogyaṃ kimapi dhanamidaṃ sambhavetsampade naḥ || 10||

Verse 11

वेणीसौभाग्यविस्मापिततपनसुताचारुवेणीविलासान्वाणीनिर्धूतवाणीकरतलविधृतोदारवीणाविरावान् ।एणीनेत्रान्तभङ्गीनिरसननिपुणापाङ्गकोणानुपासेशोणान् प्राणानुदूढप्रतिनवसुषमाकन्दलानिन्दुमौलैः ॥ ११॥

veṇīsaubhāgyavismāpitatapanasutācāruveṇīvilāsānvāṇīnirdhūtavāṇīkaratalavidhṛtodāravīṇāvirāvān |eṇīnetrāntabhaṅgīnirasananipuṇāpāṅgakoṇānupāseśoṇān prāṇānudūḍhapratinavasuṣamākandalānindumaulaiḥ || 11||

Verse 12

नृत्तारम्भेषु हस्ताहतमुरजधिमिद्धिंकृतैरत्युदारैश्चित्तानन्दं विधत्ते सदसि भगवतस्सन्ततं यस्स नन्दी ।चण्डीशाद्यास्तथान्ये चतुरगुणगणप्राणितस्वामिसत्कारोत्कर्षोद्यत्प्रतापाः प्रमथपरिवृढास्सन्तु सन्तोषिणो नः ॥ १२॥

nṛttārambheṣu hastāhatamurajadhimiddhiṃkṛtairatyudāraiścittānandaṃ vidhatte sadasi bhagavatassantataṃ yassa nandī |caṇḍīśādyāstathānye caturaguṇagaṇaprāṇitasvāmisatkārotkarṣodyatpratāpāḥ pramathaparivṛḍhāssantu santoṣiṇo naḥ || 12||

Verse 13

वर् रोत्कर्षोद्यत्प्रसादाः प्रमथपरिवृढाः पान्तुमुक्तामाणिक्यजालैः परिकलितमहासालमालोकनीयंप्रत्युप्तानर्घरत्नैर्दिशि भवनैः कल्पितैर्दिक्पतीनाम् ।उद्यानैरद्रिकन्यापरिजनवनितामाननीयैः परीतंहृद्यं स्तुत्यं सुराणां मम भुवनपतेर्धाम सोमार्धमौलेः ॥ १३॥

var rotkarṣodyatprasādāḥ pramathaparivṛḍhāḥ pāntumuktāmāṇikyajālaiḥ parikalitamahāsālamālokanīyaṃpratyuptānargharatnairdiśi bhavanaiḥ kalpitairdikpatīnām |udyānairadrikanyāparijanavanitāmānanīyaiḥ parītaṃhṛdyaṃ stutyaṃ surāṇāṃ mama bhuvanapaterdhāma somārdhamauleḥ || 13||

Verse 14

वर् हृद्यं हृद्यस्तु नित्यंस्तम्भैर्जम्भारिरत्नप्रवरविरचितैस्सम्भृतोपान्तभागंशुम्भत्सोपानमार्गं शुचिमणिनिचयैर्गुम्भितानल्पशिल्पम् ।कुम्भैस्सम्पूर्णशोभं शिरसि सुघटितैः शातकुम्भैरपङ्कैश्शम्भोस्सम्भावनीयं सकलमुनिजनैस्सर्वदा सुप्रसन्नः ॥ १४॥ जनैः स्वस्तिदं स्यात्सदो नः

var hṛdyaṃ hṛdyastu nityaṃstambhairjambhāriratnapravaraviracitaissambhṛtopāntabhāgaṃśumbhatsopānamārgaṃ śucimaṇinicayairgumbhitānalpaśilpam |kumbhaissampūrṇaśobhaṃ śirasi sughaṭitaiḥ śātakumbhairapaṅkaiśśambhossambhāvanīyaṃ sakalamunijanaissarvadā suprasannaḥ || 14|| janaiḥ svastidaṃ syātsado naḥ

Verse 15

न्यस्तो मध्ये सभायाः परिसरविलसत्पादपीठाभिरामोहृद्यः पादैश्चतुर्भिः कनकमणिमयैरुच्चकैरुज्ज्वलात्मा ।वासोरत्नेन केनाप्यधिकमृदुकरेणास्त्रतो विस्मृतश्रीः वर् तरेणास्तृतोपीठः पीडाधरं नः शमयतु शिवयोस्स्वैरसंवासयोग्यः ॥ १५॥ पीडाभरं

nyasto madhye sabhāyāḥ parisaravilasatpādapīṭhābhirāmohṛdyaḥ pādaiścaturbhiḥ kanakamaṇimayairuccakairujjvalātmā |vāsoratnena kenāpyadhikamṛdukareṇāstrato vismṛtaśrīḥ var tareṇāstṛtopīṭhaḥ pīḍādharaṃ naḥ śamayatu śivayossvairasaṃvāsayogyaḥ || 15|| pīḍābharaṃ

Verse 16

आसीनस्याधिपीठं त्रिजगदधिपतेरङ्घ्रिपीठानुषक्तौपाथोजाभोगभाजौ परिमृदुलतलोल्लासिपद्माभिलेखौ ।पातां पादावुभौ तौ नमदमरकिरीटोल्लसच्चारुहीर्श्रेणीशोणायमानोन्नतनखदशकोद्भासमानौ समानौ ॥ १६॥

āsīnasyādhipīṭhaṃ trijagadadhipateraṅghripīṭhānuṣaktaupāthojābhogabhājau parimṛdulatalollāsipadmābhilekhau |pātāṃ pādāvubhau tau namadamarakirīṭollasaccāruhīrśreṇīśoṇāyamānonnatanakhadaśakodbhāsamānau samānau || 16||

Verse 17

यन्नादो वेदवाचां निगदति निखिलं लक्षणं पक्षिकेतुर्लक्ष्मीसम्भोगसौख्यं विरचयति ययोश्चापदे रूपभेदे ।शम्भोस्सम्भावनीये पदकमलसमासङ्गतस्तुङ्गशोभेमाङ्गल्यं नस्समग्रं सकलसुखकरे नूपुरे पूरयेताम् ॥ १७॥

yannādo vedavācāṃ nigadati nikhilaṃ lakṣaṇaṃ pakṣiketurlakṣmīsambhogasaukhyaṃ viracayati yayoścāpade rūpabhede |śambhossambhāvanīye padakamalasamāsaṅgatastuṅgaśobhemāṅgalyaṃ nassamagraṃ sakalasukhakare nūpure pūrayetām || 17||

Verse 18

अङ्गे शृङ्गारयोनेस्सपदि शलभतां नेत्रवह्नौ प्रयातेशत्रोरुद्धृत्य तस्मादिषुधियुगमधो न्यस्तमग्रे किमेतत् ।शङ्कामित्थं नतानाममरपरिषदामन्तरं कूरयत्तत्सङ्घातं चारुजङ्घायुगमखिलपतेरंहसां संहरेन्नः ॥ १८॥

aṅge śṛṅgārayonessapadi śalabhatāṃ netravahnau prayāteśatroruddhṛtya tasmādiṣudhiyugamadho nyastamagre kimetat |śaṅkāmitthaṃ natānāmamarapariṣadāmantaraṃ kūrayattatsaṅghātaṃ cārujaṅghāyugamakhilapateraṃhasāṃ saṃharennaḥ || 18||

Verse 19

जानुद्वन्द्वेन मीनध्वजनृपरसमुद्रोपमानेन साकंराजन्तौ राजरम्भाकरिकरकनकस्तम्भसम्भावनीयौ ।ऊरू गौरी कराम्भोरुहसरससमामर्दनानन्दभाजौचारू दूरीक्रियास्तां दुरितमुपचितं जन्मजन्मान्तरे नः ॥ १९॥

jānudvandvena mīnadhvajanṛparasamudropamānena sākaṃrājantau rājarambhākarikarakanakastambhasambhāvanīyau |ūrū gaurī karāmbhoruhasarasasamāmardanānandabhājaucārū dūrīkriyāstāṃ duritamupacitaṃ janmajanmāntare naḥ || 19||

Verse 20

आमुक्तानर्घरत्नप्रकरकरपरिष्वक्तकल्याणकाञ्चीदाम्ना बद्धेन दुग्धद्युतिनिचयमुषा चीनपट्टाम्बरेण ।संवीते शैलकन्यासुचरितपरिपाकायमाणे नितम्बेनित्यं नर्नर्तु चित्तं मम निखिलजगत्स्वामिनस्सोममौलेः ॥ २०॥

āmuktānargharatnaprakarakarapariṣvaktakalyāṇakāñcīdāmnā baddhena dugdhadyutinicayamuṣā cīnapaṭṭāmbareṇa |saṃvīte śailakanyāsucaritaparipākāyamāṇe nitambenityaṃ narnartu cittaṃ mama nikhilajagatsvāminassomamauleḥ || 20||

Verse 21

सन्ध्याकालानुरज्यद्दिनकरसरुचा कालधौतेन गाधंव्यानद्धस्स्निग्धवर्णस्सरसमुदरबन्धेन पीतोपमेन । वर् स्निग्धमुग्धःउद्दीप्रैस्स्वप्रकाशैरूपचितमहिमा मन्मथारेरुदारोमध्यो मिथ्यार्थसध्र्यङ्मम दिशतु सदा सङ्गतिं मङ्गलानाम् ॥ २१॥

sandhyākālānurajyaddinakarasarucā kāladhautena gādhaṃvyānaddhassnigdhavarṇassarasamudarabandhena pītopamena | var snigdhamugdhaḥuddīpraissvaprakāśairūpacitamahimā manmathārerudāromadhyo mithyārthasadhryaṅmama diśatu sadā saṅgatiṃ maṅgalānām || 21||

Verse 22

नाभीचक्रालवालान्नवनवसुषमादोहदश्रीपरीतादुद्गच्छन्ती पुरस्तादुदरपथमतिक्रम्य वक्षः प्रयान्ती ।श्यमा कामागमार्थप्रकथनलिपिवद्भासते या निकामंसा मा सोमार्धमौलेस्सुखयतु सततं रोमवल्लीमतल्ली ॥ २२॥

nābhīcakrālavālānnavanavasuṣamādohadaśrīparītādudgacchantī purastādudarapathamatikramya vakṣaḥ prayāntī |śyamā kāmāgamārthaprakathanalipivadbhāsate yā nikāmaṃsā mā somārdhamaulessukhayatu satataṃ romavallīmatallī || 22||

Verse 23

आश्लेषेष्वद्रिजायाः कठिनकुचतटीलिप्तकाश्मीरपङ्कव्यासङ्गादुद्यदर्कद्युतिभिरुपचितस्पर्धमुद्दामहृद्यम् ।दक्षारातेरुदूढप्रतिनवमणिमालावलीभासमानंवक्षो विक्षोभिताघं सततनतिजुषां रक्षतादक्षतन्नः ॥ २३॥

āśleṣeṣvadrijāyāḥ kaṭhinakucataṭīliptakāśmīrapaṅkavyāsaṅgādudyadarkadyutibhirupacitaspardhamuddāmahṛdyam |dakṣārāterudūḍhapratinavamaṇimālāvalībhāsamānaṃvakṣo vikṣobhitāghaṃ satatanatijuṣāṃ rakṣatādakṣatannaḥ || 23||

Verse 24

वामाङ्के विष्फुरन्त्या करतलविलसच्चारुरक्तोत्पलायाःकान्ताया वामवक्षोरुहभरशिखरोन्मर्दनव्यग्रमेकम् ।अन्यांस्त्रीनप्युदारान्वरपरशुमृगालङ्कृतान्सिन्धुमौले वर् तानिन्दुमौलेर्बाहूनाबद्धहेमाङ्गदमणिकटकानन्तरालोकयामः ॥ २४॥

vāmāṅke viṣphurantyā karatalavilasaccāruraktotpalāyāḥkāntāyā vāmavakṣoruhabharaśikharonmardanavyagramekam |anyāṃstrīnapyudārānvaraparaśumṛgālaṅkṛtānsindhumaule var tānindumaulerbāhūnābaddhahemāṅgadamaṇikaṭakānantarālokayāmaḥ || 24||

Verse 25

सन्भ्रान्तायाश्शिवायाः पतिविलयभयात्सर्वलोकोपतापा वर् भिया सर्वलोकोपतापात्संविग्नस्यापि विष्णोः सरभसमुभयोर्वारणप्रेरणाभ्याम् ।मध्ये त्रैशङ्कवीयामनुभवति दशां यत्र हालाहलोष्मासोऽयं सर्वापदां नः शमयतु निचयं नीलकण्ठस्य कण्ठः ॥ २५॥

sanbhrāntāyāśśivāyāḥ pativilayabhayātsarvalokopatāpā var bhiyā sarvalokopatāpātsaṃvignasyāpi viṣṇoḥ sarabhasamubhayorvāraṇapreraṇābhyām |madhye traiśaṅkavīyāmanubhavati daśāṃ yatra hālāhaloṣmāso'yaṃ sarvāpadāṃ naḥ śamayatu nicayaṃ nīlakaṇṭhasya kaṇṭhaḥ || 25||

Verse 26

हृद्यैरद्रीन्द्रकन्यामृदुदशनपदैर्मुद्रितो विद्रुमश्रीरुद्द्योतन्त्या नितान्तं धवलधवलया मिश्रितो दन्तकान्त्या ।मुक्तामाणिक्यपूरव्वतिकरसदृशा तेजसा भासमान वर् माणिक्यजालस्सद्योजातस्य दद्यादधरमणिरसौ सम्पदां सञ्चयन्नः ॥ २६॥

hṛdyairadrīndrakanyāmṛdudaśanapadairmudrito vidrumaśrīruddyotantyā nitāntaṃ dhavaladhavalayā miśrito dantakāntyā |muktāmāṇikyapūravvatikarasadṛśā tejasā bhāsamāna var māṇikyajālassadyojātasya dadyādadharamaṇirasau sampadāṃ sañcayannaḥ || 26||

Verse 27

कर्णालङ्कारनानामणिनिकररुचां सञ्चयैरञ्चितायांवर्ण्यायां स्वर्णपद्मोदरपरिविलसत्कर्णिकासन्निभायाम् ।पद्धत्यां प्राणवायोः प्रणतजनहृदम्भोजवानस्यशम्भोर्नित्यं नश्चित्तमेतद्विरचयतु सुखेनासिकां नासिकायाम् ॥ २७॥

karṇālaṅkāranānāmaṇinikararucāṃ sañcayairañcitāyāṃvarṇyāyāṃ svarṇapadmodaraparivilasatkarṇikāsannibhāyām |paddhatyāṃ prāṇavāyoḥ praṇatajanahṛdambhojavānasyaśambhornityaṃ naścittametadviracayatu sukhenāsikāṃ nāsikāyām || 27||

Verse 28

अत्यन्तं भासमाने रुचिरतररुचां सङ्गमात्सन्मणीनामुद्यच्चण्डांशुधामप्रसरनिरसनस्पष्टदृष्टापदाने ।भूयास्तां भूतये नः करिवरजयिनः कर्णपाशावलम्बेभक्तालीभालसज्जज्जनिमरणलिपेः कुण्डले कुण्डले ते ॥ २८॥

atyantaṃ bhāsamāne ruciratararucāṃ saṅgamātsanmaṇīnāmudyaccaṇḍāṃśudhāmaprasaranirasanaspaṣṭadṛṣṭāpadāne |bhūyāstāṃ bhūtaye naḥ karivarajayinaḥ karṇapāśāvalambebhaktālībhālasajjajjanimaraṇalipeḥ kuṇḍale kuṇḍale te || 28||

Verse 29

याभ्यां कालव्यवस्था भवति तनुमतां यो मुखं देवतानांयेषामाहुस्स्वरूपं जगति मुनिवरा देवतानां त्रयीं ताम् ।रुद्राणीवक्त्रपङ्केरुहसततविहारोस्तुकेन्दिन्दिरेभ्यस्तेभ्यस्त्रिभ्यः प्रणामाञ्जलिमुपरचये त्रीक्षणस्येक्षणेभ्यः ॥ २९॥

yābhyāṃ kālavyavasthā bhavati tanumatāṃ yo mukhaṃ devatānāṃyeṣāmāhussvarūpaṃ jagati munivarā devatānāṃ trayīṃ tām |rudrāṇīvaktrapaṅkeruhasatatavihārostukendindirebhyastebhyastribhyaḥ praṇāmāñjalimuparacaye trīkṣaṇasyekṣaṇebhyaḥ || 29||

Verse 30

वामं वामाङ्कगाया वदनसरसिजे व्यावलद्वल्लभायाव्यानम्नेष्वन्यदन्यत्पुनरलिकभवं वीतनिश्शेषरौक्ष्यम् ।भूयो भूयोऽपि मोदान्निपतदतिदयाशीतलं चूतबाणेदक्षारेरीक्षणानां त्रयमपहरतादाशु तापत्रयन्नः ॥ ३०॥

vāmaṃ vāmāṅkagāyā vadanasarasije vyāvaladvallabhāyāvyānamneṣvanyadanyatpunaralikabhavaṃ vītaniśśeṣaraukṣyam |bhūyo bhūyo'pi modānnipatadatidayāśītalaṃ cūtabāṇedakṣārerīkṣaṇānāṃ trayamapaharatādāśu tāpatrayannaḥ || 30||

Verse 31

यस्मिन्नधेन्दुमुग्धद्युतितिमिरतिरस्कारनिस्तन्द्रकान्तौ वर् धुतिनिचयकाश्मीरक्षोदसङ्कल्पितमिव रुचिरं चित्रकं भाति नेत्रम् ।तस्मिन्नुल्लीलचिल्लीनटवरतरुणीलास्यरङ्गायमाणेकालारेर्भालदेशे विहरतु हृदयं वीतचिन्तान्तरन्नः ॥ ३१॥

yasminnadhendumugdhadyutitimiratiraskāranistandrakāntau var dhutinicayakāśmīrakṣodasaṅkalpitamiva ruciraṃ citrakaṃ bhāti netram |tasminnullīlacillīnaṭavarataruṇīlāsyaraṅgāyamāṇekālārerbhāladeśe viharatu hṛdayaṃ vītacintāntarannaḥ || 31||

Verse 32

स्वामिन् गङ्गामिवाङ्गीकुरु तव शिरसा मामपीत्यर्थयन्तींधन्यां कन्यां खरांशोश्शिरसि वहति किन्वेष कारुण्यशाली ।इत्थं शङ्कां जनानां जनयदतिघनं कैशिकं कालमेघच्छायं भूयादुदारं त्रिपुरविजयिनः श्रेयसे भूयसेनः ॥ ३२॥

svāmin gaṅgāmivāṅgīkuru tava śirasā māmapītyarthayantīṃdhanyāṃ kanyāṃ kharāṃśośśirasi vahati kinveṣa kāruṇyaśālī |itthaṃ śaṅkāṃ janānāṃ janayadatighanaṃ kaiśikaṃ kālameghacchāyaṃ bhūyādudāraṃ tripuravijayinaḥ śreyase bhūyasenaḥ || 32||

Verse 33

शृङ्गाराकल्पयोग्यैश्शिखरिवरसुतासत्सखीहस्तलूनैस्सूनैराबद्धमालावलिपरिविलसत्सौरभाकृष्टभृङ्गम् ।तुङ्गं माणिक्यकान्त्या परिहसितसुरावासशैलेन्द्रशृङ्गंसङ्घन्नः सङ्कटानां विघटयतु सदा काङ्कटीकं किरीटम् ॥ ३३॥

śṛṅgārākalpayogyaiśśikharivarasutāsatsakhīhastalūnaissūnairābaddhamālāvaliparivilasatsaurabhākṛṣṭabhṛṅgam |tuṅgaṃ māṇikyakāntyā parihasitasurāvāsaśailendraśṛṅgaṃsaṅghannaḥ saṅkaṭānāṃ vighaṭayatu sadā kāṅkaṭīkaṃ kirīṭam || 33||

Verse 34

वक्राकारः कलङ्की जडतनुरहमप्यङ्घ्रिसेवानुभावादुत्तंसत्वं प्रयातस्सुलभतरघृणास्यन्दिनश्चन्द्रमौलेः ।तत्सेवन्तां जनौघाश्शिवमिति निजयावस्थयापि ब्रुवाणं वर् निजयावस्थयैववन्दे देवस्य शम्भोर्मकुटसुघटितं मुग्धपीयूषभानुम् ॥ ३४॥

vakrākāraḥ kalaṅkī jaḍatanurahamapyaṅghrisevānubhāvāduttaṃsatvaṃ prayātassulabhataraghṛṇāsyandinaścandramauleḥ |tatsevantāṃ janaughāśśivamiti nijayāvasthayāpi bruvāṇaṃ var nijayāvasthayaivavande devasya śambhormakuṭasughaṭitaṃ mugdhapīyūṣabhānum || 34||

Verse 35

कान्त्या सम्फुल्लमल्लीकुसुमधवलया व्याप्य विश्वं विराजन्वृत्ताकारो वितन्वन्मुहुरपि च परां निर्वृतिं पादभाजाम् ।सानन्दं नन्दिदोष्णा मणिकटकवता वाह्यमानः पुरारेःश्वेतच्छत्राख्यशीतद्युतिरपहरतादापदस्तापदा नः ॥ ३५॥

kāntyā samphullamallīkusumadhavalayā vyāpya viśvaṃ virājanvṛttākāro vitanvanmuhurapi ca parāṃ nirvṛtiṃ pādabhājām |sānandaṃ nandidoṣṇā maṇikaṭakavatā vāhyamānaḥ purāreḥśvetacchatrākhyaśītadyutirapaharatādāpadastāpadā naḥ || 35||

Verse 36

दिव्याकल्पोज्ज्वलानां शिवगिरिसुतयोः पार्श्वयोराश्रितानांरुद्राणीसत्सखीनामतितरलकटाक्षाञ्चलैरञ्चितानाम् । वर् सखीनां मदतरलउद्वेल्लद्बाहुवल्लीविलसनसमये चामरान्दोलनीनामुद्भूतः कङ्कणालीवलयकलकलो वारयेदापदो नः ॥ ३६॥

divyākalpojjvalānāṃ śivagirisutayoḥ pārśvayorāśritānāṃrudrāṇīsatsakhīnāmatitaralakaṭākṣāñcalairañcitānām | var sakhīnāṃ madataralaudvelladbāhuvallīvilasanasamaye cāmarāndolanīnāmudbhūtaḥ kaṅkaṇālīvalayakalakalo vārayedāpado naḥ || 36||

Verse 37

स्वर्गौकस्सुन्दरीणां सुललितवपुषां स्वामिसेवापराणांवल्गद्भूषाणि वक्त्राम्बुजपरिविगलन्मुग्धगीतामृतानि ।नित्यं नृत्तान्युपासे भुजविधुतिपदन्यासभावावलोकप्रत्युद्यत्प्रीतिमाद्यत्प्रथमनटनटीदत्तसम्भावनानि ॥ ३७॥

svargaukassundarīṇāṃ sulalitavapuṣāṃ svāmisevāparāṇāṃvalgadbhūṣāṇi vaktrāmbujaparivigalanmugdhagītāmṛtāni |nityaṃ nṛttānyupāse bhujavidhutipadanyāsabhāvāvalokapratyudyatprītimādyatprathamanaṭanaṭīdattasambhāvanāni || 37||

Verse 38

स्थानप्राप्त्या स्वराणां किमपि विशदतां व्यञ्जयन्मञ्जुवीणास्वानावच्छिन्नतालक्रमममृतमिवास्वाद्यमानं शिवाभ्याम् ।नानारागादिहृद्यं नवरसमधुरस्तोत्रजातानुविद्धंगानं वीणामहर्षेः कलमतिललितं कर्णपूरायतान्नः ॥ ३८॥

sthānaprāptyā svarāṇāṃ kimapi viśadatāṃ vyañjayanmañjuvīṇāsvānāvacchinnatālakramamamṛtamivāsvādyamānaṃ śivābhyām |nānārāgādihṛdyaṃ navarasamadhurastotrajātānuviddhaṃgānaṃ vīṇāmaharṣeḥ kalamatilalitaṃ karṇapūrāyatānnaḥ || 38||

Verse 39

चेतो जातप्रमोदं सपदि विदधति प्राणिनां वाणिनीनांपाणिद्वन्द्वाग्रकूजत्सुललितविलसत्स्वर्णतालानुकूला ।वर् पाणिद्वन्द्वाग्रजाग्रत्सुललितरणितस्वर्णस्वीयारावेण पाथोधररवपटुना नादयन्तीं मयूरींमायूरी मन्दभावं मणिमुरजभवा मार्जना मार्जयेन्नः ॥ ३९॥

ceto jātapramodaṃ sapadi vidadhati prāṇināṃ vāṇinīnāṃpāṇidvandvāgrakūjatsulalitavilasatsvarṇatālānukūlā |var pāṇidvandvāgrajāgratsulalitaraṇitasvarṇasvīyārāveṇa pāthodhararavapaṭunā nādayantīṃ mayūrīṃmāyūrī mandabhāvaṃ maṇimurajabhavā mārjanā mārjayennaḥ || 39||

Verse 40

देवेभ्यो दानवेभ्यः पितृमुनिपरिषत्सिद्धविद्याधरेभ्यस्साध्येभ्यश्चारणेभ्यो मनुजपशुलसज्जातिकीटादिकेभ्यः । वर् पशुपतज्जातिश्रीकैलासप्ररूढास्तृणविटपिमुखाश्चापि ये सन्ति तेभ्यस्सर्वेभ्यो निर्विचारं नतिमुपरचये शर्वपादाश्रयेभ्यः ॥ ४०॥

devebhyo dānavebhyaḥ pitṛmunipariṣatsiddhavidyādharebhyassādhyebhyaścāraṇebhyo manujapaśulasajjātikīṭādikebhyaḥ | var paśupatajjātiśrīkailāsaprarūḍhāstṛṇaviṭapimukhāścāpi ye santi tebhyassarvebhyo nirvicāraṃ natimuparacaye śarvapādāśrayebhyaḥ || 40||

Verse 41

इत्थं ध्यायन् प्रभाते प्रतिदिवसमिदं स्तोत्ररत्नं पठेद्यः वर् ध्यन्नित्थंकिं वा ब्रूमस्तदीयं सुचरितमथवा कीर्तयामस्समासात् ।सम्पज्जातं समग्रं सदसि बहुमतिं सर्वलोकप्रियत्वंसम्प्राप्यायुश्शतान्ते पदमयति परब्रह्मणो मन्मथारेः ॥ ४१॥

itthaṃ dhyāyan prabhāte pratidivasamidaṃ stotraratnaṃ paṭhedyaḥ var dhyannitthaṃkiṃ vā brūmastadīyaṃ sucaritamathavā kīrtayāmassamāsāt |sampajjātaṃ samagraṃ sadasi bahumatiṃ sarvalokapriyatvaṃsamprāpyāyuśśatānte padamayati parabrahmaṇo manmathāreḥ || 41||

Verse 42

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्यश्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौश्रीशिवपादादिकेशान्तवर्णनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥नीललोहितपादादिकेशान्तस्तोत्रं

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasyaśrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtauśrīśivapādādikeśāntavarṇanastotraṃ sampūrṇam ||nīlalohitapādādikeśāntastotraṃ

॥ इति शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti?

Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti has 42 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti?

Shankaracharya.

Learn Sanskrit

About Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti

Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti is a stotra addressed to Śiva, in Sanskrit (in Devanagari: शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः (śivapādādikeśāntastutiḥ)). Shankaracharya. Source: k͟havyamala.

Shri Shiva-Padadikeshanta Shtuti (शिवपादादिकेशान्तस्तुतिः): a hymn of praise (stuti) to Śiva, from the k͟havyamala, by Shankaracharya. 42 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Śiva stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.