शिववेदपादस्तोत्रम् अथवा शिववेदपादस्तवः Shri Shiva Vedapadastava or Shiva Vedapadastotram

श्रीजैमिनिमहर्षिणा प्रणीतो॥ अथ श्रीवेदपादस्तोत्रप्रारम्भः ॥(॥ अथ वेदपादस्तवप्रारम्भः ॥)वक्रतुण्ड महाकाय कोटिसूर्यसमप्रभ ।निर्विघ्नं कुरु मे देव सर्वकार्येषु सर्वदा ॥ १॥

śrījaiminimaharṣiṇā praṇīto|| atha śrīvedapādastotraprārambhaḥ ||(|| atha vedapādastavaprārambhaḥ ||)vakratuṇḍa mahākāya koṭisūryasamaprabha |nirvighnaṃ kuru me deva sarvakāryeṣu sarvadā || 1||

कुण्डलीकृतनागेन्द्रं खण्डेन्दुकृतशेखरम् ।पिण्डीकृतमहाविघ्नं ढुण्डिराजं नमाम्यहम् ॥ २॥

kuṇḍalīkṛtanāgendraṃ khaṇḍendukṛtaśekharam |piṇḍīkṛtamahāvighnaṃ ḍhuṇḍirājaṃ namāmyaham || 2||

मातामहमहाशैलं महस्तदपितामहम् ।कारणं जगतां वन्दे कण्ठादुपरिवारणम् ॥ ३॥

mātāmahamahāśailaṃ mahastadapitāmaham |kāraṇaṃ jagatāṃ vande kaṇṭhāduparivāraṇam || 3||

ऋषय ऊचुःपुण्डरीकपुरं प्राप्य जैमिनिर्मुनिसत्तमः ।किं चकार महायोगी नूतनो वक्तुमर्हसि ॥ १॥

ṛṣaya ūcuḥpuṇḍarīkapuraṃ prāpya jaiminirmunisattamaḥ |kiṃ cakāra mahāyogī nūtano vaktumarhasi || 1||

सूत उवाचभगवान् जैमिनिर्धीमान्पुण्डरीकपुरे पुरा ।महर्षिसिद्धगन्धर्वयक्षकिन्नरसेविते ॥ २॥

sūta uvācabhagavān jaiminirdhīmānpuṇḍarīkapure purā |maharṣisiddhagandharvayakṣakinnarasevite || 2||

नृत्यद्भिरप्सरस्सङ्घैर्दिव्यगानैश्च शोभिते ।नृत्यन्तं परमीशानं ददर्श सदसि प्रभुम् ॥ ३॥

nṛtyadbhirapsarassaṅghairdivyagānaiśca śobhite |nṛtyantaṃ paramīśānaṃ dadarśa sadasi prabhum || 3||

ननाम दूरतो दृष्ट्वा दण्डवत्क्षितिमण्डले ।वपावुत्थाय देवस्य ताण्डवामृतमङ्गलम् ॥ ४॥ (पपा?वुत्थाय, ताण्डवाऽमृतमागलम्)

nanāma dūrato dṛṣṭvā daṇḍavatkṣitimaṇḍale |vapāvutthāya devasya tāṇḍavāmṛtamaṅgalam || 4|| (papā?vutthāya, tāṇḍavā'mṛtamāgalam)

पार्श्वस्थितां महादेवीं पश्यन्तीं तस्य ताण्डवम् ।दृष्ट्वा सुसंहृष्टमनाः पपात पुरतो मुनिः ॥ ५॥

pārśvasthitāṃ mahādevīṃ paśyantīṃ tasya tāṇḍavam |dṛṣṭvā susaṃhṛṣṭamanāḥ papāta purato muniḥ || 5||

ततश्शिष्यास्समाहूय वेदशास्त्रार्थपारगान् । (सर्वशास्त्रार्थ)अग्निकेशमकेशं च सतयोगं च माधवम् ॥ ६॥ (शतयागं जटाधरम्)

tataśśiṣyāssamāhūya vedaśāstrārthapāragān | (sarvaśāstrārtha)agnikeśamakeśaṃ ca satayogaṃ ca mādhavam || 6|| (śatayāgaṃ jaṭādharam)

वक्रनासं समित्पाणिं धूमगन्धिं कुशासनम् ।एतैस्सार्थं महादेवं पूजयामास जैमिनिः ॥ ७॥ (एतैस्सार्धम्)

vakranāsaṃ samitpāṇiṃ dhūmagandhiṃ kuśāsanam |etaissārthaṃ mahādevaṃ pūjayāmāsa jaiminiḥ || 7|| (etaissārdham)

ततोऽपि वेदवेदान्तसारार्थं तत्प्रसादतः ।कृताञ्जलिरुवाचेदं वेदान्तस्तवमुत्तमम् ॥ ८॥

tato'pi vedavedāntasārārthaṃ tatprasādataḥ |kṛtāñjaliruvācedaṃ vedāntastavamuttamam || 8||

श्रीजैमिनिरुवाचॐ विघ्नेशविधिमार्ताण्डचन्द्रेन्द्रोपेन्द्रवन्दित ।नमो गणपते तुभ्यं ब्रह्म॑णां ब्रह्मणस्पते ॥ १॥ ऋ\। २\।६\।२९

śrījaiminiruvācaoṃ vighneśavidhimārtāṇḍacandrendropendravandita |namo gaṇapate tubhyaṃ brahmaṇāṃ brahmaṇaspate || 1|| ṛ\| 2\|6\|29

उमाकोमलहस्ताब्जसम्भावितललाटिकम् ।हिरण्यकुण्डलं वन्दे कुमारं पुष्क॑रस्र॑जम् ॥ २॥ य\। ३४\।१

umākomalahastābjasambhāvitalalāṭikam |hiraṇyakuṇḍalaṃ vande kumāraṃ puṣkarasrajam || 2|| ya\| 34\|1

शिवं विष्णोश्च दुर्दर्शं नरः कस्स्तोतुमर्हति ।तस्मान्मत्तस्स्तुतिस्सेयम॒भ्राद्वृष्टिरि॑वाजनि ॥ ३॥ ऋ\। ५\।६\।१७

śivaṃ viṣṇośca durdarśaṃ naraḥ kasstotumarhati |tasmānmattasstutisseyamabhrādvṛṣṭirivājani || 3|| ṛ\| 5\|6\|17

नमः शिवाय साम्बाय नमः शर्वाय शम्भवे ।नमो नटाय रुद्राय सद॑स॒स्पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ४॥ य\। ३\।२\।४\।४

namaḥ śivāya sāmbāya namaḥ śarvāya śambhave |namo naṭāya rudrāya sadasaspataye namaḥ || 4|| ya\| 3\|2\|4\|4

पादभिन्नाहिलोकाय मौलिभिन्नाण्डभित्तये ।भुजभ्रान्तदिगन्ताय भू॒तानां॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ५॥ य\। ११\।२\।१९

pādabhinnāhilokāya maulibhinnāṇḍabhittaye |bhujabhrāntadigantāya bhūtānāṃ pataye namaḥ || 5|| ya\| 11\|2\|19

क्वणन्नूपुरयुग्माय विलसत्कृत्तिवाससे ।फणीन्द्रमेखलायास्तु पशू॒नां पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ६॥ य\। ४\।५\।२\।१

kvaṇannūpurayugmāya vilasatkṛttivāsase |phaṇīndramekhalāyāstu paśūnāṃ pataye namaḥ || 6|| ya\| 4\|5\|2\|1

कालकालाय सोमाय योगिने शूलपाणये ।अस्थिभूषाय शुद्धाय जग॑तां॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ७॥ य\। ४\।५\।२\।१

kālakālāya somāya yogine śūlapāṇaye |asthibhūṣāya śuddhāya jagatāṃ pataye namaḥ || 7|| ya\| 4\|5\|2\|1

पात्रे सर्वस्य जगतो नेत्रे सर्वदिवौकसाम् ।गोत्राणां पतये तुभ्यं क्षेत्रा॑णां॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ८॥ य\। ४\।५\।२\।१

pātre sarvasya jagato netre sarvadivaukasām |gotrāṇāṃ pataye tubhyaṃ kṣetrāṇāṃ pataye namaḥ || 8|| ya\| 4\|5\|2\|1

शङ्कराय नमस्तुभ्यं मङ्गलाय नमोऽस्तु ते ।धनानां पतये तुभ्यमन्ना॑नां॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ९॥ य\। ४\।५\।२\।१

śaṅkarāya namastubhyaṃ maṅgalāya namo'stu te |dhanānāṃ pataye tubhyamannānāṃ pataye namaḥ || 9|| ya\| 4\|5\|2\|1

अष्टाङ्गयोगहृष्टाय क्लिष्टभक्तेष्टदायिने । (अष्टाङ्गायातिहृष्टाय)इष्टिघ्नास्तुतयूष्टाय पुष्टा॑नां॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ १०॥ य\। ४\।५\।२\।१ (इष्टिघ्नायेष्टितुष्टाय)

aṣṭāṅgayogahṛṣṭāya kliṣṭabhakteṣṭadāyine | (aṣṭāṅgāyātihṛṣṭāya)iṣṭighnāstutayūṣṭāya puṣṭānāṃ pataye namaḥ || 10|| ya\| 4\|5\|2\|1 (iṣṭighnāyeṣṭituṣṭāya)

पञ्चभूताधिपतये कालाधिपतये नमः ।नम आत्माधिपतये दि॒शां च॒ पत॑ये॒ नमः॑ ॥ ११॥ य\। ४\।५\।२\।१

pañcabhūtādhipataye kālādhipataye namaḥ |nama ātmādhipataye diśāṃ ca pataye namaḥ || 11|| ya\| 4\|5\|2\|1

विश्वकर्त्रे महेशाय विश्वभर्त्रे पिनाकिने ।विश्वहर्त्रेऽग्निनेत्राय वि॒श्वरू॑पाय॒ वै नमः॑ ॥ १२॥ य\। ११\।१०\।१२

viśvakartre maheśāya viśvabhartre pinākine |viśvahartre'gninetrāya viśvarūpāya vai namaḥ || 12|| ya\| 11\|10\|12

ईशान ते तत्पुरुष नमो घोराय ते सदा ।वामदेव नमस्तुभ्यं स॒द्योजा॒ताय॒ वै नमः॑ ॥ १३॥ य\। ११\।१०\।४३ (नमस्तेऽस्तु)

īśāna te tatpuruṣa namo ghorāya te sadā |vāmadeva namastubhyaṃ sadyojātāya vai namaḥ || 13|| ya\| 11\|10\|43 (namaste'stu)

भूतिभूषाय भक्तानां भीतिभङ्गरताय ते ।नमो भवाय भर्गाय नमो॑ रु॒द्राय॑ मी॒ढुषे॑ ॥ १४॥ य\। १०\।७\।८

bhūtibhūṣāya bhaktānāṃ bhītibhaṅgaratāya te |namo bhavāya bhargāya namo rudrāya mīḍhuṣe || 14|| ya\| 10\|7\|8

सहस्राङ्गाय साम्बाय सहस्राधीश ते नमः । (सहस्राभीषवे नमः )सहस्रबाहवे तुभ्यं सहस्रा॒क्षाय॑ मी॒ढुषे॑ ॥ १५॥ य। ४\।५\।१\।३

sahasrāṅgāya sāmbāya sahasrādhīśa te namaḥ | (sahasrābhīṣave namaḥ )sahasrabāhave tubhyaṃ sahasrākṣāya mīḍhuṣe || 15|| ya| 4\|5\|1\|3

सुकपोलाय सोमाय सुललाटाय सुश्रुवे । (सुभ्रुवे)सुदेहाय नमस्तुभ्यं सुमृडीकाय मी॒ढुषे॑ ॥ १६॥ ऋ\। २\।१\।२६

sukapolāya somāya sulalāṭāya suśruve | (subhruve)sudehāya namastubhyaṃ sumṛḍīkāya mīḍhuṣe || 16|| ṛ\| 2\|1\|26

भवक्लेशनिमित्तोरुभयच्छेदकृते सताम् । (भवक्लेशनिमित्ताय भवच्छेदकृते)नमस्तुभ्यमषाढाय सह॑मानाय वे॒धसे॑ ॥ १७॥ ऋ\। २\।६\।२७ (नमस्तुभ्यमषाह्ळाय)

bhavakleśanimittorubhayacchedakṛte satām | (bhavakleśanimittāya bhavacchedakṛte)namastubhyamaṣāḍhāya sahamānāya vedhase || 17|| ṛ\| 2\|6\|27 (namastubhyamaṣāhḷāya)

वन्देऽहं देवमानन्दसन्दोहं लास्यसुन्दरम् ।समस्तजगतां नाथं सद॑स॒स्पति॒मद्भु॑तम् ॥ १८॥ ऋ\। १\।१\।३५

vande'haṃ devamānandasandohaṃ lāsyasundaram |samastajagatāṃ nāthaṃ sadasaspatimadbhutam || 18|| ṛ\| 1\|1\|35

सुजङ्घं सूदरं सूरुं सुकण्ठं सोमभूषणम् । (सुन्दरं सूरुं)सुगण्डं सुदृशं वन्दे सुगन्धिं\" पुष्टिवर्धनम् ॥ १९॥ ऋ\। ५\।४\।३०

sujaṅghaṃ sūdaraṃ sūruṃ sukaṇṭhaṃ somabhūṣaṇam | (sundaraṃ sūruṃ)sugaṇḍaṃ sudṛśaṃ vande sugandhiṃ\" puṣṭivardhanam || 19|| ṛ\| 5\|4\|30

भिक्षाहारं हरित्क्षौमं रक्षाभूषं क्षितिक्षमम् । (तक्षाभूषं)यक्षेशेष्टं नमामीशम॒क्षरं॑ पर॒मं प्र॒भुम् ॥ २०॥ य\। ११\।१०\।१३ (परमं प॒दम्)

bhikṣāhāraṃ haritkṣaumaṃ rakṣābhūṣaṃ kṣitikṣamam | (takṣābhūṣaṃ)yakṣeśeṣṭaṃ namāmīśamakṣaraṃ paramaṃ prabhum || 20|| ya\| 11\|10\|13 (paramaṃ padam)

अर्धालकमवस्रार्धमस्थ्युत्पलदलस्रजम् ।अर्ध पुंलक्षणं वन्दे पुरुषं॑ कृष्ण॒पिङ्ग॑लम् ॥ २१॥ य\। ११\।१०\।१२

ardhālakamavasrārdhamasthyutpaladalasrajam |ardha puṃlakṣaṇaṃ vande puruṣaṃ kṛṣṇapiṅgalam || 21|| ya\| 11\|10\|12

सकृत्प्रणतसंसारमहासागरतारकम् ।प्रणमामि तमीशानं जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पति॑म् ॥ २२॥ ऋ\। ५\।५\।१०

sakṛtpraṇatasaṃsāramahāsāgaratārakam |praṇamāmi tamīśānaṃ jagatastasthuṣaspatim || 22|| ṛ\| 5\|5\|10

त्रातारं जगतामीशं दातारं सर्वसम्पदाम् । (धातारं)नेतारं मरुतां वन्दे जेता॑र॒मप॑राजितम् ॥ २३॥ ऋ\। ४\।१\।१८

trātāraṃ jagatāmīśaṃ dātāraṃ sarvasampadām | (dhātāraṃ)netāraṃ marutāṃ vande jetāramaparājitam || 23|| ṛ\| 4\|1\|18

तं त्वामन्तकहन्तारं वन्दे मन्दाकिनीधरम् ।ततानि विदधे योऽयमि॒मानि॒ त्रीणि॑ वि॒ष्टपा॑ ॥ २४॥ ऋ\। ६\।६\।१४ (विष्टपान्)

taṃ tvāmantakahantāraṃ vande mandākinīdharam |tatāni vidadhe yo'yamimāni trīṇi viṣṭapā || 24|| ṛ\| 6\|6\|14 (viṣṭapān)

सर्वज्ञं सर्वगं सर्वं कविं वन्दे तमीश्वरम् ।यतश्च यजुषा सार्धमृचः॒ सामा॑नि जज्ञिरे ॥ २५॥ ऋ\। ८\।४\।१८ (सार्थम्)

sarvajñaṃ sarvagaṃ sarvaṃ kaviṃ vande tamīśvaram |yataśca yajuṣā sārdhamṛcaḥ sāmāni jajñire || 25|| ṛ\| 8\|4\|18 (sārtham)

भवन्तं सुदृशं वन्दे भूतभव्यभवत्पतिम् । (भूतभव्यभवन्ति च)त्यजन्तीतरकर्माणि यो विश्वा॒भि वि॒पश्य॑ति ॥ २६॥ ऋ\। ८\।८\।४५ (विश्वा भुवि पश्यति)

bhavantaṃ sudṛśaṃ vande bhūtabhavyabhavatpatim | (bhūtabhavyabhavanti ca)tyajantītarakarmāṇi yo viśvābhi vipaśyati || 26|| ṛ\| 8\|8\|45 (viśvā bhuvi paśyati)

हरं सुरनियन्तारं परं तमहमानतः ।यदाज्ञया जगत्सर्वं व्या॒प्य ना॑राय॒णः स्थि॑तः ॥ २७॥ य\। ११\।१०\।१३

haraṃ suraniyantāraṃ paraṃ tamahamānataḥ |yadājñayā jagatsarvaṃ vyāpya nārāyaṇaḥ sthitaḥ || 27|| ya\| 11\|10\|13

तं नमामि महादेवं यन्नियोगादिदं जगत् ।कल्पादौ भगवान् धाता य॑थापू॒र्वम॑कल्पयत् ॥ २८॥ ऋ\। ८\।८\।४८

taṃ namāmi mahādevaṃ yanniyogādidaṃ jagat |kalpādau bhagavān dhātā yathāpūrvamakalpayat || 28|| ṛ\| 8\|8\|48

ईश्वरं तमहं वन्दे यस्य लिङ्गमहर्निशम् ।यजन्ते सह भार्याभिरिन्द्र॑ज्येष्ठा॒ मरु॑द्गणाः ॥ २९॥ ऋ २\।८\।९

īśvaraṃ tamahaṃ vande yasya liṅgamaharniśam |yajante saha bhāryābhirindrajyeṣṭhā marudgaṇāḥ || 29|| ṛ 2\|8\|9

नमामि तमिमं रुद्रं यमभ्यर्च्य सकृत्पुरा ।अवापुस्स्वं स्वमैश्वर्यं देवा॑सः॒ पूष॑रातयः ॥ ३०॥ ऋ\। १\।२\।९

namāmi tamimaṃ rudraṃ yamabhyarcya sakṛtpurā |avāpussvaṃ svamaiśvaryaṃ devāsaḥ pūṣarātayaḥ || 30|| ṛ\| 1\|2\|9

तं वन्दे देवमीशानं यं शिवं हृदयाम्बुजे ।सततं यतयः शान्ताः स॒ञ्जाना॒ना उ॒पास॑ते ॥ ३१॥ ऋ\। ८\।८\।४९

taṃ vande devamīśānaṃ yaṃ śivaṃ hṛdayāmbuje |satataṃ yatayaḥ śāntāḥ sañjānānā upāsate || 31|| ṛ\| 8\|8\|49

तदस्मै सततं कुर्मो नमः कमलकान्तये । (तदस्यै)उमाकुचपदोरस्का या ते॑ रुद्र शि॒वात॒नूः ॥ ३२॥ य\। ४\।५\।१\।१

tadasmai satataṃ kurmo namaḥ kamalakāntaye | (tadasyai)umākucapadoraskā yā te rudra śivātanūḥ || 32|| ya\| 4\|5\|1\|1

नमस्ते रुद्रभावाय नमस्ते रुद्रकेलये ।नमस्ते रुद्रशान्त्यै च नम॑स्ते रुद्रम॒न्यवे॑ ॥ ३३॥ य\। ४\।५\।१\।१

namaste rudrabhāvāya namaste rudrakelaye |namaste rudraśāntyai ca namaste rudramanyave || 33|| ya\| 4\|5\|1\|1

वेदाश्चरथनिष्ठाभ्यां पादाभ्यां त्रिपुरान्तक । (क्षताश्वरथनिष्ठाभ्यां)बाणकार्मुकयुक्ताभ्यां बा॒हुभ्या॑मु॒त ते॒ नमः॑ ॥ ३४॥ य\। ४\।५\।१\।१ (कार्मुकहस्ताभ्यां)

vedāścarathaniṣṭhābhyāṃ pādābhyāṃ tripurāntaka | (kṣatāśvarathaniṣṭhābhyāṃ)bāṇakārmukayuktābhyāṃ bāhubhyāmuta te namaḥ || 34|| ya\| 4\|5\|1\|1 (kārmukahastābhyāṃ)

ईशानं सकलाराध्यं वन्दे सम्पत्समृद्धिदम् ।यस्य चासीद्धरिः शस्त्रं ब्र॒ह्मा भ॑वति॒ सार॑थिः ॥ ३५॥ ऋ २\।३\।१

īśānaṃ sakalārādhyaṃ vande sampatsamṛddhidam |yasya cāsīddhariḥ śastraṃ brahmā bhavati sārathiḥ || 35|| ṛ 2\|3\|1

नमः परशवे देव शूलायानलरोचिषे ।हर्यग्नीन्द्रात्मने तुभ्यमु॒तोत॒ इष॑वे॒ नमः॑ ॥ ३६॥ य ४\।५\।१\।१

namaḥ paraśave deva śūlāyānalarociṣe |haryagnīndrātmane tubhyamutota iṣave namaḥ || 36|| ya 4\|5\|1\|1

नमस्ते वासुकिज्याय विष्फाराय च शङ्कर । ३६ ३७ स्वप्पेद् इन् नेवेर् तेक्ष्त्महते मेरुरूपाय नम॑स्ते अस्तु॒ धन्व॑ने ॥ ३७॥ य ४\।५\।१\।१

namaste vāsukijyāya viṣphārāya ca śaṅkara | 36 37 svapped in never tekṣtmahate merurūpāya namaste astu dhanvane || 37|| ya 4\|5\|1\|1

सुरेतरवधूहार हारिणी हर यानि ते ।अन्यान्यस्त्राण्यहं तूर्णमि॒दं तेभ्यो॑करं॒ नमः॑ ॥ ३८॥ ऋ\। ८\।३\।२३ (तूर्णमहं)

suretaravadhūhāra hāriṇī hara yāni te |anyānyastrāṇyahaṃ tūrṇamidaṃ tebhyokaraṃ namaḥ || 38|| ṛ\| 8\|3\|23 (tūrṇamahaṃ)

धराधरसुतालीला सरोजाहतबाहवे ।तस्मै तुभ्यमवोचाम नमो॑ अस्मां अव॒स्यवः॑ ॥ ३९॥ ऋ १\।८\।६

dharādharasutālīlā sarojāhatabāhave |tasmai tubhyamavocāma namo asmāṃ avasyavaḥ || 39|| ṛ 1\|8\|6

रक्ष मामक्षमं क्षीणमक्षक्षतमशिक्षितम् ।अनाथं दीनमापन्नं दरि॑द्र॒न्नील॑लोहित ॥ ४०॥ य\। ४\।५\।१०\।१ (दरि॑द्रं॒ नील॑लोहित)

rakṣa māmakṣamaṃ kṣīṇamakṣakṣatamaśikṣitam |anāthaṃ dīnamāpannaṃ daridrannīlalohita || 40|| ya\| 4\|5\|10\|1 (daridraṃ nīlalohita)

दुर्मुखं दुष्क्रियं दुष्टं रक्षमामीश दुर्दृशम् । (मादृशं)मादृशानामहं न त्वद॒न्यं वि॒न्दामि॒ राध॑से ॥ ४१॥ ऋ\। ६\।२\।१७ (रायसे)

durmukhaṃ duṣkriyaṃ duṣṭaṃ rakṣamāmīśa durdṛśam | (mādṛśaṃ)mādṛśānāmahaṃ na tvadanyaṃ vindāmi rādhase || 41|| ṛ\| 6\|2\|17 (rāyase)

भवाख्येनाग्निना शम्भो रागद्वेषमदार्चिषा ।दयालो दह्यमानानाम॒स्माक॑मवि॒ता भ॑व ॥ ४२॥ ऋ\। २\।५\।६

bhavākhyenāgninā śambho rāgadveṣamadārciṣā |dayālo dahyamānānāmasmākamavitā bhava || 42|| ṛ\| 2\|5\|6

परदारं परावासं परवस्त्रं पराप्रियम् ।हर पाहि परान्नं मां पुरु॑नाम॒न् पुरु॑ष्टुत ॥ ४३॥ ऋ\। ६\।६\।२४

paradāraṃ parāvāsaṃ paravastraṃ parāpriyam |hara pāhi parānnaṃ māṃ purunāman puruṣṭuta || 43|| ṛ\| 6\|6\|24

लौकिकैर्यत्कृतं पुष्टैर्नावमानं सहामहे ।देवेश तव दासेभ्यो भूरि॑दा॒ भूरि॑देहिनः ॥ ४४॥ ऋ\। ३\।६\।३० (दानेभ्यो)

laukikairyatkṛtaṃ puṣṭairnāvamānaṃ sahāmahe |deveśa tava dāsebhyo bhūridā bhūridehinaḥ || 44|| ṛ\| 3\|6\|30 (dānebhyo)

लोकानामुपपन्नानां गर्विणामीश पश्यताम् ।अस्मभ्यं क्षेत्रमायुश्च वसु॑स्स्पा॒र्हं तदाभ॑र ॥ ४५॥ ऋ\। ६\।३\।४९ (वसुस्सार्हं तथा भर)

lokānāmupapannānāṃ garviṇāmīśa paśyatām |asmabhyaṃ kṣetramāyuśca vasusspārhaṃ tadābhara || 45|| ṛ\| 6\|3\|49 (vasussārhaṃ tathā bhara)

याञ्चादौ महतीं लज्जामस्मदीयां घृणानिधे ।त्वमेव वेत्सि नस्तूर्णमिषं॑ स्तो॒तृभ्य॒ आभ॑र ॥ ४६॥ ऋ\। ३\।८\।२२ (नस्तूर्णमिवग्)

yāñcādau mahatīṃ lajjāmasmadīyāṃ ghṛṇānidhe |tvameva vetsi nastūrṇamiṣaṃ stotṛbhya ābhara || 46|| ṛ\| 3\|8\|22 (nastūrṇamivag)

जाया माता पिता चान्ये मां द्विषन्त्यमतिं कृशम् ।देहि मे महतीं विद्यां रा॒या वि॑श्व॒पुषा॑ स॒ह ॥ ४७॥ ऋ\। ६\।२\।२७ (विद्यां राधा)

jāyā mātā pitā cānye māṃ dviṣantyamatiṃ kṛśam |dehi me mahatīṃ vidyāṃ rāyā viśvapuṣā saha || 47|| ṛ\| 6\|2\|27 (vidyāṃ rādhā)

अदृष्टार्थेषु सर्वेषु दृष्टार्थेष्वपि कर्मसु ।मेरुधन्वन्नशक्तेभ्यो बलं॑ धेहि त॒नूषु॑ नः ॥ ४८॥ ऋ\। ३\।३\।२२

adṛṣṭārtheṣu sarveṣu dṛṣṭārtheṣvapi karmasu |merudhanvannaśaktebhyo balaṃ dhehi tanūṣu naḥ || 48|| ṛ\| 3\|3\|22

लब्धानिष्टसहस्रस्य नित्यमिष्टवियोगिनः । (लब्धारिषसहस्रस्य)हृद्रोगं मम देवेश हरि॒माणं॑ च नाशय ॥ ४९॥ ऋ\। १\।४\।८

labdhāniṣṭasahasrasya nityamiṣṭaviyoginaḥ | (labdhāriṣasahasrasya)hṛdrogaṃ mama deveśa harimāṇaṃ ca nāśaya || 49|| ṛ\| 1\|4\|8

ये ये रोगाः पिशाचा वा नरा देवाश्च मामिह ।बाधन्ते देव तान् सर्वान् निबा॑ध॑स्व म॒हाँ अ॑सि ॥ ५०॥ ऋ\। ६\।४\।४४ (म॒हान॑सि)

ye ye rogāḥ piśācā vā narā devāśca māmiha |bādhante deva tān sarvān nibādhasva mahām̐ asi || 50|| ṛ\| 6\|4\|44 (mahānasi)

त्वमेव रक्षितास्माकं नान्यः कश्चन विद्यते ।तस्मात्स्वीकृत्य देवेश रक्षा॑णो ब्रह्मणस्पते ॥ ५१॥ ऋ\। १\।१\।३४

tvameva rakṣitāsmākaṃ nānyaḥ kaścana vidyate |tasmātsvīkṛtya deveśa rakṣāṇo brahmaṇaspate || 51|| ṛ\| 1\|1\|34

त्वमेवोमापते माता त्वं पिता त्वं पितामहः ।त्वमायुस्त्वं मतिस्त्वं श्रीरु॒त भ्रातो॒त॑ नः॒ सखा॑ ॥ ५२॥ ऋ\। ८\।८\।४४ (भ्रातोतमस्सखा)

tvamevomāpate mātā tvaṃ pitā tvaṃ pitāmahaḥ |tvamāyustvaṃ matistvaṃ śrīruta bhrātota naḥ sakhā || 52|| ṛ\| 8\|8\|44 (bhrātotamassakhā)

यतस्त्वमेव देवेश कर्ता सर्वस्य कर्मणः ।ततः क्षमस्व तत्सर्वं यन्म॒या दु॑ष्कृतं कृतम् ॥ ५३॥ य\। ११\।१०\।१

yatastvameva deveśa kartā sarvasya karmaṇaḥ |tataḥ kṣamasva tatsarvaṃ yanmayā duṣkṛtaṃ kṛtam || 53|| ya\| 11\|10\|1

त्वत्समो न प्रभुत्वेन फल्गुत्वेन च मत्समः ।अतो देव महादेव त्वम॒स्माकं॒ तव॑स्मसि ॥ ५४॥ ऋ\। ६\।६\।२० (तवस्तसि)

tvatsamo na prabhutvena phalgutvena ca matsamaḥ |ato deva mahādeva tvamasmākaṃ tavasmasi || 54|| ṛ\| 6\|6\|20 (tavastasi)

सुस्मितं भस्मगौराङ्गं तरुणादित्यविग्रहम् । (सुस्थितं)प्रसन्नवदनं सौम्यं गाये॑द्वा॒ मन॑सा गिरा ॥ ५५॥ ऋ\। ६\।४\।४ (नम॑सा, मनसा)

susmitaṃ bhasmagaurāṅgaṃ taruṇādityavigraham | (susthitaṃ)prasannavadanaṃ saumyaṃ gāyedvā manasā girā || 55|| ṛ\| 6\|4\|4 (namasā, manasā)

एष एव वरोस्माकं नृत्यन्तन्त्वां सभापते ।(एष एवतु सोऽस्माकं नृत्यन्तं त्वावभासते ।)लोकयन्तमुमाकान्तं पश्ये॑म श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ५६॥ ऋ\। ५\।५\।११

eṣa eva varosmākaṃ nṛtyantantvāṃ sabhāpate |(eṣa evatu so'smākaṃ nṛtyantaṃ tvāvabhāsate |)lokayantamumākāntaṃ paśyema śaradaḥ śatam || 56|| ṛ\| 5\|5\|11

अरोगिणो महाभागा विद्वांसश्च बहुश्रुताः ।भवन्ति त्वत्प्रसादेन जीवे॑म श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ५७॥ ऋ\। ५\।५\।११ (भगवन् त्वत्प्रसादेन)

arogiṇo mahābhāgā vidvāṃsaśca bahuśrutāḥ |bhavanti tvatprasādena jīvema śaradaḥ śatam || 57|| ṛ\| 5\|5\|11 (bhagavan tvatprasādena)

सदा च बन्धुभिस्सार्धं त्वदीयं ताण्डवामृतम् । (बन्धुभिस्सार्थं)(पिबतः काममीशानं ददाम श॒रदः॑ श॒तम् ॥)पिबन्तः काममीशान नन्दा॑म श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ५८॥ य\। ११\।४\।४२

sadā ca bandhubhissārdhaṃ tvadīyaṃ tāṇḍavāmṛtam | (bandhubhissārthaṃ)(pibataḥ kāmamīśānaṃ dadāma śaradaḥ śatam ||)pibantaḥ kāmamīśāna nandāma śaradaḥ śatam || 58|| ya\| 11\|4\|42

देवदेव महादेव त्वदीयाङ्घ्रिसरोरुहम् ।कामं मधुमयं पीत्वा मोदा॑म श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ५९॥ य\। ११\।४\।४२

devadeva mahādeva tvadīyāṅghrisaroruham |kāmaṃ madhumayaṃ pītvā modāma śaradaḥ śatam || 59|| ya\| 11\|4\|42

कीटा नागाः पिशाचा वा ये वा के वा भवे भवे ।तव दासा महादेव भवा॑म श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ६०॥ य\। ११\।४\।४२

kīṭā nāgāḥ piśācā vā ye vā ke vā bhave bhave |tava dāsā mahādeva bhavāma śaradaḥ śatam || 60|| ya\| 11\|4\|42

सभायामीश ते दिव्यं नृत्यवाद्यकलस्वनम् । (नृत्तवाद्य)श्रवणाभ्यां महादेव शृण॑वाम श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ६१॥ य\। ११\।४\।४२

sabhāyāmīśa te divyaṃ nṛtyavādyakalasvanam | (nṛttavādya)śravaṇābhyāṃ mahādeva śṛṇavāma śaradaḥ śatam || 61|| ya\| 11\|4\|42

स्मृतिमात्रेण संसारविनाशनकराणि ते ।नामानि तव दिव्यानि प्रब्र॑वाम श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ६२॥ य\। ११\।४\।४२

smṛtimātreṇa saṃsāravināśanakarāṇi te |nāmāni tava divyāni prabravāma śaradaḥ śatam || 62|| ya\| 11\|4\|42

इषुसन्धानमात्रेण दग्धत्रिपुर धूर्जटे ।आधिभिर्व्याधिभिर्नित्यमजी॑तास्स्याम श॒रदः॑ श॒तम् ॥ ६३॥ य\। ११\।४\।४२

iṣusandhānamātreṇa dagdhatripura dhūrjaṭe |ādhibhirvyādhibhirnityamajītāssyāma śaradaḥ śatam || 63|| ya\| 11\|4\|42

चारुचामीकराभासं गौरीकुचपदोरसम् ।कदानु लोकयिष्यामि युवा॑नं वि॒श्पतिं॑ क॒विम् ॥ ६४॥ ऋ\। ६\।३\।१४( कदानुलोपयिष्यामि, विश्रुतं कविम्)

cārucāmīkarābhāsaṃ gaurīkucapadorasam |kadānu lokayiṣyāmi yuvānaṃ viśpatiṃ kavim || 64|| ṛ\| 6\|3\|14( kadānulopayiṣyāmi, viśrutaṃ kavim)

प्रमथेन्द्रावृतं प्रीतवदनं प्रियभाषिणम् ।सेविष्येऽहं कदा साम्ब सु॒भासं॑ शु॒क्रशो॑चिषम् ॥ ६५॥ ऋ\। ६\।२\।१२ (साम्बं)

pramathendrāvṛtaṃ prītavadanaṃ priyabhāṣiṇam |seviṣye'haṃ kadā sāmba subhāsaṃ śukraśociṣam || 65|| ṛ\| 6\|2\|12 (sāmbaṃ)

बह्वेनसं मामकृतपुण्यलेशं च दुर्मतिम् ।स्वीकरिष्यति किन्त्वीशो नील॑ग्रीवो॒ विलो॑हितः ॥ ६६॥ य\। ४\।५\।१

bahvenasaṃ māmakṛtapuṇyaleśaṃ ca durmatim |svīkariṣyati kintvīśo nīlagrīvo vilohitaḥ || 66|| ya\| 4\|5\|1

कालशूलानलासक्तभीतिव्याकुलमानसम् । (कालशूरानलासक्त)(कदानु रक्ष्यतीशो मां तु सुग्रीवो अवानतः ॥)कदा नु द्रक्ष्यतीशो मां तुवि॒ग्रीवो॒ अना॑नतः ॥ ६७॥ ऋ\। ६\।४\।४५

kālaśūlānalāsaktabhītivyākulamānasam | (kālaśūrānalāsakta)(kadānu rakṣyatīśo māṃ tu sugrīvo avānataḥ ||)kadā nu drakṣyatīśo māṃ tuvigrīvo anānataḥ || 67|| ṛ\| 6\|4\|45

गायका यूयमायात यदि रायादिलिप्सवः ।धनदस्य सखेशोयमुपा॑स्मै गायता नरः ॥ ६८॥ ऋ\। ६\।७\।३६ (सखेसायमुपास्मै)

gāyakā yūyamāyāta yadi rāyādilipsavaḥ |dhanadasya sakheśoyamupāsmai gāyatā naraḥ || 68|| ṛ\| 6\|7\|36 (sakhesāyamupāsmai)

आगच्छत सखायो मे यदि यूयं मुमुक्षवः ।स्तुतेशमेवं मुक्तयर्थमे॒षविप्रै॑र॒भिष्टु॑तः ॥ ६९॥ ऋ\। ६\।७\।२१ (स्तुतेशमेनं)

āgacchata sakhāyo me yadi yūyaṃ mumukṣavaḥ |stuteśamevaṃ muktayarthameṣaviprairabhiṣṭutaḥ || 69|| ṛ\| 6\|7\|21 (stuteśamenaṃ)

पदे पदे पदे देवपदं नः सेत्स्यति ध्रुवम् । (स्नेह्यति)प्रदक्षिणं प्रकुरुतमध्यक्षं॒ धर्म॑णामि॒मम् ॥ ७०॥ ऋ\। ६\।३\।३३ (प्रकुर्वीतमध्यक्षं)

pade pade pade devapadaṃ naḥ setsyati dhruvam | (snehyati)pradakṣiṇaṃ prakurutamadhyakṣaṃ dharmaṇāmimam || 70|| ṛ\| 6\|3\|33 (prakurvītamadhyakṣaṃ)

सर्वं कार्यं युवाभ्यां हि सुकृतं सुहृदौ मम ।अञ्जलिं कुरुतं हस्तौ रु॒द्राय॑ स्थि॒रध॑न्विने ॥ ७१॥ य\। १०\।८\।८

sarvaṃ kāryaṃ yuvābhyāṃ hi sukṛtaṃ suhṛdau mama |añjaliṃ kurutaṃ hastau rudrāya sthiradhanvine || 71|| ya\| 10\|8\|8

मन्मूर्धन् मरुतामूर्ध्वं भवं चन्द्रार्धमूर्धजम् । (यन्मूर्धं)मूर्धघ्नं च चतुर्मूर्ध्नो न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किन॑म् ॥ ७२॥ ऋ\। २\।७\।१७ (मरुतामूर्ध्वं कल्मनीकिनम्)

manmūrdhan marutāmūrdhvaṃ bhavaṃ candrārdhamūrdhajam | (yanmūrdhaṃ)mūrdhaghnaṃ ca caturmūrdhno namasyā kalmalīkinam || 72|| ṛ\| 2\|7\|17 (marutāmūrdhvaṃ kalmanīkinam)

नयने नयनोद्भूतदहनालीढमन्मथम् । (दमना)पश्यन्तं तरुणं सौम्यं भ्राज॑मानं हिर॒ण्मय॑म् ॥ ७३॥ ऋ\। ६\।७\।२५

nayane nayanodbhūtadahanālīḍhamanmatham | (damanā)paśyantaṃ taruṇaṃ saumyaṃ bhrājamānaṃ hiraṇmayam || 73|| ṛ\| 6\|7\|25

सभायां शूलिनस्सन्ध्यानृत्तवाद्यस्वनामृतम् ।कर्णौ तूर्णं यथाकामं पा॒तं गौ॒रा वि॒वेरि॑णे ॥ ७४॥ ऋ\। ६\।६\।१०

sabhāyāṃ śūlinassandhyānṛttavādyasvanāmṛtam |karṇau tūrṇaṃ yathākāmaṃ pātaṃ gaurā viveriṇe || 74|| ṛ\| 6\|6\|10

नासिके वासुकिश्वासवासिताभासितोरसम् ।घ्रायतं गरलग्रीवमस्म॑भ्यं॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥ ७५॥ ऋ\। १\।१\।३३

nāsike vāsukiśvāsavāsitābhāsitorasam |ghrāyataṃ garalagrīvamasmabhyaṃ śarma yacchatam || 75|| ṛ\| 1\|1\|33

स्वस्त्यस्तु सुखिते जिह्वे विद्यादातुरुमापतेः । (सखि ते)स्तवमुच्चतरं ब्रूहि जय॑तामिव दुन्दु॒भिः ॥ ७६॥ ऋ\। १\।२\।२५

svastyastu sukhite jihve vidyādāturumāpateḥ | (sakhi te)stavamuccataraṃ brūhi jayatāmiva dundubhiḥ || 76|| ṛ\| 1\|2\|25

चेतःपोत न शोचस्त्वं निन्द्यं विन्दाखिलं जगत् ।अस्य नृत्तामृतं शम्भोर्गौ॒रो न तृ॑षि॒तः पिब ॥ ७७॥ ऋ\। १\।१\।३०

cetaḥpota na śocastvaṃ nindyaṃ vindākhilaṃ jagat |asya nṛttāmṛtaṃ śambhorgauro na tṛṣitaḥ piba || 77|| ṛ\| 1\|1\|30

सुगन्धिं सुखसंस्पर्शं कामदं सोमभूषणम् ।गाढमालिङ्ग मच्चित्त योषा॑ जा॒रमि॑व प्रि॒यम् ॥ ७८॥ ऋ\। ६\।८\।२२

sugandhiṃ sukhasaṃsparśaṃ kāmadaṃ somabhūṣaṇam |gāḍhamāliṅga maccitta yoṣā jāramiva priyam || 78|| ṛ\| 6\|8\|22

महामयूखाय महाभुजायमहाशरीराय महाम्बराय ।महाकिरीटाय महेश्वरायम॒होम॒हीं सुष्टु॒तिमी॑रयामि ॥ ७९॥ ऋ\। २\।७\।१७ (महोमहाय सुष्टुतमीरयामि)

mahāmayūkhāya mahābhujāyamahāśarīrāya mahāmbarāya |mahākirīṭāya maheśvarāyamahomahīṃ suṣṭutimīrayāmi || 79|| ṛ\| 2\|7\|17 (mahomahāya suṣṭutamīrayāmi)

यथा कथञ्चिद्रचिताभिरीशप्रसादतश्चारुभिरादरेण ।प्रपूजयामस्स्तुतिभिर्महेशमषा॑ढमुग्रं सह॑मानमा॒भिः ॥ ८०॥ ऋ\। ४\।६\।४

yathā kathañcidracitābhirīśaprasādataścārubhirādareṇa |prapūjayāmasstutibhirmaheśamaṣāḍhamugraṃ sahamānamābhiḥ || 80|| ṛ\| 4\|6\|4

नमश्शिवाय त्रिपुरान्तकायजगत्त्रयेशाय दिगम्बराय । (जगत्त्रयीशाय)नमोऽस्तु मुख्याय हराय शम्भो (हराय भूयो)नमो॑ जघ॒न्या॑य च॒ बुध्नि॑याय च ॥ ८१॥ य\। ४\।५\।६

namaśśivāya tripurāntakāyajagattrayeśāya digambarāya | (jagattrayīśāya)namo'stu mukhyāya harāya śambho (harāya bhūyo)namo jaghanyāya ca budhniyāya ca || 81|| ya\| 4\|5\|6

नमोऽविकाराय विकारिणे ते (नमो विकाराय)नमो भवायास्तु भवोद्भवाय ।बहु प्रजात्यन्त विचित्ररूपायतः॑ प्रसू॒ता ज॒गतः प्रसू॑ती ॥ ८२॥ य\। ११\।१०\।१

namo'vikārāya vikāriṇe te (namo vikārāya)namo bhavāyāstu bhavodbhavāya |bahu prajātyanta vicitrarūpāyataḥ prasūtā jagataḥ prasūtī || 82|| ya\| 11\|10\|1

तस्मै सुरेशोरुकिरीटनानारत्नावृताष्टापदविष्टराय ।भस्माङ्गरागाय नमः परस्मैयस्मा॒त्परं॒ नापर॒मस्ति॒ किञ्चि॑त् ॥ ८३॥ य\। ११\।१०\।१२

tasmai sureśorukirīṭanānāratnāvṛtāṣṭāpadaviṣṭarāya |bhasmāṅgarāgāya namaḥ parasmaiyasmātparaṃ nāparamasti kiñcit || 83|| ya\| 11\|10\|12

सर्पाधिराजौषधिनाथ युद्धक्षुभ्यज्जटामण्डलगह्वराय ।तुभ्यं नमस्सुन्दरताण्डवाययस्मिन्निद+सं॑ च॒ विचैति॒ सर्व॑म् ॥ ८४॥ य\। १०\।१\।११

sarpādhirājauṣadhinātha yuddhakṣubhyajjaṭāmaṇḍalagahvarāya |tubhyaṃ namassundaratāṇḍavāyayasminnida+saṃ ca vicaiti sarvam || 84|| ya\| 10\|1\|11

मुरारिनेत्रार्चितपादपद्ममुमाङ्घ्रिलाक्षापरिरक्तपाणिम् । (लाक्षारससक्तपाणिम्)नमामि देवं विषनीलकण्ठंहि॑रण्यदन्तं॒ शुचिवर्णमा॒रात् ॥ ८५॥ ऋ\। ३\।६\।१४

murārinetrārcitapādapadmamumāṅghrilākṣāpariraktapāṇim | (lākṣārasasaktapāṇim)namāmi devaṃ viṣanīlakaṇṭhaṃhiraṇyadantaṃ śucivarṇamārāt || 85|| ṛ\| 3\|6\|14

नमामि नित्यं त्रिपुरारिमेनंयमान्तकं षण्मुखतातमीशम् ।ललाटनेत्रार्दितपुष्पचापंविश्वं पुरा॒णं तम॑सः॒ पर॑स्तात् ॥ ८६॥ य\। ११\।१०\।१

namāmi nityaṃ tripurārimenaṃyamāntakaṃ ṣaṇmukhatātamīśam |lalāṭanetrārditapuṣpacāpaṃviśvaṃ purāṇaṃ tamasaḥ parastāt || 86|| ya\| 11\|10\|1

अनन्तमव्यक्तमचिन्त्यमेकंहरन्तमाशाम्बरमम्बराङ्गम् ।अजं पुराणं प्रणमामि योऽयम॒णोर॑णीयान्मह॒तो म॑हीयान् ॥ ८७॥ य\। १०\।१०\।११

anantamavyaktamacintyamekaṃharantamāśāmbaramambarāṅgam |ajaṃ purāṇaṃ praṇamāmi yo'yamaṇoraṇīyānmahato mahīyān || 87|| ya\| 10\|10\|11

अन्तस्थमात्मानमजं न दृष्ट्वाभ्रमन्ति मूढा गिरिगह्वरेषु ।पश्चादुदक्दक्षिणतः पुरस्ता॑द॒धस्वि॑दा॒सी दु॒परि॑ स्विदासी३त् ॥ ८८॥ ऋ\। ८\।७\।१७

antasthamātmānamajaṃ na dṛṣṭvābhramanti mūḍhā girigahvareṣu |paścādudakdakṣiṇataḥ purastādadhasvidāsī dupari svidāsī3t || 88|| ṛ\| 8\|7\|17

इमं नमामीश्वरमिन्दुमौलिंशिवं महानन्दमशोकदुःखम् ।हृदम्बुजे तिष्ठति यः परात्माप॒रीत्य॒ सर्वाः॑ प्र॒दिशो॒ दिश॑श्च ॥ ८९॥ य\। ११\।१०\।१

imaṃ namāmīśvaramindumauliṃśivaṃ mahānandamaśokaduḥkham |hṛdambuje tiṣṭhati yaḥ parātmāparītya sarvāḥ pradiśo diśaśca || 89|| ya\| 11\|10\|1

रागादिकापथ्यसमुद्भवेनभग्नं भवाख्येन महामयेन ।विलोक्य मां पालय चन्द्रमौलेभि॒षक्त॑मन्त्वा भि॒षजां॑ शृणोमि ॥ ९०॥ ऋ\। २\।७\।१६

rāgādikāpathyasamudbhavenabhagnaṃ bhavākhyena mahāmayena |vilokya māṃ pālaya candramaulebhiṣaktamantvā bhiṣajāṃ śṛṇomi || 90|| ṛ\| 2\|7\|16

दुःखाम्बुराशिं सुखलेशहीनमस्पृष्टपुण्यं बहुपातकं माम् ।मृत्योः करस्थं भवसर्पभीतं (भव रक्श बीतं)प॒श्चात्पुरस्ता॑दध॒रादुद॑क्तात् ॥ ९१॥ ऋ\। ८\।४\।९

duḥkhāmburāśiṃ sukhaleśahīnamaspṛṣṭapuṇyaṃ bahupātakaṃ mām |mṛtyoḥ karasthaṃ bhavasarpabhītaṃ (bhava rakśa bītaṃ)paścātpurastādadharādudaktāt || 91|| ṛ\| 8\|4\|9

गिरीन्द्रजाचारुमुखावलोकसुशीतया देव तवैव दृष्ट्या । (सुगीतया चारु)वयं दयापूरितयैव तूर्णम॒पो नना॒वा दुरि॒ता त॑रेम ॥ ९२॥ ऋ\। ५\।१\।१२

girīndrajācārumukhāvalokasuśītayā deva tavaiva dṛṣṭyā | (sugītayā cāru)vayaṃ dayāpūritayaiva tūrṇamapo nanāvā duritā tarema || 92|| ṛ\| 5\|1\|12

अपारसंसारसमुद्रमध्येनिमग्नमुत्क्रोशमनल्परागम् ।मामक्षयं पाहि महेश जुष्ट (मामक्षमं)मोजि॑ष्ठया॒ दक्षि॑णयैवरा॒तिम् ॥ ९३॥ ऋ\। २\।४\।८

apārasaṃsārasamudramadhyenimagnamutkrośamanalparāgam |māmakṣayaṃ pāhi maheśa juṣṭa (māmakṣamaṃ)mojiṣṭhayā dakṣiṇayaivarātim || 93|| ṛ\| 2\|4\|8

स्मरन् पुरा सञ्चितपातकानिखरं यमस्याभिमुखं यमारे ।बिभेमि मे देहि यथेष्टमायुर्यदि॑ क्षि॒तायुर्यदि॑ वा॒ परे॑तः ॥ ९४॥ ऋ\। ८\।८\।१९

smaran purā sañcitapātakānikharaṃ yamasyābhimukhaṃ yamāre |bibhemi me dehi yatheṣṭamāyuryadi kṣitāyuryadi vā paretaḥ || 94|| ṛ\| 8\|8\|19

सुगन्धिभिः सुन्दरभस्मगौरै (सुगन्धगस्सुन्दर)रनन्तभोगैर्मृदुलैरघोरैः ।इमं कदालिङ्गति मां पिनाकीस्थि॒रेभि॒रङ्गैः॑ पुरु॒रूप॑ उ॒ग्रः ॥ ९५॥ ऋ\। २\।७\।१७

sugandhibhiḥ sundarabhasmagaurai (sugandhagassundara)ranantabhogairmṛdulairaghoraiḥ |imaṃ kadāliṅgati māṃ pinākīsthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugraḥ || 95|| ṛ\| 2\|7\|17

क्रोशन्तमीशः पतितं भवाब्धौनागास्यमण्डूकमिवातिभीतम् ।कदा नु मां रक्ष्यति देवदेवोहिरण्यरूपः स॒हिर॑ण्यसन्दृक् ॥ ९६॥ ऋ\। २\।७\।२३

krośantamīśaḥ patitaṃ bhavābdhaunāgāsyamaṇḍūkamivātibhītam |kadā nu māṃ rakṣyati devadevohiraṇyarūpaḥ sahiraṇyasandṛk || 96|| ṛ\| 2\|7\|23

चारुस्मितं चन्द्रकलावतंसंगौरीकटाक्षार्हमयुग्मनेत्रम् ।आलोकयिष्यामि कदा नु देवमादि॒त्यव॑र्णं॒ तम॑सः॒ पर॑स्तात् ॥ ९७॥ य\। ११\।३\।१३\।१

cārusmitaṃ candrakalāvataṃsaṃgaurīkaṭākṣārhamayugmanetram |ālokayiṣyāmi kadā nu devamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 97|| ya\| 11\|3\|13\|1

आगच्छतात्राशु मुमुक्षवो येयूयं शिवं चिन्तयतोऽन्तरब्जे । (चिन्तयतान्तरब्जे)ध्यायन्ति मुक्त्यर्थमिमं हि नित्यंवेदान्तवि॒ज्ञान॒सुनि॑श्चिता॒र्थाः ॥ ९८॥ य\। १०\।१०\।११

āgacchatātrāśu mumukṣavo yeyūyaṃ śivaṃ cintayato'ntarabje | (cintayatāntarabje)dhyāyanti muktyarthamimaṃ hi nityaṃvedāntavijñānasuniścitārthāḥ || 98|| ya\| 10\|10\|11

आयात यूयं भुवनाधिपत्यकामा महेशं सकृदर्चयध्वम् ।एनं पुराभ्यर्च्य हिरण्यगर्भोभूतस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् ॥ ९९॥ ऋ\। ८\।७\।३

āyāta yūyaṃ bhuvanādhipatyakāmā maheśaṃ sakṛdarcayadhvam |enaṃ purābhyarcya hiraṇyagarbhobhūtasya jātaḥ patireka āsīt || 99|| ṛ\| 8\|7\|3

ये कामयन्ते विपुलां श्रियं तेश्रीकण्ठमेनं सकृदानमन्ताम् ।श्रीमानयं श्रीपतिवन्द्यपादःश्री॒णामुदा॒रो ध॒रुणो॑रयी॒णाम् ॥ १००॥ ऋ\। ७\।८\।२८

ye kāmayante vipulāṃ śriyaṃ teśrīkaṇṭhamenaṃ sakṛdānamantām |śrīmānayaṃ śrīpativandyapādaḥśrīṇāmudāro dharuṇorayīṇām || 100|| ṛ\| 7\|8\|28

सुपुत्रकामा अपि ये मनुष्यायुवानमेनं गिरिशं यजन्ताम् ।यतस्स्वयम्भूर्जगतां विधाताहिरण्यग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ ॥ १०१॥ ऋ\। ८\।७\।३

suputrakāmā api ye manuṣyāyuvānamenaṃ giriśaṃ yajantām |yatassvayambhūrjagatāṃ vidhātāhiraṇyagarbhaḥ samavartatāgre || 101|| ṛ\| 8\|7\|3

अलं किमुक्तैर्बहुभिस्समीहितं (समीरितं)समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति ।पुरैनमाश्रित्य हि कुम्भसम्भवोदिवा॒ न नक्तं॑ पलि॒तो इवा॑जनि ॥ १०२॥ ऋ\। २\।२\।१३ (दिवा न सक्तं)

alaṃ kimuktairbahubhissamīhitaṃ (samīritaṃ)samastamasyāśrayaṇena sidhyati |purainamāśritya hi kumbhasambhavodivā na naktaṃ palito ivājani || 102|| ṛ\| 2\|2\|13 (divā na saktaṃ)

अन्यत्परित्यज्य ममाक्षिभृङ्गौ (भृङ्गाः)सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् । (शिवमाश्रयध्वम्)आमोदवानेष मृदुश्शिवोऽयंस्वा॒दुष्कि॑ला॒यं मधु॑मां उ॒तायम् ॥ १०३॥ ऋ\। ४\।७\।३०

anyatparityajya mamākṣibhṛṅgau (bhṛṅgāḥ)sarvaṃ sadainaṃ śivamāśrayethām | (śivamāśrayadhvam)āmodavāneṣa mṛduśśivo'yaṃsvāduṣkilāyaṃ madhumāṃ utāyam || 103|| ṛ\| 4\|7\|30

भविष्यसि त्वं प्रतिमानहीनो (प्रतिमाविहीना)विनिर्जिताऽशेषनरामरा च ।नमोऽस्तु ते वाणि महेशमेनंस्तु॒हि श्रु॒तं ग॑र्त॒सदं॒ युवा॑नम् ॥ १०४॥ ऋ\। २\।७\।१८

bhaviṣyasi tvaṃ pratimānahīno (pratimāvihīnā)vinirjitā'śeṣanarāmarā ca |namo'stu te vāṇi maheśamenaṃstuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānam || 104|| ṛ\| 2\|7\|18

यद्यन्मनश्चिन्तयसि त्वमिष्टंतत्तद्भविष्यत्यखिलं ध्रुवं ते ।दुःखे निवृत्तेः विषये कदाचि (निवृत्तिर्विषये)द्यक्ष्वा॑म॒हे सौ॑मन॒साय॑ रु॒द्रम् ॥ १०५॥ ऋ\। ४\।२\।१९

yadyanmanaścintayasi tvamiṣṭaṃtattadbhaviṣyatyakhilaṃ dhruvaṃ te |duḥkhe nivṛtteḥ viṣaye kadāci (nivṛttirviṣaye)dyakṣvāmahe saumanasāya rudram || 105|| ṛ\| 4\|2\|19

अज्ञानयोगादपचारकर्मयत्पूर्वमस्माभिरनुष्ठितं ते ।तद्देव सोढ्वा सकलं दयालोपि॒तेव॑ पु॒त्रान्प्रति॑ नो जुषस्व ॥ १०६॥ ऋ\। ५\।४\।२१

ajñānayogādapacārakarmayatpūrvamasmābhiranuṣṭhitaṃ te |taddeva soḍhvā sakalaṃ dayālopiteva putrānprati no juṣasva || 106|| ṛ\| 5\|4\|21

संसाराख्यक्रुद्धसर्पेण तीव्रैःरागद्वेषोन्मादलोभादिदन्तैः ।दष्टं दृष्ट्वा मां दयालुः पिनाकीदे॒वस्त्रा॒ता त्रा॑यता॒मप्र॑यच्छन् ॥ १०७॥ ऋ\। १\।७\।२४

saṃsārākhyakruddhasarpeṇa tīvraiḥrāgadveṣonmādalobhādidantaiḥ |daṣṭaṃ dṛṣṭvā māṃ dayāluḥ pinākīdevastrātā trāyatāmaprayacchan || 107|| ṛ\| 1\|7\|24

इत्युक्त्वान्ते यत्समाधेर्नमन्तो (यत्समाधेर्न मन्त्रो)रुद्राद्यास्त्वां यान्ति जन्माहिदष्टाः । (रुद्रं ध्यात्वा)सन्तो नीलग्रीवसूत्रात्मनाहं (नीलग्रीवमन्त्रात्मनाहं)तत्त्वा॑यामि॒ ब्रह्म॑णां॒ वन्द॑मानः ॥ १०८॥ ऋ\। १\।२\।१५

ityuktvānte yatsamādhernamanto (yatsamādherna mantro)rudrādyāstvāṃ yānti janmāhidaṣṭāḥ | (rudraṃ dhyātvā)santo nīlagrīvasūtrātmanāhaṃ (nīlagrīvamantrātmanāhaṃ)tattvāyāmi brahmaṇāṃ vandamānaḥ || 108|| ṛ\| 1\|2\|15

भवातिभीषणज्वरेण पीडितान् महाभयानशेषपातकालयानदूरकाललोचनान् ।अनाथनाथ ते करेण भेषजेन कालहन्नुदूषणो व॒सो म॒हे मृ॒शस्व॑ शूर॒ राध॑से ॥ १०९॥ ऋ\। ६\।५\।९

bhavātibhīṣaṇajvareṇa pīḍitān mahābhayānaśeṣapātakālayānadūrakālalocanān |anāthanātha te kareṇa bheṣajena kālahannudūṣaṇo vaso mahe mṛśasva śūra rādhase || 109|| ṛ\| 6\|5\|9

जयेम येन सर्वमेतदिष्टमष्टदिग्गजंभुवः स्थलं नभः स्थलं दिवःस्थलं च तद्गतम् ।य एष सर्वदेवदानवानतः सभापतिःस नो ददातु॒ तं र॒यिं र॒यिं पि॒शङ्ग॑सदृशम् ॥ ११०॥ ऋ\। ८\।८\।१० (पिशङ्गसन्धृतं)

jayema yena sarvametadiṣṭamaṣṭadiggajaṃbhuvaḥ sthalaṃ nabhaḥ sthalaṃ divaḥsthalaṃ ca tadgatam |ya eṣa sarvadevadānavānataḥ sabhāpatiḥsa no dadātu taṃ rayiṃ rayiṃ piśaṅgasadṛśam || 110|| ṛ\| 8\|8\|10 (piśaṅgasandhṛtaṃ)

नमो भवाय ते हराय भूतिभासितोरसेनमो मृडाय ते हराय भूतभीतिभङ्गिने ।(नमो भवारये भवार्तिभीतिभङ्गदायिने ।)नमश्शिवाय विश्वरूपशाश्वताय शूलिनेन यस्य॑ ह॒न्यते॒ सखा॒ न जी॑यते॒ कदा॑चन ॥ १११॥ ऋ\। ८\।८\।१०

namo bhavāya te harāya bhūtibhāsitorasenamo mṛḍāya te harāya bhūtabhītibhaṅgine |(namo bhavāraye bhavārtibhītibhaṅgadāyine |)namaśśivāya viśvarūpaśāśvatāya śūlinena yasya hanyate sakhā na jīyate kadācana || 111|| ṛ\| 8\|8\|10

सुरपतिपतये नमो नमःक्षितिपतिपतये नमो नमः प्रजापतिपतये ।नमो नमोऽम्बिकापतयेउमापतये पशुपतये॑ नमो॒ नमः॑ ॥ ११२॥ य\। ११\।१०\।२२

surapatipataye namo namaḥkṣitipatipataye namo namaḥ prajāpatipataye |namo namo'mbikāpatayeumāpataye paśupataye namo namaḥ || 112|| ya\| 11\|10\|22

विनायकं वन्दनमस्तकाहतिप्रणामसङ्घुष्टसमस्तविष्टपम् ।नमामि नित्यं प्रणतार्तिनाशनंक॒विं कवी॒नामुप॒मश्र॑वस्तमम् ॥ ११३॥ ऋ\। २\।६\।२६

vināyakaṃ vandanamastakāhatipraṇāmasaṅghuṣṭasamastaviṣṭapam |namāmi nityaṃ praṇatārtināśanaṃkaviṃ kavīnāmupamaśravastamam || 113|| ṛ\| 2\|6\|26

देवा युद्धे यागे विप्राःस्वीयां सिद्धिं ह्वायन् ह्वायन् । (ह्वायं ह्वायम्)यं सिद्।ह्ध्यन्ति स्कन्दं वन्देसुब्रह्म॒ण्यो+ सुब्रह्म॒ण्योम् ॥ ११४॥ य\। ११\।१\।१२\।३

devā yuddhe yāge viprāḥsvīyāṃ siddhiṃ hvāyan hvāyan | (hvāyaṃ hvāyam)yaṃ sid|hdhyanti skandaṃ vandesubrahmaṇyo+ subrahmaṇyom || 114|| ya\| 11\|1\|12\|3

नमश्शिवायै जगदम्बिकायैशिवप्रियायै शिवविग्रहायै ।समुद्बभूवाद्रिपतेस्सुतायैचतु॑ष्कवर्दायुव॒तिस्सु॒पेशाः॑ ॥ ११५॥ ऋ\। ८\।६\।१६ (चतु॑ष्कपर्द्रा)

namaśśivāyai jagadambikāyaiśivapriyāyai śivavigrahāyai |samudbabhūvādripatessutāyaicatuṣkavardāyuvatissupeśāḥ || 115|| ṛ\| 8\|6\|16 (catuṣkapardrā)

हिरण्यवर्णां मणिनूपुराङ्घ्रिंप्रसन्नवक्त्रांशुकपद्महस्ताम् ।विशालनेत्रां प्रणमामि गौरींव॒चो॒ विदं॒ वाच॑मुदी॒रय॑न्तीम् ॥ ११६॥ ऋ\। ६\।७\।८

hiraṇyavarṇāṃ maṇinūpurāṅghriṃprasannavaktrāṃśukapadmahastām |viśālanetrāṃ praṇamāmi gaurīṃvaco vidaṃ vācamudīrayantīm || 116|| ṛ\| 6\|7\|8

नमामि मेनातनयाममेयामुमामिमां मानवतीं च मान्याम् ।करोति या भूतिसितौ स्तनौ द्वौप्रियं॒ सखा॑यं परिषस्वजा॒ना ॥ ११७॥ ऋ ५\।१\।१९

namāmi menātanayāmameyāmumāmimāṃ mānavatīṃ ca mānyām |karoti yā bhūtisitau stanau dvaupriyaṃ sakhāyaṃ pariṣasvajānā || 117|| ṛ 5\|1\|19

कान्तामुमाकान्त नितान्तकान्ति (कान्तामिमां कान्त)भ्रान्तामुपान्तानतहर्यजेन्द्राम् । (भ्रान्तामुमां तां)नतोस्मियास्ते गिरिशस्य पार्श्वे (नकोस्मियास्ते)विश्वा॑नि दे॒वी भुव॑नाभि॒चक्ष्या॑ ॥ ११८॥ ऋ\। १\।६\।२५

kāntāmumākānta nitāntakānti (kāntāmimāṃ kānta)bhrāntāmupāntānataharyajendrām | (bhrāntāmumāṃ tāṃ)natosmiyāste giriśasya pārśve (nakosmiyāste)viśvāni devī bhuvanābhicakṣyā || 118|| ṛ\| 1\|6\|25

वन्दे गौरीं तुङ्गपीनस्तनीं त्वां (तां)चन्द्राचूडां श्लिष्टसर्वाङ्गरागाम् । (चन्द्रापीडां मृष्टसर्वाङ्गरागाम्)एषा देवी प्राणिनामन्तरात्मादे॒वं दे॑वं॒ राध॑से चो॒दय॑न्तीम् ॥ ११९॥ ऋ\। ५\।५\।२६

vande gaurīṃ tuṅgapīnastanīṃ tvāṃ (tāṃ)candrācūḍāṃ śliṣṭasarvāṅgarāgām | (candrāpīḍāṃ mṛṣṭasarvāṅgarāgām)eṣā devī prāṇināmantarātmādevaṃ devaṃ rādhase codayantīm || 119|| ṛ\| 5\|5\|26

एनां वन्दे दीनरक्षाविनोदामेनां कन्यामानतानन्ददात्रीम् ।या विद्यानां मङ्लानां च वाचामे॒षा ने॒त्री राध॑सस्सू॒नृता॑नाम् ॥ १२०॥ ऋ\। ५\।५\।२३

enāṃ vande dīnarakṣāvinodāmenāṃ kanyāmānatānandadātrīm |yā vidyānāṃ maṅlānāṃ ca vācāmeṣā netrī rādhasassūnṛtānām || 120|| ṛ\| 5\|5\|23

भवाभिभीतोरुभयापहन्त्रि (भवानुभूतोरुभयापहन्त्रीं)भवानि भोग्याभरणैकभोगैः । (भवानुभागाभरणैकभोगी)श्रियं परां देहि शिवप्रिये नो (मे)ययाति॒ विश्वा॑ दुरि॒ता तरे॑म ॥ १२१॥ ऋ\। ६\।३\।२८

bhavābhibhītorubhayāpahantri (bhavānubhūtorubhayāpahantrīṃ)bhavāni bhogyābharaṇaikabhogaiḥ | (bhavānubhāgābharaṇaikabhogī)śriyaṃ parāṃ dehi śivapriye no (me)yayāti viśvā duritā tarema || 121|| ṛ\| 6\|3\|28

शिवे कथं त्वं स्तुतिभिस्तु गीयसे (मतिभिस्तु)जगत्त्रयी केलिरयं शिवः पतिः । (जगत्कृतिः)हरिस्तु दासोऽनुचरेन्दिरा शचीसर॑स्वती वा सु॒भगा॑द॒दिर्वसु॑ ॥ १२२॥ ऋ\। ६\।२\।४

śive kathaṃ tvaṃ stutibhistu gīyase (matibhistu)jagattrayī kelirayaṃ śivaḥ patiḥ | (jagatkṛtiḥ)haristu dāso'nucarendirā śacīsarasvatī vā subhagādadirvasu || 122|| ṛ\| 6\|2\|4

इमं स्तवं जैमिनिना प्रचोदितं (समीरितं)द्विजोत्तमो यः पठतीशभक्तितः ।तमिष्टवाक्सिद्धिमतिश्रियः परं (तमिष्टवाक्सिद्धिमतिद्युतिश्रियः)परि॑ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒मति॑म् ॥ १२३॥ ऋ\। ७\।८\।२४

imaṃ stavaṃ jaimininā pracoditaṃ (samīritaṃ)dvijottamo yaḥ paṭhatīśabhaktitaḥ |tamiṣṭavāksiddhimatiśriyaḥ paraṃ (tamiṣṭavāksiddhimatidyutiśriyaḥ)pariṣvajante janayo yathāmatim || 123|| ṛ\| 7\|8\|24

महीपतिर्यस्तु युयुत्सुरादरादिदं पठत्याशु तथैव सादरात् ।(महीपतिर्यस्तु युयुत्सुरादरादिमंपठत्यस्य तथैव सुन्दरम् ।)प्रयान्ति वा शीघ्रमथान्तकान्तिकं (शीघ्रमथान्तकं)भियं परं दधा॑ना॒ हृद॑येषु॒ शत्र॑वः ॥ १२४॥ ऋ\। ८\।३\।१९

mahīpatiryastu yuyutsurādarādidaṃ paṭhatyāśu tathaiva sādarāt |(mahīpatiryastu yuyutsurādarādimaṃpaṭhatyasya tathaiva sundaram |)prayānti vā śīghramathāntakāntikaṃ (śīghramathāntakaṃ)bhiyaṃ paraṃ dadhānā hṛdayeṣu śatravaḥ || 124|| ṛ\| 8\|3\|19

त्रैवर्णिकेष्वन्यतमो य एनंनित्यं कदाचित् पठतीशभक्तितः ।कलेवरान्ते शिवपार्श्ववर्तीनिरञ्ज॒नः साम्यमुपै॑ति दि॒व्यम् ॥ १२५॥ मुण्डकोपनिषदि\। ५०

traivarṇikeṣvanyatamo ya enaṃnityaṃ kadācit paṭhatīśabhaktitaḥ |kalevarānte śivapārśvavartīnirañjanaḥ sāmyamupaiti divyam || 125|| muṇḍakopaniṣadi\| 50

लभन्ते पठन्तो मतिं बुद्धिकामालभन्ते चिरायुस्तथाऽऽयुष्यकामाः ।लभन्ते तथैव श्रियं पुष्टिकामा (लभन्ते पठन्तः श्रियं)ल॒भ॒न्ते॒ ह॒ पुत्राँल्लभन्ते॑ ह पौ॒त्रान् ॥ १२६॥ ऋ\। ९\।१०

labhante paṭhanto matiṃ buddhikāmālabhante cirāyustathā''yuṣyakāmāḥ |labhante tathaiva śriyaṃ puṣṭikāmā (labhante paṭhantaḥ śriyaṃ)labhante ha putrām̐llabhante ha pautrān || 126|| ṛ\| 9\|10

सूत उवाचइत्यनेन स्तवेनेशं स्तुत्वासौ जैमिनिर्मुनिः ।स्नेहाश्रुपूर्णनयनः प्रणनाम सभापतिम् ॥ १२७॥

sūta uvācaityanena staveneśaṃ stutvāsau jaiminirmuniḥ |snehāśrupūrṇanayanaḥ praṇanāma sabhāpatim || 127||

मुहुर्मुहुः पिबन्नीशताण्डवामृतमागलम् ।सर्वान् कामानवाप्यान्ते गाणपत्यमवाप सः ॥ १२८॥

muhurmuhuḥ pibannīśatāṇḍavāmṛtamāgalam |sarvān kāmānavāpyānte gāṇapatyamavāpa saḥ || 128||

पादं वाप्यर्धपादं वा श्लोकं श्लोकार्धमेव वा ।यस्तु वाचयते नित्यं समोक्षमधिगच्छति ॥ १२९॥

pādaṃ vāpyardhapādaṃ vā ślokaṃ ślokārdhameva vā |yastu vācayate nityaṃ samokṣamadhigacchati || 129||

वेदः शिवः शिवो वेदो वेदाध्यायी सदाशिवः ।तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वेदाध्यायिनमर्चयेत् ॥ १३०॥

vedaḥ śivaḥ śivo vedo vedādhyāyī sadāśivaḥ |tasmātsarvaprayatnena vedādhyāyinamarcayet || 130||

अधीतविस्मृतो वेदो वेदपादस्तवं पठन् ।स चतुर्वेदसाहस्रपारायणफलं लभेत् ॥ १३१॥

adhītavismṛto vedo vedapādastavaṃ paṭhan |sa caturvedasāhasrapārāyaṇaphalaṃ labhet || 131||

कृपासमुद्रं सुमुखं त्रिनेत्रंजटाधरं पार्वतिवामभागम् ।सदाशिवं रुद्रमनन्तरूपंविश्वेश्वरं त्वां हृदि भावयामि ॥ १३२॥

kṛpāsamudraṃ sumukhaṃ trinetraṃjaṭādharaṃ pārvativāmabhāgam |sadāśivaṃ rudramanantarūpaṃviśveśvaraṃ tvāṃ hṛdi bhāvayāmi || 132||

आनन्दनृत्यसमये नटनायकस्यपादारविन्दमणिनूपुरशिञ्जितानि ।आनन्दयन्ति मदयन्ति विमोहयन्तिरोमाञ्चयन्ति नयनानि कृतार्थयन्ति ॥ १३३॥

ānandanṛtyasamaye naṭanāyakasyapādāravindamaṇinūpuraśiñjitāni |ānandayanti madayanti vimohayantiromāñcayanti nayanāni kṛtārthayanti || 133||

अतिभीषणकटुभाषणयमकिङ्करपटलीकृतताडनपरिपीडनमरणागमसमये ।उमया सह मम चेतसि यमशासननिवसन्हर शङ्कर शिव शङ्कर हर मे हर दुरितम् ॥ १३४॥

atibhīṣaṇakaṭubhāṣaṇayamakiṅkarapaṭalīkṛtatāḍanaparipīḍanamaraṇāgamasamaye |umayā saha mama cetasi yamaśāsananivasanhara śaṅkara śiva śaṅkara hara me hara duritam || 134||

इति श्रीजैमिनिमहर्षिणा प्रणीतो वेदपादस्तवस्सम्पूर्णः ।(इति जैमिनिकृतवेदपादस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।)शुभम् ॥

iti śrījaiminimaharṣiṇā praṇīto vedapādastavassampūrṇaḥ |(iti jaiminikṛtavedapādastotraṃ sampūrṇam |)śubham ||