कैलासेश्वरलिङ्गपूजाकथनम् Kailaseshvaralingapujakathanam

स्कन्द उवाचतल्लिङ्गजातास्सर्वेऽपि भुवनानि चतुर्दश ।तल्लिङ्गजाता देवाद्या ब्रह्मविष्णुहरादयः ॥ १॥

skanda uvācatalliṅgajātāssarve'pi bhuvanāni caturdaśa |talliṅgajātā devādyā brahmaviṣṇuharādayaḥ || 1||

तल्लिङ्गे संस्थिता लोकास्सप्तद्वीपवनाकराः ।प्रलयेऽपि लयं यान्ति सर्वे लोकास्सुरैस्सह ॥ २॥

talliṅge saṃsthitā lokāssaptadvīpavanākarāḥ |pralaye'pi layaṃ yānti sarve lokāssuraissaha || 2||

लयनाल्लिङ्गमित्युक्तं लीनं यस्मिञ्जगद्रुतम् ।तस्माल्लिङ्गं मुने प्रोक्तं तत्कैलासेश्वरसञ्ज्ञितं ॥ ३॥

layanālliṅgamityuktaṃ līnaṃ yasmiñjagadrutam |tasmālliṅgaṃ mune proktaṃ tatkailāseśvarasañjñitaṃ || 3||

यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह ।भूमौ तच्च महालिङ्गं प्रतिष्ठापुच्छमेवतु ॥ ४॥

yato vāco nivartante aprāpya manasā saha |bhūmau tacca mahāliṅgaṃ pratiṣṭhāpucchamevatu || 4||

एकं ब्रह्मैव तल्लिङ्गमलिङ्गमपि भूसुराः ।तदेव ज्योतिषां ज्योतिस्तद्वै चेतनचेतनम् ॥ ५॥

ekaṃ brahmaiva talliṅgamaliṅgamapi bhūsurāḥ |tadeva jyotiṣāṃ jyotistadvai cetanacetanam || 5||

तल्लिङ्गं सत्यमानन्दमखण्डैकरसंसदा ।तल्लिङ्गदर्शने वाऽपि नवाग्गच्छति नो मनः ॥ ६॥

talliṅgaṃ satyamānandamakhaṇḍaikarasaṃsadā |talliṅgadarśane vā'pi navāggacchati no manaḥ || 6||

नेति नेति च वेदान्तैस्तल्लिङ्गं प्रतिपाद्यते ।तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेह नानास्ति किञ्चन ॥ ७॥

neti neti ca vedāntaistalliṅgaṃ pratipādyate |tadeva brahma tvaṃ viddhi neha nānāsti kiñcana || 7||

ऋतं सत्यं परं ब्रह्म तदात्मामनसोऽतिगम् ।निरिन्द्रियं निष्कलङ्कमसङ्गमजरं हि तत् ॥ ८॥

ṛtaṃ satyaṃ paraṃ brahma tadātmāmanaso'tigam |nirindriyaṃ niṣkalaṅkamasaṅgamajaraṃ hi tat || 8||

प्रभुं समस्तभूतोत्थसर्वधर्मविवर्जितम् ।आकाशं तदनाकाशं साकारञ्च निराकृति ॥ ९॥

prabhuṃ samastabhūtotthasarvadharmavivarjitam |ākāśaṃ tadanākāśaṃ sākārañca nirākṛti || 9||

कारणं कारणानाञ्च ब्रह्म तल्लिङ्गमेवहि ।नामरूपातिगं शान्तं गुणातीतं गुणास्पदम् ॥ १०॥

kāraṇaṃ kāraṇānāñca brahma talliṅgamevahi |nāmarūpātigaṃ śāntaṃ guṇātītaṃ guṇāspadam || 10||

अपाणिपादमत्यच्छमानन्दघनमद्वयम् ।शिवस्य निर्गुणं रूपमदृश्यमकृतात्मभिः ॥ ११॥

apāṇipādamatyacchamānandaghanamadvayam |śivasya nirguṇaṃ rūpamadṛśyamakṛtātmabhiḥ || 11||

तदेव व्यापकं भाति तल्लिङ्गन्तमसः परम् ।तन्न वेदैश्च वेदान्तैर्गुरुभिश्श्रुतिभिस्तदा ॥ १२॥

tadeva vyāpakaṃ bhāti talliṅgantamasaḥ param |tanna vedaiśca vedāntairgurubhiśśrutibhistadā || 12||

नप्राप्यं सर्वदा सर्वैर्द्रष्टुं तच्चाप्यथा श्रितुम् ।तदेव देवदेवस्य निर्गुणं रूपमद्भुतम् ॥ १३॥

naprāpyaṃ sarvadā sarvairdraṣṭuṃ taccāpyathā śritum |tadeva devadevasya nirguṇaṃ rūpamadbhutam || 13||

निर्गुणञ्चाऽपि लोकानां दृष्टिगोचरवत्स्थितम् ।तल्लिङ्गं सर्वदा शम्भुर्देव्या पूजयतिस्वयं ॥ १४॥

nirguṇañcā'pi lokānāṃ dṛṣṭigocaravatsthitam |talliṅgaṃ sarvadā śambhurdevyā pūjayatisvayaṃ || 14||

बाह्यैराभ्यन्तरैश्चाऽपि पूजाभिः परमेश्वरः ।त्रिणेत्रो नीलकण्ठश्च चन्द्रार्धकृतशेखरः ॥ १५॥

bāhyairābhyantaraiścā'pi pūjābhiḥ parameśvaraḥ |triṇetro nīlakaṇṭhaśca candrārdhakṛtaśekharaḥ || 15||

अहम्भावादिरहितो भावाभावविवर्जितः ।अहं ब्रह्मैवेदमिति यं वदन्ति नरामराः ॥ १६॥

ahambhāvādirahito bhāvābhāvavivarjitaḥ |ahaṃ brahmaivedamiti yaṃ vadanti narāmarāḥ || 16||

(अहं ब्रह्मैवेदमिति तुर्यातीतोऽजरोऽमरः) ॥ १६॥

(ahaṃ brahmaivedamiti turyātīto'jaro'maraḥ) || 16||

ध्यानध्येयातिगो भूत्वा स्थितस्समहिमातिगः ।एवं सम्भावयन्देव्या शिवएव हि केवलः ॥ १७॥

dhyānadhyeyātigo bhūtvā sthitassamahimātigaḥ |evaṃ sambhāvayandevyā śivaeva hi kevalaḥ || 17||

तमः परो महादेवो देव्या सगुणनिर्गुणः ।पूजां बाह्योपचाराद्यैर्मनोवाचामगोचरः ॥ १८॥

tamaḥ paro mahādevo devyā saguṇanirguṇaḥ |pūjāṃ bāhyopacārādyairmanovācāmagocaraḥ || 18||

कल्पयत्येव मनसा सर्वकालेषु शङ्करः ।प्रदोषेषु विशेषेण कैलासे चन्द्रशेखरः ॥ १९॥

kalpayatyeva manasā sarvakāleṣu śaṅkaraḥ |pradoṣeṣu viśeṣeṇa kailāse candraśekharaḥ || 19||

तत्पूजां सावधानेन समाहितमनाश्शृणु ।चतुर्देहातिगो भूत्वा सर्वेन्द्रियविवर्जितः ॥ २०॥

tatpūjāṃ sāvadhānena samāhitamanāśśṛṇu |caturdehātigo bhūtvā sarvendriyavivarjitaḥ || 20||

अहम्भावं परित्यज्य शिवोऽहं केवलोऽद्वयः ।व्याप्येषु व्यापकश्चाहं गुणेषु निहतोस्म्यहम् ॥ २१॥

ahambhāvaṃ parityajya śivo'haṃ kevalo'dvayaḥ |vyāpyeṣu vyāpakaścāhaṃ guṇeṣu nihatosmyaham || 21||

नान्तो नचादिस्सकलचाहं विश्वं सदैवहि ।विश्वातीतोहमजरोऽसङ्गोऽसङ्गविवर्जितः ॥ २२॥

nānto nacādissakalacāhaṃ viśvaṃ sadaivahi |viśvātītohamajaro'saṅgo'saṅgavivarjitaḥ || 22||

व्यापकोऽहं सदा पूर्णो गुणजालविवर्जितः ।नीरूपो विश्वभूतात्मा देहधर्मविवर्जितः ॥ २३॥

vyāpako'haṃ sadā pūrṇo guṇajālavivarjitaḥ |nīrūpo viśvabhūtātmā dehadharmavivarjitaḥ || 23||

आकाशो व्यापकश्शीर्यश्शीर्णेष्वहमवस्थितः ।सत्यं ज्ञानोऽहमानन्दो बोधबोधकवर्जितः ॥ २४॥

ākāśo vyāpakaśśīryaśśīrṇeṣvahamavasthitaḥ |satyaṃ jñāno'hamānando bodhabodhakavarjitaḥ || 24||

मय्येव सकलं जातं मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।मयि सर्वं लयं याति तद्ब्रह्माद्वयमस्म्यहम् ॥ २५॥

mayyeva sakalaṃ jātaṃ mayi sarvaṃ pratiṣṭhitam |mayi sarvaṃ layaṃ yāti tadbrahmādvayamasmyaham || 25||

इत्येवं भावयन्धीरो बाह्ये लिङ्गं समर्चयेत् ।धृतभस्मत्रिपुण्ड्राङ्को रुद्राक्षवरभूषणः ॥ २६॥

ityevaṃ bhāvayandhīro bāhye liṅgaṃ samarcayet |dhṛtabhasmatripuṇḍrāṅko rudrākṣavarabhūṣaṇaḥ || 26||

पञ्चास्यध्याननिरतः पञ्चाक्षरपरायणः ।प्राङ्मुखोदङ्मुखोवाऽपि स्थितश्चेलकुशासने ॥ २७॥

pañcāsyadhyānanirataḥ pañcākṣaraparāyaṇaḥ |prāṅmukhodaṅmukhovā'pi sthitaścelakuśāsane || 27||

ध्यात्वा स्वहृत्पद्मसंस्थं शुद्धस्फटिकसन्निभम् ।प्रसन्नास्यं त्रिणयनं त्रिपुण्ड्रपरिशोभितम् ॥ २८॥

dhyātvā svahṛtpadmasaṃsthaṃ śuddhasphaṭikasannibham |prasannāsyaṃ triṇayanaṃ tripuṇḍrapariśobhitam || 28||

चन्द्रार्धमुकुटं देवं नीलग्रीवमुमापतिम् ।आवाहयेद्बाह्ययलिङ्गे स्फाटिके बाणधातुजे ॥ २९॥

candrārdhamukuṭaṃ devaṃ nīlagrīvamumāpatim |āvāhayedbāhyayaliṅge sphāṭike bāṇadhātuje || 29||

मृल्लिङ्गे सिकतायाञ्च पूजयेत्स्थावरेऽपि च ।पञ्चामृतैः पञ्चगव्यैर्नीरधारादिभिश्शिवम् ॥ ३०॥

mṛlliṅge sikatāyāñca pūjayetsthāvare'pi ca |pañcāmṛtaiḥ pañcagavyairnīradhārādibhiśśivam || 30||

पञ्चब्रह्मैः पावमानै रुद्रैर्वेदसमुद्भवैः ।अभिषिच्य प्रयत्नेन सामभिश्च महेश्वरम् ॥ ३१॥

pañcabrahmaiḥ pāvamānai rudrairvedasamudbhavaiḥ |abhiṣicya prayatnena sāmabhiśca maheśvaram || 31||

वस्त्रैरावेष्ट्य तल्लिङ्गं गन्धलेपेन लेपयेत् ।अक्षताभिस्तथा रत्नगोलकैर्भूषयेच्छिवम् ॥ ३२॥

vastrairāveṣṭya talliṅgaṃ gandhalepena lepayet |akṣatābhistathā ratnagolakairbhūṣayecchivam || 32||

बिल्वपत्रैश्च कह्लारैश्चम्पकैः करवीरकैः ।पुष्पैरारण्यकैश्चैव तथान्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ३३॥

bilvapatraiśca kahlāraiścampakaiḥ karavīrakaiḥ |puṣpairāraṇyakaiścaiva tathānyaiśca sugandhibhiḥ || 33||

धूपैश्च दीपैर्नैवेद्यैस्ताम्बूलैर्मणिदीपकैः ।नीराजनैश्छत्रमुख्यैश्चामरैर्व्यजनैरपि ॥ ३४॥

dhūpaiśca dīpairnaivedyaistāmbūlairmaṇidīpakaiḥ |nīrājanaiśchatramukhyaiścāmarairvyajanairapi || 34||

प्रणामस्तोत्रपठनैः प्रदक्षिणसुनर्तनैः ।पुनः प्रदक्षिणैश्चैव पञ्चाक्षरजपैस्तथा ॥ ३५॥

praṇāmastotrapaṭhanaiḥ pradakṣiṇasunartanaiḥ |punaḥ pradakṣiṇaiścaiva pañcākṣarajapaistathā || 35||

हृत्पद्मे सन्निवेश्येशं पूजोद्वासनमारभेत् ।एवं पूजाविधानेन पूजयेत्परमेश्वरम् ॥ ३६॥

hṛtpadme sanniveśyeśaṃ pūjodvāsanamārabhet |evaṃ pūjāvidhānena pūjayetparameśvaram || 36||

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं योऽर्चयेन्नरः ।स एव लभते ज्ञानमाभ्यन्तरवरार्चनैः ॥ ३७॥

ekakālaṃ dvikālaṃ vā trikālaṃ yo'rcayennaraḥ |sa eva labhate jñānamābhyantaravarārcanaiḥ || 37||

कैलासेश्वरलिङ्गमेतदमलं स्वर्गापवर्गप्रदंतन्नैवाखिलवेदजालतिलकैर्ज्ञातुं न तत्पार्यते ।ईशेनापि गजाननेन च मया देव्या गणेन्द्रैरपिविष्णुब्रह्महरामरैर्मुनिगणैस्तन्त्रैस्तथैवागमैः ॥ ३८॥

kailāseśvaraliṅgametadamalaṃ svargāpavargapradaṃtannaivākhilavedajālatilakairjñātuṃ na tatpāryate |īśenāpi gajānanena ca mayā devyā gaṇendrairapiviṣṇubrahmaharāmarairmunigaṇaistantraistathaivāgamaiḥ || 38||

तल्लेशायुतलेशलेशमहिमा कोट्यंशकोट्यंशकंवक्तुं श्रोतुमथेक्षितुं त्रिभुवने नास्तीति मन्ये द्विज ॥ ३९॥

talleśāyutaleśaleśamahimā koṭyaṃśakoṭyaṃśakaṃvaktuṃ śrotumathekṣituṃ tribhuvane nāstīti manye dvija || 39||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते माहेश्वराख्ये कैलासेश्वरलिङ्गपूजाकथनम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । माहेश्वराख्यः प्रथमांशः । अध्यायः ३६ कैलासेश्वरपूजाविधानकथनम् । १३९॥

|| iti śivarahasyāntargate māheśvarākhye kailāseśvaraliṅgapūjākathanam |||| śrīśivarahasyam | māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 36 kailāseśvarapūjāvidhānakathanam | 139||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।माहेश्वराख्यः प्रथमांशः ।अध्यायः ३६ – कैलासेश्वरपूजाविधानकथनम् ।१-३९॥

– || śrīśivarahasyam |māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 36 – kailāseśvarapūjāvidhānakathanam | 1-39||