कैलासमौलिवर्णनम् Kailasamaulivarnanam

मणिद्वीपनीपान्प्रपश्याम्बिके त्वं तवापारमोदप्रदा सा च भूमिः ।सुधासिन्धुकल्लोलशीतातिवातो महानन्दकन्दं विधत्ते महेशि ॥ १६॥

maṇidvīpanīpānprapaśyāmbike tvaṃ tavāpāramodapradā sā ca bhūmiḥ |sudhāsindhukallolaśītātivāto mahānandakandaṃ vidhatte maheśi || 16||

हरिन्मणिनिभेऽद्रिजे तव शरीरकान्त्याधिकंसमस्तकलधौतजोऽप्यगवरोऽयमप्युन्नतः ।विभाति हरितप्रभस्समृगपक्षिवल्लीद्रुमःप्रपश्य मुकुरेऽम्बिके तव सरूपभाग्याधिकः ॥ १७॥

harinmaṇinibhe'drije tava śarīrakāntyādhikaṃsamastakaladhautajo'pyagavaro'yamapyunnataḥ |vibhāti haritaprabhassamṛgapakṣivallīdrumaḥprapaśya mukure'mbike tava sarūpabhāgyādhikaḥ || 17||

मन्मौलिस्थितचन्द्रकान्तिनिकरैः कान्त्या स्वया शैलराट्स्वाम्यापारशिखाभिनृत्तशिखिभिः पुंस्कोकिलानां रवैः ।सारङ्गै रुरुकैर्बकैश्चमरिभिः प्रोद्भूतपुच्छेस्सदाखड्गानां निवहैर्लुलायजकुलैः प्रोड्डीनदेणीकुलैः ॥ १८॥

manmaulisthitacandrakāntinikaraiḥ kāntyā svayā śailarāṭsvāmyāpāraśikhābhinṛttaśikhibhiḥ puṃskokilānāṃ ravaiḥ |sāraṅgai rurukairbakaiścamaribhiḥ prodbhūtapucchessadākhaḍgānāṃ nivahairlulāyajakulaiḥ proḍḍīnadeṇīkulaiḥ || 18||

हरितमणितृणाग्रं सञ्चरन्तश्चरन्ति कनकमयमृगास्ते मुक्तबिन्दूचिताङ्गाः ।रजतनिभकपोता रत्नपादाः कणाशास्स्वकगलरणितैस्ते स्वप्रियापृष्ठलग्नाः ॥ १९॥

haritamaṇitṛṇāgraṃ sañcarantaścaranti kanakamayamṛgāste muktabindūcitāṅgāḥ |rajatanibhakapotā ratnapādāḥ kaṇāśāssvakagalaraṇitaiste svapriyāpṛṣṭhalagnāḥ || 19||

हंसानाञ्च कुलं स्ववक्त्रजमहामुक्ताफलैः पक्षतिव्याधूनात्तदिगन्तकान्तिबहुलास्ते स्वच्छदेहामलाः ।क्रीडन्ति प्रसभं प्रभूतपयसि प्रोत्फुल्लरक्ताब्जिनीमध्यस्था इव चक्रवाकजकुलं मौनं विधत्ते शिवे ॥ २०॥

haṃsānāñca kulaṃ svavaktrajamahāmuktāphalaiḥ pakṣativyādhūnāttadigantakāntibahulāste svacchadehāmalāḥ |krīḍanti prasabhaṃ prabhūtapayasi protphullaraktābjinīmadhyasthā iva cakravākajakulaṃ maunaṃ vidhatte śive || 20||

सुखयति मृदुवातोऽप्यत्र भीत्या ममाद्य मृगमदसुमसंस्थैर्गन्धमाद्यत्परागैः ॥ २१॥

sukhayati mṛduvāto'pyatra bhītyā mamādya mṛgamadasumasaṃsthairgandhamādyatparāgaiḥ || 21||

कस्तूरीमृगका अपि द्रुततरं धावन्ति गन्धाशयास्स्वस्याङ्गस्थितमप्युमे नहि तरां जानन्ति मूढा इव ।देहेषु स्थितमप्युमे मुनिसुरा जानन्ति नो मां यथातद्वत्तेऽपि मृगा विमूढमतयः कैलासशैले मम ॥ २२॥

kastūrīmṛgakā api drutataraṃ dhāvanti gandhāśayāssvasyāṅgasthitamapyume nahi tarāṃ jānanti mūḍhā iva |deheṣu sthitamapyume munisurā jānanti no māṃ yathātadvatte'pi mṛgā vimūḍhamatayaḥ kailāsaśaile mama || 22||

मृदुतरकेतकधूलीपालीपिञ्जरितशैलवरमानुः ।कोनुसुस्वन्न भजेताप्यत्रस्था दिविषदो हसन्त्येव ॥ २३॥

mṛdutaraketakadhūlīpālīpiñjaritaśailavaramānuḥ |konususvanna bhajetāpyatrasthā diviṣado hasantyeva || 23||

हरिन्मणिनिभाश्शुका वदनरत्नगोमेदकास्सुरत्नमणिकल्पिताः कनकहीरनीलप्रभाः ।वदन्ति नगमौलिगाश्शिव शिव प्रभो पाहिनःप्रकृष्टदयया दृशा प्रमथनाथ कष्टं हर ॥ २४॥

harinmaṇinibhāśśukā vadanaratnagomedakāssuratnamaṇikalpitāḥ kanakahīranīlaprabhāḥ |vadanti nagamauligāśśiva śiva prabho pāhinaḥprakṛṣṭadayayā dṛśā pramathanātha kaṣṭaṃ hara || 24||

सुशारिकसुकोकिला हर हरेश विश्वेश्वराप्यनाथजनवत्सल पुरहर प्रपश्याद्यनः ।इति ध्वनिकृतस्मदा शिखरिशीपजहतासुरत्नमणिसन्निभास्तरलकान्तरक्ताक्षकाः ॥ २५॥

suśārikasukokilā hara hareśa viśveśvarāpyanāthajanavatsala purahara prapaśyādyanaḥ |iti dhvanikṛtasmadā śikhariśīpajahatāsuratnamaṇisannibhāstaralakāntaraktākṣakāḥ || 25||

पश्याद्रिजे किसलयं सुरसालजातं पुंस्कोकिलापलपनेन तुदन्ति भुक्तौ ।कीरानने परिपतन्त्यलयः प्रकामं जम्बूफलभ्रमजितश्शुक एष मूढः ॥ २६॥

paśyādrije kisalayaṃ surasālajātaṃ puṃskokilāpalapanena tudanti bhuktau |kīrānane paripatantyalayaḥ prakāmaṃ jambūphalabhramajitaśśuka eṣa mūḍhaḥ || 26||

पलाशकलिका भ्रमन्मधुपरागसौख्यादसौयथाविषयिणोऽम्बिके सुकृततर्षदुःखाकुलाः ॥ २७॥

palāśakalikā bhramanmadhuparāgasaukhyādasauyathāviṣayiṇo'mbike sukṛtatarṣaduḥkhākulāḥ || 27||

वृक्षालम्बितशृङ्खलासुचलिते वैडूर्यमञ्चे शिवस्तद्वत्पुष्पककान्तिरागविलसन्मञ्चस्थिता साम्बिका ।डोलाडोलनकैर्वने विहरतस्स्वैरं शिवौ सुन्दरौदेवीभिः कलितैस्सुचामरगणैस्सेव्यौ च वृत्तौ तदा ॥ २८॥

vṛkṣālambitaśṛṅkhalāsucalite vaiḍūryamañce śivastadvatpuṣpakakāntirāgavilasanmañcasthitā sāmbikā |ḍolāḍolanakairvane viharatassvairaṃ śivau sundaraudevībhiḥ kalitaissucāmaragaṇaissevyau ca vṛttau tadā || 28||

श्रीचन्दनप्रभवसारविलिप्तगात्रौ चिक्रीडतुर्नगसुमोद्धृतवायुगन्धैः ।नखमुखविघटितदाडिमीफलोद्यन्मणिनिभबीजवरं ददाति देवी ॥ २९॥

śrīcandanaprabhavasāraviliptagātrau cikrīḍaturnagasumoddhṛtavāyugandhaiḥ |nakhamukhavighaṭitadāḍimīphalodyanmaṇinibhabījavaraṃ dadāti devī || 29||

स्वकराम्बुजसंस्थकीरवक्त्रच्छदनं वीक्ष्य महेशितुस्सहासम् ।कीरोऽपि शङ्करमुखाब्जमवेक्ष्य देवीं नत्वा गिरा समभियाचत बालवाचा ॥ ३०॥

svakarāmbujasaṃsthakīravaktracchadanaṃ vīkṣya maheśitussahāsam |kīro'pi śaṅkaramukhābjamavekṣya devīṃ natvā girā samabhiyācata bālavācā || 30||

देहीश शङ्कर विभो शशिखण्डचूड माद्यद्रमालकदलीफलसारभङ्गम् ।आज्ञापयेति तव नाम वदामि शम्भो विश्वेश चात्तुमिति तस्य गिरा सहासः ॥ ३१॥

dehīśa śaṅkara vibho śaśikhaṇḍacūḍa mādyadramālakadalīphalasārabhaṅgam |ājñāpayeti tava nāma vadāmi śambho viśveśa cāttumiti tasya girā sahāsaḥ || 31||

इन्द्रनीलमणिकल्पितसौधे मञ्चसंस्रुतशशिद्युतिकान्ते ।तल्पकेऽधिशयितस्य पुरारेः पादपङ्कजयुगं स्वकराब्जैः ॥ ३२॥

indranīlamaṇikalpitasaudhe mañcasaṃsrutaśaśidyutikānte |talpake'dhiśayitasya purāreḥ pādapaṅkajayugaṃ svakarābjaiḥ || 32||

रङ्गमण्डलगता मुहुरम्बा वीणया वदति शङ्करनाम ॥रत्नोत्थामलसौधभूमिषु पुरो देवस्य देव्याः पुरोरुद्राण्यो नवयौवनावृतकुचाः क्रीडन्ति हल्लीसकैः ।मल्लीगुच्छकचानताननकराः प्रोद्यज्झणन्नूपुराःकैलासाचलमौलिगास्सुमधुरं गायन्ति नृत्यन्ति च ॥ ३३॥

raṅgamaṇḍalagatā muhurambā vīṇayā vadati śaṅkaranāma ||ratnotthāmalasaudhabhūmiṣu puro devasya devyāḥ purorudrāṇyo navayauvanāvṛtakucāḥ krīḍanti hallīsakaiḥ |mallīgucchakacānatānanakarāḥ prodyajjhaṇannūpurāḥkailāsācalamauligāssumadhuraṃ gāyanti nṛtyanti ca || 33||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते माहेश्वराख्ये ईश्वरप्रोक्तं कैलासमौलीवर्णनम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । माहेश्वराख्यः प्रथमांशः । अध्यायः १८ कैलासमौलीवर्णनम् । १६३३॥

|| iti śivarahasyāntargate māheśvarākhye īśvaraproktaṃ kailāsamaulīvarṇanam |||| śrīśivarahasyam | māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 18 kailāsamaulīvarṇanam | 1633||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।माहेश्वराख्यः प्रथमांशः ।अध्यायः १८ – कैलासमौलीवर्णनम् ।१६-३३॥

– || śrīśivarahasyam |māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 18 – kailāsamaulīvarṇanam | 16-33||