दक्षाध्वरे वीरभद्रागमनकथनम् Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam
dakṣādhvare vīrabhadrāgamanakathanam
Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam (दक्षाध्वरे वीरभद्रागमनकथनम्): a stotra to Śiva, from the vīrabhadrāgamanakathanam. 75 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Śiva
- vīrabhadrāgamanakathanam
दक्षाध्वरे वीरभद्रागमनकथनम्
1 / 75
(शिवरहस्यान्तर्गते ईशाख्ये)(स्कन्द उवाच)हिमवच्छिखरे रम्ये हेमशृङ्गे सुशोभने ।यज्ञवाटस्तदा तस्य गङ्गाद्वारे(र) समीपतः ॥ ३५॥
(śivarahasyāntargate īśākhye)(skanda uvāca)himavacchikhare ramye hemaśṛṅge suśobhane |yajñavāṭastadā tasya gaṅgādvāre(ra) samīpataḥ || 35||
तं तत्क्षणात्प्रविश्यैव यज्ञवाटं गणेश्वरैः ।रोमजैः सहितो भद्रैः कालाग्निरिव चापरः ॥ ३६॥
taṃ tatkṣaṇātpraviśyaiva yajñavāṭaṃ gaṇeśvaraiḥ |romajaiḥ sahito bhadraiḥ kālāgniriva cāparaḥ || 36||
उवाच भद्रो भगवान् यज्ञवाटाद्बहिः स्थितः ।सर्वामरैर्वृतं तत्र दक्षं विष्णुविधी तदा ॥ ३७॥
uvāca bhadro bhagavān yajñavāṭādbahiḥ sthitaḥ |sarvāmarairvṛtaṃ tatra dakṣaṃ viṣṇuvidhī tadā || 37||
वीरभद्र उवाच ।दक्ष दक्षोऽसि नितरां सुरैः सह मुनीश्वरैः ।एते च ब्रह्मविष्ण्वाद्या मोहिताः शिवमायया ॥ ३८॥
vīrabhadra uvāca |dakṣa dakṣo'si nitarāṃ suraiḥ saha munīśvaraiḥ |ete ca brahmaviṣṇvādyā mohitāḥ śivamāyayā || 38||
वाक्याद्देवस्य भागार्थं समायातस्त्वदन्तिकम् ।सत्या वियोगदुःखेन भवस्यात्यन्तरोषतः ॥ ३९॥
vākyāddevasya bhāgārthaṃ samāyātastvadantikam |satyā viyogaduḥkhena bhavasyātyantaroṣataḥ || 39||
दग्धुं वै प्रेषितश्चाहं भवता च मुनीश्वरैः ।क्व ते साहाय्यकृद्विष्णुर्निर्गच्छतु मया रणे ॥ ४०॥
dagdhuṃ vai preṣitaścāhaṃ bhavatā ca munīśvaraiḥ |kva te sāhāyyakṛdviṣṇurnirgacchatu mayā raṇe || 40||
शङ्खचक्रधरः शाङ्गी दैत्यसङ्घादिदर्पहा ।(स्कन्द उवाच)इत्युक्त्वा यज्ञशालां तां ददाह गणपुङ्गवः ॥ ४१॥
śaṅkhacakradharaḥ śāṅgī daityasaṅghādidarpahā |(skanda uvāca)ityuktvā yajñaśālāṃ tāṃ dadāha gaṇapuṅgavaḥ || 41||
भालनेत्रानलज्वालाजालमालाभिरेव हि ।गणा नर्दन्ति सोत्साहं दारयन्ति सुरान् मुनीन् ॥ ४२॥
bhālanetrānalajvālājālamālābhireva hi |gaṇā nardanti sotsāhaṃ dārayanti surān munīn || 42||
त्रिशूलमूलनिर्भिन्ना निर्विण्णा बाष्पवारिभिः ।सिञ्चन्ति स्वानि चाङ्गानि द्विजा देवाः सवासवाः ॥ ४३॥
triśūlamūlanirbhinnā nirviṇṇā bāṣpavāribhiḥ |siñcanti svāni cāṅgāni dvijā devāḥ savāsavāḥ || 43||
धावन्ति कान्दिशीकास्ते विस्रस्तमुकुटाङ्गदाः ।स्खलत्पदाः पतन्तश्च मुक्तकेशैकवाससः ॥ ४४॥
dhāvanti kāndiśīkāste visrastamukuṭāṅgadāḥ |skhalatpadāḥ patantaśca muktakeśaikavāsasaḥ || 44||
वसवश्चासुभिर्हीना पेतुः प्रेता इवात्र गाम् ।कुबेरोऽथ विरूपोऽभूत् वरुणः शरणोज्झितः ॥ ४५॥
vasavaścāsubhirhīnā petuḥ pretā ivātra gām |kubero'tha virūpo'bhūt varuṇaḥ śaraṇojjhitaḥ || 45||
वायुराकाशयुक्तात्मा भास्करो निष्प्रभोऽभवत् ।निरृतिर्धृतिहीनोऽभूत् आदित्या नित्यमानिनः ॥ ४६॥
vāyurākāśayuktātmā bhāskaro niṣprabho'bhavat |nirṛtirdhṛtihīno'bhūt ādityā nityamāninaḥ || 46||
सोमो भयामययुतः पितरः कातरास्तथा ।कृतान्तश्च भयोद्रेकसङ्क्रान्तः पूर्वखेदतः ॥ ४७॥
somo bhayāmayayutaḥ pitaraḥ kātarāstathā |kṛtāntaśca bhayodrekasaṅkrāntaḥ pūrvakhedataḥ || 47||
सुधन्वानो विधन्वानोह्यभया भयमोहिताः ।निर्वीर्याश्चाभवन् सर्वे गन्धर्वा धैर्यवर्जिताः ॥ ४८॥
sudhanvāno vidhanvānohyabhayā bhayamohitāḥ |nirvīryāścābhavan sarve gandharvā dhairyavarjitāḥ || 48||
तर्जिता गणरावेण तत्रैवाप्सरसां गणाः ।विस्रस्तकबराश्चैव विगलत्करकङ्कणाः ॥ ४९॥
tarjitā gaṇarāveṇa tatraivāpsarasāṃ gaṇāḥ |visrastakabarāścaiva vigalatkarakaṅkaṇāḥ || 49||
धावन्ति विदिशं तत्र सिद्धविद्याधरादयः ।किम्पूर्षा नागयक्षाश्च व्याकुलाक्षाः प्रदुद्रुवुः ॥ ५०॥
dhāvanti vidiśaṃ tatra siddhavidyādharādayaḥ |kimpūrṣā nāgayakṣāśca vyākulākṣāḥ pradudruvuḥ || 50||
नागा नगाश्च भूनागा नद्यो विद्याधरास्तथा ।हाहाकारकृतस्तत्र भ्रमन्ति परितो मुहुः ॥ ५१॥
nāgā nagāśca bhūnāgā nadyo vidyādharāstathā |hāhākārakṛtastatra bhramanti parito muhuḥ || 51||
द्रुमसीमा समूहेन शालां तां संस्थिता द्विजाः ।विदग्धाश्चैव मुग्धाश्च शालादाहेन मोहिताः ॥ ५२॥
drumasīmā samūhena śālāṃ tāṃ saṃsthitā dvijāḥ |vidagdhāścaiva mugdhāśca śālādāhena mohitāḥ || 52||
वडवानलसङ्काशो ज्वालामालानलैर्युतः ।शाखाशिखाभिर्वह्नेश्च लेलिहानमभूज्जगत् ॥ ५३॥
vaḍavānalasaṅkāśo jvālāmālānalairyutaḥ |śākhāśikhābhirvahneśca lelihānamabhūjjagat || 53||
धूमज्वालाऽवृतालोका अभवन् गन्धमेदुराः ।मांसानि चैव भक्ष्याणि अन्नमुच्चावचं बहु ॥ ५४॥
dhūmajvālā'vṛtālokā abhavan gandhamedurāḥ |māṃsāni caiva bhakṣyāṇi annamuccāvacaṃ bahu || 54||
रसवन्ति च पानानि सोमाज्यहविरादयः ।वासांस्याभरणान्यत्र स ददाहोज्ज्वलच्छिखः ॥ ५५॥
rasavanti ca pānāni somājyahavirādayaḥ |vāsāṃsyābharaṇānyatra sa dadāhojjvalacchikhaḥ || 55||
गणेश्वराश्च सङ्क्रुद्धा यूपान्युत्पाट्य चिक्षिपुः ।प्रस्तोत्रा सह नेत्रा च योक्त्रा नेष्ट्रा गणेश्वराः ॥ ५६॥
gaṇeśvarāśca saṅkruddhā yūpānyutpāṭya cikṣipuḥ |prastotrā saha netrā ca yoktrā neṣṭrā gaṇeśvarāḥ || 56||
गङ्गास्रोतसि वेगेन पशुभिस्तानपातयन् ।भाण्डानि यज्ञपात्राणि छिन्दन्ति गणपा मुदा ॥ ५७॥
gaṅgāsrotasi vegena paśubhistānapātayan |bhāṇḍāni yajñapātrāṇi chindanti gaṇapā mudā || 57||
भक्ष्याणि तत्र पेयानि पिबन्तो भक्षयन्ति च ।धावन्ति परितस्तत्र अनुपृष्ठं सुरान् मुनीन् ॥ ५८॥
bhakṣyāṇi tatra peyāni pibanto bhakṣayanti ca |dhāvanti paritastatra anupṛṣṭhaṃ surān munīn || 58||
बिभिदुः शरवर्षेण हर्षेण महता गणाः ।कुन्तशातान् सुरांस्तत्र क्रूरा आक्रोशकारिणः ॥ ५९॥
bibhiduḥ śaravarṣeṇa harṣeṇa mahatā gaṇāḥ |kuntaśātān surāṃstatra krūrā ākrośakāriṇaḥ || 59||
हा हा हेति वदन्त्यन्ये ताताम्बेति वदन्ति ते ।भ्रातर्हन्तेति सम्भ्रान्ता धावन्ति मुनयः सुराः ॥ ६०॥
hā hā heti vadantyanye tātāmbeti vadanti te |bhrātarhanteti sambhrāntā dhāvanti munayaḥ surāḥ || 60||
गतदण्डाजिनाः सर्वे खण्डिता गणखड्गतः ।चूर्णिताश्चाश्मभिः केचिन् घूर्णिताः प्रापतन् क्षितौ ॥ ६१॥
gatadaṇḍājināḥ sarve khaṇḍitā gaṇakhaḍgataḥ |cūrṇitāścāśmabhiḥ kecin ghūrṇitāḥ prāpatan kṣitau || 61||
जटाश्चोत्पाट्य गणपानधश्चापातयन्मुनीन् ।श्मश्रुभिश्च गणाश्चाष्टौ दन्तैर्निष्कासयन्त्यपि ॥ ६२॥
jaṭāścotpāṭya gaṇapānadhaścāpātayanmunīn |śmaśrubhiśca gaṇāścāṣṭau dantairniṣkāsayantyapi || 62||
मुनीनां ऋत्विजां तत्र सदस्यानां तदा गणाः ।हावयन्तं सोमवासं भृगुं ताड्य कपोलयोः ॥ ६३॥
munīnāṃ ṛtvijāṃ tatra sadasyānāṃ tadā gaṇāḥ |hāvayantaṃ somavāsaṃ bhṛguṃ tāḍya kapolayoḥ || 63||
पातयन्ति महीपृष्ठे निसृष्ठोष्ठमकुर्वत ।वीरभद्रो महातेजा शक्रं नक्रवदास्थितम् ॥ ६४॥
pātayanti mahīpṛṣṭhe nisṛṣṭhoṣṭhamakurvata |vīrabhadro mahātejā śakraṃ nakravadāsthitam || 64||
ऐरावतेन धावन्तं पातयामास खड्गतः ।आखण्डलकरं तत्र चापाकृष्टेषुभिस्तदा ॥ ६५॥
airāvatena dhāvantaṃ pātayāmāsa khaḍgataḥ |ākhaṇḍalakaraṃ tatra cāpākṛṣṭeṣubhistadā || 65||
तिलशः खण्डयामासुः सम्पूर्याक्षीण्यपातयन् ।मकुटेनापविद्धेन पतन्नुर्व्यां स वासवः ॥ ६६॥
tilaśaḥ khaṇḍayāmāsuḥ sampūryākṣīṇyapātayan |makuṭenāpaviddhena patannurvyāṃ sa vāsavaḥ || 66||
लम्बमानो गजपदे कक्षासक्तपदोऽलुठत् ।निस्त्रिंशेन हतस्तत्र वरुणो यादसां पतिः ॥ ६७॥
lambamāno gajapade kakṣāsaktapado'luṭhat |nistriṃśena hatastatra varuṇo yādasāṃ patiḥ || 67||
लुलायेनैव निहतो गणबाणैर्यमस्तदा ।आर्यं चानर्मया वाचा अभयं समयाचत ॥ ६८॥
lulāyenaiva nihato gaṇabāṇairyamastadā |āryaṃ cānarmayā vācā abhayaṃ samayācata || 68||
शरेणोच्चकिरे नेत्रे तस्य ते गणपुङ्गवाः ।वीरभद्रो महातेजा मुष्ट्या शक्रमताड्यत् ॥ ६९॥
śareṇoccakire netre tasya te gaṇapuṅgavāḥ |vīrabhadro mahātejā muṣṭyā śakramatāḍyat || 69||
भास्वन्नेत्रे चोत्पाट्य करजाग्रेण लीलया ।निपात्य मुष्टिना दन्तान् पूष्णश्चाथ न्यपातयत् ॥ ७०॥
bhāsvannetre cotpāṭya karajāgreṇa līlayā |nipātya muṣṭinā dantān pūṣṇaścātha nyapātayat || 70||
तदा चन्द्रमसं देवं पादाङ्गुष्ठेन लीलया ।शिरो यज्ञस्य स तदा चिछेद करवालतः ॥ ७१॥
tadā candramasaṃ devaṃ pādāṅguṣṭhena līlayā |śiro yajñasya sa tadā cicheda karavālataḥ || 71||
वह्नेर्हस्तद्वयं छित्वा जिह्वाश्चोपाटयन् द्रुतम् ।निर्गतासून् वसूंश्चेक्रे पादाहतिजघाततः ॥ ७२॥
vahnerhastadvayaṃ chitvā jihvāścopāṭayan drutam |nirgatāsūn vasūṃścekre pādāhatijaghātataḥ || 72||
विश्वेदेवाश्विनौ तत्र मरुतः पितरस्तथा ।तेन सन्ताडिता पादाघाताच्चापि विधीर्णिताः ॥ ७३॥
viśvedevāśvinau tatra marutaḥ pitarastathā |tena santāḍitā pādāghātāccāpi vidhīrṇitāḥ || 73||
यमं सदन्डं गमपः पादघातैरथाहनत् (रहन् तदा) ।जघान तत्रचेशानं त्रिशूलेन महाबलम् ॥ ७४॥
yamaṃ sadanḍaṃ gamapaḥ pādaghātairathāhanat (rahan tadā) |jaghāna tatraceśānaṃ triśūlena mahābalam || 74||
पत्नीशालां ददाहास्य क्रोशन्तीनां गवामिव ।दक्षपत्न्यास्तु कबरं करवालेन चाहरत् ॥ ७५॥
patnīśālāṃ dadāhāsya krośantīnāṃ gavāmiva |dakṣapatnyāstu kabaraṃ karavālena cāharat || 75||
सरस्वतीं छिन्ननासां अकरोदसिधारया ।क्षतजेनोक्षितास्तत्र देवराजाङ्गनागणाः ॥ ७६॥
sarasvatīṃ chinnanāsāṃ akarodasidhārayā |kṣatajenokṣitāstatra devarājāṅganāgaṇāḥ || 76||
विस्रस्तवामभरणा गलद्धम्मिल्लमल्लिकाः ।सस्वेदाश्रुगलद्गन्धस्वाङ्गरागभयाकुलाः ॥ ७७॥
visrastavāmabharaṇā galaddhammillamallikāḥ |sasvedāśrugaladgandhasvāṅgarāgabhayākulāḥ || 77||
कुरर्य इव क्रोशन्त्यो धावन्ति सुरयोषितः ।त्रयस्त्रिंशत्सुरानेवं तद्गणांश्च गणेश्वरः ॥ ७८॥
kurarya iva krośantyo dhāvanti surayoṣitaḥ |trayastriṃśatsurānevaṃ tadgaṇāṃśca gaṇeśvaraḥ || 78||
जघान भगवान् रुद्रः खड्गयष्ट्यसिसायकैः ।गदापरिघनिस्त्रिंशैर्निर्दयं मर्दयन्गणैः ॥ ७९॥
jaghāna bhagavān rudraḥ khaḍgayaṣṭyasisāyakaiḥ |gadāparighanistriṃśairnirdayaṃ mardayangaṇaiḥ || 79||
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वीरभद्रं वचोऽब्रवीत् ।याचमानश्च शरणं वृद्धभावात्पितामहः ॥ ८०॥
etasminnantare tatra vīrabhadraṃ vaco'bravīt |yācamānaśca śaraṇaṃ vṛddhabhāvātpitāmahaḥ || 80||
रथस्थमपि सारथ्यं स्वयं कुर्वन्तमीक्ष्य वै ।ब्रह्मोवाचः ।सारथिस्ते भवाम्यद्य वृद्धो नो योद्धुमुत्सहे ॥ ८१॥
rathasthamapi sārathyaṃ svayaṃ kurvantamīkṣya vai |brahmovācaḥ |sārathiste bhavāmyadya vṛddho no yoddhumutsahe || 81||
सुराणां चरणे मेऽद्य पश्य मे रश्मिलाघवम् ।पुरा त्रिपुरसंहारे शम्भोः सारथ्यकर्मणि ॥ ८२॥
surāṇāṃ caraṇe me'dya paśya me raśmilāghavam |purā tripurasaṃhāre śambhoḥ sārathyakarmaṇi || 82||
न्ययुङ्क्त मां प्रसादेन भगवानगजापतिः ।स्थापयन्मां रथस्याग्रे विजयायासुराहवे ॥ ८३॥
nyayuṅkta māṃ prasādena bhagavānagajāpatiḥ |sthāpayanmāṃ rathasyāgre vijayāyāsurāhave || 83||
(स्कन्द उवाच)तं ब्रह्माणं गणश्रेष्ठः सारथ्ये समयोजयत् ।तस्य रश्मीन्प्रजग्राह तदश्वांश्चाप्यचोदयत् ॥ ८४॥
(skanda uvāca)taṃ brahmāṇaṃ gaṇaśreṣṭhaḥ sārathye samayojayat |tasya raśmīnprajagrāha tadaśvāṃścāpyacodayat || 84||
गतप्रत्यागतैश्चित्रैरपवाहनयोजनैः ।सन्तुष्टमकरोद्वेधा वीरभद्रं सुराजिषु ॥ ८५॥
gatapratyāgataiścitrairapavāhanayojanaiḥ |santuṣṭamakarodvedhā vīrabhadraṃ surājiṣu || 85||
पक्षपातेन दक्षस्य दक्षं कृत्वाऽथ पृष्ठतः ।तदृत्विजो मुनिगणान् प्राहतान् सुरसत्तमान् ॥ ८६॥
pakṣapātena dakṣasya dakṣaṃ kṛtvā'tha pṛṣṭhataḥ |tadṛtvijo munigaṇān prāhatān surasattamān || 86||
पुनर्योज्य सहस्राक्षं रथे मातलिचोदिते ।वामदक्षिणभागस्थौ सहस्राक्षसुदक्षकौ ॥ ८७॥
punaryojya sahasrākṣaṃ rathe mātalicodite |vāmadakṣiṇabhāgasthau sahasrākṣasudakṣakau || 87||
निषङ्गकार्मुकधरौ वर्षन्तौ च शराञ्छितान् ।मध्ये स्वयं रथोपस्थे समास्थाय ययौ हरिः ॥ ८८॥
niṣaṅgakārmukadharau varṣantau ca śarāñchitān |madhye svayaṃ rathopasthe samāsthāya yayau hariḥ || 88||
देवानीकैश्च कोटीभिः संवृतो विविधायुधैः ।निषङ्गिभिः कवचिभिर्गदाप्रासासिपाणिभिः ॥ ८९॥
devānīkaiśca koṭībhiḥ saṃvṛto vividhāyudhaiḥ |niṣaṅgibhiḥ kavacibhirgadāprāsāsipāṇibhiḥ || 89||
शरासारं प्रमुञ्चन् वै शा धुन्वन्हरिर्ययौ ।प्राध्माप्य शङ्खान् भेरीश्च पटहाहतिनिः स्वनैः ॥ ९०॥
śarāsāraṃ pramuñcan vai śā dhunvanhariryayau |prādhmāpya śaṅkhān bherīśca paṭahāhatiniḥ svanaiḥ || 90||
वीरभद्रःप्रयाहीति माधवं चोदयद्विधिम् ।गणैर्नानाप्रहरणैर्हेतिशूलहलायुधैः ॥ ९१॥
vīrabhadraḥprayāhīti mādhavaṃ codayadvidhim |gaṇairnānāpraharaṇairhetiśūlahalāyudhaiḥ || 91||
निषङ्गस्थसनागैश्च धनुर्बाणासिसायकैः ।कुन्तैर्गदाभिर्मुसलैः पट्टिशैश्च परश्वथैः ॥ ९२॥
niṣaṅgasthasanāgaiśca dhanurbāṇāsisāyakaiḥ |kuntairgadābhirmusalaiḥ paṭṭiśaiśca paraśvathaiḥ || 92||
दध्मुर्मुरज भेरीश्च संवाद्यपटहानकान् ।बृह्मितास्फोटनरवैः पताकाधूतनिःस्वनैः ॥ ९३॥
dadhmurmuraja bherīśca saṃvādyapaṭahānakān |bṛhmitāsphoṭanaravaiḥ patākādhūtaniḥsvanaiḥ || 93||
निष्कोशितासिविद्योतच्छतार्कमिव भास्करम् ।आहर प्रहरस्वेति गणैः सुरगणारवैः ॥ ९४॥
niṣkośitāsividyotacchatārkamiva bhāskaram |āhara praharasveti gaṇaiḥ suragaṇāravaiḥ || 94||
धनूंषि कर्षतां तत्र शराणामाशु धन्विनाम् ।कृतक्रेङ्कारसीत्कारैर्हयहेषरथस्वनैः ॥ ९५॥
dhanūṃṣi karṣatāṃ tatra śarāṇāmāśu dhanvinām |kṛtakreṅkārasītkārairhayaheṣarathasvanaiḥ || 95||
भ्रमच्चक्राक्षसङ्कजद्गदामुसलपातनैः ।एवं युयोध भद्रोऽपि हरिणा दानवारिणा ॥ ९६॥
bhramaccakrākṣasaṅkajadgadāmusalapātanaiḥ |evaṃ yuyodha bhadro'pi hariṇā dānavāriṇā || 96||
हरिः सुरगणैः सार्धं भद्रमेव ययौ तदा ।तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् ॥ ९७॥
hariḥ suragaṇaiḥ sārdhaṃ bhadrameva yayau tadā |tayoḥ samabhavadyuddhaṃ sughoraṃ romaharṣaṇam || 97||
सुराणामथ भीरूणां दारुणं मरणोपमम् ।देवा गणैश्च युयुधुर्वस्वश्विमरुतोऽर्ककाः ॥ ९८॥
surāṇāmatha bhīrūṇāṃ dāruṇaṃ maraṇopamam |devā gaṇaiśca yuyudhurvasvaśvimaruto'rkakāḥ || 98||
विश्वेदेवाश्च पितरः साध्या विद्याधरास्तथा ।यक्षा दक्षैकपक्षस्थकुबेरवरुणादयः ॥ ९९॥
viśvedevāśca pitaraḥ sādhyā vidyādharāstathā |yakṣā dakṣaikapakṣasthakuberavaruṇādayaḥ || 99||
सुधन्वानोऽथ मरुतो धन्विनः सायकैस्तदा ।विष्वकसेनादिगणपाः स्वगणैः कोटिभिर्वृताः ॥ १००॥
sudhanvāno'tha maruto dhanvinaḥ sāyakaistadā |viṣvakasenādigaṇapāḥ svagaṇaiḥ koṭibhirvṛtāḥ || 100||
शङ्खचक्रगदाहस्ता युयुधुः स्वायुधैस्तदा ।गरुडोऽपि गणांस्तत्र विददार नखैः शितैः ॥ १०१॥
śaṅkhacakragadāhastā yuyudhuḥ svāyudhaistadā |garuḍo'pi gaṇāṃstatra vidadāra nakhaiḥ śitaiḥ || 101||
पक्षतुण्डप्रहारैश्च गणैःसुरगणैस्तदा ।उद्यतायुधजालैश्च युयुधुर्वरसायकैः ॥ १०२॥
pakṣatuṇḍaprahāraiśca gaṇaiḥsuragaṇaistadā |udyatāyudhajālaiśca yuyudhurvarasāyakaiḥ || 102||
विष्णुः सायकसाहस्रैर्वीरभद्रं जघान ह ।वीरभद्रोऽच्छिनद्बाणान् विष्णोस्तत्पश्यतां तदा ॥ १०३॥
viṣṇuḥ sāyakasāhasrairvīrabhadraṃ jaghāna ha |vīrabhadro'cchinadbāṇān viṣṇostatpaśyatāṃ tadā || 103||
त्रिभिः शरैस्तदा विष्णुं जघान गणपुङ्गवः ।धनुर्ज्यां कवचं तत्र छित्वा चैवाप्यपातयत् ॥ १०४॥
tribhiḥ śaraistadā viṣṇuṃ jaghāna gaṇapuṅgavaḥ |dhanurjyāṃ kavacaṃ tatra chitvā caivāpyapātayat || 104||
नवत्या वीरभद्रं च शरैरानतपर्वभिः ।सन्ताड्य मर्मसु हरिः शङ्खं प्राध्मापयत्तदा ॥ १०५॥
navatyā vīrabhadraṃ ca śarairānataparvabhiḥ |santāḍya marmasu hariḥ śaṅkhaṃ prādhmāpayattadā || 105||
तुहुण्डहुण्डहेरण्डमण्डली बाष्कलिर्बलिः ।एते गणेन्द्रा वस्वश्विमरुद्भिर्युयुधू रणे ॥ १०६॥
tuhuṇḍahuṇḍaheraṇḍamaṇḍalī bāṣkalirbaliḥ |ete gaṇendrā vasvaśvimarudbhiryuyudhū raṇe || 106||
गदापरिघनिस्त्रिशैःशरैर्मर्मस्वताडयत् ।गजा गजैर्हयैरश्वा रथस्था रथिभिः सह ॥ १०७॥
gadāparighanistriśaiḥśarairmarmasvatāḍayat |gajā gajairhayairaśvā rathasthā rathibhiḥ saha || 107||
॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते दक्षाध्वरे वीरभद्रागमनकथनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । ईशाख्यः द्वादशमांशः । अध्यायः ६ वीरभद्रविष्णुयुद्धम् । ३५१०७ ॥
|| iti śivarahasyāntargate dakṣādhvare vīrabhadrāgamanakathanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | īśākhyaḥ dvādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 6 vīrabhadraviṣṇuyuddham | 35107 ||
– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।ईशाख्यः द्वादशमांशः ।अध्यायः ६ वीरभद्रविष्णुयुद्धम् ।३५-१०७ ॥
– || śrīśivarahasyam |īśākhyaḥ dvādaśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 6 vīrabhadraviṣṇuyuddham | 35-107 ||
॥ इति दक्षाध्वरे वीरभद्रागमनकथनम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam?
Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam has 75 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Dakshadhvare Virabhadragamanakathanam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
