शिवस्तोत्रम् (दधीचिकृतं शिवरहस्यान्तर्गतम्) Dadhichikritam Shiva Stotram

उक्षाधीश्वरकेतनं त्रिभुवनाध्यक्षं सुधाधामसत्खण्डोत्तंसितलोचनश्रवणजापारोरुहारप्रियम् ।दिग्वासं वसतिप्रपञ्चहृदयागारप्रमोदास्पदंमारागतिमपारवेदशिखरैरीड्यं भजे शङ्करम् ॥ २२\।४७॥हृदम्बुजचिदम्बरे दिवसनाथकोटिप्रभाविकासिकनकाम्बुजोद्भवपयोधितल्पान्तिमम् ।प्रकृष्टनयनाम्बुजप्रथितपूज्यपादाम्बुजं भजामियमिहृत्सुधाविकसिताम्बुजोद्भासितम् ॥ २२\।४८॥(सदम्बुजभवासुताम्बुजसुकायदाहेक्षणं) ॥ २२\।४८॥मुधा सुधासाधनतोऽपि देवान्खिन्नाननानुरुगरोद्धतकीलदग्धान् ।मुग्धान् सुदुग्धप्रमतोऽम्बुधेस्तटेदेवानरक्षत भयेऽशरणान् शरण्यः ॥ २२\।४९॥मुग्धेन्दुचूडकरुणातरणिं विहायखद्योतवद्विधिहरीन्द्रमुखान् सुरांश्च ।सेवन्ति गाढतमसैकविनाशहेतुंमूढा हि ते दृढतरं मृडभक्तिहीनाः ॥ २२\।५०॥कन्दर्पदर्पशमनार्चनजातदर्पात् क्वायंनृपः क्व च हरिः क्व च देवसङ्घाः ।नेक्षे तं क्षितिपाधमं क्षतसुखं सापेक्षमीक्षे सदात्र्यक्षं दक्षसुपक्षपातसुरतासन्धुक्षिताधोक्षजम् ॥ २२\।५१॥गङ्गाचन्द्रकलाधर त्रिजगतां कामान्नपूर्णार्धधृक्तूर्णं मे हृदि चिन्तितं दिश विभो पाहीश मामर्भकम् ।ऊर्णाचक्रनिकाशसंसृतिमहाचक्रेऽथ बद्धाङ्गकंत्वामेवाभिमुखं प्रयामि शरणं मामद्य साम्ब प्रभो ॥ २३\।३॥अगुणं भगणाधिपैकचूडं त्रिगुणातीतगुणं च निर्गुणं तम् ।अरुणाधिपकारणं सुराणां वरुणार्च्य शरणं (करुणं) शरण्यमीड्यम् ॥ २३\।४॥धृतभसितभुजङ्गं भक्तचित्तैकसङ्गंकरधृतसुकुरङ्गं तुङ्गलिङ्गैकसङ्गम् ।मुनिजनभवमङ्गं कालकालं स्थाङ्गप्रदमथ हरये तं सम्भजे शङ्गमीशम् ॥ २३\।५॥समुत्थाप्य तमाशीर्भिरभिनन्द्य सदाशिवः ।कामं कामान्तकस्यैव प्रसादश्चास्तु शाश्वतः ॥ २३\।६॥

ukṣādhīśvaraketanaṃ tribhuvanādhyakṣaṃ sudhādhāmasatkhaṇḍottaṃsitalocanaśravaṇajāpāroruhārapriyam |digvāsaṃ vasatiprapañcahṛdayāgārapramodāspadaṃmārāgatimapāravedaśikharairīḍyaṃ bhaje śaṅkaram || 22\|47||hṛdambujacidambare divasanāthakoṭiprabhāvikāsikanakāmbujodbhavapayodhitalpāntimam |prakṛṣṭanayanāmbujaprathitapūjyapādāmbujaṃ bhajāmiyamihṛtsudhāvikasitāmbujodbhāsitam || 22\|48||(sadambujabhavāsutāmbujasukāyadāhekṣaṇaṃ) || 22\|48||mudhā sudhāsādhanato'pi devānkhinnānanānurugaroddhatakīladagdhān |mugdhān sudugdhapramato'mbudhestaṭedevānarakṣata bhaye'śaraṇān śaraṇyaḥ || 22\|49||mugdhenducūḍakaruṇātaraṇiṃ vihāyakhadyotavadvidhiharīndramukhān surāṃśca |sevanti gāḍhatamasaikavināśahetuṃmūḍhā hi te dṛḍhataraṃ mṛḍabhaktihīnāḥ || 22\|50||kandarpadarpaśamanārcanajātadarpāt kvāyaṃnṛpaḥ kva ca hariḥ kva ca devasaṅghāḥ |nekṣe taṃ kṣitipādhamaṃ kṣatasukhaṃ sāpekṣamīkṣe sadātryakṣaṃ dakṣasupakṣapātasuratāsandhukṣitādhokṣajam || 22\|51||gaṅgācandrakalādhara trijagatāṃ kāmānnapūrṇārdhadhṛktūrṇaṃ me hṛdi cintitaṃ diśa vibho pāhīśa māmarbhakam |ūrṇācakranikāśasaṃsṛtimahācakre'tha baddhāṅgakaṃtvāmevābhimukhaṃ prayāmi śaraṇaṃ māmadya sāmba prabho || 23\|3||aguṇaṃ bhagaṇādhipaikacūḍaṃ triguṇātītaguṇaṃ ca nirguṇaṃ tam |aruṇādhipakāraṇaṃ surāṇāṃ varuṇārcya śaraṇaṃ (karuṇaṃ) śaraṇyamīḍyam || 23\|4||dhṛtabhasitabhujaṅgaṃ bhaktacittaikasaṅgaṃkaradhṛtasukuraṅgaṃ tuṅgaliṅgaikasaṅgam |munijanabhavamaṅgaṃ kālakālaṃ sthāṅgapradamatha haraye taṃ sambhaje śaṅgamīśam || 23\|5||samutthāpya tamāśīrbhirabhinandya sadāśivaḥ |kāmaṃ kāmāntakasyaiva prasādaścāstu śāśvataḥ || 23\|6||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवाख्ये दधीचिःकृतं शिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śivarahasyāntargate śivākhye dadhīciḥkṛtaṃ śivastotraṃ sampūrṇam ||

॥ श्रीशिवरहस्यम् ।शिवाख्यः चतुर्थांशः ।अध्यायः २२ ।२३ (३६) ॥

|| śrīśivarahasyam |śivākhyaḥ caturthāṃśaḥ |adhyāyaḥ 22 | 23 (36) ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।शिवाख्यः चतुर्थांशः ।अध्यायः २२ ।२३ (३-६)॥

– || śrīśivarahasyam |śivākhyaḥ caturthāṃśaḥ |adhyāyaḥ 22 | 23 (3-6)||