शिवप्रार्थना चित्रकेतुकृता Chitraketukrita Shiva Prarthana

भक्ति प्रदानसमयोऽयमुमासहायत्वत्पादपद्मभजनेन निरन्तरायम् ।त्वय्येव भक्तिरखिलाघविनाशनायदेहि प्रसीद भगवन् शरणागताय ॥ ११०॥

bhakti pradānasamayo'yamumāsahāyatvatpādapadmabhajanena nirantarāyam |tvayyeva bhaktirakhilāghavināśanāyadehi prasīda bhagavan śaraṇāgatāya || 110||

त्वत्पादपद्ममकरन्दरसाभिषिक्तंमच्चित्तभृङ्गमसकृत् कुरु शर्व शम्भो ।मत्प्रार्थनीयमिह नान्यदुमासहायधन्योऽस्मि तेन धनिकोऽस्मि जगत्त्रयेऽपि ॥ १११॥

tvatpādapadmamakarandarasābhiṣiktaṃmaccittabhṛṅgamasakṛt kuru śarva śambho |matprārthanīyamiha nānyadumāsahāyadhanyo'smi tena dhaniko'smi jagattraye'pi || 111||

यद्यन्ममाभिलषितं तदुमासहाय सिद्धंत्वदङ्घ्रिकमलार्चनभक्तिलेशात् ।अन्यन्न वाञ्छितमपीश किमस्ति लोकेत्वद्भक्तिदुर्लभमिति प्रतिभाति नित्यम् ॥ ११२॥

yadyanmamābhilaṣitaṃ tadumāsahāya siddhaṃtvadaṅghrikamalārcanabhaktileśāt |anyanna vāñchitamapīśa kimasti loketvadbhaktidurlabhamiti pratibhāti nityam || 112||

आकाङ्क्षा शिवनाममात्रभजने भस्मत्रिपुण्ड्रे तथारुद्राक्षाभरणेऽपि शङ्गविलसल्लिङ्गार्चनेऽपि प्रभो ।लिङ्गाराधनसाधनेष्वपि मुहुर्लिङ्गप्रणामेऽपि मेलिङ्गालोकनलोलमेव सततं चित्तं ममास्तु प्रभो ॥ ११३॥

ākāṅkṣā śivanāmamātrabhajane bhasmatripuṇḍre tathārudrākṣābharaṇe'pi śaṅgavilasalliṅgārcane'pi prabho |liṅgārādhanasādhaneṣvapi muhurliṅgapraṇāme'pi meliṅgālokanalolameva satataṃ cittaṃ mamāstu prabho || 113||

मन्नेत्राम्बुजकृत्यमस्तु सततं बिल्वादिकाभ्यर्चितापारानङ्गविहारभङ्गविलसल्लिङ्गार्चनालोकनम् ।तेनैतञ्जननं च धन्यमिति मे बुद्धिः प्रवृद्धा मुहुःभूयादित्यनुवासरं भवतु मे सम्प्रार्थनीयं प्रभो ॥ ११४॥

mannetrāmbujakṛtyamastu satataṃ bilvādikābhyarcitāpārānaṅgavihārabhaṅgavilasalliṅgārcanālokanam |tenaitañjananaṃ ca dhanyamiti me buddhiḥ pravṛddhā muhuḥbhūyādityanuvāsaraṃ bhavatu me samprārthanīyaṃ prabho || 114||

श्रोत्रस्यापि न कृत्यमन्यदधुना विश्वेशपूजाकथापीयूषार्णवपानमेव मुहुरप्यत्यादरेणान्वहम् ।तत्कृत्यं तदपारपुण्यजलधौ प्राप्यं तदेवान्तकंदूरीकर्तुमलं तदेवमसकृत् सर्वार्थसिद्धिप्रदम् ॥ ११५॥

śrotrasyāpi na kṛtyamanyadadhunā viśveśapūjākathāpīyūṣārṇavapānameva muhurapyatyādareṇānvaham |tatkṛtyaṃ tadapārapuṇyajaladhau prāpyaṃ tadevāntakaṃdūrīkartumalaṃ tadevamasakṛt sarvārthasiddhipradam || 115||

कृत्यं मत्करयोर्महेश्वर महालिङ्गालयप्रोक्षणंलिङ्गाभ्यङ्गविलेपनं च विलसत्पञ्चामृतासेचनम् ।उत्फुल्लामलकुन्दपङ्कजलसद्बिल्वीदलाभ्यर्चनंकर्पूरागरुसारकर्दमलसत्पाटीरसारार्पणम् ॥ ११६॥

kṛtyaṃ matkarayormaheśvara mahāliṅgālayaprokṣaṇaṃliṅgābhyaṅgavilepanaṃ ca vilasatpañcāmṛtāsecanam |utphullāmalakundapaṅkajalasadbilvīdalābhyarcanaṃkarpūrāgarusārakardamalasatpāṭīrasārārpaṇam || 116||

क्षीरान्नार्पणधूपदीपविलसन्नीराजनाद्यर्पणंरत्नच्छत्रसमर्पणं च विपुलश्रीचामराद्यर्पणम् ।यच्चामीकरदर्पणार्पणमपि प्रायः प्रणामार्पणंकृत्यं मत्करयोर्भवत्वनुदिनं गौरीविहारादर ॥ ११७॥

kṣīrānnārpaṇadhūpadīpavilasannīrājanādyarpaṇaṃratnacchatrasamarpaṇaṃ ca vipulaśrīcāmarādyarpaṇam |yaccāmīkaradarpaṇārpaṇamapi prāyaḥ praṇāmārpaṇaṃkṛtyaṃ matkarayorbhavatvanudinaṃ gaurīvihārādara || 117||

जिह्वाकृत्यमुमासहायचरणाम्भोजार्चनाराधनध्यानानुस्मरणप्रभावकथनं तन्नामसङ्कीर्तनम् ।तद्गौरीरमणोपहारसुरसव्याख्यानमप्यादरात्तत्पूजाकरणानुवादनमपि श्रीनीलकण्ठ ध्रुवम् ॥ ११८॥

jihvākṛtyamumāsahāyacaraṇāmbhojārcanārādhanadhyānānusmaraṇaprabhāvakathanaṃ tannāmasaṅkīrtanam |tadgaurīramaṇopahārasurasavyākhyānamapyādarāttatpūjākaraṇānuvādanamapi śrīnīlakaṇṭha dhruvam || 118||

नासाकृत्यमुमासहायचरणाम्भोजार्चितात्युल्लसद्बिल्वीपल्लवफुल्लनीलकमलामोदग्रहस्तत्करः ।उग्रानुग्रहतः समग्रत इति ज्ञेयो महानुग्रहोहाराहारसुगन्धसुन्दरमिदं नासापुटं धूर्जटे ॥ ११९॥

nāsākṛtyamumāsahāyacaraṇāmbhojārcitātyullasadbilvīpallavaphullanīlakamalāmodagrahastatkaraḥ |ugrānugrahataḥ samagrata iti jñeyo mahānugrahohārāhārasugandhasundaramidaṃ nāsāpuṭaṃ dhūrjaṭe || 119||

प्रणामव्याजेन स्मरहर भवत्पादरजसःशिरोमल्लक्रीडां सकृदपि करोतु प्रणयतः ।शिरःकृत्यं तावद्भवति खलु तेनैव तरसा नसा किं मोक्षश्रीरमणमपि मामेव कुरुते ॥ १२०॥

praṇāmavyājena smarahara bhavatpādarajasaḥśiromallakrīḍāṃ sakṛdapi karotu praṇayataḥ |śiraḥkṛtyaṃ tāvadbhavati khalu tenaiva tarasā nasā kiṃ mokṣaśrīramaṇamapi māmeva kurute || 120||

कृत्यं न मे चरणयोरपि शङ्करान्यत्श्रीकाशिकानगरसञ्चरणालसौ तौ ।स्यातामतः परमुमारमणानुवारं कृत्यंतदेव न तयोरपि किं विशिष्य ॥ १२१॥

kṛtyaṃ na me caraṇayorapi śaṅkarānyatśrīkāśikānagarasañcaraṇālasau tau |syātāmataḥ paramumāramaṇānuvāraṃ kṛtyaṃtadeva na tayorapi kiṃ viśiṣya || 121||

शम्भो भालतलं विभूतिविलसद्रेखाङ्कितं सर्वदास्यादेतेन नवेन्दुखण्डललितं भालं भवेत् तावता ।तत्कृत्यं च समाप्तमेवमसकृत् तत् प्रार्थनीयं त्वयाकर्तव्यं खलु पूर्णमेव भगवन् सम्पूर्णकाम प्रभो ॥ १२२॥

śambho bhālatalaṃ vibhūtivilasadrekhāṅkitaṃ sarvadāsyādetena navendukhaṇḍalalitaṃ bhālaṃ bhavet tāvatā |tatkṛtyaṃ ca samāptamevamasakṛt tat prārthanīyaṃ tvayākartavyaṃ khalu pūrṇameva bhagavan sampūrṇakāma prabho || 122||

अर्थिप्रार्थितमर्थजातमसकृद्दातुं समर्थो भवान्शम्भो शाम्भववत्सलातिकरुणान्येतस्य सर्वाण्यपि ।त्वन्नामस्मरणार्चनादिनिरतान्येवादरात् सन्तु मेतान्येवास्मदभीष्टसिद्धिफलदानीति स्मरामि ध्रुवम् ॥ १२३॥

arthiprārthitamarthajātamasakṛddātuṃ samartho bhavānśambho śāmbhavavatsalātikaruṇānyetasya sarvāṇyapi |tvannāmasmaraṇārcanādiniratānyevādarāt santu metānyevāsmadabhīṣṭasiddhiphaladānīti smarāmi dhruvam || 123||

अस्मत्सन्ततिरप्यनन्तविभवैर्भावैः प्रभूतैर्युतालिङ्गाराधनसाधनोद्यतमतिः सा कालकालार्चनात् ।कालाद्भीतिमपास्य मौनिनिकराशास्याशु पञ्चास्य तेतावत्पुण्यकथाः शृणोतु सततं सम्पत्प्रवृद्धाऽपि सा ॥ १२४॥

asmatsantatirapyanantavibhavairbhāvaiḥ prabhūtairyutāliṅgārādhanasādhanodyatamatiḥ sā kālakālārcanāt |kālādbhītimapāsya mauninikarāśāsyāśu pañcāsya tetāvatpuṇyakathāḥ śṛṇotu satataṃ sampatpravṛddhā'pi sā || 124||

अस्माभिः शिवलिङ्गपूजनफलं प्राप्तं श्रुतेर्यच्छ्रुतंतन्नारायणवाक्पतिप्रभृतिभिर्मुहुः सादरम् ।धन्योऽयं शिवपूजक स्त्रिभुवनाराध्योऽयमित्युच्यतेनित्यं मत्सदनारपि गृहव्यापारसारादरैः ॥ १२५॥

asmābhiḥ śivaliṅgapūjanaphalaṃ prāptaṃ śruteryacchrutaṃtannārāyaṇavākpatiprabhṛtibhirmuhuḥ sādaram |dhanyo'yaṃ śivapūjaka stribhuvanārādhyo'yamityucyatenityaṃ matsadanārapi gṛhavyāpārasārādaraiḥ || 125||

भूलोकोऽप्यधुना महेशकृपया कैलास एवाभवत्नन्दीशप्रमुखाश्च सन्ततमुमाकान्तार्चने सादरम् ।मन्दं मन्दरमेत्य सुन्दरतरं वीरेश्वराराधको धन्योधन्यतमोऽयमित्यनुदिनं मां प्रस्तुवन्तीत्यतः ॥ १२६॥

bhūloko'pyadhunā maheśakṛpayā kailāsa evābhavatnandīśapramukhāśca santatamumākāntārcane sādaram |mandaṃ mandarametya sundarataraṃ vīreśvarārādhako dhanyodhanyatamo'yamityanudinaṃ māṃ prastuvantītyataḥ || 126||

शिव शिव शिव शम्भो चन्द्रमौले कपर्दिन्अनलविमलकालाबाललीलाविलास ।वस वस वस वासे मन्मनस्येव लास्यं कुरुकुरु कुरु गौरीं सन्निवेश्याङ्कभागे ॥ १२७॥

śiva śiva śiva śambho candramaule kapardinanalavimalakālābālalīlāvilāsa |vasa vasa vasa vāse manmanasyeva lāsyaṃ kurukuru kuru gaurīṃ sanniveśyāṅkabhāge || 127||

उत्फुल्लं मम मानसाम्बुजवरं तत्कर्णिकायां शिवामालिङ्गयान्वहमादरेण गिरिजाजाने शिवोमापते ।पाहीति शृणु तत्कराम्बुजमहावीणां गृहीत्वा क्षणंतन्त्रीवादनलालसः शिव शिवे कल्याणगौरीति च ॥ १२८॥

utphullaṃ mama mānasāmbujavaraṃ tatkarṇikāyāṃ śivāmāliṅgayānvahamādareṇa girijājāne śivomāpate |pāhīti śṛṇu tatkarāmbujamahāvīṇāṃ gṛhītvā kṣaṇaṃtantrīvādanalālasaḥ śiva śive kalyāṇagaurīti ca || 128||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते चित्रकेतुकृता शिवप्रार्थना सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः २२। ११०१२८ ॥

|| iti śivarahasyāntargate citraketukṛtā śivaprārthanā sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 22| 110128 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः २२। ११०-१२८ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 22| 110-128 ||