शङ्कराराधनमहिमवर्णनं चित्रगुप्तकृतम् Chitraguptakritam Shankararadhana Mahimavarnanam

स्मृत्वा शङ्करमाराध्यममरप्रवरं वरम् ।यो याति तस्य विजयः सुखान्यपि पदे पदे ॥ १॥

smṛtvā śaṅkaramārādhyamamarapravaraṃ varam |yo yāti tasya vijayaḥ sukhānyapi pade pade || 1||

शङ्कराराधनं कार्यं गमने समुपस्थिते ।तद्दूरगमने ताक्त् अदूरगम्ननेऽपि वा ॥ २॥

śaṅkarārādhanaṃ kāryaṃ gamane samupasthite |taddūragamane tākt adūragamnane'pi vā || 2||

नानासाधनयुक्तोऽपि शङ्कराराधनं विना ।तैः साधनैः फलं तावत् न प्राप्नोत्येव सर्वथा ॥ ३॥

nānāsādhanayukto'pi śaṅkarārādhanaṃ vinā |taiḥ sādhanaiḥ phalaṃ tāvat na prāpnotyeva sarvathā || 3||

अलं बहुविधैर्यत्नैः अलमायासकोटिभिः ।अलमन्यैरुपायैर्वा कालकालार्चनं विना ॥ ४॥

alaṃ bahuvidhairyatnaiḥ alamāyāsakoṭibhiḥ |alamanyairupāyairvā kālakālārcanaṃ vinā || 4||

साधनानां साधनत्वं सम्पादयति सत्वरम् ।महेशाराधनं तेन विना तत्स्यादसाधनम् ॥ ५॥

sādhanānāṃ sādhanatvaṃ sampādayati satvaram |maheśārādhanaṃ tena vinā tatsyādasādhanam || 5||

शङ्कराराधनं मुख्यं सर्वसाधनसाधनम् ।तदेव सफलं मन्ये तदन्यद्विफलं खलु ॥ ६॥

śaṅkarārādhanaṃ mukhyaṃ sarvasādhanasādhanam |tadeva saphalaṃ manye tadanyadviphalaṃ khalu || 6||

न जानन्त्येव मूढास्ते मुख्यं तु फलसाधनम् ।शङ्करार्चनमेत्रेति वेदबाह्याः स्वभावतः ॥ ७॥

na jānantyeva mūḍhāste mukhyaṃ tu phalasādhanam |śaṅkarārcanametreti vedabāhyāḥ svabhāvataḥ || 7||

कस्यचिद्भूरिपुण्यस्य शिवाराधनमेव मे ।फलसाधनमित्येषा प्रमा भवति भाग्यतः ॥ ८॥

kasyacidbhūripuṇyasya śivārādhanameva me |phalasādhanamityeṣā pramā bhavati bhāgyataḥ || 8||

शाङ्करा एव तत्त्वज्ञाः तेपामभ्युदयः सदा ।शिवाराधनमात्रेण नान्यापेक्षा प्रजायते ॥ ९॥

śāṅkarā eva tattvajñāḥ tepāmabhyudayaḥ sadā |śivārādhanamātreṇa nānyāpekṣā prajāyate || 9||

शक्तिः कल्पतरूणां या शक्तिः सुरगवामपि ।ततोऽप्यनन्तगुणिता सा शिवाराधनस्य हि ॥ १०॥

śaktiḥ kalpatarūṇāṃ yā śaktiḥ suragavāmapi |tato'pyanantaguṇitā sā śivārādhanasya hi || 10||

शङ्करार्चनसामर्थ्यं न कस्यापि जगत्त्रये ।येन ब्रह्मत्वमाप्नोति विष्णुत्वं मुक्तिमन्ततः ॥ ११॥

śaṅkarārcanasāmarthyaṃ na kasyāpi jagattraye |yena brahmatvamāpnoti viṣṇutvaṃ muktimantataḥ || 11||

शिवार्चनरसः कोऽपि भूरिपुण्यस्य जायते ।स रसो दुलम्भो लोके सुधारससमः स तु ॥ १२॥

śivārcanarasaḥ ko'pi bhūripuṇyasya jāyate |sa raso dulambho loke sudhārasasamaḥ sa tu || 12||

शङ्करानुग्रह्मदेव शिवाराधनधीर्भवेत् ।सैव सूते फलं तावत् विमलं तदपेक्षितम् ॥ १३॥

śaṅkarānugrahmadeva śivārādhanadhīrbhavet |saiva sūte phalaṃ tāvat vimalaṃ tadapekṣitam || 13||

शिवाराधनमेवैकमभीष्टफलसाधनम् ।तदन्यत् साधनाभासं तेन किं जायते फलम् ॥ १४॥

śivārādhanamevaikamabhīṣṭaphalasādhanam |tadanyat sādhanābhāsaṃ tena kiṃ jāyate phalam || 14||

पिपासोपशमो लोके कथं वा मृगतृष्णया ।सा चेत् तदा तदार्तस्य जलपानादिकक्रिया ॥ १५॥ (तदा न स्यात्)

pipāsopaśamo loke kathaṃ vā mṛgatṛṣṇayā |sā cet tadā tadārtasya jalapānādikakriyā || 15|| (tadā na syāt)

शुक्तिका रजतत्त्वेन ज्ञाता किं केनचित् क्वचित् ।साधयत्यतियत्नेन कामिनीकरकङ्कणम् ॥ १६॥

śuktikā rajatattvena jñātā kiṃ kenacit kvacit |sādhayatyatiyatnena kāminīkarakaṅkaṇam || 16||

तस्माद्भ्रमास्पदं यावत् तावन्न फलसाधनम् ।साधनत्वेन विज्ञातं फलं साधयति ध्रुवम् ॥ १७॥

tasmādbhramāspadaṃ yāvat tāvanna phalasādhanam |sādhanatvena vijñātaṃ phalaṃ sādhayati dhruvam || 17||

प्रमितं साधनत्वेन केवलं शिवपूजनम् ।तनैव सिद्धिरन्येन न सिद्धिरुपजायते ॥ १८॥

pramitaṃ sādhanatvena kevalaṃ śivapūjanam |tanaiva siddhiranyena na siddhirupajāyate || 18||

तथा सति प्रसङ्गे नाप्यनायासेन साधितम् ।शिवार्चनं फलं सूते नित्यं यद्यदपेक्षितम् ॥ १९॥

tathā sati prasaṅge nāpyanāyāsena sādhitam |śivārcanaṃ phalaṃ sūte nityaṃ yadyadapekṣitam || 19||

अतः परं प्रयत्नोऽपि कर्तव्यः शिवपूजने ।तेन तद्दर्शनोस्पन्नपापनाशो भविष्यति ॥ २०॥

ataḥ paraṃ prayatno'pi kartavyaḥ śivapūjane |tena taddarśanospannapāpanāśo bhaviṣyati || 20||

महाघगिरिसङ्घातवज्रमीशानपूजनम् ।तेन तत्पापविलये भयशङ्का न जायते ॥ २१॥

mahāghagirisaṅghātavajramīśānapūjanam |tena tatpāpavilaye bhayaśaṅkā na jāyate || 21||

तावत्तापभयं भक्त्या यावन्नाराध्यते शिवः ।ठदाराधनमात्रेण दग्धाः पातक्ककोटयः ॥ २२॥

tāvattāpabhayaṃ bhaktyā yāvannārādhyate śivaḥ |ṭhadārādhanamātreṇa dagdhāḥ pātakkakoṭayaḥ || 22||

महापापशरीरस्य विषं शङ्करपूजनम् ।तस्य तावत्तस्य नाशः सत्वरं खलु जायते ॥ २३॥

mahāpāpaśarīrasya viṣaṃ śaṅkarapūjanam |tasya tāvattasya nāśaḥ satvaraṃ khalu jāyate || 23||

एतस्मिन्नन्तरे तत्र कश्चिदार्तस्वरः श्रुतः ।ततः परं म्लानचित्तः त्वरया स ययौ यमः ॥ २४॥

etasminnantare tatra kaścidārtasvaraḥ śrutaḥ |tataḥ paraṃ mlānacittaḥ tvarayā sa yayau yamaḥ || 24||

ततः परं तं विलोक्य भस्मोद्धूलितविग्रहम् ।शिवलिङ्गार्चकं शुद्धं ददशे मुनिपुङ्गवम् ॥ २५॥

tataḥ paraṃ taṃ vilokya bhasmoddhūlitavigraham |śivaliṅgārcakaṃ śuddhaṃ dadaśe munipuṅgavam || 25||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते चित्रगुप्तकृतं शङ्कराराधनमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः १७। २८५२ ॥

|| iti śivarahasyāntargate citraguptakṛtaṃ śaṅkarārādhanamahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 17| 2852 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः १७। २८-५२ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 17| 28-52 ||