मृत्युञ्जयमहिमाख्यानम् चित्रगुप्तप्रोक्तम् Chitraguptaproktam Mrityunjayamahimakhyanam

चित्रगुप्तः उवाचसम्पूज्यः शाङ्करं लिङ्गं बिल्वपत्रादिभिर्मुदा ।स्वर्गापवर्गदातारं शङ्करं योऽर्चयिष्यतिः ॥ २१७॥

citraguptaḥ uvācasampūjyaḥ śāṅkaraṃ liṅgaṃ bilvapatrādibhirmudā |svargāpavargadātāraṃ śaṅkaraṃ yo'rcayiṣyatiḥ || 217||

स नो मृत्युवशं याति कल्पकालेऽप्यसंशयम् ।अभीप्सितार्थदं नित्यं महेशं योऽर्चयिष्यतिः ॥ २१८॥

sa no mṛtyuvaśaṃ yāti kalpakāle'pyasaṃśayam |abhīpsitārthadaṃ nityaṃ maheśaṃ yo'rcayiṣyatiḥ || 218||

स नो मृत्युवशं याति कल्पकालेऽप्यसंशयम् ।अनन्यशरणो नित्यं योऽर्चयिष्यति शङ्करम् ॥ २१९॥

sa no mṛtyuvaśaṃ yāti kalpakāle'pyasaṃśayam |ananyaśaraṇo nityaṃ yo'rcayiṣyati śaṅkaram || 219||

स नो मृत्युवशं याति कल्पकालेऽप्यसंशयम् ।मृत्युञ्जयं महारुद्रं योऽर्चयिष्यति शङ्करम् ॥ २२०॥

sa no mṛtyuvaśaṃ yāti kalpakāle'pyasaṃśayam |mṛtyuñjayaṃ mahārudraṃ yo'rcayiṣyati śaṅkaram || 220||

स नो मृत्युवशं याति कल्पकालेऽप्यसंशयम् ।सर्वदेवोत्तमं साम्बं योऽर्चयिष्यति शङ्करम् ॥ २२१॥

sa no mṛtyuvaśaṃ yāti kalpakāle'pyasaṃśayam |sarvadevottamaṃ sāmbaṃ yo'rcayiṣyati śaṅkaram || 221||

स नो मृत्युवशं याति कल्पकालेऽप्यसंशयम् ।मृत्युञ्जयं समभ्यर्च्य बिल्वपत्रादिसाधनैः ॥ २२२॥

sa no mṛtyuvaśaṃ yāti kalpakāle'pyasaṃśayam |mṛtyuñjayaṃ samabhyarcya bilvapatrādisādhanaiḥ || 222||

कालमृत्युं तरन्त्येव किम्मुतर्ह्यपमृत्यवः ।यत्पूजया पुरा विष्णुर्विष्णुत्वं प्राप दुर्लभम् ॥ २२३॥

kālamṛtyuṃ tarantyeva kimmutarhyapamṛtyavaḥ |yatpūjayā purā viṣṇurviṣṇutvaṃ prāpa durlabham || 223||

यत्पूजया पुरा ब्रह्मा ब्रह्मत्वं प्राप दुर्लभम् ।तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यति ॥ २२४॥

yatpūjayā purā brahmā brahmatvaṃ prāpa durlabham |tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyati || 224||

यत्पूजया विमुक्तिश्चाप्ययत्नेनैव लभ्यते ।यत्पूजया विनश्यन्ति भीकरा आपदः क्षणात् ॥ २२५॥

yatpūjayā vimuktiścāpyayatnenaiva labhyate |yatpūjayā vinaśyanti bhīkarā āpadaḥ kṣaṇāt || 225||

तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यति ।यः सर्वरूपः सर्वात्मा साक्षी सकलकर्मणाम् ॥ २२६॥

tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyati |yaḥ sarvarūpaḥ sarvātmā sākṣī sakalakarmaṇām || 226||

तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यतिः ।यः कालकालः कालात्मा कालरूपी सदाशिवः ॥ २२७॥

tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyatiḥ |yaḥ kālakālaḥ kālātmā kālarūpī sadāśivaḥ || 227||

तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यति ।यस्त्रिणेत्रो विश्वकर्ता विश्वस्य परिपालकः ॥ २२८॥

tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyati |yastriṇetro viśvakartā viśvasya paripālakaḥ || 228||

तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यतिः ।यमर्चयन्ति योगीन्द्राः सर्वदा साम्बमीश्वरम् ॥ २२९॥

tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyatiḥ |yamarcayanti yogīndrāḥ sarvadā sāmbamīśvaram || 229||

तदर्चनपरः कोऽपि न मृत्युवशमेष्यतिः ।स एव सुखमाप्नोति स एवाखिलसम्पदः ॥ २३०॥

tadarcanaparaḥ ko'pi na mṛtyuvaśameṣyatiḥ |sa eva sukhamāpnoti sa evākhilasampadaḥ || 230||

यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ।तस्यैव जन्म सफलं जीवितं च सुजीवितम् ॥ २३१॥

yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī |tasyaiva janma saphalaṃ jīvitaṃ ca sujīvitam || 231||

तस्यैव जननी धन्या तस्यैव कुलमुत्तमम् ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३२॥

tasyaiva jananī dhanyā tasyaiva kulamuttamam |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 232||

तस्यैव जनको धन्यो धन्यस्तस्य पितामहः ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३३॥

tasyaiva janako dhanyo dhanyastasya pitāmahaḥ |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 233||

तस्यैवारोग्यमनिशं आयुर्वृद्धिः क्षणे क्षणे ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३४॥

tasyaivārogyamaniśaṃ āyurvṛddhiḥ kṣaṇe kṣaṇe |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 234||

तस्यैव भाग्यमुत्कृष्टं तस्यैव सकलोत्सवाः ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३५॥

tasyaiva bhāgyamutkṛṣṭaṃ tasyaiva sakalotsavāḥ |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 235||

तस्यैव विमलं ज्ञानं तस्यैव विमलं मनः ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३६॥

tasyaiva vimalaṃ jñānaṃ tasyaiva vimalaṃ manaḥ |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 236||

तस्यैव विमलं शीलं तस्यैव विमलं यशः ।यस्य नित्यं महादेवे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ २३७॥

tasyaiva vimalaṃ śīlaṃ tasyaiva vimalaṃ yaśaḥ |yasya nityaṃ mahādeve bhaktiravyabhicāriṇī || 237||

अधीतवेदो बालोऽपि मृत्युञ्जयमनामयम् ।जपत्ययं मयामन्त्रं पूजयित्वा सदाशिवम् ॥ २३८॥

adhītavedo bālo'pi mṛtyuñjayamanāmayam |japatyayaṃ mayāmantraṃ pūjayitvā sadāśivam || 238||

मृत्युञ्जयेन मन्त्रेण मृण्मयं लिङ्गमुत्तमम् ।सम्यग्बिल्वतरोर्मूले पूजयत्यवलोकय ॥ २३९॥

mṛtyuñjayena mantreṇa mṛṇmayaṃ liṅgamuttamam |samyagbilvatarormūle pūjayatyavalokaya || 239||

यस्तु बिल्वतरोर्मूले शुद्धो मृत्युञ्जयं जपेत् ।तस्य मृत्युभयं नास्ति सत्यं सत्यं मयोच्यते ॥ २४०॥

yastu bilvatarormūle śuddho mṛtyuñjayaṃ japet |tasya mṛtyubhayaṃ nāsti satyaṃ satyaṃ mayocyate || 240||

बिल्वमूले महादेवं लिङ्गरूपिणमास्तिकः ।पूजयत्यतियत्नेन मृत्युपाशविमुक्तये ॥ २४१॥

bilvamūle mahādevaṃ liṅgarūpiṇamāstikaḥ |pūjayatyatiyatnena mṛtyupāśavimuktaye || 241||

सिध्यन्ति सम्पदस्तस्य बिल्वमूले शिवार्चनात् ।यस्यास्त्यनन्यगा भक्तिर्महादेवे सुरोत्तमे ॥ २४२॥

sidhyanti sampadastasya bilvamūle śivārcanāt |yasyāstyananyagā bhaktirmahādeve surottame || 242||

शिवैकशरणो यस्तु पूजयिष्यति शङ्करम् ।स एव भाग्यवाँल्लोके योग्यो मोक्षश्रियोऽपि च ॥ २४३॥

śivaikaśaraṇo yastu pūjayiṣyati śaṅkaram |sa eva bhāgyavām̐lloke yogyo mokṣaśriyo'pi ca || 243||

बिल्वमूले बिल्वपत्रैः क्षीरप्लुष्टैरकल्मषैः ।हुत्वा शैवेन मनुना गोलक्षाधिपतिर्भवेत् ॥ २४४॥

bilvamūle bilvapatraiḥ kṣīrapluṣṭairakalmaṣaiḥ |hutvā śaivena manunā golakṣādhipatirbhavet || 244||

बिल्वमूले बिल्वपत्रैर्घृतप्लुष्टैरखण्डितैः ।हुत्वा शैवेन मनुना लभन्ते सम्पदोऽखिलाः ॥ २४५॥

bilvamūle bilvapatrairghṛtapluṣṭairakhaṇḍitaiḥ |hutvā śaivena manunā labhante sampado'khilāḥ || 245||

पूतो यो बिल्ववृक्षाधः शैवं यदि मनुं जपेत् ।तदा स गुरुसम्प्राप्तमन्त्रसिद्धिं च विन्दति ॥ २४६॥

pūto yo bilvavṛkṣādhaḥ śaivaṃ yadi manuṃ japet |tadā sa gurusamprāptamantrasiddhiṃ ca vindati || 246||

अस्यापि जनकः शुद्धो महाशैवोत्तमो यतः ।ततस्तदुपदिष्टश्च मन्त्रोऽस्य सफलो ध्रुवम् ॥ २४७॥

asyāpi janakaḥ śuddho mahāśaivottamo yataḥ |tatastadupadiṣṭaśca mantro'sya saphalo dhruvam || 247||

ज्वलज्ज्वलनसङ्काशं पश्य शैवोत्तमार्भकम् ।उद्धूलनत्रिपूण्ड्राभ्यां रुद्राक्षैरपि भूषितम् ॥ २४८॥

jvalajjvalanasaṅkāśaṃ paśya śaivottamārbhakam |uddhūlanatripūṇḍrābhyāṃ rudrākṣairapi bhūṣitam || 248||

रुद्राक्षकङ्कणः साम्बं लिङ्गरूपिणमद्वयम् ।अभ्यर्चयति पश्यामुं बिल्वपत्रैरखण्डितैः ॥ २४९॥

rudrākṣakaṅkaṇaḥ sāmbaṃ liṅgarūpiṇamadvayam |abhyarcayati paśyāmuṃ bilvapatrairakhaṇḍitaiḥ || 249||

आब्रह्मकल्पमेतस्य मृत्युर्नैव भविष्यति ।सिद्धमृत्युञ्जयमनोरस्य स्यान्मरणं कथम् ॥ २५०॥

ābrahmakalpametasya mṛtyurnaiva bhaviṣyati |siddhamṛtyuñjayamanorasya syānmaraṇaṃ katham || 250||

यस्य मृत्युञ्जयः सिद्धः स च मृत्युञ्जयः स्वयम् ।तस्य दूरतरो मृत्युर्ध्यायतः किमुतापरे ॥ २५१॥

yasya mṛtyuñjayaḥ siddhaḥ sa ca mṛtyuñjayaḥ svayam |tasya dūrataro mṛtyurdhyāyataḥ kimutāpare || 251||

मृत्युञ्जयति यो देवः स तु मृत्युञ्जयः स्मृतः ।स तु शङ्कर एव स्यादनन्यसहशो ध्रुवम् ॥ २५२॥

mṛtyuñjayati yo devaḥ sa tu mṛtyuñjayaḥ smṛtaḥ |sa tu śaṅkara eva syādananyasahaśo dhruvam || 252||

ये तु मृत्युञ्जयं नित्यं पूजयन्ति जपन्ति च ।तेषां मृत्युभयं नास्तिं सत्यं सत्यं न संशयः ॥ २५३॥

ye tu mṛtyuñjayaṃ nityaṃ pūjayanti japanti ca |teṣāṃ mṛtyubhayaṃ nāstiṃ satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 253||

अयं शिवैकशरणः श्रीमृत्युञ्जयजापकः ।कथं मृत्युवशं गच्छेदतिमृत्युरयं ध्रुवम् ॥ २५४॥

ayaṃ śivaikaśaraṇaḥ śrīmṛtyuñjayajāpakaḥ |kathaṃ mṛtyuvaśaṃ gacchedatimṛtyurayaṃ dhruvam || 254||

बालोऽपि बलवानेष मृत्युञ्जयजपार्चनात् ।अतो धिक्करणं चास्य मया कर्तुं न शक्यते ॥ २५५॥

bālo'pi balavāneṣa mṛtyuñjayajapārcanāt |ato dhikkaraṇaṃ cāsya mayā kartuṃ na śakyate || 255||

मृत्युञ्जयमुपाश्रित्य यो धिक्कर्तुं न शक्यते ।स किं शासयितुं शक्यो मृत्युञ्जयपरायणः ॥ २५६॥

mṛtyuñjayamupāśritya yo dhikkartuṃ na śakyate |sa kiṃ śāsayituṃ śakyo mṛtyuñjayaparāyaṇaḥ || 256||

यं मृत्युञ्जयमाश्रित्य स्थितोऽन्यैः पूज्यते सदा ।स किं स्प्रष्टुं त्वया शक्यो मृत्युञ्जयपदानुगः ॥ २५७॥

yaṃ mṛtyuñjayamāśritya sthito'nyaiḥ pūjyate sadā |sa kiṃ spraṣṭuṃ tvayā śakyo mṛtyuñjayapadānugaḥ || 257||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते चित्रगुप्तप्रोक्तं मृत्युञ्जयमहिमाख्यानं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः १६ । १८१।२१९९॥

|| iti śivarahasyāntargate citraguptaproktaṃ mṛtyuñjayamahimākhyānaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 16 | 181|2199||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः १६ ।१८१।२-१९९ ॥

– || śrīśivarahasyam ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 16 | 181|2-199 ||