वेदपादस्तवः अगस्त्यकृतः Agastyakrita Vedapada Stava

अगस्त्यःभर्गो देवस्य सवितुर्वरेण्यमिह धीमहि ।स भर्गो भगवान् शम्भुः धियो यो नः प्रचोदयात् ॥ ४॥

agastyaḥbhargo devasya saviturvareṇyamiha dhīmahi |sa bhargo bhagavān śambhuḥ dhiyo yo naḥ pracodayāt || 4||

गणगणपतये नमो नमः सुरगणपतये नमो नमः ।अगपतिपतये नमो नमः पशुपतिपतये नमो नमः ॥ ५॥

gaṇagaṇapataye namo namaḥ suragaṇapataye namo namaḥ |agapatipataye namo namaḥ paśupatipataye namo namaḥ || 5||

नमस्तेऽस्तु गणेशाय महादेवसुताय ते ।विघ्नान्धकारसूर्याय ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पते ॥ ६॥

namaste'stu gaṇeśāya mahādevasutāya te |vighnāndhakārasūryāya brahmaṇāṃ brahmaṇaspate || 6||

नमामि ढुण्ढिं मदसिक्तगण्डं कृपाघषण्डं विधृतार्धमुण्डम् ।स्वभक्तविघ्नार्तिहरप्रचण्डं परात्परं यन्महतो महान्तम् ॥ ७॥

namāmi ḍhuṇḍhiṃ madasiktagaṇḍaṃ kṛpāghaṣaṇḍaṃ vidhṛtārdhamuṇḍam |svabhaktavighnārtiharapracaṇḍaṃ parātparaṃ yanmahato mahāntam || 7||

गणाधिपं गण्डतलालिकोटिकिरीट कोटिध्वजनिर्जिताम्बुधेः ।संसेविताङ्घ्रि प्रणमामि सर्वदा कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् ॥ ८॥

gaṇādhipaṃ gaṇḍatalālikoṭikirīṭa koṭidhvajanirjitāmbudheḥ |saṃsevitāṅghri praṇamāmi sarvadā kaviṃ kavīnāmupamaśravastamam || 8||

सिद्धिं दातुं बुद्धिं वृद्धिं शक्तं नित्यं गौरीपुत्रम् ।स्कन्दं वन्दे वन्द्यं वेदैः सुब्रह्मण्यों सुब्रह्मण्यम् ॥तारकासुरसंहारं विहारचतुरं परम् ।वन्दे वन्दारुमन्दारं कुमारं पुष्करस्रजम् ॥ १०॥

siddhiṃ dātuṃ buddhiṃ vṛddhiṃ śaktaṃ nityaṃ gaurīputram |skandaṃ vande vandyaṃ vedaiḥ subrahmaṇyoṃ subrahmaṇyam ||tārakāsurasaṃhāraṃ vihāracaturaṃ param |vande vandārumandāraṃ kumāraṃ puṣkarasrajam || 10||

अकस्मादस्मदीयेन भाग्येन सुखदेव मे ।स्मरारातिस्मृतिस्तावदभ्रात् वृष्टिरिवाजनि ॥ ११॥

akasmādasmadīyena bhāgyena sukhadeva me |smarārātismṛtistāvadabhrāt vṛṣṭirivājani || 11||

ये वैदिकस्मार्तविधिप्रयुक्तक्रियाजलक्षालनपूतचित्ताः ।विभूतिरुद्राक्षविभूषणास्ते शमेन शान्ताः शिवमाचरन्ति ॥ १२॥

ye vaidikasmārtavidhiprayuktakriyājalakṣālanapūtacittāḥ |vibhūtirudrākṣavibhūṣaṇāste śamena śāntāḥ śivamācaranti || 12||

सुरापारशिरोरत्नप्रभानीराजिताय ते ।महादेवाय शर्वाय सदसस्पतये नमः ॥ १३॥

surāpāraśiroratnaprabhānīrājitāya te |mahādevāya śarvāya sadasaspataye namaḥ || 13||

भूतजातसमुत्पत्तिहेतुभूताय सर्वदा ।सर्वदेवाभिवन्द्याय भूतानां पतये नमः ॥ १४॥

bhūtajātasamutpattihetubhūtāya sarvadā |sarvadevābhivandyāya bhūtānāṃ pataye namaḥ || 14||

सर्वामराधिदेवाय वेदाराध्यपदाय ते ।देवोत्तमोत्तमायाशु पशूनां पतये नमः ॥ १५॥

sarvāmarādhidevāya vedārādhyapadāya te |devottamottamāyāśu paśūnāṃ pataye namaḥ || 15||

कालान्तकाय शर्वाय महामृत्युञ्जयाय च ।भूतस्वर्गापवर्गाय जगतां पतये नमः ॥ १६॥

kālāntakāya śarvāya mahāmṛtyuñjayāya ca |bhūtasvargāpavargāya jagatāṃ pataye namaḥ || 16||

नमस्त्रिलोकनाथाय नमः परतराय ते ।नमः शान्ताय भगवन् अन्नान्नां पतये नमः ॥ १७॥

namastrilokanāthāya namaḥ paratarāya te |namaḥ śāntāya bhagavan annānnāṃ pataye namaḥ || 17||

आर्यचित्तप्रविष्टाय प्रहृष्टाय सुरेष्वपि ।प्रकृष्टायातिपुष्टाय पुष्टानां पतये नमः ॥ १८॥

āryacittapraviṣṭāya prahṛṣṭāya sureṣvapi |prakṛṣṭāyātipuṣṭāya puṣṭānāṃ pataye namaḥ || 18||

महाभूताधिपतये भूतभीतिप्रदाय च ।भूतिप्रदप्रभूताय दिशां च पतये नमः ॥ १९॥

mahābhūtādhipataye bhūtabhītipradāya ca |bhūtipradaprabhūtāya diśāṃ ca pataye namaḥ || 19||

विश्वमायाविदूराय विश्वविश्वप्रियाय च ।विश्वेश्वराय सोमाय विश्वरूपाय वै नमः ॥ २०॥

viśvamāyāvidūrāya viśvaviśvapriyāya ca |viśveśvarāya somāya viśvarūpāya vai namaḥ || 20||

घोर तत्पुरुषेशान वामदेव सदाशिव ।अविद्याध्वान्तसूर्याय सद्योजाताय वै नमः ॥ २१॥

ghora tatpuruṣeśāna vāmadeva sadāśiva |avidyādhvāntasūryāya sadyojātāya vai namaḥ || 21||

नमो भर्गाय भीमाय भगनेत्रहराय ते ।देवतासार्वभौमाय नमो रुद्राय मीढुषे ॥ २२॥

namo bhargāya bhīmāya bhaganetraharāya te |devatāsārvabhaumāya namo rudrāya mīḍhuṣe || 22||

सहस्रशिरसे तुभ्यं सहस्रचरणाय च ।नमः सहस्रहस्ताय सहस्राक्षाय मीढुषे ॥ २३॥

sahasraśirase tubhyaṃ sahasracaraṇāya ca |namaḥ sahasrahastāya sahasrākṣāya mīḍhuṣe || 23||

भालभासुरनेत्राग्निसन्दग्धत्रिपुराय ते ।नमः सुन्दररूपाय सुमृडीकाय मीढुषे ॥ २४॥

bhālabhāsuranetrāgnisandagdhatripurāya te |namaḥ sundararūpāya sumṛḍīkāya mīḍhuṣe || 24||

संसारघोररोगार्तिनिवारणकराय ते ।नमस्तुभ्यमषाढाय सहमानाय मीढुषे ॥ २५॥

saṃsāraghorarogārtinivāraṇakarāya te |namastubhyamaṣāḍhāya sahamānāya mīḍhuṣe || 25||

समस्त वेदवेदान्तवन्दिवन्दितमव्ययम् ।भव्वस्वरूपं तं वन्दे सदसस्पतिमद्भुतम् ॥ २६॥

samasta vedavedāntavandivanditamavyayam |bhavvasvarūpaṃ taṃ vande sadasaspatimadbhutam || 26||

सुरासुरगणाराध्यं दुराराध्यं दुरात्मनाम् ।परमानन्ददं वन्दे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ॥ २७॥

surāsuragaṇārādhyaṃ durārādhyaṃ durātmanām |paramānandadaṃ vande sugandhiṃ puṣṭivardhanam || 27||

तमेव भक्त्या हृदि भावयामो भवं भवानीरमणं भजामः ।भवादिनामानि मुदा वदामो यतः प्रसूता जगतः प्रसूती ॥ २८॥

tameva bhaktyā hṛdi bhāvayāmo bhavaṃ bhavānīramaṇaṃ bhajāmaḥ |bhavādināmāni mudā vadāmo yataḥ prasūtā jagataḥ prasūtī || 28||

गौरी विहारप्रवरप्रजातस्वेदोदकामोदविजृम्भितेन ।उमासहायः समयः स भूयः तोयेन जीवान् व्यचसर्ज भूम्याम् ॥ २९॥

gaurī vihārapravaraprajātasvedodakāmodavijṛmbhitena |umāsahāyaḥ samayaḥ sa bhūyaḥ toyena jīvān vyacasarja bhūmyām || 29||

य एव तावद्भिरिराजकन्या विन्यस्तहस्तस्तनमस्तहस्तः ।स एव तावव्द्यचसर्ज तस्यां यदोषधीभिः पुरुषान् पशूंश्च ॥ ३०॥

ya eva tāvadbhirirājakanyā vinyastahastastanamastahastaḥ |sa eva tāvavdyacasarja tasyāṃ yadoṣadhībhiḥ puruṣān paśūṃśca || 30||

प्रदोषकालीनशिवार्चनेन यः सर्वदोषापहरो हरो मे ।गौरीविहारादरतः ससर्ज यदेष भूतानि चराचराणि ॥ ३१॥

pradoṣakālīnaśivārcanena yaḥ sarvadoṣāpaharo haro me |gaurīvihārādarataḥ sasarja yadeṣa bhūtāni carācarāṇi || 31||

भालाक्षं दक्षयज्ञादिशिक्षादक्षाभिलक्षितम् ।वन्दे देवं विरूपाक्षमक्षरं परमं पदम् ॥ ३२॥

bhālākṣaṃ dakṣayajñādiśikṣādakṣābhilakṣitam |vande devaṃ virūpākṣamakṣaraṃ paramaṃ padam || 32||

शिवप्रभावश्रवणोत्सुकाय शिवार्चनानन्दविजृम्भिताय ।शिवस्तवाख्यानविवर्धनाय शिव प्रजायै शिवमस्तु मह्यम् ॥ ३३॥

śivaprabhāvaśravaṇotsukāya śivārcanānandavijṛmbhitāya |śivastavākhyānavivardhanāya śiva prajāyai śivamastu mahyam || 33||

महाप्रभुः शम्भुरुमासहायो दयामयो भूतिमयो मयोऽपि ।माता पिता मे स हितप्रदाता धाता विधाता परमोत सन्दृक् ॥ ३४॥

mahāprabhuḥ śambhurumāsahāyo dayāmayo bhūtimayo mayo'pi |mātā pitā me sa hitapradātā dhātā vidhātā paramota sandṛk || 34||

मङ्गलालङ्कृतार्धाङ्गमर्धेन्दुललितालकम् ।अर्धनारीश्वरं वन्दे पुरुषं कृष्णपिङ्गलम् ॥ ३५॥

maṅgalālaṅkṛtārdhāṅgamardhendulalitālakam |ardhanārīśvaraṃ vande puruṣaṃ kṛṣṇapiṅgalam || 35||

जगन्निर्माणचातुर्यमर्यादासेतुसेवितम् ।वन्दे शान्तमुमाकान्तं जगतस्तस्थुषस्पतिम् ॥ ३६॥

jagannirmāṇacāturyamaryādāsetusevitam |vande śāntamumākāntaṃ jagatastasthuṣaspatim || 36||

पुरादिकामरारातिसंहारचतुरं परम् ।परात् परतरं वन्दे जेतारमपराजितम् ॥ ३७॥

purādikāmarārātisaṃhāracaturaṃ param |parāt parataraṃ vande jetāramaparājitam || 37||

तं वन्दे सच्चिदानन्दमद्वैतमतिसुन्दरम् ।लीलया विदधे योयमिमानि त्रीणि विष्टपा ॥ ३८॥

taṃ vande saccidānandamadvaitamatisundaram |līlayā vidadhe yoyamimāni trīṇi viṣṭapā || 38||

तं वन्दे नित्यसर्वज्ञं नित्यविज्ञानसागरम् ।यतो यजूंषि जातानि ऋचः सामानि जज्ञिरे ॥ ३९॥

taṃ vande nityasarvajñaṃ nityavijñānasāgaram |yato yajūṃṣi jātāni ṛcaḥ sāmāni jajñire || 39||

भवन्तमेव सततं भगवन्तमुमापतिम् ।स्मृत्वा तरति संसारं यो विश्वाऽभिविपश्यति ॥ ४०॥

bhavantameva satataṃ bhagavantamumāpatim |smṛtvā tarati saṃsāraṃ yo viśvā'bhivipaśyati || 40||

सर्वामरनियन्तारं शङ्करं लोकशङ्करम् ।भज यस्य प्रसादेन व्याप्य नारायणः स्थितः ॥ ४१॥

sarvāmaraniyantāraṃ śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram |bhaja yasya prasādena vyāpya nārāyaṇaḥ sthitaḥ || 41||

तमेव वन्दे देवेशं महेशं शरणं गतः ।यदाज्ञया जगद् धाता यथापूर्वमकल्पयत् ॥ ४२॥

tameva vande deveśaṃ maheśaṃ śaraṇaṃ gataḥ |yadājñayā jagad dhātā yathāpūrvamakalpayat || 42||

स्मरारिं तमहं वन्दे यल्लिङ्गं मङ्गलप्रदम् ।पूजयन्ति प्रसूनाद्यैरिन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणाः ॥ ४३॥

smarāriṃ tamahaṃ vande yalliṅgaṃ maṅgalapradam |pūjayanti prasūnādyairindrajyeṣṭhā marudgaṇāḥ || 43||

नमामि तमुमार्धाङ्गं शङ्गं मङ्गलदायकम् ।यमाराध्य सुखं प्रापुः देवासः पूषरातयः ॥ ४४॥

namāmi tamumārdhāṅgaṃ śaṅgaṃ maṅgaladāyakam |yamārādhya sukhaṃ prāpuḥ devāsaḥ pūṣarātayaḥ || 44||

नमामि तं महारुद्रं शाम्भवाश्चिद्धनं परम् ।सततं वेदवेदान्तेः सञ्जानाना उपासते ॥ ४५॥

namāmi taṃ mahārudraṃ śāmbhavāściddhanaṃ param |satataṃ vedavedānteḥ sañjānānā upāsate || 45||

नमामि तां परां गौरीं कुचकुङ्कुमरूधिताम् ।स्मृत्याप्यानन्ददामाशु या ते रुद्र शिवा तनूः ॥ ४६॥

namāmi tāṃ parāṃ gaurīṃ kucakuṅkumarūdhitām |smṛtyāpyānandadāmāśu yā te rudra śivā tanūḥ || 46||

नमस्ते करुणापारसागराय स्मराय च ।नमः शान्तिरसायापि नमस्ते रुद्रमन्यवे ॥ ४७॥

namaste karuṇāpārasāgarāya smarāya ca |namaḥ śāntirasāyāpi namaste rudramanyave || 47||

महाप्रलयकालाग्निनिभशूलाय ते नमः ।नमः परशवे तावत् उतोत इषवे नमः ॥ ४८॥

mahāpralayakālāgninibhaśūlāya te namaḥ |namaḥ paraśave tāvat utota iṣave namaḥ || 48||

फणिराजमहाकायज्याज्योत्स्नामण्डिताय च ।महामेरुस्वरूपाय नमस्ते अस्तु धन्वने ॥ ४९॥

phaṇirājamahākāyajyājyotsnāmaṇḍitāya ca |mahāmerusvarūpāya namaste astu dhanvane || 49||

रक्तकङ्कणभाभारभासुराभ्यां भव प्रभो ।भक्ताभीष्टप्रदाभ्यां च बाहुभ्यामुत ते नमः ॥ ५०॥

raktakaṅkaṇabhābhārabhāsurābhyāṃ bhava prabho |bhaktābhīṣṭapradābhyāṃ ca bāhubhyāmuta te namaḥ || 50||

सुरासुरादिकापारसंहारकरणान्यपि ।घोराण्यपाररूपाणि तस्मात्तेभ्योऽकरं नमः ॥ ५१॥

surāsurādikāpārasaṃhārakaraṇānyapi |ghorāṇyapārarūpāṇi tasmāttebhyo'karaṃ namaḥ || 51||

मां मामकधिया दीनं तावकं करुणाकर ।कुरु शङ्कर सम्पन्नं दरिद्रन्नीललोहित ॥ ५२॥

māṃ māmakadhiyā dīnaṃ tāvakaṃ karuṇākara |kuru śaṅkara sampannaṃ daridrannīlalohita || 52||

शाङ्कराग्रेसराराध्यं शिवाराधनसाधनम् ।रक्ष रक्ष विरूपाक्ष नान्यं विन्दामि राधसे ॥ ५३॥

śāṅkarāgresarārādhyaṃ śivārādhanasādhanam |rakṣa rakṣa virūpākṣa nānyaṃ vindāmi rādhase || 53||

दाराणां मम पुत्राणां पौत्रादीनां विशेषतः ।त्वत्पादुकाराधकानामस्माकमविता भव ॥ ५४॥

dārāṇāṃ mama putrāṇāṃ pautrādīnāṃ viśeṣataḥ |tvatpādukārādhakānāmasmākamavitā bhava || 54||

अतः परमुमाकान्त दुर्दशां न सहामहे ।तां दुर्दशां हरास्माकं भूरिदां भूरि देहि नः ॥ ५५॥

ataḥ paramumākānta durdaśāṃ na sahāmahe |tāṃ durdaśāṃ harāsmākaṃ bhūridāṃ bhūri dehi naḥ || 55||

शिवपूजनसक्तेभ्यः शाम्भवेभ्यः प्रतिक्षणम् ।पवित्रं गात्रमस्मभ्यं वसु स्वार्हं तदाभर ॥ ५६॥

śivapūjanasaktebhyaḥ śāmbhavebhyaḥ pratikṣaṇam |pavitraṃ gātramasmabhyaṃ vasu svārhaṃ tadābhara || 56||

भावेभ्यो भवभीरुभ्यो भस्माङ्गेभ्यः प्रयत्नतः ।भवानीरमण स्वामिन् इषंस्तोतृभ्य आभर ॥ ५७॥

bhāvebhyo bhavabhīrubhyo bhasmāṅgebhyaḥ prayatnataḥ |bhavānīramaṇa svāmin iṣaṃstotṛbhya ābhara || 57||

सर्व मोहविनाशाय सर्वाभीष्टद शङ्कर ।प्रयच्छ शाङ्करीं विद्यां राया विश्वपुषा सह ॥ ५८॥

sarva mohavināśāya sarvābhīṣṭada śaṅkara |prayaccha śāṅkarīṃ vidyāṃ rāyā viśvapuṣā saha || 58||

शिवपूजासाधनानां बिल्वानामार्जनाय च ।तथा शिवप्रणामार्थं बलं धेहि तनूषु नः ॥ ५९॥

śivapūjāsādhanānāṃ bilvānāmārjanāya ca |tathā śivapraṇāmārthaṃ balaṃ dhehi tanūṣu naḥ || 59||

शिवपूजनसामग्रीविरहादेव दुःखिनः ।हृद्रोगं मम सूर्येश हरिमाणं च नाशय ॥ ६०॥

śivapūjanasāmagrīvirahādeva duḥkhinaḥ |hṛdrogaṃ mama sūryeśa harimāṇaṃ ca nāśaya || 60||

शिवद्रोहरता एव शिवभक्तपरराङ्मुखाः ।तान् शिवाचाररहितान् विबाधस्व महाम्भसि ॥ ६१॥

śivadroharatā eva śivabhaktapararāṅmukhāḥ |tān śivācārarahitān vibādhasva mahāmbhasi || 61||

अनन्यशरणानस्मान् त्र्यक्ष दाक्षायणीप्रिय ।कटाक्षेण विरूपाक्ष रक्ष णो ब्रह्मणस्पते ॥ ६२॥

ananyaśaraṇānasmān tryakṣa dākṣāyaṇīpriya |kaṭākṣeṇa virūpākṣa rakṣa ṇo brahmaṇaspate || 62||

गौरीपते पिता माता दाता त्राता विशेषतः ।त्वमस्माकं धनं भाग्यमुत भ्रातोऽत नः सखा ॥ ६३॥

gaurīpate pitā mātā dātā trātā viśeṣataḥ |tvamasmākaṃ dhanaṃ bhāgyamuta bhrāto'ta naḥ sakhā || 63||

स्तन्यपानादिसमये न कृतं शिवपूजनम् ।अन्यच्च तत् क्षमस्वेश यन्मया दुष्कृतं कृतम् ॥ ६४॥

stanyapānādisamaye na kṛtaṃ śivapūjanam |anyacca tat kṣamasveśa yanmayā duṣkṛtaṃ kṛtam || 64||

कर्पूरपूरनीहार गिरिसुन्दर विग्रहम् ।गिरिजानुग्रहानुग्रं गाये त्वां मनसा गिरा ॥ ६५॥

karpūrapūranīhāra girisundara vigraham |girijānugrahānugraṃ gāye tvāṃ manasā girā || 65||

सोऽयं देयो वरोऽस्मभ्यं वयं लिङ्गं समर्पितम् ।बिल्वादिसाधनैर्दिव्यैः पश्येम शरदः शतम् ॥ ६६॥

so'yaṃ deyo varo'smabhyaṃ vayaṃ liṅgaṃ samarpitam |bilvādisādhanairdivyaiḥ paśyema śaradaḥ śatam || 66||

शिवलिङ्गार्चनोद्योगमहोत्सव समन्विताः ।सर्वसौभाग्यसम्पन्ना जीवेम शरदः शतम् ॥ ६७॥

śivaliṅgārcanodyogamahotsava samanvitāḥ |sarvasaubhāgyasampannā jīvema śaradaḥ śatam || 67||

गौरीविहारश्रीपुञ्ज मञ्जुशिञ्जितमञ्जुलम् ।श्रीकालकालमालोक्य नन्दाम शरदः शतम् ॥ ६८॥

gaurīvihāraśrīpuñja mañjuśiñjitamañjulam |śrīkālakālamālokya nandāma śaradaḥ śatam || 68||

उमासहायं सदयं प्रसन्नहृदयं हृदि ।आनन्दं मुहुरालोक्य मोदाम शरदः शतम् ॥ ६९॥

umāsahāyaṃ sadayaṃ prasannahṛdayaṃ hṛdi |ānandaṃ muhurālokya modāma śaradaḥ śatam || 69||

प्रसीद भगवन् शम्भो भवत्करुणया वयम् ।निर्भयाः शाम्भवा एव भवाम शरदः शतम् ॥ ७०॥

prasīda bhagavan śambho bhavatkaruṇayā vayam |nirbhayāḥ śāmbhavā eva bhavāma śaradaḥ śatam || 70||

हारापारकथामेव संसारातिभयक्षयम् ।कर्तुमत्युद्यताः शृणवाम शरदः शतम् ॥ ७१॥

hārāpārakathāmeva saṃsārātibhayakṣayam |kartumatyudyatāḥ śṛṇavāma śaradaḥ śatam || 71||

शिव शङ्कर गौरीश महादेवान्तकान्तक ।शूलिन् इत्यादिनामानि प्रब्रवाम शरदः शतम् ॥ ७२॥

śiva śaṅkara gaurīśa mahādevāntakāntaka |śūlin ityādināmāni prabravāma śaradaḥ śatam || 72||

अपमृत्यु महामृत्यु महारोग कुलैरपि ।आधिभिर्व्याधिभिः नित्यमजीताः स्याम शरदः शतम् ॥ ७३॥

apamṛtyu mahāmṛtyu mahāroga kulairapi |ādhibhirvyādhibhiḥ nityamajītāḥ syāma śaradaḥ śatam || 73||

गौरीकुचगिरिस्फारकाश्मीररसरूषितम् ।सदा चाङ्गेषु पश्यामि युवानं विश्पतिं कविम् ॥ ७४॥

gaurīkucagirisphārakāśmīrarasarūṣitam |sadā cāṅgeṣu paśyāmi yuvānaṃ viśpatiṃ kavim || 74||

गौरीमनोहरस्मेरविलोकनविशारदम् ।दृष्ट्वा हृष्टोऽस्मि तं साम्बं सुभासं शुक्रशोचिषम् ॥ ७५॥

gaurīmanoharasmeravilokanaviśāradam |dṛṣṭvā hṛṣṭo'smi taṃ sāmbaṃ subhāsaṃ śukraśociṣam || 75||

अपारासारसंसाररोगभोगविनाशकः ।स्मृतः स्मरहरः शूरो नीलग्रीवो विलोहितः ॥ ७६॥

apārāsārasaṃsārarogabhogavināśakaḥ |smṛtaḥ smaraharaḥ śūro nīlagrīvo vilohitaḥ || 76||

स्मृतः स्तुतः श्रुतो ध्यातः पूजितो वा सकृन्मुदा ।मुक्तिप्रदो महादेवः तुविग्रीवो अनामयः ॥ ७७॥

smṛtaḥ stutaḥ śruto dhyātaḥ pūjito vā sakṛnmudā |muktiprado mahādevaḥ tuvigrīvo anāmayaḥ || 77||

रुद्रवीणागानलोललीलया सामकल्पकः ।सामगानप्रियः सोऽयमुपास्मै गायता नरः ॥ ७८॥

rudravīṇāgānalolalīlayā sāmakalpakaḥ |sāmagānapriyaḥ so'yamupāsmai gāyatā naraḥ || 78||

रुद्रसूक्तप्रियो देवो रुद्राध्यायप्रियः शिवः ।अतस्तैरखिलर्नूनमेष विरप्रैरभिष्टुतः ॥ ७९॥

rudrasūktapriyo devo rudrādhyāyapriyaḥ śivaḥ |atastairakhilarnūnameṣa viraprairabhiṣṭutaḥ || 79||

शिवार्चनादयो धर्माः चित्त शङ्करकल्पिताः ।अतो भज विरूपाक्षमध्यक्षं धर्मणामिमम् ॥ ८०॥

śivārcanādayo dharmāḥ citta śaṅkarakalpitāḥ |ato bhaja virūpākṣamadhyakṣaṃ dharmaṇāmimam || 80||

प्रणमन्ति सुराः सर्वे प्रणतं शिवसन्निधौ ।अतः कुर्मो नमस्कारान् रुद्राय स्थिरधन्वने ॥ ८१॥

praṇamanti surāḥ sarve praṇataṃ śivasannidhau |ataḥ kurmo namaskārān rudrāya sthiradhanvane || 81||

रुद्राध्यायादिभिर्या या नमस्या प्रतिपादिता ।सा पिनाकिनमायाति नमस्या कल्मलीकिनम् ॥ ८२॥

rudrādhyāyādibhiryā yā namasyā pratipāditā |sā pinākinamāyāti namasyā kalmalīkinam || 82||

नेत्राम्भोरुह ते कृत्यं हितमद्याधुनोच्यते ।पश्य मामक पश्येशं भ्राजमानं हिरण्मयम् ॥ ८३॥

netrāmbhoruha te kṛtyaṃ hitamadyādhunocyate |paśya māmaka paśyeśaṃ bhrājamānaṃ hiraṇmayam || 83||

शिवनामसुधाधारां घोरसंसारहारिणीम् ।अन्तःकरणपात्रेण पातं गौराविवेरिणी ॥ ८४॥

śivanāmasudhādhārāṃ ghorasaṃsārahāriṇīm |antaḥkaraṇapātreṇa pātaṃ gaurāviveriṇī || 84||

शिवनिर्माल्यमाल्यानि सम्यगाघ्रायनासिके ।शाम्भवेभ्योऽधुना नित्यमस्मभ्यं शर्म यच्छतम् ॥ ८५॥

śivanirmālyamālyāni samyagāghrāyanāsike |śāmbhavebhyo'dhunā nityamasmabhyaṃ śarma yacchatam || 85||

रसने मधुरापाररसास्वादनतत्परे ।शिवनारसं ब्रूहि जयतामिवदुन्दुभिः ॥ ८६॥

rasane madhurāpārarasāsvādanatatpare |śivanārasaṃ brūhi jayatāmivadundubhiḥ || 86||

रे रे चित्तचकोर त्वं जहि दुःखमतः परम् ।शिवनामसुधाधारां गेरो न तृषितः पिब ॥ ८७॥

re re cittacakora tvaṃ jahi duḥkhamataḥ param |śivanāmasudhādhārāṃ gero na tṛṣitaḥ piba || 87||

रे रे मनश्चञ्चरीक शिवपादाम्बुजं मुहुः ।गाढमालिङ्ग मच्चित्तं योषा जारमिव प्रियम् ॥ ८८॥

re re manaścañcarīka śivapādāmbujaṃ muhuḥ |gāḍhamāliṅga maccittaṃ yoṣā jāramiva priyam || 88||

महार्हरत्नाकरचारुमेरुभूरिप्रभाभासुरभूषणाय ।महेश्वरायातिमनोहराय महो महीं सुष्ठुतिमीरयामि ॥ ८९॥

mahārharatnākaracārumerubhūriprabhābhāsurabhūṣaṇāya |maheśvarāyātimanoharāya maho mahīṃ suṣṭhutimīrayāmi || 89||

महेश्वरातिदुःसहामितातिगर्भवेदनासमाकुलानपारपापसङ्घसङ्कुलानिमान् ।अवाव मामवाव मामुमासहाय कालहन्अदूषणोव सोम हे मृशस्व शूर राधसे ॥ ९०॥

maheśvarātiduḥsahāmitātigarbhavedanāsamākulānapārapāpasaṅghasaṅkulānimān |avāva māmavāva māmumāsahāya kālahanadūṣaṇova soma he mṛśasva śūra rādhase || 90||

भजेम कामदं मुदा हृदि प्रविष्टमष्टधानिरन्तरायमन्तरायनाशहेतुसाधकम् ।अनर्गलप्रवाहसृष्टिकारणं सभापतिःस नो ददातु तं रयिं रयिं पिशङ्गसन्दृशम् ॥ ९१॥

bhajema kāmadaṃ mudā hṛdi praviṣṭamaṣṭadhānirantarāyamantarāyanāśahetusādhakam |anargalapravāhasṛṣṭikāraṇaṃ sabhāpatiḥsa no dadātu taṃ rayiṃ rayiṃ piśaṅgasandṛśam || 91||

नमोऽन्धकासुरादि सर्वशत्रु नाशहेतवेसुराधिकाय चित्तमेतदिन्दुखण्डमौलये ।भयापहाय देयमेव बिल्वपल्लवामलंन यस्य दृश्यते सखा न हीयते कदाचन ॥ ९२॥

namo'ndhakāsurādi sarvaśatru nāśahetavesurādhikāya cittametadindukhaṇḍamaulaye |bhayāpahāya deyameva bilvapallavāmalaṃna yasya dṛśyate sakhā na hīyate kadācana || 92||

अहो महादेव महानुभाव शुभस्वभावानुपमप्रभाव ।भवोद्भवानुद्भव भव्यभाव भवे भवे नातिभवे भवस्व माम् ॥ ९३॥

aho mahādeva mahānubhāva śubhasvabhāvānupamaprabhāva |bhavodbhavānudbhava bhavyabhāva bhave bhave nātibhave bhavasva mām || 93||

महाघकोटिकूटकोटिदावपावकानलान्अपारकामवञ्चितानुदारकामलोलुपान् ।अनाथनाथ विश्वनाथ तानवाव तावकान्अदूषणोऽव सोमहन् मृशस्व शूर राधसे ॥ ९४॥

mahāghakoṭikūṭakoṭidāvapāvakānalānapārakāmavañcitānudārakāmalolupān |anāthanātha viśvanātha tānavāva tāvakānadūṣaṇo'va somahan mṛśasva śūra rādhase || 94||

मन्दारकुन्दादिमरन्दधारासक्तालिमालाकुलमालिकाभिः ।समर्चयामि स्तुतिभिर्गिरीशमषाढमुग्रं सहमानमाभिः ॥ ९५॥

mandārakundādimarandadhārāsaktālimālākulamālikābhiḥ |samarcayāmi stutibhirgirīśamaṣāḍhamugraṃ sahamānamābhiḥ || 95||

नमो नमस्ते गिरिराजराजकुमारिकासुन्दरकामुकाय ।नमो नमस्तेऽस्तु पुनर्नमस्ते नमो जघन्याय च बुध्नियाय ॥ ९६॥

namo namaste girirājarājakumārikāsundarakāmukāya |namo namaste'stu punarnamaste namo jaghanyāya ca budhniyāya || 96||

तस्मै नमः सर्वगुणार्णवाय सर्वामराराधितपादुकाय ।गौरीसमेताय बहुप्रजेयं यतः प्रसूता जगतः प्रसूती ॥ ९७॥

tasmai namaḥ sarvaguṇārṇavāya sarvāmarārādhitapādukāya |gaurīsametāya bahuprajeyaṃ yataḥ prasūtā jagataḥ prasūtī || 97||

तस्मै नमो मङ्गलमङ्गलाय श्रीमङ्गलालङ्कृतविग्रहाय ।वेदान्तसङ्घातसमाश्रयाय यस्मात् परं नापरमस्ति किञ्चित् ॥ ९८॥

tasmai namo maṅgalamaṅgalāya śrīmaṅgalālaṅkṛtavigrahāya |vedāntasaṅghātasamāśrayāya yasmāt paraṃ nāparamasti kiñcit || 98||

सुधाकरापारकरप्रसारविहारताराकरहारभार ।नमो नमस्तेऽस्तु नमो नमस्ते यस्मिन्निदं सञ्च विचैति सर्वम् ॥ ९९॥

sudhākarāpārakaraprasāravihāratārākarahārabhāra |namo namaste'stu namo namaste yasminnidaṃ sañca vicaiti sarvam || 99||

हिरण्यरूपं च हिरण्यबाहुं हिरण्यनाथं च हिरण्यवर्णम् ।नमामि भालस्फुरदग्निजालं हिरण्यदं तं शुचिवर्णमारात् ॥ १००॥

hiraṇyarūpaṃ ca hiraṇyabāhuṃ hiraṇyanāthaṃ ca hiraṇyavarṇam |namāmi bhālasphuradagnijālaṃ hiraṇyadaṃ taṃ śucivarṇamārāt || 100||

सूक्ष्मातिसूक्ष्माद्भुतविग्रहाय महोन्नतात्युन्नतसन्नुताय ।नमो नमस्ते श्रुतिसन्नुत त्वमणोरणीयान् महतो महीयान् ॥ १०१॥

sūkṣmātisūkṣmādbhutavigrahāya mahonnatātyunnatasannutāya |namo namaste śrutisannuta tvamaṇoraṇīyān mahato mahīyān || 101||

न केवलं पर्वतमस्तकेषु न केवलं पर्वतमध्यभागे ।न केवलं तद्गिरिमूलभागे अधःस्विदासीत् उपरिस्विदासीत् ॥ १०२॥

na kevalaṃ parvatamastakeṣu na kevalaṃ parvatamadhyabhāge |na kevalaṃ tadgirimūlabhāge adhaḥsvidāsīt uparisvidāsīt || 102||

न केवलं पूर्वदिगाश्रयोऽयं न केवलं तिष्ठति दक्षिणायाम् ।न पश्चिमायामयमुत्तरस्यां व्याप्तः स सर्वाः प्रदिशो दिशश्च ॥ १०३॥

na kevalaṃ pūrvadigāśrayo'yaṃ na kevalaṃ tiṣṭhati dakṣiṇāyām |na paścimāyāmayamuttarasyāṃ vyāptaḥ sa sarvāḥ pradiśo diśaśca || 103||

संसाररोगादिकरोगजालं श्रीकालकालाखिललोकपालम् ।दूरीकुरु त्वं त्वरया दयाब्धे भिषक्तमं त्वां भिषजां शृणोमि ॥ १०४॥

saṃsārarogādikarogajālaṃ śrīkālakālākhilalokapālam |dūrīkuru tvaṃ tvarayā dayābdhe bhiṣaktamaṃ tvāṃ bhiṣajāṃ śṛṇomi || 104||

पश्याधुना पश्य भवत्पदाब्जपूजारतं भस्मविभूषिताङ्गम् ।रुद्राक्षमालाभरणं महेश पश्चात् पुरस्तादधरादुदक्तात् ॥ १०५॥

paśyādhunā paśya bhavatpadābjapūjārataṃ bhasmavibhūṣitāṅgam |rudrākṣamālābharaṇaṃ maheśa paścāt purastādadharādudaktāt || 105||

दयासुधासागरधीरधारातरङ्गसङ्गत्वदपाङ्गसङ्गात् ।वयं महापापकुलस्वरूपाः त्वत्पादनावा दुरितं तरेम ॥ १०६॥

dayāsudhāsāgaradhīradhārātaraṅgasaṅgatvadapāṅgasaṅgāt |vayaṃ mahāpāpakulasvarūpāḥ tvatpādanāvā duritaṃ tarema || 106||

दैन्याम्बुधाराधरधीरधार पुरापकाराकरमादरेण ।मां पालयाभीष्टविशिष्टमिष्टमोजिष्ठया दक्षिण एव रातिम् ॥ १०७॥

dainyāmbudhārādharadhīradhāra purāpakārākaramādareṇa |māṃ pālayābhīṣṭaviśiṣṭamiṣṭamojiṣṭhayā dakṣiṇa eva rātim || 107||

महेश्वराराधनसाधनानामासादनेनैव नयामि कालम् ।न कालभीर्देहि ममामितायुः यदि क्षितायुः यदि वा परेतः ॥ १०८॥

maheśvarārādhanasādhanānāmāsādanenaiva nayāmi kālam |na kālabhīrdehi mamāmitāyuḥ yadi kṣitāyuḥ yadi vā paretaḥ || 108||

कदा मुदा सुन्दरमन्दहासपुरःसरं मां स्मरवैरिरारात् ।भस्माङ्गमालिङ्गति सोत्तमाङ्गैः स्थिरेभिरङ्गैः पुरुरूप उग्रः ॥ ११०॥

kadā mudā sundaramandahāsapuraḥsaraṃ māṃ smaravairirārāt |bhasmāṅgamāliṅgati sottamāṅgaiḥ sthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugraḥ || 110||

कदा त्रिपुण्ड्राङ्कितभालभागं रुद्राक्षमालाभरणप्रियं च ।लिङ्गार्चकं द्रक्ष्यति रक्षणाय हिरण्यरूपः स हिरण्यसन्दृक् ॥ १११॥

kadā tripuṇḍrāṅkitabhālabhāgaṃ rudrākṣamālābharaṇapriyaṃ ca |liṅgārcakaṃ drakṣyati rakṣaṇāya hiraṇyarūpaḥ sa hiraṇyasandṛk || 111||

बिल्वादिसम्पूजितलिङ्गमध्यात् विनिर्गतं बिल्वदलाङ्किताङ्गम् ।शङ्गं प्रपश्यामि मुहुर्मुदाऽहमादित्यवर्ग तमसः परस्तात् ॥ ११२॥

bilvādisampūjitaliṅgamadhyāt vinirgataṃ bilvadalāṅkitāṅgam |śaṅgaṃ prapaśyāmi muhurmudā'hamādityavarga tamasaḥ parastāt || 112||

तमेव देवोत्तममिन्दुमौलिं भजामि भक्त्या भगवन्तमेकम् ।भवं भवानीपतिमामनन्ति वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः ॥ ११३॥

tameva devottamamindumauliṃ bhajāmi bhaktyā bhagavantamekam |bhavaṃ bhavānīpatimāmananti vedāntavijñānasuniścitārthāḥ || 113||

तमेव साम्बं सततं भजामि यल्लिङ्गपूजासमवाप्तभाग्यः ।हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् ॥ ११४॥

tameva sāmbaṃ satataṃ bhajāmi yalliṅgapūjāsamavāptabhāgyaḥ |hiraṇyagarbhaḥ samavartatāgre bhūtasya jātaḥ patireka āsīt || 114||

तमेव विश्वेश्वरमाश्रयामि यो देवदेवो जगदेकनाथः ।यद्दृष्टिमात्रं श्रियमातनोति श्रीणामुदारो धरुणो रयीणाम् ॥ ११५॥

tameva viśveśvaramāśrayāmi yo devadevo jagadekanāthaḥ |yaddṛṣṭimātraṃ śriyamātanoti śrīṇāmudāro dharuṇo rayīṇām || 115||

सुपुत्रपौत्रादिसमृद्धिकामाः कामारिमेकं शरणं प्रपन्नाः ।यतः समस्तेप्सितदानलोलः हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे ॥ ११६॥

suputrapautrādisamṛddhikāmāḥ kāmārimekaṃ śaraṇaṃ prapannāḥ |yataḥ samastepsitadānalolaḥ hiraṇyagarbhaḥ samavartatāgre || 116||

महेश्वरादेव समस्तमेतत् कल्पावसाने पुनरेव जातम् ।आदावुमालिङ्गितसुन्दराङ्गात् दिवा च नक्तं परितो युवाऽजनि ॥ ११७॥

maheśvarādeva samastametat kalpāvasāne punareva jātam |ādāvumāliṅgitasundarāṅgāt divā ca naktaṃ parito yuvā'jani || 117||

भो लोचनोरुभ्रमरप्रकृष्टमन्दारकुन्दादिमरन्दधाराम् ।विहाय गौरीपतिमाश्रिताय स्वादुः किलायं मधुमामुतायम् ॥ ११८॥

bho locanorubhramaraprakṛṣṭamandārakundādimarandadhārām |vihāya gaurīpatimāśritāya svāduḥ kilāyaṃ madhumāmutāyam || 118||

क्षीरं घृत शर्करया समेतं गृहाण जिह्वे मधुरप्रिये त्वम् ।फलानि रम्याणि पुनर्गृहाण स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानम् ॥ ११९॥

kṣīraṃ ghṛta śarkarayā sametaṃ gṛhāṇa jihve madhurapriye tvam |phalāni ramyāṇi punargṛhāṇa stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānam || 119||

अतः परं कालभयं न मे स्यात् न गर्भवासादिभयानि नूनम् ।यतो जलैः बिल्वदलैः प्रगेषु यक्ष्वामहे सौमनसाय रुद्रम् ॥ १२०॥

ataḥ paraṃ kālabhayaṃ na me syāt na garbhavāsādibhayāni nūnam |yato jalaiḥ bilvadalaiḥ prageṣu yakṣvāmahe saumanasāya rudram || 120||

श्रीमन्महादेव दयासमुद्र श्रीमन्महारुद्र ममापराधान् ।दूरीकुरु त्वं कृपया त्वमीश पितेव पुत्रान् प्रति नो जुषस्व ॥ १२१॥

śrīmanmahādeva dayāsamudra śrīmanmahārudra mamāparādhān |dūrīkuru tvaṃ kṛpayā tvamīśa piteva putrān prati no juṣasva || 121||

मामव्यक्तव्यक्तसर्वापराधागाधाम्भोधिक्रूरनक्रादिदष्टम् ।दृष्ट्वाऽरिष्टानिष्टनाशाय भूयो देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् ॥ १२२॥

māmavyaktavyaktasarvāparādhāgādhāmbhodhikrūranakrādidaṣṭam |dṛṣṭvā'riṣṭāniṣṭanāśāya bhūyo devastrātā trāyatāmaprayucchan || 122||

यत्पादाब्जं योगिर्भिर्नैव दृष्टं ब्रह्माद्यैर्वा सिद्धसङ्घैरनेकैः ।यस्य ध्यानात् सर्वदा सर्वसिद्धिः तत्त्वायामि ब्रह्मणा वन्दमानः ॥ १२३॥

yatpādābjaṃ yogirbhirnaiva dṛṣṭaṃ brahmādyairvā siddhasaṅghairanekaiḥ |yasya dhyānāt sarvadā sarvasiddhiḥ tattvāyāmi brahmaṇā vandamānaḥ || 123||

नमामि दुण्ढिं मदसिक्तगण्डं हताघषण्डं विधृतोर्ध्वशुण्डम् ।स्वभक्तविघ्नार्तिहरप्रचण्डं परात्परं यन्महतो महान्तम् ॥ १२४॥

namāmi duṇḍhiṃ madasiktagaṇḍaṃ hatāghaṣaṇḍaṃ vidhṛtordhvaśuṇḍam |svabhaktavighnārtiharapracaṇḍaṃ parātparaṃ yanmahato mahāntam || 124||

गणाधिपं गण्डतलालिकोटिभिः किरीटकोटिध्वजनिर्जिताम्बुदैः ।संसेविताङ्घ्रि प्रणमामि सर्वदा कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् ॥ १२५॥

gaṇādhipaṃ gaṇḍatalālikoṭibhiḥ kirīṭakoṭidhvajanirjitāmbudaiḥ |saṃsevitāṅghri praṇamāmi sarvadā kaviṃ kavīnāmupamaśravastamam || 125||

नमो भवान्यै भवतापभीरु स्वभक्तसंरक्षणतत्परायै ।आनन्ददा हारविहारदा या चतुष्कपर्दा युवतिः सुपेशाः ॥ १२६॥

namo bhavānyai bhavatāpabhīru svabhaktasaṃrakṣaṇatatparāyai |ānandadā hāravihāradā yā catuṣkapardā yuvatiḥ supeśāḥ || 126||

ताराभिरामामरहारहीरप्रसारधारानिकरोपकाराम् ।चिराय धीरां भज चित्त गौरीं वचोविदं वाचमुदीरयन्तीम् ॥ १२७॥

tārābhirāmāmarahārahīraprasāradhārānikaropakārām |cirāya dhīrāṃ bhaja citta gaurīṃ vacovidaṃ vācamudīrayantīm || 127||

नमामि तामेव जगज्जनित्रीं करोति काश्मीररसप्रसारैः ।आरक्तवर्णी गिरिजा कुचौ या प्रियं सखायं परिषस्वजाना ॥ १२८॥

namāmi tāmeva jagajjanitrīṃ karoti kāśmīrarasaprasāraiḥ |āraktavarṇī girijā kucau yā priyaṃ sakhāyaṃ pariṣasvajānā || 128||

तामेव वन्दे गिरिराजकन्यां यत्पादुकाराधनतः सुखानि ।महेश्वराङ्कस्थलसन्निविष्टा विश्वानि देवी भुवनानि चष्ट्या ॥ १२९॥

tāmeva vande girirājakanyāṃ yatpādukārādhanataḥ sukhāni |maheśvarāṅkasthalasanniviṣṭā viśvāni devī bhuvanāni caṣṭyā || 129||

मन्दारादिस्रग्विशेषालिवृन्दामन्दध्वानाकर्णनासक्तचित्ताम् ।वन्दे मन्दं भक्तसंरक्षणार्थं वन्दे देवं राधसे चोदयन्तीम् ॥ १३०॥

mandārādisragviśeṣālivṛndāmandadhvānākarṇanāsaktacittām |vande mandaṃ bhaktasaṃrakṣaṇārthaṃ vande devaṃ rādhase codayantīm || 130||

वन्दे भूयो मन्दुहासोपहासव्यासक्तास्यानन्दसिन्धुं महेशम् ।क्रीडालोलं कर्तुमभ्युद्यतां तामेषा नेत्री राधसः सूनुतानाम् ॥ १३१॥

vande bhūyo manduhāsopahāsavyāsaktāsyānandasindhuṃ maheśam |krīḍālolaṃ kartumabhyudyatāṃ tāmeṣā netrī rādhasaḥ sūnutānām || 131||

भवानि मातस्त्रिजगज्जनित्रि त्वमम्ब बिम्बाधररागभागैः ।श्रियं प्रदेहि त्वरया प्रियान्नो ययाऽति विश्वा दुरिता तरेम ॥ १३२॥

bhavāni mātastrijagajjanitri tvamamba bimbādhararāgabhāgaiḥ |śriyaṃ pradehi tvarayā priyānno yayā'ti viśvā duritā tarema || 132||

कस्ते स्तुतिं कर्तुमिहास्ति शक्तः यामिन्दिरा सुन्दरचन्दनाद्यैः ।समर्चयामास सरस्वती च सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु ॥ १३३॥

kaste stutiṃ kartumihāsti śaktaḥ yāmindirā sundaracandanādyaiḥ |samarcayāmāsa sarasvatī ca sarasvatī vā subhagā dadirvasu || 133||

फलंइति स्तुतो महादेवो वरान् दत्वा तदीप्सितान् ।पुनर्वरान्तरं दातुमुवाच वचनं मुदा ॥ १३४॥

phalaṃiti stuto mahādevo varān datvā tadīpsitān |punarvarāntaraṃ dātumuvāca vacanaṃ mudā || 134||

त्वया कृतं स्तोत्रशिखामणि यः कण्ठे लुठन्तं कुरुतेऽतिभक्त्या ।तमाशु सम्पञ्जलराशयस्ताः परिष्वजन्ते जनयो यथा पतिम् ॥ १३५॥

tvayā kṛtaṃ stotraśikhāmaṇi yaḥ kaṇṭhe luṭhantaṃ kurute'tibhaktyā |tamāśu sampañjalarāśayastāḥ pariṣvajante janayo yathā patim || 135||

इमं स्तवं यः पठति प्रभाते मध्याह्नकालेऽपि महाप्रदोषे ।तस्य प्रयान्ति प्रहता इवाशु भियं दधाना हृदयेषु शत्रवः ॥ १३६॥

imaṃ stavaṃ yaḥ paṭhati prabhāte madhyāhnakāle'pi mahāpradoṣe |tasya prayānti prahatā ivāśu bhiyaṃ dadhānā hṛdayeṣu śatravaḥ || 136||

लभन्ते जपन्तः श्रियं कीर्तिकामाः लभन्ते धनं धान्यमश्वादिकं च ।लभन्ते तथाऽऽयुः प्रवृद्धं प्रवृद्धाः लभन्ते ह पुत्रान् लभन्ते ह पुत्रान् ॥ १३७॥

labhante japantaḥ śriyaṃ kīrtikāmāḥ labhante dhanaṃ dhānyamaśvādikaṃ ca |labhante tathā''yuḥ pravṛddhaṃ pravṛddhāḥ labhante ha putrān labhante ha putrān || 137||

इति दत्वा वरांस्तस्मै तत्रैव गिरिजापतिः ।अन्तर्दधे गणेशाद्यैः सह लिङ्गे शिवात्मके ॥ १३८॥

iti datvā varāṃstasmai tatraiva girijāpatiḥ |antardadhe gaṇeśādyaiḥ saha liṅge śivātmake || 138||

श्रीशैलेश्वरलिङ्गतुल्यममलं लिङ्गं न भूमण्डलेब्रह्माण्डप्रलयेऽपि तस्य विलयो नास्तीति वेदोक्तयः ।तस्मात् तद्भजनेन मुक्तिरखिलैः प्राप्या न सा दुर्लभातत्पूजानिरतस्य दुर्लभतमं किं वा जगन्मण्डले ॥ १३९॥

śrīśaileśvaraliṅgatulyamamalaṃ liṅgaṃ na bhūmaṇḍalebrahmāṇḍapralaye'pi tasya vilayo nāstīti vedoktayaḥ |tasmāt tadbhajanena muktirakhilaiḥ prāpyā na sā durlabhātatpūjāniratasya durlabhatamaṃ kiṃ vā jaganmaṇḍale || 139||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते अगस्त्यकृतवेदपादस्तवः सम्पूर्णः ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः ३५। ४१३९ ॥

|| iti śivarahasyāntargate agastyakṛtavedapādastavaḥ sampūrṇaḥ |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 35| 4139 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः ३५। ४-१३९ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 35| 4-139 ||