शिवार्चनोपदेशम् यमप्रोक्तं २ Yamaproktam Shivarchanopadesham 2

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)यम उवाच ।यः पूजयति यत्नेन स शिवो भवति ध्रुवम् ।विना यज्ञैर्विना दानैस्तपोभिश्च विना शिवम् ॥ ३३३॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)yama uvāca |yaḥ pūjayati yatnena sa śivo bhavati dhruvam |vinā yajñairvinā dānaistapobhiśca vinā śivam || 333||

सम्पूज्य बिल्वपत्रेण प्राप्तानन्दाः शिवाः ध्रुवम् ।अनन्तान्यपि पापानि नश्यन्ति शिवपूजया ॥ ३३४॥

sampūjya bilvapatreṇa prāptānandāḥ śivāḥ dhruvam |anantānyapi pāpāni naśyanti śivapūjayā || 334||

ततः प्रयाति च शिवं तयैव शिवपूजया ।अनन्तोत्तमगोदानभूदानानां च यत्फलम् ॥ ३३५॥

tataḥ prayāti ca śivaṃ tayaiva śivapūjayā |anantottamagodānabhūdānānāṃ ca yatphalam || 335||

ततोऽनन्तगुणं पुण्यं शिवपूजाविधेः फलम् ।अनन्तमत्तमातङ्गदानानामपि यत्फलम् ॥ ३३६॥

tato'nantaguṇaṃ puṇyaṃ śivapūjāvidheḥ phalam |anantamattamātaṅgadānānāmapi yatphalam || 336||

ततोऽनन्तगुणं पुण्यं शिवपूजाविधेः फलम् ।शिवपूजाकल्पवृक्षः स्वेष्टानन्तफलप्रदः ॥ ३३७॥

tato'nantaguṇaṃ puṇyaṃ śivapūjāvidheḥ phalam |śivapūjākalpavṛkṣaḥ sveṣṭānantaphalapradaḥ || 337||

ततः सा सर्वदा कार्या शिवपूजां मुमुक्षुभिः ।शिवार्चनफलं यावत्तावत्फलमनेकधा ॥ ३३८॥

tataḥ sā sarvadā kāryā śivapūjāṃ mumukṣubhiḥ |śivārcanaphalaṃ yāvattāvatphalamanekadhā || 338||

कृतैरप्यमृ(मि)तैर्धमैर्नैव सम्प्राप्यते ध्रुवम् ।विनापि यज्ञदानाद्यैः केवलं शिवपूजया ॥ ३३९॥

kṛtairapyamṛ(mi)tairdhamairnaiva samprāpyate dhruvam |vināpi yajñadānādyaiḥ kevalaṃ śivapūjayā || 339||

मुक्ता भवन्ति मनुजास्त्यक्तपातकपञ्जराः ।पापिनोऽपि शिवं यान्ति नूनं कृतशिवार्चनाः ॥ ३४०॥

muktā bhavanti manujāstyaktapātakapañjarāḥ |pāpino'pi śivaṃ yānti nūnaṃ kṛtaśivārcanāḥ || 340||

न तपोमूर्तयोऽपीशं यान्ति त्यक्तशिवार्चनाः ।वृथा तपो वृथा दानं धर्माश्च विविधा वृथा ॥ ३४१॥

na tapomūrtayo'pīśaṃ yānti tyaktaśivārcanāḥ |vṛthā tapo vṛthā dānaṃ dharmāśca vividhā vṛthā || 341||

किन्त्वेकं सार्थकं श्रौतं श्रीमहादेवपूजनम् ।शिवे दत्तमयत्नेनाप्येकं बिल्वदलं नवम् ॥ ३४२॥

kintvekaṃ sārthakaṃ śrautaṃ śrīmahādevapūjanam |śive dattamayatnenāpyekaṃ bilvadalaṃ navam || 342||

विना धर्मान्तरापेक्षां मोक्षदं भवति ध्रुवम् ।सम्प्राप्य महदैश्वर्यमिन्द्रत्वादिपदान्यापि ॥ ३४३॥

vinā dharmāntarāpekṣāṃ mokṣadaṃ bhavati dhruvam |samprāpya mahadaiśvaryamindratvādipadānyāpi || 343||

बहुभिः शिवसायुज्यं प्राप्तं शङ्करपूजया ।सकृदप्यर्चितो भक्त्या महेशः करुणानिधिः ॥ ३४४॥

bahubhiḥ śivasāyujyaṃ prāptaṃ śaṅkarapūjayā |sakṛdapyarcito bhaktyā maheśaḥ karuṇānidhiḥ || 344||

ददात्यतुलमैश्वर्यं स्वसायुज्यं च शाश्वतम् ।सुते पितेव तनुते प्रीतिमीशः स्वपूजके ॥ ३४५॥

dadātyatulamaiśvaryaṃ svasāyujyaṃ ca śāśvatam |sute piteva tanute prītimīśaḥ svapūjake || 345||

ततो ददाति सुप्रीतः शिवस्तद्वाञ्छितं फलम् ।तोयेन विल्वपत्रेण पूतेनैकेन वा शिवम् ॥ ३४६॥

tato dadāti suprītaḥ śivastadvāñchitaṃ phalam |toyena vilvapatreṇa pūtenaikena vā śivam || 346||

यः पूजयति सश्रद्धं तस्य मुक्तिरदूरतः ।यः पश्येत्क्रूरया दृष्ट्या मोहात् शङ्करपूजकम् ॥ ३४७॥

yaḥ pūjayati saśraddhaṃ tasya muktiradūrataḥ |yaḥ paśyetkrūrayā dṛṣṭyā mohāt śaṅkarapūjakam || 347||

स तिष्ठेन्नरकेऽवश्यं यावदाचन्द्रतारकम् ।धन्यं धन्यं महादेवं पूजकस्यैव जीवनम् ॥ ३४८॥

sa tiṣṭhennarake'vaśyaṃ yāvadācandratārakam |dhanyaṃ dhanyaṃ mahādevaṃ pūjakasyaiva jīvanam || 348||

यो भुक्त्वा विविधान्भोगान्मुक्तिमन्ते समश्नुते ।तस्यैव जनको मान्यो यस्य पुत्रः शिवार्चकः ॥ ३४९॥

yo bhuktvā vividhānbhogānmuktimante samaśnute |tasyaiva janako mānyo yasya putraḥ śivārcakaḥ || 349||

तस्यैव जननी मान्या सुषुवे या शिवार्चकम् ।तस्य धन्यतरो वंशो यन्त्र जातः शिवार्चकः ॥ ३५०॥

tasyaiva jananī mānyā suṣuve yā śivārcakam |tasya dhanyataro vaṃśo yantra jātaḥ śivārcakaḥ || 350||

तद्वंशजन्या धन्या हि यद्वंशे शङ्करार्चकाः ।नृत्यन्ति पितरस्तस्य यस्य वंशे शिवार्चकः ॥ ३५१॥

tadvaṃśajanyā dhanyā hi yadvaṃśe śaṅkarārcakāḥ |nṛtyanti pitarastasya yasya vaṃśe śivārcakaḥ || 351||

कदाचिदपि गौरीशं पयसा योऽभिषिञ्चति ।तस्येह जननीस्तन्यं भविष्यति सुदुर्लभम् ॥ ३५२॥

kadācidapi gaurīśaṃ payasā yo'bhiṣiñcati |tasyeha jananīstanyaṃ bhaviṣyati sudurlabham || 352||

नरा भवन्ति निष्पापा दृष्ट्वापि शिवपूजकम् ।अतः शिवार्चको धन्यो भाग्यवांश्च न संशयः ॥ ३५३॥

narā bhavanti niṣpāpā dṛṣṭvāpi śivapūjakam |ataḥ śivārcako dhanyo bhāgyavāṃśca na saṃśayaḥ || 353||

शिवार्चनेन यल्लभ्यं तल्लभ्यं नान्यधर्मतः ।यदन्यधर्मतो लभ्यं तल्लभ्यं शिवपूजया ॥ ३५४॥

śivārcanena yallabhyaṃ tallabhyaṃ nānyadharmataḥ |yadanyadharmato labhyaṃ tallabhyaṃ śivapūjayā || 354||

शिवार्चकास्त्रिपुण्ड्राङ्काः शिवपारिषदाः दोऽमलाः(दाः शुभाः) ।नमो नमः शाम्भवेभ्यः शाम्भवेभ्यो नमो नमः ॥ ३५५॥

śivārcakāstripuṇḍrāṅkāḥ śivapāriṣadāḥ do'malāḥ(dāḥ śubhāḥ) |namo namaḥ śāmbhavebhyaḥ śāmbhavebhyo namo namaḥ || 355||

नमो नमः शाम्भवेभ्यः पुनर्भूयो नमो नमः ।भुव्यन्तरिक्षे पाताले ये भविष्यन्ति शाम्भवाः ॥ ३५६॥

namo namaḥ śāmbhavebhyaḥ punarbhūyo namo namaḥ |bhuvyantarikṣe pātāle ye bhaviṣyanti śāmbhavāḥ || 356||

तभ्यो नमो नमो नित्यं नमो नित्यं नमो नमः ।अस्माभिरेते दृश्यन्ते भाग्येन शिवपूजकाः ॥ ३५७॥

tabhyo namo namo nityaṃ namo nityaṃ namo namaḥ |asmābhirete dṛśyante bhāgyena śivapūjakāḥ || 357||

भूरिभाग्यं विनाऽस्माकं कुतः शाम्भवदर्शनम् ।अनन्तदानधर्माणामनन्ततपसामपि ॥ ३५८॥

bhūribhāgyaṃ vinā'smākaṃ kutaḥ śāmbhavadarśanam |anantadānadharmāṇāmanantatapasāmapi || 358||

फलं श्रुतिश्रुतं साक्षादन्तकाले शिवार्चनम् ।येन केनापि रूपेण यस्य कस्यापि देहिनः ॥ ३५९॥

phalaṃ śrutiśrutaṃ sākṣādantakāle śivārcanam |yena kenāpi rūpeṇa yasya kasyāpi dehinaḥ || 359||

यद्यन्ते शिवपूजा स्यात्स मुक्तो भवति ध्रुवम् ।॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते यमसभासदप्रति यमप्रोक्तं शिवार्चनोपदेशं २ सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २८ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् । ३३३३५९॥

yadyante śivapūjā syātsa mukto bhavati dhruvam ||| iti śivarahasyāntargate yamasabhāsadaprati yamaproktaṃ śivārcanopadeśaṃ 2 sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 333359||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २८ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् ।३३३-३५९॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 28 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 333-359||