लक्ष्मणकवचम् Shri Lakshmana Kavacham

॥ अथ श्रीमदानन्दरामायणे मनोहरकाण्डान्तर्गतं श्रीलक्ष्मणकवचम् ॥अगस्तिरुवाचसौमित्रिं रघुनायकस्य चरणद्वन्द्वेक्षणं श्यामळंबिभ्रन्तं स्वकरेण रामशिरसि छत्रं विचित्रं वरम् ।बिभ्रन्तं रघुनायकस्य सुमहत्कोदण्डबाणासनेतं वन्दे कमलेक्षणं जनकजावाक्ये सदा तत्परम् ॥ॐ अस्य श्रीलक्ष्मणकवचमन्त्रस्य अगस्त्य ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः ।श्रीलक्ष्मणो देवता । शेष इति बीजम् । सुमित्रानन्दन इति शक्तिः ।रामानुज इति कीलकम् । रामदास इत्यस्त्रम् । रघुवंशज इति कवचम् ।सौमित्रिरिति मन्त्रः ।श्रीलक्ष्मणप्रीत्यर्थं सकलमनोऽभिलषितसिद्।ह्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥अथ अङ्गुळीन्यासःॐ लक्ष्मणाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ शेषाय तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ सुमित्रानन्दनाय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ रामानुजाय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ रामदासाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ रघुवंशजाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥हृदयादिन्यासःॐ लक्ष्मणाय हृदयाय नमः ।ॐ शेषाय शिरसे स्वाहा ।ॐ सुमित्रानन्दनाय शिखायै वषट् ।ॐ रामानुजाय कवचाय हुं ।ॐ रामदासाय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ रघुवंशजाय अस्त्राय फट् ।ॐ सौमित्रये इति दिग्बन्धः ॥अथ ध्यानम्रामपृष्ठस्थितं रम्यं रत्नकुण्डलधारिणम् ।नीलोत्पलदळश्यामं रत्नकङ्कणमण्डितम् ॥ १॥

|| atha śrīmadānandarāmāyaṇe manoharakāṇḍāntargataṃ śrīlakṣmaṇakavacam ||agastiruvācasaumitriṃ raghunāyakasya caraṇadvandvekṣaṇaṃ śyāmaḷaṃbibhrantaṃ svakareṇa rāmaśirasi chatraṃ vicitraṃ varam |bibhrantaṃ raghunāyakasya sumahatkodaṇḍabāṇāsanetaṃ vande kamalekṣaṇaṃ janakajāvākye sadā tatparam ||oṃ asya śrīlakṣmaṇakavacamantrasya agastya ṛṣiḥ | anuṣṭup chandaḥ |śrīlakṣmaṇo devatā | śeṣa iti bījam | sumitrānandana iti śaktiḥ |rāmānuja iti kīlakam | rāmadāsa ityastram | raghuvaṃśaja iti kavacam |saumitririti mantraḥ |śrīlakṣmaṇaprītyarthaṃ sakalamano'bhilaṣitasid|hdhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||atha aṅguḷīnyāsaḥoṃ lakṣmaṇāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ śeṣāya tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ sumitrānandanāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ rāmānujāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ rāmadāsāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ raghuvaṃśajāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||hṛdayādinyāsaḥoṃ lakṣmaṇāya hṛdayāya namaḥ |oṃ śeṣāya śirase svāhā |oṃ sumitrānandanāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ rāmānujāya kavacāya huṃ |oṃ rāmadāsāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ raghuvaṃśajāya astrāya phaṭ |oṃ saumitraye iti digbandhaḥ ||atha dhyānamrāmapṛṣṭhasthitaṃ ramyaṃ ratnakuṇḍaladhāriṇam |nīlotpaladaḷaśyāmaṃ ratnakaṅkaṇamaṇḍitam || 1||

रामस्य मस्तके दिव्यं बिभ्रन्तं छत्रमुत्तमम् ।वरपीताम्बरधरं मुकुटेनाधिशोभितम् ॥ २॥

rāmasya mastake divyaṃ bibhrantaṃ chatramuttamam |varapītāmbaradharaṃ mukuṭenādhiśobhitam || 2||

तूणीरे कार्मुके चापि बिभ्रन्तं च स्मिताननम् ।रत्नमालाधरं दिव्यं पुष्पमालाविराजितम् ॥ ३॥

tūṇīre kārmuke cāpi bibhrantaṃ ca smitānanam |ratnamālādharaṃ divyaṃ puṣpamālāvirājitam || 3||

एवं ध्यात्वा लक्ष्मणं च राघवन्यस्तलोचनम् ।कवचं जपनीयं हि ततो भक्त्यात्र मानवैः ॥ ४॥

evaṃ dhyātvā lakṣmaṇaṃ ca rāghavanyastalocanam |kavacaṃ japanīyaṃ hi tato bhaktyātra mānavaiḥ || 4||

अथ कवचम् ।ॐ लक्ष्मणः पातु मे पूर्वे दक्षिणे राघवानुजः ।प्रतीच्यां पातु सौमित्रिः पातूदीच्यां रघूत्तमः ॥ ५॥

atha kavacam |oṃ lakṣmaṇaḥ pātu me pūrve dakṣiṇe rāghavānujaḥ |pratīcyāṃ pātu saumitriḥ pātūdīcyāṃ raghūttamaḥ || 5||

अधः पातु महावीरः चोर्ध्वं पातु नृपात्मजः ।मध्ये पातु रामदासः सर्वतः सत्यपालकः ॥ ६॥

adhaḥ pātu mahāvīraḥ cordhvaṃ pātu nṛpātmajaḥ |madhye pātu rāmadāsaḥ sarvataḥ satyapālakaḥ || 6||

स्मिताननः शिरः पातु भालं पातूर्मिलाधवः ।भ्रुवोर्मध्ये धनुर्धारी सुमित्रानन्दनोऽक्षिणी ॥ ७॥

smitānanaḥ śiraḥ pātu bhālaṃ pātūrmilādhavaḥ |bhruvormadhye dhanurdhārī sumitrānandano'kṣiṇī || 7||

कपोले रममन्त्री च सर्वदा पातु वै मम ।कर्णमूले सदा पातु कबन्धभुजखण्डनः ॥ ८॥

kapole ramamantrī ca sarvadā pātu vai mama |karṇamūle sadā pātu kabandhabhujakhaṇḍanaḥ || 8||

नासाग्रं मे सदा पातु सुमित्राऽऽनन्दवर्धनः ।रामन्यस्तेक्षणः पातु सदा मेऽत्र मुखं भुवि ॥ ९॥

nāsāgraṃ me sadā pātu sumitrā''nandavardhanaḥ |rāmanyastekṣaṇaḥ pātu sadā me'tra mukhaṃ bhuvi || 9||

सीतावाक्यकरः पातु मम वाणीं सदाऽत्र हि ।सौम्यरूपः पातु जिह्वां अनन्तः पातु मे द्विजान् ॥ १०॥

sītāvākyakaraḥ pātu mama vāṇīṃ sadā'tra hi |saumyarūpaḥ pātu jihvāṃ anantaḥ pātu me dvijān || 10||

चिबुकं पातु रक्षोघ्नः कण्ठं पात्वसुरार्दनः ।स्कन्धौ पातु जितारातिः भुजौ पङ्कजलोचनः ॥ ११॥

cibukaṃ pātu rakṣoghnaḥ kaṇṭhaṃ pātvasurārdanaḥ |skandhau pātu jitārātiḥ bhujau paṅkajalocanaḥ || 11||

करौ कङ्कणधारी च नखान् रक्तनखोऽवतु ।कुक्षिं पातु विनिद्रो मे वक्षः पातु जितेन्द्रियः ॥ १२॥

karau kaṅkaṇadhārī ca nakhān raktanakho'vatu |kukṣiṃ pātu vinidro me vakṣaḥ pātu jitendriyaḥ || 12||

पार्श्वे राघवपृष्ठस्थः पृष्ठदेशं मनोरमः ।नाभिं गम्भीरनाभिस्तु कटिं च रुक्ममेखलः ॥ १३॥

pārśve rāghavapṛṣṭhasthaḥ pṛṣṭhadeśaṃ manoramaḥ |nābhiṃ gambhīranābhistu kaṭiṃ ca rukmamekhalaḥ || 13||

गुह्यं पातु सहस्रास्यः पातु लिङ्गं हरिप्रियः ।ऊरू पातु विष्णुतल्पः सुमुखोऽवतु जानुनी ॥ १४॥

guhyaṃ pātu sahasrāsyaḥ pātu liṅgaṃ haripriyaḥ |ūrū pātu viṣṇutalpaḥ sumukho'vatu jānunī || 14||

नागेन्द्रः पातु मे जङ्घे गुल्फौ नूपुरवान् मम ।पादावङ्गदतातोऽव्यात् पात्वङ्गानि सुलोचनः ॥ १५॥

nāgendraḥ pātu me jaṅghe gulphau nūpuravān mama |pādāvaṅgadatāto'vyāt pātvaṅgāni sulocanaḥ || 15||

चित्रकेतुपिता पातु मम पादाङ्गुलीः सदा ।रोमाणि मे सदा पातु रविवंशसमुद्भवः ॥ १६॥

citraketupitā pātu mama pādāṅgulīḥ sadā |romāṇi me sadā pātu ravivaṃśasamudbhavaḥ || 16||

दशरथसुतः पातु निशायां मम सादरम् ।भूगोलधारी मां पातु दिवसे दिवसे सदा ॥ १७॥

daśarathasutaḥ pātu niśāyāṃ mama sādaram |bhūgoladhārī māṃ pātu divase divase sadā || 17||

सर्वकालेषु मामिन्द्रजिद्धन्ताऽवतु सर्वदा ।एवं सौमित्रिकवचं सुतीक्ष्ण कथितं मया ॥ १८॥

sarvakāleṣu māmindrajiddhantā'vatu sarvadā |evaṃ saumitrikavacaṃ sutīkṣṇa kathitaṃ mayā || 18||

इदं प्रातः समुत्थाय ये पठन्त्यत्र मानवाः ।ते धन्या मानवा लोके तेषां च सफलो भवः ॥ १९॥

idaṃ prātaḥ samutthāya ye paṭhantyatra mānavāḥ |te dhanyā mānavā loke teṣāṃ ca saphalo bhavaḥ || 19||

सौमित्रेः कवचस्यास्य पठनान्निश्चयेन हि ।पुत्रार्थी लभते पुत्रान् धनार्थी धनमाप्नुयात् ॥ २०॥

saumitreḥ kavacasyāsya paṭhanānniścayena hi |putrārthī labhate putrān dhanārthī dhanamāpnuyāt || 20||

पत्नीकामो लभेत्पत्नीं गोधनार्थी तु गोधनम् ।धान्यार्थी प्राप्नुयाद्धान्यं राज्यार्थी राज्यमाप्नुयात् ॥ २१॥

patnīkāmo labhetpatnīṃ godhanārthī tu godhanam |dhānyārthī prāpnuyāddhānyaṃ rājyārthī rājyamāpnuyāt || 21||

पठितं रामकवचं सौमित्रिकवचं विना ।घृतेन हीनो नैवेद्यस्तेन दत्तो न संयशयः ॥ २२॥

paṭhitaṃ rāmakavacaṃ saumitrikavacaṃ vinā |ghṛtena hīno naivedyastena datto na saṃyaśayaḥ || 22||

केवलं रामकवचं पठितं मानवैर्यदि ।तत्पाठेन सुसन्तुष्टो न भवेद्रघुनन्दनः ॥ २३॥

kevalaṃ rāmakavacaṃ paṭhitaṃ mānavairyadi |tatpāṭhena susantuṣṭo na bhavedraghunandanaḥ || 23||

अतः प्रयत्नतश्चेदं सौमित्रिकवचं नरैः ।पठनीयं सर्वदैव सर्ववाञ्छितदायकम् ॥ २४॥

ataḥ prayatnataścedaṃ saumitrikavacaṃ naraiḥ |paṭhanīyaṃ sarvadaiva sarvavāñchitadāyakam || 24||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मीकीये मनोहरकाण्डे पञ्चदशसर्गान्तर्गतं श्रीलक्ष्मणकवचंसम्पूर्णम् ॥हनुमत्लक्ष्मणसीतारामभरतशत्रुघ्नषट् कवचानि पठनीयम् ।षट् कवचानि पठितुं अशक्तश्चेत्हनुमत्लक्ष्मणसीताराम –अथवा हनुमत्सीतारामअथवा हनुमत्राम / सीताराम कवचानि ।अथवा श्रीरामकवचमेव पठनीयम् ॥हनुमत्-लक्ष्मण-सीता-राम-भरत-शत्रुघ्नहनुमत्-लक्ष्मण-सीता-रामहनुमत्-सीता-रामहनुमत्-रामसीता-रामरेचिते ष्रि ऱम ख़वचम्।

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargate śrīmadānandarāmāyaṇevālmīkīye manoharakāṇḍe pañcadaśasargāntargataṃ śrīlakṣmaṇakavacaṃsampūrṇam ||hanumatlakṣmaṇasītārāmabharataśatrughnaṣaṭ kavacāni paṭhanīyam |ṣaṭ kavacāni paṭhituṃ aśaktaścethanumatlakṣmaṇasītārāma –athavā hanumatsītārāmaathavā hanumatrāma / sītārāma kavacāni |athavā śrīrāmakavacameva paṭhanīyam ||hanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāma-bharata-śatrughnahanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāmahanumat-sītā-rāmahanumat-rāmasītā-rāmarecite ṣri rama ख़vacam|