मङ्गलश्लोकरामायणम् Shri Mangalashloka Ramayanam

सर्वलोकशरण्याय साकेतपुरवासिने ।सत्सेविताय रामाय ससीतायास्तु मङ्गलम् ॥ १॥

sarvalokaśaraṇyāya sāketapuravāsine |satsevitāya rāmāya sasītāyāstu maṅgalam || 1||

कौसल्यायां दशरथाज्जाताय परमात्मने ।सदा भरतसौमित्रिशत्रुघ्नेशाय मङ्गलम् ॥ २॥

kausalyāyāṃ daśarathājjātāya paramātmane |sadā bharatasaumitriśatrughneśāya maṅgalam || 2||

कौशिकक्रतुरक्षार्थं कृत्वा मारीचमर्दनम् ।अहल्यापापनाशाय रघुनाथाय मङ्गलम् ॥ ३॥

kauśikakraturakṣārthaṃ kṛtvā mārīcamardanam |ahalyāpāpanāśāya raghunāthāya maṅgalam || 3||

जित्वा (भङ्क्त्वा) शैवं पुरा चापं प्राप्य सीतामनुत्तमाम् ।अयोध्यामागतायास्तु गुणपूर्णाय मङ्गलम् ॥ ४॥

jitvā (bhaṅktvā) śaivaṃ purā cāpaṃ prāpya sītāmanuttamām |ayodhyāmāgatāyāstu guṇapūrṇāya maṅgalam || 4||

पितुः सत्यप्रतिज्ञायै कैकेय्या वचनादपि ।चित्रकूटनिवासाय सीतारामाय मङ्गलम् ॥ ५॥

pituḥ satyapratijñāyai kaikeyyā vacanādapi |citrakūṭanivāsāya sītārāmāya maṅgalam || 5||

पादुके भरते याते दत्त्वा राज्यस्य पालने ।दण्डकारण्यवासाय धैर्ययुक्ताय मङ्गलम् ॥ ६॥

pāduke bharate yāte dattvā rājyasya pālane |daṇḍakāraṇyavāsāya dhairyayuktāya maṅgalam || 6||

हत्वा विराधं बलिनं मुनीनां भावितात्मनाम् ।दत्ताभयाय रामाय पद्माक्षायास्तु मङ्गलम् ॥ ७॥

hatvā virādhaṃ balinaṃ munīnāṃ bhāvitātmanām |dattābhayāya rāmāya padmākṣāyāstu maṅgalam || 7||

चतुर्दशसहस्राणां रक्षसां क्रूरकर्मणाम् ।खरदूषणमुख्यानां हारिणेऽस्तु सुमङ्गलम् ॥ ८॥

caturdaśasahasrāṇāṃ rakṣasāṃ krūrakarmaṇām |kharadūṣaṇamukhyānāṃ hāriṇe'stu sumaṅgalam || 8||

सीतादर्शनयुक्ताय गृध्रमोक्षप्रकाशिने ।कबन्धहारिणे तस्मै राघवायास्तु मङ्गलम् ॥ ९॥

sītādarśanayuktāya gṛdhramokṣaprakāśine |kabandhahāriṇe tasmai rāghavāyāstu maṅgalam || 9||

शबर्या दत्तपूजाय सेविताय हनूमता ।सुग्रीवकृतसख्याय धैर्ययुक्ताय मङ्गलम् ॥ १०॥

śabaryā dattapūjāya sevitāya hanūmatā |sugrīvakṛtasakhyāya dhairyayuktāya maṅgalam || 10||

वालिनं बलिनं हत्वा सुग्रीवमभिषिच्य च ।वर्षरात्रनिवासाय रामचन्द्राय मङ्गलम् ॥ ११॥

vālinaṃ balinaṃ hatvā sugrīvamabhiṣicya ca |varṣarātranivāsāya rāmacandrāya maṅgalam || 11||

कालातिक्रमणाच्चैव कुपिताय महात्मने ।आगते सति सुग्रीवे प्रसन्नायास्तु मङ्गलम् ॥ १२॥

kālātikramaṇāccaiva kupitāya mahātmane |āgate sati sugrīve prasannāyāstu maṅgalam || 12||

अङ्गुलीयप्रदात्रे च हनूमति महात्मने ।सीतां दृष्ट्वागते तस्मिन् हर्षयुक्ताय मङ्गलम् ॥ १३॥

aṅgulīyapradātre ca hanūmati mahātmane |sītāṃ dṛṣṭvāgate tasmin harṣayuktāya maṅgalam || 13||

अशोकवनिकामध्ये श्रुत्वा सीतां हनूमता ।सुग्रीवकृतयानाय रघुनाथाय मङ्गलम् ॥ १४॥

aśokavanikāmadhye śrutvā sītāṃ hanūmatā |sugrīvakṛtayānāya raghunāthāya maṅgalam || 14||

अथागतं महात्मानमभिषिच्य विभीषणम् ।कृतसागरबन्धाय सानुजायास्तु मङ्गलम् ॥ १५॥

athāgataṃ mahātmānamabhiṣicya vibhīṣaṇam |kṛtasāgarabandhāya sānujāyāstu maṅgalam || 15||

सेतुना सुखमासाद्य लङ्कां रावणपालिताम् ।सुवेलगिरिवासाय रणधीराय मङ्गलम् ॥ १६॥

setunā sukhamāsādya laṅkāṃ rāvaṇapālitām |suvelagirivāsāya raṇadhīrāya maṅgalam || 16||

सुग्रीवेण दशग्रीवे मुष्टियुद्धेन मूर्छिते ।इन्द्रजिन्नागबद्धाय विमुक्तायास्तु मङ्गलम् ॥ १७॥

sugrīveṇa daśagrīve muṣṭiyuddhena mūrchite |indrajinnāgabaddhāya vimuktāyāstu maṅgalam || 17||

धूम्राक्षे वायुपुत्रेण वज्रदंष्ट्रेऽङ्गदेन च ।प्रहस्ते नीलनिहते हर्षयुक्ताय मङ्गलम् ॥ १८॥

dhūmrākṣe vāyuputreṇa vajradaṃṣṭre'ṅgadena ca |prahaste nīlanihate harṣayuktāya maṅgalam || 18||

नयत्यौषधिशैलेन्द्रं हनूमति महात्मने ।ब्रह्मास्त्रबन्धयुक्ताय विमुक्तायास्तु मङ्गलम् ॥ १९॥

nayatyauṣadhiśailendraṃ hanūmati mahātmane |brahmāstrabandhayuktāya vimuktāyāstu maṅgalam || 19||

रावणिं च हतं श्रुत्वा लक्ष्मणेन महाबलम् ।निहत्य मकराक्षं च प्रसन्नायास्तु मङ्गलम् ॥ २०॥

rāvaṇiṃ ca hataṃ śrutvā lakṣmaṇena mahābalam |nihatya makarākṣaṃ ca prasannāyāstu maṅgalam || 20||

जित्वा रावणकोटीरं कुम्भकर्णं निहत्य च ।अतिकायं हतं श्रुत्वा प्रीतियुक्ताय मङ्गलम् ॥ २१॥

jitvā rāvaṇakoṭīraṃ kumbhakarṇaṃ nihatya ca |atikāyaṃ hataṃ śrutvā prītiyuktāya maṅgalam || 21||

ततो मूलबलं हत्वा रावणं च महाबलात् ।विजयं प्राप्य हृष्टाय रघुनाथाय मङ्गलम् ॥ २२॥

tato mūlabalaṃ hatvā rāvaṇaṃ ca mahābalāt |vijayaṃ prāpya hṛṣṭāya raghunāthāya maṅgalam || 22||

ततोऽग्निवचनात् सीतां प्राप्य हृष्टां यशस्विनीम् ।ब्रह्मस्तुत्या प्रहृष्टाय रामभद्राय मङ्गलम् ॥ २३॥

tato'gnivacanāt sītāṃ prāpya hṛṣṭāṃ yaśasvinīm |brahmastutyā prahṛṣṭāya rāmabhadrāya maṅgalam || 23||

विभीषणं महात्मानं लङ्कायामभिषिच्य च ।वानरै राक्षसैः सार्धं पुष्पकस्थाय मङ्गलम् ॥ २४॥

vibhīṣaṇaṃ mahātmānaṃ laṅkāyāmabhiṣicya ca |vānarai rākṣasaiḥ sārdhaṃ puṣpakasthāya maṅgalam || 24||

मदनाकृतये तस्मै मधुरापुरवासिने ।मनुवंशप्रदीपाय मानवेन्द्राय मङ्गलम् ॥ २५॥

madanākṛtaye tasmai madhurāpuravāsine |manuvaṃśapradīpāya mānavendrāya maṅgalam || 25||

प्राप्यायोध्यां च भरतं गङ्गातोयैः सुगन्धिभिः ।अभिषिक्ताय रामाय ससीतायास्तु मङ्गलम् ॥ २६॥

prāpyāyodhyāṃ ca bharataṃ gaṅgātoyaiḥ sugandhibhiḥ |abhiṣiktāya rāmāya sasītāyāstu maṅgalam || 26||

मधुरापुरवासाय वसुदेवसुतप्रभुः (?) ।श्रीराममङ्गलं नित्यं शृण्वतां सुकृतं भवेत् ॥ २७॥

madhurāpuravāsāya vasudevasutaprabhuḥ (?) |śrīrāmamaṅgalaṃ nityaṃ śṛṇvatāṃ sukṛtaṃ bhavet || 27||

एवं वाल्मीकिना प्रोक्तं रामायणकथामृतम् ।यः पठेद्रामचरितं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २८॥

evaṃ vālmīkinā proktaṃ rāmāyaṇakathāmṛtam |yaḥ paṭhedrāmacaritaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate || 28||

अपुत्राः पुत्रिणः सन्तु पुत्रिणः सन्तु पौत्रिणः ।अधनाः सधनाः सन्तु जीवन्तु शरदां शतम् ॥ २९॥

aputrāḥ putriṇaḥ santu putriṇaḥ santu pautriṇaḥ |adhanāḥ sadhanāḥ santu jīvantu śaradāṃ śatam || 29||

इति श्रीमङ्गलश्लोकरामायणं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmaṅgalaślokarāmāyaṇaṃ sampūrṇam |