रामायणपठनोपक्रमे १ स्मार्तसम्प्रदायस्य अनुसन्धेयाः ध्यानमङ्गलश्लोकाः Shlokas to be Recited during Study of Shrimad Ramayanam

॥ श्रीः॥

|| śrīḥ||

॥ स्मार्तसम्प्रदायः ॥श्रीविघ्नेश्वरध्यानम्शुक्लाम्बरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् ।प्रसन्नवदनं ध्यायेत् सर्वविघ्नोपशान्तये ॥ १॥

|| smārtasampradāyaḥ ||śrīvighneśvaradhyānamśuklāmbaradharaṃ viṣṇuṃ śaśivarṇaṃ caturbhujam |prasannavadanaṃ dhyāyet sarvavighnopaśāntaye || 1||

वागीशाद्याः सुमनसः सर्वार्थानामुपक्रमे ।यं नत्वा कृतकृत्याः स्युस्तं नमामि गजाननम् ॥ २॥

vāgīśādyāḥ sumanasaḥ sarvārthānāmupakrame |yaṃ natvā kṛtakṛtyāḥ syustaṃ namāmi gajānanam || 2||

(अनन्तरं श्रीमच्छङ्करभगवत्पादगुरुपरम्परा अनुसन्धेया)ॐ नारायणं पद्मभुवं वसिष्ठं शक्तिं च तत्पुत्रं पराशरं चव्यासं शुकं गौडपादं महान्तं गोविन्दयोगीन्द्रमथास्य शिष्यम् ।श्री शङ्कराचार्यमथास्य पद्मपादं च हस्तामलकं च शिष्यंतं तोटकं वार्त्तिककारमन्यानस्मद् गुरून् सन्ततमानतोऽस्मि ॥सदाशिवसमारम्भां शङ्कराचार्यमध्यमाम् ।अस्मदाचार्यपर्यन्तां वन्दे गुरुपरम्पराम् ॥अद्वैत गुरुपरम्परा स्तोत्रम् ।श्रीसरस्वतीप्रार्थनादोर्भिर्युक्ता चतुर्भिः स्फटिकमणिमयीमक्षमालां दधानाहस्तेनैकेन पद्मं सितमपि च शुकं पुस्तकं चापरेण ।भासा कुन्देन्दुशङ्खस्फटिकमणिनिभा भासमानासमानासा मे वाग्देवतेयं निवसतु वदने सर्वदा सुप्रसन्ना ॥ ३॥

(anantaraṃ śrīmacchaṅkarabhagavatpādaguruparamparā anusandheyā)oṃ nārāyaṇaṃ padmabhuvaṃ vasiṣṭhaṃ śaktiṃ ca tatputraṃ parāśaraṃ cavyāsaṃ śukaṃ gauḍapādaṃ mahāntaṃ govindayogīndramathāsya śiṣyam |śrī śaṅkarācāryamathāsya padmapādaṃ ca hastāmalakaṃ ca śiṣyaṃtaṃ toṭakaṃ vārttikakāramanyānasmad gurūn santatamānato'smi ||sadāśivasamārambhāṃ śaṅkarācāryamadhyamām |asmadācāryaparyantāṃ vande guruparamparām ||advaita guruparamparā stotram |śrīsarasvatīprārthanādorbhiryuktā caturbhiḥ sphaṭikamaṇimayīmakṣamālāṃ dadhānāhastenaikena padmaṃ sitamapi ca śukaṃ pustakaṃ cāpareṇa |bhāsā kundenduśaṅkhasphaṭikamaṇinibhā bhāsamānāsamānāsā me vāgdevateyaṃ nivasatu vadane sarvadā suprasannā || 3||

श्रीवाल्मीकिनमस्क्रियाकूजन्तं रामरामेति मधुरं मधुराक्षरम् ।आरुह्य कविताशाखां वन्दे वाल्मीकिकोकिलम् ॥ ४॥

śrīvālmīkinamaskriyākūjantaṃ rāmarāmeti madhuraṃ madhurākṣaram |āruhya kavitāśākhāṃ vande vālmīkikokilam || 4||

वाल्मीकेर्मुनिसिंहस्य कवितावनचारिणः ।शृण्वन् रामकथानादं को न याति परां गतिम् ॥ ५॥

vālmīkermunisiṃhasya kavitāvanacāriṇaḥ |śṛṇvan rāmakathānādaṃ ko na yāti parāṃ gatim || 5||

यः पिबन् सततं रामचरितामृतसागरम् ।अतृप्तस्तं मुनिं वन्दे प्राचेतसमकल्मषम् ॥ ६॥

yaḥ piban satataṃ rāmacaritāmṛtasāgaram |atṛptastaṃ muniṃ vande prācetasamakalmaṣam || 6||

श्रीहनुमन्नमस्क्रियागोष्पदीकृतवाराशिं मशकीकृतराक्षसम् ।रामायणमहामालारत्नं वन्देऽनिलात्मजम् ॥ ७॥

śrīhanumannamaskriyāgoṣpadīkṛtavārāśiṃ maśakīkṛtarākṣasam |rāmāyaṇamahāmālāratnaṃ vande'nilātmajam || 7||

अञ्जनानन्दनं वीरं जानकीशोकनाशनम् ।कपीशमक्षहन्तारं वन्दे लङ्काभयङ्करम् ॥ ८॥

añjanānandanaṃ vīraṃ jānakīśokanāśanam |kapīśamakṣahantāraṃ vande laṅkābhayaṅkaram || 8||

उल्लङ्घ्य सिन्धोः सलिलं सलीलं यः शोकवह्निं जनकात्मजायाः ।आदाय तेनैव ददाह लङ्कां नमामि तं प्राञ्जलिराञ्जनेयम् ॥ ९॥

ullaṅghya sindhoḥ salilaṃ salīlaṃ yaḥ śokavahniṃ janakātmajāyāḥ |ādāya tenaiva dadāha laṅkāṃ namāmi taṃ prāñjalirāñjaneyam || 9||

आञ्जनेयमतिपाटलाननं काञ्चनाद्रिकमनीयविग्रहम् ।पारिजाततरुमूलवासिनं भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ १०॥

āñjaneyamatipāṭalānanaṃ kāñcanādrikamanīyavigraham |pārijātatarumūlavāsinaṃ bhāvayāmi pavamānanandanam || 10||

यत्र यत्र रघुनाथ कीर्तनं तत्र तत्र कृतमस्तकाञ्जलिम् ।बाष्पवारिपरिपूर्णलोचनं मारुतिं नमत राक्षसान्तकम् ॥ ११॥

yatra yatra raghunātha kīrtanaṃ tatra tatra kṛtamastakāñjalim |bāṣpavāriparipūrṇalocanaṃ mārutiṃ namata rākṣasāntakam || 11||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शिरसा नमामि ॥ १२॥

manojavaṃ mārutatulyavegaṃ jitendriyaṃ buddhimatāṃ variṣṭham |vātātmajaṃ vānarayūthamukhyaṃ śrīrāmadūtaṃ śirasā namāmi || 12||

श्रीरामायणप्रार्थनायः कर्णाञ्जलिसम्पुटैरहरहः सम्यक् पिबत्यादरात्वाल्मीकेर्वदनारविन्दगलितं रामायणाख्यं मधु ।जन्मव्याधिजराविपत्तिमरणैरत्यन्तसोपद्रवंसंसारं स विहाय गच्छति पुमान्विष्णोः पदं शाश्वतम् ॥ १३॥

śrīrāmāyaṇaprārthanāyaḥ karṇāñjalisampuṭairaharahaḥ samyak pibatyādarātvālmīkervadanāravindagalitaṃ rāmāyaṇākhyaṃ madhu |janmavyādhijarāvipattimaraṇairatyantasopadravaṃsaṃsāraṃ sa vihāya gacchati pumānviṣṇoḥ padaṃ śāśvatam || 13||

तदुपगतसमाससन्धियोगं सममधुरोपनतार्थवाक्यबद्घम् ।रघुवरचरितं मुनिप्रणीतं दशशिरसश्च वधं निशामयध्वम् ॥ १४॥

tadupagatasamāsasandhiyogaṃ samamadhuropanatārthavākyabadgham |raghuvaracaritaṃ munipraṇītaṃ daśaśirasaśca vadhaṃ niśāmayadhvam || 14||

वाल्मीकिगिरिसम्भूता रामसागरगामिनी ।पुनातु भुवनं पुण्या रामायणमहानदी ॥ १५॥

vālmīkigirisambhūtā rāmasāgaragāminī |punātu bhuvanaṃ puṇyā rāmāyaṇamahānadī || 15||

श्लोकसारसमाकीर्णं सर्गकल्लोलसङ्कुलम् ।काण्डग्राहमहामीनं वन्दे रामायणार्णवम् ॥ १६॥

ślokasārasamākīrṇaṃ sargakallolasaṅkulam |kāṇḍagrāhamahāmīnaṃ vande rāmāyaṇārṇavam || 16||

वेदवेद्ये परे पुंसि जाते दशरथात्मजे ।वेदः प्राचेतसादासीत् साक्षाद्रामायणात्मना ॥ १७॥

vedavedye pare puṃsi jāte daśarathātmaje |vedaḥ prācetasādāsīt sākṣādrāmāyaṇātmanā || 17||

श्रीरामध्यानम्वैदेही सहितं सुरद्रुमतले हैमे महामण्डपेमध्येपुष्पकमासने मणिमये वीरासने सुस्थितम् ।अग्रे वाचयति प्रभञ्जनसुते तत्त्वं मुनिभ्यः परंव्याख्यान्तं भरतादिभिः परिवृतं रामं भजे श्यामलम् ॥ १८॥

śrīrāmadhyānamvaidehī sahitaṃ suradrumatale haime mahāmaṇḍapemadhyepuṣpakamāsane maṇimaye vīrāsane susthitam |agre vācayati prabhañjanasute tattvaṃ munibhyaḥ paraṃvyākhyāntaṃ bharatādibhiḥ parivṛtaṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 18||

वामे भूमिसुता पुरश्च हनुमान् पश्चात् सुमित्रासुतःशत्रुघ्नो भरतश्च पार्श्वदलयोर्वाय्वादिकोणेषु च ।सुग्रीवश्च विभीषणश्च युवराट् तारासुतो जाम्बवान्मध्ये नीलसरोजकोमलरुचिं रामं भजे श्यामलम् ॥ १९॥

vāme bhūmisutā puraśca hanumān paścāt sumitrāsutaḥśatrughno bharataśca pārśvadalayorvāyvādikoṇeṣu ca |sugrīvaśca vibhīṣaṇaśca yuvarāṭ tārāsuto jāmbavānmadhye nīlasarojakomalaruciṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 19||

नमोऽस्तु रामाय सलक्ष्मणाय देव्यै च तस्यै जनकात्मजायै ।नमोऽस्तु रुद्रेन्द्रयमानिलेभ्यो नमोऽस्तु चन्द्रार्कमरुद्गणेभ्यः ॥ २०॥

namo'stu rāmāya salakṣmaṇāya devyai ca tasyai janakātmajāyai |namo'stu rudrendrayamānilebhyo namo'stu candrārkamarudgaṇebhyaḥ || 20||

स्वस्ति प्रजाभ्यः परिपालयन्तां न्याय्येन मार्गेण महीं महीशाः ।गोब्राह्मणेभ्यः शुभमस्तु नित्यं लोकाः समस्ताः सुखिनो भवन्तु ॥ १॥

svasti prajābhyaḥ paripālayantāṃ nyāyyena mārgeṇa mahīṃ mahīśāḥ |gobrāhmaṇebhyaḥ śubhamastu nityaṃ lokāḥ samastāḥ sukhino bhavantu || 1||

काले वर्षतु पर्जन्यः पृथिवी सस्यशालिनी ।देशोऽयं क्षोभरहितो ब्राह्मणाः सन्तु निर्भयाः ॥ २॥

kāle varṣatu parjanyaḥ pṛthivī sasyaśālinī |deśo'yaṃ kṣobharahito brāhmaṇāḥ santu nirbhayāḥ || 2||

अपुत्राः पुत्रिणः सन्तु पुत्रिणः सन्तु पौत्रिणः ।अधनाः सधनाः सन्तु जीवन्तु शरदां शतम् ॥ ३॥

aputrāḥ putriṇaḥ santu putriṇaḥ santu pautriṇaḥ |adhanāḥ sadhanāḥ santu jīvantu śaradāṃ śatam || 3||

चरितं रघुनाथस्य शतकोटिप्रविस्तरम् ।एकैकमक्षरं प्रोक्तं महापातकनाशनम् ॥ ४॥

caritaṃ raghunāthasya śatakoṭipravistaram |ekaikamakṣaraṃ proktaṃ mahāpātakanāśanam || 4||

शृण्वन् रामायणं भक्त्या यः पादं पदमेव वा ।स याति ब्रह्मणः स्थानं ब्रह्मणा पूज्यते सदा ॥ ५॥

śṛṇvan rāmāyaṇaṃ bhaktyā yaḥ pādaṃ padameva vā |sa yāti brahmaṇaḥ sthānaṃ brahmaṇā pūjyate sadā || 5||

रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे ।रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ ६॥

rāmāya rāmabhadrāya rāmacandrāya vedhase |raghunāthāya nāthāya sītāyāḥ pataye namaḥ || 6||

यन्मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते ।वृत्रनाशे समभवत्तत्ते भवतु मङ्गलम् ॥ ७॥

yanmaṅgalaṃ sahasrākṣe sarvadevanamaskṛte |vṛtranāśe samabhavattatte bhavatu maṅgalam || 7||

यन्मङ्गलं सुपर्णस्य विनताकल्पयत् पुरा ।अमृतं प्रार्थयानस्य तत्ते भवतु मङ्गलम् ॥ ८॥

yanmaṅgalaṃ suparṇasya vinatākalpayat purā |amṛtaṃ prārthayānasya tatte bhavatu maṅgalam || 8||

अमृतोत्पादने दैत्यान् घ्नतो वज्रधरस्य यत् ।अदितिर्मङ्गलं प्रादात्तत्ते भवतु मङ्गलम् ॥ ९॥

amṛtotpādane daityān ghnato vajradharasya yat |aditirmaṅgalaṃ prādāttatte bhavatu maṅgalam || 9||

त्रीन् विक्रमान् प्रक्रमतो विष्णोरमिततेजसः ।यदासीन्मङ्गलं राम तत्ते भवतु मङ्गलम् ॥ १०॥

trīn vikramān prakramato viṣṇoramitatejasaḥ |yadāsīnmaṅgalaṃ rāma tatte bhavatu maṅgalam || 10||

ऋतवः सागरा द्वीपा वेदा लोका दिशश्च ते ।मङ्गलानि महाबाहो दिशन्तु तव सर्वदा ॥ ११॥

ṛtavaḥ sāgarā dvīpā vedā lokā diśaśca te |maṅgalāni mahābāho diśantu tava sarvadā || 11||

कायेन वाचा मनसेन्द्रियैर्वा बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतेः स्वभावात् ।करोमि यद्यत् सकलं परस्मै नारायणायेति समर्पयामि ॥ १२॥

kāyena vācā manasendriyairvā buddhyātmanā vā prakṛteḥ svabhāvāt |karomi yadyat sakalaṃ parasmai nārāyaṇāyeti samarpayāmi || 12||

इति श्रीमद्रामायणपठनोपक्रमोपसंहारक्रमः समाप्तः ।

iti śrīmadrāmāyaṇapaṭhanopakramopasaṃhārakramaḥ samāptaḥ |