शत्रुघ्नकवचम् Shatrughnakavacham

॥ श्रीमदानन्दरामायणे मनोहरकाण्डान्तर्गतं श्रीशत्रुघ्नकवचम् ॥अगस्तिरुवाचअथ शत्रुघ्नकवचं सुतीक्ष्ण श्रुणु सादरम् ।सर्वकामप्रदं रम्यं रामसद्भक्तिवर्धनम् ॥ १॥

|| śrīmadānandarāmāyaṇe manoharakāṇḍāntargataṃ śrīśatrughnakavacam ||agastiruvācaatha śatrughnakavacaṃ sutīkṣṇa śruṇu sādaram |sarvakāmapradaṃ ramyaṃ rāmasadbhaktivardhanam || 1||

शत्रुघ्नं धृतकार्मुकं धृतमहातूणीरबाणोत्तमंपार्श्वे श्रीरघुनन्दनस्य विनयाद्वामेस्थितं सुन्दरम् ।रामं स्वीयकरेण तालदलजं धृत्वातिचित्रं वरंसूर्याभं व्यजनं समास्थितमहं तं विजयन्तं भजे ॥ २॥

śatrughnaṃ dhṛtakārmukaṃ dhṛtamahātūṇīrabāṇottamaṃpārśve śrīraghunandanasya vinayādvāmesthitaṃ sundaram |rāmaṃ svīyakareṇa tāladalajaṃ dhṛtvāticitraṃ varaṃsūryābhaṃ vyajanaṃ samāsthitamahaṃ taṃ vijayantaṃ bhaje || 2||

अस्य श्रीशत्रुघ्नकवचमन्त्रस्य अगस्ति ऋषिः । श्रीशत्रुघ्नो देवता ।अनुष्टुप् छन्दः । सुदर्शन इति बीजम् । कैकेयीनन्दन इति शक्तिः ।श्रीभरतानुज इति कीलकम् । भरतमन्त्रीत्यस्त्रम् ।श्रीरामदास इति कवचम् । लक्ष्मणांशज इति मन्त्रः ।श्रीशत्रुघ्नप्रीत्यर्थं सकलमनःकामनासिद्।ह्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥अथ अङ्गुळीन्यासः ।ॐ शत्रुघ्नाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ सुदर्शनाय तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ कैकेयीनन्दनाय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ भरतानुजाय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ भरतमन्त्रिणे कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ श्रीरामदासाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥हृदयादिन्यासःॐ शत्रुघ्नाय हृदयाय नमः ।ॐ सुदर्शनाय शिरसे स्वाहा ।ॐ कैकेयीनन्दनाय शिखायै वषट् ।ॐ भरतानुजाय कवचाय हुं ।ॐ भरतमन्त्रिणे नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ श्रीरामदासाय अस्त्राय फट् ।ॐ लक्ष्मणांशजेति दिग्बन्धः ॥अथ ध्यानम्रामस्य संस्थितं वामे पार्श्वे विनयपूर्वकम् ।कैकेयीनन्दनं सौम्यं मुकुटेनातिरञ्जितम् ॥ १॥

asya śrīśatrughnakavacamantrasya agasti ṛṣiḥ | śrīśatrughno devatā |anuṣṭup chandaḥ | sudarśana iti bījam | kaikeyīnandana iti śaktiḥ |śrībharatānuja iti kīlakam | bharatamantrītyastram |śrīrāmadāsa iti kavacam | lakṣmaṇāṃśaja iti mantraḥ |śrīśatrughnaprītyarthaṃ sakalamanaḥkāmanāsid|hdhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||atha aṅguḷīnyāsaḥ |oṃ śatrughnāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ sudarśanāya tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ kaikeyīnandanāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ bharatānujāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ bharatamantriṇe kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ śrīrāmadāsāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||hṛdayādinyāsaḥoṃ śatrughnāya hṛdayāya namaḥ |oṃ sudarśanāya śirase svāhā |oṃ kaikeyīnandanāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ bharatānujāya kavacāya huṃ |oṃ bharatamantriṇe netratrayāya vauṣaṭ |oṃ śrīrāmadāsāya astrāya phaṭ |oṃ lakṣmaṇāṃśajeti digbandhaḥ ||atha dhyānamrāmasya saṃsthitaṃ vāme pārśve vinayapūrvakam |kaikeyīnandanaṃ saumyaṃ mukuṭenātirañjitam || 1||

रत्नकङ्कणकेयूरवनमालाविराजितम् ।रशनाकुण्डलधरं रत्नहारसुनूपुरम् ॥ २॥

ratnakaṅkaṇakeyūravanamālāvirājitam |raśanākuṇḍaladharaṃ ratnahārasunūpuram || 2||

व्यजनेन वीजयन्तं जानकीकान्तमादरात् ।रामन्यस्तेक्षणं वीरं कैकेयीतोषवर्धनम् ॥ ३॥

vyajanena vījayantaṃ jānakīkāntamādarāt |rāmanyastekṣaṇaṃ vīraṃ kaikeyītoṣavardhanam || 3||

द्विभुजं कञ्जनयनं दिव्यपीताम्बरान्वितम् ।सुभुजं सुन्दरं मेघश्यामळं सुन्दराननम् ॥ ४॥

dvibhujaṃ kañjanayanaṃ divyapītāmbarānvitam |subhujaṃ sundaraṃ meghaśyāmaḷaṃ sundarānanam || 4||

रामवाक्ये दत्तकर्णं रक्षोघ्नं खड्गधारिणम् ।धनुर्बाणधरं श्रेष्ठं धृततूणीरमुत्तमम् ॥ ५॥

rāmavākye dattakarṇaṃ rakṣoghnaṃ khaḍgadhāriṇam |dhanurbāṇadharaṃ śreṣṭhaṃ dhṛtatūṇīramuttamam || 5||

सभायां संस्थितं रम्यं कस्तूरीतिलकाङ्कितम् ।मकुटस्थावतंसेन शोभितं च स्मिताननम् ॥ ६॥

sabhāyāṃ saṃsthitaṃ ramyaṃ kastūrītilakāṅkitam |makuṭasthāvataṃsena śobhitaṃ ca smitānanam || 6||

रविवंशोद्भवं दिव्यरूपं दशरथात्मजम् ।मधुरावासिनं देवं लवणासुरमर्दनम् ॥ ७॥

ravivaṃśodbhavaṃ divyarūpaṃ daśarathātmajam |madhurāvāsinaṃ devaṃ lavaṇāsuramardanam || 7||

एवं ध्यात्वा तु शत्रुघ्नं रामपादेक्षणं हृदि ।पठनीयं वरं चेदं कवचं तस्य पावनम् ॥ ८॥

evaṃ dhyātvā tu śatrughnaṃ rāmapādekṣaṇaṃ hṛdi |paṭhanīyaṃ varaṃ cedaṃ kavacaṃ tasya pāvanam || 8||

अथ कवचप्रारम्भः ।पूर्वे त्ववतु शत्रुघ्नः पातु याम्ये सुदर्शनः ।कैकेयीनन्दनः पातु प्रतीच्यां सर्वदा मम ॥ १॥

atha kavacaprārambhaḥ |pūrve tvavatu śatrughnaḥ pātu yāmye sudarśanaḥ |kaikeyīnandanaḥ pātu pratīcyāṃ sarvadā mama || 1||

पातूदीच्यां रामबन्धुः पात्वधो भरतानुजः ।रविवंशोद्भवश्चोर्ध्वं मध्ये दशरथात्मजः ॥ २॥

pātūdīcyāṃ rāmabandhuḥ pātvadho bharatānujaḥ |ravivaṃśodbhavaścordhvaṃ madhye daśarathātmajaḥ || 2||

सर्वतः पातु मामत्र कैकेयीतोषवर्धनः ।श्यामलाङ्गः शिरः पातु भालं श्रीलक्ष्मणानुजः ॥ ३॥

sarvataḥ pātu māmatra kaikeyītoṣavardhanaḥ |śyāmalāṅgaḥ śiraḥ pātu bhālaṃ śrīlakṣmaṇānujaḥ || 3||

भ्रुवोर्मध्ये सदा पातु सुमुखोऽत्रावनीतले ।श्रुतकीर्तिपतिर्नेत्रे कपोले पातु राघवः ॥ ४॥

bhruvormadhye sadā pātu sumukho'trāvanītale |śrutakīrtipatirnetre kapole pātu rāghavaḥ || 4||

कर्णौ कुण्डलकर्णोऽव्यात् नासाग्रं नृपवंशजः ।मुखं मम युवा पातु वाणीं पातु स्फुटाक्षरः ॥ ५॥

karṇau kuṇḍalakarṇo'vyāt nāsāgraṃ nṛpavaṃśajaḥ |mukhaṃ mama yuvā pātu vāṇīṃ pātu sphuṭākṣaraḥ || 5||

जिह्वां सुबाहुतातोऽव्याद्यूपकेतुपिता द्विजान् ।चिबुकं रम्यचिबुकः कण्ठं पातु सुभाषणः ॥ ६॥

jihvāṃ subāhutāto'vyādyūpaketupitā dvijān |cibukaṃ ramyacibukaḥ kaṇṭhaṃ pātu subhāṣaṇaḥ || 6||

स्कन्धौ पातु महातेजाः भुजौ राघववाक्यकृत् ।करौ मे कङ्कणधरः पातु खड्गी नखान् मम ॥ ७॥

skandhau pātu mahātejāḥ bhujau rāghavavākyakṛt |karau me kaṅkaṇadharaḥ pātu khaḍgī nakhān mama || 7||

कुक्षिं रामप्रियः पातु पातु वक्षो रघूत्तमः ।पार्श्वे सुरार्चितः पातु पातु पृष्ठं वराननः ॥ ८॥

kukṣiṃ rāmapriyaḥ pātu pātu vakṣo raghūttamaḥ |pārśve surārcitaḥ pātu pātu pṛṣṭhaṃ varānanaḥ || 8||

जठरं पातु रक्षोघ्नः पातु नाभिं सुलोचनः ।कटिं भरतमन्त्री मे गुह्यं श्रीरामसेवकः ॥ ९॥

jaṭharaṃ pātu rakṣoghnaḥ pātu nābhiṃ sulocanaḥ |kaṭiṃ bharatamantrī me guhyaṃ śrīrāmasevakaḥ || 9||

रामार्पितमनाः पातु लिङ्गमूरू स्मिताननः ।कोदण्डपाणिः पात्वत्र जानुनी मम सर्वदा ॥ १०॥

rāmārpitamanāḥ pātu liṅgamūrū smitānanaḥ |kodaṇḍapāṇiḥ pātvatra jānunī mama sarvadā || 10||

राममित्रः पातु झङ्घे गुल्फौ पातु सुनूपुरः ।पादौ नृपतिपूज्योऽव्याच्छ्रीमान् पादाङ्गुलीर्मम ॥ ११॥

rāmamitraḥ pātu jhaṅghe gulphau pātu sunūpuraḥ |pādau nṛpatipūjyo'vyācchrīmān pādāṅgulīrmama || 11||

पात्वङ्गानि समस्तानि ह्युदाराङ्गः सदा मम ।रोमाणि रमणीयोऽव्याद्रात्रौ पातु सुधार्मिकः ॥ १२॥

pātvaṅgāni samastāni hyudārāṅgaḥ sadā mama |romāṇi ramaṇīyo'vyādrātrau pātu sudhārmikaḥ || 12||

दिवसे सत्यसन्धोऽव्याद्भोजने शरसत्करः ।गमने कलकण्ठोव्यात्सर्वदा लवणान्तकः ॥ १३॥

divase satyasandho'vyādbhojane śarasatkaraḥ |gamane kalakaṇṭhovyātsarvadā lavaṇāntakaḥ || 13||

एवं शत्रुघ्नकवचं मया ते समुदीरितम् ।ये पठन्ति नरास्त्वेतत्ते नराः सौख्यभागिनः ॥ १४॥

evaṃ śatrughnakavacaṃ mayā te samudīritam |ye paṭhanti narāstvetatte narāḥ saukhyabhāginaḥ || 14||

शत्रुघ्नस्य वरं चेदं कवचं मङ्गळप्रदम् ।पठनीयं नरैर्भक्त्या पुत्रपौत्रप्रवर्धनम् ॥ १५॥

śatrughnasya varaṃ cedaṃ kavacaṃ maṅgaḷapradam |paṭhanīyaṃ narairbhaktyā putrapautrapravardhanam || 15||

अस्य स्तोत्रस्य पाठेन यं यं कामं नरोऽर्थयेत् ।तं तं लभेन्निश्चयेन सत्यमेतद्वचो मम ॥ १६॥

asya stotrasya pāṭhena yaṃ yaṃ kāmaṃ naro'rthayet |taṃ taṃ labhenniścayena satyametadvaco mama || 16||

पुत्रार्थी प्राप्नुयात् पुत्रं धनार्थी धनमाप्नुयात् ।इच्छाकामं तु कामार्थी प्राप्नुयात्पठनादिना ॥ १७॥

putrārthī prāpnuyāt putraṃ dhanārthī dhanamāpnuyāt |icchākāmaṃ tu kāmārthī prāpnuyātpaṭhanādinā || 17||

कवचस्यास्य भूम्यां हि शत्रुघ्नस्य विनिश्चयात् ।तस्मादेतत्सदा भक्त्या पठनीयं नरैः शुभम् ॥। १८॥

kavacasyāsya bhūmyāṃ hi śatrughnasya viniścayāt |tasmādetatsadā bhaktyā paṭhanīyaṃ naraiḥ śubham ||| 18||

आदौ नरैर्मारुतेश्च पठित्वा कवचं शुभम् ।ततः शत्रुघ्नकवचं पठनीयमिदं शुभम् ॥ १९॥

ādau narairmāruteśca paṭhitvā kavacaṃ śubham |tataḥ śatrughnakavacaṃ paṭhanīyamidaṃ śubham || 19||

पठनीयं भरतस्य कवचं परमं ततः ।ततः सौमित्रिकवचं पठनीयं सदा नरैः ॥ २०॥

paṭhanīyaṃ bharatasya kavacaṃ paramaṃ tataḥ |tataḥ saumitrikavacaṃ paṭhanīyaṃ sadā naraiḥ || 20||

पठनीयं ततः­ सीताकवचं भाग्यवर्धनम् ।ततः श्रीरामचन्द्रस्य कवचं सर्वथोत्तमम् ॥ २१॥

paṭhanīyaṃ tataḥ­ sītākavacaṃ bhāgyavardhanam |tataḥ śrīrāmacandrasya kavacaṃ sarvathottamam || 21||

पठनीयं नरैर्भक्त्या सर्ववाञ्छितदायकम् ।एवं षट् कवचान्यत्र पठनीयानि सर्वदा ॥ २३॥

paṭhanīyaṃ narairbhaktyā sarvavāñchitadāyakam |evaṃ ṣaṭ kavacānyatra paṭhanīyāni sarvadā || 23||

पठनं षट् कवचानां श्रेष्ठं मोक्षैकसाधनम् ।ज्ञात्वाऽत्र मानवैर्भक्त्या कार्यं यः पठनं सदा ॥ २४॥

paṭhanaṃ ṣaṭ kavacānāṃ śreṣṭhaṃ mokṣaikasādhanam |jñātvā'tra mānavairbhaktyā kāryaṃ yaḥ paṭhanaṃ sadā || 24||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मिकीये मनोहरकाण्डे पञ्चदशसर्गान्तर्गतं श्रीशत्रुघ्नकवचम् ॥हनुमत्लक्ष्मणसीतारामभरतशत्रुघ्नषट् कवचानि पठनीयम् ।षट् कवचानि पठितुं अशक्तश्चेत्हनुमत्लक्ष्मणसीताराम –अथवा हनुमत्सीतारामअथवा हनुमत्राम / सीताराम कवचानि ।अथवा श्रीरामकवचमेव पठनीयम् ॥हनुमत्-लक्ष्मण-सीता-राम-भरत-शत्रुघ्नहनुमत्-लक्ष्मण-सीता-रामहनुमत्-सीता-रामहनुमत्-रामसीता-रामरेचिते ष्रि ऱम ख़वचम्।

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargate śrīmadānandarāmāyaṇevālmikīye manoharakāṇḍe pañcadaśasargāntargataṃ śrīśatrughnakavacam ||hanumatlakṣmaṇasītārāmabharataśatrughnaṣaṭ kavacāni paṭhanīyam |ṣaṭ kavacāni paṭhituṃ aśaktaścethanumatlakṣmaṇasītārāma –athavā hanumatsītārāmaathavā hanumatrāma / sītārāma kavacāni |athavā śrīrāmakavacameva paṭhanīyam ||hanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāma-bharata-śatrughnahanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāmahanumat-sītā-rāmahanumat-rāmasītā-rāmarecite ṣri rama ख़vacam|