राधाकवचम् ३ Shri Radha Kavacham

महेश्वर उवाच ।श्रीजगन्मङ्गलस्यास्य कवचस्य प्रजापतिः ॥ १॥

maheśvara uvāca |śrījaganmaṅgalasyāsya kavacasya prajāpatiḥ || 1||

ऋषिश्चन्दोऽस्य गायत्री देवी रासेश्वरी स्वयम् ।श्रीकृष्णभक्तिसम्प्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ २॥

ṛṣiścando'sya gāyatrī devī rāseśvarī svayam |śrīkṛṣṇabhaktisamprāptau viniyogaḥ prakīrtitaḥ || 2||

शिष्याय कृष्णभक्ताय ब्रह्मणाय प्रकाशयेत् ।शठाय परशिष्याय दत्त्वा मृत्युमवाप्नुयात् ॥ ३॥

śiṣyāya kṛṣṇabhaktāya brahmaṇāya prakāśayet |śaṭhāya paraśiṣyāya dattvā mṛtyumavāpnuyāt || 3||

राज्यं देयं शिरो देयं न देयं कवचं प्रिये ।कण्ठे धृतमिदं भक्त्या कृष्णेन परमात्मना ॥ ४॥

rājyaṃ deyaṃ śiro deyaṃ na deyaṃ kavacaṃ priye |kaṇṭhe dhṛtamidaṃ bhaktyā kṛṣṇena paramātmanā || 4||

मया दृष्टं च गोलोके ब्रह्मणा विष्णुना पुरा ।ॐ राधेति चतुर्थ्यन्तं वह्निजायान्तमेव च ॥ ५॥

mayā dṛṣṭaṃ ca goloke brahmaṇā viṣṇunā purā |oṃ rādheti caturthyantaṃ vahnijāyāntameva ca || 5||

कृष्णेनोपासितो मन्त्रः कल्पवृक्षः शिरोऽवतु ।ॐ ह्रीं श्रीं राधिकाङेन्तं वह्निजायान्तमेव च ॥ ६॥

kṛṣṇenopāsito mantraḥ kalpavṛkṣaḥ śiro'vatu |oṃ hrīṃ śrīṃ rādhikāṅentaṃ vahnijāyāntameva ca || 6||

कपालं नेत्रयुग्मं च श्रोत्रयुग्मं सदावतु ।ॐ रां ह्रीं श्रीं राधिकेति ङेन्तं वह्नि जायान्तमेव च ॥ ७॥

kapālaṃ netrayugmaṃ ca śrotrayugmaṃ sadāvatu |oṃ rāṃ hrīṃ śrīṃ rādhiketi ṅentaṃ vahni jāyāntameva ca || 7||

मस्तकं केशसंघांश्च मन्त्रराजः सदावतु ।ॐ रां राधेति चतुर्थ्यन्तं वह्निजायान्तमेव च ॥ ८॥

mastakaṃ keśasaṃghāṃśca mantrarājaḥ sadāvatu |oṃ rāṃ rādheti caturthyantaṃ vahnijāyāntameva ca || 8||

सर्वसिद्धिप्रदः पातु कपोलं नासिकां मुखम् ।क्लीं श्रीं कृष्णप्रियाङेन्तं कण्ठं पातु नमोऽन्तकम् ॥ ९॥

sarvasiddhipradaḥ pātu kapolaṃ nāsikāṃ mukham |klīṃ śrīṃ kṛṣṇapriyāṅentaṃ kaṇṭhaṃ pātu namo'ntakam || 9||

ॐ रां रासेश्वरीङेन्तं स्कन्धं पातु नमोऽन्तकम् ।ॐ रां रासविलासिन्यै स्वाहा पृष्ठं सदावतु ॥ १०॥

oṃ rāṃ rāseśvarīṅentaṃ skandhaṃ pātu namo'ntakam |oṃ rāṃ rāsavilāsinyai svāhā pṛṣṭhaṃ sadāvatu || 10||

वृन्दावनविलासिन्यै स्वाहा वक्षः सदावतु ।तुलसीवनवासिन्यै स्वाहा पातु नितम्बकम् ॥ ११॥

vṛndāvanavilāsinyai svāhā vakṣaḥ sadāvatu |tulasīvanavāsinyai svāhā pātu nitambakam || 11||

कृष्णप्राणाधिकाङेन्तं स्वाहान्तं प्रणवादिकम् ।पादयुग्मं च सर्वाङ्गं संततं पातु सर्वतः ॥ १२॥

kṛṣṇaprāṇādhikāṅentaṃ svāhāntaṃ praṇavādikam |pādayugmaṃ ca sarvāṅgaṃ saṃtataṃ pātu sarvataḥ || 12||

राधा रक्षतु प्राच्यां च वह्नौ कृष्णप्रियावतु ।तुलसीवनवासिन्यै स्वाहा पातु नितम्बकम् ॥ १३॥

rādhā rakṣatu prācyāṃ ca vahnau kṛṣṇapriyāvatu |tulasīvanavāsinyai svāhā pātu nitambakam || 13||

पश्चिमे निर्गुणा पातु वायव्ये कृष्णपूजिता ।उत्तरे संततं पातु मूलप्रकृतिरीश्वरी ॥ १४॥

paścime nirguṇā pātu vāyavye kṛṣṇapūjitā |uttare saṃtataṃ pātu mūlaprakṛtirīśvarī || 14||

सर्वेश्वरी सदैशान्यां पातु मां सर्वपूजिता ।जले स्थले चान्तरिक्षे स्वप्ने जागरणे तथा ॥ १५॥

sarveśvarī sadaiśānyāṃ pātu māṃ sarvapūjitā |jale sthale cāntarikṣe svapne jāgaraṇe tathā || 15||

महाविष्णोश्च जननी सर्वतः पातु संततम् ।कवचं कथितं दुर्गे श्रीजगन्मङ्गलं परम् ॥ १६॥

mahāviṣṇośca jananī sarvataḥ pātu saṃtatam |kavacaṃ kathitaṃ durge śrījaganmaṅgalaṃ param || 16||

यस्मै कस्मै न दातव्य गुढाद् गुढतरं परम् ।तव स्नेहान्मयाख्यातं प्रवक्तं न कस्यचित् ॥ १७॥

yasmai kasmai na dātavya guḍhād guḍhataraṃ param |tava snehānmayākhyātaṃ pravaktaṃ na kasyacit || 17||

गुरुमभ्यर्च्य विधिवद् वस्त्रालंकारचन्दनैः ।कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ धृत्वा विष्णोसमो भवेत् ॥ १८॥

gurumabhyarcya vidhivad vastrālaṃkāracandanaiḥ |kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau dhṛtvā viṣṇosamo bhavet || 18||

शतलक्षजपेनैव सिद्धं च कवचं भवेत् ।यदि स्यात् सिद्धकवचो न दग्धो वह्निना भवेत् ॥ १९॥

śatalakṣajapenaiva siddhaṃ ca kavacaṃ bhavet |yadi syāt siddhakavaco na dagdho vahninā bhavet || 19||

एतस्मात् कवचाद् दुर्गे राजा दुर्योधनः पुरा ।विशारदो जलस्तम्भे वह्निस्तम्भे च निश्चितम् ॥ २०॥

etasmāt kavacād durge rājā duryodhanaḥ purā |viśārado jalastambhe vahnistambhe ca niścitam || 20||

मया सनत्कुमाराय पुरा दत्तं च पुष्करे ।सूर्यपर्वणि मेरौ च स सान्दीपनये ददौ ॥ २१॥

mayā sanatkumārāya purā dattaṃ ca puṣkare |sūryaparvaṇi merau ca sa sāndīpanaye dadau || 21||

बलाय तेन दत्तं च ददौ दुर्योधनाय सः ।कवचस्य प्रसादेन जीवन्मुक्तो भवेन्नरः ॥ २२॥

balāya tena dattaṃ ca dadau duryodhanāya saḥ |kavacasya prasādena jīvanmukto bhavennaraḥ || 22||

नित्यं पठति भक्त्येदं तन्मन्त्रोपासकश्च यः ।विष्णुतुल्यो भवेन्नित्यं राजसूयफलं लभेत् ॥ २३॥

nityaṃ paṭhati bhaktyedaṃ tanmantropāsakaśca yaḥ |viṣṇutulyo bhavennityaṃ rājasūyaphalaṃ labhet || 23||

स्नानेन सर्वतीर्थानां सर्वदानेन यत्फलम् ।सर्वव्रतोपवासे च पृथिव्याश्च प्रदक्षिणे ॥ २४॥

snānena sarvatīrthānāṃ sarvadānena yatphalam |sarvavratopavāse ca pṛthivyāśca pradakṣiṇe || 24||

सर्वयज्ञेषु दीक्षायां नित्यं च सत्यरक्षणे ।नित्यं श्रीकृष्णसेवायां कृष्णनैवेद्यभक्षणे ॥ २५॥

sarvayajñeṣu dīkṣāyāṃ nityaṃ ca satyarakṣaṇe |nityaṃ śrīkṛṣṇasevāyāṃ kṛṣṇanaivedyabhakṣaṇe || 25||

पाठे चतुर्णां वेदानां यत्फलं च लभेन्नरः ।यत्फलं लभते नूनं पठनात् कवचस्य च ॥ २६॥

pāṭhe caturṇāṃ vedānāṃ yatphalaṃ ca labhennaraḥ |yatphalaṃ labhate nūnaṃ paṭhanāt kavacasya ca || 26||

राजद्वारे श्मशाने च सिंहव्याघ्रान्विते वने ।दावाग्नौ संकटे चैव दस्युचौरान्विते भये ॥ २७॥

rājadvāre śmaśāne ca siṃhavyāghrānvite vane |dāvāgnau saṃkaṭe caiva dasyucaurānvite bhaye || 27||

कारागारे विपद्ग्रस्ते घोरे च दृढबन्धने ।व्याधियुक्तो भवेन्मुक्तो धारणात् कवचस्य च ॥ २८॥

kārāgāre vipadgraste ghore ca dṛḍhabandhane |vyādhiyukto bhavenmukto dhāraṇāt kavacasya ca || 28||

इत्येतत्कथितं दुर्गे तवैवेदं महेश्वरि ।त्वमेव सर्वरूपा मां माया पृच्छसि मायया ॥ २९॥

ityetatkathitaṃ durge tavaivedaṃ maheśvari |tvameva sarvarūpā māṃ māyā pṛcchasi māyayā || 29||

श्रीनारायण उवाच ।इत्युक्त्वा राधिकाख्यानं स्मारं च माधवम् ।पुलकाङ्कितसर्वाङ्गः साश्रुनेत्रो बभुव सः ॥ ३०॥

śrīnārāyaṇa uvāca |ityuktvā rādhikākhyānaṃ smāraṃ ca mādhavam |pulakāṅkitasarvāṅgaḥ sāśrunetro babhuva saḥ || 30||

न कृष्णसदृशो देवो न गङ्गासदृशी सरित् ।न पुष्करसमं तीर्थं नाश्रामो ब्राह्मणात् पर ॥ ३१॥

na kṛṣṇasadṛśo devo na gaṅgāsadṛśī sarit |na puṣkarasamaṃ tīrthaṃ nāśrāmo brāhmaṇāt para || 31||

परमाणुपरं सूक्ष्मं महाविष्णोः परो महान् ।नभ परं च विस्तीर्णं यथा नास्त्येव नारद ॥ ३२॥

paramāṇuparaṃ sūkṣmaṃ mahāviṣṇoḥ paro mahān |nabha paraṃ ca vistīrṇaṃ yathā nāstyeva nārada || 32||

तथा न वैष्णवाद् ज्ञानी यिगीन्द्रः शंकरात् परः ।कामक्रोधलोभमोहा जितास्तेनैव नारद ॥ ३३॥

tathā na vaiṣṇavād jñānī yigīndraḥ śaṃkarāt paraḥ |kāmakrodhalobhamohā jitāstenaiva nārada || 33||

स्वप्ने जागरणे शश्वत् कृष्णध्यानरतः शिवः ।यथा कृष्णस्तथा शम्भुर्न भेदो माधवेशयोः ॥ ३४॥

svapne jāgaraṇe śaśvat kṛṣṇadhyānarataḥ śivaḥ |yathā kṛṣṇastathā śambhurna bhedo mādhaveśayoḥ || 34||

यथा शम्भुर्वैष्णवेषु यथा देवेषु माधवः ।तथेदं कवचं वत्स कवचेषु प्रशस्तकम् ॥ ३५॥

yathā śambhurvaiṣṇaveṣu yathā deveṣu mādhavaḥ |tathedaṃ kavacaṃ vatsa kavaceṣu praśastakam || 35||

इति श्रीब्रह्मवैवर्ते श्रीराधिकाकवचं सम्पूर्नम् ।

iti śrībrahmavaivarte śrīrādhikākavacaṃ sampūrnam |