प्रार्थनाश्रयचतुर्दशकम् Shri Prarthanashrayachaturdashakam

अलं दीपावल्यां विपुलरति गोवर्धनगिरिंजनन्या सम्पूज्योज्ज्वलितमहिलोद्गीतकुतुकैः ।निशाद्रावैः पृष्ठे रचितकरलक्ष्माश्रियमसौवहन्मेघध्वानैः कलय गिरिभृत्खेलयति गाः ॥ १॥

alaṃ dīpāvalyāṃ vipularati govardhanagiriṃjananyā sampūjyojjvalitamahilodgītakutukaiḥ |niśādrāvaiḥ pṛṣṭhe racitakaralakṣmāśriyamasauvahanmeghadhvānaiḥ kalaya giribhṛtkhelayati gāḥ || 1||

पुरो गोभिः सार्धं व्रजनृपतिमुख्या व्रजजनाव्रजन्त्येषां पश्चान्निखिलमहिलाभिर्व्रजनृपा ।ततो मित्रव्रातैः कृतविविधनर्मा व्रजशशीछलैः प्श्यन्राधां सहचरि परिक्रामति गिरिम् ॥ २॥

puro gobhiḥ sārdhaṃ vrajanṛpatimukhyā vrajajanāvrajantyeṣāṃ paścānnikhilamahilābhirvrajanṛpā |tato mitravrātaiḥ kṛtavividhanarmā vrajaśaśīchalaiḥ pśyanrādhāṃ sahacari parikrāmati girim || 2||

उदञ्चत्कारुण्यामृतवितरणैर्जीवितजगद्युवद्वन्द्वं गन्धैर्गुणसुमनसं वासितजनम् ।कृपां चेन्मय्येवं किरति न तदा त्वं कुरु तथायथा मे श्रीकुण्डे सखि सकलमङ्गं निवसति ॥ ३॥

udañcatkāruṇyāmṛtavitaraṇairjīvitajagadyuvadvandvaṃ gandhairguṇasumanasaṃ vāsitajanam |kṛpāṃ cenmayyevaṃ kirati na tadā tvaṃ kuru tathāyathā me śrīkuṇḍe sakhi sakalamaṅgaṃ nivasati || 3||

उद्दामनर्मरसकेलिविनिर्मिताङ्गंराधामुकुन्दयुगलं ललिताविशाखे ।गौराङ्गचन्द्रमिह रूपयुगं न पश्यन्हा वेदनाः कति सहे स्फुट रे ललाट ॥ ४॥

uddāmanarmarasakelivinirmitāṅgaṃrādhāmukundayugalaṃ lalitāviśākhe |gaurāṅgacandramiha rūpayugaṃ na paśyanhā vedanāḥ kati sahe sphuṭa re lalāṭa || 4||

व्रजपतिकृतपर्वानन्दिनन्दीश्वरोद्यत्परिषदि वदनान्तःस्मेरतां राधिकायाः ।रचयति हरिरादाद्दृग्विभङ्गेन नद्यांरविरिव कमलिन्यः पुष्पकान्तिं करेण ॥ ५॥

vrajapatikṛtaparvānandinandīśvarodyatpariṣadi vadanāntaḥsmeratāṃ rādhikāyāḥ |racayati harirādāddṛgvibhaṅgena nadyāṃraviriva kamalinyaḥ puṣpakāntiṃ kareṇa || 5||

उपगिरि गिरिधर्तुः सुस्मिते वक्त्रबिम्बेभ्रमति निभृतराधा नेत्रभङ्गीच्छलेन ।अतितृषितचकोरी लालसेवाम्बुदस्योपरि शशिनि सुधाढ्ये मध्य आकाशदेशम् ॥ ६॥

upagiri giridhartuḥ susmite vaktrabimbebhramati nibhṛtarādhā netrabhaṅgīcchalena |atitṛṣitacakorī lālasevāmbudasyopari śaśini sudhāḍhye madhya ākāśadeśam || 6||

द्युतिजितरतिगौरीक्ष्मारमासत्यभामाव्रजपुरवरनारीवृन्दचन्द्रावलीकाम् ।गिरिभृत इह राधां तन्वतो मण्डितं तत्तदुपकरणमग्रे किं निधास्ये क्रमेण ॥ ७॥

dyutijitaratigaurīkṣmāramāsatyabhāmāvrajapuravaranārīvṛndacandrāvalīkām |giribhṛta iha rādhāṃ tanvato maṇḍitaṃ tattadupakaraṇamagre kiṃ nidhāsye krameṇa || 7||

कनकरचितकुम्भद्वन्द्वविन्यासभङ्गीरुचिहरकुचयुग्मं सौरभोच्छूनमस्याः ।सपुलकमथ गन्धैश्चित्रितं कर्तुमिच्छोर्गिरिभृत इह हस्ते हन्त दास्ये कदा तान्॥ ८॥

kanakaracitakumbhadvandvavinyāsabhaṅgīruciharakucayugmaṃ saurabhocchūnamasyāḥ |sapulakamatha gandhaiścitritaṃ kartumicchorgiribhṛta iha haste hanta dāsye kadā tān|| 8||

कृष्णस्यांसे विनिहितभुजवल्लिरुत्फुल्लरोमारामा केयं कलयतितरं भूधरारण्यलक्ष्मीम् ।ज्ञातं ज्ञातं प्रणयचतुला व्याकुला रागपूरैरन्या कान्ते सहचरि विना राधिकामीदृशी वा ॥ ९॥

kṛṣṇasyāṃse vinihitabhujavallirutphullaromārāmā keyaṃ kalayatitaraṃ bhūdharāraṇyalakṣmīm |jñātaṃ jñātaṃ praṇayacatulā vyākulā rāgapūrairanyā kānte sahacari vinā rādhikāmīdṛśī vā || 9||

अपूर्वप्रेमाब्धेः परिमलपयःफेननिवहैःसदा यो जीवातुर्यमिह कृपयासिञ्चदतुलम् ।इदानीं दुर्दैवात्प्रतिपदविपद्दाववलितोनिरालम्बः सोऽयं कमिह तं ऋते यातु शरणम् ॥ १०॥

apūrvapremābdheḥ parimalapayaḥphenanivahaiḥsadā yo jīvāturyamiha kṛpayāsiñcadatulam |idānīṃ durdaivātpratipadavipaddāvavalitonirālambaḥ so'yaṃ kamiha taṃ ṛte yātu śaraṇam || 10||

शून्यायते महागोष्ठं गिरीन्द्रोऽजगरायते ।व्याघ्रतुण्डायते कुण्डं जीवातुरहितस्य मे ॥ ११॥

śūnyāyate mahāgoṣṭhaṃ girīndro'jagarāyate |vyāghratuṇḍāyate kuṇḍaṃ jīvāturahitasya me || 11||

न पतति यदि देहस्तेन किं तस्य दोषःस किल कुलिशसारैर्यद्विधात्रा व्यधायी ।अयमपि परहेतुर्गाढतर्केण दृष्टःप्रकटकदनभारं को वहत्वन्यथा वा ॥ १२॥

na patati yadi dehastena kiṃ tasya doṣaḥsa kila kuliśasārairyadvidhātrā vyadhāyī |ayamapi paraheturgāḍhatarkeṇa dṛṣṭaḥprakaṭakadanabhāraṃ ko vahatvanyathā vā || 12||

गिरिवरतटकुञ्जे मञ्जुवृन्दावनेशसरसि च रचयन्श्रीराधिकाकृष्णकीर्तिम् ।धृतरति रमणीयं संस्मरंस्तत्पदाब्जंव्रजदधिफलमश्नन्सर्वकालं वसामि ॥ १३॥

girivarataṭakuñje mañjuvṛndāvaneśasarasi ca racayanśrīrādhikākṛṣṇakīrtim |dhṛtarati ramaṇīyaṃ saṃsmaraṃstatpadābjaṃvrajadadhiphalamaśnansarvakālaṃ vasāmi || 13||

वसतो गिरिवरतटकुञ्जेलपतः श्रीराधिकेऽनु कृष्णेति ।धायतो व्रजदधितक्रंनाथ सदा मे दिनानि गच्छन्तु ॥ १४॥

vasato girivarataṭakuñjelapataḥ śrīrādhike'nu kṛṣṇeti |dhāyato vrajadadhitakraṃnātha sadā me dināni gacchantu || 14||

इति श्रीरघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांश्रीप्रार्थनाश्रयचतुर्दशकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃśrīprārthanāśrayacaturdaśakaṃ sampūrṇam |