सूर्यस्तोत्रम् ०२ Suryastotra by Sage Yagnyavalkya

॥ श्रीगुरुभ्यो नमः॥॥ ॐ श्रीमहागणाधिपतये नमः ॥ॐ नमो भगवते आदित्यायाखिलजगतां आत्मस्वरूपेण कालस्वरूपेणचतुर्विधभूतनिकायानां ब्रह्मादिस्तम्भपर्यन्तानांअन्तर्हृदयेषु बहिरपि चाकाश इव उपाधिनाऽव्यवधीयमानोभवानेक एव क्षणलवनिमेषावयवोपचितसंवत्सरगणेनअपामादानविसर्गाभ्यां इमां लोकयात्रां अनुवहति ॥ १॥

|| śrīgurubhyo namaḥ|||| oṃ śrīmahāgaṇādhipataye namaḥ ||oṃ namo bhagavate ādityāyākhilajagatāṃ ātmasvarūpeṇa kālasvarūpeṇacaturvidhabhūtanikāyānāṃ brahmādistambhaparyantānāṃantarhṛdayeṣu bahirapi cākāśa iva upādhinā'vyavadhīyamānobhavāneka eva kṣaṇalavanimeṣāvayavopacitasaṃvatsaragaṇenaapāmādānavisargābhyāṃ imāṃ lokayātrāṃ anuvahati || 1||

यदुह वाव विबुधर्षभ सवितरदस्तपत्यनुसवनं अहरहःआम्नायविधिना उपतिष्ठमानानां अखिलदुरितवृजिनबीजावभर्जनभगवतः समभिधीमहि तपनमण्डलम् ॥ २॥

yaduha vāva vibudharṣabha savitaradastapatyanusavanaṃ aharahaḥāmnāyavidhinā upatiṣṭhamānānāṃ akhiladuritavṛjinabījāvabharjanabhagavataḥ samabhidhīmahi tapanamaṇḍalam || 2||

य इह वाव स्थिरचरनिकराणां निजनिकेतनानां मनैन्द्रियासुगणान्अनात्मनः स्वयमात्मा अन्तर्यामी प्रचोदयति ॥ ३॥

ya iha vāva sthiracaranikarāṇāṃ nijaniketanānāṃ manaindriyāsugaṇānanātmanaḥ svayamātmā antaryāmī pracodayati || 3||

य एवेमं लोकं अतिकरालवदनान्धकारसंज्ञाजगरग्रहगिलितंमृतकमिव विचेतनं अवलोक्य अनुकम्पया परमकारुणिकः ईक्षयैवउत्थाप्य अहरहरनुसवनं श्रेयसि स्वधर्माख्यात्मावस्थानेप्रवर्तयति अवनिपतिरिव असाधूनां भयमुदीरयन्नटति ॥ ४॥

ya evemaṃ lokaṃ atikarālavadanāndhakārasaṃjñājagaragrahagilitaṃmṛtakamiva vicetanaṃ avalokya anukampayā paramakāruṇikaḥ īkṣayaivautthāpya aharaharanusavanaṃ śreyasi svadharmākhyātmāvasthānepravartayati avanipatiriva asādhūnāṃ bhayamudīrayannaṭati || 4||

परित आशापालैः तत्र तत्र कमलकोशाञ्जलिभिः उपहृतार्हणः ॥ ५॥

parita āśāpālaiḥ tatra tatra kamalakośāñjalibhiḥ upahṛtārhaṇaḥ || 5||

अथह भगवन् तव चरणनलिनयुगलं त्रिभुवनगुरुभिर्वन्दितंअहं अयातयामयजुःकामः उपसरामीति ॥ ६॥

athaha bhagavan tava caraṇanalinayugalaṃ tribhuvanagurubhirvanditaṃahaṃ ayātayāmayajuḥkāmaḥ upasarāmīti || 6||

एवं स्तुतः स भगवान् वाजिरूपधरो हरिः ।यजूंष्ययातयामानि मुनयेऽदात् प्रसादितः ॥ ७॥

evaṃ stutaḥ sa bhagavān vājirūpadharo hariḥ |yajūṃṣyayātayāmāni munaye'dāt prasāditaḥ || 7||

॥ इति श्रीमद्भागवते द्वादशस्कन्धे श्रीयाज्ञवल्क्यकृतंश्रीसूर्यस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmadbhāgavate dvādaśaskandhe śrīyājñavalkyakṛtaṃśrīsūryastotraṃ sampūrṇam ||