सूर्याष्टकम् २ Suryashtakam 2

श्रीगणेशाय नमः ।प्रभाते यस्मिन्नभ्युदितसमये कर्मसु नृणांप्रवर्तेद्वै चेतो गतिरपि च शीतापहरणम् ।गतो मैत्र्यं पृथ्वीसुरकुलपतेर्यश्च तमहंनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |prabhāte yasminnabhyuditasamaye karmasu nṛṇāṃpravartedvai ceto gatirapi ca śītāpaharaṇam |gato maitryaṃ pṛthvīsurakulapateryaśca tamahaṃnamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 1||

त्रिनेत्रोऽप्यञ्जल्या सुरमुकुटसंवृष्टचरणेबलिं नीत्वा नित्यं स्तुतिमुदितकालास्तसमये ।निधानं यस्यायं कुरुत इति धाम्नामधिपतिनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ २॥

trinetro'pyañjalyā suramukuṭasaṃvṛṣṭacaraṇebaliṃ nītvā nityaṃ stutimuditakālāstasamaye |nidhānaṃ yasyāyaṃ kuruta iti dhāmnāmadhipatinamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 2||

मृगाङ्के मूर्तित्वं ह्यमरगण भर्ताकृत इतिनृणां वर्त्मात्मात्मोक्षिणितविदुषां यश्च यजताम् ।क्रतुर्लोकानां यो लयभरभवेषुप्रभुरयंनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ३॥

mṛgāṅke mūrtitvaṃ hyamaragaṇa bhartākṛta itinṛṇāṃ vartmātmātmokṣiṇitaviduṣāṃ yaśca yajatām |kraturlokānāṃ yo layabharabhaveṣuprabhurayaṃnamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 3||

दिशः खं कालो भूरुदधिरचलं चाक्षुषमिदंविभागो येनायं निखिलमहसा दीपयति तान् ।स्वयं शुद्धं संविन्निरतिशयमानन्दमजरंनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ४॥

diśaḥ khaṃ kālo bhūrudadhiracalaṃ cākṣuṣamidaṃvibhāgo yenāyaṃ nikhilamahasā dīpayati tān |svayaṃ śuddhaṃ saṃvinniratiśayamānandamajaraṃnamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 4||

वृषात्पञ्चस्वेत्यौढयति दिनमानन्दगमनस्तथा वृद्धिं रात्रैः प्रकटयति कीटाज्जवगतिः ।तुले मेषे यातो रचयति समानं दिननिशंनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ५॥

vṛṣātpañcasvetyauḍhayati dinamānandagamanastathā vṛddhiṃ rātraiḥ prakaṭayati kīṭājjavagatiḥ |tule meṣe yāto racayati samānaṃ dinaniśaṃnamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 5||

वहन्ते यं ह्यश्वा अरुणविनि युक्ताः प्रमुदितास्त्रयीरूपं साक्षाद्दधति च रथं मुक्तिसदनम् ।नजीवानां यं वै विषयति मनो वागवसरोनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ६॥

vahante yaṃ hyaśvā aruṇavini yuktāḥ pramuditāstrayīrūpaṃ sākṣāddadhati ca rathaṃ muktisadanam |najīvānāṃ yaṃ vai viṣayati mano vāgavasaronamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 6||

तथा ब्रह्मा नित्यं मुनिजनयुता यस्य पुरतश्चलन्ते नृत्यन्तोऽयुतमुत रसेनानुगुणितम् ।निबध्नन्ती नागा रथमपि च नागायुतबलानमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ७॥

tathā brahmā nityaṃ munijanayutā yasya purataścalante nṛtyanto'yutamuta rasenānuguṇitam |nibadhnantī nāgā rathamapi ca nāgāyutabalānamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 7||

प्रभाते ब्रह्माणं शिवतनुभृतं मध्यदिवसेतथा सायं विष्णुं जगति हितकारी सुखकरम् ।सदा तेजोराशिं त्रिविवमथ पापौघशमनंनमामि श्रीसूर्यं तिमिरहरणं शान्तशरणम् ॥ ८॥

prabhāte brahmāṇaṃ śivatanubhṛtaṃ madhyadivasetathā sāyaṃ viṣṇuṃ jagati hitakārī sukhakaram |sadā tejorāśiṃ trivivamatha pāpaughaśamanaṃnamāmi śrīsūryaṃ timiraharaṇaṃ śāntaśaraṇam || 8||

मतं शास्त्राणां यत्तदनु रघुनाथेन रचितंशुभं चुंराग्रामे तिमिरहरसूर्याष्टकमिदम् ।त्रिसन्ध्यायां नित्यं पठति मनुजोऽनन्यगतिमांश्चतुर्वर्गप्राप्तौ प्रभवति सदा तस्य विजयम् ॥ ९॥

mataṃ śāstrāṇāṃ yattadanu raghunāthena racitaṃśubhaṃ cuṃrāgrāme timiraharasūryāṣṭakamidam |trisandhyāyāṃ nityaṃ paṭhati manujo'nanyagatimāṃścaturvargaprāptau prabhavati sadā tasya vijayam || 9||

नन्देन्द्वङ्क्क्षितावब्दे (१९१९) मार्गमासे शुभे दले ।सूर्याष्टकमिदं प्रोक्तं दशम्यां रविवासरे ॥ १०॥

nandendvaṅkkṣitāvabde (1919) mārgamāse śubhe dale |sūryāṣṭakamidaṃ proktaṃ daśamyāṃ ravivāsare || 10||

इति श्रीपण्डितरघुनाथशर्मणा विरचितं श्रीसूर्याष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīpaṇḍitaraghunāthaśarmaṇā viracitaṃ śrīsūryāṣṭakaṃ sampūrṇam |