New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता) Gururaja Saptatih

gururājasaptatiḥ gaṇapatiśāstriṇā viracitā)

Gururaja Saptatih (गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता)): a stotra to Guru, by shrI(paiNganADu)gaNapatishAstriNA. 73 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

  • Stotra
  • Stotra
  • Guru
  • Stotra

गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता)

1 / 73

Verse 1

विज्ञानैकवदान्यं विबुधैर्मान्यं कलेशमूर्धन्यम् ।श्रीमत्त्यागाधीशं गुरुं मखीशं भजेतरामनिशम् ॥ १॥

vijñānaikavadānyaṃ vibudhairmānyaṃ kaleśamūrdhanyam |śrīmattyāgādhīśaṃ guruṃ makhīśaṃ bhajetarāmaniśam || 1||

Verse 2

यागानन्दितदेवो रागादीनामगोचरस्वान्तः ।वागालयाननाब्जस्त्यागाधीशाभिधो गुरुर्जयति ॥ २॥

yāgānanditadevo rāgādīnāmagocarasvāntaḥ |vāgālayānanābjastyāgādhīśābhidho gururjayati || 2||

Verse 3

गदितपदवाक्यमानं गलदभिमानं गभीरमहिमानम् ।शिष्याणां दयमानं गुणभूमानं गुरुं भजेऽमानम् ॥ ३॥

gaditapadavākyamānaṃ galadabhimānaṃ gabhīramahimānam |śiṣyāṇāṃ dayamānaṃ guṇabhūmānaṃ guruṃ bhaje'mānam || 3||

Verse 4

तरुणाविवेकशैले स्वरुणा तुल्या कवित्वविधिकल्या ।गुरुणा विहिता सुहिता करुणा काचित् करोति मयि खेलाम् ॥ ४॥

taruṇāvivekaśaile svaruṇā tulyā kavitvavidhikalyā |guruṇā vihitā suhitā karuṇā kācit karoti mayi khelām || 4||

Verse 5

न्यस्ते विष्टरवर्ये ध्वस्तेतरदुर्मतस्थबुधचर्ये ।शस्ते गुरुवरचरणे हस्ते कृत्वा कृतार्थ एषोऽहम् ॥ ५॥

nyaste viṣṭaravarye dhvastetaradurmatasthabudhacarye |śaste guruvaracaraṇe haste kṛtvā kṛtārtha eṣo'ham || 5||

Verse 6

आशाजाङ्घिककीर्तिः पाशापोहावलोकनिजमूर्तिः ।ईशावतार एको धीशाली देशिकेश्वरो जयति ॥ ६॥

āśājāṅghikakīrtiḥ pāśāpohāvalokanijamūrtiḥ |īśāvatāra eko dhīśālī deśikeśvaro jayati || 6||

Verse 7

द्वैतमतध्वंसकरं कैतवरहितस्वभावजनसुलभम् ।रैततिनिराशहृदयं नैतमुदारं जहामि गुरुनाथम् ॥ ७॥

dvaitamatadhvaṃsakaraṃ kaitavarahitasvabhāvajanasulabham |raitatinirāśahṛdayaṃ naitamudāraṃ jahāmi gurunātham || 7||

Verse 8

धीकीलालजबन्धौ मूकीभूतप्रतीपबुधघूके ।एकीभूतदयौघे कोकीभूयान्मनो गुरुवरार्के ॥ ८॥

dhīkīlālajabandhau mūkībhūtapratīpabudhaghūke |ekībhūtadayaughe kokībhūyānmano guruvarārke || 8||

Verse 9

अविरतहविरास्वादनघुमुघुमितश्वासलम्पटा भृङ्गाः ।इति मतिवितारिगलगतरुद्राक्षं देशिकेन्द्रमद्राक्षम् ॥ ९॥

aviratahavirāsvādanaghumughumitaśvāsalampaṭā bhṛṅgāḥ |iti mativitārigalagatarudrākṣaṃ deśikendramadrākṣam || 9||

Verse 10

ध्यानारूढमहेशाज्ज्ञानानन्दामृतौघघनभावात् ।दूना परमतविबुधात् का नाम कथा परत्र गुरुवर्यात् ॥ १०॥

dhyānārūḍhamaheśājjñānānandāmṛtaughaghanabhāvāt |dūnā paramatavibudhāt kā nāma kathā paratra guruvaryāt || 10||

Verse 11

त्रेतागारनिविष्टं पीतात्मीयावबोधसुखपूरम् ।घृताखिलदुरितौघं पातास्म्यक्ष्णा कदा नु परमगुरुम् ॥ ११॥

tretāgāraniviṣṭaṃ pītātmīyāvabodhasukhapūram |ghṛtākhiladuritaughaṃ pātāsmyakṣṇā kadā nu paramagurum || 11||

Verse 12

द्राक्षेक्षुमाधुरीणामाक्षेपकसूक्तिकर्मसु धुरीणम् ।भ्रूक्षेपदासभूपं वीक्षे विज्ञानशेवधिं कमपि ॥ १२॥

drākṣekṣumādhurīṇāmākṣepakasūktikarmasu dhurīṇam |bhrūkṣepadāsabhūpaṃ vīkṣe vijñānaśevadhiṃ kamapi || 12||

Verse 13

भासितसिततरभसितभ्राजितवपुषे कवित्वविभवपुषे ।विदितर्कूसामकयजुषे विनतिर्गुरवे दय समुदयजुषे ॥ १३॥

bhāsitasitatarabhasitabhrājitavapuṣe kavitvavibhavapuṣe |viditarkūsāmakayajuṣe vinatirgurave daya samudayajuṣe || 13||

Verse 14

दम्भादिदूरहृदयं पुम्भावापन्नशारदासदृशम् ।सम्भावयामि चेतसि तं भासा तुलितचन्द्रशिशुमौलिम् ॥ १४॥

dambhādidūrahṛdayaṃ pumbhāvāpannaśāradāsadṛśam |sambhāvayāmi cetasi taṃ bhāsā tulitacandraśiśumaulim || 14||

Verse 15

वरतरबहुनिजशिष्यं सुरगुरुलज्जाकरस्ववैदुष्यम् ।विदलितधीकालुप्यं हृदये कलयन् परं गुरुमतुप्यम् ॥ १५॥

varatarabahunijaśiṣyaṃ suragurulajjākarasvavaiduṣyam |vidalitadhīkālupyaṃ hṛdaye kalayan paraṃ gurumatupyam || 15||

Verse 16

विद्या खलु देयानां हृद्या तदमूं वितीर्य सार्थाख्यः ।अद्यासौ गुरुमुख्यश्छिद्यादस्मासु दृष्टिवैमुख्यम् ॥ १६॥

vidyā khalu deyānāṃ hṛdyā tadamūṃ vitīrya sārthākhyaḥ |adyāsau gurumukhyaśchidyādasmāsu dṛṣṭivaimukhyam || 16||

Verse 17

कुण्ठितकुमतगविद्वत्कुलगर्वं कूलमुद्वहकृपौघम् ।कुन्दावभासयशसं कुर्वे हृदये गुरुं कुटिलदूरम् ॥ १७॥

kuṇṭhitakumatagavidvatkulagarvaṃ kūlamudvahakṛpaugham |kundāvabhāsayaśasaṃ kurve hṛdaye guruṃ kuṭiladūram || 17||

Verse 18

मोहं विभिद्य सम्यक् सोऽहम्बुद्।ह्ध्या शिवं हृदि भजन्तम् ।देहं च विस्मरन्तं कोऽहं कुक्षिभरिर्गुरुं स्तोतुम् ॥ १८॥

mohaṃ vibhidya samyak so'hambud|hdhyā śivaṃ hṛdi bhajantam |dehaṃ ca vismarantaṃ ko'haṃ kukṣibharirguruṃ stotum || 18||

Verse 19

शान्तं शिवमिव भान्तं परिहतजान्तं पलायितध्वान्तम् ।कान्तं विमलस्वान्तं भजे नितान्तं बुधीकृतभ्रान्तम् ॥ १९॥

śāntaṃ śivamiva bhāntaṃ parihatajāntaṃ palāyitadhvāntam |kāntaṃ vimalasvāntaṃ bhaje nitāntaṃ budhīkṛtabhrāntam || 19||

Verse 20

दासायितावनीपं जितनलिनीपं यशोभृतद्वीपम् ।ध्वान्तनिवहप्रदीपं धुतनततापं भजे कमपि दीपम् ॥ २०॥

dāsāyitāvanīpaṃ jitanalinīpaṃ yaśobhṛtadvīpam |dhvāntanivahapradīpaṃ dhutanatatāpaṃ bhaje kamapi dīpam || 20||

Verse 21

अज्ञानाप्रतिहरणं यज्ञानां सुहितहिमकराभरणम् ।विज्ञानार्थिषु शरणं प्रज्ञानघनं प्रणौमि गुरुचरणम् ॥ २१॥

ajñānāpratiharaṇaṃ yajñānāṃ suhitahimakarābharaṇam |vijñānārthiṣu śaraṇaṃ prajñānaghanaṃ praṇaumi gurucaraṇam || 21||

Verse 22

दोषानुषङ्गदूरा भूषा सर्वज्ञमूर्ध्नि शुचिवेषा ।एषा काचन नितरां तोषायास्माकमस्तु शशिलेखा ॥ २२॥

doṣānuṣaṅgadūrā bhūṣā sarvajñamūrdhni śuciveṣā |eṣā kācana nitarāṃ toṣāyāsmākamastu śaśilekhā || 22||

Verse 23

परितः परिहृतपङ्को भरितो भसितावदातरुचिभारैः ।वर्जितगर्जितलेशो वर्षति बोधं बलाहकः कोऽपि ॥ २३॥

paritaḥ parihṛtapaṅko bharito bhasitāvadātarucibhāraiḥ |varjitagarjitaleśo varṣati bodhaṃ balāhakaḥ ko'pi || 23||

Verse 24

मण्डितचम्पकगहनं खण्डिततमभेदवादिजनकथनम् ।दण्डितमदादिषडरिं पण्डितमणिमानतोऽस्मि परमगुरुम् ॥ २४॥

maṇḍitacampakagahanaṃ khaṇḍitatamabhedavādijanakathanam |daṇḍitamadādiṣaḍariṃ paṇḍitamaṇimānato'smi paramagurum || 24||

Verse 25

स्पर्शितभुजङ्गभीतिर्दर्शितषड्दर्शनस्ववाग्रीतिः ।विविधं मेधं विघ्नन् विद्याकेकी विराजते कोऽपि ॥ २५॥

sparśitabhujaṅgabhītirdarśitaṣaḍdarśanasvavāgrītiḥ |vividhaṃ medhaṃ vighnan vidyākekī virājate ko'pi || 25||

Verse 26

प्रतिमतबुधकुलजैत्रं प्रथितच्छात्रं प्रसादभृतनेत्रम् ।प्रयततमदिव्यगात्रं प्रज्ञापात्रं भजे कलुषदात्रम् ॥ २६॥

pratimatabudhakulajaitraṃ prathitacchātraṃ prasādabhṛtanetram |prayatatamadivyagātraṃ prajñāpātraṃ bhaje kaluṣadātram || 26||

Verse 27

विद्यापारावारं विमतविदारं विधेयसुखभारम् ।भूमौ कृतावतारं गौरीदारं भजे गुरुमुदारम् ॥ २७॥

vidyāpārāvāraṃ vimatavidāraṃ vidheyasukhabhāram |bhūmau kṛtāvatāraṃ gaurīdāraṃ bhaje gurumudāram || 27||

Verse 28

विलसति न बुधः पुरतः कविरपि कश्चित् तथाग्रतो यस्य ।चित्रचरित्रः सोऽयं कुत्रचिदास्ते गुरुर्महति देशे ॥ २८॥

vilasati na budhaḥ purataḥ kavirapi kaścit tathāgrato yasya |citracaritraḥ so'yaṃ kutracidāste gururmahati deśe || 28||

Verse 29

यशसा जितविधुबिम्बं वेदान्ताम्भोजसारलोलम्बम् ।व्रजिनव्रजगिरिशम्बं विद्यालम्बं भजे तमविलम्बम् ॥ २९॥

yaśasā jitavidhubimbaṃ vedāntāmbhojasāralolambam |vrajinavrajagiriśambaṃ vidyālambaṃ bhaje tamavilambam || 29||

Verse 30

विज्ञानौधनिकायं विनष्टमायं विशुद्धजनगेयम् ।कलितमखसम्प्रदायं गुणसमुदायं गुरुं रसादायम् ॥ ३०॥

vijñānaudhanikāyaṃ vinaṣṭamāyaṃ viśuddhajanageyam |kalitamakhasampradāyaṃ guṇasamudāyaṃ guruṃ rasādāyam || 30||

Verse 31

विहिताम्नायत्राणान् विरचितविद्याख्यरत्नविश्राणान् ।कानपि वाणीप्राणान् कलये भसितं सित्तं सुबिभ्राणान् ॥ ३१॥

vihitāmnāyatrāṇān viracitavidyākhyaratnaviśrāṇān |kānapi vāṇīprāṇān kalaye bhasitaṃ sittaṃ subibhrāṇān || 31||

Verse 32

निजमहिमभरितलोकं नितरामुद्यत्तमोपहालोकम् ।विमतभिदाधृतयत्नं विद्यारत्नं विराजते किमपि ॥ ३२॥

nijamahimabharitalokaṃ nitarāmudyattamopahālokam |vimatabhidādhṛtayatnaṃ vidyāratnaṃ virājate kimapi || 32||

Verse 33

स्फारीभवत्स्ववाचा दूरिकृतदुर्मतस्थदुष्टगजः ।पुण्ये चम्पारण्ये खेलति विज्ञानकेसरी कश्चित् ॥ ३३॥

sphārībhavatsvavācā dūrikṛtadurmatasthaduṣṭagajaḥ |puṇye campāraṇye khelati vijñānakesarī kaścit || 33||

Verse 34

गुरुरपि कविताशाली शुचिरपि भास्वान् विभूतिभरितोऽपि ।सम्पदि निरीहचेताः संवित्पूरः प्रकाशते कोऽपि ॥ ३४॥

gururapi kavitāśālī śucirapi bhāsvān vibhūtibharito'pi |sampadi nirīhacetāḥ saṃvitpūraḥ prakāśate ko'pi || 34||

Verse 35

कलिना मर्महतानां कर्मवराणां स कश्चिदालम्बः ।विलसति चम्पकविपिने वितरन् ज्ञानामृतं विनम्राणाम् ॥ ३५॥

kalinā marmahatānāṃ karmavarāṇāṃ sa kaścidālambaḥ |vilasati campakavipine vitaran jñānāmṛtaṃ vinamrāṇām || 35||

Verse 36

शिष्टानां सहकृत्वा शितया बुद्।ह्ध्या तु जीवसहयुध्वा ।श्रुतिनिवहपारदृश्या राजति यज्वा स मे मतावृज्वाम् ॥ ३६॥

śiṣṭānāṃ sahakṛtvā śitayā bud|hdhyā tu jīvasahayudhvā |śrutinivahapāradṛśyā rājati yajvā sa me matāvṛjvām || 36||

Verse 37

विबुधजनैरपि मृग्यं विशिष्य भूपालकार्हणायोग्यम् ।विनतजनमात्रभोग्यं विधिमहिलाया विराजते भाग्यम् ॥ ३७॥

vibudhajanairapi mṛgyaṃ viśiṣya bhūpālakārhaṇāyogyam |vinatajanamātrabhogyaṃ vidhimahilāyā virājate bhāgyam || 37||

Verse 38

भिन्दानमखिलविशयं विन्दानं विविधशास्त्रवाक्यार्थम् ।मन्दाननुगृह्णन्तं स्पन्दानन्तरितचक्षुरीक्षे तम् ॥ ३८॥

bhindānamakhilaviśayaṃ vindānaṃ vividhaśāstravākyārtham |mandānanugṛhṇantaṃ spandānantaritacakṣurīkṣe tam || 38||

Verse 39

कलिना मलिनस्वान्तैर्भ्रान्तैः सञ्चालितेन शीलेन ।गाढं दृढ इति कलितः पण्डित एकः परोरजा भाति ॥ ३९॥

kalinā malinasvāntairbhrāntaiḥ sañcālitena śīlena |gāḍhaṃ dṛḍha iti kalitaḥ paṇḍita ekaḥ parorajā bhāti || 39||

Verse 40

भस्मितदुर्मततूलं भव्ययशः कृतहरिद्वरदुकूलम् ।जडतासरितः कूलं जयति जगत्यां महस्तु चिन्मूलम् ॥ ४०॥

bhasmitadurmatatūlaṃ bhavyayaśaḥ kṛtaharidvaradukūlam |jaḍatāsaritaḥ kūlaṃ jayati jagatyāṃ mahastu cinmūlam || 40||

Verse 41

श्रितनन्दनस्वभावः शाखाशतभूषितो बुधश्लाघ्यः ।कल्पकभूरुह एको जल्पति जगतां कलाः समस्ताश्च ॥ ४१॥

śritanandanasvabhāvaḥ śākhāśatabhūṣito budhaślāghyaḥ |kalpakabhūruha eko jalpati jagatāṃ kalāḥ samastāśca || 41||

Verse 42

अज्ञातपरुषघोषो विज्ञानाब्धिः परेण पुरुषेण ।विलसितनिजान्तरोऽसौ वितरति कश्चित् सरस्वतीं भजताम् ॥ ४२॥

ajñātaparuṣaghoṣo vijñānābdhiḥ pareṇa puruṣeṇa |vilasitanijāntaro'sau vitarati kaścit sarasvatīṃ bhajatām || 42||

Verse 43

सम्पूर्णशारदागमसम्प्राप्तोल्लासभासुरो जगति ।एको हि राजहंसो लोकोत्तर एजते विशुद्धात्मा ॥ ४३॥

sampūrṇaśāradāgamasamprāptollāsabhāsuro jagati |eko hi rājahaṃso lokottara ejate viśuddhātmā || 43||

Verse 44

रक्षन् क्षमामजस्रं तक्षन् दुर्वादकेलिमाक्षिप्य ।अपथविदूरप्रकृतिर्नृप इव कश्चिद् विपश्चिदाभाति ॥ ४४॥

rakṣan kṣamāmajasraṃ takṣan durvādakelimākṣipya |apathavidūraprakṛtirnṛpa iva kaścid vipaścidābhāti || 44||

Verse 45

विज्ञानराशिकोशं वित्तनिराशं विरुद्धमतनाशम् ।विमलयशोभरिताशं जितवागीशं श्रयामि गुर्वीशम् ॥ ४५॥

vijñānarāśikośaṃ vittanirāśaṃ viruddhamatanāśam |vimalayaśobharitāśaṃ jitavāgīśaṃ śrayāmi gurvīśam || 45||

Verse 46

भसितत्रिपुण्ड्रयुक्तं भगवत्पूजाविधानसंसक्तम् ।पठितातिपुण्यसूक्तं पण्डितमेकं भजे दिवानक्तम् ॥ ४६॥

bhasitatripuṇḍrayuktaṃ bhagavatpūjāvidhānasaṃsaktam |paṭhitātipuṇyasūktaṃ paṇḍitamekaṃ bhaje divānaktam || 46||

Verse 47

अद्वैतराजधानीदृढतरवप्रं दिनेशमिव दीप्रम् ।कलये हृदये तमहं करुणाभरितं कलङ्कहरचरितम् ॥ ४७॥

advaitarājadhānīdṛḍhataravapraṃ dineśamiva dīpram |kalaye hṛdaye tamahaṃ karuṇābharitaṃ kalaṅkaharacaritam || 47||

Verse 48

दग्धेतरमतवादस्निग्धे दयया दृशा भृशं कुर्वन् ।मुग्धे मयि कोऽपि गुरुर्दुग्धे विद्याविशेषसर्वस्वम् ॥ ४८॥

dagdhetaramatavādasnigdhe dayayā dṛśā bhṛśaṃ kurvan |mugdhe mayi ko'pi gururdugdhe vidyāviśeṣasarvasvam || 48||

Verse 49

जित्वरमखिलबुधानां सृत्वरयशसं दिशासु निखिलासु ।सत्वरमुपैमि शरणं गत्वरमृजुना पथा गुरुश्रेष्ठम् ॥ ४९॥

jitvaramakhilabudhānāṃ sṛtvarayaśasaṃ diśāsu nikhilāsu |satvaramupaimi śaraṇaṃ gatvaramṛjunā pathā guruśreṣṭham || 49||

Verse 50

जडतालताकृपाणी जपार्थमालाविलासयुतपाणी ।पीयूषतुल्यवाणी पिनष्टु काचिच्छुचं कृपाश्रेणी ॥ ५०॥

jaḍatālatākṛpāṇī japārthamālāvilāsayutapāṇī |pīyūṣatulyavāṇī pinaṣṭu kācicchucaṃ kṛpāśreṇī || 50||

Verse 51

वित्तविनिग्रहयालुं विनतदयालुं मतावनिद्रालुम् ।शास्त्रेष्वसंशयालुं प्रणिपतयालुर्भवामि तं प्राज्ञम् ॥ ५१॥

vittavinigrahayāluṃ vinatadayāluṃ matāvanidrālum |śāstreṣvasaṃśayāluṃ praṇipatayālurbhavāmi taṃ prājñam || 51||

Verse 52

क्षेपिष्ठं कवितायां क्षोदिष्ठद्वैतखण्डनवरिष्ठम् ।कलये मतिवर्षिष्ठं कलुषदविष्ठं कलावतां श्रेष्ठम् ॥ ५२॥

kṣepiṣṭhaṃ kavitāyāṃ kṣodiṣṭhadvaitakhaṇḍanavariṣṭham |kalaye mativarṣiṣṭhaṃ kaluṣadaviṣṭhaṃ kalāvatāṃ śreṣṭham || 52||

Verse 53

नतजनकृपानुकम्पं नाम्नैवोद्यत्प्रतीपबुधकम्पम् ।यशसा दिशासु लिम्पं हृदये कृत्वा गुरुं शुचमलुम्पम् ॥ ५३॥

natajanakṛpānukampaṃ nāmnaivodyatpratīpabudhakampam |yaśasā diśāsu limpaṃ hṛdaye kṛtvā guruṃ śucamalumpam || 53||

Verse 54

कर्मवरकरणगृध्नुः कलुषत्रस्नुः कदध्वगक्षिप्नुः ।कश्चन वादे धृष्णुः कलयति विहृतिं स चम्पकारण्ये ॥ ५४॥

karmavarakaraṇagṛdhnuḥ kaluṣatrasnuḥ kadadhvagakṣipnuḥ |kaścana vāde dhṛṣṇuḥ kalayati vihṛtiṃ sa campakāraṇye || 54||

Verse 55

निखिलजनेड्यं कर्मानुष्ठास्नुर्निगमसीम्नि निष्ठास्नुः ।धिषणायामग्रस्नुर्धिनोतु कश्चिद्धिया धिषणजिष्णुः ॥ ५५॥

nikhilajaneḍyaṃ karmānuṣṭhāsnurnigamasīmni niṣṭhāsnuḥ |dhiṣaṇāyāmagrasnurdhinotu kaściddhiyā dhiṣaṇajiṣṇuḥ || 55||

Verse 56

जनान्धङ्करणं सुभगङ्करणं सुधोपमैः सूक्तैः ।नमतामाढ्यङ्करणं ज्ञानाद्वैतं चकास्ति विमपि भुवि ॥ ५६॥

janāndhaṅkaraṇaṃ subhagaṅkaraṇaṃ sudhopamaiḥ sūktaiḥ |namatāmāḍhyaṅkaraṇaṃ jñānādvaitaṃ cakāsti vimapi bhuvi || 56||

Verse 57

परशिवसघ्रीचीनं विष्वद्रीचीनविमलकीर्तिभरम् ।कलुषपराचीनमतिं कलये कञ्चिद् बुधं समीचीनम् ॥ ५७॥

paraśivasaghrīcīnaṃ viṣvadrīcīnavimalakīrtibharam |kaluṣaparācīnamatiṃ kalaye kañcid budhaṃ samīcīnam || 57||

Verse 58

अद्वैतद्रढिमानं धीकृशिमानं क्षणेन धुन्वानम् ।विद्वत्परिबृढिमानं वीक्षे कञ्चिद्विशुद्धमहिमानम् ॥ ५८॥

advaitadraḍhimānaṃ dhīkṛśimānaṃ kṣaṇena dhunvānam |vidvatparibṛḍhimānaṃ vīkṣe kañcidviśuddhamahimānam || 58||

Verse 59

सुचरितविधिजीवातुः सुधया सहयुध्वसूक्तिरसपूरः ।विधुसघ्रीचीनयशाः विभाति कश्चिद्विपश्चिदग्रण्यः ॥ ५९॥

sucaritavidhijīvātuḥ sudhayā sahayudhvasūktirasapūraḥ |vidhusaghrīcīnayaśāḥ vibhāti kaścidvipaścidagraṇyaḥ || 59||

Verse 60

करुणारसाम्बुधीनां कलुषरिपूणां कनद्यशोभूम्नाम् ।सततं वरिवसिताहं सारस्वतसारजीवनाडीनाम् ॥ ६०॥

karuṇārasāmbudhīnāṃ kaluṣaripūṇāṃ kanadyaśobhūmnām |satataṃ varivasitāhaṃ sārasvatasārajīvanāḍīnām || 60||

Verse 61

निगमपथसञ्चरिष्णुर्निराकरिष्णुर्निकृष्टमतघोषम् ।कापथविनिवर्तिष्णुः कलयतु मेधां गुरुः प्ररोचिष्णुः ॥ ६१॥

nigamapathasañcariṣṇurnirākariṣṇurnikṛṣṭamataghoṣam |kāpathavinivartiṣṇuḥ kalayatu medhāṃ guruḥ prarociṣṇuḥ || 61||

Verse 62

छविभूतिस्फुरदङ्गोऽप्यच्छविभूतिस्फुरच्छरीरोऽयम् ।कीर्तिभृतोऽपि विशुद्धो गुह्यश्चित्रीयते गुरूत्तंसः ॥ ६२॥

chavibhūtisphuradaṅgo'pyacchavibhūtisphuraccharīro'yam |kīrtibhṛto'pi viśuddho guhyaścitrīyate gurūttaṃsaḥ || 62||

Verse 63

विबुधैरखिलैर्वन्द्यः विहितप्रीतिर्विशिष्य गणपतये ।विज्ञानदानशौण्डः कोऽपि गिरीशः कुतूहलं कुरुते ॥ ६३॥

vibudhairakhilairvandyaḥ vihitaprītirviśiṣya gaṇapataye |vijñānadānaśauṇḍaḥ ko'pi girīśaḥ kutūhalaṃ kurute || 63||

Verse 64

सङ्क्षुण्णतमस्काण्डः सभुवनजातप्रतीक्ष्यनिजपादः ।निखिलजगद्बोधकरः निस्तुलतेजाश्चकास्ति मिहिर इव ॥ ६४॥

saṅkṣuṇṇatamaskāṇḍaḥ sabhuvanajātapratīkṣyanijapādaḥ |nikhilajagadbodhakaraḥ nistulatejāścakāsti mihira iva || 64||

Verse 65

वासर इवासदृक्षः वारिद इव वर्षितामृतस्रोताः ।वादे निपुणश्चम्पकवन्यामास्ते वदावदः कश्चित् ॥ ६५॥

vāsara ivāsadṛkṣaḥ vārida iva varṣitāmṛtasrotāḥ |vāde nipuṇaścampakavanyāmāste vadāvadaḥ kaścit || 65||

Verse 66

क्षीरमपि क्षारतरं मोचा नीचा सुधाविधापि मुधा ।माक्षिकमनीक्षिकार्हं कलिते ललिते गिरो गुरोः सारे ॥ ६६॥

kṣīramapi kṣārataraṃ mocā nīcā sudhāvidhāpi mudhā |mākṣikamanīkṣikārhaṃ kalite lalite giro guroḥ sāre || 66||

Verse 67

भास्वान् कलाधिनाथः मङ्गलरूपो बुधो गुरुश्च कविः ।सूर्यानन्दनरूपस्तनुते कश्चिन्मुदं तमःकेतुः ॥ ६७॥

bhāsvān kalādhināthaḥ maṅgalarūpo budho guruśca kaviḥ |sūryānandanarūpastanute kaścinmudaṃ tamaḥketuḥ || 67||

Verse 68

विचनीकसीति मेधा विसनीस्रंसीति येन जडता च ।तं प्रणिपनीपतीमि प्रश्रयभरितः प्रवेकमार्याणाम् ॥ ६८॥

vicanīkasīti medhā visanīsraṃsīti yena jaḍatā ca |taṃ praṇipanīpatīmi praśrayabharitaḥ pravekamāryāṇām || 68||

Verse 69

ज्ञानलवलाभमात्रा धन्यम्मन्यैरलं बुधैरन्यैः ।वाङ्मनसदूरदूरं वन्दे विज्ञानराशिमेव गुरुम् ॥ ६९॥

jñānalavalābhamātrā dhanyammanyairalaṃ budhairanyaiḥ |vāṅmanasadūradūraṃ vande vijñānarāśimeva gurum || 69||

Verse 70

जगदभिवन्द्याय नमो जडजनचैतन्यवर्षकाय नमः ।नतजनसुलभाय नमो निस्तुलविज्ञानराशयेऽस्तु नमः ॥ ७०॥

jagadabhivandyāya namo jaḍajanacaitanyavarṣakāya namaḥ |natajanasulabhāya namo nistulavijñānarāśaye'stu namaḥ || 70||

Verse 71

इति गणपतिना कृतिना गुह्या गुरुराजसप्ततिः कलिता ।ललितारसभरमिलिता पठतां भक्त्या ददाति पाण्डित्यम् ॥ ७१॥

iti gaṇapatinā kṛtinā guhyā gururājasaptatiḥ kalitā |lalitārasabharamilitā paṭhatāṃ bhaktyā dadāti pāṇḍityam || 71||

Verse 72

विजये चिरचितविजये विहिता गुरुराजसप्ततिः सेयम् ।अहिमकरे प्रेमकरे मकरे च करे परे बरे वारे ॥ ७२॥

vijaye ciracitavijaye vihitā gururājasaptatiḥ seyam |ahimakare premakare makare ca kare pare bare vāre || 72||

Verse 73

इति श्री(पैङ्गनाडु)गणपतिशास्त्रिणा विरचिता गुरुराजसप्ततिः सम्पूर्णा ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (९२)

iti śrī(paiṅganāḍu)gaṇapatiśāstriṇā viracitā gururājasaptatiḥ sampūrṇā |stotrasamuccayaḥ 2 (92)

॥ इति गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता) सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Gururaja Saptatih?

Gururaja Saptatih has 73 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Gururaja Saptatih in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Gururaja Saptatih?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Gururaja Saptatih?

shrI(paiNganADu)gaNapatishAstriNA.

Learn Sanskrit

About Gururaja Saptatih

Gururaja Saptatih is a stotra addressed to Guru, in Sanskrit (in Devanagari: गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता) (gururājasaptatiḥ gaṇapatiśāstriṇā viracitā))). shrI(paiNganADu)gaNapatishAstriNA. Source: Stotra.

Gururaja Saptatih (गुरुराजसप्ततिः गणपतिशास्त्रिणा विरचिता)): a stotra to Guru, by shrI(paiNganADu)gaNapatishAstriNA. 73 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Guru stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.