विकटस्तुतिः देवर्षिभिः प्रोक्ता Vikata Stuti by Devarshi

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥आदिशक्तिरुवाचकामासुरं महाशान्तियुतं दृष्ट्वा सुरर्षयः ।विस्मिता विकटं पूज्यं तुष्टुवुः करसम्पुटाः ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||ādiśaktiruvācakāmāsuraṃ mahāśāntiyutaṃ dṛṣṭvā surarṣayaḥ |vismitā vikaṭaṃ pūjyaṃ tuṣṭuvuḥ karasampuṭāḥ || 1||

देवर्षय ऊचुःअजं पुराणं परमव्ययं च सदात्मरूपं सकलावभासम् ।असद्विहीनं विविधान्तरस्थं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ २॥

devarṣaya ūcuḥajaṃ purāṇaṃ paramavyayaṃ ca sadātmarūpaṃ sakalāvabhāsam |asadvihīnaṃ vividhāntarasthaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 2||

अनादिमध्यान्तविवर्जितं यत्सुजीवनं जीवनधर्मधारम् ।सदाऽमृतं ब्रह्म विकारहीनं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ३॥

anādimadhyāntavivarjitaṃ yatsujīvanaṃ jīvanadharmadhāram |sadā'mṛtaṃ brahma vikārahīnaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 3||

त्वयैव माया रचिता स्वबिम्बात् स्वयं दधौ जीवनबिम्बवीर्यम् ।बभूव युक्ता रचने समर्था भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ४॥

tvayaiva māyā racitā svabimbāt svayaṃ dadhau jīvanabimbavīryam |babhūva yuktā racane samarthā bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 4||

तथा ह्यसद्रूपमयं च साङ्ख्यं कृतं तथा ब्रह्म सुबोधरूपम् ।अनन्तभेदाश्रितमप्रमेयं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ५॥

tathā hyasadrūpamayaṃ ca sāṅkhyaṃ kṛtaṃ tathā brahma subodharūpam |anantabhedāśritamaprameyaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 5||

ततः स्वबोधेन कृतं च सोऽहं पवित्रमेकाश्रितमादिरूपम् ।जगद्वरं बिन्दुमयं तथा वै भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ६॥

tataḥ svabodhena kṛtaṃ ca so'haṃ pavitramekāśritamādirūpam |jagadvaraṃ bindumayaṃ tathā vai bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 6||

जगच्चतुष्पादमयं च ताभ्यां व्यष्ट्या समष्ट्या च युतं हि सृष्टम् ।अजेषु सञ्जीवनदं गणेशं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ७॥

jagaccatuṣpādamayaṃ ca tābhyāṃ vyaṣṭyā samaṣṭyā ca yutaṃ hi sṛṣṭam |ajeṣu sañjīvanadaṃ gaṇeśaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 7||

ततं त्वया भेदविहीनभावात् प्रकाशरूपेण विभासि नाथ! ।अनन्तलीलाकरमप्रमेयं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ८॥

tataṃ tvayā bhedavihīnabhāvāt prakāśarūpeṇa vibhāsi nātha! |anantalīlākaramaprameyaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 8||

अजैर्विहीनोऽसि गजानन! त्वं तथाऽपि सर्वत्र विभासि भक्त्या ।अतो गणेशं विकटं वदन्ति भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ९॥

ajairvihīno'si gajānana! tvaṃ tathā'pi sarvatra vibhāsi bhaktyā |ato gaṇeśaṃ vikaṭaṃ vadanti bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 9||

हरिस्वरूपेण विनायक! त्वं सुरक्षसीदं रजसा विधाता ।तथा तमोयुक्ततया हरोऽसि भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १०॥

harisvarūpeṇa vināyaka! tvaṃ surakṣasīdaṃ rajasā vidhātā |tathā tamoyuktatayā haro'si bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 10||

प्रसृष्टकर्माणि तदन्तरस्थोर्यमाऽसि सञ्जीवनरूपकेण ।क्रियास्वरूपेण तु शक्तिसंस्थो भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ ११॥

prasṛṣṭakarmāṇi tadantarasthoryamā'si sañjīvanarūpakeṇa |kriyāsvarūpeṇa tu śaktisaṃstho bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 11||

सदात्मरूपेण च ढुण्ढिराज! स्थितोऽसि विश्वम्भर विश्वमूर्ते! ।न ते कदाचिज्जगति प्रवेशो भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १२॥

sadātmarūpeṇa ca ḍhuṇḍhirāja! sthito'si viśvambhara viśvamūrte! |na te kadācijjagati praveśo bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 12||

सदाऽऽदिपूज्यं सकलैः सुवन्द्यं गणेशसिद्धिप्रदमासमन्तात् ।सुचित्तभासं गजकर्णधारं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १३॥

sadā''dipūjyaṃ sakalaiḥ suvandyaṃ gaṇeśasiddhipradamāsamantāt |sucittabhāsaṃ gajakarṇadhāraṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 13||

स्वानन्दनाम्नि नगरे सुसंस्थं त्रिनेत्रयुक्तं मूषकोपरिस्थम् ।महोदरं चैकरदं विभूपं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १४॥

svānandanāmni nagare susaṃsthaṃ trinetrayuktaṃ mūṣakoparistham |mahodaraṃ caikaradaṃ vibhūpaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 14||

स्वभक्तपक्षेषु विराजमानं विघ्नैर्विहीनं मनसेप्सितं च ।अभक्तसर्वाश्रितनाशकारं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १५॥

svabhaktapakṣeṣu virājamānaṃ vighnairvihīnaṃ manasepsitaṃ ca |abhaktasarvāśritanāśakāraṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 15||

नियन्तृरूपं तव हस्तसंस्थं जगत्सु नानाविधब्रह्मसु प्रभो! ।महाङ्कुशं ह्यङ्कुशधारमेकं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १६॥

niyantṛrūpaṃ tava hastasaṃsthaṃ jagatsu nānāvidhabrahmasu prabho! |mahāṅkuśaṃ hyaṅkuśadhāramekaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 16||

भ्रमात्मकं बन्धनमेकमेव तदेव पाशं प्रभुहस्तसंस्थम् ।स्वभक्तिकृद्वन्धनहानिकारं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १७॥

bhramātmakaṃ bandhanamekameva tadeva pāśaṃ prabhuhastasaṃstham |svabhaktikṛdvandhanahānikāraṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 17||

त्वदाश्रितानां न भयं कदाचित् सदाऽभयं ते करसंस्थितं च ।प्रत्यज्य दुष्टा भयसंयुतास्ते भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १८॥

tvadāśritānāṃ na bhayaṃ kadācit sadā'bhayaṃ te karasaṃsthitaṃ ca |pratyajya duṣṭā bhayasaṃyutāste bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 18||

निजामृतं विघ्नपते यदन्नं जगत्सु संस्थं प्रभुहस्तगं तम् ।सुमोदकं मोदकरं जनानां भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ १९॥

nijāmṛtaṃ vighnapate yadannaṃ jagatsu saṃsthaṃ prabhuhastagaṃ tam |sumodakaṃ modakaraṃ janānāṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 19||

असन्मयी सर्वगता विभिन्ना परं सदाऽस्याश्च सुशान्तिसंस्थम् ।अतो वदन्ते विकटं जनास्त्वां भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ २०॥

asanmayī sarvagatā vibhinnā paraṃ sadā'syāśca suśāntisaṃstham |ato vadante vikaṭaṃ janāstvāṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 20||

वयं स्तुवीमोऽल्पसुबोधगाः किं प्रभुं न शक्यं निगमादिभिश्च ।शुकादिभिः स्तोतुमपारगं यं भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ २१॥

vayaṃ stuvīmo'lpasubodhagāḥ kiṃ prabhuṃ na śakyaṃ nigamādibhiśca |śukādibhiḥ stotumapāragaṃ yaṃ bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 21||

तथापि ते दर्शनजेन नाथ बोधेन ब्रह्मेश! सुसंस्तुतोऽसि ।अतः प्रतुष्टो भव दीनपाल! भजामहे तं विकटं परेशम् ॥ २२॥

tathāpi te darśanajena nātha bodhena brahmeśa! susaṃstuto'si |ataḥ pratuṣṭo bhava dīnapāla! bhajāmahe taṃ vikaṭaṃ pareśam || 22||

आदिशक्तिरुवाच ।एवं स्तुत्वा महादेव्यो विकटं त्वमरर्षयः ।प्रणेमुर्दण्डवत् सर्वे ततश्च ननृतुः पुरः ॥ २३॥

ādiśaktiruvāca |evaṃ stutvā mahādevyo vikaṭaṃ tvamararṣayaḥ |praṇemurdaṇḍavat sarve tataśca nanṛtuḥ puraḥ || 23||

स तानुवाच सर्वेशो विकटो भक्तियन्त्रितः ।देवर्षीन् भक्तिसंयुक्तान् भक्तवात्सल्यवान् प्रभुः ॥ २४॥

sa tānuvāca sarveśo vikaṭo bhaktiyantritaḥ |devarṣīn bhaktisaṃyuktān bhaktavātsalyavān prabhuḥ || 24||

(फलश्रुतिः ।)विकट उवाचइदं स्तोत्रं कृतं सर्वैर्मदीयं मत्पदप्रदम् ।भविष्यति जनायैव पठते शृण्वते परम् ॥ २६॥

(phalaśrutiḥ |)vikaṭa uvācaidaṃ stotraṃ kṛtaṃ sarvairmadīyaṃ matpadapradam |bhaviṣyati janāyaiva paṭhate śṛṇvate param || 26||

भक्तिमुक्तिप्रदं पूर्णं पुत्रपौत्रादिवर्धनम् ।धनधान्यादिकं कामप्रदं स्तोत्रस्य पाठतः ॥ २७॥

bhaktimuktipradaṃ pūrṇaṃ putrapautrādivardhanam |dhanadhānyādikaṃ kāmapradaṃ stotrasya pāṭhataḥ || 27||

षट्कर्मसाधनकरं परकृत्यविनाशनम् ।नानारोगहरं पूर्ण भविष्यति सुसेविनाम् ॥२८॥

ṣaṭkarmasādhanakaraṃ parakṛtyavināśanam |nānārogaharaṃ pūrṇa bhaviṣyati susevinām ||28||

कारागृहगतानां च बन्धमोक्षकरं भवेत् ।सहस्रावर्तनेनैव सदा सौभाग्यवर्धनम् ॥२९॥

kārāgṛhagatānāṃ ca bandhamokṣakaraṃ bhavet |sahasrāvartanenaiva sadā saubhāgyavardhanam ||29||

नानापापसमूहानां दाहकं पठनात्तथा ।सर्वसिद्धिकरं चैव भविष्यति न संशयः ॥३०॥

nānāpāpasamūhānāṃ dāhakaṃ paṭhanāttathā |sarvasiddhikaraṃ caiva bhaviṣyati na saṃśayaḥ ||30||

एकविंशतिवारं यः पठिष्यति निरन्तरम् ।स सर्व साधयेत् सद्यो दिनानामेकविंशतिम् ॥३१॥

ekaviṃśativāraṃ yaḥ paṭhiṣyati nirantaram |sa sarva sādhayet sadyo dinānāmekaviṃśatim ||31||

इति देवर्षिभिर्प्रोक्ता विकटस्तुतिः समाप्ता ।एकविंशति॥ मुद्गलपुराणं षष्टः खण्डः । अध्यायः ३६ । ६\।३६ २३१॥– ॥ मुद्गलपुराणं षष्टः खण्डः । अध्यायः ३६ । ६।३६ २-३१॥

iti devarṣibhirproktā vikaṭastutiḥ samāptā |ekaviṃśati|| mudgalapurāṇaṃ ṣaṣṭaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 36 | 6\|36 231||– || mudgalapurāṇaṃ ṣaṣṭaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 36 | 6|36 2-31||