विद्याकवचम् अथवा षोडशीविद्याकवचम् Shrividyakavacham

श्रीगणेशाय नमः ।देव्युवाच ।देवदेव महादेव भक्तानां प्रीतिवर्धनम् ।सूचितं यन्महादेव्याः कवचं कथयस्व मे ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |devyuvāca |devadeva mahādeva bhaktānāṃ prītivardhanam |sūcitaṃ yanmahādevyāḥ kavacaṃ kathayasva me || 1||

महादेव उवाच ।श्रुणु देवि प्रवक्ष्यामि कवचं देवदुर्लभम् ।न प्रकाश्यं परं गुह्यं साधकाभीष्टसिद्धिदम् ॥ २॥

mahādeva uvāca |śruṇu devi pravakṣyāmi kavacaṃ devadurlabham |na prakāśyaṃ paraṃ guhyaṃ sādhakābhīṣṭasiddhidam || 2||

कवचस्य ऋषिर्देवि दक्षिणामूर्तिरव्ययः ।छन्दः पङ्क्तिः समुद्दिष्टं देवी त्रिपुरसुन्दरी ॥ ३॥

kavacasya ṛṣirdevi dakṣiṇāmūrtiravyayaḥ |chandaḥ paṅktiḥ samuddiṣṭaṃ devī tripurasundarī || 3||

धर्मार्थकाममोक्षाणां विनियोगस्तु साधने ।वाग्भवः कामराजश्च शक्तिर्बीजं सुरेश्वरि ॥ ४॥

dharmārthakāmamokṣāṇāṃ viniyogastu sādhane |vāgbhavaḥ kāmarājaśca śaktirbījaṃ sureśvari || 4||

ऐं वाग्भवः पातु शीर्षे मां क्लीं कामराजस्तथा हृदि ।सौः शक्तिबीजं सदा पातु नाभौ गुह्ये च पादयोः ॥ ५॥

aiṃ vāgbhavaḥ pātu śīrṣe māṃ klīṃ kāmarājastathā hṛdi |sauḥ śaktibījaṃ sadā pātu nābhau guhye ca pādayoḥ || 5||

ऐं श्रीं सौः वदने पातु बाला मां सर्वसिद्धये ।ह्सौं हसकलह्रीं ह्सौः पातु भैरवी कण्ठदेशतः ॥ ६॥

aiṃ śrīṃ sauḥ vadane pātu bālā māṃ sarvasiddhaye |hsauṃ hasakalahrīṃ hsauḥ pātu bhairavī kaṇṭhadeśataḥ || 6||

सुन्दरी नाभिदेशे च शीर्षे कामकला सदा ।भ्रूनासयोरन्तराले महात्रिपुरसुन्दरी ॥ ७॥

sundarī nābhideśe ca śīrṣe kāmakalā sadā |bhrūnāsayorantarāle mahātripurasundarī || 7||

ललाटे सुभगा पातु भगा मां कण्ठदेशतः ।भगोदया च हृदये उदरे भगसर्पिणी ॥ ८॥

lalāṭe subhagā pātu bhagā māṃ kaṇṭhadeśataḥ |bhagodayā ca hṛdaye udare bhagasarpiṇī || 8||

भगमाला नाभिदेशे लिङ्गे पातु मनोभवा ।गुह्ये पातु महादेवी राजराजेश्वरी शिवा ॥ ९॥

bhagamālā nābhideśe liṅge pātu manobhavā |guhye pātu mahādevī rājarājeśvarī śivā || 9||

चैतन्यरूपिणी पातु पादयोर्जगदम्बिका ।नारायणी सर्वगात्रे सर्वकार्ये शुभङ्करी ॥ १०॥

caitanyarūpiṇī pātu pādayorjagadambikā |nārāyaṇī sarvagātre sarvakārye śubhaṅkarī || 10||

ब्रह्माणी पातु मां पूर्वे दक्षिणे वैष्णवी तथा ।पश्चिमे पातु वाराही उत्तरे तु महेश्वरी ॥ ११॥

brahmāṇī pātu māṃ pūrve dakṣiṇe vaiṣṇavī tathā |paścime pātu vārāhī uttare tu maheśvarī || 11||

आग्नेयां पातु कौमारी महालक्ष्मीस्तु नैरृते ।वायव्यां पातु चामुण्डा इन्द्राणी पातु ईशके ॥ १२॥

āgneyāṃ pātu kaumārī mahālakṣmīstu nairṛte |vāyavyāṃ pātu cāmuṇḍā indrāṇī pātu īśake || 12||

जले पातु महामाया पृथिव्यां सर्वमङ्गला ।आकाशे पातु वरदा सर्वत्र भुवनेश्वरी ॥ १३॥

jale pātu mahāmāyā pṛthivyāṃ sarvamaṅgalā |ākāśe pātu varadā sarvatra bhuvaneśvarī || 13||

इदं तु कवचं देव्या देवानामपि दुर्लभम् ।पठेत्प्रातः समुत्थाय शुचिः प्रयतमानसः ॥ १४॥

idaṃ tu kavacaṃ devyā devānāmapi durlabham |paṭhetprātaḥ samutthāya śuciḥ prayatamānasaḥ || 14||

नाधयो व्याधयस्तस्य न भयं च क्वचिद्भवेत् ।न च मारी भयं तस्य पातकानां भयं तथा ॥ १५॥

nādhayo vyādhayastasya na bhayaṃ ca kvacidbhavet |na ca mārī bhayaṃ tasya pātakānāṃ bhayaṃ tathā || 15||

न दारिद्र्यवशं गच्छेत्तिष्ठेन्मृत्युवशे न च ।गच्छेच्छिवपुरं देवि सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ १६॥

na dāridryavaśaṃ gacchettiṣṭhenmṛtyuvaśe na ca |gacchecchivapuraṃ devi satyaṃ satyaṃ vadāmyaham || 16||

इदं कवचमज्ञात्वा श्रीविद्यां यो जपेत्सदा ।स नाप्नोति फलं तस्य प्राप्नुयाच्छस्त्रघातनम् ॥ १७॥

idaṃ kavacamajñātvā śrīvidyāṃ yo japetsadā |sa nāpnoti phalaṃ tasya prāpnuyācchastraghātanam || 17||

॥ इति श्रीसिद्धयामले श्रीषोडशीविद्याकवचं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīsiddhayāmale śrīṣoḍaśīvidyākavacaṃ sampūrṇam ||