वटपत्यष्टकम् Shri Vatapatyashtakam

भवं सृष्ट्वा देवः स्वयमिह निविष्टो भवमुखेसहस्रास्यो भूत्वा फलमनुभवञ्छास्त्यविकृतः ।परं देवैः सेव्यं रसमुपनिषद्वेद्यममितंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ १॥

bhavaṃ sṛṣṭvā devaḥ svayamiha niviṣṭo bhavamukhesahasrāsyo bhūtvā phalamanubhavañchāstyavikṛtaḥ |paraṃ devaiḥ sevyaṃ rasamupaniṣadvedyamamitaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 1||

चिदानन्दं सत्यं जगदुदयरक्षालयकरंयदज्ञानाच्छुक्तौ रजतमिव विश्वं विलसितम् ।पुनर्यद्विज्ञानं भ्रमहरमभेदं तमनघंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ २॥

cidānandaṃ satyaṃ jagadudayarakṣālayakaraṃyadajñānācchuktau rajatamiva viśvaṃ vilasitam |punaryadvijñānaṃ bhramaharamabhedaṃ tamanaghaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 2||

पुराणो यो देवो निवसति वटेशस्तनुभृतांहृदम्भोजे द्रष्टा विदितमहिमा सौख्यसदनम् ।तमाराध्यं सिद्धैः सुरमनुजसंसेवितपदंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ३॥

purāṇo yo devo nivasati vaṭeśastanubhṛtāṃhṛdambhoje draṣṭā viditamahimā saukhyasadanam |tamārādhyaṃ siddhaiḥ suramanujasaṃsevitapadaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 3||

महामोहागारेऽतिविपदि भवाब्धौ निपतितोन पश्यामि त्वत्तोऽन्यदिह शरणं मे सुखकरम् ।दयासिन्धो मामुद्धर सपदि तस्माच्छरणदंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ४॥

mahāmohāgāre'tivipadi bhavābdhau nipatitona paśyāmi tvatto'nyadiha śaraṇaṃ me sukhakaram |dayāsindho māmuddhara sapadi tasmāccharaṇadaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 4||

असारे संसारे विकृतिनिलये क्लेशबहुलेरुचिं बध्नन्त्यज्ञाः सुखमधुलवायान्तविरसे ।त्वमेवास्मिन्सारो जगति तमहं त्वा रसघनंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ५॥

asāre saṃsāre vikṛtinilaye kleśabahuleruciṃ badhnantyajñāḥ sukhamadhulavāyāntavirase |tvamevāsminsāro jagati tamahaṃ tvā rasaghanaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 5||

कदाऽहं मोक्ष्येऽस्मान्निबिडतमसो बन्धनगृहात्प्रभो संसारात्त्वच्छ्रवणमननध्यानरहितः ।न योगं साङ्ख्यं वा कमपि सदुपायं च कलयेनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ६॥

kadā'haṃ mokṣye'smānnibiḍatamaso bandhanagṛhātprabho saṃsārāttvacchravaṇamananadhyānarahitaḥ |na yogaṃ sāṅkhyaṃ vā kamapi sadupāyaṃ ca kalayenamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 6||

निराकारं स्वामिञ्जयतु तव रूपं श्रुतिनुतमहं तु त्वां मन्ये करचरणयुक्तं गुणनिधिम् ।शिवेशः श्रीशो वा भवतु न भिदा यत्र तमहंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ७॥

nirākāraṃ svāmiñjayatu tava rūpaṃ śrutinutamahaṃ tu tvāṃ manye karacaraṇayuktaṃ guṇanidhim |śiveśaḥ śrīśo vā bhavatu na bhidā yatra tamahaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 7||

जडे दृश्ये दुःखे निपुणमतिहेये च जगतिमृषारूपे पुंसां सदिति सुखमादेयमिति धीः ।यदस्तित्वानन्दप्रतिफलनमूला तममृतंनमामि श्रीनाथं भवभयहरं श्रीवटपतिम् ॥ ८॥

jaḍe dṛśye duḥkhe nipuṇamatiheye ca jagatimṛṣārūpe puṃsāṃ saditi sukhamādeyamiti dhīḥ |yadastitvānandapratiphalanamūlā tamamṛtaṃnamāmi śrīnāthaṃ bhavabhayaharaṃ śrīvaṭapatim || 8||

विभातु तन्नाथ मदीयमानसेत्वदीयरूपं सुमनोहरं विभो ।अजादिदेवैरपि यस्य चिन्तनंस्वचित्तशुद्ध्यै सततं विधीयते ॥ ९॥

vibhātu tannātha madīyamānasetvadīyarūpaṃ sumanoharaṃ vibho |ajādidevairapi yasya cintanaṃsvacittaśuddhyai satataṃ vidhīyate || 9||

मायारामप्रोक्तमेतत्सुरम्यंश्रीशस्तोत्रं श्रीवटेशाष्टकाख्यम् ।अस्तु श्रीशस्तेन तुष्टः स्तुवभ्द्योदिश्याच्छ्रेयः शाश्वतं स्वाश्रितेभ्यः ॥ १०॥

māyārāmaproktametatsuramyaṃśrīśastotraṃ śrīvaṭeśāṣṭakākhyam |astu śrīśastena tuṣṭaḥ stuvabhdyodiśyācchreyaḥ śāśvataṃ svāśritebhyaḥ || 10||

तत्त्वज्ञानप्रदं भक्तिवैराग्यपरिवर्धनम् ।पठितव्यमिदं नित्यं स्तोत्रं श्रीपतितुष्टिदम् ॥ ११॥

tattvajñānapradaṃ bhaktivairāgyaparivardhanam |paṭhitavyamidaṃ nityaṃ stotraṃ śrīpatituṣṭidam || 11||

व्याधिकाले च मोहान्ध्ये विपत्तौ श्रद्धया पठेत् ।य इदं स भयान्मुक्तः सुखमक्षय्यमश्नुते ॥ १२॥

vyādhikāle ca mohāndhye vipattau śraddhayā paṭhet |ya idaṃ sa bhayānmuktaḥ sukhamakṣayyamaśnute || 12||

इति वेदान्ततीर्थपण्डितश्रीमायारामकृतं वटपत्यष्टकं समाप्तम् ।ग़ोपल्, णा

iti vedāntatīrthapaṇḍitaśrīmāyārāmakṛtaṃ vaṭapatyaṣṭakaṃ samāptam |ग़opal, ṇā