वरदराजशतकम् Shri Varadaraja Shatakam

काञ्च्यां काञ्चनरत्नशैलशिखरे शुण्डालशैलाग्रिमेदेशे लोकविधातृधातृविहिते देवोऽश्वमेधे हरिः ।प्रादुर्भावमुपागतो वरद इत्याख्यां गतश्च क्रियाद्वाचं वारिधिभङ्गडम्बरमुषं मोचासमानां मम ॥ १॥

kāñcyāṃ kāñcanaratnaśailaśikhare śuṇḍālaśailāgrimedeśe lokavidhātṛdhātṛvihite devo'śvamedhe hariḥ |prādurbhāvamupāgato varada ityākhyāṃ gataśca kriyādvācaṃ vāridhibhaṅgaḍambaramuṣaṃ mocāsamānāṃ mama || 1||

यस्याः सद्म सरोरुहं सह जनिश्चन्द्रेण यस्याः पयोरशौ यत्करुणावशाद्विधिरपि त्रैलोक्यराज्यं गतः ।हृत्पद्मे महसा करोतु कमला वासं घनान्तर्गताविद्युद्वेति मतिं नृणां विदधती वक्षःस्थलस्था विभोः ॥ २॥

yasyāḥ sadma saroruhaṃ saha janiścandreṇa yasyāḥ payoraśau yatkaruṇāvaśādvidhirapi trailokyarājyaṃ gataḥ |hṛtpadme mahasā karotu kamalā vāsaṃ ghanāntargatāvidyudveti matiṃ nṛṇāṃ vidadhatī vakṣaḥsthalasthā vibhoḥ || 2||

वन्दे श्रियःपतिमुदारगुणैरुपेतंवन्दारुलोकतरणाय वसुन्धरायाम् ।वासीकृतेभगिरिमध्यतलं विशुद्धवैधात्रवाजिमखवैभवभागधेयम् ॥ ३॥

vande śriyaḥpatimudāraguṇairupetaṃvandārulokataraṇāya vasundharāyām |vāsīkṛtebhagirimadhyatalaṃ viśuddhavaidhātravājimakhavaibhavabhāgadheyam || 3||

ज्योत्स्नायमानमृदुहासमुखेन्दुबिम्बःकस्तूरिकातिलककान्तललाटमध्यः ।मुक्ताविभूषणविराजदुराः सदास्मान्संवीक्षतां वरदनामहरिः कटाक्षैः ॥ ४॥

jyotsnāyamānamṛduhāsamukhendubimbaḥkastūrikātilakakāntalalāṭamadhyaḥ |muktāvibhūṣaṇavirājadurāḥ sadāsmānsaṃvīkṣatāṃ varadanāmahariḥ kaṭākṣaiḥ || 4||

वाग्वीचिमाला मम कैटभारेवर्ष्माम्बुधेस्ते तनुतां प्रकाशम् ।गाम्भीर्यकान्त्यादिगुणैरुपेतासद्वृत्तरत्नश्रियमाददाना ॥ ५॥

vāgvīcimālā mama kaiṭabhārevarṣmāmbudheste tanutāṃ prakāśam |gāmbhīryakāntyādiguṇairupetāsadvṛttaratnaśriyamādadānā || 5||

लक्ष्मीसहायललिताङ्घ्रिसरोजयुग्मेवृत्तिं करोतु मम मानसमत्तभृङ्गः ।नित्यं विशुद्धभुवनस्थितसेव्यगन्धेसन्मार्दवे श्रुतिशिरःपरिचेयरूपे ॥ ६॥

lakṣmīsahāyalalitāṅghrisarojayugmevṛttiṃ karotu mama mānasamattabhṛṅgaḥ |nityaṃ viśuddhabhuvanasthitasevyagandhesanmārdave śrutiśiraḥpariceyarūpe || 6||

दत्तां मे दनुजारिपादकमलं सर्वाः सदा सम्पदःपुण्यं पुण्यजलां मरन्दलहरीसम्मानसम्पादिनीम् ।गङ्गां शर्वशिरोविभूषणकरीमुत्पादयद्योगिभिर्ध्येयं ध्यानपरायणैः श्रुतिशिरःसंवेदनीयं सदा ॥ ७॥

dattāṃ me danujāripādakamalaṃ sarvāḥ sadā sampadaḥpuṇyaṃ puṇyajalāṃ marandalaharīsammānasampādinīm |gaṅgāṃ śarvaśirovibhūṣaṇakarīmutpādayadyogibhirdhyeyaṃ dhyānaparāyaṇaiḥ śrutiśiraḥsaṃvedanīyaṃ sadā || 7||

पद्माकान्तपदारविन्दयुगलं संश्रित्य मन्मानसंब्रह्मेन्द्रादिसुरोत्तमाङ्गमकुट प्रोद्भासिरत्नश्रिया ।चित्रं तत्र निरन्तरं निवसतिं कुर्यात्तथा ह्यम्बुजेलब्धे लुब्धमधुव्रतः किमपरं पुष्पं श्रयेन्नीरसम् ॥ ८॥

padmākāntapadāravindayugalaṃ saṃśritya manmānasaṃbrahmendrādisurottamāṅgamakuṭa prodbhāsiratnaśriyā |citraṃ tatra nirantaraṃ nivasatiṃ kuryāttathā hyambujelabdhe lubdhamadhuvrataḥ kimaparaṃ puṣpaṃ śrayennīrasam || 8||

नानार्थावगमाय कैटभरिपुर्मह्यं सुधीदीपिकांकृत्स्नेनान्धतमिस्रनाशनचणां देयाद्दयावारिधिः ।सूर्यश्चेन्न ददाति पङ्कजचयोल्लासं श्रियं कोऽपरोदेयान्मीलनहेतुकिल्बिषचयप्रध्वंसिनीं प्राणभृत् ॥ ९॥

nānārthāvagamāya kaiṭabharipurmahyaṃ sudhīdīpikāṃkṛtsnenāndhatamisranāśanacaṇāṃ deyāddayāvāridhiḥ |sūryaścenna dadāti paṅkajacayollāsaṃ śriyaṃ ko'parodeyānmīlanahetukilbiṣacayapradhvaṃsinīṃ prāṇabhṛt || 9||

वाक्कार्मुकं वरद मन्मथमल्लिकादिपुष्पायुधोद्वहनकार्मुकवन्मदीयम् ।त्वत्पादपद्मयुगलं मुनिवृन्दवन्द्यंशुद्धैरलं परिकरोतु सुवृत्तरत्नैः ॥ १०॥

vākkārmukaṃ varada manmathamallikādipuṣpāyudhodvahanakārmukavanmadīyam |tvatpādapadmayugalaṃ munivṛndavandyaṃśuddhairalaṃ parikarotu suvṛttaratnaiḥ || 10||

पद्माकान्तपदारविन्दनखरैर्निधूतदोषोदयैरक्षीणद्युतिभिः कलङ्करहितैस्ताराधिपो निर्जितः ।भीत्या तिग्मकरे कदाचिदुदधौ शैले च मह्यन्तरेस भ्रान्तो विचरन् ह्रिया परिवृतः शङ्कामहे लीयते ॥ ११॥

padmākāntapadāravindanakharairnidhūtadoṣodayairakṣīṇadyutibhiḥ kalaṅkarahitaistārādhipo nirjitaḥ |bhītyā tigmakare kadācidudadhau śaile ca mahyantaresa bhrānto vicaran hriyā parivṛtaḥ śaṅkāmahe līyate || 11||

एतत्किं कमलं न तज्जलवृतं किं वा प्रवालं न तत्काठिन्यं वहते परं तु सततं शाखाग्रसंशोभितम् ।मन्ये पल्लवमित्यलं मुनिगणाः पद्माप्रियाङ्घ्रिद्वयंनिज्ञातुं न हि शक्नुवन्ति तरसा साक्षात्कृतं सम्भ्रमात् ॥ १२॥

etatkiṃ kamalaṃ na tajjalavṛtaṃ kiṃ vā pravālaṃ na tatkāṭhinyaṃ vahate paraṃ tu satataṃ śākhāgrasaṃśobhitam |manye pallavamityalaṃ munigaṇāḥ padmāpriyāṅghridvayaṃnijñātuṃ na hi śaknuvanti tarasā sākṣātkṛtaṃ sambhramāt || 12||

पद्मानायकपादभावमुररीकृत्याम्बुजं चन्द्रमःपादौघेन पराहतं नखमिषान्मन्ये निरुन्धे विधुम् ।चन्द्रत्वे तु खवर्जनान्नखपदं युक्तं नखानां तथापादाम्भोजयुगे पुनर्भवपदं युक्तं पुनस्सम्भवात् ॥ १३॥

padmānāyakapādabhāvamurarīkṛtyāmbujaṃ candramaḥpādaughena parāhataṃ nakhamiṣānmanye nirundhe vidhum |candratve tu khavarjanānnakhapadaṃ yuktaṃ nakhānāṃ tathāpādāmbhojayuge punarbhavapadaṃ yuktaṃ punassambhavāt || 13||

शाखाग्रेषु कृतं स्थितिं सुमनसां वृन्देन नित्योच्छ्रितंसद्रागं पदपल्लवं मधुरिपुस्वर्भूरुहस्यादरात् ।चेतोभृङ्ग ममामृतात्मकफलं भक्ताय सा त्कुर्वतोनित्यं संश्रयतां भवान् कुतुकवान् प्राप्नोति तस्मात्सुखम् ॥ १४॥

śākhāgreṣu kṛtaṃ sthitiṃ sumanasāṃ vṛndena nityocchritaṃsadrāgaṃ padapallavaṃ madhuripusvarbhūruhasyādarāt |cetobhṛṅga mamāmṛtātmakaphalaṃ bhaktāya sā tkurvatonityaṃ saṃśrayatāṃ bhavān kutukavān prāpnoti tasmātsukham || 14||

निर्वाणं नितरां न किं वितनुते स्वीयेन गन्धेन तेपद्माकान्तपदद्वयं न तनुते मोदं श्रितालेः किमु ।नादत्ते किमु हंसकश्रियमहो केनारविन्दाभिधंन स्यात्तद्विधिसंश्रितं भवति चेदेतच्च का वा भिदा ॥ १५॥

nirvāṇaṃ nitarāṃ na kiṃ vitanute svīyena gandhena tepadmākāntapadadvayaṃ na tanute modaṃ śritāleḥ kimu |nādatte kimu haṃsakaśriyamaho kenāravindābhidhaṃna syāttadvidhisaṃśritaṃ bhavati cedetacca kā vā bhidā || 15||

पद्माकान्तपदारविन्दनखरः किं वा न वीक्ष्यः पदेवासं याति न किं कलापरिवृतश्चन्द्रः कुतो नो भवेत् ।पद्मश्रीपरिभाविपादनिलयः चन्द्रो यदि श्रीपतेःपादद्वन्द्वनखोऽपि भेदकमतः किं वानयोर्वर्तते ॥ १६॥

padmākāntapadāravindanakharaḥ kiṃ vā na vīkṣyaḥ padevāsaṃ yāti na kiṃ kalāparivṛtaścandraḥ kuto no bhavet |padmaśrīparibhāvipādanilayaḥ candro yadi śrīpateḥpādadvandvanakho'pi bhedakamataḥ kiṃ vānayorvartate || 16||

त्वत्पादाब्जनखैर्मधुप्रमथन श्रीसम्पदा निर्जितःचन्द्रो जेतुमशक्नुवन् पुनरमूनेतच्चिताङ्घ्रिप्रभम् ।पद्मं रश्मिवितानकेन तनुते तेजःपहीणं जनाःकुर्वन्ति द्विषता हताः प्रतिकृतिं तत्सङ्गते दुर्बले ॥ १७॥

tvatpādābjanakhairmadhupramathana śrīsampadā nirjitaḥcandro jetumaśaknuvan punaramūnetaccitāṅghriprabham |padmaṃ raśmivitānakena tanute tejaḥpahīṇaṃ janāḥkurvanti dviṣatā hatāḥ pratikṛtiṃ tatsaṅgate durbale || 17||

कुप्यत्कालियभोगिभोगफलके रत्नाभिरामे हरेर्नाट्यं भूषणनिस्वनैः सुरुचिरं यत्पादपद्मं दधौ ।तन्मे मङ्गलमातनोतु सततं हृत्पद्मनिष्ठं सदायद्।ह्ध्यात्वा विबुधाः प्रयान्ति सकलश्रेयःपदं शाश्वतम् ॥ १८॥

kupyatkāliyabhogibhogaphalake ratnābhirāme harernāṭyaṃ bhūṣaṇanisvanaiḥ suruciraṃ yatpādapadmaṃ dadhau |tanme maṅgalamātanotu satataṃ hṛtpadmaniṣṭhaṃ sadāyad|hdhyātvā vibudhāḥ prayānti sakalaśreyaḥpadaṃ śāśvatam || 18||

यत्पादपद्मरजसा महिलात्वमापपाषाणतामुपगतापि मुनीन्द्रपत्नी ।यत्सम्भवा स्रगिव मूर्ध्नि हरस्य रेजेगङ्गा मदीयहृदये कुरुतां स्थितिं तत् ॥ १९॥

yatpādapadmarajasā mahilātvamāpapāṣāṇatāmupagatāpi munīndrapatnī |yatsambhavā sragiva mūrdhni harasya rejegaṅgā madīyahṛdaye kurutāṃ sthitiṃ tat || 19||

नागान्तकस्य करपल्लवघट्टनेनसञ्जातरागमिव भासुरमन्तरङ्गे ।वृत्तिं करोतु मम सन्ततमङ्घ्रिपद्मंलोकैकरक्षणपरस्य रमाप्रियस्य ॥ २०॥

nāgāntakasya karapallavaghaṭṭanenasañjātarāgamiva bhāsuramantaraṅge |vṛttiṃ karotu mama santatamaṅghripadmaṃlokaikarakṣaṇaparasya ramāpriyasya || 20||

पुरन्दरपराजयप्रभवसर्वसम्पच्चयंबलेरपि मनःक्लमं मघवतः श्रियश्चेशितुः ।परत्वविचिकित्सया पशुपतिप्रभुत्वभ्रमंपराकुरुत यत्क्रमे पदयुगं हरेस्तद्भजे ॥ २१॥

purandaraparājayaprabhavasarvasampaccayaṃbalerapi manaḥklamaṃ maghavataḥ śriyaśceśituḥ |paratvavicikitsayā paśupatiprabhutvabhramaṃparākuruta yatkrame padayugaṃ harestadbhaje || 21||

प्रचण्डकरमण्डलप्रसृतरत्नजालाचितस्फुरद्रुचिरनूपुरच्छविभिरम्बरं छादयत् ।विजृम्भिततमोनुदद्दिविजवृन्दवन्द्यं सदाविभातु हृदये पदद्वयमधीशितुः श्रीह्रियोः ॥ २२॥

pracaṇḍakaramaṇḍalaprasṛtaratnajālācitasphuradruciranūpuracchavibhirambaraṃ chādayat |vijṛmbhitatamonudaddivijavṛndavandyaṃ sadāvibhātu hṛdaye padadvayamadhīśituḥ śrīhriyoḥ || 22||

कमण्डलुजलैर्विभोः कलुषदारिभिः क्षालितंकुरङ्गमदकुङ्कुमप्रचुरचन्दनावासितैः ।विचित्रवरभूषणैर्विविधकान्तिरत्नोज्ज्वलैःविभूषितमुपास्महे विबुधवन्द्यविष्णोः पदम् ॥ २३॥

kamaṇḍalujalairvibhoḥ kaluṣadāribhiḥ kṣālitaṃkuraṅgamadakuṅkumapracuracandanāvāsitaiḥ |vicitravarabhūṣaṇairvividhakāntiratnojjvalaiḥvibhūṣitamupāsmahe vibudhavandyaviṣṇoḥ padam || 23||

कपर्दि शिरसस्तटं कपिलहुङ्कृतिध्वंसितान्शतक्रतुहतक्रतोरपि रिरक्षिषाप्रोत्सुकान् ।हयस्य पदवीं गतान् हतमहत्तमान् सागरान्पवित्रयति यज्जलं हृदि विभासतां तत्पदम् ॥ २४॥

kapardi śirasastaṭaṃ kapilahuṅkṛtidhvaṃsitānśatakratuhatakratorapi rirakṣiṣāprotsukān |hayasya padavīṃ gatān hatamahattamān sāgarānpavitrayati yajjalaṃ hṛdi vibhāsatāṃ tatpadam || 24||

भवत्पदभवन्नखैर्निभृतकान्तिपूरैर्हरेसमीभवितुमुद्यते शशिनि रोषितैस्ते नखैः ।भवत्पदभवद्धुनीचलजले स्वयं बिम्बितैःसृजद्भिरपरान् विधून् विधुरकारि पङ्काङ्कितः ॥ २५॥

bhavatpadabhavannakhairnibhṛtakāntipūrairharesamībhavitumudyate śaśini roṣitaiste nakhaiḥ |bhavatpadabhavaddhunīcalajale svayaṃ bimbitaiḥsṛjadbhiraparān vidhūn vidhurakāri paṅkāṅkitaḥ || 25||

श्रुतिप्रचयघोषिते गगनतो महत्त्वे हरेरसम्भवमतर्कयन् जगति जन्तवः केचन ।त्रिविक्रमपदाक्रमाद्गगनदभ्रभावे स्फुटेजयध्वजपटीकृता हरिपदच्युता जाह्नवी ॥ २६॥

śrutipracayaghoṣite gaganato mahattve harerasambhavamatarkayan jagati jantavaḥ kecana |trivikramapadākramādgaganadabhrabhāve sphuṭejayadhvajapaṭīkṛtā haripadacyutā jāhnavī || 26||

क्षितिं च बलिमस्तकं खमपि विक्षिपंस्त्रिक्रमैःक्रमेण पदयोहरिर्जयति पूर्वमध्योत्तरैः ।न देशसमयैः कृतोऽवधिरपि व्यवस्थां श्रुतेरसम्भवविशङ्किनां जगति कर्मणा स्पष्टयन् ॥ २७॥

kṣitiṃ ca balimastakaṃ khamapi vikṣipaṃstrikramaiḥkrameṇa padayoharirjayati pūrvamadhyottaraiḥ |na deśasamayaiḥ kṛto'vadhirapi vyavasthāṃ śruterasambhavaviśaṅkināṃ jagati karmaṇā spaṣṭayan || 27||

मणिप्रवरचित्रितैर्वरविभूषणैर्भूषितंत्रिविक्रमपदद्वयं ध्वजरथाङ्गवज्राङ्कुशैः ।सरोजमुखलाञ्छनैरपि परत्वविद्योतनैरलङ्कृतमुपेयुषो मम विराजतां मस्तके ॥ २८॥

maṇipravaracitritairvaravibhūṣaṇairbhūṣitaṃtrivikramapadadvayaṃ dhvajarathāṅgavajrāṅkuśaiḥ |sarojamukhalāñchanairapi paratvavidyotanairalaṅkṛtamupeyuṣo mama virājatāṃ mastake || 28||

श्रुतिप्रचयदूरगं श्रमविदारणं भूतलेप्रसार्य सरमः पुमांश्चरणमम्बरे चापरम् ।प्रसन्ननखचन्द्रिकाततिभिरन्धकारं नुदन्प्रपन्नजनताहृदां जयति वर्धयन् स्वं वपुः ॥ २९॥

śrutipracayadūragaṃ śramavidāraṇaṃ bhūtaleprasārya saramaḥ pumāṃścaraṇamambare cāparam |prasannanakhacandrikātatibhirandhakāraṃ nudanprapannajanatāhṛdāṃ jayati vardhayan svaṃ vapuḥ || 29||

त्रिविक्रमनखक्षपाकरकरालिविध्वंसितेजगत्त्रितयसद्मनां मलिनचक्षुषां पातके ।अनादिमिलदंहसां जगति मादृशां पातकप्रमार्जनपटीयते हरिपदच्युता जाह्नवी ॥ ३०॥

trivikramanakhakṣapākarakarālividhvaṃsitejagattritayasadmanāṃ malinacakṣuṣāṃ pātake |anādimiladaṃhasāṃ jagati mādṛśāṃ pātakapramārjanapaṭīyate haripadacyutā jāhnavī || 30||

त्रिविक्रमपदोन्नतेरपघनो नृणां मानसेष्वतुल्यकलुषाद्रिषु प्रतिविजृम्भितेष्वम्बरे ।हरेः कुलिशमादिशत् कलुषशैलभेदार्थमित्यवैमि विचलज्जलां हरिपदच्युतां जाह्नवीम् ॥ ३१॥

trivikramapadonnaterapaghano nṛṇāṃ mānaseṣvatulyakaluṣādriṣu prativijṛmbhiteṣvambare |hareḥ kuliśamādiśat kaluṣaśailabhedārthamityavaimi vicalajjalāṃ haripadacyutāṃ jāhnavīm || 31||

त्रिविक्रमपराक्रमात् तिमिरवृन्दविध्वंसनात्नखच्छविभिरद्रिराड् रजतरूपतामभ्यगात् ।सुमेरुरपि हंसकच्छविभिराप सौवर्णतांपयोधिरपि नीलतां पदयुगस्य भासाध्यगात् ॥ ३२॥

trivikramaparākramāt timiravṛndavidhvaṃsanātnakhacchavibhiradrirāḍ rajatarūpatāmabhyagāt |sumerurapi haṃsakacchavibhirāpa sauvarṇatāṃpayodhirapi nīlatāṃ padayugasya bhāsādhyagāt || 32||

त्रिविक्रमपदेऽम्बरे विलसति स्वभासा सुराजगत्त्रयतमोऽपहे हरिमथार्थयन् सन्नताः ।सदा तिमिरनुत्तये स च रमापतिर्हंसकप्रभाभिरकरोद्रविं नखररश्मिलेशैर्विधुम् ॥ ३३॥

trivikramapade'mbare vilasati svabhāsā surājagattrayatamo'pahe harimathārthayan sannatāḥ |sadā timiranuttaye sa ca ramāpatirhaṃsakaprabhābhirakarodraviṃ nakhararaśmileśairvidhum || 33||

वटच्छदपुटे शिशोः शयितुरङ्घ्रिपङ्केरुहंमुखाब्जविनिवेशितं मधुरसौघनिष्यन्दनम् ।युगान्ततरणिप्रभाप्रसरदग्धदेहात्मनांरसेन सुखदं भजे शुभशरीरसंवर्तिनाम् ॥ ३४॥

vaṭacchadapuṭe śiśoḥ śayituraṅghripaṅkeruhaṃmukhābjaviniveśitaṃ madhurasaughaniṣyandanam |yugāntataraṇiprabhāprasaradagdhadehātmanāṃrasena sukhadaṃ bhaje śubhaśarīrasaṃvartinām || 34||

भजज्जनमनःस्थितः सुहरितत्त्वसंस्फोरणादजस्रपरिपीडितो हरिपदं हि रागः श्रयन् ।विजृम्भणमुपेयिवान् विजयते विरोधं स्मरन्वटच्छदपुटस्थितं सुहरितत्त्वमेव श्रिया ॥ ३५॥

bhajajjanamanaḥsthitaḥ suharitattvasaṃsphoraṇādajasraparipīḍito haripadaṃ hi rāgaḥ śrayan |vijṛmbhaṇamupeyivān vijayate virodhaṃ smaranvaṭacchadapuṭasthitaṃ suharitattvameva śriyā || 35||

हिरण्यकशिपुप्रभृत्यसुरमुख्यसम्पीडिताःविमोहपरिधूमितप्रचुरशोकवह्न्यर्दिताः ।सुरा अपि यदाश्रयान्नखसुधांशुसन्धुक्षिताःस्वधामनि सुनिर्वृता हरिपदं तदाशास्महे ॥ ३६॥

hiraṇyakaśipuprabhṛtyasuramukhyasampīḍitāḥvimohaparidhūmitapracuraśokavahnyarditāḥ |surā api yadāśrayānnakhasudhāṃśusandhukṣitāḥsvadhāmani sunirvṛtā haripadaṃ tadāśāsmahe || 36||

आक्रान्तं भुवनं मयेति विबुधा गन्धेन वै निर्वृताःसेव्ये पुण्यकृतां शिरोभिरतुलं रूपं ममास्तीति च ।मा कार्षीररविन्द गर्वमधिकं राजत्सतां मौलिभिःपद्मानायकपादपद्ममनघं त्वत्तोऽधिकं वर्तते ॥ ३७॥

ākrāntaṃ bhuvanaṃ mayeti vibudhā gandhena vai nirvṛtāḥsevye puṇyakṛtāṃ śirobhiratulaṃ rūpaṃ mamāstīti ca |mā kārṣīraravinda garvamadhikaṃ rājatsatāṃ maulibhiḥpadmānāyakapādapadmamanaghaṃ tvatto'dhikaṃ vartate || 37||

नित्यं विष्णुपदाश्रिताः कुवलयं संरोचयन्तः कलासन्दोहेन निरस्तपङ्कजगणाः सद्भिः सदा संश्रिताः ।आह्लादं सततं नृणां विदधतः के वा न कुर्यस्तमोभेदं शीतलरश्मिवत् सुमनसः सत्त्वाभिवृद्धिप्रदाः ॥ ३८॥

nityaṃ viṣṇupadāśritāḥ kuvalayaṃ saṃrocayantaḥ kalāsandohena nirastapaṅkajagaṇāḥ sadbhiḥ sadā saṃśritāḥ |āhlādaṃ satataṃ nṛṇāṃ vidadhataḥ ke vā na kuryastamobhedaṃ śītalaraśmivat sumanasaḥ sattvābhivṛddhipradāḥ || 38||

चतुर्मुखपदोद्धतैश्चलितवज्रिहृत्पङ्कजैःसुमालिमुखराक्षसैः सुमथितं सुराणां बलम् ।चतुर्मुखशिवादिषु प्रबलभीतिषु प्रेक्षितुंसुवर्णकरपङ्कजस्थितपदत्वरा रक्षति ॥ ३९॥

caturmukhapadoddhataiścalitavajrihṛtpaṅkajaiḥsumālimukharākṣasaiḥ sumathitaṃ surāṇāṃ balam |caturmukhaśivādiṣu prabalabhītiṣu prekṣituṃsuvarṇakarapaṅkajasthitapadatvarā rakṣati || 39||

सुवर्णकमलाकरे सुबहुदिव्यरत्नाकरेसुनीलघनडम्बरे हरिवपुःसुधाम्भोनिधौ ।समुत्थितपदाम्बुजं सकललोकसम्मोहनंसदावतु धराश्रियोर्ललितहस्तसंवाहितम् ॥ ४०॥

suvarṇakamalākare subahudivyaratnākaresunīlaghanaḍambare harivapuḥsudhāmbhonidhau |samutthitapadāmbujaṃ sakalalokasammohanaṃsadāvatu dharāśriyorlalitahastasaṃvāhitam || 40||

फणीन्द्रशयने फणामणिविचित्रकान्त्युज्ज्वलेकुशेशयमृदुत्वचि क्लमपरीमुषः सङ्गमात् ।पदाम्बुजयुगस्य ते कटकधारिहस्ताब्जयासुलोहितमभूत् किला किमु मुकुन्द संवाहनात् ॥ ४१॥

phaṇīndraśayane phaṇāmaṇivicitrakāntyujjvalekuśeśayamṛdutvaci klamaparīmuṣaḥ saṅgamāt |padāmbujayugasya te kaṭakadhārihastābjayāsulohitamabhūt kilā kimu mukunda saṃvāhanāt || 41||

सुवर्णकनकाद्रिराडुपरिनीलमेघायितस्तदीयकरपङ्कजद्वयविषक्तपादाम्बुजः ।सरोवरजवोच्छलन्मकरदष्टदन्तावलंररक्ष यदुपक्रमान्नरकहावतात्तत्पदम् ॥ ४२॥

suvarṇakanakādrirāḍuparinīlameghāyitastadīyakarapaṅkajadvayaviṣaktapādāmbujaḥ |sarovarajavocchalanmakaradaṣṭadantāvalaṃrarakṣa yadupakramānnarakahāvatāttatpadam || 42||

प्रपन्नजनगोप्तृताव्रतमथ प्रभोर्मूलतांप्रसिद्धकरुणं च तं द्विरदपुङ्गवं यत्त्वरा ।जुगोप जगदन्तरा विततचन्द्रसच्चन्द्रिकाविशुद्धयशसः श्रियं हरिपदं तदाभातु नः ॥ ४३॥

prapannajanagoptṛtāvratamatha prabhormūlatāṃprasiddhakaruṇaṃ ca taṃ dviradapuṅgavaṃ yattvarā |jugopa jagadantarā vitatacandrasaccandrikāviśuddhayaśasaḥ śriyaṃ haripadaṃ tadābhātu naḥ || 43||

गुणाधिककृपासखी भगवतस्त्वरा रक्षितुंसमस्तजगदालयान् भगवदङ्घ्रिपङ्केरुहम् ।प्रयापयति तत्कृपावशसमीरितान्मानसान्पुरः स्वयमुपार्जितुं भुवनरक्षणोद्यद्यशः ॥ ४४॥

guṇādhikakṛpāsakhī bhagavatastvarā rakṣituṃsamastajagadālayān bhagavadaṅghripaṅkeruham |prayāpayati tatkṛpāvaśasamīritānmānasānpuraḥ svayamupārjituṃ bhuvanarakṣaṇodyadyaśaḥ || 44||

महायवनसेनया मरुदधीशसेनाद्रुहोनिरुद्धतलगोपुरे यदुकुलोद्वहानां पुरे ।महाभयमपाकरोद्यवनमुख्यजातं त्वरामुकुन्दपदगोचरा सुमुचुकुन्दमुक्तिप्रदा ॥ ४५॥

mahāyavanasenayā marudadhīśasenādruhoniruddhatalagopure yadukulodvahānāṃ pure |mahābhayamapākarodyavanamukhyajātaṃ tvarāmukundapadagocarā sumucukundamuktipradā || 45||

स्फुरत्फणिवराकुलं प्रबलशक्रनक्राकुलंसुरेन्द्रबलसागरं क्षुभितमुत्कटं कुर्वतः ।हिरण्यकशिपोरुरःस्थलविदारणप्रोच्चलत्प्रभूतरुधिरोक्षिताः करनखा हरेर्भान्तु नः ॥ ४६॥

sphuratphaṇivarākulaṃ prabalaśakranakrākulaṃsurendrabalasāgaraṃ kṣubhitamutkaṭaṃ kurvataḥ |hiraṇyakaśiporuraḥsthalavidāraṇaproccalatprabhūtarudhirokṣitāḥ karanakhā harerbhāntu naḥ || 46||

सन्मार्गस्खलनप्रधानकरणैः स्वीयैर्जलैः पङ्किलंकुर्वन्तो भुवनं विचेरुरनिशं यत्रैव रक्षोधनाः ।तत्रैवोदयमाससाद समये रामाङ्घ्रिपङ्केरहंचित्रं प्राप पुरः श्रियं च भुवनं निष्पङ्कमत्यातनोत् ॥ ४७॥

sanmārgaskhalanapradhānakaraṇaiḥ svīyairjalaiḥ paṅkilaṃkurvanto bhuvanaṃ viceruraniśaṃ yatraiva rakṣodhanāḥ |tatraivodayamāsasāda samaye rāmāṅghripaṅkerahaṃcitraṃ prāpa puraḥ śriyaṃ ca bhuvanaṃ niṣpaṅkamatyātanot || 47||

दम्भोलिः कलुषाद्रिषु श्रितवतां हृत्पङ्कजेष्वर्यमारक्षोवृन्दतमोविदारणविधौ साक्षाज्ज्वलन् पावकः ।कौसल्यादिदृगुत्पलोत्सवविधौ चन्द्रश्चयः स्यात् स्वयंरामस्याङ्घ्रिसरोरुहस्थनखरो मन्मानसे सर्वदा ॥ ४८॥

dambholiḥ kaluṣādriṣu śritavatāṃ hṛtpaṅkajeṣvaryamārakṣovṛndatamovidāraṇavidhau sākṣājjvalan pāvakaḥ |kausalyādidṛgutpalotsavavidhau candraścayaḥ syāt svayaṃrāmasyāṅghrisaroruhasthanakharo manmānase sarvadā || 48||

कौसल्योदरसर्वसम्भवरमानेत्रोत्पलश्रीकलश्रीमत्सुन्दररामचन्द्रचरणश्चञ्चूड्यतां मानसे ।यन्नेत्रैस्तृषितैः पिबन्ति मुनयः सन्तप्तदेहाः पुरादुर्वारत्रयनवादिदुःसहमहातापैश्चकोरा इव ॥ ४९॥

kausalyodarasarvasambhavaramānetrotpalaśrīkalaśrīmatsundararāmacandracaraṇaścañcūḍyatāṃ mānase |yannetraistṛṣitaiḥ pibanti munayaḥ santaptadehāḥ purādurvāratrayanavādiduḥsahamahātāpaiścakorā iva || 49||

चित्रं रामकराभिमृष्टमनिशं भाति श्रिया स्वोदयादुष्णांशोः कुलमुत्पुनाति भुवने रामाङ्घ्रिपङ्केरुहम् ।नित्यं पुण्यजनोत्तमाङ्गमहितं निष्पादयत्यद्भुतंलोकं पुण्यजनप्रहीणममलैर्जन्मध्रुगप्यर्च्यते ॥ ५०॥

citraṃ rāmakarābhimṛṣṭamaniśaṃ bhāti śriyā svodayāduṣṇāṃśoḥ kulamutpunāti bhuvane rāmāṅghripaṅkeruham |nityaṃ puṇyajanottamāṅgamahitaṃ niṣpādayatyadbhutaṃlokaṃ puṇyajanaprahīṇamamalairjanmadhrugapyarcyate || 50||

रक्षोभिः खरदूषणप्रभृतिभिर्नेतुं जगद्दूषितंरक्षंल्लक्ष्मणपूजिताङ्घ्रिकमलो यात्रां हि यत्राकरोत् ।रामस्तत्र तदीयपादकमलस्पर्शात् सुरेन्द्रादिभिःदुष्प्रापं पदमाप वृक्षलतिकागुल्मादि सर्वं जगत् ॥ ५१॥

rakṣobhiḥ kharadūṣaṇaprabhṛtibhirnetuṃ jagaddūṣitaṃrakṣaṃllakṣmaṇapūjitāṅghrikamalo yātrāṃ hi yatrākarot |rāmastatra tadīyapādakamalasparśāt surendrādibhiḥduṣprāpaṃ padamāpa vṛkṣalatikāgulmādi sarvaṃ jagat || 51||

तमःप्रकृतिषु स्फुरत्सुरवधूमुखाम्भोरुहस्थिताधरसुधाशिषु द्विजवराशिषु स्वद्रुहः ।(यदा)ननविधुन्तुदेष्वसहनं गतश्चन्द्रमारघूद्वहपदोल्लसन्नखशरत्वमेत्याक्षिपत् ॥ ५२॥

tamaḥprakṛtiṣu sphuratsuravadhūmukhāmbhoruhasthitādharasudhāśiṣu dvijavarāśiṣu svadruhaḥ |(yadā)nanavidhuntudeṣvasahanaṃ gataścandramāraghūdvahapadollasannakhaśaratvametyākṣipat || 52||

पादः पुनातु रघुवंशसमुद्रजातश्रीरामचन्द्र भवतो मम मस्तकाग्रम् ।क्षिप्तानि येन भुवनस्थितपङ्कजानियेनैव तत्कुवलयं भजति प्रकाशम् ॥ ५३॥

pādaḥ punātu raghuvaṃśasamudrajātaśrīrāmacandra bhavato mama mastakāgram |kṣiptāni yena bhuvanasthitapaṅkajāniyenaiva tatkuvalayaṃ bhajati prakāśam || 53||

क्षिप्तो वेदपथः क्षमाक्षयबलैः क्षेमक्षयात्क्षोभिताक्षीणाः क्षोणिभृतः क्षरत्क्षतजयुक्क्षेत्राः क्षितोत्क्षेपिताः ।इत्थं क्षोणितलं क्षपाचरगणैः क्षिप्तं क्षणात् प्रापितंक्षेमं लक्ष्मणपूज्यलक्षणभृता लक्ष्मीप्रियाङ्घ्रिश्रिया ॥ ५४॥

kṣipto vedapathaḥ kṣamākṣayabalaiḥ kṣemakṣayātkṣobhitākṣīṇāḥ kṣoṇibhṛtaḥ kṣaratkṣatajayukkṣetrāḥ kṣitotkṣepitāḥ |itthaṃ kṣoṇitalaṃ kṣapācaragaṇaiḥ kṣiptaṃ kṣaṇāt prāpitaṃkṣemaṃ lakṣmaṇapūjyalakṣaṇabhṛtā lakṣmīpriyāṅghriśriyā || 54||

किरीटनिक्षिप्तमणिप्रकाशनीराजितं पादसरोजयुग्मम् ।रामस्थ सेवे रघुपुङ्गवस्यब्रह्मेन्द्ररुद्रादिसुरेश्वराणाम् ॥ ५५॥

kirīṭanikṣiptamaṇiprakāśanīrājitaṃ pādasarojayugmam |rāmastha seve raghupuṅgavasyabrahmendrarudrādisureśvarāṇām || 55||

पायात् पोषितराजहंसनिचये भूभृत्प्रभोर्मानसेनित्यं जातबलापवारणकरे सञ्जीवनत्यागिनि ।स्वोत्पत्त्या विदधत्प्रसादमतुलं रामाङ्घ्रिपङ्केरुहंपङ्कच्छेदि शिरोभिरुत्तमजनैः संसेव्यमानं सदा ॥ ५६॥

pāyāt poṣitarājahaṃsanicaye bhūbhṛtprabhormānasenityaṃ jātabalāpavāraṇakare sañjīvanatyāgini |svotpattyā vidadhatprasādamatulaṃ rāmāṅghripaṅkeruhaṃpaṅkacchedi śirobhiruttamajanaiḥ saṃsevyamānaṃ sadā || 56||

सरयूपवने वरयूपमये चरतः परितः समया रमया ।कलये वलयाभरणौ चरणौ सुनखावनघौ मनसा शिरसा ॥ ५७॥

sarayūpavane varayūpamaye carataḥ paritaḥ samayā ramayā |kalaye valayābharaṇau caraṇau sunakhāvanaghau manasā śirasā || 57||

हृदये सदये निदधे विदधच्चरणे शरणे निरतं विरतम् ।करुणावरुणावसथः सपथःप्रभुवं प्रभवो जगतः स्वगतं (?) ॥ ५८॥

hṛdaye sadaye nidadhe vidadhaccaraṇe śaraṇe nirataṃ viratam |karuṇāvaruṇāvasathaḥ sapathaḥprabhuvaṃ prabhavo jagataḥ svagataṃ (?) || 58||

जम्भारिमर्दनविमर्दितदिव्यदेहाबर्हिर्मुखा युधि दिशो दश विद्रवन्तः ।भानोः कुले भगवतः पदपद्मयुग्मंध्यात्वाभवन् सुमनसः सुमहारिनाशात् ॥ ५९॥

jambhārimardanavimarditadivyadehābarhirmukhā yudhi diśo daśa vidravantaḥ |bhānoḥ kule bhagavataḥ padapadmayugmaṃdhyātvābhavan sumanasaḥ sumahārināśāt || 59||

मारीचादिसुरारिवृन्दनिधनव्याजेन भूमण्डलंसञ्चारेण पदारविन्दयुगलं यद्राघवस्यापुनात् ।विश्वामित्रमुनीन्द्रयज्ञतपसां सिद्धिश्च यद्दर्शनात्तन्निःश्रेयसमातनोतु मुनिभिः सम्पूज्यमानं सदा ॥ ६०॥

mārīcādisurārivṛndanidhanavyājena bhūmaṇḍalaṃsañcāreṇa padāravindayugalaṃ yadrāghavasyāpunāt |viśvāmitramunīndrayajñatapasāṃ siddhiśca yaddarśanāttanniḥśreyasamātanotu munibhiḥ sampūjyamānaṃ sadā || 60||

चरणौ शरणागतप्रियःकरुणावारिधिरब्जलोचनः ।वरुणालयपाणिमर्दितावरुणाम्भोजनिभौ ददातु मे ॥ ६१॥

caraṇau śaraṇāgatapriyaḥkaruṇāvāridhirabjalocanaḥ |varuṇālayapāṇimarditāvaruṇāmbhojanibhau dadātu me || 61||

जङ्घे जगत्रितयविक्रमजाङ्घिकत्वेहेतू मधुप्रमथनस्य मनोज्ञरूपे ।नीलाश्मनिर्मितमनोज्ञगदासरूपेमालिन्यखण्डनपरे भवतां मनःस्थे ॥ ६२॥

jaṅghe jagatritayavikramajāṅghikatvehetū madhupramathanasya manojñarūpe |nīlāśmanirmitamanojñagadāsarūpemālinyakhaṇḍanapare bhavatāṃ manaḥsthe || 62||

लक्ष्मीनायकजानुनी भुजयुगायामावधी मामकेभासेतां हृदये कराम्बुजयुगस्पर्शेन रोमाञ्चिते ।उत्सङ्गोपरि सुन्दरे विनिहिते संवाहनार्थं श्रियारत्नादर्शसभानरूपसहिते सत्कान्तिपूरावृते ॥ ६३॥

lakṣmīnāyakajānunī bhujayugāyāmāvadhī māmakebhāsetāṃ hṛdaye karāmbujayugasparśena romāñcite |utsaṅgopari sundare vinihite saṃvāhanārthaṃ śriyāratnādarśasabhānarūpasahite satkāntipūrāvṛte || 63||

कुम्भीन्द्रहस्तकदलीकरभेन्द्रनीलस्तम्भाभिभूतिचतुरौ गुणवैभवेन ।ऊरू रमाप्रणयिनः कमनीयशोभौनित्यं मदीयहृदये कुरुतां निवासम् ॥ ६४॥

kumbhīndrahastakadalīkarabhendranīlastambhābhibhūticaturau guṇavaibhavena |ūrū ramāpraṇayinaḥ kamanīyaśobhaunityaṃ madīyahṛdaye kurutāṃ nivāsam || 64||

मेघः किमेष चपलानिचयेन युक्तःसिन्धुः किमेष बडबामुखवह्नियुक्तः ।इत्थं सदामरगणा हि विचिन्तयन्तिपीताम्बरेण सहितं हरिमीक्षमाणाः ॥ ६५॥

meghaḥ kimeṣa capalānicayena yuktaḥsindhuḥ kimeṣa baḍabāmukhavahniyuktaḥ |itthaṃ sadāmaragaṇā hi vicintayantipītāmbareṇa sahitaṃ harimīkṣamāṇāḥ || 65||

लल्मीकान्तकटीतटीनवमणिश्रेणीसमुल्लासितस्वच्छस्वर्णमयप्रभाकरकरश्रीचोरसन्मेखला ।वर्णोत्कृष्टसुतप्तहाटकपटीसञ्छादिता मानसेनित्यं भातु तदन्तरालनिवसद्ध्वान्तच्छटापाटिका ॥ ६६॥

lalmīkāntakaṭītaṭīnavamaṇiśreṇīsamullāsitasvacchasvarṇamayaprabhākarakaraśrīcorasanmekhalā |varṇotkṛṣṭasutaptahāṭakapaṭīsañchāditā mānasenityaṃ bhātu tadantarālanivasaddhvāntacchaṭāpāṭikā || 66||

यस्मात्तोयरुहाद्विधिस्त्रिजगतामीशः प्रभूतः पुरायस्मिन्नीलसरोजपत्रसदृशं व्योम द्विरेफाकृतिम् ।गत्वाराजत तच्च यत्र सरसि प्रादुर्बभूवाम्बुजंनाभौ तद्गुणसंहतेर्विवरणे देवो न शक्तो विधिः ॥ ६७॥

yasmāttoyaruhādvidhistrijagatāmīśaḥ prabhūtaḥ purāyasminnīlasarojapatrasadṛśaṃ vyoma dvirephākṛtim |gatvārājata tacca yatra sarasi prādurbabhūvāmbujaṃnābhau tadguṇasaṃhatervivaraṇe devo na śakto vidhiḥ || 67||

श्रीवत्सं दनुजार्दनस्य रुचिरे वक्षःस्थले संश्रितंश्रीर्वत्सं किमु जानती करुणया तत्सन्निधौ वर्तते ।यद्वा क्षीरपयोनिधावुदयनात् सौन्दर्यबुद्।ह्ध्या शुभंहृद्यं कौस्तुभनामकं मणिवरं द्रष्टुं किमत्रागता ॥ ६८॥

śrīvatsaṃ danujārdanasya rucire vakṣaḥsthale saṃśritaṃśrīrvatsaṃ kimu jānatī karuṇayā tatsannidhau vartate |yadvā kṣīrapayonidhāvudayanāt saundaryabud|hdhyā śubhaṃhṛdyaṃ kaustubhanāmakaṃ maṇivaraṃ draṣṭuṃ kimatrāgatā || 68||

लक्ष्मीकटाक्षा मधुमर्दनोरःस्थले विराजन्ति सदा भ्रमन्तः ।षडङ्घ्रयः श्रीतुलसीसुगन्धमत्रागता लेढुमिव प्रवृद्धम् ॥ ६९॥

lakṣmīkaṭākṣā madhumardanoraḥsthale virājanti sadā bhramantaḥ |ṣaḍaṅghrayaḥ śrītulasīsugandhamatrāgatā leḍhumiva pravṛddham || 69||

मधुद्विषदुरःस्थले मृदुलरत्नसिंहासनेमनोभवतनोरपि श्रियमुपेयुषि श्रेयसि ।चराचरविचारणक्रममुपेयुषा श्रेयसाकटाक्षविसरेण नोऽवति रमेक्षमाणा स्थिता ॥ ७०॥

madhudviṣaduraḥsthale mṛdularatnasiṃhāsanemanobhavatanorapi śriyamupeyuṣi śreyasi |carācaravicāraṇakramamupeyuṣā śreyasākaṭākṣavisareṇa no'vati ramekṣamāṇā sthitā || 70||

सर्वाभीष्टफलप्रदानचतुरे भूभर्तृभावोज्ज्वलेनित्यं भावविवर्धने घनरसाश्लेषे प्रिये मारुतैः ।नित्यं वृद्धिमुपागते निवसतिं लब्धावताद्रूपिणीविद्युद्विष्णुपदाश्रयाद्विलसती जन्म श्रितावारिधौ ॥ ७१॥

sarvābhīṣṭaphalapradānacature bhūbhartṛbhāvojjvalenityaṃ bhāvavivardhane ghanarasāśleṣe priye mārutaiḥ |nityaṃ vṛddhimupāgate nivasatiṃ labdhāvatādrūpiṇīvidyudviṣṇupadāśrayādvilasatī janma śritāvāridhau || 71||

सर्वाभीष्टफलप्रदानचतुरे शाखाभिरुद्भासितेस्निग्धश्रीकरपल्लवारुणशुभस्कन्धोज्ज्वले श्यामले ।मध्यस्था हरिचन्दने विलसती श्रीकल्पवल्ली श्रितानस्माँल्लोचनषट्पदैः करुणया संवीक्षमाणा सदा ॥ ७२॥

sarvābhīṣṭaphalapradānacature śākhābhirudbhāsitesnigdhaśrīkarapallavāruṇaśubhaskandhojjvale śyāmale |madhyasthā haricandane vilasatī śrīkalpavallī śritānasmām̐llocanaṣaṭpadaiḥ karuṇayā saṃvīkṣamāṇā sadā || 72||

कार्यद्रव्यनिदानकारणतया जोघुष्यमाणे गुणैराश्लिष्टे निजरूपसम्पदुचितात् सत्त्वान्महत्त्वात् सताम् ।प्रत्यक्षे निरपायसङ्गमुचितं प्राप्ता परा जातिवत्द्रव्येऽस्माकमुपेयुषां नयनभूर्भूयात् सदा सेन्दिरा ॥ ७३॥

kāryadravyanidānakāraṇatayā joghuṣyamāṇe guṇairāśliṣṭe nijarūpasampaducitāt sattvānmahattvāt satām |pratyakṣe nirapāyasaṅgamucitaṃ prāptā parā jātivatdravye'smākamupeyuṣāṃ nayanabhūrbhūyāt sadā sendirā || 73||

विद्वद्भिः पुरुषार्थसाधनतया सम्प्रार्थ्यमाने गुणैरङ्गैः कर्मभिरुज्ज्वले घनरुचा रूपश्रिया राजिते ।क(श)स्ते स्तोत्रमुखैः प्रकाशमतुलं सम्प्रापिते दक्षिणांविष्णावध्वरदक्षिणेव कमला संराजतेऽस्मादृशाम् ॥ ७४॥

vidvadbhiḥ puruṣārthasādhanatayā samprārthyamāne guṇairaṅgaiḥ karmabhirujjvale ghanarucā rūpaśriyā rājite |ka(śa)ste stotramukhaiḥ prakāśamatulaṃ samprāpite dakṣiṇāṃviṣṇāvadhvaradakṣiṇeva kamalā saṃrājate'smādṛśām || 74||

धातुर्व्याप्तचिरन्तनप्रकृतिसंस्थानश्रिते साधुताशालिन्यन्तकृदादिशिक्षणयुते विद्वद्भिरत्यादृते ।शाब्दब्रह्मणि दुर्विवेचनतया नित्यानुबन्धं गताश्रीरास्तां करुणामयी प्रकृतिवज्जिह्वाग्रभागेषु नः ॥ ७५॥

dhāturvyāptacirantanaprakṛtisaṃsthānaśrite sādhutāśālinyantakṛdādiśikṣaṇayute vidvadbhiratyādṛte |śābdabrahmaṇi durvivecanatayā nityānubandhaṃ gatāśrīrāstāṃ karuṇāmayī prakṛtivajjihvāgrabhāgeṣu naḥ || 75||

पङ्कच्छेदिनि पालितत्रिभुवने पङ्केरुहश्रीकरेपादस्पर्शपराकृताखिलतमस्तोमे परे ब्रह्मणि ।पायादंशुमति प्रभेव परमव्योमाश्रये संस्थितापद्मापाङ्गनिरीक्षणैः प्रतिकलं पश्यन्त्यनन्याश्रितान् ॥ ७६॥

paṅkacchedini pālitatribhuvane paṅkeruhaśrīkarepādasparśaparākṛtākhilatamastome pare brahmaṇi |pāyādaṃśumati prabheva paramavyomāśraye saṃsthitāpadmāpāṅganirīkṣaṇaiḥ pratikalaṃ paśyantyananyāśritān || 76||

पद्माया मुखमम्बुजं सुविमले नेत्रे च नीलोत्पलेतस्याश्चित्तमशोकमब्जवसतेर्वेण्यां स्थिता मल्लिका ।चूतं पाणितलं ततः स्मरशराः पञ्चापि तत्रासतेतैर्नित्यं परिमोहितः किमु हरिर्निद्राति गेहे चिरम् ॥ ७७॥

padmāyā mukhamambujaṃ suvimale netre ca nīlotpaletasyāścittamaśokamabjavasaterveṇyāṃ sthitā mallikā |cūtaṃ pāṇitalaṃ tataḥ smaraśarāḥ pañcāpi tatrāsatetairnityaṃ parimohitaḥ kimu harirnidrāti gehe ciram || 77||

पद्माया मुखमम्बुजं सुविमले तत्रापि नीलोत्पलेनेत्रे तत्र कनीनिका मधुकराः सञ्चारकाः सर्वदा ।नीलाम्भोदरुचिर्हरेः कलियुगेष्वातन्वि तेनान्यथाशुद्धस्फाटिककान्तियुक्ततनुता प्रौढिं गतस्य ध्रुवम् ॥ ७८॥

padmāyā mukhamambujaṃ suvimale tatrāpi nīlotpalenetre tatra kanīnikā madhukarāḥ sañcārakāḥ sarvadā |nīlāmbhodarucirhareḥ kaliyugeṣvātanvi tenānyathāśuddhasphāṭikakāntiyuktatanutā prauḍhiṃ gatasya dhruvam || 78||

मुक्ताहारविराजिते मणिवरश्रीसम्पदोद्भासितेलक्ष्मीलोचनषट्पदैरनुकलं पेपीयमाने मुदा ।श्रीवत्साङ्कितवक्षसि श्रीतवतामानन्दसन्दोहनेश्रीशस्यानिशमन्तरङ्गमधिकं सक्तं भवेन्मामकम् ॥ ७९॥

muktāhāravirājite maṇivaraśrīsampadodbhāsitelakṣmīlocanaṣaṭpadairanukalaṃ pepīyamāne mudā |śrīvatsāṅkitavakṣasi śrītavatāmānandasandohaneśrīśasyāniśamantaraṅgamadhikaṃ saktaṃ bhavenmāmakam || 79||

लक्ष्मीपादसरोजयावकरसस्पर्शेन मुद्राङ्कितेगोपीतुङ्गपयोधरादरवतो गोपालकस्याद्भुते ।मुक्ताहारमयी विराजति रमाकान्तस्य वक्षःस्थलेलक्ष्मीमन्दिररक्षिबाह्यपरिघा क्षीराम्बुधेः कुल्यका ॥ ८०॥

lakṣmīpādasarojayāvakarasasparśena mudrāṅkitegopītuṅgapayodharādaravato gopālakasyādbhute |muktāhāramayī virājati ramākāntasya vakṣaḥsthalelakṣmīmandirarakṣibāhyaparighā kṣīrāmbudheḥ kulyakā || 80||

सूर्याटोपदलत्सदाघनरुचिव्याप्तं स्फुरत्तारकंकान्तं नित्यमनन्तमाश्रितवती विश्वप्रियाधायिनी ।लक्ष्मीरिन्दुकलेव राजति तमस्स्तोमच्छिदां कुर्वतीह्यस्मन्नेत्रचकोरपारणकरी सत्सञ्चयश्रीकरी ॥ ८१॥

sūryāṭopadalatsadāghanarucivyāptaṃ sphurattārakaṃkāntaṃ nityamanantamāśritavatī viśvapriyādhāyinī |lakṣmīrindukaleva rājati tamasstomacchidāṃ kurvatīhyasmannetracakorapāraṇakarī satsañcayaśrīkarī || 81||

राज्याभिषेकसमये रघुपुङ्गवस्यशक्रेण सादरसमर्पितपद्ममाला ।वक्षःस्थले वहति वारिदमध्यगामिविद्युत्प्रभां कनकरत्नमयी विचित्रा ॥ ८२॥

rājyābhiṣekasamaye raghupuṅgavasyaśakreṇa sādarasamarpitapadmamālā |vakṣaḥsthale vahati vāridamadhyagāmividyutprabhāṃ kanakaratnamayī vicitrā || 82||

लक्ष्मीमन्दिरमिन्दिराप्रणयिनो वक्षःस्थलं राजतांकस्तूरीधनसारकुङ्कुमरजःपङ्कैः सदा वासितम् ।मुक्तादामभिरुज्ज्वलं मणिमयैः सम्भूषितं भूषणैःअस्मन्मानसपङ्कजे हरिधनुश्चित्रं स्फुरत्कौस्तुभम् ॥ ८३॥

lakṣmīmandiramindirāpraṇayino vakṣaḥsthalaṃ rājatāṃkastūrīdhanasārakuṅkumarajaḥpaṅkaiḥ sadā vāsitam |muktādāmabhirujjvalaṃ maṇimayaiḥ sambhūṣitaṃ bhūṣaṇaiḥasmanmānasapaṅkaje haridhanuścitraṃ sphuratkaustubham || 83||

लक्ष्मीरिन्दुकलेव राजति शुभानन्तस्य वक्षःस्थलेनित्यं पङ्कजबाधिनी कुवलयानन्दप्रदा वारिधौ ।जाता विष्णुपदाश्रिता हरशिरःसंसेविता शारदोल्लासैः सर्वजगत्प्रमोदनकरी हृत्पुण्डरीकस्थिता ॥ ८४॥

lakṣmīrindukaleva rājati śubhānantasya vakṣaḥsthalenityaṃ paṅkajabādhinī kuvalayānandapradā vāridhau |jātā viṣṇupadāśritā haraśiraḥsaṃsevitā śāradollāsaiḥ sarvajagatpramodanakarī hṛtpuṇḍarīkasthitā || 84||

लक्ष्मीस्तुङ्गपयोधरावृततले मुख्यामृतास्वादनायानर्धैर्मणिभिर्विराजिततले मीनादिभावोज्ज्वले ।रामालब्धनिजान्तरे विलसती श्यामेन्द्रनीलाम्बुधौसङ्गं प्राप्तवती निरन्तरमियं मन्मानसावासिनी ॥ ८५॥

lakṣmīstuṅgapayodharāvṛtatale mukhyāmṛtāsvādanāyānardhairmaṇibhirvirājitatale mīnādibhāvojjvale |rāmālabdhanijāntare vilasatī śyāmendranīlāmbudhausaṅgaṃ prāptavatī nirantaramiyaṃ manmānasāvāsinī || 85||

पा(पु)ण्या कराङ्घ्रिकमलेक्षणतारकादिनीलोत्पलभ्रमरशोभितगात्रवल्ली ।लक्ष्मीर्विभाति तटिनीव महीभृतोऽन्तर्नागेन्द्रवासरसिकस्य रमाप्रियस्य ॥ ८६॥

pā(pu)ṇyā karāṅghrikamalekṣaṇatārakādinīlotpalabhramaraśobhitagātravallī |lakṣmīrvibhāti taṭinīva mahībhṛto'ntarnāgendravāsarasikasya ramāpriyasya || 86||

लक्ष्मीतुङ्गपयोधरावृततले सत्यश्रियोद्भासितेनानाधातुविमिश्रिते शुभगुहावासे हरिक्ष्माभृति ।पद्मा निर्झरिणीव भाति मकरीचित्रा मनोहारिणीसन्मीनाद्यवतारनित्यरसिका ह्यस्मादृशां पावनी ॥ ८७॥

lakṣmītuṅgapayodharāvṛtatale satyaśriyodbhāsitenānādhātuvimiśrite śubhaguhāvāse harikṣmābhṛti |padmā nirjhariṇīva bhāti makarīcitrā manohāriṇīsanmīnādyavatāranityarasikā hyasmādṛśāṃ pāvanī || 87||

रेखाभिस्तिसृभिस्त्रयीमवधृतश्चोल्लासयन् सीमभिःवर्णोत्कर्षविराजितो रिपुगणान् सम्भीषयन् स्वोद्भवैः ।गम्भीरध्वनिभिर्विराजति हरेः कण्ठः सदा कम्बुवत्मुक्ताहारमयूखशुक्लिमयुतो मन्मानसाम्भोरुहे ॥ ८८॥

rekhābhistisṛbhistrayīmavadhṛtaścollāsayan sīmabhiḥvarṇotkarṣavirājito ripugaṇān sambhīṣayan svodbhavaiḥ |gambhīradhvanibhirvirājati hareḥ kaṇṭhaḥ sadā kambuvatmuktāhāramayūkhaśuklimayuto manmānasāmbhoruhe || 88||

ग्रीष्मर्तुस्फुरदंशुमत्करसमश्रीमन्मणिश्रेणिकारोचीराजिविराजिताङ्गदलसद्वाहूदारलङ्कृतः ।तद्भोगायितहेमरत्नकटकश्रीमत्कराम्भोरुहःपायान्नः परमः पुमान् करुणया संवीक्षमाणः सदा ॥ ८९॥

grīṣmartusphuradaṃśumatkarasamaśrīmanmaṇiśreṇikārocīrājivirājitāṅgadalasadvāhūdāralaṅkṛtaḥ |tadbhogāyitahemaratnakaṭakaśrīmatkarāmbhoruhaḥpāyānnaḥ paramaḥ pumān karuṇayā saṃvīkṣamāṇaḥ sadā || 89||

चत्वारो भुजगा इवासुररिपोर्विंष्णोरराजन् भुजाःतद्भोगा इव सुन्दरा मुररिपोस्तेषामराजन् कराः ।तद्भोगस्थितरत्नवत्कररुहा राजन्ति रत्नश्रियातद्भासेव करा विरेजुरनिशं रक्तोत्पलश्रीमुषः ॥ ९०॥

catvāro bhujagā ivāsurariporviṃṣṇorarājan bhujāḥtadbhogā iva sundarā murariposteṣāmarājan karāḥ |tadbhogasthitaratnavatkararuhā rājanti ratnaśriyātadbhāseva karā virejuraniśaṃ raktotpalaśrīmuṣaḥ || 90||

भास्वत्कोटिनिरासकारिकिरणस्तोमेन सर्वं जगत्कुवणिं भयहीनमुज्ज्वलशिखाजालैः सुरद्वेषिणाम् ।भास्वद्रत्नकिरीटकुण्डललसच्छीर्षच्छिदाकारणंचक्रज्योतिरुपास्महे मधुरिपोर्वामान्यहस्ताश्रयम् ॥ ९१॥

bhāsvatkoṭinirāsakārikiraṇastomena sarvaṃ jagatkuvaṇiṃ bhayahīnamujjvalaśikhājālaiḥ suradveṣiṇām |bhāsvadratnakirīṭakuṇḍalalasacchīrṣacchidākāraṇaṃcakrajyotirupāsmahe madhuriporvāmānyahastāśrayam || 91||

वैरिञ्चप्रलयानलप्रतिभटं भास्वत्परार्धप्रभंकृत्याभेदविनाशि खण्डपरशोः काशीपुरप्लोषणम् ।सर्त्विक्सङ्घसुदक्षिणप्रशमनं चैद्यादिनिर्वापणंचक्रं ज्योतिरुपास्महे निरुपमं विष्णोः करश्रीकरम् ॥ ९२॥

vairiñcapralayānalapratibhaṭaṃ bhāsvatparārdhaprabhaṃkṛtyābhedavināśi khaṇḍaparaśoḥ kāśīpuraploṣaṇam |sartviksaṅghasudakṣiṇapraśamanaṃ caidyādinirvāpaṇaṃcakraṃ jyotirupāsmahe nirupamaṃ viṣṇoḥ karaśrīkaram || 92||

सूर्येन्द्राग्नियमानिलादिभयदज्वालासहस्रावृतंकृत्याप्रेषणदुर्नयेन कुपितं दुर्वाससः पार्थिवम् ।कल्पान्तानलभीषणं मुनिवरप्राणापहारोत्सुकंकान्तं स्तोत्रगणैर्महीभृदुदितैश्चक्रं महः पातु नः ॥ ९३॥

sūryendrāgniyamānilādibhayadajvālāsahasrāvṛtaṃkṛtyāpreṣaṇadurnayena kupitaṃ durvāsasaḥ pārthivam |kalpāntānalabhīṣaṇaṃ munivaraprāṇāpahārotsukaṃkāntaṃ stotragaṇairmahībhṛduditaiścakraṃ mahaḥ pātu naḥ || 93||

एतत्किं मह एव नाधिकरणं षट्कोणसंस्थाकृतेयद्येतन्महसो निदानमपरं ज्वालाः कुतः सर्वगाः ।धारास्ता इति चेन्न भेदधिषणाभावान्महश्चक्रयोःभेदो वा किमभेद एव न वयं जानीमहे तत्त्वतः ॥ १४॥

etatkiṃ maha eva nādhikaraṇaṃ ṣaṭkoṇasaṃsthākṛteyadyetanmahaso nidānamaparaṃ jvālāḥ kutaḥ sarvagāḥ |dhārāstā iti cenna bhedadhiṣaṇābhāvānmahaścakrayoḥbhedo vā kimabheda eva na vayaṃ jānīmahe tattvataḥ || 14||

ज्वालाकेसरभासिमध्यनिवसत्षद्कोटिसिंहासनश्रीमत्कोशविराजितं हरिकरस्पर्शाद्विकासं गतम् ।नित्यं मामकमानसे विलसताच्चक्राब्जमन्तस्तमस्तोमच्छेदिसहस्ररश्मिविलसद्भास्वत्परार्धप्रभम् ॥ ९५॥

jvālākesarabhāsimadhyanivasatṣadkoṭisiṃhāsanaśrīmatkośavirājitaṃ harikarasparśādvikāsaṃ gatam |nityaṃ māmakamānase vilasatāccakrābjamantastamastomacchedisahasraraśmivilasadbhāsvatparārdhaprabham || 95||

रूपं यस्य शशिप्रभं श्रुतिमयो यस्मिन् रसः सर्वदायत्पानादवनीभृदुत्तमपदं दुष्प्रापमापद्ध्रुवः ।शब्दो यस्य सुरारिमुख्यहृदये शोकप्रदः सर्वदासोऽस्तु श्रीधरवामहस्तनिलयः शङ्खः स्फुरन्मानसे ॥ ९६॥

rūpaṃ yasya śaśiprabhaṃ śrutimayo yasmin rasaḥ sarvadāyatpānādavanībhṛduttamapadaṃ duṣprāpamāpaddhruvaḥ |śabdo yasya surārimukhyahṛdaye śokapradaḥ sarvadāso'stu śrīdharavāmahastanilayaḥ śaṅkhaḥ sphuranmānase || 96||

यन्निर्ह्रादविदारिताः सुररिपुप्राकारदुर्गादयोयन्निर्ह्रादविभीषिता दश दिशो विद्राविताः शत्रवः ।यन्निध्यानविनिर्मलीकृतधियः सन्तः समुत्तारिताःसोऽस्मन्मानसपङ्कजे विलसतु श्रीशङ्खराजः सदा ॥ ९७॥

yannirhrādavidāritāḥ suraripuprākāradurgādayoyannirhrādavibhīṣitā daśa diśo vidrāvitāḥ śatravaḥ |yannidhyānavinirmalīkṛtadhiyaḥ santaḥ samuttāritāḥso'smanmānasapaṅkaje vilasatu śrīśaṅkharājaḥ sadā || 97||

कौमोदक्यनिशं विभातु हृदये वैकुण्ठपाणिग्रहारत्नोद्भासिसुवर्णविग्रहवती सन्मेरुसारास्पदम् ।सम्पिष्टासुरवृन्दमांसरुधिरश्लक्ष्णाङ्गरागान्वितानित्यं वीररसोत्सुकाश्रितजनश्रेयोऽभिवृद्धिप्रदा ॥ ९८॥

kaumodakyaniśaṃ vibhātu hṛdaye vaikuṇṭhapāṇigrahāratnodbhāsisuvarṇavigrahavatī sanmerusārāspadam |sampiṣṭāsuravṛndamāṃsarudhiraślakṣṇāṅgarāgānvitānityaṃ vīrarasotsukāśritajanaśreyo'bhivṛddhipradā || 98||

देवारातिकठोरकण्ठनिकषग्रावच्छिदोल्लेखनात्तैक्ष्ण्यं प्राप्तमतीव केशवकटिश्रीकारणं नन्दकम् ।नीलं वर्णमिवाश्रयादुपगतं वह्निं विहायस्थितंधूमस्तोममिवाश्रयेऽहमनिशं पापाद्रिभेदक्षमम् ॥ ९९॥

devārātikaṭhorakaṇṭhanikaṣagrāvacchidollekhanāttaikṣṇyaṃ prāptamatīva keśavakaṭiśrīkāraṇaṃ nandakam |nīlaṃ varṇamivāśrayādupagataṃ vahniṃ vihāyasthitaṃdhūmastomamivāśraye'hamaniśaṃ pāpādribhedakṣamam || 99||

ज्यानिस्वानविदीर्णवैरिहृदयप्राणोरगोत्सारणप्रादुर्भूतपराक्रमार्जितयशोव्याप्ताखिलाशान्तिमम् ।भास्वद्रश्मिसमानबाणनिकरोच्छुष्मीकृतारिप्रभानीरं कार्मुकमाश्रयेऽहमनिशं विष्णोः करश्रीकरम् ॥ १००॥

jyānisvānavidīrṇavairihṛdayaprāṇoragotsāraṇaprādurbhūtaparākramārjitayaśovyāptākhilāśāntimam |bhāsvadraśmisamānabāṇanikarocchuṣmīkṛtāriprabhānīraṃ kārmukamāśraye'hamaniśaṃ viṣṇoḥ karaśrīkaram || 100||

चक्रं दक्षिणपाणिपङ्कजदले सूर्यायमाणं वहन्शङ्खं वामकराम्बुजे कृतरुचिं हंसायमानं वहन् ।भृङ्गावल्युपमं कराम्बुजतले खड्गं परे संवहन्विष्णू राजति वारिताखिलरिपुर्हस्तान्तरे सद्गदाम् ॥ १०१॥

cakraṃ dakṣiṇapāṇipaṅkajadale sūryāyamāṇaṃ vahanśaṅkhaṃ vāmakarāmbuje kṛtaruciṃ haṃsāyamānaṃ vahan |bhṛṅgāvalyupamaṃ karāmbujatale khaḍgaṃ pare saṃvahanviṣṇū rājati vāritākhilaripurhastāntare sadgadām || 101||

सौरभ्यरक्तिममृदुत्वसमञ्चितस्यविष्णो तवाधरदलस्य मनोज्ञरूपाः ।एकद्वियोगसहिता मधुकैटभारेबिम्बप्रवालविटपा न ससा भवन्ति ॥ १०२॥

saurabhyaraktimamṛdutvasamañcitasyaviṣṇo tavādharadalasya manojñarūpāḥ |ekadviyogasahitā madhukaiṭabhārebimbapravālaviṭapā na sasā bhavanti || 102||

मुक्ता मुखाम्भोजनिवासमेत्यदन्तच्छलात्ते दनुजेन्द्रशत्रो ।मुक्ता बभूवुर्जलजन्मवत्त्वेऽप्यहो महीयान् गुणसन्निकर्षः ॥ १०३॥

muktā mukhāmbhojanivāsametyadantacchalātte danujendraśatro |muktā babhūvurjalajanmavattve'pyaho mahīyān guṇasannikarṣaḥ || 103||

मन्दस्मितं मधुरिपोर्मुखचन्द्रबिम्बेज्योत्स्नायते जितनिशाचरबालकस्य ।करतूरिकातिलकमेति कलङ्कशोभांलीलावशेन विधृतं रुचिरे ललाटे ॥ १०४॥

mandasmitaṃ madhuripormukhacandrabimbejyotsnāyate jitaniśācarabālakasya |karatūrikātilakameti kalaṅkaśobhāṃlīlāvaśena vidhṛtaṃ rucire lalāṭe || 104||

कन्दर्पः कमलापतेर्मुखरथं दन्ताधराम्भोजसन्मुक्ताविद्रुमभूषितं त्रिजगतां सम्मोहना यध्रुवम् ।नासाभ्रू युगवीक्षणादिशरधीष्वासेषुमुख्यायुधैःसज्जंह्यातनुते ततो हि मुनयस्तद् ध्यानिनो मोहिताः ॥ १०५॥

kandarpaḥ kamalāpatermukharathaṃ dantādharāmbhojasanmuktāvidrumabhūṣitaṃ trijagatāṃ sammohanā yadhruvam |nāsābhrū yugavīkṣaṇādiśaradhīṣvāseṣumukhyāyudhaiḥsajjaṃhyātanute tato hi munayastad dhyānino mohitāḥ || 105||

आकर्णान्तविशाललोचनयुगं पद्मादरात् संश्रिताभृङ्गाणामि मियमालिरित्यकुरुतां बुद्धिं जनानां भ्रुवौ ।वेतण्डाचलवासिनो मधुरिपोर्यत्रासने तत्सदापश्येयं वरदप्रभोर्मुखमहं रत्नस्फुरत्कुण्डलम् ॥ १०६॥

ākarṇāntaviśālalocanayugaṃ padmādarāt saṃśritābhṛṅgāṇāmi miyamālirityakurutāṃ buddhiṃ janānāṃ bhruvau |vetaṇḍācalavāsino madhuriporyatrāsane tatsadāpaśyeyaṃ varadaprabhormukhamahaṃ ratnasphuratkuṇḍalam || 106||

सौन्दर्यामृतदीर्घिका मुररिपोः कर्णद्वयी कुण्डलप्रत्युप्तानघरत्नकान्तिनिचयप्रद्योतिगण्डस्थला ।नेत्रद्वन्द्वविशालतावधिरघश्रेणीसमुत्सारिणीशष्कुल्या सदृशी विभातु हृदये रेखाभिरुद्भासिता ॥ १०७॥

saundaryāmṛtadīrghikā muraripoḥ karṇadvayī kuṇḍalapratyuptānagharatnakāntinicayapradyotigaṇḍasthalā |netradvandvaviśālatāvadhiraghaśreṇīsamutsāriṇīśaṣkulyā sadṛśī vibhātu hṛdaye rekhābhirudbhāsitā || 107||

विष्णोर्दक्षिणलोचनं दिनकरो वामं तु ताराधिपोलोकानन्दक इत्यलं मुनिगणा वक्तुं प्रवृत्ता मृषा ।दृग्रूपेण तयोः स्थितौ मुररिपोर्नास्ति प्रसक्तिः परंतत्तुल्यं प्रतिबिम्बितं नयनयोस्तच्छङ्खचक्रद्वयम् ॥ १०८॥

viṣṇordakṣiṇalocanaṃ dinakaro vāmaṃ tu tārādhipolokānandaka ityalaṃ munigaṇā vaktuṃ pravṛttā mṛṣā |dṛgrūpeṇa tayoḥ sthitau muraripornāsti prasaktiḥ paraṃtattulyaṃ pratibimbitaṃ nayanayostacchaṅkhacakradvayam || 108||

कस्तूरीतिलकाङ्कमन्दहसितज्योत्स्नाननेन्दुं हरेरस्मन्नेत्रचकोरयुग्ममनिशं पेयान्मुदा यस्तमः ।कौटिल्यालयकुन्तलाकृतियुतं सद्रत्ननिर्यत्प्रभा ।जालोल्लासिकिरीटसूर्यसहितश्चक्रेऽन्तरापीडितम् ॥ १०९॥

kastūrītilakāṅkamandahasitajyotsnānanenduṃ harerasmannetracakorayugmamaniśaṃ peyānmudā yastamaḥ |kauṭilyālayakuntalākṛtiyutaṃ sadratnaniryatprabhā |jālollāsikirīṭasūryasahitaścakre'ntarāpīḍitam || 109||

पद्मानायकपादपद्मयुगलीमास्वाद्य तज्जङ्घयोःस्थित्वोरुद्वयमाप्य तत्कटितटीमाश्रित्य तन्नाभिजम् ।पद्मं प्राप्य रमापरिग्रहमुरः प्राप्यायुधालङ्कृतान्हस्तानाप्य मुखाब्जतन्मकुटयोर्मन्मानसं स्याद्ध्रुवम् ॥ ११०॥

padmānāyakapādapadmayugalīmāsvādya tajjaṅghayoḥsthitvorudvayamāpya tatkaṭitaṭīmāśritya tannābhijam |padmaṃ prāpya ramāparigrahamuraḥ prāpyāyudhālaṅkṛtānhastānāpya mukhābjatanmakuṭayormanmānasaṃ syāddhruvam || 110||

श्रीमत्कौशिकवंशवारिनिलयादाचार्यरत्नाकरात्कृष्णार्यः समभूत् कलापरिवृतः शीतांशुना निर्मितः ।सूनुर्वेङ्कटकृष्णनामसहितस्तस्याकरोद्वैष्णवंश्रीपादादिशिखावधिस्तवमिमं मुख्यं समृद्धार्थकम् ॥ १११॥

śrīmatkauśikavaṃśavārinilayādācāryaratnākarātkṛṣṇāryaḥ samabhūt kalāparivṛtaḥ śītāṃśunā nirmitaḥ |sūnurveṅkaṭakṛṣṇanāmasahitastasyākarodvaiṣṇavaṃśrīpādādiśikhāvadhistavamimaṃ mukhyaṃ samṛddhārthakam || 111||

॥ इति श्रीवरदराजशतकं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīvaradarājaśatakaṃ sampūrṇam ||