पुरुषोत्तमकवचम् Purushottama Kavacham

ऋषय ऊचुः ।अथ नाम्नां सहस्राख्यं वद स्तोत्रं महामुने ।यस्याभ्यसनतः सद्यः प्रीयते पुरुषोत्तमः ॥ १॥

ṛṣaya ūcuḥ |atha nāmnāṃ sahasrākhyaṃ vada stotraṃ mahāmune |yasyābhyasanataḥ sadyaḥ prīyate puruṣottamaḥ || 1||

श्रीशाण्डिल्य उवाचपुरा कृतयुगे देवः सविता सुषुवे सुताम् ।यमुनेति च विख्यातां देवतां चे शुचिष्मतीम् ॥ २॥

śrīśāṇḍilya uvācapurā kṛtayuge devaḥ savitā suṣuve sutām |yamuneti ca vikhyātāṃ devatāṃ ce śuciṣmatīm || 2||

पप्रच्छ पितरं सा च कः परो वापरो यतः ।कथं प्राप्यो भवेदेष ततः प्राह पिता सुताम् ॥ ३॥

papraccha pitaraṃ sā ca kaḥ paro vāparo yataḥ |kathaṃ prāpyo bhavedeṣa tataḥ prāha pitā sutām || 3||

तपसा ब्रह्मणा पूर्वं जगत्सृष्टमिति श्रुतम् ।तपसा भवती देवं स्वीयं विज्ञातुमर्हति ॥ ४॥

tapasā brahmaṇā pūrvaṃ jagatsṛṣṭamiti śrutam |tapasā bhavatī devaṃ svīyaṃ vijñātumarhati || 4||

सा कलिन्दगिरिं प्राप्य तपश्चक्रे सुदारुणम् ।ध्यायन्ती रमणं देवं ब्राह्मकल्पमनीनयत् ॥ ५॥

sā kalindagiriṃ prāpya tapaścakre sudāruṇam |dhyāyantī ramaṇaṃ devaṃ brāhmakalpamanīnayat || 5||

ततः प्रसन्नो भगवान् श्रीकृष्णो भक्तवत्सलः ।प्रादुर्भूय गिरौ तत्र वेणुनादं चकार सः ॥ ६॥

tataḥ prasanno bhagavān śrīkṛṣṇo bhaktavatsalaḥ |prādurbhūya girau tatra veṇunādaṃ cakāra saḥ || 6||

तस्य नादस्य हर्षेण द्रवीभूता ततो हि सा ।दिव्यरूपा ततो जाता जगतां पावनी परा ॥ ७॥

tasya nādasya harṣeṇa dravībhūtā tato hi sā |divyarūpā tato jātā jagatāṃ pāvanī parā || 7||

तस्यै प्रसन्नो भगवान् नवकञ्जमयीं स्रजम् ।सारूप्यं च ददौ प्राह प्रिया भव सुभक्तितः ॥ ८॥

tasyai prasanno bhagavān navakañjamayīṃ srajam |sārūpyaṃ ca dadau prāha priyā bhava subhaktitaḥ || 8||

इदं नाम्नांसहस्रं मे पठ येन विबुध्यसे ।मम लोके सरिद्रूपे दिव्यरूपे प्रविश्यताम् ॥ ९॥

idaṃ nāmnāṃsahasraṃ me paṭha yena vibudhyase |mama loke saridrūpe divyarūpe praviśyatām || 9||

अस्मिंश्च ते द्रवे कान्ते मज्जतां भुक्तिमुक्तयः ।भविष्यन्ति वशीभूता भक्तिर्मे न च त्वां विना ॥ १०॥

asmiṃśca te drave kānte majjatāṃ bhuktimuktayaḥ |bhaviṣyanti vaśībhūtā bhaktirme na ca tvāṃ vinā || 10||

दत्वा सहस्रनामाख्यं स्तोत्रं सख्यै हरिर्ययो ।विवस्वन्तमनुज्ञाप्य सा गता हरिणा सह ॥ ११॥

datvā sahasranāmākhyaṃ stotraṃ sakhyai hariryayo |vivasvantamanujñāpya sā gatā hariṇā saha || 11||

इदं स्तोत्रं मया लब्धं स्वयं तुष्टाद्विवस्वतः ।पुण्यं स्वस्त्ययनं भव्यमायुष्यं हरिभक्तिदम् ॥ १२॥

idaṃ stotraṃ mayā labdhaṃ svayaṃ tuṣṭādvivasvataḥ |puṇyaṃ svastyayanaṃ bhavyamāyuṣyaṃ haribhaktidam || 12||

पाठादस्य प्रजायन्ते पुण्याः कामा मनोगताः ।पुत्राश्चापि प्रसूयन्ते विनीताश्चिरजीविनः ॥ १३॥

pāṭhādasya prajāyante puṇyāḥ kāmā manogatāḥ |putrāścāpi prasūyante vinītāścirajīvinaḥ || 13||

भाग्यवन्तः सुकृतिनः पितृभक्ता हरेः प्रियाः ।कान्ता भवन्ति सत्कान्ता दान्ताश्चापि पतिव्रताः ॥ १४॥

bhāgyavantaḥ sukṛtinaḥ pitṛbhaktā hareḥ priyāḥ |kāntā bhavanti satkāntā dāntāścāpi pativratāḥ || 14||

चतुर्द्दश महारत्नभोक्ता भवति पाठकृत् ।महारोगैर्विमुच्येत दारुणैर्बन्धनैरपि ॥ १५॥

caturddaśa mahāratnabhoktā bhavati pāṭhakṛt |mahārogairvimucyeta dāruṇairbandhanairapi || 15||

शत्रुभिश्च विषैः शस्त्रैः कृत्याभिश्च ग्रहैरपि ।भूतैः प्रेतैश्च रक्षोभिर्वह्निवायुमहाभयैः ॥ १६॥

śatrubhiśca viṣaiḥ śastraiḥ kṛtyābhiśca grahairapi |bhūtaiḥ pretaiśca rakṣobhirvahnivāyumahābhayaiḥ || 16||

मुच्यते वारिधौ मज्जन् त्रायते चापरान्नपि ।स्वचक्रे परचक्रे च सेनाक्षोभे प्रजाक्षये ॥ १७॥

mucyate vāridhau majjan trāyate cāparānnapi |svacakre paracakre ca senākṣobhe prajākṣaye || 17||

महामारीभये चान्यभये वाताशने भये ।गतं राज्यं गतां लक्ष्मीं रुद्धां वा दारुणैर्जनैः ॥ १८॥

mahāmārībhaye cānyabhaye vātāśane bhaye |gataṃ rājyaṃ gatāṃ lakṣmīṃ ruddhāṃ vā dāruṇairjanaiḥ || 18||

साम्राज्यलक्ष्मीमाप्नोति किमन्यत् कथयामि भोः ।दारिद्र्यान्मुच्यते सोऽथ कुबेर इव जायते ॥ १९॥

sāmrājyalakṣmīmāpnoti kimanyat kathayāmi bhoḥ |dāridryānmucyate so'tha kubera iva jāyate || 19||

विद्ययाऽसौ गिरीशः स्यात् सुरेषु त्रिदशेश्वरः ।वदान्यतां विधिः साक्षाल्लावण्यान्मदनोपमः ॥ २०॥

vidyayā'sau girīśaḥ syāt sureṣu tridaśeśvaraḥ |vadānyatāṃ vidhiḥ sākṣāllāvaṇyānmadanopamaḥ || 20||

महादेवान् वशे कुर्याद् भूतान्यपि वशे नयेत् ।विपर्ययं च जगतां कुर्याद्बन्धं दिवौकसाम् ॥ २१॥

mahādevān vaśe kuryād bhūtānyapi vaśe nayet |viparyayaṃ ca jagatāṃ kuryādbandhaṃ divaukasām || 21||

लोकानां रञ्जनं कुर्यान्नारीणामपि मन्मथम् ।पूज्यते जगतीमध्ये लोकानुग्रहकृद्भवेत् ॥ २२॥

lokānāṃ rañjanaṃ kuryānnārīṇāmapi manmatham |pūjyate jagatīmadhye lokānugrahakṛdbhavet || 22||

तस्य वाक् जायते वेत्ता भूतभव्यभवज्जुषाम् ।यद्यदिच्छति तत्सर्वं करस्थं चैव पश्यति ॥ २३॥

tasya vāk jāyate vettā bhūtabhavyabhavajjuṣām |yadyadicchati tatsarvaṃ karasthaṃ caiva paśyati || 23||

हरिभक्तस्तु भगवल्लीलां पश्यति सर्वशः ।निजदोषान् परगुणान् हरिदासे महात्मनाम् ॥ २४॥

haribhaktastu bhagavallīlāṃ paśyati sarvaśaḥ |nijadoṣān paraguṇān haridāse mahātmanām || 24||

दैन्यप्रीतिं समाप्नोति गुरुभक्तिं च विन्दति ।ततः कृतार्थ एव स्यान्निषेव्यः स्यान्महात्मनाम् ॥ २५॥

dainyaprītiṃ samāpnoti gurubhaktiṃ ca vindati |tataḥ kṛtārtha eva syānniṣevyaḥ syānmahātmanām || 25||

हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य शुचिः शुद्धात्मवासनः ।जितेन्द्रियो वाग्यतश्च पूर्वास्यः स्वासने स्थितः ॥ २६॥

hastau pādau ca prakṣālya śuciḥ śuddhātmavāsanaḥ |jitendriyo vāgyataśca pūrvāsyaḥ svāsane sthitaḥ || 26||

आचम्य प्राणानायम्य कृतरक्ष्यः पठेत्ततः ।ध्यायन् भगवतो रूपं वाञ्छितार्थफलप्रदम् ॥ २७॥

ācamya prāṇānāyamya kṛtarakṣyaḥ paṭhettataḥ |dhyāyan bhagavato rūpaṃ vāñchitārthaphalapradam || 27||

हृदयं गोपिकानाथो भालं मे जगदीश्वरः ।श्रीकृष्णो मे शिखां पातु कवचं पातु गोपतिः ॥ २८॥

hṛdayaṃ gopikānātho bhālaṃ me jagadīśvaraḥ |śrīkṛṣṇo me śikhāṃ pātu kavacaṃ pātu gopatiḥ || 28||

नेत्रे पातु दधद्वेत्रमस्त्रं वेणुधरो हरिः ।मूर्द्धादिकण्ठपर्यन्तं श्रीकृष्णः सर्वदाऽवतु ॥ २९॥

netre pātu dadhadvetramastraṃ veṇudharo hariḥ |mūrddhādikaṇṭhaparyantaṃ śrīkṛṣṇaḥ sarvadā'vatu || 29||

कण्ठादिमध्यपर्यन्तं श्रीगोविन्दोऽपि रक्षतु ।श्रीगोपीजनकान्तस्तु पायान्मध्यादिपादतः ॥ ३०॥

kaṇṭhādimadhyaparyantaṃ śrīgovindo'pi rakṣatu |śrīgopījanakāntastu pāyānmadhyādipādataḥ || 30||

श्रीमन्मुकुन्दचरणौ शरणं मेऽस्तु सर्वतः ।श्रीकृष्णः शरणं मेऽस्तु बाल्ये बालस्वरूपधृक् ॥ ३१॥

śrīmanmukundacaraṇau śaraṇaṃ me'stu sarvataḥ |śrīkṛṣṇaḥ śaraṇaṃ me'stu bālye bālasvarūpadhṛk || 31||

गोविन्दश्शरणं मेऽस्तु तारुण्ये तरुणीप्रियः ।केशवः शरणं मेऽस्तु वार्द्धक्ये वृद्धवन्दितः ॥ ३२॥

govindaśśaraṇaṃ me'stu tāruṇye taruṇīpriyaḥ |keśavaḥ śaraṇaṃ me'stu vārddhakye vṛddhavanditaḥ || 32||

आपन्नं गोकुलाधीशः प्रपन्नं गिरिधारणः ।विपन्नं नन्दनन्दो मां सदा व्रजपुरन्दरः ॥ ३३॥

āpannaṃ gokulādhīśaḥ prapannaṃ giridhāraṇaḥ |vipannaṃ nandanando māṃ sadā vrajapurandaraḥ || 33||

दिने कालिन्दिनीकान्तः रात्रौ श्रीराधिकेश्वरः ।सन्ध्यासु सन्धिवेलासु श्रीमच्चन्द्रावलीप्रियः ॥ ३४॥

dine kālindinīkāntaḥ rātrau śrīrādhikeśvaraḥ |sandhyāsu sandhivelāsu śrīmaccandrāvalīpriyaḥ || 34||

अग्रतो मे जगन्नाथः पृष्ठतो बदरीपतिः ।पार्श्वतो द्वारकानाथो रङ्गनाथस्तथा हरिः ॥ ३५॥

agrato me jagannāthaḥ pṛṣṭhato badarīpatiḥ |pārśvato dvārakānātho raṅganāthastathā hariḥ || 35||

इति श्रीशाण्डिल्यसंहितायां पञ्चमे भक्तिखण्डे एकोनविंशोऽध्यायेपुरुषोत्तमकवचं सम्पूर्णम् ।

iti śrīśāṇḍilyasaṃhitāyāṃ pañcame bhaktikhaṇḍe ekonaviṃśo'dhyāyepuruṣottamakavacaṃ sampūrṇam |