आशुगरुडकवचम् Ashugaruda Kavacha

श्रीदेव्युवाचदेव देव महादेव सर्वज्ञ करुणानिधे ।पाहि मां कृपया शम्भो परमानन्दशङ्कर ॥ १॥

śrīdevyuvācadeva deva mahādeva sarvajña karuṇānidhe |pāhi māṃ kṛpayā śambho paramānandaśaṅkara || 1||

यत्तु गुह्यं शुभतरं सर्वरक्षाकरं परम् ।गरुत्मान्येन मन्त्रेण सन्तुष्यति हि तद्वद ॥ २॥

yattu guhyaṃ śubhataraṃ sarvarakṣākaraṃ param |garutmānyena mantreṇa santuṣyati hi tadvada || 2||

श्रीदेवी ने कहा कि देव देव महादेव! सर्वज्ञ करुणानिधेशम्भु! परमानन्द शङ्कर! मेरा त्राण कीजिये । कृपा कीजिये । यहमन्त्र हो ।श्रीशिव उवाचसाधु देवि महाप्राज्ञे ज्ञानं वक्ष्यामि शङ्करि ।आशुतार्क्ष्यस्य कवचं महामन्त्रं वदाम्यहम् ॥ ३॥

śrīdevī ne kahā ki deva deva mahādeva! sarvajña karuṇānidheśambhu! paramānanda śaṅkara! merā trāṇa kījiye | kṛpā kījiye | yahamantra ho |śrīśiva uvācasādhu devi mahāprājñe jñānaṃ vakṣyāmi śaṅkari |āśutārkṣyasya kavacaṃ mahāmantraṃ vadāmyaham || 3||

भोगमोक्षदमज्ञानतिमिरान्धस्य तौलिकम् ।भुक्ति मुक्ति प्रदं श्रेष्ठं सिद्धिदं सर्वसिद्धिदम् ॥ ४॥

bhogamokṣadamajñānatimirāndhasya taulikam |bhukti mukti pradaṃ śreṣṭhaṃ siddhidaṃ sarvasiddhidam || 4||

ऋषिन्यासप्रभावाश्च शङ्करादिति मन्त्रवित् ।समाहितेन मनसा जपेन्मन्त्रोत्तमोत्तमम् ॥ ५॥

ṛṣinyāsaprabhāvāśca śaṅkarāditi mantravit |samāhitena manasā japenmantrottamottamam || 5||

महाप्रज्ञे देवी तुमको साधुवाद देता हूँ । अब कल्याणकारी ज्ञान कोअथ कवचम् ।तार्क्ष्यो मे पुरतः पातु गरुडः पातु पृष्ठतः ।सोमः पातु च मे वामं वैनतेयस्तु दक्षिणम् ॥ ६॥

mahāprajñe devī tumako sādhuvāda detā hūm̐ | aba kalyāṇakārī jñāna koatha kavacam |tārkṣyo me purataḥ pātu garuḍaḥ pātu pṛṣṭhataḥ |somaḥ pātu ca me vāmaṃ vainateyastu dakṣiṇam || 6||

शिखायां गरुडः पातु निटिलं त्वहिसन्धरः ।नासिकाग्रं विभुः पातु नयने विनतासुतः ॥ ७॥

śikhāyāṃ garuḍaḥ pātu niṭilaṃ tvahisandharaḥ |nāsikāgraṃ vibhuḥ pātu nayane vinatāsutaḥ || 7||

तेजिष्ठः श्रोत्रयोः पातु मुखं सन्तापमोचनः ॥ओष्ठयोः पातु नागारिः पातु तालू प्रजाकरः ॥ ८॥

tejiṣṭhaḥ śrotrayoḥ pātu mukhaṃ santāpamocanaḥ ||oṣṭhayoḥ pātu nāgāriḥ pātu tālū prajākaraḥ || 8||

जिह्वां खगेश्वरः पातु दन्तान्पात्वरुणानुजः ।सीरुकश्चिबुकं पातु पातु चोग्रः कपोलयोः ॥ ९॥

jihvāṃ khageśvaraḥ pātu dantānpātvaruṇānujaḥ |sīrukaścibukaṃ pātu pātu cograḥ kapolayoḥ || 9||

महारिहा गलं पातु चांसयोः कृतविक्रमः ।करौ पातु च रक्ताक्षः कराग्रे तु महाबलः ॥ १०॥

mahārihā galaṃ pātu cāṃsayoḥ kṛtavikramaḥ |karau pātu ca raktākṣaḥ karāgre tu mahābalaḥ || 10||

अङ्गुष्ठौ च हरिः पातु तर्जन्यौ हरिवाहनः ।मध्यमे सुमुखः पातु चानामिके त्रिलोचनः ॥ ११॥

aṅguṣṭhau ca hariḥ pātu tarjanyau harivāhanaḥ |madhyame sumukhaḥ pātu cānāmike trilocanaḥ || 11||

कनिष्ठिके महोत्साहः स्वात्माङ्गः पातु दोः स्तनम् ।करपृष्ठं कलातीतो नखान्यमृतसन्धरः ॥ १२॥

kaniṣṭhike mahotsāhaḥ svātmāṅgaḥ pātu doḥ stanam |karapṛṣṭhaṃ kalātīto nakhānyamṛtasandharaḥ || 12||

हृदयं पातु सर्वज्ञः कक्षे पक्षिविराट् ततः ।उरःस्थलं कलाधारः पातु मे जठरं परम् ॥ १३॥

hṛdayaṃ pātu sarvajñaḥ kakṣe pakṣivirāṭ tataḥ |uraḥsthalaṃ kalādhāraḥ pātu me jaṭharaṃ param || 13||

परात्परः कटिं पातु पातु नाभिं हरिप्रियः ।गुह्यं पातु मनोवेगः जघनं खगपद्मजः ॥ १४॥

parātparaḥ kaṭiṃ pātu pātu nābhiṃ haripriyaḥ |guhyaṃ pātu manovegaḥ jaghanaṃ khagapadmajaḥ || 14||

जितेन्द्रियो गुदं पातु मेढ्रं सन्तानवर्धनः ।ऊरू पशुपतिः पातु जानुनी भक्तवत्सलः ॥ १५॥

jitendriyo gudaṃ pātu meḍhraṃ santānavardhanaḥ |ūrū paśupatiḥ pātu jānunī bhaktavatsalaḥ || 15||

जङ्घे पातु वषट्कारः सर्वलोकवशङ्करः ।गुल्फौ नीलशिरः पातु पादपृष्ठं मुरारिधृक् ॥ १६॥

jaṅghe pātu vaṣaṭkāraḥ sarvalokavaśaṅkaraḥ |gulphau nīlaśiraḥ pātu pādapṛṣṭhaṃ murāridhṛk || 16||

धीरः पादतलं पातु चाङ्गुलीः परमन्त्रतुत् ।रोमकूपाणि मे पातु मन्त्रबन्धिविमोचकः ॥ १७॥

dhīraḥ pādatalaṃ pātu cāṅgulīḥ paramantratut |romakūpāṇi me pātu mantrabandhivimocakaḥ || 17||

स्वाहाकारस्त्वचं पातु रुधिरं वेदपारगः ।साक्षिकः पातु मे मांसं मेदांसि पातु यज्ञभुक् ॥ १८॥

svāhākārastvacaṃ pātu rudhiraṃ vedapāragaḥ |sākṣikaḥ pātu me māṃsaṃ medāṃsi pātu yajñabhuk || 18||

सामगः पातु मे चास्थि शुक्रं तु हविवर्धनः ।शोभनः पातु मे मज्जां बुद्धिं भक्तवरप्रदः ॥ १९॥

sāmagaḥ pātu me cāsthi śukraṃ tu havivardhanaḥ |śobhanaḥ pātu me majjāṃ buddhiṃ bhaktavarapradaḥ || 19||

मूलाधारं खगः पातु स्वाधिष्ठानमथात्मवित् ।मणिपूरकमत्युग्रः कलधी पात्वनाहतम् ॥ २०॥

mūlādhāraṃ khagaḥ pātu svādhiṣṭhānamathātmavit |maṇipūrakamatyugraḥ kaladhī pātvanāhatam || 20||

विशुद्धिमपरः पातु चाज्ञामाखण्डलप्रियः ।द्रुततार्क्ष्यो महाभीमो ब्रह्मरन्ध्रं स पातु मे ॥ २१॥

viśuddhimaparaḥ pātu cājñāmākhaṇḍalapriyaḥ |drutatārkṣyo mahābhīmo brahmarandhraṃ sa pātu me || 21||

ऐन्द्रं फणिभुजः पातु आग्नेयं कलिदोषभित् ।याम्यं लघुगतिः पातु नैरृतं सुरवैरिजित् ॥ २२॥

aindraṃ phaṇibhujaḥ pātu āgneyaṃ kalidoṣabhit |yāmyaṃ laghugatiḥ pātu nairṛtaṃ suravairijit || 22||

पश्चिमं पातु लोकेशो धौतोरुः पातु मारुतम् ।गुलिकाशीति कौवेरं पातु चैशान्यमौजसः ॥ २३॥

paścimaṃ pātu lokeśo dhautoruḥ pātu mārutam |gulikāśīti kauveraṃ pātu caiśānyamaujasaḥ || 23||

ऊर्ध्वं पातु सदानन्दगीतनृत्यप्रियस्तथा ।गरुडः पातु पातालं गरलाशी तनुं तथा ॥ २४॥

ūrdhvaṃ pātu sadānandagītanṛtyapriyastathā |garuḍaḥ pātu pātālaṃ garalāśī tanuṃ tathā || 24||

धन धान्यादिकं पातु तार्क्ष्यो राक्षसवैरिधृक् ।भीषणः कन्यकाः पातु भार्यामग्निकणेक्षणः ॥ २५॥

dhana dhānyādikaṃ pātu tārkṣyo rākṣasavairidhṛk |bhīṣaṇaḥ kanyakāḥ pātu bhāryāmagnikaṇekṣaṇaḥ || 25||

त्वरितः पातु चात्मानं धर्मकर्मक्रतूत्तमः ।पुत्रानायुष्करः पातु वंशं रिपुनिषूदनः ॥ २६॥

tvaritaḥ pātu cātmānaṃ dharmakarmakratūttamaḥ |putrānāyuṣkaraḥ pātu vaṃśaṃ ripuniṣūdanaḥ || 26||

सङ्ग्रामे विजयः पातु माग्रं शत्रुविमर्दनः ।सिद्धिं पातु महादेवो भगवान्भुजगाशनः ॥ २७॥

saṅgrāme vijayaḥ pātu māgraṃ śatruvimardanaḥ |siddhiṃ pātu mahādevo bhagavānbhujagāśanaḥ || 27||

सततं पातु मां श्रेष्ठं स्वस्तिदः साधकात्मवान् ।जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तौ च कुङ्कुमारुणवक्षसः ॥ २८॥

satataṃ pātu māṃ śreṣṭhaṃ svastidaḥ sādhakātmavān |jāgratsvapnasuṣuptau ca kuṅkumāruṇavakṣasaḥ || 28||

सर्वसम्पत्प्रदः पातु स्तुतिर्मन्त्रस्य सिद्धिषु ।इदं तु तार्क्ष्यकवचं पुरुषार्थप्रदं परम् ॥ २९॥

sarvasampatpradaḥ pātu stutirmantrasya siddhiṣu |idaṃ tu tārkṣyakavacaṃ puruṣārthapradaṃ param || 29||

स्वस्तिदं पुत्रदं सर्वरक्षाकरमनुत्तमम् ।युद्धे वह्निभये चैव राजचोरसमागमे ॥ ३०॥

svastidaṃ putradaṃ sarvarakṣākaramanuttamam |yuddhe vahnibhaye caiva rājacorasamāgame || 30||

महाभूतारिसङ्घट्टे निजपेत् कवचं शिवे ।स्मरणादेव नश्यन्ति प्रचण्डानलतूलवत् ॥ ३१॥

mahābhūtārisaṅghaṭṭe nijapet kavacaṃ śive |smaraṇādeva naśyanti pracaṇḍānalatūlavat || 31||

आशुतार्क्ष्याख्यकवचं परमं पुण्यवर्धनम् ।महागुह्यं महामन्त्रं महामोहनसंज्ञकम् ॥ ३२॥

āśutārkṣyākhyakavacaṃ paramaṃ puṇyavardhanam |mahāguhyaṃ mahāmantraṃ mahāmohanasaṃjñakam || 32||

सर्वदेवमयं मन्त्रं सर्वायुधकरं परम् ।सर्वमृत्युप्रशमनं सर्वंसौभाग्यवर्धनम् ॥ ३३॥

sarvadevamayaṃ mantraṃ sarvāyudhakaraṃ param |sarvamṛtyupraśamanaṃ sarvaṃsaubhāgyavardhanam || 33||

पावनं परमायुष्यं पापपाशप्रमोचनम् ।मुनीश्वरैश्च यमिभिःर्नाभिजाद्यमरैः परैः ॥ ३४॥

pāvanaṃ paramāyuṣyaṃ pāpapāśapramocanam |munīśvaraiśca yamibhiḥrnābhijādyamaraiḥ paraiḥ || 34||

देवताओं गुह्यक सुरश्रेष्ठों द्वारा स्तुत्य महा उज्ज्वल है ।गुह्यकैश्च सुरश्रेष्ठैः स्तूयमानं महोज्ज्वलम् ।त्रिकालं प्रजपेद् ध्यानपूर्वकं कवचं शिवे ॥ ३५॥

devatāoṃ guhyaka suraśreṣṭhoṃ dvārā stutya mahā ujjvala hai |guhyakaiśca suraśreṣṭhaiḥ stūyamānaṃ mahojjvalam |trikālaṃ prajaped dhyānapūrvakaṃ kavacaṃ śive || 35||

सहसा सर्वसिद्धिः स्याद्वाग्विभूतिर्विशेषतः ।मुनीनामपि सम्पूज्यः कवचेनावृतः पुमान् ॥ ३६॥

sahasā sarvasiddhiḥ syādvāgvibhūtirviśeṣataḥ |munīnāmapi sampūjyaḥ kavacenāvṛtaḥ pumān || 36||

चतुर्दशसु लोकेषु सञ्चरेन्मारवत्तु सः ।अनेनैव तु कायेन भूतले बहुसम्पदम् ॥ ३७॥

caturdaśasu lokeṣu sañcarenmāravattu saḥ |anenaiva tu kāyena bhūtale bahusampadam || 37||

चिरं प्राप्य तु देहान्ते विष्णुसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ३८॥

ciraṃ prāpya tu dehānte viṣṇusāyujyamāpnuyāt || 38||

जपता है, उसे अचानक सभी सिद्धियों के साथ विशेष वाणी कावैभवसायुज्य । प्राप्त करता है ।शिखिऋतुवसुकोणं चाष्टपत्रं भुवं च ।क्रतुशतशशिचाग्निं भास्करव्योमकं च ॥सकलमनिलयुक्तं तद्बिहिः साध्यशक्तिम् ।धृतमृतसुतवन्ध्यापुत्रदं तार्क्ष्यमेतत् ॥ ३९॥

japatā hai, use acānaka sabhī siddhiyoṃ ke sātha viśeṣa vāṇī kāvaibhavasāyujya | prāpta karatā hai |śikhiṛtuvasukoṇaṃ cāṣṭapatraṃ bhuvaṃ ca |kratuśataśaśicāgniṃ bhāskaravyomakaṃ ca ||sakalamanilayuktaṃ tadbihiḥ sādhyaśaktim |dhṛtamṛtasutavandhyāputradaṃ tārkṣyametat || 39||

इदं चक्रं महाख्यातं सर्ववक्त्रोक्तमुत्तमम् ।महागुह्यं महाभीमं महासिद्धिकरं परम् ॥ ४०॥

idaṃ cakraṃ mahākhyātaṃ sarvavaktroktamuttamam |mahāguhyaṃ mahābhīmaṃ mahāsiddhikaraṃ param || 40||

शुक्रवासरमारभ्य पूज्य जप्त्वा दिनत्रयम् ।अनेन कवचेनैव जपेदष्टोत्तरं शतम् ॥ ४१॥

śukravāsaramārabhya pūjya japtvā dinatrayam |anena kavacenaiva japedaṣṭottaraṃ śatam || 41||

तज्जलेनाभिषिञ्च्याथ होमं कृत्वा हि रुक्षकैः ।निमज्जतां जले देवि बन्धयेत्पुत्रकामिनाम् ॥ ४२॥

tajjalenābhiṣiñcyātha homaṃ kṛtvā hi rukṣakaiḥ |nimajjatāṃ jale devi bandhayetputrakāminām || 42||

॥ इति श्रीआकाशभैरवकल्पे प्रत्यक्षसिद्धिप्रदे उमामहेश्वरसंवादेआशुगारुडकवचं नाम चतुर्दशोऽध्यायः ॥ १४॥

|| iti śrīākāśabhairavakalpe pratyakṣasiddhiprade umāmaheśvarasaṃvādeāśugāruḍakavacaṃ nāma caturdaśo'dhyāyaḥ || 14||