शिवरहस्यमहेतिहासमहिमवर्णनम् व्यासादिप्रोक्तं Vyasadiproktam Shivarahasyamahetihasamahimavarnanam

व्यासःइयं शिवकथासुधामुहुरुमामनोहारिणीशिवेन कथिता पुरा त्रिपुरवैरिणा सादरम् ।अपारसुकृतार्णवैः परमवाप भूमण्डलंमहाघलयकारणं करणमाशु मुक्तेः परम् ॥ १५१॥

vyāsaḥiyaṃ śivakathāsudhāmuhurumāmanohāriṇīśivena kathitā purā tripuravairiṇā sādaram |apārasukṛtārṇavaiḥ paramavāpa bhūmaṇḍalaṃmahāghalayakāraṇaṃ karaṇamāśu mukteḥ param || 151||

रहस्यमेतद्रहसि श्रुतं पुरा पुरारिवक्त्राम्बुरुहेण गौर्या ।अनेककल्पावधिसावधानमात्रेडितं साधु सुधारसेन ॥ १५२॥

rahasyametadrahasi śrutaṃ purā purārivaktrāmburuheṇa gauryā |anekakalpāvadhisāvadhānamātreḍitaṃ sādhu sudhārasena || 152||

ततः कदाचिद्गणनायकेन श्रुतं शिवावक्त्रसरोरुहेण ।स्कन्देन तस्मात् श्रुतमादरेण श्रीनन्दिकेशेन ततः श्रुतं च ॥ १५३॥

tataḥ kadācidgaṇanāyakena śrutaṃ śivāvaktrasaroruheṇa |skandena tasmāt śrutamādareṇa śrīnandikeśena tataḥ śrutaṃ ca || 153||

ततः सुरैरेतदतिप्रयत्नैः प्राप्तं रहस्यं मुनयो मयेदम् ।नारायणेनोक्तमतिप्रयत्नात् आराधितेनैव मुहुर्मयापि ॥ १५४॥

tataḥ surairetadatiprayatnaiḥ prāptaṃ rahasyaṃ munayo mayedam |nārāyaṇenoktamatiprayatnāt ārādhitenaiva muhurmayāpi || 154||

इदं रहस्यं खलु गोपनीयं रत्नस्वरूपं खलु रत्नरत्नम् ।भक्ताय देयं खलु शाम्भवाय ज्ञात्वा स्वरूपं पुनरादरेण ॥ १५५॥

idaṃ rahasyaṃ khalu gopanīyaṃ ratnasvarūpaṃ khalu ratnaratnam |bhaktāya deyaṃ khalu śāmbhavāya jñātvā svarūpaṃ punarādareṇa || 155||

एतद्यथा कर्णपथं प्रयाति शैवं रहस्यं परमं पवित्रम् ।करोति तावत् सकलाघनाशं संसारघोराद्भुतराशिनाशम् ॥ १५६॥

etadyathā karṇapathaṃ prayāti śaivaṃ rahasyaṃ paramaṃ pavitram |karoti tāvat sakalāghanāśaṃ saṃsāraghorādbhutarāśināśam || 156||

पिशाचाःएतत्पुस्तकमादरेण लिखितं यः पूजयेत् सन्ततंतत्सन्तानसमृद्धिरक्षयसुखावाप्तिर्महाघक्षयः ।स्यादेवेति शिवप्रसाददमिदं शैवं रहस्यं परंश्रोतव्यं शिवपूजनादररसैर्माहेश्वरैरन्वहम् ॥ १८५॥

piśācāḥetatpustakamādareṇa likhitaṃ yaḥ pūjayet santataṃtatsantānasamṛddhirakṣayasukhāvāptirmahāghakṣayaḥ |syādeveti śivaprasādadamidaṃ śaivaṃ rahasyaṃ paraṃśrotavyaṃ śivapūjanādararasairmāheśvarairanvaham || 185||

धन्यं भालतलं विभूतिललितं रुद्राक्षमालाङ्कितंधन्यं कर्णतलं च नेत्रयुगलं धन्यं शिवालोकनैः ।धन्यं श्रोत्रयुगं च शङ्करकथापीयूषधारावृतंधन्यं मानसमम्बिकापतिपदध्यानानुरक्तं सदा ॥ १८८॥

dhanyaṃ bhālatalaṃ vibhūtilalitaṃ rudrākṣamālāṅkitaṃdhanyaṃ karṇatalaṃ ca netrayugalaṃ dhanyaṃ śivālokanaiḥ |dhanyaṃ śrotrayugaṃ ca śaṅkarakathāpīyūṣadhārāvṛtaṃdhanyaṃ mānasamambikāpatipadadhyānānuraktaṃ sadā || 188||

धन्यं मन्दिरमिन्दुशेखरपदाचारादरात्यादरव्याहारव्यवहारधीररुचिरव्यापारदाराकरम् ।हारापारकुमारवीरसुकरासारप्रसाराचिरंप्राकारप्रवरं परं परमिदं किं धन्यमन्यद्भवेत् ॥ १८९॥

dhanyaṃ mandiraminduśekharapadācārādarātyādaravyāhāravyavahāradhīraruciravyāpāradārākaram |hārāpārakumāravīrasukarāsāraprasārāciraṃprākārapravaraṃ paraṃ paramidaṃ kiṃ dhanyamanyadbhavet || 189||

श्रीकालकालमहिलाबलकालकालहालाहलामलगलामलजालभाल ।कल्लोललोलकमलामलपत्रजालमूलत्रिशूलममलं कलयेऽनुवेलम् ॥ १९०॥

śrīkālakālamahilābalakālakālahālāhalāmalagalāmalajālabhāla |kallolalolakamalāmalapatrajālamūlatriśūlamamalaṃ kalaye'nuvelam || 190||

श्रीगौरीरमणप्रभावकथनानन्देन मन्मानसं व्याप्तंप्राप्तमतः परं शिवपदाम्भोजार्चनानां फलम् ।स्कन्दानन्ददमेतदेव परमं शैवं रहयं मुहुःमोहाग्निप्रलयाम्बुवाह इति मे वृद्धिः प्रवृद्धा मुदे ॥ १९१॥

śrīgaurīramaṇaprabhāvakathanānandena manmānasaṃ vyāptaṃprāptamataḥ paraṃ śivapadāmbhojārcanānāṃ phalam |skandānandadametadeva paramaṃ śaivaṃ rahayaṃ muhuḥmohāgnipralayāmbuvāha iti me vṛddhiḥ pravṛddhā mude || 191||

ऋषयःये वाञ्छन्ति शिवं शिवामितकथारूपस्फुरत्स्वर्धुनीनिर्धूताखिलपातकात्मकमलाः शीलाः सुशीलाः कलौ ।ते सर्वे वयमेव सन्ततमुमाकान्तप्रसादात् परंसम्प्राप्यात्र शिवङ्करं शिवमिति ध्यात्वा शिवं यान्त्यपि ॥ १९९॥

ṛṣayaḥye vāñchanti śivaṃ śivāmitakathārūpasphuratsvardhunīnirdhūtākhilapātakātmakamalāḥ śīlāḥ suśīlāḥ kalau |te sarve vayameva santatamumākāntaprasādāt paraṃsamprāpyātra śivaṅkaraṃ śivamiti dhyātvā śivaṃ yāntyapi || 199||

अज्ञानोरुतरान्धकारलहरीपूरारुणः कोप्ययंविज्ञानामृतसागरः शिवकथारूपो विरूपं परम् ।सर्वं शर्वरूपमेव कुरुते मुक्तानमुक्तानहोतद्बिन्दुस्फुरदिन्दिराकरकरं कर्तुं समर्थः श्रुतः ॥ २००॥

ajñānorutarāndhakāralaharīpūrāruṇaḥ kopyayaṃvijñānāmṛtasāgaraḥ śivakathārūpo virūpaṃ param |sarvaṃ śarvarūpameva kurute muktānamuktānahotadbindusphuradindirākarakaraṃ kartuṃ samarthaḥ śrutaḥ || 200||

योगाभ्यासरता भवन्तु बहवः तीर्थाटनाद्युद्यताःतीर्थावासरताश्च निष्ठुरगिरिद्वारान्धकारादराः ।तत्रास्था मम मास्त्वहं शिवरहस्यापारवर्णस्फुरन्निश्रेणीशिखरेण शङ्करकुलालम्बी शिवं प्रार्थये ॥ २०१॥

yogābhyāsaratā bhavantu bahavaḥ tīrthāṭanādyudyatāḥtīrthāvāsaratāśca niṣṭhuragiridvārāndhakārādarāḥ |tatrāsthā mama māstvahaṃ śivarahasyāpāravarṇasphuranniśreṇīśikhareṇa śaṅkarakulālambī śivaṃ prārthaye || 201||

कण्ठे तिष्ठति यस्य वा शिवरहस्यानन्तचिन्तामणिःनित्यं तद्वशतां प्रयान्ति विबुधाः कालान्विताः स्वान्विताः ।तद्गेहाङ्गणमेत्य तिष्ठति रमा वाणीशचीसंयुतातद्भाग्यावधिमिन्दुखण्डविलसन्मौलिः परं वेत्त्यहो ॥ २०२॥

kaṇṭhe tiṣṭhati yasya vā śivarahasyānantacintāmaṇiḥnityaṃ tadvaśatāṃ prayānti vibudhāḥ kālānvitāḥ svānvitāḥ |tadgehāṅgaṇametya tiṣṭhati ramā vāṇīśacīsaṃyutātadbhāgyāvadhimindukhaṇḍavilasanmauliḥ paraṃ vettyaho || 202||

आरुह्यामहं मुहुः शिवरहस्यानन्ददं स्यन्दनंऋग्वेदादिकवेदचक्रघटितं व्यासादिकैश्चाश्रितम् ।हारापाखरध्वजं शिवकथाशय्यावितानान्वितंशर्वाधिष्ठितमन्तरायरहितव्यापारमानन्दये ॥ २०३॥

āruhyāmahaṃ muhuḥ śivarahasyānandadaṃ syandanaṃṛgvedādikavedacakraghaṭitaṃ vyāsādikaiścāśritam |hārāpākharadhvajaṃ śivakathāśayyāvitānānvitaṃśarvādhiṣṭhitamantarāyarahitavyāpāramānandaye || 203||

पश्यामः शतशः शिवङ्करशिवाकान्तातिकान्तामितानन्तानन्दकथासुधाकरकरव्यापारसाराकरम् ।हारश्रीकरतारकं शिवरहस्यानन्दमत्यद्भुतंहाराचारचिराचिरद्युतिहरव्याहारगङ्गावृतम् ॥ २०४॥

paśyāmaḥ śataśaḥ śivaṅkaraśivākāntātikāntāmitānantānandakathāsudhākarakaravyāpārasārākaram |hāraśrīkaratārakaṃ śivarahasyānandamatyadbhutaṃhārācāracirāciradyutiharavyāhāragaṅgāvṛtam || 204||

अत्यल्पं फलमिन्दिरारमणतारूपं विधित्वात्मकंत्रैलोक्याधिपतित्वमप्यगसुताकान्तार्चकस्येत्यतः ।अन्यत् तावदभूतपूर्वममराप्राप्यं किमप्यम्बिकाकान्तानन्दकथोत्सुकस्य च परं कल्प्यं फलं तद्विधेः ॥ २०५॥

atyalpaṃ phalamindirāramaṇatārūpaṃ vidhitvātmakaṃtrailokyādhipatitvamapyagasutākāntārcakasyetyataḥ |anyat tāvadabhūtapūrvamamarāprāpyaṃ kimapyambikākāntānandakathotsukasya ca paraṃ kalpyaṃ phalaṃ tadvidheḥ || 205||

श्रुत्वापि प्रयतो द्विजः शिवरहस्यार्धार्धभागाक्षरापारश्रीकरधीरवीरवमप्यस्ताघकोटिर्भवेत् ।मुक्तोऽपीति शपामि शङ्करपदाम्भोजे भुजावुन्नतौकृत्वा देवगणस्तुतां शिवकथां मत्वापि नत्वा शिवौ ॥ २०६॥

śrutvāpi prayato dvijaḥ śivarahasyārdhārdhabhāgākṣarāpāraśrīkaradhīravīravamapyastāghakoṭirbhavet |mukto'pīti śapāmi śaṅkarapadāmbhoje bhujāvunnataukṛtvā devagaṇastutāṃ śivakathāṃ matvāpi natvā śivau || 206||

सत्यं तावदिहोच्यते शिवरहस्यानन्दमन्दाकिनीकल्लोलानिलपोतपूतहृदयाम्भोजेषु मृत्युञ्जयः ।नृत्यत्यम्बिकया सहामृतरसैः कैलासवासेन वाकृत्यं नेति मुहुर्मुहुः शिवरहस्यानन्दकन्दादरः ॥ २०७॥

satyaṃ tāvadihocyate śivarahasyānandamandākinīkallolānilapotapūtahṛdayāmbhojeṣu mṛtyuñjayaḥ |nṛtyatyambikayā sahāmṛtarasaiḥ kailāsavāsena vākṛtyaṃ neti muhurmuhuḥ śivarahasyānandakandādaraḥ || 207||

श्रुत्यन्ताः प्रमथाधिनायककथापूतास्ततस्तत्कथामध्यस्थाक्षररूपमप्यघगिरिप्रध्वंसवज्रायुधम् ।तत्पादाम्बुधिवाडवोऽप्यधकुलापारान्धकारामितानभ्रार्कामृतराशिमण्डलकुलं किं वा सुधासागरः ॥कस्तूरीखल्यबिल्वश्वमिव सुकरापाररत्नाकरोरु(कस्तूरीस्वल्पखिल्यमिव सुकृतकरापार)श्रीयुक्तानन्तमुक्ताफलमिव विमलं शैवमेतद्रहस्यम् ।धृत्वा भावोऽपि भाति प्रभुवि जगतां शम्भुभक्तप्रभावोभावो भाग्याम्बुराशिः शिवपदकमलाराधकः कोऽपि लोके ॥ २०९॥

śrutyantāḥ pramathādhināyakakathāpūtāstatastatkathāmadhyasthākṣararūpamapyaghagiripradhvaṃsavajrāyudham |tatpādāmbudhivāḍavo'pyadhakulāpārāndhakārāmitānabhrārkāmṛtarāśimaṇḍalakulaṃ kiṃ vā sudhāsāgaraḥ ||kastūrīkhalyabilvaśvamiva sukarāpāraratnākaroru(kastūrīsvalpakhilyamiva sukṛtakarāpāra)śrīyuktānantamuktāphalamiva vimalaṃ śaivametadrahasyam |dhṛtvā bhāvo'pi bhāti prabhuvi jagatāṃ śambhubhaktaprabhāvobhāvo bhāgyāmburāśiḥ śivapadakamalārādhakaḥ ko'pi loke || 209||

किं तस्यावभृथाप्लवैः सुरसरिद्रेवादितीर्थाप्लवैःकिं गोकोटितुलादिदाननिकरैः किं दिव्यतीर्थाटनैः ।भक्तिश्चेद्गिरिशार्चने शिवरहस्यानन्दसिन्धुरफुरद्धीरापारतरङ्गमङ्गलकथाभागार्धभागोऽपि वा ॥ २१०॥

kiṃ tasyāvabhṛthāplavaiḥ surasaridrevāditīrthāplavaiḥkiṃ gokoṭitulādidānanikaraiḥ kiṃ divyatīrthāṭanaiḥ |bhaktiścedgiriśārcane śivarahasyānandasindhuraphuraddhīrāpārataraṅgamaṅgalakathābhāgārdhabhāgo'pi vā || 210||

संसाराद्भुतसागरं शिवरहस्योत्कृष्टलोकाश्रितःश्रीविश्वेश्वरकर्णधारकृपया तीर्त्वाद्य नक्रैर्भयम् ।त्यक्त्वा तत्परपाररूपपरमानन्दस्वरूपाम्बिकाकान्तानन्ददपादपद्मपुलिनासीनो न सीदाम्यहो ॥ २११॥

saṃsārādbhutasāgaraṃ śivarahasyotkṛṣṭalokāśritaḥśrīviśveśvarakarṇadhārakṛpayā tīrtvādya nakrairbhayam |tyaktvā tatparapārarūpaparamānandasvarūpāmbikākāntānandadapādapadmapulināsīno na sīdāmyaho || 211||

पायादन्वहमेव वः शिवरहस्याम्भोरुहं कन्दतिस्कन्दो नालति तन्मनःशिवपदाम्भोजप्रभा कोशति ।पत्रन्तीशगुणाः शिवाङ्घ्रिकमलं तत्कर्णिकारूपतिस्वान्तं मे भ्रमरत्युमापतिकथा तत्केसरन्ति स्वतः ॥ २१२॥

pāyādanvahameva vaḥ śivarahasyāmbhoruhaṃ kandatiskando nālati tanmanaḥśivapadāmbhojaprabhā kośati |patrantīśaguṇāḥ śivāṅghrikamalaṃ tatkarṇikārūpatisvāntaṃ me bhramaratyumāpatikathā tatkesaranti svataḥ || 212||

पायादङ्कगताम्बिकाङ्कविलसत्पर्यङ्कलीलालतापारानन्ददसिन्दुराननसुधादानाकरः शाङ्करः ।स्कन्दालोकनसादरो गिरिसुतास्मेराधरास्वादनानन्दालोलितविग्रहो मुहुरुमादिव्याङ्गसङ्गप्रियः ॥ २१३॥

pāyādaṅkagatāmbikāṅkavilasatparyaṅkalīlālatāpārānandadasindurānanasudhādānākaraḥ śāṅkaraḥ |skandālokanasādaro girisutāsmerādharāsvādanānandālolitavigraho muhurumādivyāṅgasaṅgapriyaḥ || 213||

पायादव्ययभव्यभूरिविभवो भूभृत्कुमारीकरापारश्रीकरतारहाररुचिरालङ्कारशङ्काकरः ।किं गौरीकरजाजिरातिरुचिरश्रीः पद्मरागाधराधारश्रीरियमित्युमापरिवृढो गाढं शिवालिङ्गितः ॥ २१४॥

pāyādavyayabhavyabhūrivibhavo bhūbhṛtkumārīkarāpāraśrīkaratārahārarucirālaṅkāraśaṅkākaraḥ |kiṃ gaurīkarajājirātiruciraśrīḥ padmarāgādharādhāraśrīriyamityumāparivṛḍho gāḍhaṃ śivāliṅgitaḥ || 214||

पायादर्धेन्दुमौलिः श्रुतिकथितकथा कल्पवृक्षोऽतिदक्षोदिक्षु व्याप्तः क्षणं वा भवभवभवजापारतापापहारः ।स्मृत्यारूढोऽपि योषित्परिवृढगिरिजारक्षितो वेदशाखःनन्दीशादिप्रसूनो मुनिजनमधुपो मोक्षलक्ष्मीफलाढ्यः ॥ २१५॥

pāyādardhendumauliḥ śrutikathitakathā kalpavṛkṣo'tidakṣodikṣu vyāptaḥ kṣaṇaṃ vā bhavabhavabhavajāpāratāpāpahāraḥ |smṛtyārūḍho'pi yoṣitparivṛḍhagirijārakṣito vedaśākhaḥnandīśādiprasūno munijanamadhupo mokṣalakṣmīphalāḍhyaḥ || 215||

पायादर्धाङ्गगौरीकरकमलकथारत्नसिन्धुर्यतोऽभूत्तत्वज्ञानामृतांशुः शिवभजनसुधाशैवकल्पद्रुमोऽपि ।शङ्गश्रीलिङ्गपूजाव्रतनियममणिर्भक्तिभूकामधेनुःवैराग्यैरावृतोऽपि त्रिनयनचरणध्यानरूपापि लक्ष्मीः ॥ २१६॥

pāyādardhāṅgagaurīkarakamalakathāratnasindhuryato'bhūttatvajñānāmṛtāṃśuḥ śivabhajanasudhāśaivakalpadrumo'pi |śaṅgaśrīliṅgapūjāvrataniyamamaṇirbhaktibhūkāmadhenuḥvairāgyairāvṛto'pi trinayanacaraṇadhyānarūpāpi lakṣmīḥ || 216||

पायादर्धशशाङ्कशेखरकथाश्रीकामधेनुर्ययालिङ्गाराधनपुण्यलक्षणमभूत् क्षीरं तदप्यक्षरम् ।आमिक्षापि विलक्षणा शिवयशोरूपा शिवाधिक्यताधीरूपं दधि शङ्कराङ्घ्रिकमलस्नेहावृतं तद्धृतम् ॥ २१७॥

pāyādardhaśaśāṅkaśekharakathāśrīkāmadhenuryayāliṅgārādhanapuṇyalakṣaṇamabhūt kṣīraṃ tadapyakṣaram |āmikṣāpi vilakṣaṇā śivayaśorūpā śivādhikyatādhīrūpaṃ dadhi śaṅkarāṅghrikamalasnehāvṛtaṃ taddhṛtam || 217||

कर्तव्या नगनिम्नगाब्धिसिकतानीरांशभूभृद्भवापारांशांशधनांशभागगणना कालेन कालेन वा ।ब्रह्माद्यैरपि सादरैः शिवरहस्योक्ताक्षरार्धाक्षरव्यक्ताकर्णनपुण्यशैलगणना कर्तुं न शक्या द्विजाः ॥ २१८॥

kartavyā naganimnagābdhisikatānīrāṃśabhūbhṛdbhavāpārāṃśāṃśadhanāṃśabhāgagaṇanā kālena kālena vā |brahmādyairapi sādaraiḥ śivarahasyoktākṣarārdhākṣaravyaktākarṇanapuṇyaśailagaṇanā kartuṃ na śakyā dvijāḥ || 218||

स्वस्त्यस्तु प्रियमस्तु शं शिवरहस्याकर्णने सन्ततंविश्वासोऽस्तु शिवार्चने शिवजने भूतित्रिपुण्ड्रे शिवे ।रुद्राक्षाभरणे शिवार्चनरताः पुत्राः पवित्रास्ततःपौत्राद्या अपि सन्तु शोभनकुलान्याकल्पमायुश्च वः ॥ २१९॥

svastyastu priyamastu śaṃ śivarahasyākarṇane santataṃviśvāso'stu śivārcane śivajane bhūtitripuṇḍre śive |rudrākṣābharaṇe śivārcanaratāḥ putrāḥ pavitrāstataḥpautrādyā api santu śobhanakulānyākalpamāyuśca vaḥ || 219||

भो भो भवाद्भुतदवानलजालमालासन्तापभीः शिवरहस्यकथाभिवृष्ट्या ।शान्ताः प्रशान्तहृदयाः सदया भवन्तःस्वात्मन्युमारमणपादरजो भजध्वम् ॥ २२०।

bho bho bhavādbhutadavānalajālamālāsantāpabhīḥ śivarahasyakathābhivṛṣṭyā |śāntāḥ praśāntahṛdayāḥ sadayā bhavantaḥsvātmanyumāramaṇapādarajo bhajadhvam || 220|

संसारोरुवसन्तसूरकिरणव्यापारतापातुरापारंश्रान्तिविनाशिनीं शिवरहस्याभूतपूर्वप्रपाम् ।को वा नेच्छति वाञ्छितं यदि भवेदिष्टं परं जीवनंत्यक्त्वा स्वात्मविघातकं कलिमलाक्रान्तं कलौ केवलम् ॥ २२१॥

saṃsāroruvasantasūrakiraṇavyāpāratāpāturāpāraṃśrāntivināśinīṃ śivarahasyābhūtapūrvaprapām |ko vā necchati vāñchitaṃ yadi bhavediṣṭaṃ paraṃ jīvanaṃtyaktvā svātmavighātakaṃ kalimalākrāntaṃ kalau kevalam || 221||

स्कन्दःआचन्द्रार्कमिदं रहस्यमनिशं शैवं शिवार्थे मुदाश्रोतव्यं सुखसन्ततिप्रदमुमाकान्तप्रियं सादरम् ।एतत्पुस्तकदानमप्यघहरं पुण्याम्बुराशिप्रदंसर्वाभीष्टदमप्यतः शिवरतैः श्राव्यं श्रुतिव्याहृतम् ॥ २२७॥

skandaḥācandrārkamidaṃ rahasyamaniśaṃ śaivaṃ śivārthe mudāśrotavyaṃ sukhasantatipradamumākāntapriyaṃ sādaram |etatpustakadānamapyaghaharaṃ puṇyāmburāśipradaṃsarvābhīṣṭadamapyataḥ śivarataiḥ śrāvyaṃ śrutivyāhṛtam || 227||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते व्यासादिप्रोक्तं शिवरहस्यमहेतिहासमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः ५०। वावृत्तश्लोकाः ॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः ५०। वावृत्तश्लोकाः ॥

|| iti śivarahasyāntargate vyāsādiproktaṃ śivarahasyamahetihāsamahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 50| vāvṛttaślokāḥ ||– || śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 50| vāvṛttaślokāḥ ||