शिवमानसपूजा व्यासकृता Vyasakritam Shiva Manasa Puja

काश्यां शाम्भवचित्तेऽपि तदन्यत्र न सर्वथा ।त्रिष्वप्यत्युत्तमं मन्ये केवरूं शाम्भवं मनः ॥ १॥

kāśyāṃ śāmbhavacitte'pi tadanyatra na sarvathā |triṣvapyatyuttamaṃ manye kevarūṃ śāmbhavaṃ manaḥ || 1||

तत्रानन्दो यथा तद्वानन्दो यत्र कुत्र वा ।कल्पते बहुधा पूजा शाम्भवेन प्रतिक्षणम् ॥ २॥

tatrānando yathā tadvānando yatra kutra vā |kalpate bahudhā pūjā śāmbhavena pratikṣaṇam || 2||

प्रतिक्षणं विशिष्टेष्टक्षणदा सा मनोरमा ।स तन्मनो विभुतया ज्ञातं तत्र शिवालयः ॥ ३॥

pratikṣaṇaṃ viśiṣṭeṣṭakṣaṇadā sā manoramā |sa tanmano vibhutayā jñātaṃ tatra śivālayaḥ || 3||

परार्धयोजनायामः कल्पितो रत्नमण्डितः ।रत्नप्राकारसंवीतो रत्नमन्दिरमण्डितः ॥ ४॥

parārdhayojanāyāmaḥ kalpito ratnamaṇḍitaḥ |ratnaprākārasaṃvīto ratnamandiramaṇḍitaḥ || 4||

रत्नद्वारार्बुदाकीर्णमेकैकं तत्र मन्दिरम् ।तत्रापि कल्पतरवः प्रसूनसमलङ्कृताः ॥ ५॥

ratnadvārārbudākīrṇamekaikaṃ tatra mandiram |tatrāpi kalpataravaḥ prasūnasamalaṅkṛtāḥ || 5||

अर्पिताः कोटिशस्तेन कल्पिताः शिवमन्दिरे ।तत्कल्पतरुमध्यस्थरत्नसिंहासनं वरम् ॥ ६॥

arpitāḥ koṭiśastena kalpitāḥ śivamandire |tatkalpatarumadhyastharatnasiṃhāsanaṃ varam || 6||

कोटियोजनविस्तीर्णं कल्पितं तावदायतम् ।तदग्रे कल्पिता तेन पुष्पशय्या मनोहरा ॥ ७॥

koṭiyojanavistīrṇaṃ kalpitaṃ tāvadāyatam |tadagre kalpitā tena puṣpaśayyā manoharā || 7||

तत्र स्थितमुमाकान्तं मां चिन्तयति सादरम् ।नव्यचित्रदुकूलानां पुञ्जैरावेष्टितं मुहुः ॥ ८॥

tatra sthitamumākāntaṃ māṃ cintayati sādaram |navyacitradukūlānāṃ puñjairāveṣṭitaṃ muhuḥ || 8||

नानापरिमलद्रव्यरसरागानुरञ्जितम् ।दिव्याभरणपङ्कीर्णं भित्तिकाञ्चिविराजितम् ॥ ९॥

nānāparimaladravyarasarāgānurañjitam |divyābharaṇapaṅkīrṇaṃ bhittikāñcivirājitam || 9||

रत्नकर्पूरनिकरकान्तिराजिविराजितम् ।रत्नाङ्गदार्बुदाकीर्णं तत्कान्तिनिकराश्रितम् ॥ १०॥

ratnakarpūranikarakāntirājivirājitam |ratnāṅgadārbudākīrṇaṃ tatkāntinikarāśritam || 10||

रत्नोत्तमपरिक्रान्तकटिसूत्रविराजितम् ।दिव्यरत्नाङ्गुलीयानां सहस्रेण समन्वितम् ॥ ११॥

ratnottamaparikrāntakaṭisūtravirājitam |divyaratnāṅgulīyānāṃ sahasreṇa samanvitam || 11||

अपारतारहाराणां विहारैश्च विराजितम् ।मणिश्रेष्ठसमाकीर्णं कर्णाभरणभूषितम् ॥ १२॥

apāratārahārāṇāṃ vihāraiśca virājitam |maṇiśreṣṭhasamākīrṇaṃ karṇābharaṇabhūṣitam || 12||

रत्नरत्नसमाकीर्ण कोटीरगणराजितम् ।नूपुरैरप्यपारैश्च सदारपरिवेष्टितम् ॥ १३॥

ratnaratnasamākīrṇa koṭīragaṇarājitam |nūpurairapyapāraiśca sadārapariveṣṭitam || 13||

धूपैर्विचित्रैरगरुप्रभवैरपि धूपितम् ।रत्ननीराजनव्राजविराजितमुमापतिम् ॥ १४॥

dhūpairvicitrairagaruprabhavairapi dhūpitam |ratnanīrājanavrājavirājitamumāpatim || 14||

दिव्यपक्वान्नगिरिभिः शर्करापर्वतान्वितैः ।दिव्याज्यवाहिनीयुक्तैः सन्तोषयति मां मुहुः ॥ १५॥

divyapakvānnagiribhiḥ śarkarāparvatānvitaiḥ |divyājyavāhinīyuktaiḥ santoṣayati māṃ muhuḥ || 15||

सूपशाकगिरिव्रातसमेतोदनपर्वतैः ।मध्वाज्यवाहिनीयुक्तैः तोषयत्यनुवासरम् ॥ १६॥

sūpaśākagirivrātasametodanaparvataiḥ |madhvājyavāhinīyuktaiḥ toṣayatyanuvāsaram || 16||

सुधाफलैरपारैश्च विविधैर्मधुरोत्तमैः ।सन्तोषं जनयन्त्येव सुधाधाराभिरादरात् ॥ १७॥

sudhāphalairapāraiśca vividhairmadhurottamaiḥ |santoṣaṃ janayantyeva sudhādhārābhirādarāt || 17||

ताम्बूलपर्वतानेव पूगपर्वतसङ्कुलान् ।मुक्ताचूर्णान्वितान् दिव्यान् प्रयच्छति यथेच्छया ॥ १८॥

tāmbūlaparvatāneva pūgaparvatasaṅkulān |muktācūrṇānvitān divyān prayacchati yathecchayā || 18||

एलालवङ्गगिरयः खदिरा गिरयोऽपि मे ।एवं प्रतिक्षणं तेन मानसं मम पूजनम् ॥ १९॥

elālavaṅgagirayaḥ khadirā girayo'pi me |evaṃ pratikṣaṇaṃ tena mānasaṃ mama pūjanam || 19||

करोति प्रत्यहं भक्त्या नृत्यत्यग्रे यथेच्छया ।पञ्चामृतप्रवाहैर्मामभिषिच्य मनोहरैः ॥ २०॥

karoti pratyahaṃ bhaktyā nṛtyatyagre yathecchayā |pañcāmṛtapravāhairmāmabhiṣicya manoharaiḥ || 20||

एवं पूजाविधानेन कल्पिते शाम्भवेन मे ।तच्चित्ते यादृशं सौख्यं तन्न क्वापि मनोहरम् ॥ २१॥

evaṃ pūjāvidhānena kalpite śāmbhavena me |taccitte yādṛśaṃ saukhyaṃ tanna kvāpi manoharam || 21||

मन्दिरं शाङ्कराकारं दृश्यते नन्दिकेश्वर ।समृद्धं सदनं त्यक्त्वा धनधान्यादिभिर्नरः ॥ २२॥

mandiraṃ śāṅkarākāraṃ dṛśyate nandikeśvara |samṛddhaṃ sadanaṃ tyaktvā dhanadhānyādibhirnaraḥ || 22||

अन्यत्र याति किं लोके तथा तत् त्यज्यते कथम् ।गौर्या सह विहारार्थं पुष्पप्रामादकल्पना ॥ २३॥

anyatra yāti kiṃ loke tathā tat tyajyate katham |gauryā saha vihārārthaṃ puṣpaprāmādakalpanā || 23||

क्रियते तेन सततं त्तत्यागे मतिरेव न ।शरीरे यादृशी प्रीतिः मदीये मम सर्वथा ॥ २४॥

kriyate tena satataṃ ttatyāge matireva na |śarīre yādṛśī prītiḥ madīye mama sarvathā || 24||

ततोऽप्यत्राधिका प्रीतिः शाम्भवे विग्रहे सदा ।तेन छत्राण्यपाराणि मण्डितानि मनोहरैः ॥ २५॥

tato'pyatrādhikā prītiḥ śāmbhave vigrahe sadā |tena chatrāṇyapārāṇi maṇḍitāni manoharaiḥ || 25||

कल्प्यन्ते मणिभिर्दिव्यैः मुक्ताजालोचितान्यपि ।सुधाकरकराकारैः अपारैरपि चामरैः ॥ २६॥

kalpyante maṇibhirdivyaiḥ muktājālocitānyapi |sudhākarakarākāraiḥ apārairapi cāmaraiḥ || 26||

चारुचामीकराकारदण्डमण्डलमण्डितैः ।निरतः शाङ्करो नित्यं मम सेवां करोत्यतः ॥ २७॥

cārucāmīkarākāradaṇḍamaṇḍalamaṇḍitaiḥ |nirataḥ śāṅkaro nityaṃ mama sevāṃ karotyataḥ || 27||

रम्यं शाङ्करमेवात्र शरीरं मम मन्दिरम् ।किं कैलासेन काश्या वा किं गौर्या मन्दरेण वा ॥ २८॥

ramyaṃ śāṅkaramevātra śarīraṃ mama mandiram |kiṃ kailāsena kāśyā vā kiṃ gauryā mandareṇa vā || 28||

शरीरं शाङ्करं मन्ये रत्नमण्डितमन्दरम् ।प्रतिक्षणं तेन पूजा तथा विविधसाधनैः ॥ २९॥

śarīraṃ śāṅkaraṃ manye ratnamaṇḍitamandaram |pratikṣaṇaṃ tena pūjā tathā vividhasādhanaiḥ || 29||

क्रियते तादृशी कुत्र पूजोपकरणानि ते ।मरन्दरससङ्कीर्णकुसुमासारकल्पना ॥ ३०॥

kriyate tādṛśī kutra pūjopakaraṇāni te |marandarasasaṅkīrṇakusumāsārakalpanā || 30||

क्रियते तेन साऽन्येन कल्पनीया कथं मम ।तादृशः शङ्करो वीरः कलौ कश्चिद्भविष्यति ॥ ३१॥

kriyate tena sā'nyena kalpanīyā kathaṃ mama |tādṛśaḥ śaṅkaro vīraḥ kalau kaścidbhaviṣyati || 31||

द्वित्राः सन्त्यधुना नन्दिन् ते ते पूज्या न संशयः ।एतावत्कालपर्यन्तं त्वया पूजा कृता मम ॥ ३२॥

dvitrāḥ santyadhunā nandin te te pūjyā na saṃśayaḥ |etāvatkālaparyantaṃ tvayā pūjā kṛtā mama || 32||

परन्तु न तथा पूजा कृता ज्ञाताऽपि मे ध्रुवम् ।अधुना गम्यते नन्दिन् रेवातीरं मनोहरम् ॥ ३३॥

parantu na tathā pūjā kṛtā jñātā'pi me dhruvam |adhunā gamyate nandin revātīraṃ manoharam || 33||

तत्रास्ति शाम्भवः कश्चितेन ध्यानं कृतं मम ।आसायं तत्र विश्रम्य गौर्या सह विशेषतः ॥ ३४॥

tatrāsti śāmbhavaḥ kaścitena dhyānaṃ kṛtaṃ mama |āsāyaṃ tatra viśramya gauryā saha viśeṣataḥ || 34||

प्रतिक्षणमपाराभिः पूजाभिः परिवेष्टितः ।वसामि परमानन्दसागरः करुणाकरः ॥ ३५॥

pratikṣaṇamapārābhiḥ pūjābhiḥ pariveṣṭitaḥ |vasāmi paramānandasāgaraḥ karuṇākaraḥ || 35||

सायङ्कालेऽपि पूजां मे स करिष्यति सादरम् ।महानिशि महापूजां स करिष्यति सादरम् ॥ ३६॥

sāyaṅkāle'pi pūjāṃ me sa kariṣyati sādaram |mahāniśi mahāpūjāṃ sa kariṣyati sādaram || 36||

ततः परं पुष्पशय्यां कल्पयिष्यति मे पराम् ।रत्नप्रासादमध्यस्थमन्दिरे रत्नसुन्दरे ॥ ३७॥

tataḥ paraṃ puṣpaśayyāṃ kalpayiṣyati me parām |ratnaprāsādamadhyasthamandire ratnasundare || 37||

विहारसाधनं सर्वं कल्पयिष्यति भक्तितः ।रत्नदीपाः सुधाधाराः फलसारा मनोहराः ॥ ३८॥

vihārasādhanaṃ sarvaṃ kalpayiṣyati bhaktitaḥ |ratnadīpāḥ sudhādhārāḥ phalasārā manoharāḥ || 38||

पुष्पसाराः कल्पनीयाः मन्दवाता मनोहराः ।ततः परं स विरतो विहारनिरते मयि ॥ ३९॥

puṣpasārāḥ kalpanīyāḥ mandavātā manoharāḥ |tataḥ paraṃ sa virato vihāranirate mayi || 39||

निद्रामुद्रान्वितः सोऽपि भविष्यति कथञ्चन ।इदानीं तु त्वया नन्दिन् कैलासं प्रति सत्वरम् ॥ ४०॥

nidrāmudrānvitaḥ so'pi bhaviṣyati kathañcana |idānīṃ tu tvayā nandin kailāsaṃ prati satvaram || 40||

गतसंरक्षणं कार्य कैलासद्वारमन्दिरे । (गन्तव्यं रक्षणं)पुनरप्यमृता मृतामृता मृतनामामृतपानलोलुपा ॥ ४१॥

gatasaṃrakṣaṇaṃ kārya kailāsadvāramandire | (gantavyaṃ rakṣaṇaṃ)punarapyamṛtā mṛtāmṛtā mṛtanāmāmṛtapānalolupā || 41||

रसना शिवकीर्तनोत्सुका शिवगङ्गेव पुनाति मानसम् ।शिवसज्जनसाधुवादगोष्टी भुवनान्तान्यपि तारयन्ति सत्यम् ॥ ४२॥

rasanā śivakīrtanotsukā śivagaṅgeva punāti mānasam |śivasajjanasādhuvādagoṣṭī bhuvanāntānyapi tārayanti satyam || 42||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते व्यासकृतं शिवमानसपूजा सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः २४। ९०१३१ ॥

|| iti śivarahasyāntargate vyāsakṛtaṃ śivamānasapūjā sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 24| 90131 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः २४। ९०-१३१ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 24| 90-131 ||