व्यपोहनस्तवः अथवा पापव्यपोहनस्तवः Vyapohanastava

सूत उवाच ।व्यपोहनस्तवं वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदं शुभम् ।नन्दिनश्च मुखाच्छ्रुत्वा कुमारेण महात्मना ॥ १॥

sūta uvāca |vyapohanastavaṃ vakṣye sarvasiddhipradaṃ śubham |nandinaśca mukhācchrutvā kumāreṇa mahātmanā || 1||

व्यासाय कथितं तस्माद्बहुमानेन वै मया ।नमः शिवाय शुद्धाय निर्मलाय यशस्विने ॥ २॥

vyāsāya kathitaṃ tasmādbahumānena vai mayā |namaḥ śivāya śuddhāya nirmalāya yaśasvine || 2||

दुष्टान्तकाय सर्वाय भवाय परमात्मने ।पञ्चवक्त्रो दशभुजो ह्यक्षपञ्चदशैर्युतः ॥ ३॥

duṣṭāntakāya sarvāya bhavāya paramātmane |pañcavaktro daśabhujo hyakṣapañcadaśairyutaḥ || 3||

शुद्धस्फटिकसङ्काशः सर्वाभरणभूषितः ।सर्वज्ञः सर्वगः शान्तः सर्वोपरि सुसंस्थितः ॥ ४॥

śuddhasphaṭikasaṅkāśaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ |sarvajñaḥ sarvagaḥ śāntaḥ sarvopari susaṃsthitaḥ || 4||

पद्मासनस्थः सोमेशः पापमाशु व्यपोहतु ।ईशानः पुरुषश्चैव अघोरः सद्य एव च ॥ ५॥

padmāsanasthaḥ someśaḥ pāpamāśu vyapohatu |īśānaḥ puruṣaścaiva aghoraḥ sadya eva ca || 5||

वामदेवश्च भगवान्पापमाशु व्यपोहतु ।अनन्तः सर्वविद्येशः सर्वज्ञः सर्वदः प्रभुः ॥ ६॥

vāmadevaśca bhagavānpāpamāśu vyapohatu |anantaḥ sarvavidyeśaḥ sarvajñaḥ sarvadaḥ prabhuḥ || 6||

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु ।सूक्ष्मः सुरासुरेशानो विश्वेशो गणपूजितः ॥ ७॥

śivadhyānaikasampannaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu |sūkṣmaḥ surāsureśāno viśveśo gaṇapūjitaḥ || 7||

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु ।शिवोत्तमो महापूज्यः शिवध्यानपरायणः ॥ ८॥

śivadhyānaikasampannaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu |śivottamo mahāpūjyaḥ śivadhyānaparāyaṇaḥ || 8||

सर्वगः सर्वदः शान्तः स मे पापं व्यपोहतु ।एकाक्षो भगवानीशः शिवार्चनपरायणः ॥ ९॥

sarvagaḥ sarvadaḥ śāntaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu |ekākṣo bhagavānīśaḥ śivārcanaparāyaṇaḥ || 9||

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु ।त्रिमूर्तिर्भगवानीशः शिवभक्तिप्रबोधकः ॥ १०॥

śivadhyānaikasampannaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu |trimūrtirbhagavānīśaḥ śivabhaktiprabodhakaḥ || 10||

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु ।श्रीकण्ठः श्रीपतिः श्रीमाञ्शिवध्यानरतः सदा ॥ ११॥

śivadhyānaikasampannaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu |śrīkaṇṭhaḥ śrīpatiḥ śrīmāñśivadhyānarataḥ sadā || 11||

शिवार्चनरतः साक्षात् स मे पापं व्यपोहतु ।शिखण्डी भगवाञ्शान्तः शवभस्मानुलेपनः ॥ १२॥

śivārcanarataḥ sākṣāt sa me pāpaṃ vyapohatu |śikhaṇḍī bhagavāñśāntaḥ śavabhasmānulepanaḥ || 12||

शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु ।त्रैलोक्यनमिता देवी सोल्काकारा पुरातनी ॥ १३॥

śivārcanarataḥ śrīmān sa me pāpaṃ vyapohatu |trailokyanamitā devī solkākārā purātanī || 13||

दाक्षायणी महादेवी गौरी हैमवती शुभा ।एकपर्णाग्रजा सौम्या तथा वै चैकपाटला ॥ १४॥

dākṣāyaṇī mahādevī gaurī haimavatī śubhā |ekaparṇāgrajā saumyā tathā vai caikapāṭalā || 14||

अपर्णा वरदा देवी वरदानैकतत्परा ।उमा सुरहरा साक्षात्कौशिकी वा कपर्दिनी ॥ १५॥

aparṇā varadā devī varadānaikatatparā |umā suraharā sākṣātkauśikī vā kapardinī || 15||

खट्वाङ्गधारिणी दिव्या कराग्रतरुपल्लवा ।नैगमेयादिभिर्दिव्यैश्चतुर्भिः पुत्रकैर्वृता ॥ १६॥

khaṭvāṅgadhāriṇī divyā karāgratarupallavā |naigameyādibhirdivyaiścaturbhiḥ putrakairvṛtā || 16||

मेनाया नन्दिनी देवी वारिजा वारिजेक्षणा ।अम्बाया वीतशोकस्य नन्दिनश्च महात्मनः ॥ १७॥

menāyā nandinī devī vārijā vārijekṣaṇā |ambāyā vītaśokasya nandinaśca mahātmanaḥ || 17||

शुभावत्याः सखी शान्ता पञ्चचूडा वरप्रदा ।सृष्ट्यर्थं सर्वभूतानां प्रकृतित्वं गताव्यया ॥ १८॥

śubhāvatyāḥ sakhī śāntā pañcacūḍā varapradā |sṛṣṭyarthaṃ sarvabhūtānāṃ prakṛtitvaṃ gatāvyayā || 18||

त्रयोविंशतिभिस्तत्त्वैर्महदाद्यैर्विजृम्भिता ।लक्ष्म्यादिशक्तिभिर्नित्यं नमिता नन्दनन्दिनी ॥ १९॥

trayoviṃśatibhistattvairmahadādyairvijṛmbhitā |lakṣmyādiśaktibhirnityaṃ namitā nandanandinī || 19||

मनोन्मनी महादेवी मायावी मण्डनप्रिया ।मायया या जगत्सर्वं ब्रह्माद्यं सचराचरम् ॥ २०॥

manonmanī mahādevī māyāvī maṇḍanapriyā |māyayā yā jagatsarvaṃ brahmādyaṃ sacarācaram || 20||

क्षोभिणी मोहिनी नित्यं योगिनां हृदि संस्थिता ।एकानेकस्थिता लोके इन्दीवरनिभेक्षणा ॥ २१॥

kṣobhiṇī mohinī nityaṃ yogināṃ hṛdi saṃsthitā |ekānekasthitā loke indīvaranibhekṣaṇā || 21||

भक्त्या परमया नित्यं सर्वदेवैरभिष्टुता ।गणेन्द्राम्भोजगर्भेन्द्रयमवित्तेशपूर्वकैः ॥ २२॥

bhaktyā paramayā nityaṃ sarvadevairabhiṣṭutā |gaṇendrāmbhojagarbhendrayamavitteśapūrvakaiḥ || 22||

संस्तुता जननी तेषां सर्वोपद्रवनाशिनी ।भक्तानामार्तिहा भव्या भवभावविनाशनी ॥ २३॥

saṃstutā jananī teṣāṃ sarvopadravanāśinī |bhaktānāmārtihā bhavyā bhavabhāvavināśanī || 23||

भुक्तिमुक्तिप्रदा दिव्या भक्तानामप्रयत्नतः ।सा मे साक्षान्महादेवी पापमाशु व्यपोहतु ॥ २४॥

bhuktimuktipradā divyā bhaktānāmaprayatnataḥ |sā me sākṣānmahādevī pāpamāśu vyapohatu || 24||

चण्डः सर्वगणेशानो मुखाच्छम्भोर्विनिर्गतः ।शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु ॥ २५॥

caṇḍaḥ sarvagaṇeśāno mukhācchambhorvinirgataḥ |śivārcanarataḥ śrīmān sa me pāpaṃ vyapohatu || 25||

शालङ्कायनपुत्रस्तु हलमार्गोत्थितः प्रभुः ।जामाता मरुतां देवः सर्वभूतमहेश्वरः ॥ २६॥

śālaṅkāyanaputrastu halamārgotthitaḥ prabhuḥ |jāmātā marutāṃ devaḥ sarvabhūtamaheśvaraḥ || 26||

सर्वगः सर्वदृक् शर्वः सर्वेशसदृशः प्रभुः ।सनारायणकैर्देवैः सेन्द्रचन्द्रदिवाकरैः ॥ २७॥

sarvagaḥ sarvadṛk śarvaḥ sarveśasadṛśaḥ prabhuḥ |sanārāyaṇakairdevaiḥ sendracandradivākaraiḥ || 27||

सिद्धैश्च यक्षगन्धर्वैर्भूतैर्भूतविधायकैः ।उरगैरृषिभिश्चैव ब्रह्मणा च महात्मना ॥ २८॥

siddhaiśca yakṣagandharvairbhūtairbhūtavidhāyakaiḥ |uragairṛṣibhiścaiva brahmaṇā ca mahātmanā || 28||

स्तुतस्त्रैलोक्यनाथस्तु मुनिरन्तःपुरं स्थितः ।सर्वदा पूजितः सर्वैर्नन्दी पापं व्यपोहतु ॥ २९॥

stutastrailokyanāthastu munirantaḥpuraṃ sthitaḥ |sarvadā pūjitaḥ sarvairnandī pāpaṃ vyapohatu || 29||

महाकायो महा तेजा महादेव इवापरः ।शिवार्चनरतः श्रीमान्स मे पापं व्यपोहतु ॥ ३०॥

mahākāyo mahā tejā mahādeva ivāparaḥ |śivārcanarataḥ śrīmānsa me pāpaṃ vyapohatu || 30||

मेरुमन्दारकैलासतटकूटप्रभेदनः ।ऐरावतादिभिर्दिव्यैर्दिग्गजैश्च सुपूजितः ॥ ३१॥

merumandārakailāsataṭakūṭaprabhedanaḥ |airāvatādibhirdivyairdiggajaiśca supūjitaḥ || 31||

सप्तपातालपादश्च सप्तद्वीपोरुजङ्घकः ।सप्तार्णवाङ्कुशश्चैव सर्वतीर्थोदरः शिवः ॥ ३२॥

saptapātālapādaśca saptadvīporujaṅghakaḥ |saptārṇavāṅkuśaścaiva sarvatīrthodaraḥ śivaḥ || 32||

आकाशदेहो दिग्बाहुः सोमसूर्याग्निलोचनः ।हतासुरमहावृक्षो ब्रह्मविद्यामहोत्कटः ॥ ३३॥

ākāśadeho digbāhuḥ somasūryāgnilocanaḥ |hatāsuramahāvṛkṣo brahmavidyāmahotkaṭaḥ || 33||

ब्रह्माद्याधोरणैर्दिव्यैर्योगपाशसमन्वितैः ।बद्धो हृत्पुण्डरीकाख्येस्तम्भे वृत्तिं निरुध्य च ॥ ३४॥

brahmādyādhoraṇairdivyairyogapāśasamanvitaiḥ |baddho hṛtpuṇḍarīkākhyestambhe vṛttiṃ nirudhya ca || 34||

नागेन्द्रवक्त्रो यः साक्षाद्गणकोटिशतैर्वृतः ।शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु ॥ ३५॥

nāgendravaktro yaḥ sākṣādgaṇakoṭiśatairvṛtaḥ |śivadhyānaikasampannaḥ sa me pāpaṃ vyapohatu || 35||

भृङ्गीशः पिङ्गलाक्षोऽसौ भसिताशस्तु देहयुक् ।शिवार्चनरतः श्रीमान्स मे पापं व्यपोहतु ॥ ३६॥

bhṛṅgīśaḥ piṅgalākṣo'sau bhasitāśastu dehayuk |śivārcanarataḥ śrīmānsa me pāpaṃ vyapohatu || 36||

चतुर्भिस्तनुभिर्नित्यं सर्वासुरनिबर्हणः ।स्कन्दः शक्तिधरः शान्तः सेनानीः शिखिवाहनः ॥ ३७॥

caturbhistanubhirnityaṃ sarvāsuranibarhaṇaḥ |skandaḥ śaktidharaḥ śāntaḥ senānīḥ śikhivāhanaḥ || 37||

देवसेनापतिः श्रीमान्स मे पापं व्यपोहतु ।भवः शर्वस्तथेशानो रुद्रः पशुपतिस्तथा ॥ ३८॥

devasenāpatiḥ śrīmānsa me pāpaṃ vyapohatu |bhavaḥ śarvastatheśāno rudraḥ paśupatistathā || 38||

उग्रो भीमो महादेवः शिवार्चनरतः सदा ।एताः पापं व्यपोहन्तु मूर्तयः परमेष्ठिनः ॥ ३९॥

ugro bhīmo mahādevaḥ śivārcanarataḥ sadā |etāḥ pāpaṃ vyapohantu mūrtayaḥ parameṣṭhinaḥ || 39||

महादेवः शिवो रुद्रः शङ्करो नीललोहितः ।ईशानो विजयो भीमो देवदेवो भवोद्भवः ॥ ४०॥

mahādevaḥ śivo rudraḥ śaṅkaro nīlalohitaḥ |īśāno vijayo bhīmo devadevo bhavodbhavaḥ || 40||

कपालीशश्च विज्ञेयो रुद्रा रुद्रांशसम्भवाः ।शिवप्रणामसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम ॥ ४१॥

kapālīśaśca vijñeyo rudrā rudrāṃśasambhavāḥ |śivapraṇāmasampannā vyapohantu malaṃ mama || 41||

विकर्तनो विवस्वांश्च मार्तण्डो भास्करो रविः ।लोकप्रकाशकश्चैव लोकसाक्षी त्रिविक्रमः ॥ ४२॥

vikartano vivasvāṃśca mārtaṇḍo bhāskaro raviḥ |lokaprakāśakaścaiva lokasākṣī trivikramaḥ || 42||

आदित्यश्च तथा सूर्यश्चांशुमांश्च दिवाकरः ।एते वै द्वादशादित्या व्यपोहन्तु मलं मम ॥ ४३॥

ādityaśca tathā sūryaścāṃśumāṃśca divākaraḥ |ete vai dvādaśādityā vyapohantu malaṃ mama || 43||

गगनं स्पर्शनं तेजो रसश्च पृथिवी तथा ।चन्द्रः सूर्यस्तथात्मा च तनवः शिवभाषिताः ॥ ४४॥

gaganaṃ sparśanaṃ tejo rasaśca pṛthivī tathā |candraḥ sūryastathātmā ca tanavaḥ śivabhāṣitāḥ || 44||

पापं व्यपोहन्तु मम भयं निर्नाशयन्तु मे ।वासवः पावकश्चैव यमो निरृतिरेव च ॥ ४५॥

pāpaṃ vyapohantu mama bhayaṃ nirnāśayantu me |vāsavaḥ pāvakaścaiva yamo nirṛtireva ca || 45||

वरुणो वायुसोमौ च ईशानो भगवान् हरिः ।पितामहश्च भगवान् शिवध्यानपरायणः ॥ ४६॥

varuṇo vāyusomau ca īśāno bhagavān hariḥ |pitāmahaśca bhagavān śivadhyānaparāyaṇaḥ || 46||

एते पापं व्यपोहन्तु मनसा कर्मणा कृतम् ।नभस्वान्स्पर्शनो वायुरनिलो मारुतस्तथा ॥ ४७॥

ete pāpaṃ vyapohantu manasā karmaṇā kṛtam |nabhasvānsparśano vāyuranilo mārutastathā || 47||

प्राणः प्राणेशजीवेशौ मारुतः शिवभाषिताः ।शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम ॥ ४८॥

prāṇaḥ prāṇeśajīveśau mārutaḥ śivabhāṣitāḥ |śivārcanaratāḥ sarve vyapohantu malaṃ mama || 48||

खेचरी वसुचारी च ब्रह्मेशो ब्रह्मब्रह्मधीः ।सुषेणः शाश्वतः पृष्टः सुपुष्टश्चमहाबलः ॥ ४९॥

khecarī vasucārī ca brahmeśo brahmabrahmadhīḥ |suṣeṇaḥ śāśvataḥ pṛṣṭaḥ supuṣṭaścamahābalaḥ || 49||

एते वै चारणाः शम्भोः पूजयातीव भाविताः ।व्यपोहन्तु मलं सर्वं पापं चैव मया कृतम् ॥ ५०॥

ete vai cāraṇāḥ śambhoḥ pūjayātīva bhāvitāḥ |vyapohantu malaṃ sarvaṃ pāpaṃ caiva mayā kṛtam || 50||