शिवस्तुतिश्लोकसंनयनम् २ Shivastuti Shloka Sannayanam from Ribhugita

(शिवरहस्ये षष्ठांशे)पिण्डाण्डसम्भवजगद्गतखण्डनोद्यद्वेतण्डशुण्डनिभपीवरबाहुदण्ड ।ब्रह्मोरुमुण्डकलिताण्डजवाहबाण कोदण्डभूधरधरं भजतामखण्डम् ॥ ७\।५१॥विश्वात्मन्यद्वितीये भगवति गिरिजानायके काशरूपेनीरूपे विश्वरूपे गतदुरितधियः प्राप्नुवन्त्यात्मभावम् ।अन्ये भेदधियः श्रुतिप्रकथितैर्वर्णाश्रमोत्थश्रमैःतान्ताः शान्तिविवर्जिता विषयिणो दुःखं भजन्त्यन्वहम् ॥ ७\।५२॥

(śivarahasye ṣaṣṭhāṃśe)piṇḍāṇḍasambhavajagadgatakhaṇḍanodyadvetaṇḍaśuṇḍanibhapīvarabāhudaṇḍa |brahmorumuṇḍakalitāṇḍajavāhabāṇa kodaṇḍabhūdharadharaṃ bhajatāmakhaṇḍam || 7\|51||viśvātmanyadvitīye bhagavati girijānāyake kāśarūpenīrūpe viśvarūpe gataduritadhiyaḥ prāpnuvantyātmabhāvam |anye bhedadhiyaḥ śrutiprakathitairvarṇāśramotthaśramaiḥtāntāḥ śāntivivarjitā viṣayiṇo duḥkhaṃ bhajantyanvaham || 7\|52||

वेदान्तैरपि चन्द्रशेखरपदाम्भोजानुरागादरादारोदारकुमारदारनिकरैः प्राणैर्वनैरुज्झितः ।त्यागाद्यो मनसा सकृत्शिवपदध्यानेन यत्प्राप्यतेतन्नैवाप्यति शब्दतर्कनिवहैः शान्तं मनस्तद्भवेत् ॥ ८\।८४॥

vedāntairapi candraśekharapadāmbhojānurāgādarādārodārakumāradāranikaraiḥ prāṇairvanairujjhitaḥ |tyāgādyo manasā sakṛtśivapadadhyānena yatprāpyatetannaivāpyati śabdatarkanivahaiḥ śāntaṃ manastadbhavet || 8\|84||

नित्यानन्दमयः स एव परमानन्दोदयः शाश्वतोयस्मान्नान्यदतोऽन्यदार्तमखिलं तज्जं जगत्सर्वदः ।यो वाचा मनसा तथेन्द्रियगणैर्देहोऽपि वेद्यो न चेदच्छेद्यो भववैद्य ईश इति या सा धीः परं मुक्तये ॥ ९\।६४॥

nityānandamayaḥ sa eva paramānandodayaḥ śāśvatoyasmānnānyadato'nyadārtamakhilaṃ tajjaṃ jagatsarvadaḥ |yo vācā manasā tathendriyagaṇairdeho'pi vedyo na cedacchedyo bhavavaidya īśa iti yā sā dhīḥ paraṃ muktaye || 9\|64||

यस्मिन्सञ्च विचैति विश्वमखिलं द्योतन्ति सूर्येन्दवोविद्युद्वह्निमरुद्गणाः सवरुणा भीता भजन्तीश्वरम् ।भूतञ्चापि भवत्यदृश्यमखिलं शम्भोः सुखांशं जगज्जातं चापि जनिष्यति प्रतिभवं देवासुरैर्निर्यपि (देवासुरैरीतितं)।तन्नेहास्ति न किञ्चिदत्र भगवद्।ह्ध्यानान्न किञ्चित्प्रियम् ॥ १०\।५५॥यः प्राणापानभेदैर्मननधिया धारणापञ्चकाद्यैःमध्ये विश्वजनस्य सन्नपि शिवो नो दृश्यते सूक्ष्मया ।बुद्धयादध्यातयापि श्रुतिवचनशतैर्देशिकोक्त्यैकसूक्त्यायोगैर्भक्तिसमन्वितैः शिवतरो दृश्यो न चान्यत्तथा ॥ १०\।५६॥

yasminsañca vicaiti viśvamakhilaṃ dyotanti sūryendavovidyudvahnimarudgaṇāḥ savaruṇā bhītā bhajantīśvaram |bhūtañcāpi bhavatyadṛśyamakhilaṃ śambhoḥ sukhāṃśaṃ jagajjātaṃ cāpi janiṣyati pratibhavaṃ devāsurairniryapi (devāsurairītitaṃ)|tannehāsti na kiñcidatra bhagavad|hdhyānānna kiñcitpriyam || 10\|55||yaḥ prāṇāpānabhedairmananadhiyā dhāraṇāpañcakādyaiḥmadhye viśvajanasya sannapi śivo no dṛśyate sūkṣmayā |buddhayādadhyātayāpi śrutivacanaśatairdeśikoktyaikasūktyāyogairbhaktisamanvitaiḥ śivataro dṛśyo na cānyattathā || 10\|56||

ये वेदवादविधिकल्पितभेदबुद्।ह्ध्या पुण्याभिसन्धितधिया परिकर्शयन्तः ।देहं स्वकीयमतिदुःखपरं पराभिस्तेषां सुखाय न तु जातु तवेश पादात् ॥ ११\।६५॥कः सन्तरेत भवसागरमेतदुद्यत्तरङ्गसदृशं जनिमृत्युरूपम् ।ईशार्चनाविधिसुबोधितभेदहीनज्ञानोडुपेन प्रतरेद्भवभावयुक्तः ॥ ११\।६६॥

ye vedavādavidhikalpitabhedabud|hdhyā puṇyābhisandhitadhiyā parikarśayantaḥ |dehaṃ svakīyamatiduḥkhaparaṃ parābhisteṣāṃ sukhāya na tu jātu taveśa pādāt || 11\|65||kaḥ santareta bhavasāgarametadudyattaraṅgasadṛśaṃ janimṛtyurūpam |īśārcanāvidhisubodhitabhedahīnajñānoḍupena prataredbhavabhāvayuktaḥ || 11\|66||

अनाथ नाथ ते पदं भजाम्युमासनाथ सन्निशीथनाथ मौलिसंस्फुटल्ललाटसङ्गजस्फुलिङ्गदग्धमन्मथं प्रमथनाथ पाहि माम् ॥ १२\।६१॥विभूतिभूषगात्र ते त्रिनेत्रमित्रतामियात्मनःसरोरुहं क्षणं तथेक्षणेन मे सदा ।प्रबन्धसंसृतिभ्रमद्भ्रमज्जनौघसन्ततौन वेद वेदमौलिरप्यपास्तदुःखसन्ततिम् ॥ १२\।६२॥

anātha nātha te padaṃ bhajāmyumāsanātha sanniśīthanātha maulisaṃsphuṭallalāṭasaṅgajasphuliṅgadagdhamanmathaṃ pramathanātha pāhi mām || 12\|61||vibhūtibhūṣagātra te trinetramitratāmiyātmanaḥsaroruhaṃ kṣaṇaṃ tathekṣaṇena me sadā |prabandhasaṃsṛtibhramadbhramajjanaughasantatauna veda vedamaulirapyapāstaduḥkhasantatim || 12\|62||

स्वतन्त्रशक्तिर्भगवानुमाधवो विचित्रकायात्मकजाग्रतस्य ।सुकारणं कार्यपरम्पराभिः स एव मायाविततोऽव्ययात्मा ॥ १३\।६१॥

svatantraśaktirbhagavānumādhavo vicitrakāyātmakajāgratasya |sukāraṇaṃ kāryaparamparābhiḥ sa eva māyāvitato'vyayātmā || 13\|61||

पूर्णं सत्यं महेशं भज नियतहृदा योऽन्तरायैर्विहीनःसो नित्यो निर्विकल्पो भवति भुवि सदा ब्रह्मभूतो ऋतात्मा (यतात्मा) ।विच्छिन्नग्रन्थिरीशे शिवविमलपदे विद्यते भासतेऽन्तःआरामोऽन्तर्भवति नियतं विश्वभूतो मृतश्च ॥ १४\।६०॥

pūrṇaṃ satyaṃ maheśaṃ bhaja niyatahṛdā yo'ntarāyairvihīnaḥso nityo nirvikalpo bhavati bhuvi sadā brahmabhūto ṛtātmā (yatātmā) |vicchinnagranthirīśe śivavimalapade vidyate bhāsate'ntaḥārāmo'ntarbhavati niyataṃ viśvabhūto mṛtaśca || 14\|60||

भुवनगगनमध्यध्यानयोगाङ्गसङ्गेयमनियमविशेषैर्भस्मरागाङ्गसङ्गैः ।सुखमुखभरिताशाः कोशपाशाद्विहीनाहृदि मुदितपराशाः शाम्भवाः शम्भुवच्च ॥ १७\।४६॥

bhuvanagaganamadhyadhyānayogāṅgasaṅgeyamaniyamaviśeṣairbhasmarāgāṅgasaṅgaiḥ |sukhamukhabharitāśāḥ kośapāśādvihīnāhṛdi muditaparāśāḥ śāmbhavāḥ śambhuvacca || 17\|46||

वननगभुवनं यच्छङ्करान्नान्यदस्तिजगदिदमसुराद्यं देवदेवः स एव ।तनुमनगमनाद्यैः कोशकाशावकाशेस खलु परशिवात्मा दृश्यते सूक्ष्मबुद्।ह्ध्या ॥ १८\।५६॥चक्षुःश्रोत्रमनोऽसवश्च हृदि खादुद्भासितध्यान्तरात्तस्मिन्नेव विलीयते गतिपरं यद्वासना वासिनी ।चित्तं चेतयते हृदिन्द्रियगणं वाचां मनोदूरगंतं ब्रह्मामृतमेतदेव गिरिजाकान्तात्मना संज्ञितम् ॥ १८\।५७॥

vananagabhuvanaṃ yacchaṅkarānnānyadastijagadidamasurādyaṃ devadevaḥ sa eva |tanumanagamanādyaiḥ kośakāśāvakāśesa khalu paraśivātmā dṛśyate sūkṣmabud|hdhyā || 18\|56||cakṣuḥśrotramano'savaśca hṛdi khādudbhāsitadhyāntarāttasminneva vilīyate gatiparaṃ yadvāsanā vāsinī |cittaṃ cetayate hṛdindriyagaṇaṃ vācāṃ manodūragaṃtaṃ brahmāmṛtametadeva girijākāntātmanā saṃjñitam || 18\|57||

शान्तिदान्तिपरमा भवतान्ताः स्वान्तभान्तमनिशं शशिकान्तम् ।अन्तकान्तकमहो कलयन्तो वेदमौलिवचनैः किल शान्ताः ॥ २०\।५८॥

śāntidāntiparamā bhavatāntāḥ svāntabhāntamaniśaṃ śaśikāntam |antakāntakamaho kalayanto vedamaulivacanaiḥ kila śāntāḥ || 20\|58||

माया सा त्रिगुणा गणाधिपगुरोरेणाङ्कचूडामणेःपादाम्भोजसमर्चनेन विलयं यात्येव नास्त्यन्यथा ।विद्या हृद्यतमा सुविद्युदिव सा भात्येव हृत्पङ्कजेयस्यानल्पतपोभिरुग्रकरणादृक्तस्य मुक्तिः स्थिरा ॥ २१\।५५॥

māyā sā triguṇā gaṇādhipaguroreṇāṅkacūḍāmaṇeḥpādāmbhojasamarcanena vilayaṃ yātyeva nāstyanyathā |vidyā hṛdyatamā suvidyudiva sā bhātyeva hṛtpaṅkajeyasyānalpatapobhirugrakaraṇādṛktasya muktiḥ sthirā || 21\|55||

तं वेदादिवचोभिरीडितमहायागैश्च भोगैर्व्रतैर्दानैश्चानशनैर्यमादिनियमैस्तं विद्विषन्ते द्विजाः ।तस्यानङ्गरिपोरतीव सुमहाहृद्यं हि लिङ्गार्चनंतेनैवाशु विनाश्य मोहमखिलं ज्ञानं ददातीश्वरः ॥ २२\।५८॥

taṃ vedādivacobhirīḍitamahāyāgaiśca bhogairvratairdānaiścānaśanairyamādiniyamaistaṃ vidviṣante dvijāḥ |tasyānaṅgariporatīva sumahāhṛdyaṃ hi liṅgārcanaṃtenaivāśu vināśya mohamakhilaṃ jñānaṃ dadātīśvaraḥ || 22\|58||

सोमापीडपदाम्बुजार्चनफलैर्भुक्त्यै भवान्मानसंनान्यद्योगपथा श्रुतिश्रवणतः किं कर्मभिर्भूयते ।युक्त्या शिक्षितमानसानुभवतोऽप्यश्माप्यसङ्गो वचांकिं ग्राह्यं भवतीन्द्रियार्थरहितानन्दैकसान्द्रः शिवः ॥ २३\।५६॥

somāpīḍapadāmbujārcanaphalairbhuktyai bhavānmānasaṃnānyadyogapathā śrutiśravaṇataḥ kiṃ karmabhirbhūyate |yuktyā śikṣitamānasānubhavato'pyaśmāpyasaṅgo vacāṃkiṃ grāhyaṃ bhavatīndriyārtharahitānandaikasāndraḥ śivaḥ || 23\|56||

भक्त्या पद्मदलाक्षपूजितपदध्यानानुवृत्त्या मनःस्वान्तानन्तपथप्रचारविधुरं मुक्त्यै भवेन्मानसम् ।सङ्कल्पोज्झितमेतदल्पसुमहाशीलो दयाम्भोनिधौकश्चित्स्याच्छिवभक्तधुर्यसुमहाशान्तः शिवप्रेमतः ॥ २४\।५३॥

bhaktyā padmadalākṣapūjitapadadhyānānuvṛttyā manaḥsvāntānantapathapracāravidhuraṃ muktyai bhavenmānasam |saṅkalpojjhitametadalpasumahāśīlo dayāmbhonidhaukaścitsyācchivabhaktadhuryasumahāśāntaḥ śivapremataḥ || 24\|53||

आर्तं यच्छिवपादतोऽन्यदितरं तज्जादिशब्दात्मकंचेतोवृत्तिपरं पराप्रमुदितं षड्भावसिद्धं जगत् ।भूताक्षादिमनोवचोभिरनघे सान्द्रे महेशे घनेसिन्धौ सैन्धवखण्डवज्जगदिदं लीयेत वृत्त्युज्झितम् ॥ २५\।५२॥

ārtaṃ yacchivapādato'nyaditaraṃ tajjādiśabdātmakaṃcetovṛttiparaṃ parāpramuditaṃ ṣaḍbhāvasiddhaṃ jagat |bhūtākṣādimanovacobhiranaghe sāndre maheśe ghanesindhau saindhavakhaṇḍavajjagadidaṃ līyeta vṛttyujjhitam || 25\|52||

एकत्वं न बहुत्वमप्यणुमहत्कार्यं न वै कारणंविश्वं विश्वपतित्वमप्यरसकं नो गन्धरूपं सदा ।बद्धं मुक्तमनुत्तमोत्तममहानन्दैकमोदं सदाभूमानन्दसदाशिवं जनिजरारोगाद्यसङ्गं महः ॥ २६\।५३॥

ekatvaṃ na bahutvamapyaṇumahatkāryaṃ na vai kāraṇaṃviśvaṃ viśvapatitvamapyarasakaṃ no gandharūpaṃ sadā |baddhaṃ muktamanuttamottamamahānandaikamodaṃ sadābhūmānandasadāśivaṃ janijarārogādyasaṅgaṃ mahaḥ || 26\|53||

शाखादिभिश्च श्रुतयो ह्यनन्तास्त्वामेकमेव भगवन्बहुधा वदन्ति ।विष्ण्विन्द्रधातृरविसून्वनलानिलादि भूतात्मनाथ गणनाथललाम शम्भो ॥ २८\।२७॥

śākhādibhiśca śrutayo hyanantāstvāmekameva bhagavanbahudhā vadanti |viṣṇvindradhātṛravisūnvanalānilādi bhūtātmanātha gaṇanāthalalāma śambho || 28\|27||

अङ्गावबद्धाभिरुपासनाभिर्वदन्ति वेदाः किल त्वामसङ्गम् ।समस्तहृत्कोशविशेषसङ्गं भूमानमात्मानमखण्डरूपम् ॥ २९\।७०॥

aṅgāvabaddhābhirupāsanābhirvadanti vedāḥ kila tvāmasaṅgam |samastahṛtkośaviśeṣasaṅgaṃ bhūmānamātmānamakhaṇḍarūpam || 29\|70||

सन्देहसन्देहकरोऽर्यकास्वकैः करादिसन्दोहजगद्विकारिभिः ।यो वीतमोहं न करोति दुर्हृदं विदेहमुक्तिं शिवदृक्प्रभावतः ॥ ३०\।५६॥

sandehasandehakaro'ryakāsvakaiḥ karādisandohajagadvikāribhiḥ |yo vītamohaṃ na karoti durhṛdaṃ videhamuktiṃ śivadṛkprabhāvataḥ || 30\|56||

भवोद्भवमुखोद्भवं भवहराद्यहृद्यं भुविप्रकृष्टरसभावतः प्रथितबोधबुद्धं भव ।भजन्ति भसिताङ्गका भरितमोदभारादराभुजङ्गवरभूषणं भुवनमध्यवृन्दावनम् ॥ ३१\।५९॥

bhavodbhavamukhodbhavaṃ bhavaharādyahṛdyaṃ bhuviprakṛṣṭarasabhāvataḥ prathitabodhabuddhaṃ bhava |bhajanti bhasitāṅgakā bharitamodabhārādarābhujaṅgavarabhūṣaṇaṃ bhuvanamadhyavṛndāvanam || 31\|59||

क्व भेदभावदर्शनं न चैव शोकमोहहृत्प्रपश्यतां श्रुते शिखाविशेषमैक्यभावनात् ।यतो भवेज्जगाद तं महेश येन जीवितंयदन्तराऽविशत्सदा यथोर्णनाभतन्तुवत् ॥ ३२\।५२॥

kva bhedabhāvadarśanaṃ na caiva śokamohahṛtprapaśyatāṃ śrute śikhāviśeṣamaikyabhāvanāt |yato bhavejjagāda taṃ maheśa yena jīvitaṃyadantarā'viśatsadā yathorṇanābhatantuvat || 32\|52||

यस्त्वन्तकान्तकमहेश्वरपादपद्मलोलम्बसप्रभहृदा परिशीलकश्च ।वृन्दारवृन्दविनतामलदिव्यपादोभावो भवोद्भवकृपावशतो भवेच्च ॥ ३३\।५१॥

yastvantakāntakamaheśvarapādapadmalolambasaprabhahṛdā pariśīlakaśca |vṛndāravṛndavinatāmaladivyapādobhāvo bhavodbhavakṛpāvaśato bhavecca || 33\|51||

मनोवचोविदूरगं त्वरूपगन्धवर्जितंहृदर्भकोकसन्ततं विजानतां मुदे सदा ।सदाप्रकाशदुज्वलप्रभाविकाससद्युतिप्रकाशदं महेश्वर त्वदीयपादपङ्कजम् ॥ ३४\।३४॥

manovacovidūragaṃ tvarūpagandhavarjitaṃhṛdarbhakokasantataṃ vijānatāṃ mude sadā |sadāprakāśadujvalaprabhāvikāsasadyutiprakāśadaṃ maheśvara tvadīyapādapaṅkajam || 34\|34||

विरिञ्चिवञ्चनाततप्रपञ्चपञ्चबाणभित्सुकाञ्चनाद्रिधारिणं कुलुञ्चनां पतिं भजे ।अकिञ्चनेऽपि सिञ्चके जलेन लिङ्गमस्तकेविमुञ्चति क्षणादघं न किञ्चिदत्र शिष्यते ॥ ३५\।३९॥

viriñcivañcanātataprapañcapañcabāṇabhitsukāñcanādridhāriṇaṃ kuluñcanāṃ patiṃ bhaje |akiñcane'pi siñcake jalena liṅgamastakevimuñcati kṣaṇādaghaṃ na kiñcidatra śiṣyate || 35\|39||

सव्यासव्यतयाद्यवज्ञहृदया गोपोदहार्यः स्रियःपश्यन्त्यम्बुजमित्रमण्डलगतं शम्भुं हिरण्यात्मकम् ।सर्वत्र प्रसृतैः करैर्जगदिदं पुष्णाति मुष्णन्धनैःघृष्टं चौषधिजालमम्बुनिकरैर्विश्वोत्थधूतं हरः ॥ ३७\।५७॥

savyāsavyatayādyavajñahṛdayā gopodahāryaḥ sriyaḥpaśyantyambujamitramaṇḍalagataṃ śambhuṃ hiraṇyātmakam |sarvatra prasṛtaiḥ karairjagadidaṃ puṣṇāti muṣṇandhanaiḥghṛṣṭaṃ cauṣadhijālamambunikarairviśvotthadhūtaṃ haraḥ || 37\|57||

लोकालोकजगत्स्थितिप्रविलयप्रोद्भावसत्तात्मिका भीतिःशङ्करनामरूपमस्कृद्व्याकुर्वते केवलम् ।सत्यासत्यनिरङ्कुशश्रुतिवचोवीचीभिरामृश्यतेयस्त्वेतत्सदितीव तत्त्ववचनैर्मीमांस्यतेऽयं शिवः ॥ ३८\।५३॥

lokālokajagatsthitipravilayaprodbhāvasattātmikā bhītiḥśaṅkaranāmarūpamaskṛdvyākurvate kevalam |satyāsatyaniraṅkuśaśrutivacovīcībhirāmṛśyateyastvetatsaditīva tattvavacanairmīmāṃsyate'yaṃ śivaḥ || 38\|53||

असङ्कलितकापिलैर्मधुहराक्षिपूज्याम्बुजप्रभाङ्घ्रिजनिमोत्तमो परिषिचेद्यदिन्दुप्रभम् ।तं डिण्डीरनिभोत्तमोत्तम महाखण्डाज्यदध्ना परंक्षीराद्यैरभिषिच्य मुक्तिपरमानन्दं लभे शाम्भवम् ॥ ४०\।३०॥

asaṅkalitakāpilairmadhuharākṣipūjyāmbujaprabhāṅghrijanimottamo pariṣicedyadinduprabham |taṃ ḍiṇḍīranibhottamottama mahākhaṇḍājyadadhnā paraṃkṣīrādyairabhiṣicya muktiparamānandaṃ labhe śāmbhavam || 40\|30||

किं चण्डभानुकरमण्डलदण्डितानि काष्ठामुखेषु गलितानि नमस्ततीति ।यादृक्च तादृगथ शङ्करलिङ्गसङ्गभङ्गीनिपापकलशैलकुलानि सद्यः ।श्रीमृत्युञ्जय रञ्जय त्रिभुवनाध्यक्ष प्रभो पाहि नः ॥ ४१\।४६॥

kiṃ caṇḍabhānukaramaṇḍaladaṇḍitāni kāṣṭhāmukheṣu galitāni namastatīti |yādṛkca tādṛgatha śaṅkaraliṅgasaṅgabhaṅgīnipāpakalaśailakulāni sadyaḥ |śrīmṛtyuñjaya rañjaya tribhuvanādhyakṣa prabho pāhi naḥ || 41\|46||

यत्पादाम्बुजपूजया हरिरभूदर्च्यो यदङ्घ्र्यर्चनादर्च्याऽभूत् कमला विधिप्रभृतयो ह्यर्च्या यदाज्ञावशात् ।तं कालान्तकमन्तकान्तकमुमाकान्तं मुहुः सन्ततंसन्तः स्वान्तसरोजराजचरणाम्भोजं भजन्त्यादरात् ॥ ४२\।१९॥किं वा धर्मशतायुतार्जितमहासौख्यैकसीमायुतंनाकं पातमहोग्रदुःखनिकरं देवेषु तुष्टिप्रदम् ।तस्माच्छङ्करलिङ्गपूजनमुमाकान्तप्रियं मुक्तिदंभूमानन्दघनैकमुक्तिपरमानन्दैकमोदं महः ॥ ४२\।२०॥ये शाम्भवाः शिवरताः शिवनाममात्रशब्दाक्षरज्ञहृदया भसितत्रिपुण्ड्राः ।यां प्राप्नुवन्ति गतिमीशपदाम्बुजोद्यद्ध्यानानुरक्तहृदया न हि योगसाङ्ख्यैः ॥ ४२\।२१॥

yatpādāmbujapūjayā harirabhūdarcyo yadaṅghryarcanādarcyā'bhūt kamalā vidhiprabhṛtayo hyarcyā yadājñāvaśāt |taṃ kālāntakamantakāntakamumākāntaṃ muhuḥ santataṃsantaḥ svāntasarojarājacaraṇāmbhojaṃ bhajantyādarāt || 42\|19||kiṃ vā dharmaśatāyutārjitamahāsaukhyaikasīmāyutaṃnākaṃ pātamahograduḥkhanikaraṃ deveṣu tuṣṭipradam |tasmācchaṅkaraliṅgapūjanamumākāntapriyaṃ muktidaṃbhūmānandaghanaikamuktiparamānandaikamodaṃ mahaḥ || 42\|20||ye śāmbhavāḥ śivaratāḥ śivanāmamātraśabdākṣarajñahṛdayā bhasitatripuṇḍrāḥ |yāṃ prāpnuvanti gatimīśapadāmbujodyaddhyānānuraktahṛdayā na hi yogasāṅkhyaiḥ || 42\|21||

अगाध(बोध)वेदवाक्यतो न चाधिभेषजंभवेदुमाधवाङ्घ्रिपङ्कजस्मृतिः प्रबोधमोक्षदा ।प्रबुद्धभेदवासनानिरुद्धहृत्तमोभिदेमहारुजाघवैद्यमीश्वरं हृदम्बुजे भजे ॥ ४३\।४०॥द्यतत्प्रदग्धकामदेह दुग्धसन्निभं प्रमुग्धसामि ।सोमधारिणं श्रुतीड्यगद्यसंस्तुतं त्वभेद्यमेकशङ्करम् ॥ ४३\।४१॥वरः कङ्कः काको भवदुभयजातेषु नियतंमहाशङ्कातङ्कैर्विधिविहितशान्तेन मनसा ।यदि स्वैरं ध्यायन्नगपतिसुतानायकपदंस एवायं धुर्यो भवति मुनिजातेषु नियतम् ॥ ४३\।४२॥कः कालान्तकपादपद्मभजनादन्यद्धृदा कष्टदांधर्माभासपरम्परां प्रथयते मूर्खो खरीं तौरगीम् ।कर्तुं यत्नशतैरशक्यकरणैर्विन्देत दुःखादिकं (दुःखाधिकं)तद्वत्साम्बपदाम्बुजार्चनरतिं त्यक्त्वा वृथा दुःखभाक् ॥ ४३\।४३॥

agādha(bodha)vedavākyato na cādhibheṣajaṃbhavedumādhavāṅghripaṅkajasmṛtiḥ prabodhamokṣadā |prabuddhabhedavāsanāniruddhahṛttamobhidemahārujāghavaidyamīśvaraṃ hṛdambuje bhaje || 43\|40||dyatatpradagdhakāmadeha dugdhasannibhaṃ pramugdhasāmi |somadhāriṇaṃ śrutīḍyagadyasaṃstutaṃ tvabhedyamekaśaṅkaram || 43\|41||varaḥ kaṅkaḥ kāko bhavadubhayajāteṣu niyataṃmahāśaṅkātaṅkairvidhivihitaśāntena manasā |yadi svairaṃ dhyāyannagapatisutānāyakapadaṃsa evāyaṃ dhuryo bhavati munijāteṣu niyatam || 43\|42||kaḥ kālāntakapādapadmabhajanādanyaddhṛdā kaṣṭadāṃdharmābhāsaparamparāṃ prathayate mūrkho kharīṃ tauragīm |kartuṃ yatnaśatairaśakyakaraṇairvindeta duḥkhādikaṃ (duḥkhādhikaṃ)tadvatsāmbapadāmbujārcanaratiṃ tyaktvā vṛthā duḥkhabhāk || 43\|43||

यः कोऽपि प्रसभं प्रदोषसमये बिल्वीदलालङ्कृतंलिङ्गं तुङ्गमपारपुण्यविभवैः पश्येदथार्चेत वा ।प्राप्तं राज्यमवाप्य कामहृदयस्तुष्येदकामो यदिमुक्तिद्वारमपावृतं स तु लभेच्शम्भोः कटाक्षाङ्कुरैः ॥ ४८\।२९॥अचलातुलराजकन्यकाकुचलीलामलबाहुजालमीशम् ।भजतामनलाक्षिपादपद्मं भवलीलं न भवेत चित्तबालम् ॥ ४८\।३०॥

yaḥ ko'pi prasabhaṃ pradoṣasamaye bilvīdalālaṅkṛtaṃliṅgaṃ tuṅgamapārapuṇyavibhavaiḥ paśyedathārceta vā |prāptaṃ rājyamavāpya kāmahṛdayastuṣyedakāmo yadimuktidvāramapāvṛtaṃ sa tu labhecśambhoḥ kaṭākṣāṅkuraiḥ || 48\|29||acalātularājakanyakākucalīlāmalabāhujālamīśam |bhajatāmanalākṣipādapadmaṃ bhavalīlaṃ na bhaveta cittabālam || 48\|30||

॥ इति ऋभुगीतान्तर्गते शिवस्तुतिश्लोकसंनयनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । शङ्कराख्यः षष्ठांशः । संनयनम् ॥

|| iti ṛbhugītāntargate śivastutiślokasaṃnayanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | śaṅkarākhyaḥ ṣaṣṭhāṃśaḥ | saṃnayanam ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।शन्कराख्यः षष्ठांशः ।वरिओउस् ॥

– || śrīśivarahasyam |śankarākhyaḥ ṣaṣṭhāṃśaḥ |various ||

थत् एवेन्तुअते स्पोरदिचल्ल्य् इन् वरिओउस्

that eventuate sporadically in various