रुद्राक्षजाबालोपनिषत् Rudrakshajabala Upanishad

रुद्राक्षोपनिषद्वेद्यं महारुद्रतयोज्ज्वलम् ।प्रतियोगिविनिर्मुक्तशिवमात्रपदं भजे ॥ॐ आप्यायन्तु ममाङ्गानि वाक्प्राणश्चक्षुःश्रोत्रमथो बलमिन्द्रियाणि च ॥ सर्वाणि सर्वं ब्रह्मोपनिषदंमाहं ब्रह्म निराकुर्यां मा मा ब्रह्म निराकरोदनिराकरणमस्त्वनिराकरणं मेस्तु तदात्मनि निरते य उपनिषत्सु धर्मास्ते मयिसन्तु ते मयि सन्तु ॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥हरिः ॐ ॥ अथ हैनं कालाग्निरुद्रं भुसुण्डः पप्रच्छ कथंरुद्राक्षोत्पत्तिः । तद्धारणात्किं फलमिति । तं होवाचभगवान्कालाग्निरुद्रः । त्रिपुरवधार्थमहं निमीलिताक्षोऽभवम् ।तेभ्यो जलबिन्दवो भूमौ पतितास्ते रुद्राक्षा जाताः ।सर्वानुग्रहार्थाय तेषां नामोच्चारणमात्रेणदशगोप्रदानफलं दर्शनस्पर्शनाभ्यां द्विगुणंफलमत ऊर्ध्वं वक्तुं न शक्नोमि । तत्रैते श्लोका भवन्ति ।कस्मिंस्थितं तु किं नाम कथं वा धार्यते नरैः ।कतिभेदमुखान्यत्र कैर्मन्त्रैर्धार्यते कथम् ॥ १॥दिव्यवर्षसहस्राणि चक्षुरुन्मीलितं मया ।भूमावक्षिपुटाभ्यां तु पतिता जलबिन्दवः ॥ २॥तत्राश्रुबिन्दवो जाता महारुद्राक्षवृक्षकाः ।स्थावरत्वमनुप्राप्य भक्तानुग्रहकारणात् ॥ ३॥भक्तानां धारणात्पापं दिवारात्रिकृतं हरेत् ।लक्षं तु दर्शनात्पुण्यं कोटिस्तद्धारणाद्भवेत् ॥ ४॥तस्य कोटिशतं पुण्यं लभते धारणान्नरः ।लक्षकोटिसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च ॥ ५॥तज्जपाल्लभते पुण्यं नरो रुद्राक्षधारणात् ।धात्रीफलप्रमाणं यच्छ्रेष्ठमेतदुदाहृतम् ॥ ६॥बदरीफलमात्रं तु मध्यमं प्रोच्यते बुधैः ।अधमं चणमात्रं स्यात्प्रक्रियैषा मयोच्यते ॥ ७॥ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चेति शिवाज्ञया ।वृथा जाताः पृथिव्यां तु तज्जातीयाः शुभाक्षकाः ॥ ८॥श्वेतास्तु ब्राह्मणा ज्ञेयाः क्षत्रिया रक्तवर्णकाः ।पीतास्तु वैश्या विज्ञेयाः कृष्णाः शूद्रा उदाहृताः ॥ ९॥ब्राह्मणो बिभृयाच्छ्वेतात्रक्तात्राजा तु धारयेत् ।पीतान्वैश्यस्तु बिभृयात्कृष्णाञ्छूद्रस्तु धारयेत् ॥ १०॥समाः स्निग्धा दृढाः स्थूलाः कण्टकैः संयुताः शुभाः ।कृमिदष्टं भिन्नभिन्नं कण्टकैर्हीनमेव च ॥ ११॥व्रणयुक्तमयुक्तं च षड्रुद्राक्षाणि वर्जयेत् ।स्वयमेव कृतं द्वारं रुद्राक्षं स्यादिहोत्तमम् ॥ १२॥यत्तु पौरुषयत्नेन कृतं तन्मध्यमं भवेत् ।समान्स्निग्धान्दृढान्स्थूलान्क्षौमसूत्रेण धारयेत् ॥ १३॥सर्वगात्रेण सौम्येन सामान्यानि विचक्षणः ।निकषे हेमरेखाभा यस्य रेखा प्रदृश्यते ॥ १४॥तदक्षममुत्तमं विद्यात्तद्धार्यं शिवपूजकैः ।शिखायामेकरुद्राक्षं त्रिशतं शिरसा वहेत् ॥ १५॥षट्त्रिंशतं गले दध्यात्बाहोः षोडशषोडश ।मणिबन्धे द्वादशैव स्कन्धे पञ्चशतं वहेत् ॥ १६॥अष्टोत्तरशतैर्मालामुपवीतं प्रकल्पयेत् ।द्विसरं त्रिसरं वापि सराणां पञ्चकं तथा ॥ १७॥सराणां सप्तकं वापि बिभृयात्कण्ठदेशतः ।मुकुटे कुण्डले चैव कर्णिकाहारकेऽपि वा ॥ १८॥केयूरकटके सूत्रं कुक्षिबन्धे विशेषतः ।सुप्ते पीते सदाकालं रुद्राक्षं धारयेन्नरः ॥ १९॥त्रिशतं त्वधमं पञ्चशतं मध्यममुच्यते ।सहस्रमुत्तमं प्रोक्तमेवं भेदेन धारयेत् ॥ २०॥शिरसीशानमन्त्रेण कण्ठे तत्पुरुषेण तु ।अघोरेण गले धार्यं तेनैव हृदयेऽपि च ॥ २१॥अघोरबीजमन्त्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः ।पञ्चाशदक्षग्रथितान्व्योमव्याप्यपि चोदरे ॥ २२॥पञ्च ब्रह्मभिरङ्गैशच त्रिमाला पञ्च सप्त च ।ग्रथित्वा मूलमन्त्रेण सर्वाण्यक्षाणि धारयेत् ॥ २३॥अथ हैनं भगवन्तं कालाग्निरुद्रं भुसुन्डः पप्रच्छरुद्राक्षाणां भेदेन यदक्षं यत्स्वरूपं यत्फलमिति ।तत्स्वरूपं मुखयुक्तमरिष्टनिरसनं कामाभीष्टफलंब्रूहीति होवाच । तत्रैते श्लोका भवन्ति ॥एकवक्त्रं तु रुद्राक्षं परतत्त्वस्वरूपकम् ।तद्धारणात्परे तत्त्वे लीयते विजितेन्द्रियः ॥ १॥द्विवक्त्रं तु मुनिश्रेष्ठ चार्धनारीश्वरात्मकम् ।धारणादर्धनारीशः प्रीयते तस्य नित्यशः ॥ २॥त्रिमुखं चैव रुद्राक्षमग्नित्रयस्वरूपकम् ।तद्धारणाच्च हुतभुक्तस्य तुष्यति नित्यदा ॥ ३॥चतुर्मुखं तु रुद्राक्षं चतुर्वक्त्रस्वरूपकम् ।तद्धारणाच्चतुर्वक्त्रः प्रीयते तस्य नित्यदा ॥ ४॥पञ्चवक्त्रं तु रुद्राक्षं पञ्चब्रह्मस्वरूपकम् ।पञ्चवक्त्रः स्वयं ब्रह्म पुंहत्यां च व्यपोहति ॥ ५॥षड्वक्त्रमपि रुद्राक्षं कार्तिकेयाधिदैवतम् ।तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ६॥मतिविज्ञानसम्पत्तिशुद्धये धारयेत्सुधीः ।विनायकाधिदैवं च प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ७॥सप्तवक्त्रं तु रुद्राक्षं सप्तमाधिदैवतम् ।तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ८॥महती ज्ञानसम्पत्तिः शुचिर्धारणतः सदा ।अष्टवक्त्रं तु रुद्राक्षमष्टमात्राधिदैवतम् ॥ ९॥वस्वष्टकप्रियं चैव गङ्गाप्रीतिकरं तथा ।तद्धारणादिमे प्रीता भवेयुः सत्यवादिनः ॥ १०॥नववक्त्रं तु रुद्राक्षं नवशक्त्यधिदैवतम् ।तस्य धारणमात्रेण प्रीयन्ते नवशक्तयः ॥ ११॥दशवक्त्रं तु रुद्राक्षं यमदैवत्यमीरितम् ।दर्शनाच्छान्तिजनकं धारणान्नात्र संशयः ॥ १२॥एकादशमुखं त्वक्षं रुद्रैकादशदैवतम् ।तदिदं दैवतं प्राहुः सदा सौभाग्यवर्धनम् ॥ १३॥रुद्राक्षं द्वादशमुखं महाविष्णुस्वरूपकम् ।द्वादशादित्यरूपं च बिभर्त्येव हि तत्परम् ॥ १४॥त्रयोदशमुखं त्वक्षं कामदं सिद्धिदं शुभम् ।तस्य धारणमात्रेण कामदेवः प्रसीदति ॥ १५॥चतुर्दशमुखं चाक्षं रुद्रनेत्रसमुद्भवम् ।सर्वव्याधिहरं चैव सर्वदारोग्यमाप्नुयात् ॥ १६॥मद्यं मांसं च लशुनं पलाण्डुं शिग्रुमेव च ।श्लेष्मातकं विड्वराहमभक्ष्यं वर्जयेन्नरः ॥ १७॥ग्रहणे विषुवे चैवमयने संक्रमेऽपि च ।दर्शेषु पूर्णमासे च पूर्णेषु दिवसेषु च ।रुद्राक्षधारणात्सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १८॥रुद्राक्षमूलं तद्ब्रह्मा तन्नालं विष्णुरेव च ।तन्मुखं रुद्र इत्याहुस्तद्बिन्दुः सर्वदेवताः ॥ १९॥ इति ॥अथ कालाग्निरुद्रं भगवन्तं सनत्कुमारः पप्रच्छाधीहिभगवन्रुद्राक्षधारणविधिम् । तस्मिन्समये निदाघजडभरतदत्तात्रेयकात्यायनभरद्वाजकपिलवसिष्ठपिप्पलादादयश्च कालाग्निरुद्रं परिसमेत्योचुः । अथकालाग्निरुद्रः किमर्थं भवतामागमनमिति होवाच ।रुद्राक्षधारणविधिं वै सर्वे श्रोतुमिच्छामह इति । अथकालाग्निरुद्रः प्रोवाच । रुद्रस्य नयनादुत्पन्ना रुद्राक्षाइति लोके ख्यायन्ते । अथ सदाशिवः संहारकाले संहारंकृत्वा संहाराक्षं मुकुलीकरोति । तन्नयनाज्जाता रुद्राक्षाइति होवाच । तस्माद्रुद्राक्षत्वमिति कालाग्निरुद्रः प्रोवाच ।तद्रुद्राक्षे वाग्विषये कृते दशगोप्रदानेन यत्फलमवाप्नोतितत्फलमश्नुते । स एष भस्मज्योती रुद्राक्ष इति । तद्रुद्राक्षंकरेण स्पृष्ट्वा धारणमात्रेण द्विसहस्रगोप्रदानफलंभवति । तद्रुद्राक्षे कर्णयोर्धार्यमाणे एकादशसहस्रगोप्रदानफलंभवति । एकादशरुद्रत्वं च गच्छति । तद्रुद्राक्षे शिरसिधार्यमाणे कोटिगोप्रदानफलं भवति । एतेषां स्थानानांकर्णयोः फलं वक्तुं न शक्यमिति होवाच । य इमां रुद्राक्षजाबालोपनिषदंनित्यमधीते बालो वा युवा वा वेद स महान्भवति । स गुरुः सर्वेषांमन्त्राणामुपदेष्टा भवति एतैरेव होमं कुर्यात् । एतैरेवार्चनम् ।तथा रक्षोघ्नं मृत्युतारकं गुरुणा लब्धं कण्ठे बाहौशिखायां वा बध्नीत । सप्तद्वीपवती भूमिर्दक्षिणार्थं नावकल्पते ।तस्माच्छ्रद्धया यां काञ्चिद्गां दद्यात्सा दक्षिणा भवति ।य इमामुपनिषदं ब्राह्मणः सायमधीयानो दिवसकृतं पापंनाशयति । मध्याह्नेऽधीयानः षड्जन्मकृतं पापं नाशयति ।सायं प्रातः प्रयुञ्जानोऽनेकजन्मकृतं पापं नाशयति ।षट्सहस्रलक्षगायत्रीजपफलमवाप्नोति । ब्रह्महत्यासुरापानस्वर्णस्तेयगुरुदारगमनतत्संयोगपातकेभ्यः पूतो भवति ।सर्वतीर्थफलमश्नुते । पतितसंभाषणात्पूतो भवति ।पङ्क्तिशतसहस्रपावनो भवति । शिवसायुज्यमवाप्नोति । न चपुनरावर्तते न च पुनरावर्तत इत्योंसत्यमित्युपनिषत् ॥ॐ आप्यायन्तु ममाङ्गानि वाक्प्राणश्चक्षुः श्रोत्रमथोबलमिन्द्रियाणि च ॥ सर्वाणि सर्वं ब्रह्मोपनिषदं माहंब्रह्म निराकुर्यां मा मा ब्रह्म निराकरोदनिराकरणमस्त्वनिराकरणं मेस्तु तदात्मनि निरते य उपनिषत्सु धर्मास्तेमयि सन्तु ते मयि सन्तु ॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥इति रुद्राक्षजाबालोपनिषत्समाप्ता ॥

rudrākṣopaniṣadvedyaṃ mahārudratayojjvalam |pratiyogivinirmuktaśivamātrapadaṃ bhaje ||oṃ āpyāyantu mamāṅgāni vākprāṇaścakṣuḥśrotramatho balamindriyāṇi ca || sarvāṇi sarvaṃ brahmopaniṣadaṃmāhaṃ brahma nirākuryāṃ mā mā brahma nirākarodanirākaraṇamastvanirākaraṇaṃ mestu tadātmani nirate ya upaniṣatsu dharmāste mayisantu te mayi santu || oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||hariḥ oṃ || atha hainaṃ kālāgnirudraṃ bhusuṇḍaḥ papraccha kathaṃrudrākṣotpattiḥ | taddhāraṇātkiṃ phalamiti | taṃ hovācabhagavānkālāgnirudraḥ | tripuravadhārthamahaṃ nimīlitākṣo'bhavam |tebhyo jalabindavo bhūmau patitāste rudrākṣā jātāḥ |sarvānugrahārthāya teṣāṃ nāmoccāraṇamātreṇadaśagopradānaphalaṃ darśanasparśanābhyāṃ dviguṇaṃphalamata ūrdhvaṃ vaktuṃ na śaknomi | tatraite ślokā bhavanti |kasmiṃsthitaṃ tu kiṃ nāma kathaṃ vā dhāryate naraiḥ |katibhedamukhānyatra kairmantrairdhāryate katham || 1||divyavarṣasahasrāṇi cakṣurunmīlitaṃ mayā |bhūmāvakṣipuṭābhyāṃ tu patitā jalabindavaḥ || 2||tatrāśrubindavo jātā mahārudrākṣavṛkṣakāḥ |sthāvaratvamanuprāpya bhaktānugrahakāraṇāt || 3||bhaktānāṃ dhāraṇātpāpaṃ divārātrikṛtaṃ haret |lakṣaṃ tu darśanātpuṇyaṃ koṭistaddhāraṇādbhavet || 4||tasya koṭiśataṃ puṇyaṃ labhate dhāraṇānnaraḥ |lakṣakoṭisahasrāṇi lakṣakoṭiśatāni ca || 5||tajjapāllabhate puṇyaṃ naro rudrākṣadhāraṇāt |dhātrīphalapramāṇaṃ yacchreṣṭhametadudāhṛtam || 6||badarīphalamātraṃ tu madhyamaṃ procyate budhaiḥ |adhamaṃ caṇamātraṃ syātprakriyaiṣā mayocyate || 7||brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāśceti śivājñayā |vṛthā jātāḥ pṛthivyāṃ tu tajjātīyāḥ śubhākṣakāḥ || 8||śvetāstu brāhmaṇā jñeyāḥ kṣatriyā raktavarṇakāḥ |pītāstu vaiśyā vijñeyāḥ kṛṣṇāḥ śūdrā udāhṛtāḥ || 9||brāhmaṇo bibhṛyācchvetātraktātrājā tu dhārayet |pītānvaiśyastu bibhṛyātkṛṣṇāñchūdrastu dhārayet || 10||samāḥ snigdhā dṛḍhāḥ sthūlāḥ kaṇṭakaiḥ saṃyutāḥ śubhāḥ |kṛmidaṣṭaṃ bhinnabhinnaṃ kaṇṭakairhīnameva ca || 11||vraṇayuktamayuktaṃ ca ṣaḍrudrākṣāṇi varjayet |svayameva kṛtaṃ dvāraṃ rudrākṣaṃ syādihottamam || 12||yattu pauruṣayatnena kṛtaṃ tanmadhyamaṃ bhavet |samānsnigdhāndṛḍhānsthūlānkṣaumasūtreṇa dhārayet || 13||sarvagātreṇa saumyena sāmānyāni vicakṣaṇaḥ |nikaṣe hemarekhābhā yasya rekhā pradṛśyate || 14||tadakṣamamuttamaṃ vidyāttaddhāryaṃ śivapūjakaiḥ |śikhāyāmekarudrākṣaṃ triśataṃ śirasā vahet || 15||ṣaṭtriṃśataṃ gale dadhyātbāhoḥ ṣoḍaśaṣoḍaśa |maṇibandhe dvādaśaiva skandhe pañcaśataṃ vahet || 16||aṣṭottaraśatairmālāmupavītaṃ prakalpayet |dvisaraṃ trisaraṃ vāpi sarāṇāṃ pañcakaṃ tathā || 17||sarāṇāṃ saptakaṃ vāpi bibhṛyātkaṇṭhadeśataḥ |mukuṭe kuṇḍale caiva karṇikāhārake'pi vā || 18||keyūrakaṭake sūtraṃ kukṣibandhe viśeṣataḥ |supte pīte sadākālaṃ rudrākṣaṃ dhārayennaraḥ || 19||triśataṃ tvadhamaṃ pañcaśataṃ madhyamamucyate |sahasramuttamaṃ proktamevaṃ bhedena dhārayet || 20||śirasīśānamantreṇa kaṇṭhe tatpuruṣeṇa tu |aghoreṇa gale dhāryaṃ tenaiva hṛdaye'pi ca || 21||aghorabījamantreṇa karayordhārayetsudhīḥ |pañcāśadakṣagrathitānvyomavyāpyapi codare || 22||pañca brahmabhiraṅgaiśaca trimālā pañca sapta ca |grathitvā mūlamantreṇa sarvāṇyakṣāṇi dhārayet || 23||atha hainaṃ bhagavantaṃ kālāgnirudraṃ bhusunḍaḥ papraccharudrākṣāṇāṃ bhedena yadakṣaṃ yatsvarūpaṃ yatphalamiti |tatsvarūpaṃ mukhayuktamariṣṭanirasanaṃ kāmābhīṣṭaphalaṃbrūhīti hovāca | tatraite ślokā bhavanti ||ekavaktraṃ tu rudrākṣaṃ paratattvasvarūpakam |taddhāraṇātpare tattve līyate vijitendriyaḥ || 1||dvivaktraṃ tu muniśreṣṭha cārdhanārīśvarātmakam |dhāraṇādardhanārīśaḥ prīyate tasya nityaśaḥ || 2||trimukhaṃ caiva rudrākṣamagnitrayasvarūpakam |taddhāraṇācca hutabhuktasya tuṣyati nityadā || 3||caturmukhaṃ tu rudrākṣaṃ caturvaktrasvarūpakam |taddhāraṇāccaturvaktraḥ prīyate tasya nityadā || 4||pañcavaktraṃ tu rudrākṣaṃ pañcabrahmasvarūpakam |pañcavaktraḥ svayaṃ brahma puṃhatyāṃ ca vyapohati || 5||ṣaḍvaktramapi rudrākṣaṃ kārtikeyādhidaivatam |taddhāraṇānmahāśrīḥ syānmahadārogyamuttamam || 6||mativijñānasampattiśuddhaye dhārayetsudhīḥ |vināyakādhidaivaṃ ca pravadanti manīṣiṇaḥ || 7||saptavaktraṃ tu rudrākṣaṃ saptamādhidaivatam |taddhāraṇānmahāśrīḥ syānmahadārogyamuttamam || 8||mahatī jñānasampattiḥ śucirdhāraṇataḥ sadā |aṣṭavaktraṃ tu rudrākṣamaṣṭamātrādhidaivatam || 9||vasvaṣṭakapriyaṃ caiva gaṅgāprītikaraṃ tathā |taddhāraṇādime prītā bhaveyuḥ satyavādinaḥ || 10||navavaktraṃ tu rudrākṣaṃ navaśaktyadhidaivatam |tasya dhāraṇamātreṇa prīyante navaśaktayaḥ || 11||daśavaktraṃ tu rudrākṣaṃ yamadaivatyamīritam |darśanācchāntijanakaṃ dhāraṇānnātra saṃśayaḥ || 12||ekādaśamukhaṃ tvakṣaṃ rudraikādaśadaivatam |tadidaṃ daivataṃ prāhuḥ sadā saubhāgyavardhanam || 13||rudrākṣaṃ dvādaśamukhaṃ mahāviṣṇusvarūpakam |dvādaśādityarūpaṃ ca bibhartyeva hi tatparam || 14||trayodaśamukhaṃ tvakṣaṃ kāmadaṃ siddhidaṃ śubham |tasya dhāraṇamātreṇa kāmadevaḥ prasīdati || 15||caturdaśamukhaṃ cākṣaṃ rudranetrasamudbhavam |sarvavyādhiharaṃ caiva sarvadārogyamāpnuyāt || 16||madyaṃ māṃsaṃ ca laśunaṃ palāṇḍuṃ śigrumeva ca |śleṣmātakaṃ viḍvarāhamabhakṣyaṃ varjayennaraḥ || 17||grahaṇe viṣuve caivamayane saṃkrame'pi ca |darśeṣu pūrṇamāse ca pūrṇeṣu divaseṣu ca |rudrākṣadhāraṇātsadyaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate || 18||rudrākṣamūlaṃ tadbrahmā tannālaṃ viṣṇureva ca |tanmukhaṃ rudra ityāhustadbinduḥ sarvadevatāḥ || 19|| iti ||atha kālāgnirudraṃ bhagavantaṃ sanatkumāraḥ papracchādhīhibhagavanrudrākṣadhāraṇavidhim | tasminsamaye nidāghajaḍabharatadattātreyakātyāyanabharadvājakapilavasiṣṭhapippalādādayaśca kālāgnirudraṃ parisametyocuḥ | athakālāgnirudraḥ kimarthaṃ bhavatāmāgamanamiti hovāca |rudrākṣadhāraṇavidhiṃ vai sarve śrotumicchāmaha iti | athakālāgnirudraḥ provāca | rudrasya nayanādutpannā rudrākṣāiti loke khyāyante | atha sadāśivaḥ saṃhārakāle saṃhāraṃkṛtvā saṃhārākṣaṃ mukulīkaroti | tannayanājjātā rudrākṣāiti hovāca | tasmādrudrākṣatvamiti kālāgnirudraḥ provāca |tadrudrākṣe vāgviṣaye kṛte daśagopradānena yatphalamavāpnotitatphalamaśnute | sa eṣa bhasmajyotī rudrākṣa iti | tadrudrākṣaṃkareṇa spṛṣṭvā dhāraṇamātreṇa dvisahasragopradānaphalaṃbhavati | tadrudrākṣe karṇayordhāryamāṇe ekādaśasahasragopradānaphalaṃbhavati | ekādaśarudratvaṃ ca gacchati | tadrudrākṣe śirasidhāryamāṇe koṭigopradānaphalaṃ bhavati | eteṣāṃ sthānānāṃkarṇayoḥ phalaṃ vaktuṃ na śakyamiti hovāca | ya imāṃ rudrākṣajābālopaniṣadaṃnityamadhīte bālo vā yuvā vā veda sa mahānbhavati | sa guruḥ sarveṣāṃmantrāṇāmupadeṣṭā bhavati etaireva homaṃ kuryāt | etairevārcanam |tathā rakṣoghnaṃ mṛtyutārakaṃ guruṇā labdhaṃ kaṇṭhe bāhauśikhāyāṃ vā badhnīta | saptadvīpavatī bhūmirdakṣiṇārthaṃ nāvakalpate |tasmācchraddhayā yāṃ kāñcidgāṃ dadyātsā dakṣiṇā bhavati |ya imāmupaniṣadaṃ brāhmaṇaḥ sāyamadhīyāno divasakṛtaṃ pāpaṃnāśayati | madhyāhne'dhīyānaḥ ṣaḍjanmakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati |sāyaṃ prātaḥ prayuñjāno'nekajanmakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati |ṣaṭsahasralakṣagāyatrījapaphalamavāpnoti | brahmahatyāsurāpānasvarṇasteyagurudāragamanatatsaṃyogapātakebhyaḥ pūto bhavati |sarvatīrthaphalamaśnute | patitasaṃbhāṣaṇātpūto bhavati |paṅktiśatasahasrapāvano bhavati | śivasāyujyamavāpnoti | na capunarāvartate na ca punarāvartata ityoṃsatyamityupaniṣat ||oṃ āpyāyantu mamāṅgāni vākprāṇaścakṣuḥ śrotramathobalamindriyāṇi ca || sarvāṇi sarvaṃ brahmopaniṣadaṃ māhaṃbrahma nirākuryāṃ mā mā brahma nirākarodanirākaraṇamastvanirākaraṇaṃ mestu tadātmani nirate ya upaniṣatsu dharmāstemayi santu te mayi santu || oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||iti rudrākṣajābālopaniṣatsamāptā ||