रुद्राक्षमाहात्म्यम् Rudraksha Mahatmyam

रुद्राक्षे प्रजपन्मंत्र पुण्य कोटिगुणं भवेत् ।दशकोटिगुणं पुण्यं धारणाल्लभते नरः ॥

rudrākṣe prajapanmaṃtra puṇya koṭiguṇaṃ bhavet |daśakoṭiguṇaṃ puṇyaṃ dhāraṇāllabhate naraḥ ||

१२ मङ्गलाचरणम् , ग्रन्थप्रशंसा३४ रुद्राक्षोत्पत्तिः५ मालाधारणाधिकारी६१० शिवनामविभूतिरुद्राक्षमाहात्म्यम्११ रुद्राक्षमाहात्म्ये सूतवचनम्१२१८ एकादशशतरुद्राक्षधारणमाहात्म्यम्१९२३ एकादशशतधारणाभावेऽन्यप्रकारः२४ गुरुलघुरुद्राक्षमाहात्म्यम्२५ अतिलघुरुद्राक्षमाहात्म्यम्२६ रुद्राक्षाणां सर्वफलाधिक्यकथनम्२७२८ सर्वमालातो रुद्राक्षमालाया: श्रेष्ठत्वम्२९ एकमुखीरुद्राक्षपरीक्षा३०४५ एकमुखादारभ्य चतुर्दशमुखपर्यन्तमाहात्म्यम्४६ गौरीशङ्कररुद्राक्षमाहात्म्यम्४७ पार्वती प्रति शिवकथनम्४८ सर्वदेवताजाप्येरुद्राक्षमालायाःश्रेष्ठत्वम्४९ स्थूलरुद्राक्षोत्पत्तिस्थानम्५० लघुरुद्राक्षोपत्तिस्थानम्५१५२ रुद्राक्षश्रवणमाहात्म्यम्

12 maṅgalācaraṇam , granthapraśaṃsā34 rudrākṣotpattiḥ5 mālādhāraṇādhikārī610 śivanāmavibhūtirudrākṣamāhātmyam11 rudrākṣamāhātmye sūtavacanam1218 ekādaśaśatarudrākṣadhāraṇamāhātmyam1923 ekādaśaśatadhāraṇābhāve'nyaprakāraḥ24 gurulaghurudrākṣamāhātmyam25 atilaghurudrākṣamāhātmyam26 rudrākṣāṇāṃ sarvaphalādhikyakathanam2728 sarvamālāto rudrākṣamālāyā: śreṣṭhatvam29 ekamukhīrudrākṣaparīkṣā3045 ekamukhādārabhya caturdaśamukhaparyantamāhātmyam46 gaurīśaṅkararudrākṣamāhātmyam47 pārvatī prati śivakathanam48 sarvadevatājāpyerudrākṣamālāyāḥśreṣṭhatvam49 sthūlarudrākṣotpattisthānam50 laghurudrākṣopattisthānam5152 rudrākṣaśravaṇamāhātmyam

श्रीगणेशाय नमः ।नत्वा गणेशं सगणं महेशं श्रीशारदां सर्वगुणप्रदात्रीम् ।रुद्राक्षसारं सकलार्थमूलं प्रेम्णावृतो प्रेमपुरी तु चक्रे ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |natvā gaṇeśaṃ sagaṇaṃ maheśaṃ śrīśāradāṃ sarvaguṇapradātrīm |rudrākṣasāraṃ sakalārthamūlaṃ premṇāvṛto premapurī tu cakre || 1||

सर्वार्थसाधने मूलं रुद्राक्षं परमं मतम् ।इति ज्ञात्वा मया सम्यक् गृह्यते परमादरात्॥ २॥

sarvārthasādhane mūlaṃ rudrākṣaṃ paramaṃ matam |iti jñātvā mayā samyak gṛhyate paramādarāt|| 2||

अथ यदुक्तं रुद्राक्षजाबालोपनिषदि अथर्ववेदेअथ हैनं कालाग्निरुद्रं भुसुण्डः पप्रच्छ कथं रुद्राक्षोत्पत्तिःतद्धरणात्किं फलामिति तं होवाच भगवान् कालाग्निरुद्रःत्रिपुरवधार्थमहं निमीलिताक्षोऽभवं तेभ्यो जलबिन्दवो भूमौपतितास्ते रुद्राक्षा जाताः । सर्वानुग्रहार्थाय तेषां नामोच्चारणमात्रेण दशगोप्रदानफलं दर्शनस्पर्शनाभ्यां द्विगुणं फलमतऊर्ध्वं वक्तुं न शक्नोमि ॥ ३॥

atha yaduktaṃ rudrākṣajābālopaniṣadi atharvavedeatha hainaṃ kālāgnirudraṃ bhusuṇḍaḥ papraccha kathaṃ rudrākṣotpattiḥtaddharaṇātkiṃ phalāmiti taṃ hovāca bhagavān kālāgnirudraḥtripuravadhārthamahaṃ nimīlitākṣo'bhavaṃ tebhyo jalabindavo bhūmaupatitāste rudrākṣā jātāḥ | sarvānugrahārthāya teṣāṃ nāmoccāraṇamātreṇa daśagopradānaphalaṃ darśanasparśanābhyāṃ dviguṇaṃ phalamataūrdhvaṃ vaktuṃ na śaknomi || 3||

अथ कालाग्निरुद्रं भगवन्तं सनत्कुमारः पप्रच्छाऽधीहिभगवन् रुद्राक्षधारणविधिं तस्मिन्समये निदाघजडभरतदत्तात्रेयकात्यायनकपिलवसिष्ठपिप्पलादयश्च कालाग्निरुद्रःकिमर्थं भवतामागमनमिति होवाच रुद्राक्षधारणविधिं सर्वेश्रोतुमिच्छामह इति अथ कालाग्निरुद्रः प्रोवाच रुद्रस्यनयनादुत्पन्ना रुद्राक्षा इति लोके ख्यायन्ते ॥ ४॥

atha kālāgnirudraṃ bhagavantaṃ sanatkumāraḥ papracchā'dhīhibhagavan rudrākṣadhāraṇavidhiṃ tasminsamaye nidāghajaḍabharatadattātreyakātyāyanakapilavasiṣṭhapippalādayaśca kālāgnirudraḥkimarthaṃ bhavatāmāgamanamiti hovāca rudrākṣadhāraṇavidhiṃ sarveśrotumicchāmaha iti atha kālāgnirudraḥ provāca rudrasyanayanādutpannā rudrākṣā iti loke khyāyante || 4||

देवी भागवतेसर्वाश्रमाणां वर्णानां स्त्रीशूद्राणां शिवाज्ञया ।धार्याः सदैव रुद्राक्षा यतीनां प्रणवेन हि ॥ ५॥

devī bhāgavatesarvāśramāṇāṃ varṇānāṃ strīśūdrāṇāṃ śivājñayā |dhāryāḥ sadaiva rudrākṣā yatīnāṃ praṇavena hi || 5||

शिवपुराणेशिवनाम विभूतिश्च रुद्राक्षास्त्रितयाः शुभाः ।एतत्त्रयं शरीरे च यस्य तिष्ठति नित्यशः ॥ ६॥

śivapurāṇeśivanāma vibhūtiśca rudrākṣāstritayāḥ śubhāḥ |etattrayaṃ śarīre ca yasya tiṣṭhati nityaśaḥ || 6||

(वरिअतिओन्)शिवनामविभूतिश्च तथा रुद्राक्ष एव च ।एतत्त्रयं महापुण्यं त्रिवेणीसदृशं स्मृतम् ॥एतत्त्रयं शरीरे च यस्य तिष्ठति नित्यशः ।तस्यैव दर्शनं लोके दुर्लभं पापहारकम् ॥शरीरे च त्रयं यस्य तत्फलं चैकतः स्मृतम् (स्थितम्) ।एकतो वेणिकायाश्च दर्शनेन फलन्तु यत् ॥ (वरिअतिओन्)एकतो वेणिकायाश्च स्नानजं तु फलं बुधैः ॥ ७॥

(variation)śivanāmavibhūtiśca tathā rudrākṣa eva ca |etattrayaṃ mahāpuṇyaṃ triveṇīsadṛśaṃ smṛtam ||etattrayaṃ śarīre ca yasya tiṣṭhati nityaśaḥ |tasyaiva darśanaṃ loke durlabhaṃ pāpahārakam ||śarīre ca trayaṃ yasya tatphalaṃ caikataḥ smṛtam (sthitam) |ekato veṇikāyāśca darśanena phalantu yat || (variation)ekato veṇikāyāśca snānajaṃ tu phalaṃ budhaiḥ || 7||

तदेवं तुलितं पूर्वं ब्रह्मणा हितकारिणा ।समतां (समानं) चैव तद्यातं (तज्जातं)तस्माद्धार्य्यं (तस्माद्धार्यं) सदा बुधैः ॥ ८॥

tadevaṃ tulitaṃ pūrvaṃ brahmaṇā hitakāriṇā |samatāṃ (samānaṃ) caiva tadyātaṃ (tajjātaṃ)tasmāddhāryyaṃ (tasmāddhāryaṃ) sadā budhaiḥ || 8||

तद्दिनं हि समारभ्य ब्रह्मादिभिः पुरातनैः (ब्रह्मविष्ण्वादिभिः सुरैः) ।धार्य्यते (धार्यते) त्रितयं तच्च दर्शनात्पापहारकम् ॥ ९॥

taddinaṃ hi samārabhya brahmādibhiḥ purātanaiḥ (brahmaviṣṇvādibhiḥ suraiḥ) |dhāryyate (dhāryate) tritayaṃ tacca darśanātpāpahārakam || 9||

देवीभागवतेरुद्राक्षेण जपन्मन्त्रं पुण्य कोटिगुणं भवेत् ।दशकोटिगुणं पुण्यं धारणाल्लभते नरः ॥ १०॥

devībhāgavaterudrākṣeṇa japanmantraṃ puṇya koṭiguṇaṃ bhavet |daśakoṭiguṇaṃ puṇyaṃ dhāraṇāllabhate naraḥ || 10||

शिवपुराणेतन्माहात्म्यं विशेषेण वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ।इत्येवं वचनं श्रुत्वा सूतो वचनमब्रवीत् ॥ ११॥

śivapurāṇetanmāhātmyaṃ viśeṣeṇa vaktumarhasi tattvataḥ |ityevaṃ vacanaṃ śrutvā sūto vacanamabravīt || 11||

सम्यक् पृष्टमृषिश्रेष्ठाः कथयामि पुरातनम् । (??)रुद्रसंख्याशतं धृत्वा रुद्ररूपो भवेन्नरः ॥ १२॥

samyak pṛṣṭamṛṣiśreṣṭhāḥ kathayāmi purātanam | (??)rudrasaṃkhyāśataṃ dhṛtvā rudrarūpo bhavennaraḥ || 12||

पञ्चभिश्च शतैश्चैव शतार्धेन तथा पुनः । (??)रचित्वा मुकुटं यो वै धारयेत्स शिवस्तथा ॥ १३॥ (??)

pañcabhiśca śataiścaiva śatārdhena tathā punaḥ | (??)racitvā mukuṭaṃ yo vai dhārayetsa śivastathā || 13|| (??)

त्रिभिश्चैव शतैः प्रोक्तं षष्ट्या युक्तैर्मुनीश्वराः । (??)उपवीतं त्रिरावृत्तं तथा तस्य तथा पुनः ॥ १४॥ (??)

tribhiścaiva śataiḥ proktaṃ ṣaṣṭyā yuktairmunīśvarāḥ | (??)upavītaṃ trirāvṛttaṃ tathā tasya tathā punaḥ || 14|| (??)

शिखायां च तथा प्रोक्तं त्रयं वै ऋषिसत्तमाः।कर्णयोः पञ्च षट् चैव दक्षिणोत्तरयोस्तथा ॥ १५॥

śikhāyāṃ ca tathā proktaṃ trayaṃ vai ṛṣisattamāḥ|karṇayoḥ pañca ṣaṭ caiva dakṣiṇottarayostathā || 15||

(वरिअतिओन्):शिखायां च त्रयं प्रोक्तं रुद्रक्षाणां महेश्वरि ।कर्णयोः षट् च षट्चैव वामदक्षिणयोस्तथा ॥शतमेकोत्तरं कण्ठे बाह्वोश्च (बाह्वोर्वै) रुद्रसङ्ख्यया ।कर्णयोर्धारयेत्तत्र (कूर्परद्वारयोस्तत्र) मणिबन्धे तथा पुनः ॥ १६॥

(variation):śikhāyāṃ ca trayaṃ proktaṃ rudrakṣāṇāṃ maheśvari |karṇayoḥ ṣaṭ ca ṣaṭcaiva vāmadakṣiṇayostathā ||śatamekottaraṃ kaṇṭhe bāhvośca (bāhvorvai) rudrasaṅkhyayā |karṇayordhārayettatra (kūrparadvārayostatra) maṇibandhe tathā punaḥ || 16||

उपवीते त्रयं धार्य्यं (धार्यं) मुक्तिकामी भवेन्नरः (शिवभक्तिरतैर्नरैः) ।शेषाश्चोर्वरिताश्चैव पञ्चाशन्मुनिसत्तमाः ॥ १७॥ (??)

upavīte trayaṃ dhāryyaṃ (dhāryaṃ) muktikāmī bhavennaraḥ (śivabhaktiratairnaraiḥ) |śeṣāścorvaritāścaiva pañcāśanmunisattamāḥ || 17|| (??)

(शेषानुर्वरितान्पञ्च सम्मितान्धारयेत्कटौ) ॥कटिसूत्रं तथा कृत्वा नाभौ च धारयेद्बुधः । (??)एवं सङ्ख्या धृता येन स शिवो नात्र संशयः ॥ १८॥ (??)

(śeṣānurvaritānpañca sammitāndhārayetkaṭau) ||kaṭisūtraṃ tathā kṛtvā nābhau ca dhārayedbudhaḥ | (??)evaṃ saṅkhyā dhṛtā yena sa śivo nātra saṃśayaḥ || 18|| (??)

देवीभागवते (??)शताधिकसहस्रस्य विधिरेषः प्रकीर्तितः ।तदभावे प्रकारोन्यः शुभः सम्प्रोच्यते मया ॥ १९॥

devībhāgavate (??)śatādhikasahasrasya vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ |tadabhāve prakāronyaḥ śubhaḥ samprocyate mayā || 19||

एकं शिखायां रुद्राक्षं चत्वारिंशत्तु मस्तके ।द्वात्रिंशत्कण्ठदेशे तु वक्षस्यष्टोत्तरं शतम् ॥ २०॥

ekaṃ śikhāyāṃ rudrākṣaṃ catvāriṃśattu mastake |dvātriṃśatkaṇṭhadeśe tu vakṣasyaṣṭottaraṃ śatam || 20||

एकैकं कर्णयोः षट्षड्बाह्वोः षोडशषोडश ।करयो रविमानेन द्विगुणेन मुनीश्वर ॥ २१॥

ekaikaṃ karṇayoḥ ṣaṭṣaḍbāhvoḥ ṣoḍaśaṣoḍaśa |karayo ravimānena dviguṇena munīśvara || 21||

सङ्ख्या प्रीतिधृता येन सोऽपि शैवजनः परः ।शिववत्पूजनीयो वै वंद्यस्सर्वैरभीक्ष्णशः ॥ २२॥

saṅkhyā prītidhṛtā yena so'pi śaivajanaḥ paraḥ |śivavatpūjanīyo vai vaṃdyassarvairabhīkṣṇaśaḥ || 22||

तत्सर्वं च मया ख्यातं (समाख्यातं) यत्पृष्टं हि मुनीश्वराः ।भस्मरुद्राक्षमाहात्म्यं सर्वकामसमृद्धिदम् ॥ २३॥

tatsarvaṃ ca mayā khyātaṃ (samākhyātaṃ) yatpṛṣṭaṃ hi munīśvarāḥ |bhasmarudrākṣamāhātmyaṃ sarvakāmasamṛddhidam || 23||

धात्रीफलसमं यत्स्यात्सर्वारिष्टविनाशनम् ।गुञ्जया सदृशं यत्स्यात्सर्वार्थफलदायकम् ॥ २४॥

dhātrīphalasamaṃ yatsyātsarvāriṣṭavināśanam |guñjayā sadṛśaṃ yatsyātsarvārthaphaladāyakam || 24||

शिवपुराणेयथा यथा लघुः स्याद्वै तथातथाऽधिकं फलम् ।(यथा यथा लघुः स्याद्वै तथाधिकफलप्रदम् ।)एकैकस्य (एकैकतः) फलं प्रोक्तं दशांशैरधिकं बुधैः ॥ २५॥

śivapurāṇeyathā yathā laghuḥ syādvai tathātathā'dhikaṃ phalam |(yathā yathā laghuḥ syādvai tathādhikaphalapradam |)ekaikasya (ekaikataḥ) phalaṃ proktaṃ daśāṃśairadhikaṃ budhaiḥ || 25||

सर्वेष्वपि च बीजेषु दृश्यते विविधाङ्कुरः । (??)रुद्राक्षबीजके सृष्टा दृश्यते भक्तिरुत्तमा ॥ २६॥ (??)

sarveṣvapi ca bījeṣu dṛśyate vividhāṅkuraḥ | (??)rudrākṣabījake sṛṣṭā dṛśyate bhaktiruttamā || 26|| (??)

पराशरे गौतमोक्तम्शतं च शङ्खमणिभिः प्रवालैश्च सहस्रकम् ।स्फाटिकैर्दशसाहस्रं मौक्तिकैर्लक्षमुच्यते ॥ २७॥

parāśare gautamoktamśataṃ ca śaṅkhamaṇibhiḥ pravālaiśca sahasrakam |sphāṭikairdaśasāhasraṃ mauktikairlakṣamucyate || 27||

पद्माक्षैर्दशलक्षन्तु सौवर्णैः कोटिरुच्यते ।कुशग्रन्थ्या च रुद्राक्षैरनन्तफलमश्नुते ॥ २८॥

padmākṣairdaśalakṣantu sauvarṇaiḥ koṭirucyate |kuśagranthyā ca rudrākṣairanantaphalamaśnute || 28||

शिवपुराणेचिह्नैरेतैः शुभा ज्ञेया प्रेक्षावद्भिर्मुनीश्वराः । (??)एकमुखी च या स्याद्वै प्रतिपूरं व्रजेदिह ॥ २९॥ (??)

śivapurāṇecihnairetaiḥ śubhā jñeyā prekṣāvadbhirmunīśvarāḥ | (??)ekamukhī ca yā syādvai pratipūraṃ vrajediha || 29|| (??)

एकमुखी भवेद्या वै सर्वसिद्धिप्रदायिनी । (??)सिद्धयोऽष्टौ च तत्रैव यत्र स्याच्छुभदा च सा ॥ ३०॥ (??)

ekamukhī bhavedyā vai sarvasiddhipradāyinī | (??)siddhayo'ṣṭau ca tatraiva yatra syācchubhadā ca sā || 30|| (??)

अथर्ववेदे (रुद्राक्षजाबालोपनिषते)एकवक्त्रं तु रुद्राक्षं परतत्त्वस्वरूपकम् ।तद्धारणात्परे तत्त्वे लीयते विजितेन्द्रिय ॥ ३१॥

atharvavede (rudrākṣajābālopaniṣate)ekavaktraṃ tu rudrākṣaṃ paratattvasvarūpakam |taddhāraṇātpare tattve līyate vijitendriya || 31||

द्विवक्त्रं तु मुनिश्रेष्ठ चार्द्धनारीश्वरात्मकम् ।धारणादर्धनारीशः प्रीयते तस्य नित्यशः ॥ ३२॥

dvivaktraṃ tu muniśreṣṭha cārddhanārīśvarātmakam |dhāraṇādardhanārīśaḥ prīyate tasya nityaśaḥ || 32||

त्रिमुखञ्चैव रुद्राक्षं अग्नित्रयस्वरूपकम् ।तद्धारणाच्च हुतभुक् तस्य तुष्यति नित्यशः ॥ ३३॥

trimukhañcaiva rudrākṣaṃ agnitrayasvarūpakam |taddhāraṇācca hutabhuk tasya tuṣyati nityaśaḥ || 33||

चतुर्मुखं तु रुद्राक्षं चतुर्वक्त्रस्वरूपकम् ।तद्धारणाच्चतुर्वक्त्रः प्रीयते तस्य नित्यदा ॥ ३४॥ (चतुर्वक्त्रं ?)

caturmukhaṃ tu rudrākṣaṃ caturvaktrasvarūpakam |taddhāraṇāccaturvaktraḥ prīyate tasya nityadā || 34|| (caturvaktraṃ ?)

पञ्चमुखी (पञ्चवक्त्रं) तु रुद्राक्षं पञ्चब्रह्मस्वरूपकम् ।पञ्चवक्त्रः स्वयं ब्रह्म पुरुहत्यां (पुंहत्यां) व्यपोहति ॥ ३५॥

pañcamukhī (pañcavaktraṃ) tu rudrākṣaṃ pañcabrahmasvarūpakam |pañcavaktraḥ svayaṃ brahma puruhatyāṃ (puṃhatyāṃ) vyapohati || 35||

षड्वक्त्रमपि रुद्राक्षं कार्तिकेयाधिदैवतम् ।तद्धारणान्महाश्रीस्स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ३६॥

ṣaḍvaktramapi rudrākṣaṃ kārtikeyādhidaivatam |taddhāraṇānmahāśrīssyānmahadārogyamuttamam || 36||

सप्तवक्त्रं तु रुद्राक्षं सप्तमात्राधिदैवतम् ।तद्धारणान्महाश्रीस्स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ३७॥

saptavaktraṃ tu rudrākṣaṃ saptamātrādhidaivatam |taddhāraṇānmahāśrīssyānmahadārogyamuttamam || 37||

अष्टवक्त्रं तु रुद्राक्षमष्टमात्राधिदैवतम् ।वस्वष्टकप्रियं चैव गङ्गाप्रीतिकरं तथा ॥ ३८॥

aṣṭavaktraṃ tu rudrākṣamaṣṭamātrādhidaivatam |vasvaṣṭakapriyaṃ caiva gaṅgāprītikaraṃ tathā || 38||

नववक्त्रं तु रुद्राक्षं नवशक्त्यधिदैवतम् ।तस्य धारणमात्रेण तुष्यन्ति नवशक्तयः ॥ ३९॥

navavaktraṃ tu rudrākṣaṃ navaśaktyadhidaivatam |tasya dhāraṇamātreṇa tuṣyanti navaśaktayaḥ || 39||

दशवक्त्रं तु रुद्राक्षं यमदैवत्यमीरितम् ।दर्शात्प्रशान्तिजनकं धारणान्नात्र संशयः ॥ ४०॥

daśavaktraṃ tu rudrākṣaṃ yamadaivatyamīritam |darśātpraśāntijanakaṃ dhāraṇānnātra saṃśayaḥ || 40||

एकादशमुखं त्वक्षं रुद्रैकादशदैवतम् ।तदिदं दैवतं प्राहुस्सदा सौभाग्यवर्धनम् ॥ ४१॥

ekādaśamukhaṃ tvakṣaṃ rudraikādaśadaivatam |tadidaṃ daivataṃ prāhussadā saubhāgyavardhanam || 41||

रुद्राक्षं द्वादशमुखं महाविष्णुस्वरूपकम् ।द्वादशादित्यरूपं च बिभर्त्येव हि तत्परम् ॥ ४२॥

rudrākṣaṃ dvādaśamukhaṃ mahāviṣṇusvarūpakam |dvādaśādityarūpaṃ ca bibhartyeva hi tatparam || 42||

त्रयोदशमुखं त्वक्षं कामदं सिद्धिदं शुभम् ।तस्य धारणम्रात्रेण कामदेवः प्रसीदति ॥ ४३॥

trayodaśamukhaṃ tvakṣaṃ kāmadaṃ siddhidaṃ śubham |tasya dhāraṇamrātreṇa kāmadevaḥ prasīdati || 43||

चतुर्दशमुखं चाक्षं सर्वदा सिद्धिदायकम् ।(चतुर्दशमुखं चाक्षं रुद्रनेत्रसमुद्भवम् ।)सर्वव्याधिहरं चैव सर्वदारोग्यमुत्तमम् ॥ ४४॥

caturdaśamukhaṃ cākṣaṃ sarvadā siddhidāyakam |(caturdaśamukhaṃ cākṣaṃ rudranetrasamudbhavam |)sarvavyādhiharaṃ caiva sarvadārogyamuttamam || 44||

(सर्वव्याधिहरं चैव सर्वदाऽऽरोग्यमाप्नुयात् ॥)चतुर्दशाख्यपर्यन्तं माहात्म्यं लिखितं मया । (??)एकविंशमुखान्तञ्च पुराणे श्रूयतेऽखिलम् ॥ ४५॥ (??)

(sarvavyādhiharaṃ caiva sarvadā''rogyamāpnuyāt ||)caturdaśākhyaparyantaṃ māhātmyaṃ likhitaṃ mayā | (??)ekaviṃśamukhāntañca purāṇe śrūyate'khilam || 45|| (??)

गौरीशङ्कररुद्राक्षं तदेव प्रियदैवतम् । (??)धारणात्सुखसम्पत्तिर्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ४६॥ (??)

gaurīśaṅkararudrākṣaṃ tadeva priyadaivatam | (??)dhāraṇātsukhasampattirmahadārogyamuttamam || 46|| (??)

देवीभागवतेखलु रुद्राक्षभेदा हि प्रोक्ता वै मुखभेदतः॥ ४७॥

devībhāgavatekhalu rudrākṣabhedā hi proktā vai mukhabhedataḥ|| 47||

विष्णोरपि च भक्तश्च जपे कुर्यात्तथैव च ।वस्तुतः सर्वेदेवानां जाप्ये मुख्या उदाहृता ॥ ४८॥

viṣṇorapi ca bhaktaśca jape kuryāttathaiva ca |vastutaḥ sarvedevānāṃ jāpye mukhyā udāhṛtā || 48||

स्थूलाक्षदेशं जगति प्रसिद्धं नैपालनाम्ना भुवि मुख्यदेशम् ।यत्रोद्भवा सर्वनराश्चनार्यः शिवप्रियाः शैवजनानुरक्ताः ॥ ४९॥

sthūlākṣadeśaṃ jagati prasiddhaṃ naipālanāmnā bhuvi mukhyadeśam |yatrodbhavā sarvanarāścanāryaḥ śivapriyāḥ śaivajanānuraktāḥ || 49||

अगस्त्यसंसेवितदक्षिणां दिशं जावाप्रसिद्धं खलु जन्मधाम ।रुद्राक्षदेशञ्चणकेन तुल्यं शिवप्रियं शैवजनानुगम्यम् ॥ ५०॥

agastyasaṃsevitadakṣiṇāṃ diśaṃ jāvāprasiddhaṃ khalu janmadhāma |rudrākṣadeśañcaṇakena tulyaṃ śivapriyaṃ śaivajanānugamyam || 50||

एवं यः शृणुयान्नित्यं माहात्म्यं परमं शुभम् ।लभेत्परत्र सम्मोक्षं शिवस्यातिप्रियो भवेत् ॥ ५१॥

evaṃ yaḥ śṛṇuyānnityaṃ māhātmyaṃ paramaṃ śubham |labhetparatra sammokṣaṃ śivasyātipriyo bhavet || 51||

समाप्ता चेयं वै निखिलविधरुद्राक्षमहिमाइमां ज्ञात्वा सम्यक् बहुविधसुखं याति मनुजः ।अतः स्वान्ते धार्या हरिहरसमाराधनपरैःकृतं त्वेतत्सर्वं सकलजनप्रेमार्थपुरिणा ॥ ५२॥

samāptā ceyaṃ vai nikhilavidharudrākṣamahimāimāṃ jñātvā samyak bahuvidhasukhaṃ yāti manujaḥ |ataḥ svānte dhāryā hariharasamārādhanaparaiḥkṛtaṃ tvetatsarvaṃ sakalajanapremārthapuriṇā || 52||

इति श्रीप्रेमपुरीरचितरुद्राक्षमाहात्म्यं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīpremapurīracitarudrākṣamāhātmyaṃ sampūrṇam ||