रुद्रस्तोत्रम् (नारायणकृतं महाभारतान्तर्गतम् त्वत्सम्भूता भूतकृतो वरेण्य गोप्तारोऽद्य भुवनं पूर्वदेवाः) Narayanakritam Rudra Stotram

त्वत्सम्भूता भूतकृतो वरेण्य गोप्तारोऽद्य भुवनं पूर्वदेवाः ।आविश्येमां धरणीं येऽभ्यरक्षन्पुरा पुराणां तव देव सृष्टिम् ॥ ६६॥

tvatsambhūtā bhūtakṛto vareṇya goptāro'dya bhuvanaṃ pūrvadevāḥ |āviśyemāṃ dharaṇīṃ ye'bhyarakṣanpurā purāṇāṃ tava deva sṛṣṭim || 66||

सुरासुरान्नागरक्षःपिशाचान्नरान्सुपर्णानथ गन्धर्वयक्षान् ।पृथग्विधान्भूतसङ्घांश्च विश्वांस्त्वत्सम्भूतान्विद्म सर्वांस्तथैव ।ऐन्द्रं याम्यं वारुणं वैत्तपाल्यं मैत्रं त्वाष्ट्रं कर्म सौम्यं च तुभ्यम् ॥ ६७॥

surāsurānnāgarakṣaḥpiśācānnarānsuparṇānatha gandharvayakṣān |pṛthagvidhānbhūtasaṅghāṃśca viśvāṃstvatsambhūtānvidma sarvāṃstathaiva |aindraṃ yāmyaṃ vāruṇaṃ vaittapālyaṃ maitraṃ tvāṣṭraṃ karma saumyaṃ ca tubhyam || 67||

रूपं ज्योतिः शब्द आकाशवायुः स्पर्शः स्वाद्यं सलिलं गन्ध उर्वी ।कामो ब्रह्मा ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च त्वत्सम्भूतं स्थास्नु चरिष्णु चेदम् ॥ ६८॥

rūpaṃ jyotiḥ śabda ākāśavāyuḥ sparśaḥ svādyaṃ salilaṃ gandha urvī |kāmo brahmā brahma ca brāhmaṇāśca tvatsambhūtaṃ sthāsnu cariṣṇu cedam || 68||

अद्भ्यः स्तोका यान्ति यथा पृथक्त्वं ताभिश्चैक्यं सङ्क्षये यान्ति भूयः ।एवं विद्वान्प्रभवं चाप्ययं च हित्वा भूतानां तत्र सायुज्यमेति ॥ ६९॥

adbhyaḥ stokā yānti yathā pṛthaktvaṃ tābhiścaikyaṃ saṅkṣaye yānti bhūyaḥ |evaṃ vidvānprabhavaṃ cāpyayaṃ ca hitvā bhūtānāṃ tatra sāyujyameti || 69||

दिव्यावृतौ मानसौ द्वौ सुपर्णाववावशाखः पिप्पलः सप्त गोपाः ।दशाप्यन्ये ये पुरं धारयन्ति त्वया सृष्टास्ते हि तेभ्यः परस्त्वम् ॥ ७०॥

divyāvṛtau mānasau dvau suparṇāvavāvaśākhaḥ pippalaḥ sapta gopāḥ |daśāpyanye ye puraṃ dhārayanti tvayā sṛṣṭāste hi tebhyaḥ parastvam || 70||

भूतं भव्यं भविता चाप्यधृष्यं त्वत्सम्भूता भुवनानीह विश्वा ।भक्तं च मां भजमानं भजस्व मा रीरिषो मामहिताहितेन ।आत्मानं त्वामात्मनोऽनन्यभावो विद्वानेवं गच्छति ब्रह्म शुक्रम् ॥ ७१॥

bhūtaṃ bhavyaṃ bhavitā cāpyadhṛṣyaṃ tvatsambhūtā bhuvanānīha viśvā |bhaktaṃ ca māṃ bhajamānaṃ bhajasva mā rīriṣo māmahitāhitena |ātmānaṃ tvāmātmano'nanyabhāvo vidvānevaṃ gacchati brahma śukram || 71||

अस्तौषं त्वां तव सम्मानमिच्छन्विचिन्वन्वै सवृषं देववर्य ।सुदुर्लभान्देहि वरान्ममेष्टानभिष्टुतः प्रतिकार्षीश्च मा माम् ॥ ७२॥

astauṣaṃ tvāṃ tava sammānamicchanvicinvanvai savṛṣaṃ devavarya |sudurlabhāndehi varānmameṣṭānabhiṣṭutaḥ pratikārṣīśca mā mām || 72||

तस्मै वरानचिन्त्यात्मा नीलकण्ठः पिनाकधृक् ।अर्हते देवमुख्याय प्रायच्छदृषिसंस्तुतः ॥ ७३॥

tasmai varānacintyātmā nīlakaṇṭhaḥ pinākadhṛk |arhate devamukhyāya prāyacchadṛṣisaṃstutaḥ || 73||

इति महाभारते द्रोणपर्वणि १७२ अध्यायान्तर्गतंनारायणकृतं रुद्रस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।महाभारत । द्रोणपर्व । अध्याय १७२/६६७३॥महाभारत । द्रोणपर्व । अध्याय १७२/६६-७३॥

iti mahābhārate droṇaparvaṇi 172 adhyāyāntargataṃnārāyaṇakṛtaṃ rudrastotraṃ sampūrṇam |mahābhārata | droṇaparva | adhyāya 172/6673||mahābhārata | droṇaparva | adhyāya 172/66-73||