शिवार्चनमहिमवर्णनम् Naradaproktam Shivarchanamahimavarnanam

साधु साधु महाप्राज्ञ चिरञ्जीव शिवं व्रज ।भज मृत्युञ्जयं भक्त्या जय मृत्युं शिवार्चनैः ॥ १०॥

sādhu sādhu mahāprājña cirañjīva śivaṃ vraja |bhaja mṛtyuñjayaṃ bhaktyā jaya mṛtyuṃ śivārcanaiḥ || 10||

धन्योऽसि कृतकृत्योऽसि कृतकृत्यतमः श्रिया ।आदृतोऽसि महाशैव भूतिरुद्राक्षवत्तया ॥ ११॥

dhanyo'si kṛtakṛtyo'si kṛtakṛtyatamaḥ śriyā |ādṛto'si mahāśaiva bhūtirudrākṣavattayā || 11||

जातमात्रस्य या बुद्धिः महादेवार्चने तव ।सा तावन्नाद्भुता सायं दृष्टं लिङ्गं त्वया यतः ॥ १२॥

jātamātrasya yā buddhiḥ mahādevārcane tava |sā tāvannādbhutā sāyaṃ dṛṣṭaṃ liṅgaṃ tvayā yataḥ || 12||

तल्लिङ्गदर्शनोत्पन्नपुण्येनैव शिवार्चनम् ।अधुना भक्तिरुत्पन्ना सद्यः स्वर्गापवर्गदा ॥ १३॥

talliṅgadarśanotpannapuṇyenaiva śivārcanam |adhunā bhaktirutpannā sadyaḥ svargāpavargadā || 13||

अद्यप्रभृति न त्याज्यं शिवलिङ्गार्चनं त्वया ।न त्याज्यं सहसा बाल भस्मरुद्राक्षभूषणम् ॥ १४॥

adyaprabhṛti na tyājyaṃ śivaliṅgārcanaṃ tvayā |na tyājyaṃ sahasā bāla bhasmarudrākṣabhūṣaṇam || 14||

शिवार्चनेन कालोऽयं नेयः कल्याणदो यतः ।व्यर्थकालापनयनं न कार्यं ज्ञानिना त्वया ॥ १५॥

śivārcanena kālo'yaṃ neyaḥ kalyāṇado yataḥ |vyarthakālāpanayanaṃ na kāryaṃ jñāninā tvayā || 15||

आयुः शिवार्चनेनैव यदि क्षीणं भविष्यति ।तदा ज्ञानं च सफलं तदाऽऽयुरपि सार्थकम् ॥ १६॥

āyuḥ śivārcanenaiva yadi kṣīṇaṃ bhaviṣyati |tadā jñānaṃ ca saphalaṃ tadā''yurapi sārthakam || 16||

ज्ञानेनाज्ञानमात्रस्य विनाशे सति सर्वथा ।शिवार्चनार्थं यत्नस्तु कर्तव्यस्तेन मुच्यते ॥ १७॥

jñānenājñānamātrasya vināśe sati sarvathā |śivārcanārthaṃ yatnastu kartavyastena mucyate || 17||

यावद्भूमौ भवेज्जीवः तावद्भ्रमति सर्वथा ।संसारघोरनरके पापनक्रग्रहाकुले ॥ १८॥

yāvadbhūmau bhavejjīvaḥ tāvadbhramati sarvathā |saṃsāraghoranarake pāpanakragrahākule || 18||

ज्ञानमात्रं च यत्तुल्यं तुच्छजन्तुसमाश्रितम् ।तादृशं ज्ञानमन्येषां न मुक्त्यर्थं प्रजायते ॥ १९॥

jñānamātraṃ ca yattulyaṃ tucchajantusamāśritam |tādṛśaṃ jñānamanyeṣāṃ na muktyarthaṃ prajāyate || 19||

पतङ्गानां न किं ज्ञानं तत् किं मोक्षस्य साधनम् ।मोक्षसाधनभूतं तु ज्ञानमन्यद्विलक्षणम् ॥ २०॥

pataṅgānāṃ na kiṃ jñānaṃ tat kiṃ mokṣasya sādhanam |mokṣasādhanabhūtaṃ tu jñānamanyadvilakṣaṇam || 20||

येन ज्ञानेन मुक्तिः स्यात् तज्ज्ञानाभ्यसनात् परम् ।मुक्तो भवति तज्ज्ञानं केवलं शिवपूजया ॥ २१॥

yena jñānena muktiḥ syāt tajjñānābhyasanāt param |mukto bhavati tajjñānaṃ kevalaṃ śivapūjayā || 21||

देवोत्तमोत्तमत्वेन ज्ञाते सति महेश्वरे ।तज्ज्ञानादेव मुक्तिः स्यात् तज्ज्ञानं च शिवार्चनम् ॥ २२॥

devottamottamatvena jñāte sati maheśvare |tajjñānādeva muktiḥ syāt tajjñānaṃ ca śivārcanam || 22||

धर्माधर्मतया ज्ञानं श्रीमहादेवपूजनम् ।तेन मुक्तिर्भवत्येव स्वर्गभोगाश्च सर्वथा ॥ २३॥

dharmādharmatayā jñānaṃ śrīmahādevapūjanam |tena muktirbhavatyeva svargabhogāśca sarvathā || 23||

भक्त्या शङ्करमभ्यर्च्य यः स्वर्ग नाभिवाञ्छति ।तस्यापि भवति स्वर्गोऽप्यपवर्गो न संशयः ॥ २४॥

bhaktyā śaṅkaramabhyarcya yaḥ svarga nābhivāñchati |tasyāpi bhavati svargo'pyapavargo na saṃśayaḥ || 24||

स्वर्गार्थमपि चेद्भक्त्या शङ्कराराधकस्तदा ।अपवर्गो भवत्येव स्वर्गोऽप्यत्र न संशयः ॥ २५॥

svargārthamapi cedbhaktyā śaṅkarārādhakastadā |apavargo bhavatyeva svargo'pyatra na saṃśayaḥ || 25||

स्वर्गापवर्गदं यस्मात् लिङ्गे शङ्करपूजनम् ।तत् तत् फलमदत्वा तु न तिष्ठत्येव सर्वथा ॥ २६॥

svargāpavargadaṃ yasmāt liṅge śaṅkarapūjanam |tat tat phalamadatvā tu na tiṣṭhatyeva sarvathā || 26||

शिवलिङ्गार्चनाकारो यः कल्पतरुरुत्तमः ।स सर्वकलदो नित्यं भवत्येव न संशयः ॥ २७॥

śivaliṅgārcanākāro yaḥ kalpataruruttamaḥ |sa sarvakalado nityaṃ bhavatyeva na saṃśayaḥ || 27||

रूपलावण्यसम्पन्नाः तरुणीगणकोटयः ।आसन्ना एव तस्य स्युः यः शिवाराधनप्रियः ॥ २८॥

rūpalāvaṇyasampannāḥ taruṇīgaṇakoṭayaḥ |āsannā eva tasya syuḥ yaḥ śivārādhanapriyaḥ || 28||

दिव्यतुङ्गतुरङ्गाणां कोटयः समुपस्थिताः ।भवन्त्येव न सन्देहः शिवलिङ्गार्चकाङ्गणे ॥ २९॥

divyatuṅgaturaṅgāṇāṃ koṭayaḥ samupasthitāḥ |bhavantyeva na sandehaḥ śivaliṅgārcakāṅgaṇe || 29||

उपस्थिताः सर्वदापि मत्तमातङ्गकोटयः ।यः शिवाराधनोद्युक्तः तद्गृहद्वारमण्टपे ॥ ३०॥

upasthitāḥ sarvadāpi mattamātaṅgakoṭayaḥ |yaḥ śivārādhanodyuktaḥ tadgṛhadvāramaṇṭape || 30||

सुरास्तद्वशमायान्ति यः शिवाराधनोत्सुकः ।तिष्ठन्ति देवाः सततं शिवाराधकमन्दिरे ॥ ३१॥

surāstadvaśamāyānti yaḥ śivārādhanotsukaḥ |tiṣṭhanti devāḥ satataṃ śivārādhakamandire || 31||

शिवज्ञानं समासाद्य यः शिवार्चनतत्परः ।तद्दर्शनेन मुक्तिः स्यात् स यस्माच्छङ्करप्रियः ॥ ३२॥

śivajñānaṃ samāsādya yaḥ śivārcanatatparaḥ |taddarśanena muktiḥ syāt sa yasmācchaṅkarapriyaḥ || 32||

शाम्भवैः सह संलापोऽप्यघकोटिविनाशकः ।शाम्भवानां दर्शनं च शङ्करस्यैव दर्शनम् ॥ ३३॥

śāmbhavaiḥ saha saṃlāpo'pyaghakoṭivināśakaḥ |śāmbhavānāṃ darśanaṃ ca śaṅkarasyaiva darśanam || 33||

शाङ्करो दुर्लभो लोके शिवपूजाऽपि दुर्लभा ।दुरात्मनां तथा बुद्धिः कुतः स्याद् शिवपूजने ॥ ३४॥

śāṅkaro durlabho loke śivapūjā'pi durlabhā |durātmanāṃ tathā buddhiḥ kutaḥ syād śivapūjane || 34||

किं वाऽन्यदुच्यते बाल शाङ्करेणाऽपि भोजनम् ।कृतं हि शिवविद्यायां ततः साऽतीव दुर्लभा ॥ ३५॥

kiṃ vā'nyaducyate bāla śāṅkareṇā'pi bhojanam |kṛtaṃ hi śivavidyāyāṃ tataḥ sā'tīva durlabhā || 35||

शिवविद्या महाविद्या विद्यानां परमा मता ।तस्याः सङ्गोपनं तेन कृतमित्यत्र नाद्भुतम् ॥ ३६॥

śivavidyā mahāvidyā vidyānāṃ paramā matā |tasyāḥ saṅgopanaṃ tena kṛtamityatra nādbhutam || 36||

सा तु विद्या प्रयत्नेन पार्वत्या स्कन्दसन्निधौ ।प्राप्ता शिवप्रसादेन स्कन्देनापि महेश्वरात् ॥ ३७॥

sā tu vidyā prayatnena pārvatyā skandasannidhau |prāptā śivaprasādena skandenāpi maheśvarāt || 37||

आराधितः शङ्करोऽपि स्कन्देन शिवयाऽपि च ।ताभ्यामुक्ता महाविद्या भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी ॥ ३८॥

ārādhitaḥ śaṅkaro'pi skandena śivayā'pi ca |tābhyāmuktā mahāvidyā bhuktimuktipradāyinī || 38||

अनन्तयत्नलब्धा सा महाविद्या महात्मना ।महादेवेन दत्तेति महागौर्या मुहुर्मुहुः ॥ ३९॥

anantayatnalabdhā sā mahāvidyā mahātmanā |mahādevena datteti mahāgauryā muhurmuhuḥ || 39||

सा या तु मूलविद्याऽस्ति शिवविद्या शिवात्मिका ।सा दुर्लभा न कस्यापि सा स्फुरत्यपि सर्वथा ॥ ४०॥

sā yā tu mūlavidyā'sti śivavidyā śivātmikā |sā durlabhā na kasyāpi sā sphuratyapi sarvathā || 40||

तद्विद्यासाधनीभूतं शङ्कराराधनं परम् ।अशाङ्कराराधकस्य दुर्लभं खलु दृश्यते ॥ ४१॥

tadvidyāsādhanībhūtaṃ śaṅkarārādhanaṃ param |aśāṅkarārādhakasya durlabhaṃ khalu dṛśyate || 41||

यद्दुर्लभमिति ज्ञानं तदेव सुलभं भवेत् ।शिवार्चनेन तत्तस्मात् सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ४२॥

yaddurlabhamiti jñānaṃ tadeva sulabhaṃ bhavet |śivārcanena tattasmāt sarvasiddhipradāyakam || 42||

शिवार्चनेन लोकेषु को वा मुक्तो न जायते ।तत्र तावन्न विश्वासो भविष्यति दुरात्मनाम् ॥ ४३॥

śivārcanena lokeṣu ko vā mukto na jāyate |tatra tāvanna viśvāso bhaviṣyati durātmanām || 43||

महेशार्चनमाहात्म्यं न विजानन्ति मानवाः ।अत एव पतन्त्येते नरकेषु न संशयः ॥ ४४॥

maheśārcanamāhātmyaṃ na vijānanti mānavāḥ |ata eva patantyete narakeṣu na saṃśayaḥ || 44||

शिवार्चनपरित्यागः सर्वथा पापसाधनम् ।तेन पापेन यात्येव नरकं दुष्करं परम् ॥ ४५॥

śivārcanaparityāgaḥ sarvathā pāpasādhanam |tena pāpena yātyeva narakaṃ duṣkaraṃ param || 45||

अयत्नेन प्रयत्नेन नरकं प्रति मानवाः ।अहो न नीरमप्यल्पं न च यच्छति पल्लवम् ॥ ४६॥

ayatnena prayatnena narakaṃ prati mānavāḥ |aho na nīramapyalpaṃ na ca yacchati pallavam || 46||

पुष्पं वा देवदेवाय लिङ्गरूपाय सर्वदा ।सुलभान्येव पत्राणि जलानि विमलान्यपि ॥ ४७॥

puṣpaṃ vā devadevāya liṅgarūpāya sarvadā |sulabhānyeva patrāṇi jalāni vimalānyapi || 47||

सर्वभावेन यो भावो भावपूजनतत्परः ।भवे भवेऽपि न भवेत् स भूयो (भूतो)न भविष्यति ॥ ४८॥

sarvabhāvena yo bhāvo bhāvapūjanatatparaḥ |bhave bhave'pi na bhavet sa bhūyo (bhūto)na bhaviṣyati || 48||

कः शङ्करज्ञानरसं विहायाऽपि रसान्तरम् ।स तावदज्ञो विज्ञेयः संज्ञया विद्ययाऽपि वा ॥ ४९॥

kaḥ śaṅkarajñānarasaṃ vihāyā'pi rasāntaram |sa tāvadajño vijñeyaḥ saṃjñayā vidyayā'pi vā || 49||

अवज्ञायाः परं स्थानं शङ्करानर्चको जनः ।तुष्यत्येव महादेवः केवलं तदनुज्ञया ॥ ५०॥

avajñāyāḥ paraṃ sthānaṃ śaṅkarānarcako janaḥ |tuṣyatyeva mahādevaḥ kevalaṃ tadanujñayā || 50||

अवज्ञापात्रभूतस्याप्यवज्ञां यस्तु मोहतः ।न करिष्यति तं तावत् पातयत्येव पातके ॥ ५१॥

avajñāpātrabhūtasyāpyavajñāṃ yastu mohataḥ |na kariṣyati taṃ tāvat pātayatyeva pātake || 51||

कृत्वा पापान्यनन्तानि सकृद्वा यः शिवं स्मरेत् ।स धूतपाप इत्येव विज्ञेयो मुनिसत्तमैः ॥ ५२॥

kṛtvā pāpānyanantāni sakṛdvā yaḥ śivaṃ smaret |sa dhūtapāpa ityeva vijñeyo munisattamaiḥ || 52||

मुनीनामपि वन्द्यः स्यान्महादेवपरायणः ।वन्द्यो नारायणादीनां सुराणामपि सर्वथा ॥ ५३॥

munīnāmapi vandyaḥ syānmahādevaparāyaṇaḥ |vandyo nārāyaṇādīnāṃ surāṇāmapi sarvathā || 53||

शिवार्चनपरो लोके वन्द्यः पूज्यश्च सर्वथा ।तत्पूजया परं सर्वे मुक्ता इत्यवधारणा ॥ ५४॥

śivārcanaparo loke vandyaḥ pūjyaśca sarvathā |tatpūjayā paraṃ sarve muktā ityavadhāraṇā || 54||

महादेवोऽपि तं दृष्ट्वा तुष्टो भवति मानवम् ।यो भक्त्या लिङ्गपूजायां निरतः सर्वसाधनैः ॥ ५५॥

mahādevo'pi taṃ dṛṣṭvā tuṣṭo bhavati mānavam |yo bhaktyā liṅgapūjāyāṃ nirataḥ sarvasādhanaiḥ || 55||

सकृद्वा प्रणमेद्यस्तु शङ्करं भक्तिपूर्वकम् ।तस्य पापानि नश्यन्ति स एव पुरुषर्षभः ॥ ५६॥

sakṛdvā praṇamedyastu śaṅkaraṃ bhaktipūrvakam |tasya pāpāni naśyanti sa eva puruṣarṣabhaḥ || 56||

धन्यं कृतार्थं तं मन्ये कृतकृत्योत्तमोत्तमम् ।यः क्षणं वा महादेवं लिङ्गे पूजयति प्रभुम् ॥ ५७॥

dhanyaṃ kṛtārthaṃ taṃ manye kṛtakṛtyottamottamam |yaḥ kṣaṇaṃ vā mahādevaṃ liṅge pūjayati prabhum || 57||

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो रुद्राक्षाभरणान्वितः ।यो नार्चयति गौरीशं स पातकगणाश्रयः ॥ ५८॥

bhasmoddhūlitasarvāṅgo rudrākṣābharaṇānvitaḥ |yo nārcayati gaurīśaṃ sa pātakagaṇāśrayaḥ || 58||

शिवार्चनाग्निसन्दग्धाः पापपर्वतकोटयः ।तस्याशक्यं न लोकेऽस्मिन् सर्वथा नृपबालक ॥ ५९॥

śivārcanāgnisandagdhāḥ pāpaparvatakoṭayaḥ |tasyāśakyaṃ na loke'smin sarvathā nṛpabālaka || 59||

भाग्यबुद्धिः प्रवृद्धा स्यात् श्रीमहादेवपूजया ।दुर्लभं दुर्लभं यस्मात् श्रीमहादेवपूजनम् ॥ ६०॥

bhāgyabuddhiḥ pravṛddhā syāt śrīmahādevapūjayā |durlabhaṃ durlabhaṃ yasmāt śrīmahādevapūjanam || 60||

प्रातः काले महादेवं भस्मरुद्राक्षभूषणम् ।अभ्यर्च्य लिङ्गरूपं त्वं मुच्यसे नात्र संशयः ॥ ६१॥

prātaḥ kāle mahādevaṃ bhasmarudrākṣabhūṣaṇam |abhyarcya liṅgarūpaṃ tvaṃ mucyase nātra saṃśayaḥ || 61||

कालत्रयेऽपि कर्तव्यं शिवलिङ्गार्चनं बुधैः ।मध्ये मध्येऽपि कर्तव्यं विरतिस्तस्य नोचिता ॥ ६२॥

kālatraye'pi kartavyaṃ śivaliṅgārcanaṃ budhaiḥ |madhye madhye'pi kartavyaṃ viratistasya nocitā || 62||

यस्य स्याद्विरतिर्दैवात् श्रीमहादेवपूजने ।स न संसारपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ ६३॥

yasya syādviratirdaivāt śrīmahādevapūjane |sa na saṃsārapāpebhyo mucyate nātra saṃśayaḥ || 63||

पापार्णवसमाकीर्णो न लिङ्गार्चनतत्परः ।लिङ्गार्चनपरित्यागात् पुनश्चाघं (पुनः सापि)भविष्यति ॥ ६४॥

pāpārṇavasamākīrṇo na liṅgārcanatatparaḥ |liṅgārcanaparityāgāt punaścāghaṃ (punaḥ sāpi)bhaviṣyati || 64||

शिवलिङ्गार्चनं मन्ये महापातकनाशनम् ।तन्न जानन्ति सहसा नरा वानरवृत्तयः ॥ ६५॥

śivaliṅgārcanaṃ manye mahāpātakanāśanam |tanna jānanti sahasā narā vānaravṛttayaḥ || 65||

येषां नराणां पुण्यानि बहूनि विविधान्यपि ।तेषामेव भवेद्धर्मः शिवलिङ्गसमर्चने ॥ ६६॥

yeṣāṃ narāṇāṃ puṇyāni bahūni vividhānyapi |teṣāmeva bhaveddharmaḥ śivaliṅgasamarcane || 66||

शिवार्चने न यस्यास्ति विश्वासो मुक्तिदायकः ।स एव साध इत्येव ज्ञातव्यो मुनिभिर्नृप ॥ ६७॥

śivārcane na yasyāsti viśvāso muktidāyakaḥ |sa eva sādha ityeva jñātavyo munibhirnṛpa || 67||

शिवार्चनं विना भूप न पेयं जलमादरात् ।न भोक्तव्यं च सहसा ताम्बूलस्य च चर्वणम् ॥ ६८॥

śivārcanaṃ vinā bhūpa na peyaṃ jalamādarāt |na bhoktavyaṃ ca sahasā tāmbūlasya ca carvaṇam || 68||

यदेव स्वोपभोगार्थं पवित्रं वस्तु तन्मुदा ।निवेद्य शम्भवे पश्चात् स्वभोगाय प्रकल्पयेत् ॥ ६९॥

yadeva svopabhogārthaṃ pavitraṃ vastu tanmudā |nivedya śambhave paścāt svabhogāya prakalpayet || 69||

मृत्युर्बिभेति भीतास्ते कालस्यापि भटाः सदा ।मृत्युञ्जयार्चनं दृष्ट्वा जलैरपि फलैरपि ॥ ९१॥

mṛtyurbibheti bhītāste kālasyāpi bhaṭāḥ sadā |mṛtyuñjayārcanaṃ dṛṣṭvā jalairapi phalairapi || 91||

कल्याणान्यनुधावन्ति कल्याणपतिपूजया ।सर्वकल्याणनाथोऽयं मङ्गलापतिपूजया ॥ ९२॥

kalyāṇānyanudhāvanti kalyāṇapatipūjayā |sarvakalyāṇanātho'yaṃ maṅgalāpatipūjayā || 92||

स सर्वमङ्गलाकान्तः सर्वमङ्गलसंश्रयः ।सर्वमङ्गलदाता च शिवभक्ताय केवलम् ॥ ९३॥

sa sarvamaṅgalākāntaḥ sarvamaṅgalasaṃśrayaḥ |sarvamaṅgaladātā ca śivabhaktāya kevalam || 93||

आलस्येनापि यः कुर्यान्महादेवस्य पूजनम् ।स तरत्येव संसारमहापद्धोरसागरात् ॥ ९४॥

ālasyenāpi yaḥ kuryānmahādevasya pūjanam |sa taratyeva saṃsāramahāpaddhorasāgarāt || 94||

सुलभं च महेशस्य पूजनं शाम्भवस्य तु ।अशाम्भवानां कठिनं तत्र नाधिकृतोऽपि सः ॥ ९५॥

sulabhaṃ ca maheśasya pūjanaṃ śāmbhavasya tu |aśāmbhavānāṃ kaṭhinaṃ tatra nādhikṛto'pi saḥ || 95||

शैवत्वमङ्गं शिवपूजनेषु मुख्यं न तेनापि विना शिवार्चा ।अन्यच्च तत्साधनमस्तु तत्तु मुख्यं तदेवेत्यवधारितं हि ॥ ९६॥

śaivatvamaṅgaṃ śivapūjaneṣu mukhyaṃ na tenāpi vinā śivārcā |anyacca tatsādhanamastu tattu mukhyaṃ tadevetyavadhāritaṃ hi || 96||

तेनाधिकारे सति सर्वदापि शिवार्चनं तेन कृतं प्रयत्नात् ।सर्वार्थसिद्।ह्ध्यै भवतीति मन्ये स एव धन्यो भुवनत्रयेऽपि ॥ ९७॥

tenādhikāre sati sarvadāpi śivārcanaṃ tena kṛtaṃ prayatnāt |sarvārthasid|hdhyai bhavatīti manye sa eva dhanyo bhuvanatraye'pi || 97||

शैवेन दत्तं फलमम्बु पत्रं शुष्कं नवं वा त्रुटितं क्षतं वा ।गृह्णाति शम्भुः शिरसा ददाति तस्मै फलान्यप्यमितानि नित्यम् ॥ ९८॥

śaivena dattaṃ phalamambu patraṃ śuṣkaṃ navaṃ vā truṭitaṃ kṣataṃ vā |gṛhṇāti śambhuḥ śirasā dadāti tasmai phalānyapyamitāni nityam || 98||

यो विश्वस्य महेश्वरं त्रिनयनं लिङ्गे समभ्यर्चयेत्भक्त्या भूतिविभूषितोऽतिमुदितो रुद्राक्षभूषाश्रयः ।तत्पादाम्बुजरेणुभिर्जगदिदं पूतं सुराः पावनाःसर्वे विष्णुचतुर्मुखप्रभृतयः तस्मात् स धन्यः सदा ॥ ९९॥

yo viśvasya maheśvaraṃ trinayanaṃ liṅge samabhyarcayetbhaktyā bhūtivibhūṣito'timudito rudrākṣabhūṣāśrayaḥ |tatpādāmbujareṇubhirjagadidaṃ pūtaṃ surāḥ pāvanāḥsarve viṣṇucaturmukhaprabhṛtayaḥ tasmāt sa dhanyaḥ sadā || 99||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते नारदप्रोक्तं शिवार्चनमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः ५राजकुमारनारदसंवादे शिवपूजामहिमवर्णनम् । १०९९॥

|| iti śivarahasyāntargate nāradaproktaṃ śivārcanamahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 5rājakumāranāradasaṃvāde śivapūjāmahimavarṇanam | 1099||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः ५ –राजकुमारनारदसंवादे शिवपूजामहिमवर्णनम् । १०-९९॥

– || śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 5 –rājakumāranāradasaṃvāde śivapūjāmahimavarṇanam | 10-99||