रामायणपठनोपक्रमे ३ माध्वसम्प्रदायस्य अनुसन्धेयाः ध्यानमङ्गलश्लोकाः Shlokas to be Recited during Study of Shrimad Ramayanam (2)

॥ श्रीः॥

|| śrīḥ||

॥ माध्वसम्प्रदायः ॥माध्वानां श्रीमद्रामायणपठनोपक्रमे अनुसन्धेयाः ध्यानश्लोकाःशुक्लाम्बरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् ।प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्ननोप शान्तये ॥ १॥

|| mādhvasampradāyaḥ ||mādhvānāṃ śrīmadrāmāyaṇapaṭhanopakrame anusandheyāḥ dhyānaślokāḥśuklāmbaradharaṃ viṣṇuṃ śaśivarṇaṃ caturbhujam |prasannavadanaṃ dhyāyetsarvavighnanopa śāntaye || 1||

लक्ष्मीनारायणं वन्दे तद्भक्तप्रवरो हि यः ।श्रीमदानन्दतीर्थाख्यो गुरुस्तं च नमाम्यहम् ॥ २॥

lakṣmīnārāyaṇaṃ vande tadbhaktapravaro hi yaḥ |śrīmadānandatīrthākhyo gurustaṃ ca namāmyaham || 2||

वेदे रामायणे चैव पुराणे भारते तथा ।आदावन्ते च मध्ये च विष्णुः सर्वत्र गीयते ॥ ३॥

vede rāmāyaṇe caiva purāṇe bhārate tathā |ādāvante ca madhye ca viṣṇuḥ sarvatra gīyate || 3||

सर्वविघ्नप्रणेमनं सर्वसिद्धिकरं परम् ।सर्वजीवप्रणैतारं वन्दे विजयदं हरिम् ॥ ४॥

sarvavighnapraṇemanaṃ sarvasiddhikaraṃ param |sarvajīvapraṇaitāraṃ vande vijayadaṃ harim || 4||

सर्वाभीष्टप्रदं रामं सर्वारिष्टनिवारकम् ।जानकीजानिमनिशं वन्दे मद्गुरुवन्दितम् ॥ ५॥

sarvābhīṣṭapradaṃ rāmaṃ sarvāriṣṭanivārakam |jānakījānimaniśaṃ vande madguruvanditam || 5||

अभ्रमं भङ्गरहितमजडं विमलं सदा ।आनन्दतीर्थमतुलं भजे तापत्रयापहम् ॥ ६॥

abhramaṃ bhaṅgarahitamajaḍaṃ vimalaṃ sadā |ānandatīrthamatulaṃ bhaje tāpatrayāpaham || 6||

भवति यदनुभावादेडमूकोऽपि वाग्मीजडमतिरपि जन्तुर्जायते प्राज्ञमौलिः ।सकलवचनचेतोदेवता भारती सामम वचसि निधत्तां सन्निधिं मानसे च ॥ ७॥

bhavati yadanubhāvādeḍamūko'pi vāgmījaḍamatirapi janturjāyate prājñamauliḥ |sakalavacanacetodevatā bhāratī sāmama vacasi nidhattāṃ sannidhiṃ mānase ca || 7||

मिथ्यासिद्धान्तदूर्ध्वान्तविध्वंसनविचक्षणः ।जयतीर्थाख्यतरणिर्भासतां नो हृदम्बरे ॥ ८॥

mithyāsiddhāntadūrdhvāntavidhvaṃsanavicakṣaṇaḥ |jayatīrthākhyataraṇirbhāsatāṃ no hṛdambare || 8||

चित्रैः पदैश्च गम्भीरैर्वाक्यैर्मानैरखण्डितैः ।गुरुभावं व्यञ्जयन्ती भाति श्रीजयतीर्थवाक् ॥ ९॥

citraiḥ padaiśca gambhīrairvākyairmānairakhaṇḍitaiḥ |gurubhāvaṃ vyañjayantī bhāti śrījayatīrthavāk || 9||

कूजन्तं रामरामेति मधुरं मधुराक्षरम् ।आरुह्य कविताशाखां वन्दे वाल्मीकिकोकिलम् ॥ १०॥

kūjantaṃ rāmarāmeti madhuraṃ madhurākṣaram |āruhya kavitāśākhāṃ vande vālmīkikokilam || 10||

वाल्मीकेर्मुनिसिंहस्य कवितावनचारिणः ।शृण्वन् रामकथानादं को न याति परां गतिम् ॥ ११॥

vālmīkermunisiṃhasya kavitāvanacāriṇaḥ |śṛṇvan rāmakathānādaṃ ko na yāti parāṃ gatim || 11||

यः पिबन् सततं रामचरितामृतसागरम् ।अतृप्तस्तं मुनिं वन्दे प्राचेतसमकल्मषम् ॥ १२॥

yaḥ piban satataṃ rāmacaritāmṛtasāgaram |atṛptastaṃ muniṃ vande prācetasamakalmaṣam || 12||

गोष्पदीकृतवाराशिं मशकीकृतराक्षसम् ।रामायणमहामालारत्नं वन्देऽनिलात्मजम् ॥ १३॥

goṣpadīkṛtavārāśiṃ maśakīkṛtarākṣasam |rāmāyaṇamahāmālāratnaṃ vande'nilātmajam || 13||

अञ्जनानन्दनं वीरं जानकीशोकनाशनम् ।कपीशमक्षहन्तारं वन्दे लङ्काभयङ्करम् ॥ १४॥

añjanānandanaṃ vīraṃ jānakīśokanāśanam |kapīśamakṣahantāraṃ vande laṅkābhayaṅkaram || 14||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शिरसा नमामि ॥ १५॥

manojavaṃ mārutatulyavegaṃ jitendriyaṃ buddhimatāṃ variṣṭham |vātātmajaṃ vānarayūthamukhyaṃ śrīrāmadūtaṃ śirasā namāmi || 15||

उल्लङ्घ्य सिन्धोः सलिलं सलीलं यः शोकवह्निं जनकात्मजायाः ।आदाय तेनैव ददाह लङ्कां नमामि तं प्राञ्जलिराञ्जनेयम् ॥ १६॥

ullaṅghya sindhoḥ salilaṃ salīlaṃ yaḥ śokavahniṃ janakātmajāyāḥ |ādāya tenaiva dadāha laṅkāṃ namāmi taṃ prāñjalirāñjaneyam || 16||

आञ्जनेयमतिपाटलाननं काञ्चनाद्रिकमनीयविग्रहम् ।पारिजाततरुमूलवासिनं भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ १७॥

āñjaneyamatipāṭalānanaṃ kāñcanādrikamanīyavigraham |pārijātatarumūlavāsinaṃ bhāvayāmi pavamānanandanam || 17||

यत्र यत्र रघुनाथ कीर्तनं तत्र तत्र कृतमस्तकाञ्जलिम् ।बाष्पवारिपरिपूर्णलोचनं मारुतिं नमत राक्षसान्तकम् ॥ १८॥

yatra yatra raghunātha kīrtanaṃ tatra tatra kṛtamastakāñjalim |bāṣpavāriparipūrṇalocanaṃ mārutiṃ namata rākṣasāntakam || 18||

वेदवेद्ये परे पुंसि जाते दशरथात्मजे ।वेदः प्राचेतसादासीत् साक्षाद्रामायणात्मना ॥ १९॥

vedavedye pare puṃsi jāte daśarathātmaje |vedaḥ prācetasādāsīt sākṣādrāmāyaṇātmanā || 19||

आपदामपहर्तारं दातारं सर्वसम्पदाम् ।लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ २०॥

āpadāmapahartāraṃ dātāraṃ sarvasampadām |lokābhirāmaṃ śrīrāmaṃ bhūyo bhūyo namāmyaham || 20||

तदुपगतसमाससन्धियोगं सममधुरोपनतार्थवाक्यबद्घम् ।रघुवरचरितं मुनिप्रणीतं दशशिरसश्च वधं निशामयध्वम् ॥ २१॥

tadupagatasamāsasandhiyogaṃ samamadhuropanatārthavākyabadgham |raghuvaracaritaṃ munipraṇītaṃ daśaśirasaśca vadhaṃ niśāmayadhvam || 21||

वैदेही सहितं सुरद्रुमतले हैमे महामण्डपेमध्येपुष्पकमासने मणिमये वीरासने सुस्थितम् ।अग्रे वाचयति प्रभञ्जनसुते तत्त्वं मुनिभ्यः परंव्याख्यान्तं भरतादिभिः परिवृतं रामं भजे श्यामलम् ॥ २२॥

vaidehī sahitaṃ suradrumatale haime mahāmaṇḍapemadhyepuṣpakamāsane maṇimaye vīrāsane susthitam |agre vācayati prabhañjanasute tattvaṃ munibhyaḥ paraṃvyākhyāntaṃ bharatādibhiḥ parivṛtaṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 22||

वन्दे वन्द्यं विधिभवमहेन्द्रादिवृन्दारकेन्द्रैःव्यक्तं व्याप्तं स्वगुणगणतो देशतः कालतश्च ।धूतावद्यं सुखचितिमवैर्मङ्गलैर्युक्तमङ्गैःसानाथ्यं नो विदधदधिकं ब्रह्म नारायणाख्यम् ॥ २३॥

vande vandyaṃ vidhibhavamahendrādivṛndārakendraiḥvyaktaṃ vyāptaṃ svaguṇagaṇato deśataḥ kālataśca |dhūtāvadyaṃ sukhacitimavairmaṅgalairyuktamaṅgaiḥsānāthyaṃ no vidadhadadhikaṃ brahma nārāyaṇākhyam || 23||

भूषारत्नं भुवनवलयस्याखिलाश्चर्यरत्नंलीलारत्नं जलधिदुहितुर्देवतामौलिरत्नम् ।चिन्तारत्नं जगति भजतां सत्सरोजद्युरत्नंकौसल्याया लसतु मम हृन्मण्डले पुत्ररत्नम् ॥ २४॥

bhūṣāratnaṃ bhuvanavalayasyākhilāścaryaratnaṃlīlāratnaṃ jaladhiduhiturdevatāmauliratnam |cintāratnaṃ jagati bhajatāṃ satsarojadyuratnaṃkausalyāyā lasatu mama hṛnmaṇḍale putraratnam || 24||

महाव्याकरणाम्भोधिमन्थमानसमन्दरम् ।कवयन्तं रामकीर्त्या हनुमन्तमुपास्महे ॥ २५॥

mahāvyākaraṇāmbhodhimanthamānasamandaram |kavayantaṃ rāmakīrtyā hanumantamupāsmahe || 25||

मुख्यप्राणाय भीमाय नमो यस्य भुजान्तरम् ।नानावीरसुवर्णानां निकषाश्मायितं बभौ ॥ २६॥

mukhyaprāṇāya bhīmāya namo yasya bhujāntaram |nānāvīrasuvarṇānāṃ nikaṣāśmāyitaṃ babhau || 26||

स्वान्तस्थानन्तशय्याय पूर्णज्ञानमहार्णसे ।उत्तुङ्गवाक्तरङ्गाय मध्वदुग्धाब्धये नमः ॥ २७॥

svāntasthānantaśayyāya pūrṇajñānamahārṇase |uttuṅgavāktaraṅgāya madhvadugdhābdhaye namaḥ || 27||

वाल्मीकेर्गैः पुनीयान्नो महीधरपदाश्रया ।यद्दुग्धमुपजीवन्ति कवयस्तर्णका इव ॥ २८॥

vālmīkergaiḥ punīyānno mahīdharapadāśrayā |yaddugdhamupajīvanti kavayastarṇakā iva || 28||

सूक्तिरत्नाकरे रम्ये मूलरामायणार्णवे ।विहरन्तो महीयांसः प्रीयन्तां गुरवो मम ॥ २९॥

sūktiratnākare ramye mūlarāmāyaṇārṇave |viharanto mahīyāṃsaḥ prīyantāṃ guravo mama || 29||

हयग्रीव हयग्रीव हयग्रीवेति यो वदेत् ।तस्य निःसरते वाणी जह्नुकन्याप्रवाहवत् ॥ ३०॥

hayagrīva hayagrīva hayagrīveti yo vadet |tasya niḥsarate vāṇī jahnukanyāpravāhavat || 30||

॥ इति श्रीमद्रामायणपठनोपक्रमे अनुसन्धेयाः श्लोकाः समाप्ताः ॥

|| iti śrīmadrāmāyaṇapaṭhanopakrame anusandheyāḥ ślokāḥ samāptāḥ ||

॥ श्रीमद्रामायणपारायणसमापने अनुसन्धेयाः मङ्गलश्लोकाः ॥स्वस्ति प्रजाभ्यः परिपालयन्तांन्याय्येन मार्गेण महीं महीशाः ।गोब्राह्मणेभ्यः शुभमस्तु नित्यंलोकाः समस्ताः सुखिनो भवन्तु ॥ १॥

|| śrīmadrāmāyaṇapārāyaṇasamāpane anusandheyāḥ maṅgalaślokāḥ ||svasti prajābhyaḥ paripālayantāṃnyāyyena mārgeṇa mahīṃ mahīśāḥ |gobrāhmaṇebhyaḥ śubhamastu nityaṃlokāḥ samastāḥ sukhino bhavantu || 1||

काले वर्षतु पर्जन्यः पृथिवी सस्यशालिनी ।देशोऽयं क्षोभरहितो ब्राह्मणाः सन्तु निर्भयाः ॥ २॥

kāle varṣatu parjanyaḥ pṛthivī sasyaśālinī |deśo'yaṃ kṣobharahito brāhmaṇāḥ santu nirbhayāḥ || 2||

लाभस्तेषां जयस्तेषां कुतस्तेषां पराभवः ।येषामिन्दीवरश्यामो हृदये सुप्रतिष्ठितः ॥ ३॥

lābhasteṣāṃ jayasteṣāṃ kutasteṣāṃ parābhavaḥ |yeṣāmindīvaraśyāmo hṛdaye supratiṣṭhitaḥ || 3||

मङ्गलं कोसलेन्द्राय महनीयगुणाब्धये ।चक्रवर्तितनूजाय सार्वभौमाय मङ्गलम् ॥ ४॥

maṅgalaṃ kosalendrāya mahanīyaguṇābdhaye |cakravartitanūjāya sārvabhaumāya maṅgalam || 4||

वेदवेदान्तवेद्याय मेघश्यामलमूर्तये ।पुंसां मोहनरूपाय पुण्यश्लोकाय मङ्गलम् ॥ ५॥

vedavedāntavedyāya meghaśyāmalamūrtaye |puṃsāṃ mohanarūpāya puṇyaślokāya maṅgalam || 5||

विश्वामित्रान्तरङ्गाय मिथिलानगरीपतेः ।भाग्यानां परिपाकाय भव्यरूपाय मङ्गलम् ॥ ६॥

viśvāmitrāntaraṅgāya mithilānagarīpateḥ |bhāgyānāṃ paripākāya bhavyarūpāya maṅgalam || 6||

पितृभक्ताय सततं भ्रातृभिः सह सीतया ।नन्दिताखिललोकाय रामभद्राय मङ्गलम् ॥ ७॥

pitṛbhaktāya satataṃ bhrātṛbhiḥ saha sītayā |nanditākhilalokāya rāmabhadrāya maṅgalam || 7||

त्यक्तसाकेतवासाय चित्रकूटविहारिणे ।सेव्याय सर्वयमिनां धीरोदाराय मङ्गलम् ॥ ८॥

tyaktasāketavāsāya citrakūṭavihāriṇe |sevyāya sarvayamināṃ dhīrodārāya maṅgalam || 8||

सौमित्रिणा च जानक्या चापबाणासिधारिणे ।संसेव्याय सदा भक्त्या स्वामिने मम मङ्गलम् ॥ ९॥

saumitriṇā ca jānakyā cāpabāṇāsidhāriṇe |saṃsevyāya sadā bhaktyā svāmine mama maṅgalam || 9||

दण्डकारण्यवासाय खण्डितामरशत्रवे ।गृध्रराजाय भक्ताय मुक्तिदायास्तु मङ्गलम् ॥ १०॥

daṇḍakāraṇyavāsāya khaṇḍitāmaraśatrave |gṛdhrarājāya bhaktāya muktidāyāstu maṅgalam || 10||

सादरं शबरीदत्तफलमूलाभिलाषिणे ।सौलभ्यपरिपूर्णाय सत्त्वोद्रिक्ताय मङ्गलम् ॥ ११॥

sādaraṃ śabarīdattaphalamūlābhilāṣiṇe |saulabhyaparipūrṇāya sattvodriktāya maṅgalam || 11||

हनुमत्समवेताय हरीशाभीष्टदायिने ।वालिप्रमथनायास्तु महाधीराय मङ्गलम् ॥ १२॥

hanumatsamavetāya harīśābhīṣṭadāyine |vālipramathanāyāstu mahādhīrāya maṅgalam || 12||

श्रीमते रघुवीराय सेतूल्लङ्घितसिन्धवे ।जितराक्षसराजाय रणधीराय मङ्गलम् ॥ १३॥

śrīmate raghuvīrāya setūllaṅghitasindhave |jitarākṣasarājāya raṇadhīrāya maṅgalam || 13||

आसाद्य नगरीं दिव्यां अभिषिक्ताय सीतया ।राजाधिराजराजाय रामभद्राय मङ्गलम् ॥ १४॥

āsādya nagarīṃ divyāṃ abhiṣiktāya sītayā |rājādhirājarājāya rāmabhadrāya maṅgalam || 14||

मङ्गलाशासनपरैः मदाचार्यपुरोगमैः ।सर्वैश्च पूर्वैराचार्यैः सत्कृतायास्तु मङ्गलम् ॥ १५॥

maṅgalāśāsanaparaiḥ madācāryapurogamaiḥ |sarvaiśca pūrvairācāryaiḥ satkṛtāyāstu maṅgalam || 15||

इति श्रीमद्रामायणपारायणसमापने अनुसन्धेयाः मङ्गलश्लोकाः समाप्ताः ॥

iti śrīmadrāmāyaṇapārāyaṇasamāpane anusandheyāḥ maṅgalaślokāḥ samāptāḥ ||