यतिराजविंशति Shriyatirajavimshati

श्रीमते रामानुजाय नमः ।यः स्तुतिं यतिपतिप्रसादिनीं व्याजहार यतिराजविंशतिम् ।तं प्रपन्नजनचातकाम्बुदं नौमि सौम्यभवयोगिपुङ्गवम् ॥श्री माधवाङ्घ्रिजलज द्वयनित्यसेवाप्रेमाविलाशयपराङ्कुशपादभक्तम् ।कामादिदोषहरमात्मपदाश्रितानांरामानुजंयतिपतिं प्रणमामि मूर्ध्ना ॥ १॥

śrīmate rāmānujāya namaḥ |yaḥ stutiṃ yatipatiprasādinīṃ vyājahāra yatirājaviṃśatim |taṃ prapannajanacātakāmbudaṃ naumi saumyabhavayogipuṅgavam ||śrī mādhavāṅghrijalaja dvayanityasevāpremāvilāśayaparāṅkuśapādabhaktam |kāmādidoṣaharamātmapadāśritānāṃrāmānujaṃyatipatiṃ praṇamāmi mūrdhnā || 1||

श्रीरङ्गराजचरणाम्बुजराजहम्संश्रीमत्पराङ्कुशपादाम्बुजभृङ्गराजम् ।श्रीभट्टनाथ परकालमुखाब्जमित्रंश्रीवत्सचिह्नशरणं यतिराजमीडे ॥ २॥

śrīraṅgarājacaraṇāmbujarājahamsaṃśrīmatparāṅkuśapādāmbujabhṛṅgarājam |śrībhaṭṭanātha parakālamukhābjamitraṃśrīvatsacihnaśaraṇaṃ yatirājamīḍe || 2||

वाचा यतीन्द्र मनसा वपुषा च युष्मत्पादारविन्दयुगलं भजतां गुरूणाम् ।कूराधिनाथ कुरुकेशमुखाद्य पुंसांपादानुचिन्तनपरः सततं भवेयम् ॥ ३॥

vācā yatīndra manasā vapuṣā ca yuṣmatpādāravindayugalaṃ bhajatāṃ gurūṇām |kūrādhinātha kurukeśamukhādya puṃsāṃpādānucintanaparaḥ satataṃ bhaveyam || 3||

नित्यं यतीन्द्र तव दिव्यवपुःस्मृतौ मेसक्तं मनो भवतुवाग्गुणकीर्तनेऽसौ ।कृत्यञ्च दास्यकरणं तु करद्वयस्यवृत्त्यन्तरेऽस्तु विमुखं करणत्रयञ्च ॥ ४॥

nityaṃ yatīndra tava divyavapuḥsmṛtau mesaktaṃ mano bhavatuvāgguṇakīrtane'sau |kṛtyañca dāsyakaraṇaṃ tu karadvayasyavṛttyantare'stu vimukhaṃ karaṇatrayañca || 4||

अष्टाक्षराख्यमनुराजपदत्रयार्थनिष्ठां ममात्र वितराद्य यतीन्द्रनाथ ।शिष्टाग्रगण्यजनसेव्यभवत्पदाब्जेहृष्टाऽस्तु नित्यमनुभूय ममास्य बुद्धिः ॥ ५॥

aṣṭākṣarākhyamanurājapadatrayārthaniṣṭhāṃ mamātra vitarādya yatīndranātha |śiṣṭāgragaṇyajanasevyabhavatpadābjehṛṣṭā'stu nityamanubhūya mamāsya buddhiḥ || 5||

अल्पाऽपि मे न भवदीयपदाब्जभक्तिःशब्दादिभोगरुचिरन्वहमेधतेहा ।मत्पापमेव हि निदानममुष्य नान्यत्तद्वारयार्य यतिराज दयैकसिन्धो ॥ ६॥

alpā'pi me na bhavadīyapadābjabhaktiḥśabdādibhogaruciranvahamedhatehā |matpāpameva hi nidānamamuṣya nānyattadvārayārya yatirāja dayaikasindho || 6||

वृत्त्या पशुर्नरवपुस्त्वहमीद्रुशोऽपिशृत्यादिसिद्धनिखिलमात्मगुणाश्रयोऽयम् ।इत्यादरेण कृतिनोऽपि मिथः प्रवक्तुम्अद्यापि वञ्चनपरोऽत्र यतीन्द्र वर्ते ॥ ७॥

vṛttyā paśurnaravapustvahamīdruśo'piśṛtyādisiddhanikhilamātmaguṇāśrayo'yam |ityādareṇa kṛtino'pi mithaḥ pravaktumadyāpi vañcanaparo'tra yatīndra varte || 7||

दुःखावहोऽहमनिशं तव दुष्टचेष्टःशब्दादिभोगनिरतश्शरणागताख्यः ।त्वत्पादभक्त इव शिष्टजनौघमध्येमिथ्या चरामि यतिराज ततोऽस्मि मूर्खः ॥ ८॥

duḥkhāvaho'hamaniśaṃ tava duṣṭaceṣṭaḥśabdādibhoganirataśśaraṇāgatākhyaḥ |tvatpādabhakta iva śiṣṭajanaughamadhyemithyā carāmi yatirāja tato'smi mūrkhaḥ || 8||

नित्यं त्वहं परिभवामि गुरुं च मन्त्रंतद्देवतामपि न किञ्चिदहो विभेमि ।इत्थं शठोऽप्यशठवद्भवदीय सन्धेहृष्टश्चरामि यतिराज ततोऽस्मि मूर्खः ॥ ९॥

nityaṃ tvahaṃ paribhavāmi guruṃ ca mantraṃtaddevatāmapi na kiñcidaho vibhemi |itthaṃ śaṭho'pyaśaṭhavadbhavadīya sandhehṛṣṭaścarāmi yatirāja tato'smi mūrkhaḥ || 9||

हा हन्त हन्त मनसा क्रियया च वाचायोऽहञ्चरामि सततं त्रिविधापचारान् ।सोऽहं तवाऽप्रियकरः प्रियकृद्वदेवकालं नयामि यतिराज ततोऽस्मि मूर्खः ॥ १०॥

hā hanta hanta manasā kriyayā ca vācāyo'hañcarāmi satataṃ trividhāpacārān |so'haṃ tavā'priyakaraḥ priyakṛdvadevakālaṃ nayāmi yatirāja tato'smi mūrkhaḥ || 10||

पापे कृते यदि भवन्ति भयानुतापलज्जाः पुनः करणमस्य कथं घटेत ।मोहेन मे न भवतीह भयादिलेशस्तस्मात्पुनः पुनरघम् यतिराज कुर्वे ॥ ११॥

pāpe kṛte yadi bhavanti bhayānutāpalajjāḥ punaḥ karaṇamasya kathaṃ ghaṭeta |mohena me na bhavatīha bhayādileśastasmātpunaḥ punaragham yatirāja kurve || 11||

अन्तर्बहिस्सकलवस्तुषु सन्तमीशम्अन्धः पुरस्स्थितमिवाहमवीक्षमाणः ।कन्दर्पवश्यहृदयस्सततं भवामिहन्त त्वदग्रगमनस्य यतीन्द्र नार्हः ॥ १२॥

antarbahissakalavastuṣu santamīśamandhaḥ purassthitamivāhamavīkṣamāṇaḥ |kandarpavaśyahṛdayassatataṃ bhavāmihanta tvadagragamanasya yatīndra nārhaḥ || 12||

तापत्रयीजनितदुःखनिपातिनोऽपिदेहस्थितौ मम रुचिस्तु न तन्निवृत्तौ ।एतस्य कारणमहो मम पापमेवनाथ त्वमेव हर तद्यतिराज शीघ्रम् ॥ १३॥

tāpatrayījanitaduḥkhanipātino'pidehasthitau mama rucistu na tannivṛttau |etasya kāraṇamaho mama pāpamevanātha tvameva hara tadyatirāja śīghram || 13||

वाचामगोचर महागुण देशिकाग्र्यकूराधिनाथ कथिताऽखिलनैच्यपात्रम् ।एषोऽहमेव न पुनर्जगतीदृशस्तद्रामानुजार्य करुणैव तु मद्गतिस्ते ॥ १४॥

vācāmagocara mahāguṇa deśikāgryakūrādhinātha kathitā'khilanaicyapātram |eṣo'hameva na punarjagatīdṛśastadrāmānujārya karuṇaiva tu madgatiste || 14||

शुद्धात्मयामुनगुरूत्तम कूरनाथभट्टाख्यदेशिकवरोक्तसमस्तनच्यम् ।अद्याऽस्त्यसङ्कुचितमेव मयीह लोकेतस्माद्यतीन्द्र करुणैव तु मद्गतिस्ते ॥ १५॥

śuddhātmayāmunagurūttama kūranāthabhaṭṭākhyadeśikavaroktasamastanacyam |adyā'styasaṅkucitameva mayīha loketasmādyatīndra karuṇaiva tu madgatiste || 15||

शब्दादिभोगविषया रुचिरस्मदीयानष्टा भवत्विह भवद्दयया यतीन्द्र ।त्वद्दासदासगणनाचरमावधौ यस्तद्दासतैकरसताऽविरता ममास्तु ॥ १६॥

śabdādibhogaviṣayā rucirasmadīyānaṣṭā bhavatviha bhavaddayayā yatīndra |tvaddāsadāsagaṇanācaramāvadhau yastaddāsataikarasatā'viratā mamāstu || 16||

श्रुत्यग्रवेद्यनिजदिव्यगुणस्वरूपःप्रत्यक्षतामुपगतस्त्विह रङ्गराजः ।वश्यस्सदा भवति ते यतिराज तस्मात्छक्तः स्वकीयजनपापविमोचने त्वम् ॥ १७॥

śrutyagravedyanijadivyaguṇasvarūpaḥpratyakṣatāmupagatastviha raṅgarājaḥ |vaśyassadā bhavati te yatirāja tasmātchaktaḥ svakīyajanapāpavimocane tvam || 17||

कालत्रयेऽपि करणत्रयनिरमितातिपापक्रियस्य शरणम् भगवत्क्षमैव ।सा च त्वयैव कमलारमणेऽर्थिता यत्क्षेमः स एव हि यतीन्द्र भवच्छ्रितानाम् ॥ १८॥

kālatraye'pi karaṇatrayaniramitātipāpakriyasya śaraṇam bhagavatkṣamaiva |sā ca tvayaiva kamalāramaṇe'rthitā yatkṣemaḥ sa eva hi yatīndra bhavacchritānām || 18||

श्रीमन् यतीन्द्र तवदिव्यपदाब्जसेवांश्रीशैलनाथकरुणापरिणामदत्ताम् ।तामन्वहं मम विवर्धय नाथ तस्याःकामं विरुद्धमखिलं च निवर्तयत्वम् ॥ १९॥

śrīman yatīndra tavadivyapadābjasevāṃśrīśailanāthakaruṇāpariṇāmadattām |tāmanvahaṃ mama vivardhaya nātha tasyāḥkāmaṃ viruddhamakhilaṃ ca nivartayatvam || 19||

विज्ञापनं यदिदमद्य तु मामकीनम्अङ्गीकुरुष्व यतिराज दयाम्बुराशे ।अज्ञोऽयमात्मगुणलेशविवर्जितश्चतस्मादनन्यशरणो भवतीति मत्वा ॥ २०॥

vijñāpanaṃ yadidamadya tu māmakīnamaṅgīkuruṣva yatirāja dayāmburāśe |ajño'yamātmaguṇaleśavivarjitaścatasmādananyaśaraṇo bhavatīti matvā || 20||

इति यतिकुलधुर्यमेधमानैः श्रुतिमधुरैरुदितै प्रहर्षयन्तम् ।वरवरमुनिमेव चिन्तयन्ती मतिरियमेति निरत्ययं प्रसादम् ॥ २१॥

iti yatikuladhuryamedhamānaiḥ śrutimadhurairuditai praharṣayantam |varavaramunimeva cintayantī matiriyameti niratyayaṃ prasādam || 21||

इति श्रीयतिराजवीम्शतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīyatirājavīmśatiḥ sampūrṇā |