वैश्वानराष्टकम् Shrivaishvanarashtakam

समुद्भूतो भूमौ भगवदभिधानेन सदयःसमुद्धारं कर्तुं कृपणमनुजानां कलियुगे ।चकार स्वं मार्गं प्रकटमतुलानन्दजननंस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ १॥

samudbhūto bhūmau bhagavadabhidhānena sadayaḥsamuddhāraṃ kartuṃ kṛpaṇamanujānāṃ kaliyuge |cakāra svaṃ mārgaṃ prakaṭamatulānandajananaṃsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 1||

निजानन्दे मग्नः सततमथ लग्नश्च मनसाहरौ भग्नासक्तिर्जगति जगदुद्धारकरणः ।कृपापारावारः परहृदयशोकापहरणःस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ २॥

nijānande magnaḥ satatamatha lagnaśca manasāharau bhagnāsaktirjagati jagaduddhārakaraṇaḥ |kṛpāpārāvāraḥ parahṛdayaśokāpaharaṇaḥsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 2||

महामायामोहप्रशमनमना दोषनिचयाप्रतीतः श्रीकृष्णः प्रकटपदविद्वेषसयुजाम् ।मुखध्वंसं चक्रे निगमवचनैर्मायिकनृणांस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ३॥

mahāmāyāmohapraśamanamanā doṣanicayāpratītaḥ śrīkṛṣṇaḥ prakaṭapadavidveṣasayujām |mukhadhvaṃsaṃ cakre nigamavacanairmāyikanṛṇāṃsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 3||

प्रसिद्धैस्तैर्दोषैः सहजकलिदोषादिजनितोयतः स्वीयैर्धर्मैरपि च रहितः सर्वमनुजः ।कृतः सम्बन्धेन प्रभुचरणसेवादिसहितःस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ४॥

prasiddhaistairdoṣaiḥ sahajakalidoṣādijanitoyataḥ svīyairdharmairapi ca rahitaḥ sarvamanujaḥ |kṛtaḥ sambandhena prabhucaraṇasevādisahitaḥsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 4||

विभेदं यश्चक्रे हरिभजनपूजादिविधिषुस्वमार्गीयप्राप्यं फलमपि फलेभ्यः समधिकम् ।विना वैराग्यादेरपि परममोक्षैकफलदःस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ५॥

vibhedaṃ yaścakre haribhajanapūjādividhiṣusvamārgīyaprāpyaṃ phalamapi phalebhyaḥ samadhikam |vinā vairāgyāderapi paramamokṣaikaphaladaḥsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 5||

परिक्रान्ता पृथ्वीचरणकमलैस्तीर्थमहिमप्रसिद्ध्यर्थं स्वीयस्मरणसमवाप्त्यै निजनृणाम् ।तथा दैवाञ्जीवाञ्जगति च पृथक्कर्तुमखिलान्स मे मूर्धन्यस्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ६॥

parikrāntā pṛthvīcaraṇakamalaistīrthamahimaprasiddhyarthaṃ svīyasmaraṇasamavāptyai nijanṛṇām |tathā daivāñjīvāñjagati ca pṛthakkartumakhilānsa me mūrdhanyastāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 6||

हरिं भावात्मानं तदखिलविहारानपि तथासमस्तां सामग्रीं मनुजपशुपक्ष्यादिसहितान् ।कृपामात्रेणात्र प्रकटयति दृक् पारकरुणःस मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ७॥

hariṃ bhāvātmānaṃ tadakhilavihārānapi tathāsamastāṃ sāmagrīṃ manujapaśupakṣyādisahitān |kṛpāmātreṇātra prakaṭayati dṛk pārakaruṇaḥsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 7||

परेषामासक्तिं सुतधनशरीरादिषु दृढांद्रुतं भस्मीचक्रे बहुलमपि तूलं ज्वलन इव ।स्वसान्निध्यादेव व्यसनमपि कृष्णोऽपि विदधत्स मे मूर्धन्यास्तां हरिवदनवैश्वानरविभुः ॥ ८॥

pareṣāmāsaktiṃ sutadhanaśarīrādiṣu dṛḍhāṃdrutaṃ bhasmīcakre bahulamapi tūlaṃ jvalana iva |svasānnidhyādeva vyasanamapi kṛṣṇo'pi vidadhatsa me mūrdhanyāstāṃ harivadanavaiśvānaravibhuḥ || 8||

इति श्रीमत्प्रोक्तं हरिचरणदासेन हरिणाऽष्टकं स्वाचार्यणां पठति परमप्रेमसहितः ।जनस्तस्य स्याद्वै हरिवदनवैश्वानरपदेपरो भावस्तूर्णं सकलफलरूपस्तदधिकः ॥ ९॥

iti śrīmatproktaṃ haricaraṇadāsena hariṇā'ṣṭakaṃ svācāryaṇāṃ paṭhati paramapremasahitaḥ |janastasya syādvai harivadanavaiśvānarapadeparo bhāvastūrṇaṃ sakalaphalarūpastadadhikaḥ || 9||

इति श्रीहरिरायजीविरचितं श्रीवैश्वानराष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīharirāyajīviracitaṃ śrīvaiśvānarāṣṭakaṃ sampūrṇam |