श्रीकृष्णमुक्तकम् Shri Krishnamuktakam

उदेतु हृदयाकाशे मम हेरम्बभास्करः ।उत्साहकमलोल्लासं कुर्वन् विघ्नहिमं नुदन् ॥अभ्यर्थितः कमलजेन भुवोऽपनेतुंभारं बभूव वसुदेवसुतोऽद्भुताङ्गः ।तातेन यो व्रजमनीयत कंसभीत्याकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १॥

udetu hṛdayākāśe mama herambabhāskaraḥ |utsāhakamalollāsaṃ kurvan vighnahimaṃ nudan ||abhyarthitaḥ kamalajena bhuvo'panetuṃbhāraṃ babhūva vasudevasuto'dbhutāṅgaḥ |tātena yo vrajamanīyata kaṃsabhītyākṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 1||

नन्देन नन्दनधिया किल रक्ष्यमाणोयः पूतनामनयदन्तिकमन्तकस्य ।वात्यासुरं च शकटं तु पदा बिभेदकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २॥

nandena nandanadhiyā kila rakṣyamāṇoyaḥ pūtanāmanayadantikamantakasya |vātyāsuraṃ ca śakaṭaṃ tu padā bibhedakṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 2||

मात्रे प्रदर्श्य भुवनं विवृते निजास्येगर्गेण नामनि कृते सह पूर्वजेन ।जह्ने मनांसि चरितैत्रेर्व्रजवासिनां यःकृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३॥

mātre pradarśya bhuvanaṃ vivṛte nijāsyegargeṇa nāmani kṛte saha pūrvajena |jahne manāṃsi caritaitrervrajavāsināṃ yaḥkṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 3||

दुश्चेष्टितेन बत संयमितो जनन्यापाशैरुलूखल उपासकलोकनिघ्नः ।भङ्क्त्वार्जुनौ धनदजाववति स्म यो वैकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४॥

duśceṣṭitena bata saṃyamito jananyāpāśairulūkhala upāsakalokanighnaḥ |bhaṅktvārjunau dhanadajāvavati sma yo vaikṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 4||

गोवर्धनं गिरिवरं समुपेत्य वत्सान्सञ्चारयन् सहबलस्तदुपत्यकासु ।यो वत्सदानवमहन् बकदानवं चकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५॥

govardhanaṃ girivaraṃ samupetya vatsānsañcārayan sahabalastadupatyakāsu |yo vatsadānavamahan bakadānavaṃ cakṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 5||

गोपाभिकानजगरोदरसम्प्रविष्टान्दृष्ट्वा स्वयं प्रसभमेत्य गळे प्रवृद्धः ।प्राणैर्वियोज्य दितिजं स्वजनानपाद् यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ६॥

gopābhikānajagarodarasampraviṣṭāndṛṣṭvā svayaṃ prasabhametya gaḷe pravṛddhaḥ |prāṇairviyojya ditijaṃ svajanānapād yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 6||

ब्रह्माणमाशु परिदर्शितयोगमायोयोऽमूमुहत् कृतवयस्यकवत्ससङ्घः ।प्रीतश्च यः सपदि संस्तुवते च तस्मैकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ७॥

brahmāṇamāśu paridarśitayogamāyoyo'mūmuhat kṛtavayasyakavatsasaṅghaḥ |prītaśca yaḥ sapadi saṃstuvate ca tasmaikṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 7||

पौगण्डकं वय उपेत्य मनोज्ञवेषोवृन्दावने तु पशुपैः सह चारयन् गाः ।योऽहन् बलेन सह धेनुकदैत्यमुग्रंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ८॥

paugaṇḍakaṃ vaya upetya manojñaveṣovṛndāvane tu paśupaiḥ saha cārayan gāḥ |yo'han balena saha dhenukadaityamugraṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 8||

क्रीडन् वने सहृदयैः सह गोपवेषंज्येष्ठेन यः सपदि धातितवान् प्रलम्बम् ।मुञ्जाटवीमुपगतोऽग्निभयादपात् वान् ।कृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ९॥

krīḍan vane sahṛdayaiḥ saha gopaveṣaṃjyeṣṭhena yaḥ sapadi dhātitavān pralambam |muñjāṭavīmupagato'gnibhayādapāt vān |kṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 9||

यः कालियस्य गरुडस्य कलिन्दजायाःकालुष्यमेकपद एव पदा जहार ।वह्निं समन्तत उपागतमापिबद् यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १०॥

yaḥ kāliyasya garuḍasya kalindajāyāḥkāluṣyamekapada eva padā jahāra |vahniṃ samantata upāgatamāpibad yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 10||

यो यज्ञविघ्नकुपितेन्द्रनियुक्तमेधैरुत्सृष्टवारिपरिपीडितमात्मनाथम् ।गोगोपवृन्दमवितुं धृतवान् महीघ्रंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ११॥

yo yajñavighnakupitendraniyuktamedhairutsṛṣṭavāriparipīḍitamātmanātham |gogopavṛndamavituṃ dhṛtavān mahīghraṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 11||

इन्द्रेण यो गतमदेन कृताभिषेकोगोविन्द इत्यभिहितस्त्रिदशैस्समेतैः ।नन्दं जलेशपुरनीतमुपानयद् यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १२॥

indreṇa yo gatamadena kṛtābhiṣekogovinda ityabhihitastridaśaissametaiḥ |nandaṃ jaleśapuranītamupānayad yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 12||

यः पृष्टनन्दवचसा गतमर्त्यबुद्धीन्स्वस्मिन् यथार्थमवगन्तुमुदूढवाञ्छान् ।आत्मस्वरूपमवबोधयति स्म गोपान्कृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १३॥

yaḥ pṛṣṭanandavacasā gatamartyabuddhīnsvasmin yathārthamavagantumudūḍhavāñchān |ātmasvarūpamavabodhayati sma gopānkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 13||

वृन्दावने चरति चन्द्रकराभिमृष्टेवेणुस्वनश्रवणमोहितवल्लवीभिः ।रासोत्सवं व्यतनुताखिलमोहनं यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १४॥

vṛndāvane carati candrakarābhimṛṣṭeveṇusvanaśravaṇamohitavallavībhiḥ |rāsotsavaṃ vyatanutākhilamohanaṃ yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 14||

यः शङ्खचूडमवधीदबला हरन्तंव्योमं च गोपगणमद्रिगुहां नयन्तम् ।नन्दं व्यमोचयदहेर्मुनिशापतोऽमुंकृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १५॥

yaḥ śaṅkhacūḍamavadhīdabalā harantaṃvyomaṃ ca gopagaṇamadriguhāṃ nayantam |nandaṃ vyamocayadahermuniśāpato'muṃkṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 15||

योऽहन्नरिष्टमसुरं वृषभाकृतिं स्वान्सन्त्रासयन्तमपि केशिनमश्वरूपम् ।श्रीनारदोदितसमस्तमहापदानःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १६॥

yo'hannariṣṭamasuraṃ vṛṣabhākṛtiṃ svānsantrāsayantamapi keśinamaśvarūpam |śrīnāradoditasamastamahāpadānaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 16||

अक्रूरमागतमकृत्रिमभक्तिभाजंयो मानयन् सहबलो मधुरां प्रयातः ।मार्गे प्रदर्श्य परमं महिमानमस्मैकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १७॥

akrūramāgatamakṛtrimabhaktibhājaṃyo mānayan sahabalo madhurāṃ prayātaḥ |mārge pradarśya paramaṃ mahimānamasmaikṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 17||

दुर्वादिनं रजकमाशु निपात्य कुब्जामृज्वीं विधाय च सुदामकवायकाभ्याम् ।दत्त्वा वरं सपदि यः प्रबभञ्ज चापंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १८॥

durvādinaṃ rajakamāśu nipātya kubjāmṛjvīṃ vidhāya ca sudāmakavāyakābhyām |dattvā varaṃ sapadi yaḥ prababhañja cāpaṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 18||

हत्वा गजं झटिति रङ्गगतः सरामश्चाणूरमुष्टिकमुखान् विनिहत्य मल्लान् ।कंसं गुरुद्रुहमहन् सह सोदरैर्यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ १९॥

hatvā gajaṃ jhaṭiti raṅgagataḥ sarāmaścāṇūramuṣṭikamukhān vinihatya mallān |kaṃsaṃ gurudruhamahan saha sodarairyaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 19||

कृत्वा च बन्धनगतौ पितरौ विमुक्तौनन्दं विसृज्य सह बन्धुजनैव्रजाय ।मातामहं यदुकुलस्य पतिं व्यधाद् यःकृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २०॥

kṛtvā ca bandhanagatau pitarau vimuktaunandaṃ visṛjya saha bandhujanaivrajāya |mātāmahaṃ yadukulasya patiṃ vyadhād yaḥkṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 20||

गर्गात् कृतोपनयनो व्रतमास्थितो यःसान्दीपनिं गुरुमुपेत्य गृहीतविद्यः ।तस्मै मृतार्भकमदाद्घृतपाञ्चजन्यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २१॥

gargāt kṛtopanayano vratamāsthito yaḥsāndīpaniṃ gurumupetya gṛhītavidyaḥ |tasmai mṛtārbhakamadādghṛtapāñcajanyaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 21||

आश्वास्य गोपवनिताजनमुद्धवेनगत्वा गृहं रमयति स्म वितीर्णगन्धाम् ।श्वावल्किना हृतपृथात्मजसङ्कटो यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २२॥

āśvāsya gopavanitājanamuddhavenagatvā gṛhaṃ ramayati sma vitīrṇagandhām |śvāvalkinā hṛtapṛthātmajasaṅkaṭo yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 22||

यो मागधेन समुपाहृतभूमिभारंप्राप्ताहवोपकरणो बत चित्रयुद्धम् ।कृत्वाग्रजेन रहितो बहुशो जहार (सहितो)कृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २३॥

yo māgadhena samupāhṛtabhūmibhāraṃprāptāhavopakaraṇo bata citrayuddham |kṛtvāgrajena rahito bahuśo jahāra (sahito)kṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 23||

रुद्धे पुरे यवनकेन पुरीं विधाययो द्वारकां स्वजनमत्र निवेश्य हृष्टः ।म्लेच्छं चकार मुचुकुन्दहगग्निदग्धंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २४॥

ruddhe pure yavanakena purīṃ vidhāyayo dvārakāṃ svajanamatra niveśya hṛṣṭaḥ |mlecchaṃ cakāra mucukundahagagnidagdhaṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 24||

मान्धातृसूनुमनुगृह्य जरासुतायदत्त्वा जयं श्रुतविदर्भसुताभिलाषः ।तां राक्षसेन विधिनोदवहच्छ्रियं यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २५॥

māndhātṛsūnumanugṛhya jarāsutāyadattvā jayaṃ śrutavidarbhasutābhilāṣaḥ |tāṃ rākṣasena vidhinodavahacchriyaṃ yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 25||

लब्ध्वा तु शम्बरहृतं तनयं स्मरं यःकृत्वा प्रयत्नमयशःपरिमार्जनाय ।सात्राजितीमपि च जाम्बवतीमवापकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २६॥

labdhvā tu śambarahṛtaṃ tanayaṃ smaraṃ yaḥkṛtvā prayatnamayaśaḥparimārjanāya |sātrājitīmapi ca jāmbavatīmavāpakṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 26||

हत्वा स्यमन्तककृते दयितापितृघ्नमक्रूरसीरिहृदिकात्मजसत्यभामाः ।क्षुब्धाः प्रसन्नमनसश्च कृता हि येनकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २७॥

hatvā syamantakakṛte dayitāpitṛghnamakrūrasīrihṛdikātmajasatyabhāmāḥ |kṣubdhāḥ prasannamanasaśca kṛtā hi yenakṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 27||

काळिन्द्यविन्दत पतिं मिहिरात्मजा यंविन्दानुविन्दसहजापि च मित्रविन्दा ।बद्धर्षभं सपदि नाग्नजिती च सत्याकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २८॥

kāḷindyavindata patiṃ mihirātmajā yaṃvindānuvindasahajāpi ca mitravindā |baddharṣabhaṃ sapadi nāgnajitī ca satyākṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 28||

भद्रां च केकयपतेस्तनयामुवाहभित्त्वा च लक्षमपरैर्नर पैरभेद्यम् ।मद्राधिपस्य तनयामपि लक्षणां यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ २९॥

bhadrāṃ ca kekayapatestanayāmuvāhabhittvā ca lakṣamaparairnara pairabhedyam |madrādhipasya tanayāmapi lakṣaṇāṃ yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 29||

भौमं निहत्य समुरं तदुपाहृतानांस्त्रीणां तु षोडशसहस्रमुदावहद् यः ।ताभिः पृथगूगृहगताभिररंस्त वै यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३०॥

bhaumaṃ nihatya samuraṃ tadupāhṛtānāṃstrīṇāṃ tu ṣoḍaśasahasramudāvahad yaḥ |tābhiḥ pṛthagūgṛhagatābhiraraṃsta vai yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 30||

दातुं तु भौमहृतकुण्डलमिन्द्रमात्रेस्वर्गं गतः खगवरेण ससत्यभामः ।यः स्वस्तरुं सह मदेन जहार शच्याःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३१॥

dātuṃ tu bhaumahṛtakuṇḍalamindramātresvargaṃ gataḥ khagavareṇa sasatyabhāmaḥ |yaḥ svastaruṃ saha madena jahāra śacyāḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 31||

आनर्तनाथतनयापतिनाग्रजेनयो द्वारकामधिवसन् निजवल्लभासु ।एकैकशो दश दशाजनयत् तनूजान्कृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३२॥

ānartanāthatanayāpatināgrajenayo dvārakāmadhivasan nijavallabhāsu |ekaikaśo daśa daśājanayat tanūjānkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 32||

यस्त्वर्जुनेन यतिवेषनिगूहितेनदुर्योधनप्रियकृतं हलिनं प्रतार्य ।भद्रां स्वसारमपहारितवान् सुभद्रांकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३३॥

yastvarjunena yativeṣanigūhitenaduryodhanapriyakṛtaṃ halinaṃ pratārya |bhadrāṃ svasāramapahāritavān subhadrāṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 33||

इन्द्रात्मजेन सह खाण्डवमग्निदग्धंकृत्वा मयं च परिरक्ष्य सभामनेन ।योऽकारयत् प्रियकृते खलु धर्मसूनोःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३४॥

indrātmajena saha khāṇḍavamagnidagdhaṃkṛtvā mayaṃ ca parirakṣya sabhāmanena |yo'kārayat priyakṛte khalu dharmasūnoḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 34||

भीमेन मागधनृपं युधि घातयित्वातद्बद्धभूपतिगणांश्च विसृज्य भक्तान् ।योऽयाजयत् ऋतुवरेण हि धर्मसूनुंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३५॥

bhīmena māgadhanṛpaṃ yudhi ghātayitvātadbaddhabhūpatigaṇāṃśca visṛjya bhaktān |yo'yājayat ṛtuvareṇa hi dharmasūnuṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 35||

हत्वा तु चैद्यपृथिवीपतिदन्तवक्रावाजन्मनः प्रभृति सम्भृतमत्सरौ यः ।तुष्टो बभूव कृतकृत्यतयातिमात्रंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३६॥

hatvā tu caidyapṛthivīpatidantavakrāvājanmanaḥ prabhṛti sambhṛtamatsarau yaḥ |tuṣṭo babhūva kṛtakṛtyatayātimātraṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 36||

साल्वं ससौभमखिलानपि मोहयन्तंहत्वा ससैन्यमपि पौण्ड्रककाशिपौ यः ।चक्रे च काशिनगरीं निजचक्रदग्धांकृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३७॥

sālvaṃ sasaubhamakhilānapi mohayantaṃhatvā sasainyamapi pauṇḍrakakāśipau yaḥ |cakre ca kāśinagarīṃ nijacakradagdhāṃkṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 37||

आकृष्टनीलसरिता विविदान्तकर्त्रासाम्बापकारविषमीकृतहस्तिनेन ! ।यस्त्वग्रजेन सह रञ्जितवांस्त्रिलोकींकृष्णोडवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३८॥

ākṛṣṭanīlasaritā vividāntakartrāsāmbāpakāraviṣamīkṛtahastinena ! |yastvagrajena saha rañjitavāṃstrilokīṃkṛṣṇoḍavatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 38||

अज्ञातभूमिसुरधेन्वपहारदोषात्सम्प्राप्तकूपवसतिं कृकलासरूपम् ।उद्धृत्य यो गमितवान् नृपतिं नृगं स्वःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ३९॥

ajñātabhūmisuradhenvapahāradoṣātsamprāptakūpavasatiṃ kṛkalāsarūpam |uddhṛtya yo gamitavān nṛpatiṃ nṛgaṃ svaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 39||

मायावलोकनकुतूहलतोऽभियातंधर्मं गृहस्थविहितं बहुधा प्रदर्श्य ।चक्रे प्रसन्नमनसं खलु नारदं यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४०॥

māyāvalokanakutūhalato'bhiyātaṃdharmaṃ gṛhasthavihitaṃ bahudhā pradarśya |cakre prasannamanasaṃ khalu nāradaṃ yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 40||

श्रुत्वा निरुद्धमनिरुद्धमुपेत्य बाणंजित्वा वृषध्वजगिरा तमथानुगृह्य ।प्रत्यानयत् सपदि पौत्रमुषान्वितं यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४१॥

śrutvā niruddhamaniruddhamupetya bāṇaṃjitvā vṛṣadhvajagirā tamathānugṛhya |pratyānayat sapadi pautramuṣānvitaṃ yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 41||

दारिद्र्यतप्तदयितावचसा समेतंस्वस्मै प्रदत्तपृथुकप्रसृतिं कुचेलम् ।भूत्या जितामरपतिं कृतवान् क्षणाद् यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४२॥

dāridryataptadayitāvacasā sametaṃsvasmai pradattapṛthukaprasṛtiṃ kucelam |bhūtyā jitāmarapatiṃ kṛtavān kṣaṇād yaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 42||

सूर्योपरागसमये भृगुवर्यतीर्थस्नानार्थमागतनृपर्षिसुहृत्समाजे ।यज्ञोत्सवं समतनोदृषिभिः पितुर्यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४३॥

sūryoparāgasamaye bhṛguvaryatīrthasnānārthamāgatanṛparṣisuhṛtsamāje |yajñotsavaṃ samatanodṛṣibhiḥ pituryaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 43||

मात्रे तु कंसनीहतांस्तनयान् प्रदर्श्यवैदेहभूपतिवृषश्रुतदेवविप्रौ ।अन्वग्रहीद् युगपदेत्य गृहं तयोर्यःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४४॥

mātre tu kaṃsanīhatāṃstanayān pradarśyavaidehabhūpativṛṣaśrutadevaviprau |anvagrahīd yugapadetya gṛhaṃ tayoryaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 44||

उत्पाद्य घोरसमरं कुरुपाण्डवानांभारं भुवो बत जहार निरायुधो यः ।धर्मात्मजं च जयिनं कृतवान् सधर्मंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४५॥

utpādya ghorasamaraṃ kurupāṇḍavānāṃbhāraṃ bhuvo bata jahāra nirāyudho yaḥ |dharmātmajaṃ ca jayinaṃ kṛtavān sadharmaṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 45||

तीर्थाप्लुते मुनिजनोज्झितसूतहत्यंस्विष्टक्रतुं निहतवल्कलमप्रजं यः ।आनन्दयच्चिरवियुक्तमुपेत्य हृष्टःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४६॥

tīrthāplute munijanojjhitasūtahatyaṃsviṣṭakratuṃ nihatavalkalamaprajaṃ yaḥ |ānandayacciraviyuktamupetya hṛṣṭaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 46||

ज्येष्ठेन रुकमिणि हतेऽतिबलेऽक्षगोष्ठयांकालिङ्गभूपदशनांश्च निपात्य सेषात् ।सञ्चप्रियाञ्च समरञ्जयमात्मना यः(तञ्चप्रियां च समरञ्जयदात्मना यः)कृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४७॥

jyeṣṭhena rukamiṇi hate'tibale'kṣagoṣṭhayāṃkāliṅgabhūpadaśanāṃśca nipātya seṣāt |sañcapriyāñca samarañjayamātmanā yaḥ(tañcapriyāṃ ca samarañjayadātmanā yaḥ)kṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 47||

पार्थेन यः सह पदं परमं स्वमेत्यस्वीकृत्य नष्टतनयान् द्विजपुङ्गवाय ।दत्त्वा वयस्यमकरोत् सफलप्रतिज्ञंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४८॥

pārthena yaḥ saha padaṃ paramaṃ svametyasvīkṛtya naṣṭatanayān dvijapuṅgavāya |dattvā vayasyamakarot saphalapratijñaṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 48||

मूर्त्या गिरा मधुरया स्मितवीक्षणाद्यैराकृष्टसर्वकरणाः सकलाश्च देव्यः ।आनन्दवारिधिगता न विदुर्यतोऽन्यत्कृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ४९॥

mūrtyā girā madhurayā smitavīkṣaṇādyairākṛṣṭasarvakaraṇāḥ sakalāśca devyaḥ |ānandavāridhigatā na viduryato'nyatkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 49||

यो विप्रशापहतमात्मकुलं निशम्यवैराग्ययुक्तमनसौ पितरौ मुमुक्षू ।श्रीनारदेन कृतवान् विदितात्मतत्त्वौकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५०॥

yo vipraśāpahatamātmakulaṃ niśamyavairāgyayuktamanasau pitarau mumukṣū |śrīnāradena kṛtavān viditātmatattvaukṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 50||

प्रोवाच यः स्वमतमुत्तममुद्धवाययं सूरयो जगति भागवतं वदन्ति ।पीतासवं च कृतवान् कुलमात्मशेषंकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५१॥

provāca yaḥ svamatamuttamamuddhavāyayaṃ sūrayo jagati bhāgavataṃ vadanti |pītāsavaṃ ca kṛtavān kulamātmaśeṣaṃkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 51||

कीर्ति वितत्य भुवने सकलाघहन्त्रींयो दैवतैरनुमतो भवपद्मजाद्यैः ।व्याधेन विद्धचरणो गतवान् स्वकाष्ठांकृष्णोऽवतात् म भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५२॥

kīrti vitatya bhuvane sakalāghahantrīṃyo daivatairanumato bhavapadmajādyaiḥ |vyādhena viddhacaraṇo gatavān svakāṣṭhāṃkṛṣṇo'vatāt ma bhagavān hṛdayasthito naḥ || 52||

श्रीकृष्णमुक्तकमिदं पठतां जनानांयः पातकानि सकलानि विधूय सद्यः ।भक्तिं स्थिरां स्वविषयां विदधाति तुष्टःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५३॥

śrīkṛṣṇamuktakamidaṃ paṭhatāṃ janānāṃyaḥ pātakāni sakalāni vidhūya sadyaḥ |bhaktiṃ sthirāṃ svaviṣayāṃ vidadhāti tuṣṭaḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 53||

गोपात्मजा व्रतकृशाः परिहासपूर्वंयोऽन्वग्रहीत् तदभिलाषसमर्थनेन ।चक्रे च यो द्विजसतीः सफलात्मभक्तीःकृष्णोऽवतात् स भगवान् हृदयस्थितो नः ॥ ५४॥

gopātmajā vratakṛśāḥ parihāsapūrvaṃyo'nvagrahīt tadabhilāṣasamarthanena |cakre ca yo dvijasatīḥ saphalātmabhaktīḥkṛṣṇo'vatāt sa bhagavān hṛdayasthito naḥ || 54||

कृष्णः कृष्णः कृष्ण इत्यन्तकालेजल्पन् जन्तुर्जीवित यो जहाति ।आद्यः शब्दः कल्पते तस्य मुक्त्यैव्रीळानम्रौ तिष्ठतोऽन्यावृणार्थौ ॥ ५५॥

kṛṣṇaḥ kṛṣṇaḥ kṛṣṇa ityantakālejalpan janturjīvita yo jahāti |ādyaḥ śabdaḥ kalpate tasya muktyaivrīḷānamrau tiṣṭhato'nyāvṛṇārthau || 55||

इति श्रीकृष्णमुक्तकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīkṛṣṇamuktakaṃ sampūrṇam |