कृष्णस्तोत्रम् (महादेवकृतम्, ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम्) Shri Krishna Stotra Shri Mahadevakrita

श्रीमहादेव उवाचपरं ब्रह्म परं धाम परं ज्योतिः सनातनम् ।निर्लिप्तं परमात्मानं नमाम्यखिलकारणम् ॥ १॥

śrīmahādeva uvācaparaṃ brahma paraṃ dhāma paraṃ jyotiḥ sanātanam |nirliptaṃ paramātmānaṃ namāmyakhilakāraṇam || 1||

स्थूलात्स्थूलतमं देवं सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमं परम् ।सर्वदृश्यमदृश्यं च स्वेच्छाचारं नमाम्यहम् ॥ २॥

sthūlātsthūlatamaṃ devaṃ sūkṣmātsūkṣmatamaṃ param |sarvadṛśyamadṛśyaṃ ca svecchācāraṃ namāmyaham || 2||

साकारं च निराकारं सगुणं निर्गुणं प्रभुम् ।सर्वाधारं च सर्वं च स्वेच्छारूपं नमाम्यहम् ॥ ३॥

sākāraṃ ca nirākāraṃ saguṇaṃ nirguṇaṃ prabhum |sarvādhāraṃ ca sarvaṃ ca svecchārūpaṃ namāmyaham || 3||

अतीव कमनीयं च रूपं निरुपमं विभुम् ।करालरूपमत्यन्तं बिभ्रतं प्रणमाम्यहम् ॥ ४॥

atīva kamanīyaṃ ca rūpaṃ nirupamaṃ vibhum |karālarūpamatyantaṃ bibhrataṃ praṇamāmyaham || 4||

कर्मणः कर्मरूपं तं साक्षिणं सर्वकर्मणः ।फलं च फलदातारं सर्वरूपं नमाम्यहम् ॥ ५॥

karmaṇaḥ karmarūpaṃ taṃ sākṣiṇaṃ sarvakarmaṇaḥ |phalaṃ ca phaladātāraṃ sarvarūpaṃ namāmyaham || 5||

स्रष्टा पाता च संहर्ता कलया मूर्तिभेदतः ।नानामूर्तिः कलांशेन यः पुमांस्तं नमाम्यहम् ॥ ६॥

sraṣṭā pātā ca saṃhartā kalayā mūrtibhedataḥ |nānāmūrtiḥ kalāṃśena yaḥ pumāṃstaṃ namāmyaham || 6||

स्वयं प्रकृतिरूपश्च मायया च स्वयं पुमान् ।तयोः परं स्वयं शश्वत्तन्नमामि परात्परम् ॥ ७॥

svayaṃ prakṛtirūpaśca māyayā ca svayaṃ pumān |tayoḥ paraṃ svayaṃ śaśvattannamāmi parātparam || 7||

स्त्रीपुन्नपुंसकं रूपं यो बिभर्ति स्वमायया ।स्वयं माया स्वयं मायी यो देवस्तं नमाम्यहम् ॥ ८॥

strīpunnapuṃsakaṃ rūpaṃ yo bibharti svamāyayā |svayaṃ māyā svayaṃ māyī yo devastaṃ namāmyaham || 8||

तारकं सर्वदुःखानां सर्वकारणकारणम् ।धारकं सर्वविश्वानां सर्वबीजं नमाम्यहम् ॥ ९॥

tārakaṃ sarvaduḥkhānāṃ sarvakāraṇakāraṇam |dhārakaṃ sarvaviśvānāṃ sarvabījaṃ namāmyaham || 9||

तेजस्विनां रविर्यो हि सर्वजातिषु वाडवः ।नक्षत्राणां च यश्चन्द्रस्तं नमामि जगत्प्रभुम् ॥ १०॥

tejasvināṃ raviryo hi sarvajātiṣu vāḍavaḥ |nakṣatrāṇāṃ ca yaścandrastaṃ namāmi jagatprabhum || 10||

रुद्राणां वैष्णवानां च ज्ञानिनां यो हि शङ्करः ।नागानां यो हि शेषश्च तं नमामि जगत्पतिम् ॥ ११॥

rudrāṇāṃ vaiṣṇavānāṃ ca jñānināṃ yo hi śaṅkaraḥ |nāgānāṃ yo hi śeṣaśca taṃ namāmi jagatpatim || 11||

प्रजापतीनां यो ब्रह्मा सिद्धानां कपिलः स्वयम् ।सनत्कुमारो मुनिषु तं नमामि जगद्गुरुम् ॥ १२॥

prajāpatīnāṃ yo brahmā siddhānāṃ kapilaḥ svayam |sanatkumāro muniṣu taṃ namāmi jagadgurum || 12||

देवानां यो हि विष्णुश्च देवीनां प्रकृतिः स्वयम् ।स्वायम्भुवो मनूनां यो मानवेषु वैष्णवः ।नारीणां शतरूपा च बहुरूपं नमाम्यहम् ॥ १३॥

devānāṃ yo hi viṣṇuśca devīnāṃ prakṛtiḥ svayam |svāyambhuvo manūnāṃ yo mānaveṣu vaiṣṇavaḥ |nārīṇāṃ śatarūpā ca bahurūpaṃ namāmyaham || 13||

ऋतूनां यो वसन्तश्च मासानां मार्गशीर्षकः ।एकादशी तिथीनां च नमाम्यखिलरूपिणम् ॥ १४॥

ṛtūnāṃ yo vasantaśca māsānāṃ mārgaśīrṣakaḥ |ekādaśī tithīnāṃ ca namāmyakhilarūpiṇam || 14||

सागरः सरितां यश्च पर्वतानां हिमालयः ।वसुन्धरा सहिष्णूनां तं सर्वं प्रणमाम्यहम् ॥ १५॥

sāgaraḥ saritāṃ yaśca parvatānāṃ himālayaḥ |vasundharā sahiṣṇūnāṃ taṃ sarvaṃ praṇamāmyaham || 15||

पत्राणां तुलसीपत्रं दारुरूपेषु चन्दनम् ।वृक्षाणां कल्पवृक्षो यस्तं नमामि जगत्पतिम् ॥ १६॥

patrāṇāṃ tulasīpatraṃ dārurūpeṣu candanam |vṛkṣāṇāṃ kalpavṛkṣo yastaṃ namāmi jagatpatim || 16||

पुष्पाणां पारिजातश्च सस्यानां धान्यमेव च ।अमृतं भक्ष्यवस्तुनां नानारूपं नमाम्यहम् ॥ १७॥

puṣpāṇāṃ pārijātaśca sasyānāṃ dhānyameva ca |amṛtaṃ bhakṣyavastunāṃ nānārūpaṃ namāmyaham || 17||

ऐरावतो गजेन्द्राणां वैनतेयश्च पक्षिणाम् ।कामधेनुश्च धेनूनां सर्वरूपं नमाम्यहम् ॥ १८॥

airāvato gajendrāṇāṃ vainateyaśca pakṣiṇām |kāmadhenuśca dhenūnāṃ sarvarūpaṃ namāmyaham || 18||

तैजसानां सुवर्णं च धान्यानां यव एव च ।यः केसरी पशूनां च वररूपं नमाम्यहम् ॥ १९॥

taijasānāṃ suvarṇaṃ ca dhānyānāṃ yava eva ca |yaḥ kesarī paśūnāṃ ca vararūpaṃ namāmyaham || 19||

यक्षाणां च कुबेरो यो ग्रहाणां च बृहस्पतिः ।दिक्पालानां महेन्द्रश्च तं नमामि परं वरम् ॥ २०॥

yakṣāṇāṃ ca kubero yo grahāṇāṃ ca bṛhaspatiḥ |dikpālānāṃ mahendraśca taṃ namāmi paraṃ varam || 20||

वेदसङ्घश्च शास्त्राणां पण्डितानां सरस्वती ।अक्षराणामकारो यस्तं प्रधानं नमाम्यहम् ॥ २१॥

vedasaṅghaśca śāstrāṇāṃ paṇḍitānāṃ sarasvatī |akṣarāṇāmakāro yastaṃ pradhānaṃ namāmyaham || 21||

मन्त्राणां विष्णुमन्त्रश्च तीर्थानां जाह्नवी स्वयम् ।इन्द्रियाणां मनो यो हि सर्वश्रेष्ठं नमाम्यहम् ॥ २२॥

mantrāṇāṃ viṣṇumantraśca tīrthānāṃ jāhnavī svayam |indriyāṇāṃ mano yo hi sarvaśreṣṭhaṃ namāmyaham || 22||

सुदर्शनं च शस्त्राणां व्याधिनां वैष्णवो ज्वरः ।तेजसां ब्रह्मतेजश्च वरेण्यं तं नमाम्यहम् ॥ २३॥

sudarśanaṃ ca śastrāṇāṃ vyādhināṃ vaiṣṇavo jvaraḥ |tejasāṃ brahmatejaśca vareṇyaṃ taṃ namāmyaham || 23||

बलं यो वै बलवतां मनो वै शीघ्रगामिनाम् ।कालः कलयतां यो हि तं नमामि विलक्षणम् ॥ २४॥

balaṃ yo vai balavatāṃ mano vai śīghragāminām |kālaḥ kalayatāṃ yo hi taṃ namāmi vilakṣaṇam || 24||

ज्ञानदाता गुरूणां च मातृरूपश्च बन्धुषु ।मित्रेषु जन्मदाता यस्तं सारं प्रणमाम्यहम् ॥ २५॥

jñānadātā gurūṇāṃ ca mātṛrūpaśca bandhuṣu |mitreṣu janmadātā yastaṃ sāraṃ praṇamāmyaham || 25||

शिल्पिनां विश्वकर्मा यः कामदेवश्च रूपिणाम् ।पतिव्रता च पत्नीनां नमस्यं तं नमाम्यहम् ॥ २६॥

śilpināṃ viśvakarmā yaḥ kāmadevaśca rūpiṇām |pativratā ca patnīnāṃ namasyaṃ taṃ namāmyaham || 26||

प्रियेषु पुत्ररूपो यो नृपरूपो नरेषु च ।शालग्रामश्च यन्त्राणां तं विशिष्टं नमाम्यहम् ॥ २७॥

priyeṣu putrarūpo yo nṛparūpo nareṣu ca |śālagrāmaśca yantrāṇāṃ taṃ viśiṣṭaṃ namāmyaham || 27||

धर्मः कल्याणबीजानां वेदानां सामवेदकः ।धर्माणां सत्यरूपो यो विशिष्टं तं नमाम्यहम् ॥ २८॥

dharmaḥ kalyāṇabījānāṃ vedānāṃ sāmavedakaḥ |dharmāṇāṃ satyarūpo yo viśiṣṭaṃ taṃ namāmyaham || 28||

जले शैत्यस्वरूपो यो गन्धरूपश्च भूमिषु ।शब्दरूपश्च गगने तं प्रणम्यं नमाम्यहम् ॥ २९॥

jale śaityasvarūpo yo gandharūpaśca bhūmiṣu |śabdarūpaśca gagane taṃ praṇamyaṃ namāmyaham || 29||

क्रतूनां राजसूयो यो गायत्री छन्दसां च यः ।गन्धर्वाणां चित्ररथस्तं गरिष्ठं नमाम्यहम् ॥ ३०॥

kratūnāṃ rājasūyo yo gāyatrī chandasāṃ ca yaḥ |gandharvāṇāṃ citrarathastaṃ gariṣṭhaṃ namāmyaham || 30||

क्षीरस्वरूपो गव्यानां पवित्राणां च पावकः ।पुण्यदानां च यः स्तोत्रं तं नमामि शुभप्रदम् ॥ ३१॥

kṣīrasvarūpo gavyānāṃ pavitrāṇāṃ ca pāvakaḥ |puṇyadānāṃ ca yaḥ stotraṃ taṃ namāmi śubhapradam || 31||

तृणानां कुशरूपो यो व्याधिरूपश्च वैरिणाम् ।गुणानां शान्तरूपो यश्चित्ररूपं नमाम्यहम् ॥ ३२॥

tṛṇānāṃ kuśarūpo yo vyādhirūpaśca vairiṇām |guṇānāṃ śāntarūpo yaścitrarūpaṃ namāmyaham || 32||

तेजोरूपो ज्ञानरूपः सर्वरूपश्च यो महान् ।सर्वानिर्वचनीयं च तं नमामि स्वयं विभुम् ॥ ३३॥

tejorūpo jñānarūpaḥ sarvarūpaśca yo mahān |sarvānirvacanīyaṃ ca taṃ namāmi svayaṃ vibhum || 33||

सर्वाधारेषु यो वायुर्यथाऽऽत्मा नित्यरूपिणाम् ।आकाशो व्यापकानां यो व्यापकं तं नमाम्यहम् ॥ ३४॥

sarvādhāreṣu yo vāyuryathā''tmā nityarūpiṇām |ākāśo vyāpakānāṃ yo vyāpakaṃ taṃ namāmyaham || 34||

वेदानिवर्चनीयं यन्न स्तोतुं पण्डितः क्षमः ।यदनिर्वचनीयं च को वा तत्स्तोतुमीश्वरः ॥ ३५॥

vedānivarcanīyaṃ yanna stotuṃ paṇḍitaḥ kṣamaḥ |yadanirvacanīyaṃ ca ko vā tatstotumīśvaraḥ || 35||

वेदा न शक्ता यं स्तोतुं जडीभूता सरस्वती ।तं च वाङ्मनसापारं को विद्वान्स्तोतुमीश्वरः ॥ ३६॥

vedā na śaktā yaṃ stotuṃ jaḍībhūtā sarasvatī |taṃ ca vāṅmanasāpāraṃ ko vidvānstotumīśvaraḥ || 36||

शुद्धतेजस्स्वरूपं च भक्ताऽनुग्रहविग्रहम् ।अतीव कमनीयं च श्यामरूपं नमाम्यहम् ॥ ३७॥

śuddhatejassvarūpaṃ ca bhaktā'nugrahavigraham |atīva kamanīyaṃ ca śyāmarūpaṃ namāmyaham || 37||

द्विभुजं मुरलीवक्त्रं किशोरं सस्मितं मुदा ।शश्वद्गोपाङ्गनाभिश्च वीक्ष्यमाणं नमाम्यहम् ॥ ३८॥

dvibhujaṃ muralīvaktraṃ kiśoraṃ sasmitaṃ mudā |śaśvadgopāṅganābhiśca vīkṣyamāṇaṃ namāmyaham || 38||

राधया दत्तताम्बूलं भुक्तवन्तं मनोहरम् ।रत्नसिंहासनस्थं च तमीशं प्रणमाम्यहम् ॥ ३९॥

rādhayā dattatāmbūlaṃ bhuktavantaṃ manoharam |ratnasiṃhāsanasthaṃ ca tamīśaṃ praṇamāmyaham || 39||

रत्नभूषणभूषाढ्यं सेवितं श्वेतचामरैः ।पार्षदप्रवरैर्गोपकुमारैस्तं नमाम्यहम् ॥ ४०॥

ratnabhūṣaṇabhūṣāḍhyaṃ sevitaṃ śvetacāmaraiḥ |pārṣadapravarairgopakumāraistaṃ namāmyaham || 40||

वृन्दावनान्तरे रम्ये रासोल्लाससमुत्सुकम् ।रासमण्डलमध्यस्थं नमामि रसिकेश्वरम् ॥ ४१॥

vṛndāvanāntare ramye rāsollāsasamutsukam |rāsamaṇḍalamadhyasthaṃ namāmi rasikeśvaram || 41||

शतशृङ्गे महाशैले गोलोके रत्नपर्वते ।विरजापुलिने रम्ये प्रणमामि विहारिणम् ॥ ४२॥

śataśṛṅge mahāśaile goloke ratnaparvate |virajāpuline ramye praṇamāmi vihāriṇam || 42||

परिपूर्णतमं शान्तं राधाकान्तं मनोहरम् ।सत्यं ब्रह्मस्वरूपं च नित्यं कृष्णं नमाम्यहम् ॥ ४३॥

paripūrṇatamaṃ śāntaṃ rādhākāntaṃ manoharam |satyaṃ brahmasvarūpaṃ ca nityaṃ kṛṣṇaṃ namāmyaham || 43||

॥ फलश्रुतिः ॥श्रीकृष्णस्य स्तोत्रमिदं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः ।धर्मार्थकाममोक्षाणां स दाता भारते भवेत् ॥ ४४॥

|| phalaśrutiḥ ||śrīkṛṣṇasya stotramidaṃ trisandhyaṃ yaḥ paṭhennaraḥ |dharmārthakāmamokṣāṇāṃ sa dātā bhārate bhavet || 44||

हरिदास्यं हरौ भक्तिं लभेत्स्तोत्रप्रसादतः ।इह लोके जगत्पूज्यो विष्णुतुल्यो भवेद्ध्रुवम् ॥ ४५॥

haridāsyaṃ harau bhaktiṃ labhetstotraprasādataḥ |iha loke jagatpūjyo viṣṇutulyo bhaveddhruvam || 45||

सर्वसिद्धेश्वरः शान्तोऽप्यन्ते याति हरेः पदम् ।तेजसा यशसा भाति यथा सूर्यो महीतले ॥ ४६॥

sarvasiddheśvaraḥ śānto'pyante yāti hareḥ padam |tejasā yaśasā bhāti yathā sūryo mahītale || 46||

जीवन्मुक्तः कृष्णभक्तः स भवेन्नात्र संशयः ।अरोगी गुणवान्विद्वान्पुत्रवान्धनवान्सदा ॥ ४७॥

jīvanmuktaḥ kṛṣṇabhaktaḥ sa bhavennātra saṃśayaḥ |arogī guṇavānvidvānputravāndhanavānsadā || 47||

षडभिज्ञो दशबलो मनोमायी भवेद्ध्रुवम् ।सर्वज्ञः सर्वदश्चैव स दाता सर्वसम्पदाम् ॥ ४८॥

ṣaḍabhijño daśabalo manomāyī bhaveddhruvam |sarvajñaḥ sarvadaścaiva sa dātā sarvasampadām || 48||

कल्पवृक्षसमः शश्वद्भवेत्कृष्णप्रसादतः ।इत्येवं कथितं स्तोत्रं वत्स त्वं गच्छ पुष्करम् ॥ ४९॥

kalpavṛkṣasamaḥ śaśvadbhavetkṛṣṇaprasādataḥ |ityevaṃ kathitaṃ stotraṃ vatsa tvaṃ gaccha puṣkaram || 49||

तत्र कृत्वा मन्त्रसिद्धिं पश्चात्प्राप्स्यसि वाञ्छितम् ।त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कुरु पृथ्वीं यथासुखम् ।ममाऽऽशिषा मुनिश्रेष्ठ श्रीकृष्णस्य प्रसादतः ॥ ५०॥

tatra kṛtvā mantrasiddhiṃ paścātprāpsyasi vāñchitam |trissaptakṛtvo nirbhūpāṃ kuru pṛthvīṃ yathāsukham |mamā''śiṣā muniśreṣṭha śrīkṛṣṇasya prasādataḥ || 50||

॥ इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डेनारदनारायणसंवादे स्तवप्रदानं नामद्वात्रिंशतमोऽध्याये श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥णा

|| iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe tṛtīye gaṇapatikhaṇḍenāradanārāyaṇasaṃvāde stavapradānaṃ nāmadvātriṃśatamo'dhyāye śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam ||ṇā