कृष्णस्तुतिः Shri Krishna Stuti

सृजद्रक्षत्संहरद्यद्विश्वमात्मनि मायया ।तद्ब्रह्म दद्याद्ब्रह्मास्मीत्यनुभूतिमयीं धियम् ॥ १॥

sṛjadrakṣatsaṃharadyadviśvamātmani māyayā |tadbrahma dadyādbrahmāsmītyanubhūtimayīṃ dhiyam || 1||

श्रीमत्यां द्वार्वत्यामासीनं कल्पपादपाधस्तात् ।मणिमण्डपान्तरब्जे विद्याश्रयमाश्रये परं धाम ॥ २॥

śrīmatyāṃ dvārvatyāmāsīnaṃ kalpapādapādhastāt |maṇimaṇḍapāntarabje vidyāśrayamāśraye paraṃ dhāma || 2||

हीमत्या रतिमत्या रुक्मिण्या सत्यभामया चापि ।ऊरुस्थितयोपासे श्लिष्टमविद्याश्रयमहं धाम ॥ ३॥

hīmatyā ratimatyā rukmiṇyā satyabhāmayā cāpi |ūrusthitayopāse śliṣṭamavidyāśrayamahaṃ dhāma || 3||

क्लीङ्कारात्मकमूर्तिः स्फूर्तिः सत्ता च सकलस्य ।मायिमहोऽञ्जननीलं सच्चित्सुखरूपमनिशमाशासे ॥ ४॥

klīṅkārātmakamūrtiḥ sphūrtiḥ sattā ca sakalasya |māyimaho'ñjananīlaṃ saccitsukharūpamaniśamāśāse || 4||

कृतसक्तिभक्तिमति प्रसृमरमदने च गोपयुवतिजने ।मणिमकुटाङ्गदकटकप्रभृतिभिरिद्धो हरिर्मुदे नः स्तात् ॥ ५॥

kṛtasaktibhaktimati prasṛmaramadane ca gopayuvatijane |maṇimakuṭāṅgadakaṭakaprabhṛtibhiriddho harirmude naḥ stāt || 5||

ष्णाधातुवाच्यनिरतैर्जपद्भिरनिशं स्मरद्भिश्च ।मुनिभिरूपासितमीडे गोपालं नारदप्रमुखैः ॥ ६॥

ṣṇādhātuvācyaniratairjapadbhiraniśaṃ smaradbhiśca |munibhirūpāsitamīḍe gopālaṃ nāradapramukhaiḥ || 6||

यमवरुणसोमशक्रप्रभृतिभिरमरैरुपास्यमानाय ।कृष्णायास्तु नमः सत्सुखमयपरमार्थरूपाय ॥ ७॥

yamavaruṇasomaśakraprabhṛtibhiramarairupāsyamānāya |kṛṣṇāyāstu namaḥ satsukhamayaparamārtharūpāya || 7||

गोपवधूनां निकरैः प्रियमुखपद्मोत्कलोचनभ्रमरैः ।विश्लथनीवीकबरैः परिवृतमीडे परं महस्तदहम् ॥ ८॥

gopavadhūnāṃ nikaraiḥ priyamukhapadmotkalocanabhramaraiḥ |viślathanīvīkabaraiḥ parivṛtamīḍe paraṃ mahastadaham || 8||

विन्यस्य वेणुमधरे नादब्रह्मामृतोदधौ भुवनम् ।मग्नं कुर्वाणा में निर्वाणायास्तु भावना काचित् ॥ ९॥

vinyasya veṇumadhare nādabrahmāmṛtodadhau bhuvanam |magnaṃ kurvāṇā meṃ nirvāṇāyāstu bhāvanā kācit || 9||

दानवरक्षोयक्षप्रेतोरगसिद्धकिन्नरप्रमुखैः ।परिवृतमस्तु परं तद्वस्तु विभूत्यै यदोः फुलाभरणम् ॥ १०॥

dānavarakṣoyakṣapretoragasiddhakinnarapramukhaiḥ |parivṛtamastu paraṃ tadvastu vibhūtyai yadoḥ phulābharaṇam || 10||

यमिनामन्तः स्वान्तं बद्धस्थितये नमोऽस्तु चिद्वपुषे ।गोविन्दायासुसमाकटाक्षवीक्षाद्विरुक्तनीलिम्ने ॥ ११॥

yamināmantaḥ svāntaṃ baddhasthitaye namo'stu cidvapuṣe |govindāyāsusamākaṭākṣavīkṣādviruktanīlimne || 11||

गोघटया परिवीते गोपालैरपि च धाम्नि निर्विकृतौ ।विहरतु मानसमनिशं यन्तरि कुन्तीसुतस्य मम ॥ १२॥

goghaṭayā parivīte gopālairapi ca dhāmni nirvikṛtau |viharatu mānasamaniśaṃ yantari kuntīsutasya mama || 12||

पीताम्बरोज्ज्वलश्रीश्रीवत्सोद्भासितोरस्का ।कौस्तुभकृतमणिभूषा रक्षतु मां भाग्यपरिगतिर्महताम् ॥ १३॥

pītāmbarojjvalaśrīśrīvatsodbhāsitoraskā |kaustubhakṛtamaṇibhūṣā rakṣatu māṃ bhāgyaparigatirmahatām || 13||

जलजारियोगमुद्रावेणुगदाभासुराष्टभुजम् ।प्रणतिपरदुरितनिकरप्रमथनकृतदीक्षमच्युतं नौमि ॥ १४॥

jalajāriyogamudrāveṇugadābhāsurāṣṭabhujam |praṇatiparaduritanikarapramathanakṛtadīkṣamacyutaṃ naumi || 14||

नरसुरवारकतनुभृद्धृदयगुहागूढनिजमहिमा ।वनमालया निवीतः परमात्मा स्फुरतु मम हृदये ॥ १५॥

narasuravārakatanubhṛddhṛdayaguhāgūḍhanijamahimā |vanamālayā nivītaḥ paramātmā sphuratu mama hṛdaye || 15||

वल्लवसुचरितमव्यात् सव्याग्राश्लिष्टजानुदक्षपदम् ।क्रामदनारतविगलद्रत्नघटन्यस्तपादुकमस्मान् ॥ १६॥

vallavasucaritamavyāt savyāgrāśliṣṭajānudakṣapadam |krāmadanāratavigaladratnaghaṭanyastapādukamasmān || 16||

लक्ष्मीवक्षोजमिलद्घुसृणारुणवर्णवक्षसं वन्दे ।अङ्कस्थितदयिताभ्यामभिषिक्तं रत्नधारया शौरिम् ॥ १७॥

lakṣmīvakṣojamiladghusṛṇāruṇavarṇavakṣasaṃ vande |aṅkasthitadayitābhyāmabhiṣiktaṃ ratnadhārayā śaurim || 17||

भासुरभूसुरनिकरैर्विचीयमानोऽच्युतस्त्रयीशिरसि ।मम सुरतरुमञ्जर्या दिशतु मुदं मणिभिरभिषिक्तः ॥ १८॥

bhāsurabhūsuranikarairvicīyamāno'cyutastrayīśirasi |mama suratarumañjaryā diśatu mudaṃ maṇibhirabhiṣiktaḥ || 18||

यश्च प्रकुतेस्तस्याः कार्याणां प्रेरकोऽहिराजेन ।सिक्ताय नमो रत्नैर्गोपीजनवल्लभायास्मै ॥ १९॥

yaśca prakutestasyāḥ kāryāṇāṃ prerako'hirājena |siktāya namo ratnairgopījanavallabhāyāsmai || 19||

स्वाश्रयमेतद्विश्वं स्वमपि च विश्वाश्रयं विदुर्हि बुधाः ।यन्नमनात् सकलैरप्यभिषिक्तो मणिभिरवतु मां स हरिः ॥ २०॥

svāśrayametadviśvaṃ svamapi ca viśvāśrayaṃ vidurhi budhāḥ |yannamanāt sakalairapyabhiṣikto maṇibhiravatu māṃ sa hariḥ || 20||

हारं यद्धाम बुधाः स्वात्मनि पश्यन्ति सोऽहमिति ।तदतिप्रसन्नवदनं स्वाहाजानिर्ममास्त्वविद्यायाः ॥ २१॥

hāraṃ yaddhāma budhāḥ svātmani paśyanti so'hamiti |tadatiprasannavadanaṃ svāhājānirmamāstvavidyāyāḥ || 21||

मन्त्राक्षरारब्धमुखार्णपद्यांतद्।ह्ध्यानवाच्यप्रकटोक्तिहृद्याम् ।मन्त्रार्णमालां दधतोऽनवद्यांयतो लभेरन् परमात्मविद्याम् ॥ २२॥

mantrākṣarārabdhamukhārṇapadyāṃtad|hdhyānavācyaprakaṭoktihṛdyām |mantrārṇamālāṃ dadhato'navadyāṃyato labheran paramātmavidyām || 22||

व्रजरमणीरमणीयकटाक्षभ्रमरघटारभटीपरिशोभि ।कपटशिशोरशिवप्रतिघातंमुखनवतामरसं मम कुर्यात् ॥ २३॥

vrajaramaṇīramaṇīyakaṭākṣabhramaraghaṭārabhaṭīpariśobhi |kapaṭaśiśoraśivapratighātaṃmukhanavatāmarasaṃ mama kuryāt || 23||

इति श्री कृष्णस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrī kṛṣṇastutiḥ samāptā |